2017-12-30

දූෂණ විරෝධය හා බැඳුම්කර පත්තරයේ අද තත්වය

බැඳුම්කර පත්තරේ වර්ජනය කරන්න ය කියලා අපි මේ කැම්පේන් එක කරනකොට ඇතැමුන් කිව්වා අප කරන්නෙ අනියම් ප්‍රචාරයක් ය කියලා. ඒ නිසා මා මේ වැඩේ අතහැරියා. එම පුවත්පත නිරීක්ෂණය කිරීමත් දිගට කරගෙන යන්නට බැරි වුණා.

කොහොම වුණත්, මේක බැඳුම්කර පත්තරේ නිසා ගන්න එපා ය කියා මා කියද්දිත් මගේ පියා වෙනත් ඉරිදා පුවත්පතක් නවතා ඒ පත්තරේට යොමු වුණා. ඔහු වෙනුවෙන් පත්තර මිළ දී ගන්නට යද්දි මා දැක්ක දෙයක් තමයි, මේ පත්තරේ වෙළඳපොළෙන් සොයා ගන්නට අමාරුව. ඒකට හේතුව ඉල්ලුම ඉහළ යාම බව තමයි මගේ නිරීක්ෂණය. 

අනෙක් පැත්තෙන්, මේ පත්තරේ දේශපාලනික ලයින් එක ඉතා සියුම් විදියට එක්සත් ජාතික පක්ෂය ගොඩදැමීමයි. ඒ පණිවුඩය එහි දෙන්නෙ රස දවටලා ඉතා සූක්ෂම විදියට. වෙනත් මාධ්‍ය එක එක බලවේගවලට කඩේ යන විදියට වඩා වෙනස්ව. කඩේ යාම කරන්නෙ අරපිරිමැස්මෙන්.

පත්තරේ ඒ තරම් විශේෂත්වයක් නැහැ. හැබැයි, එක කැපී පෙනෙන වෙනසක් දැක්කා. මේකෙ එක එක දේශපාලකයන්ගෙ සම්මුඛ සාකච්ඡා නැහැ. ඒකෙන් කරුණු දෙකක් පැහැදිලි කර ගන්නට පුළුවන්. අපේ කැම්පේන් එකෙන් පස්සෙ දේශපාලකයන් මේකට සම්මුඛ සාකච්ඡා දෙන්නට මැලිකමක් දක්වනවා. අනෙක තමයි, දේශපාලකයන්ගෙ සම්මුඛ සාකච්ඡා කියන්නෙ පාඨකයන් ආකර්ශනය කර ගැනීමෙදි වැදගත් දෙයක් නො වන බව. ඒ වෙනුවට එමගින් සිදු වෙන්නෙ දේශපාලකයන්ට ප්‍රචාරය ලබා දෙන බව පෙන්වමින් පුවත්පත සහ මාධ්‍යකරුවන් දේශපාලකයන් සමග හුරතල් වීම පමණක් බව.

මේ ඉරිදා පත්තරේ වෙළඳපොළට එන්නෙ සෙනසුරාදා. අද උදේ 8.30ට මම ඒජන්සියෙ බැලුවා ම පත්තරේ ඉවරයි. වෙනත් කඩේක එක පත්තරයක් තිබිලා ගත්තා.

දූෂණ විරෝධය වෙනුවෙන් කැම්පේන් කරන ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි සහ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ වැනි අය මේ තත්වය විග්‍රහ කරන හැටි දැනගන්නට කැමතියි.

මේ පිළිබඳ මගේ අදහසක් මෙහෙමයි. ලංකාවේ දූෂණ විරෝධයට ලොකු ඉල්ලුමක් නැහැ. ඒක මූලිකත්වයට ගත්තට කිසිම සාර්ථක ප්‍රතිඵලයක් ලැබෙන්නෙ නැහැ. මේකට හොඳම උදාහරණය තමයි රාජපක්ෂ පවුල. ඔවුන් සහ ඔවුන්ගේ සහචරයන් මහජන මුදල් ඉතා නින්දිත ලෙස සොරා කෑ බව කවුරුත් දන්නවා. ඒවා චෝදනා ඔප්පු කරන්නට බැරි විදියට දක්ෂ ලෙස ඒවා කර තිබෙන බවත් පැහැදිලියි. මේ කතාව බැඳුම්කර ගනුදෙනුවටත් අදාළයි. කොයි තරම් විමර්ශන කළත්, තවමත්, අප සිතන පරිදි මූලික සාක්ෂිය වන අභ්‍යන්තර තොරතුරු ගනුදෙනුකරුවන්ට ලබා දීම ඔප්පු කරන්නට අවශ්‍ය සාක්ෂි සොයා ගන්නට සමත් වී ඇති බවක් මා නම් දකින්නෙ නැහැ. අවසානයේදී ඒ විමර්ශනයත් මාධ්‍ය සංදර්ශනයක් හා තවත් මහජන මුදල් නාස්තියක් පමණක් වෙන්නට බොහෝ දුරට ඉඩ තිබෙනවා. 

මා මතු කරන කාරණය වන්නේ මහජනතාව මේ දූෂණ චෝදනා ගණන් නො ගන්නා බවයි. ඒක එහෙම වෙන්නෙ ඇයි? පිළිතුර සරලයි. ලංකාවේ සමස්ත සමාජය ම දූෂිතයි. මහජනතාව දේශපාලකයන්ට වඩා දූෂණයෙන් වෙනස් වෙන්නෙ දූෂණයේ සංඛ්‍යාත්මක අගයන් මත විතරයි. සරල උදාහරණයකින් මේක පැහැදිලි කළ හැකියි. දැන් මේ රටේ ගොවීන් ය කියලා ගැමි දිළින්දන් පිරිසකට කුඹුරුවලට පොහොර දාන්න ය කියා සල්ලි දෙනවා. එහෙම ය කියලා මේ පිරිස අතර ඉන්න ඇතැමුන් හරියට කැපවීමෙන් ගොවිතැන් කරනවා ද? නැහැ. මූලික අරමුණ ගොවිතැන නෙමෙයි. මහජන මුදලින් දෙන මේ පොහොර දීමනාව ගසා කෑම. මේ රජය කරපු දේ රාජපක්ෂලා කළ දේට වඩා නිවැරදියි. මේ මුදල් වෙන දේවලට පාවිච්චි වෙන එක හොඳයි. නැතිනම් වෙන්නෙ සල්ලිවලින් පසේ රසායනික සංයුතිය වෙනස් වුණ එක විතරයි. 

සමාජයේ ඊළඟ තලය වන්නෙ රජයේ සේවකයන්, නිලධාරීන් සහ දේශපාලකයන් අයත් වන මධ්‍යම පංතිය. මේ පිරිස තමයි දූෂණයේ රජවරු. අඩුවෙන් වැඩ කර වැඩියෙන් මහජන මුදල් ගසා කෑමේ සිට, කොමිස්, බදු වංචා ඇතුළු දූෂණ රැසකට මොවුන් සම්බන්ධයි.

සිවිල් සමාජයේ වඩාත් ම ඝෝෂාකාරී අංශය වන රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවල අරමුදල් භාවිතය ගිනුම්ගත දූෂණයක් ලෙස සලකන්නට ඕනැ තරම් සාධක ඉදිරිපත් කරන්නට පුළුවන්. 


සාමාන්‍යයෙන් ගත්තාම මේ රටේ ජනතාව කොයි තරම් දූෂිත ද කියන එක තේරුම් ගන්නට මහපාර තරම් වෙනත් තැනක් නැහැ. පොලිසිය නැතිනම් ඉරි කපන, වැරදි පැත්තෙන් රිංගා ඉස්සර කරන, අධි වේගයෙන් යන, ජංගම දුරකථන ඇමතුම් ගනිමින් රිය පදවන රියදුරන් සිටින, වරදක් කර අහු වුණාම පොලිසියට පගාවක් දී ෂේප් වෙන්නට අපේක්ෂා කරන, පාරෙ හරියට පයින් නො යන, කහ ඉර බදු ගන්න, පාරට කුණු ගෙනත් දාන, පොලිතින් පුච්චන, දරුවන් පාසල්වලට දාන්න බොරු ගොඩක් කරන, මෙකී නොකී තවත් බොහෝ දේ කියන්නට පුළුවන් දූෂිත ජනතාවක් ඉන්න රටක දූෂණ විරෝධයට ඉල්ලුමක් හැදෙන්නෙ කොහොම ද?

අද මේ බැඳුම්කර පත්තරේ ම රංජන් රාමනායකගෙ සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් තිබෙනවා. එහි ඔහු සඳහන් කරන අන්දමට සියලු දීමනා සමග පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු රු. ලක්ෂ තුනහමාරක විතර වැටුපක් ලබා ගන්නවා. එයින් රු. ලක්ෂයක් යනු විශේෂ දීමනාවක් ලෙස පසුගිය වසරේ ඔක්තෝබරයේ සිට ලබා දෙන එකක්. රන්ජන් රාමනායක කියන විදියට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් අතරින් මේ දීමනාව ප්‍රතික්ෂේප කළේ ඔහු විතරයි. ජවිපෙ මන්ත්‍රීවරුනුත් ඒක ගත්තා.

ඒ දවස්වල ජවිපෙ මන්ත්‍රීවරුන් කිව්වෙ අපි ඒ දීමනාව ගන්නවා. නැතිනම් ඒකත් ආණ්ඩුව හොරකම් කරන නිසා. ඒ දීමනාවෙන් මහජනතාවගේ සුබසිද්ධිය සඳහා ව්‍යාපෘති ක්‍රියාත්මක කරනවා ය කියලායි. තවම නම් ජවිපෙ තම මන්ත්‍රීවරුන් හයදෙනා විසින් ගන්නා ලද ලක්ෂයේ දීමනාවෙන් කරපු දේවල් රටට කියලා නැහැ.

මේවා ගැන කතා කරන පරිගණක භාවිතා කරන්නන් වන ලංකාවේ අන්තර්ජාල ප්‍රජාවෙන් 99%ක් විතර මෘදුකාංග සොරකම් කිරීමේ යෙදෙනවා.

දූෂණය කියන්නෙ ඔන්න ඔය විදියට මේ රටේ මුල් බැහැ ගත්ත එකක්. දූෂණයට එරෙහිව වැඩ කරන්නට ඕනැ. දූෂණයට එරෙහිව අරගල කළ යුතුයි. ඒ සඳහා ජවිපෙ වැනි පක්ෂයක් පෙරමුණ ගැනීමත්, ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි වැනි අය ඒ සමග අත්වැල් බැඳ ගැනීමත් ඉතා හොඳයි. මා කියන්නෙ මෙයයි. දූෂණය ගැන කතා කරන විට මේ ඇත්ත දැනගෙන සිටිය යුතුයි. මේ රටේ සුපිරිසිදු කවුරුත් නැහැ.

අපේ මේ වෙලාවෙ අරමුණ දූෂණ විරෝධයට ප්‍රමුඛත්වය දීම නෙමෙයි. අප ප්‍රමුඛත්වය දෙන්නෙ සංවර්ධනයට. ඔබ දූෂණ විරෝධයට ප්‍රමුඛත්වය දෙන්න. අපි විරුද්ධ නැහැ. හැබැයි අප ප්‍රමුඛත්වය දෙන දෙයටත් ගරු කරන්න. 


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-12-28

ස්වයං නිර්ණ අයිතිය කැවුං කන්න ද?

(ඡායාරූපය ලංකාදීප වෙබ් අඩවියෙනි.) 
ස්වයං නිර්ණ අයිතිය පිළිබඳ සංවාදයක් ෆේස්බුක්හි සිදු වනවා දැක්කා. එතනදී පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය නියෝජනය කරමින් කණිෂ්ක ජයලත් අහමින් සිටි ප්‍රශ්නය තමයි තමයි ලංකාවේ ජනවර්ගයන් විසිරී සිටින ස්වභාවය අනුව ස්වයං නිර්ණ හිමිකම ප්‍රායෝගිකව යොදා ගන්නෙ කෙසේ ද යන එක. ස්වයං නිර්ණ හිමිකම වෙනුවෙන් කැම්පේන් කරන කැලුම් නවරත්නට හා ටෙරල් අබේසිංහට ඒකට පැහැදිලි උත්තරයක් තිබුණෙ නැහැ. නැතිනම් උත්තරේ මට තේරෙන විදියට ටිකක් මේ වගේ. ඒ හිමිකම පිළිඅරගෙන, මේ බලන්න සිංහල අපි ඉන්නෙ ඔයාලා එක්ක, ඔයාලා හරි හොඳයි, අපිත් දැන් හොඳයි, අපි කැමතියි ඔයාලා එක්ක එකට ඉන්න, මේ බලන්න අපි ඔක්කොම රජවරු ඔක්කොම වැසියෝ තුන් සිංහලයම නෑදෑයෝ වගේ කිව්වා ම ඒ අය ඉන් මෙහා ප්‍රායෝගික විසඳුමකට එකඟ වෙයි වගේ එකක්.

ලංකාවට අදාළව ස්වයං නිර්ණ හිමිකම පිළිබඳ සංවාදය හිර වෙන තව තැනක් තමයි මුස්ලිම් ජනයාගේ ස්වයං නිර්ණ අයිතිය පිළිගන්නට දෙමළ ජනයා සූදානම් ද කියන ප්‍රශ්නය. එතනදි දෙමළ ජාතිය හැසිරෙන්නෙත් සිංහල ජාතිය හැසිරෙන ආකාරයටමයි. තව තියෙනවා. මුස්ලිම් හා මැලේ අනන්‍යතා අතරත් ගැටුමක් තියෙනවා. කඳුරට දෙමළ ජනතාව හා ලාංකීය දෙමළ කියන ජනකොටස අතරත් අනන්‍යතා ගැටලුවක් තිබෙනවා. 

ස්වයං නිර්ණ අයිතිය පිළිබඳ කැම්පේන් එකේ මේ ප්‍රායෝගික සීමාවන් හිරු කණ්ඩායමේ දේශපාලනය විසින් සලකුණු කරලා ඉවරයි. රෝදය නැවත සොයා ගන්නට අවශ්‍යතාවක් නැහැ. අවසානයේදී ස්වයං නිර්ණ අයිතිය පිළිබඳ සාකච්ඡාව මහජනතාවගෙන් ඉතා දුරස්ථ එකක් බවට පත් වී තිබීම පිළිබඳ වගකීම වමට භාර ගන්නට වෙනවා. ඒකට මූලික හේතුවක් තමයි ස්වයං නිර්ණ අයිතිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටි අය සිංහල සමාජයේ මුල් බැස ගන්නට උත්සාහ නො කර දෙමළ සමාජය වැළඳ ගන්නට යාම. සරලව කියනවා නම්, සිංහල සමාජයේ ශක්තිමත් පදනමක් ගොඩනගා ගන්නේ නැතුව දෙමළ සමාජය එක්ක ගනුදෙනු කරන්නට ගියාම වෙන්නේ එහි තිබෙන ශක්තිමත් ජාතිවාදී පදනම්වලට යට වී යාම. හිරු කණ්ඩායමට දෙමළ සමාජයට බලපෑමක් කරන්නට බැරි වෙන්නට හේතුව ඒක. අඩු තරමේ දෙමළ අරගලය විනාශ වී යාම වළක්වා ගන්නට තරමේ බලපෑමක් හෝ ඔවුන්ට කරන්නට බැරි වුණා.

දෙමළ ජාතිවාදය සමග වැඩ කර මා ලබපු අත්දැකීම ඇතුළෙ මට නම් කියන්නට තියෙන්නේ ඔවුන්ගේ පැත්තෙන් ඉදිරිපත් වුණ සාධනීය ම අදහස තමයි අභ්‍යන්තර ස්වයං නිර්ණ හිමිකම පිළිබඳ සංකල්පය. මට මතක විදියට මේක ගැන 2002, 2003 කාලෙ ප්‍රභාකරන්ගෙ මහවිරු කතාවක තිබුණා. නැතිනම්, ඒ දවස්වල ඒ ගැන කොටි සංවිධානය පැත්තෙන් කරුණු ඉදිරිපත් කෙරුණා. ඒක එක්තරා විදියකට සම්මුතික විසඳුමකට සූදානමක් තීරණාත්මක විදියට පෙන්නපු අවස්ථාවක්. ඒකට හේතු වුණේ රනිල් වික්‍රමසිංහගේ නායකත්වයෙන් යුත් එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ සහ ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව කියන එකේ බලපෑම මිසක් වමේ බලපෑමක් නෙමෙයි.

ඒ වුණාට ඒ වෙලාවෙ වාමාංශික ජවිපෙ කළේ සිංහල ජාතිවාදය උපරිමයෙන් උසිගන්වලා ඒ අවස්ථාව මුළුමනින් ම විනාශ කිරීම. ඒකෙන් කොටි සංවිධානයත් ආපහු ස්වයං නිර්ණ හිමිකම පිළිබඳ කොන්දේසි විරහිත තැනකට තල්ලු වුණා.අනෙක් පැත්තෙන් සිංහල ජාතිවාදී අන්තවාදය අන් කවරදාවත් නො වූ විදියට ශක්තිමත් වුණා. මහින්ද රාජපක්ෂ බලයට ගෙන එන්නට වැඩ කළ සියලු දෙනා ඒ තත්වයට වගකිව යුතුයි.

රනිල්ගේ යළි පුබුදමු ශ්‍රී ලංකා වැඩසටහනේ තිබුණු නවලිබරල්වාදී ලක්ෂණ ප්‍රමුඛ කරගෙන ජවිපෙ නොවන වමත් 2004දී එජාප ආණ්ඩුව පරද්දන්නට හාෆ් හාටඩ් විදියට වැඩ කළා.

මහින්ද රාජපක්ෂට අප ගරු කළ යුතු එක කාරණයක් තමයි ඔහු අවදානම අරගෙන මේ ප්‍රශ්නයේ සුසමාදර්ශීය වෙනසක් නිර්මානය කළා. ඒකට කොටින් හා දෙමළ සමාජයත් කැමති වුණා. අන්තිම යුද්ධය කෙරුණේ මේ දෙපාර්ශ්වයේ ම උවමනාව මතයි. ඒ නිසා ඒ සම්බන්ධයෙන් මහින්දට විතරක් බණින එක තේරුමක් නැහැ. ජවිපෙ හා එය සමග සිටි අයගේ මූලිකත්වයෙන් තමයි යුද්ධය සඳහා ඔහුට පාර කපා දුන්නෙ. ශක්තිය දුන්නෙ. හිරු කණ්ඩායම වගේ ඒවාත් යුද්දෙදි හිටියෙ කොටින්ගෙ පැත්තෙ. මේ හැමෝම මේකට දායක වුණ අය. ඒ නිසා දැන් ඒ සුසමාදර්ශීය වෙනස භාර ගන්න ඕනැ.

ඒක ඇතුළෙ ස්වයං නිර්ණය වෙනුවෙන් අන්තිම හුස්ම වගේ වුණ රුද්‍රකුමාරන්ගෙ පාරජාතික ආණ්ඩුවත් දිය වෙලා ගියාට පස්සෙ දැන් මේ ස්වයං නිර්ණ හිමිකම පිළිබඳ න්‍යායට මොකක්ද කරන්නෙ කියන එක සාකච්ඡා කරන එක ඒ තරම් තේරුමක් නැහැ. 

ප්‍රායෝගිකව මේ සඳහා තිබෙන මාර්ගය වැටිලා තිබෙන්නෙ සමාජ විනාශයක් මැදිනුයි. ඒ කියන්නෙ මෙහෙමයි. නැවත මහින්ද රාජපක්ෂ හෝ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ වැනි කෙනෙකු බලයට ගෙනෙන්නට ඕනැ. සිංහල ජාතිවාදය මුදුනට ම ගෙන යන්නට ඉඩ දෙන්නට ඕනැ. අර රුවන්ඩාවෙ, සුඩානෙ එහෙම වුණා වගේ මහා විනාශයකින් පසුව පුළුවන් දෙමළ ජනතාවට ස්වයං නිර්ණ හිමිකම පදනම් කරගෙන ජාත්‍යන්තර සහයෝගය ඇතිව ජනමත විචාරණයකට වුණත් යන්න. මේ මොහොතේ ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරිතුමා වැඩ කරමින් ඉන්න ගෝඨා-2020 ව්‍යාපෘතියෙ හරය මට පෙනෙන විදියට ඒකයි. ඒ වගේ මහා විනාශයකින් පස්සෙ සිංහල සමාජයට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගැන සැබෑ උවමනාවක් ඇති වෙයි කියන උපකල්පනය තමයි ඒකෙ තියෙන හොඳම ගොන් පාට් එක. ඒ වුණාට නිර්මාල්ගෙ කැම්පේන් එක අවංකයි.

හැබැයි මේ ස්වයං නිර්ණ හිමිකම පිළිබඳ සංවාදය හරි ෂෝක් එකක් මේ වෙලාවෙ. මොකද තමන්ට කිසි අමාරුවක් නැතුව මාර ප්‍රගතිශීලී ය කියලා පෙනී සිටින්නට මේක හරි ආතල්. තව ඔය වීසා, එසයිලම්, ඩයස්පෝරා වගේ බිස්නස්වලටත් මේක මරු. තොප්පිය ගැලපෙන කට්ටිය දාගත්තට කමක් නැහැ. යුද්දෙට බැකප් කරපු කට්ටියට වුණත් මේකෙන් පුළුවන් ගොඩ යන්න පාරක් කපා ගන්න. ලංකාවෙන් පිට ගිහින් ස්ථාපිත වුණ කට්ටියට දැන් ඉතින් ලංකාවට මොනවා වුණාම මොකද? එහෙ ඉඳන් බලා ඉන්න එකනේ තියෙන්නෙ.

මම නම් කියන්නෙ දැන් මේවා ගැන සාකච්ඡා මුදුනට ගන්න එක තේරුමක් නැහැ. ජාතිය ඉක්මවා යන දේශපාලන ප්‍රජාවක් ගොඩනැගීම වෙනුවෙන් වැඩ කිරීම තමයි ජාතික ප්‍රශ්නයට තිබෙන එකම ප්‍රායෝගික විසඳුම. ඒක තමයි ඉතිහාසය එක්ක ඉදිරියට යන්නට තියෙන පාර. පුනරුදය ව්‍යාපාරය මෙය ලාංකීය ජාතිය ගොඩනැගීම ලෙස සලකුණු කරනවා. ප්‍රායෝගික දේශපාලනයක් ගැන හිතන ජවිපෙට හා පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයට අවශ්‍ය නම් යොමු විය හැකි තැනක් ඒක. ඒකෙ තියෙන අභියෝගය තමයි, සිංහල මූලික ශ්‍රී ලංකාව සුළු ජාතීන් ඉදිරියේ  ප්‍රවර්ධනය කරන්නට බැරිකම. ජනවාර්ගික සමානාත්මතාව තහවුරු කරන රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණයක් පිළි නො ගෙන ඔය වැඩේ කරන්න බැහැ. දෙමළ ජාතික සන්ධානය ජාතික දේශපාලනයට සම්බන්ධ කර ගන්නට වැඩ කිරීමත් ඉතා වැදගත්.

පෞද්ගලිකව මම නම් ලාංකීය ජාතිය කියන සීමාව ගැන වුණත් එච්චර ගණන් ගන්නෙ නැහැ. මම කියන්නෙ අපි එතනින් එහාට පුළුල් වෙන්න පුළුවන් නම් ඒක වුණත් භාර ගත යුතුයි. මේවා තීරණය කරන්නෙ ඉතිහාසය විසින් මිස පුද්ගලයන් හෝ දෘෂ්ටිවාදයන් විසින් නෙමෙයි. පුද්ගලයන්ට, දෘෂ්ටිවාදයන්ට පුළුවන් බලපෑම් කරන්නට විතරයි.

මේ සංවර්ධනයන් ඉතා සුඛනම්‍ය දේශපාලන ක්‍රියාමාර්ග ඔස්සේ සිදු නො වන බවත් අපි තේරුම් ගන්නට ඕනැ. ඒ නිසා තමයි මා වැනි තවත් බොහෝ අය මේ මොහොතේ වඩාත් ම ඉදිරිගාමී අරමුණු සහිත දේශපාලන පක්ෂවල ඒ අරමුණු එක්ක විතරක් වැඩ කරන්නෙ. ගොඩනගා ගත් සාපේක්ෂ සාමකාමී, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අවකාශය රැක ගනිමින් තමයි අපි ඉදිරියට යන්නට ඕනැ. 


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-12-26

වැඩ කරනවාට වඩා වර්ජන කරන රජයේ සේවයට විසඳුම


වැඩ වර්ජන 41ක් නිසා ගිය වසරේ වැඩ කරන මිනිස් දින 104,327ක් නාස්ති වූ බව Sunday Times පුවත්පත වාර්තා කළේ ය.

මේ වර්ජන අතරින් වැඩි ප්‍ර‍මාණයක් කළේ රජයේ සේවකයිනුයි. එම වර්ජනවල පාඩු විඳගන්නට සිදු වන්නේ මේ රටේ වැඩ කරන ජනතාවටයි. 

මේ වැඩවර්ජන අතරින් එකකට හේතු මෙහි පළ වන රජයේ හෙද නිලධාරීන්ගේ සංගමයේ ලියුමේ තිබෙනවා. හෙද නිලධාරීන් වර්ජනය කරන්නට එක් හේතුවක් තමයි දුම්රිය සේවාවේ වැටුප් වැඩිවීම නිසා ඇති වුණ බව කියන විෂමතා. එසේම, ඇඟිලි සලකුණු ක්‍ර‍මය ක්‍රියාත්මක කිරීමත් වර්ජනයට තවත් හේතුවක්. ඔවුන්ගේ තර්කය වන්නේ දොස්තරලාට අත්සන් පොතක් නැති තත්වය තුළ තමන්ට පමණක් ඇඟිලි සලකුණු ක්‍ර‍මය ක්‍රියාත්මක කිරීම අසාධාරණ බවයි.

වෛද්‍යවරුන් අතරින් ඇතැම් අය සිය රාජකාරිය නිසි ලෙස ඉටු නො කර පෞද්ගලික චැනල් ව්‍යාපාරවලට ප්‍ර‍මුඛතාව දී කටයුතු කරන බව ප්‍ර‍කට කරුණක්. එසේ වුවත්, ඔවුන් තමන් විසින් ම පුරවා ගන්නා දිනපොතක් ඔස්සේ අතිකාල හා වෙනත් දීමනා ලෙසත් අති විශාල මහජන මුදල් ප්‍ර‍මාණයක් ගසා කන බවත් ප්‍ර‍සිද්ධයි. එහෙත්, ඔවුන්ට අත්සන් පොතක් දැම්මොත්, ඔවුන්ටත් අර සේවාවට එහෙම නැහැ, මේ සේවාවට එහෙම නැහැ වැනි තර්ක රැසක් තිබේ.

මේ වර්ජනයෙන් පසුව කරන ලද දුම්රිය වර්ජනය ද මෙවැනි ම අසාධාරණ හේතු මත සිදු වූ එකක්. ඔවුන් වර්ජනය කළේ දුම්රිය රියදුරු සහායකයන් ලෙස අ.පො.ස. උසස් පෙළ සමත් පිරිසක් තරග විභාගයක් හරහා අලුතින් බඳවා ගැනීමටයි. ඔවුන්ට අවශ්‍ය දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවේ කණිෂ්ඨ සේවකයන් පමණක් ඒ වෙනුවෙන් බඳවා ගැනීමයි. එසේ කරන්නේ දුම්රිය රියදුරු සහායකවරයා තමන්ගේ වහලකු ලෙස තබා ගැනීමටයි. දුම්රිය රියදුරු සහායක සේවාව විධිමත් වී ඔවුන් දුම්රිය රියදුරන් දක්වා උසස් විය හැකි තත්වයට පත් වීම වළක්වන්නටයි ඔවුන් වර්ජනය කළේ. (කියවන්න දුම්රිය වර්ජනයේ ඇතුළු පැත්ත)

දුම්රිය වර්ජනය නිසා විශේෂයෙන් ම රජයේ සේවකයන් නිවාඩු ගැනීම, පමා වීම, වේලාසනින් පිටවීම වැනි හේතු මත තවත් විශාල මිනිස් පැය ගණනක් අහිමි වුණා. 

පෞද්ගලික අංශයේ වර්ජනයට පෙළඹෙන්නන් අතර ප්‍ර‍මුඛ පිරිසක් වන්නේ බස් සේවකයිනුයි. ඔවුන්ගේ වර්ජන හේතුවෙනුත් තවත් මිනිස් පැය විශාල වශයෙන් අහිමි වෙනවා. 

කිසියම් ආණ්ඩුවක් ප්‍ර‍ජාතාන්ත්‍රිකව කටයුතු කිරීමේ නැඹුරුවක් පෙන්වන හැම විට ම, විශේෂයෙන් ම රජයේ සේවකයෝ කෙළවරක් නැතිව වැඩ වර්ජන ආරම්භ කරති. 1956දී බලයට පත් වූ එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායකගේ සමාජවාදී ආණ්ඩුවේ කාලය මේ සඳහා කදිම නිදසුනක්. 

එහි ප්‍ර‍තිඵලයක් ලෙස ඊළඟ වතාවේ දැඩි ඒකාධිපති ස්වරූපී පාලනයක් බලයට පැමිණීමේ ඉඩක් ද තිබෙනවා. 

රජයේ සේවකයන්ගේ වර්ජන සම්බන්ධයෙන් සානුකම්පිතව සලකා බැලීමේ අවශ්‍යතාවක් නැහැ. ලංකාවේ රජයේ සේවය යනු මූලිකව ම දේශපාලකයන්ට, නිලධාරීන්ට හා රජයේ සේවකයන්ට වැටුප් ගෙවීම වෙනුවෙන් පවත්වාගෙන යන එකකි. මහජන සේවය සිදු වන්නේ එකී වැටුප් ගෙවීම සාධාරණීකරණය කරන මට්ටමට පමණි. 

ඒ අනුව ගත් කල රජයේ සේවකයන් යනු මහජන මුදල් ගසා කන රජයේ සේවයේ පංගුකරුවන් පිරිසක් මිස සැබෑ වැඩ කරන ජනතාවක් නො වේ. මෙය කෙතරම් දුරට ඇත්ත ද යන්න වටහා ගැනීමට කළ යුතුව තිබෙන්නේ ළඟ ම රජයේ කාර්යාලයට ගොස් බැලීම පමණි. 

රජයේ සේවකයන්ගේ ඊනියා වැඩ වර්ජන සම්බන්ධයෙන් දැඩි පියවර ගත යුතුව තිබේ. අසාධාරණ වර්ජන සිදු කරන්නන්ට එරෙහිව නීති ක්‍රියාත්මක කළ යුතු ය. නීති ප්‍ර‍මාණවත් නැතිනම් නීති හැදිය යුතු ය. 

එසේම, රාජ්‍ය ව්‍යවසායන් අත්‍යවශ්‍ය මූලික සේවාවන්ට පමණක් සීමා කළ යුතු ය. එම අංශවල ද වටිනාකම එකතු කළ සේවා පවත්වාගෙන යාමට පෞද්ගලික අංශය දිරි ගැන්විය යුතු ය. 

උදාහරණයක් ලෙස, දුම්රිය සේවයේ යම් ප්‍ර‍මාණයක් ගුණාත්මක සේවාවන් සඳහා පෞද්ගලික අංශයට ලබා දිය හැකි ය. 

මේ මොනවා කළත්, අත්‍යවශ්‍ය සේවා පවත්වාගෙන යා හැකි හමුදාවක් ද නැතුව බැරි බව පැහැදිලි ය.

සමාජවාදී ආණ්ඩුවක් හෙට පත් වුණොත් නම් මේ ටික අනිවාර්යයෙන් කරනවා ඇත. දැන් සිට ම කිරීමෙහි කිසිම වරදක් නැත. 


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-12-24

අපට ඕනෑ මතුගම කුමක් ද? මේ ඡන්දෙදි අප කරන වැඩේ මෙන්න


පළාත් පාලන ආයතන 336 ක ප්‍රමාණය 441 ක්‌ දක්‌වා වැඩි විය. එයට මහ නගර 24 ක්‌, නගර සභා 41 ක්‌ සහ ප්‍රාදේශීය සභා 276 ක්‌ ඇතුළත් වේ. වැඩිකරන ලද පළාත් පාලන ආයතන පහ අතර මහ නගර සභාවක්‌ සහ ප්‍රාදේශීය සභා 04 ක්‌ වේ.

අඹගමුව ප්‍රාදේශීය සභාවට අමතරව නෝර්වුඩ් සහ මස්‌කෙළිය ලෙස නව ප්‍රාදේශීය සභා 2 ක්‌ ද, නුවරඑළිය ප්‍රාදේශීය සභාවට අමතරව ආගරපතන සහ කොටගල නව ප්‍රාදේශීය සභා 02 ක්‌ ද. පොලොන්නරුව තමන්කඩුව ප්‍රාදේශීය සභාව වෙනුවට පොලොන්නරුව මහ නගර සභාවක්‌ සහ පොලොන්නරුව ප්‍රාදේශීය සභාවක්‌ ස්‌ථාපිත කර තිබේ.

නව ගැසට්‌ නිවේදනයට අනුව පළාත් පාලන සභික සංඛ්‍යාව 4486 සිට 8356 ක්‌ දක්‌වා 3870 ක වැඩිවීමක්‌ සිදු වී ඇත. (උපුටා ගැනීම රජයේ ප්‍රවෘත්ති දෙපාර්තමේන්තුව)

පළාත් පාලන මැතිවරණ ක්‍රමයේ සංශෝධනයත් සමග වැඩිවන මන්ත්‍රීවරු ගණන 3000කින් වැඩි වේ. මන්ත්‍රීවරයකුගේ මාසික වැටුප රු.15,000ක් වන නිසා මේ ඡන්දයෙන් පසුව මන්ත්‍රීවරුන්ට වැටුප් ගෙවීම සඳහා වාර්ෂිකව රු. කෝටි 54ක් පසුගිය වර්ෂවලට සාපේක්ෂව "වැඩිපුර" වෙන් කිරීමට සිදුවන බව චතුර වැල්ලගේ විසින් පෙන්වා දී තිබිණි.

15000 X 12 X 3000 = ලක්ෂ 5400

පළාත් පාලන ආයතනවල කොට්ඨාස සංඛ්‍යාවට වඩා මන්ත්‍රී සංඛ්‍යාව වැඩි කිරීමට ඉවහල් වූ ප්‍රධාන හේතු දෙක වන්නේ අනිවාර්ය 25% කාන්තා නියෝජනය තහවුරු කිරීමට සහ කුඩා පක්ෂවලට සමානුපාතික නියෝජනයක් තහවුරු කර දීමයි.

පළාත් පාලන ආයතන මන්ත්‍රීන් යනු ඇත්තෙන් ම බිම් මට්ටමේ දේශපාලන නායකත්වයයි. මේ වන විට ප්‍රධාන පක්ෂ මෙන් ම කුඩා පක්ෂ ද බිම් මට්ටම අමතක කර කොළඹ සිට මාධ්‍ය හරහා දේශපාලනය කිරීමට පෙළඹී සිටියි. මෙය හොඳින් දකින්නට ලැබුණු අවස්ථාවක් වන්නේ මෙවර පළාත් පාලන මැතිවරණයේ නාම යෝජනා සැකසීමයි. බොහෝ පක්ෂවලට නාම යෝජනා ලබා දීම සඳහා ගමේ නායකයන් සිටියේ නැත.

පළාත් පාලන මන්ත්‍රීවරයකුට ගෙවන වැටුප උපාධිධාරියකුට ගෙවන වැටුපෙන් භාගයකටත් අඩු ය. මහින්ද රාජපක්ෂ සමයේ තේරුමක් නැතුව රජයේ සේවයට බඳවාගෙන නිකම් ගෙදර ඉන්න ක්ෂේත්‍ර නිලධාරීන් හා කාර්යාලවල වැඩක් නැතුව දවස ගත කරන නිලධාරීන්ට සාපේක්ෂව පළාත් පාලන මන්ත්‍රීවරුන් කියන්නෙ ප්‍රජා නායකයන් පිරිසකි. ඔවුන් අඩු ගානේ මළ ගෙදරකට, ශ්‍රමදානෙකට හරි උදව් කරනු ඇත. ඔවුන් වෙනුවෙන් වියදම් කිරීම බිම් මට්ටමේ නායකත්වය ගොඩනගන්නට වැදගත් දෙයකි. අනෙක් පැත්තෙන් නියෝජිතයන් සංඛ්‍යාව හා විවිධත්වය වැඩි කිරීමෙන් දූෂණයට ඇති අවස්ථාව සීමිත වනු ඇත.

පුරවැසියන් ලෙස මෙම තත්වය දෙස සුබවාදීව බැලිය යුතු යයි අපි සිතමු. පළාත් පාලන ඡන්දයේදී හා ඉන් පසුව කුමක් කළ යුතු ද යන්න පිළිබඳ පුරවැසියන් ලෙස අප ගැඹුරින් සිතිය යුතු ය.

පක්ෂ විසින් ඉදිරිපත් කර තිබෙන අපේක්ෂකයන් හැම කෙනෙකු ම නියම නායකයන් නො වන බව අපි දනිමු. අප ඒ සඳහා ඉදිරිපත් නො වන්නේ නම් ඔවුන් නායකයන් ලෙස ගොඩනගා ගැනීම කෙසේ කළ යුතු ද යන්න අප සිතිය යුතු ය. අනෙක් පැත්තෙන්, පුරවැසි නායකත්වයන් ද ගොඩනගන ගමන් දේශපාලන නායකත්වය හා සම්බන්ධව වැඩ කරන්නේ කෙසේ ද යන්න ගැන ද සිතිය යුතු ය.

මේ කාරණා කෙරෙහි අවධානය යොමු කර, මතුගම මැතිවරණ කොට්ඨාසයේ හා හැකි නම් ඒ ආසන්න වෙනත් මැතිවරණ කොට්ඨාසවල පළාත් පාලන ආයතනවල නායකත්වයෙන් ප්‍රාදේශීය සංවර්ධනය හා මහජන ජීවන ගුණය වැඩි දියුණු කිරීම සඳහා රජය විසින් කළ යුතුව තිබෙන කටයුතු පිළිබඳ අධ්‍යයනයක් සිදු කිරීමටත්, ඒ කටයුතු පිළිබඳ අපේක්ෂකයන් හා මහජනතාව දැනුවත් කිරීමටත් අපි බලාපොරොත්තු වෙමු. ඒ සම්බන්ධයෙන් අනාගත ප්‍රාදේශීය සභාවකට හා දේශපාලන නායකත්වයට ස්වේච්ඡාවෙන් උපකාර කිරීමට ද පුරවැසි කණ්ඩායමක් ලෙස අප සූදානම් ය.

ඒ වෙනුවෙන්, අපට ඕනෑ මතුගම කුමක් ද යන්න සම්බන්ධයෙන් සංවාදයක් ඇති කිරීමට අප කැමති ය. කරුණාකර ඔබගේ සහයෝගය දෙන්න.

ඒ වෙනුවෙන් මාස තුනක කාලයක් වැඩ කිරීමට කැමති තරුණයකුට හෝ තරුණියකට පුහුණු අවස්ථාවක් ද තිබේ. (සාධාරණ දීමනාවක් ද කරනු ලැබේ.)

විමසන්න: ajithperakum@gmail.com

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-12-22

ලිංගික අල්ලස්, නාම යෝජනා සහ කාන්තා නියෝජනය තහවුරු කළ පළමු මැතිවරණය

මධූෂා රාමසිංහට ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර කෝට්ටේ මහ නගර සභා මැතිවරණයේ නාමයෝජනා දීම සඳහා පොදු ජන පෙරමුණේ යම් අය විසින් ලිංගික අල්ලස් ඉල්ලීම සරලව ගත හැකි සිද්ධියක් නො වේ.

එයට හේතුව මෙය සිදු වන්නේ පළාත් පාලනයේ කාන්තා නියෝජනය වැඩි කිරීම සඳහා නීතිමය සංශෝධන සිදු කර පවත්වනු ලබන පළමු මැතිවරණයේදී ම වීමයි.

මෙම සිද්ධිය පිළිබඳව ඇය මැතිවරණ කොමිෂම ඉදිරිපිට උද්ඝෝෂණයක් පවා කරන ලදී. ඇගේ පැමිණිල්ල නිසි පරිදි ලේඛනගත කරගෙන එය විමර්ශනය කළ යුතු ය.

එපමණක් නොව, මෙම සිද්ධිය නිකම් යටපත් වන්නට ඉඩ නො දී කාන්තා සංවිධාන විසින් මෙය ඉස්මතු කරගෙන දැවැන්ත හඬක් නැගිය යුතුව තිබේ. ඒ අන් කිසිවක් නිසා නොව මෙවැනි දේ නැවත සිදු වීම අවසන් කළ යුතු නිසා ය.

මෙම සිද්ධියට රාජපක්ෂවරුන්ගේ සම්බන්ධයක් නැති බව මධූෂා පවසා ඇති බවක් වාර්තා වී තිබිණි. රාජපක්ෂවරුන් නායකත්වය දෙන පොදු ජන පෙරමුණ මේ සම්බන්ධයෙන් වහා පියවර ගත යුතු ය.

කාන්තාවන්ට ඉදිරියට පැමිණීමට අවස්ථාව ලබා දුන් මෙම මැතිවරණයේදී ස්ත්‍රී විරෝධීන්ට හා කාන්තාවන් දෙවෙනි පෙළ පුරවැසියන් බවට පත් කිරීමට උත්සාහ කරන අයට එරෙහිව විරෝධය සලකුණු කිරීම කාන්තාවන්ගේ මෙන් ම සමස්ත සමාජයේ ම වගකීමකි.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-12-21

මධ්‍යම පංතිය එක්ක අපට තියෙන ඇරියස් එක මොකක් ද?

මධ්‍යම පංතික ව්‍යාජ විප්ලවවාදීන්ගේ සංකේතයක් බඳු වන අප මිත්‍ර දාර්ශනික විදර්ශ කන්නන්ගර  
සමාජය පංති අනුව වෙන් වන්නේ නිෂ්පාදන සම්බන්ධතා මත මිස ලබන ආදායම අනුව නොවේ. 

ලංකාවේ බොහෝ පහළ මධ්‍යම පංතිකයන්ගේ ආදායම පෞද්ගලික අංශයේ කම්කරුවන්ගේ වැටුපට වඩා අඩු ය. එබැවින් ඔවුන් පීඩිතයන් බව ඇත්තකි. පීඩිතයන් ධනපති පන්තියේ වුව සිටිය හැකි ය. ධනපති වුවත්, ගැහැණු, සම/සංක්‍රාන්ති ලිංගිකයන් සහ සුළුතර ජාතිකයෝ පීඩිතයෝ ය. 

ලංකාවේ වම පදනම් වන්නේ මෙම අපැහැදිලි පීඩිත පංති සංකල්පය මත ය. කම්කරුවන් මත නො වේ. එහෙයින් ඔවුන් පෙනී ඉන්නේ සමස්තයක් ලෙස ම මධ්‍යම පංතිය ශක්තිමත් කිරීමේ විසඳුම් වෙනුවෙනි. නිදසුනක් ලෙස, ඔවුහු දිවි හිමියෙන් පවත්නා අධ්‍යාපන ක්‍රමය රැක ගැනීමට ඇපකැප වෙති. හේතුව අන් කිසිවක් නොව, එමගින් මධ්‍යම පංතියට හොඳම පාසල් ටික අත්පත් කරගෙන, මහජන මුදලින් නොමිළේ පාසල් අධ්‍යාපනය ලබා, ටියුෂන් වෙළඳපොළෙන් අමතර වටිනාකම් ද ලබාගෙන  තරගකාරී උසස් පෙළ විභාගය හරහා නොමිළේ උසස් අධ්‍යාපන අවස්ථා ද තහවුරු කර ගැනීමට හැකි නිසා ය. 

නිදහස් අධ්‍යාපනය ලෙස එයින් වරප්‍රසාද ලබන මධ්‍යම පංතිකයන් විසින් නම් කර තිබෙන මෙම අධ්‍යාපන ක්‍රමයේ වරප්‍රසාදිත තත්වයන්ගෙන් කම්කරු පන්තික ජනයා බැහැර කර තිබේ. ඔවුන්ගේ ශ්‍රම හා ජීවන තත්වයන් තුළ කම්කරුවන්ට තම දරුවන් හොඳ පාසලකට ඇතුළත් කිරීම අති දුෂ්කර ය. පහේ ශිෂ්‍යත්වයෙන් පවා අවස්ථාව ලැබෙන්නේ අති දක්ෂ සුළු පිරිසකට පමණි. එම අවස්ථා ද හොඳ පාසල්වලට ප්‍රවේශය ලබා සිටින දරුවන් විසින් ම ඩැහැ ගන්නා ආකාරයක් ද දක්නට ලැබේ. 

පීඩිතයන් සම්බන්ධයෙන් අපට පක්ෂපාතිත්වයක් තිබෙනමුත් ඉතා පැහැදිලිව ම අප නම් පෙනී සිටින්නේ සමාජ වෙනස්කම් සිදු කළ හැකි හෙවත් එහි කර්තෘකයන් විය හැකි සමාජ පංති වෙනුවෙනි. ඒ ලොකු, කුඩා ව්‍යවසායකයන් හා ඵලදායී වැඩ කරන කම්කරුවන් ය. මධ්‍යම පංතියට සමාජ වෙනස්කම් සිදු කිරීමේ හැකියාවක් නැත්තේ අන් කිසිදු හේතුවක් මත නො ව, නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලිය තුළ ඔවුන් ස්ථානගත වන ආකාරය අනුව ය. ලංකාවේ නම් ඔවුන් ස්ථානගත වන්නේ මහජනතාව සූරා කන ප්‍රධාන ම සමාගම ලෙස ක්‍රියා කරන රජයේ පාර්ශ්වකරුවන් ලෙසයි.  

ලංකාවේ කම්කරුවන් පමණක් නොව ව්‍යවසායකයන් ද සූරා කන ප්‍රධාන ම ධනේශ්වර සමාගම රජයයි. එය මහජන යුක්තියුක්තභාවය අපහරණය කරන අද්භූත සමාගමක් බව නො සලකා මහජන පොදු සම්මුතිය මත පදනම් වූ රජයක් ලෙස පමණක් සැලකීම විහිළුවකි. එයින් කරනු ලබන ප්‍රධාන සේවය වන්නේ එයින් යැපෙන මධ්‍යම පංතිය රැක ගැනීමයි. රාජ්‍ය සේවාවන් සිදු වන්නේ එම ක්‍රියාවලිය සාධාරණීකරණය සඳහා ප්‍රමාණවත් මට්ටමට පමණි. සරල උදාහරණයකින් මෙය තේරුම් ගත හැකි ය. ඕනෑම රජයේ පාසලකට, රෝහලකට, කාර්යාලයකට ගොස් බලන්න. එයින් කෙරෙන මූලික කාර්යය ඒවායේ සේවකයන්ට වැටුප් ගෙවීමයි. ඒවායේ වැඩ කරන අය වැඩ කරන්නේ එකී වැටුප් සාධාරණීකරණය කර ගත හැකි මට්ටමට පමණක් නො වේ යයි ඔබ සිතනවා ද? 

ලංකාව වෙනස් කරන්නට නම් කළ යුතුව තිබෙන්නේ මෙම රාජ්‍යය වෙනස් කිරීමයි. ලංකාවේ කළ හැකි විප්ලවය ද එයයි. එසේ නැතුව සමාජවාදී දෘෂ්ටිවාදීන් පිරිසක් බලය ගත්තා ය කියා මේ රජය මෙලෙස තබාගෙන ලංකාවේ දෘෂ්ටිවාදයන්ගෙන් කළ හැකි කැකිරි ගෙඩියක් නැත. ලංකාවේ වම්මුන්ගේ අරගලය වනාහි මධ්‍යම පංතියේ ඉහළ සහ පහළ අතර කඹ ඇදීමේ තරගයක් පමණි. 

ලංකාව වෙනස් කළ හැක්කේ ව්‍යවසායකයන්ට හා කම්කරුවන්ට පමණි. ලංකාවේ ප්‍රගතිශීලී පංති ඒවායි. අප කරන්නේ ඔවුන් සමග වැඩ කිරීමයි. අප වම සමග වැඩ නො කරන්නේ ඔවුන් නියෝජනය කරන්නේ ලංකාවේ ප්‍රතිගාමී ම පංතිය වන මධ්‍යම පංතිය නිසා ය. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-12-19

පේමක්කා කවුන්සලේට

මේ පසුගිය දිනවල මා ලියූ කෙටි නාට්‍ය පිටපතකි. ඉංග්‍රීසි නාට්‍ය කරන පිරිසක් විසින් මෙය නිෂ්පාදනය කර දර්ශන තුනක් පමණ පෙන්වන ලදී. ඒ නිෂ්පාදනය ගැන මම කොහෙත්ම සතුටු නැත. 


කියවා රස විඳින්න.

චරිත:
චන්දදාස - මැදි වියේ පිරිමියෙකි
පේමා - මැදි වියේ කාන්තාවකි.

චන්දදාස ජංගම දුරකථනයක් අතින් ගෙන වේදිකාවට පිවිසෙයි.

චන්දදාස: මේ මළ හත්තිලව්වෙන් කොහොමද මන්ද ඊමේල් එකක් යවන්නෙ? (සභාවට) ඔය ඊමේල් යවන්නෙ ටෙලිපෝන් අංකෙ වගේ අංකෙකටද හැබෑට? ලොකු කොලුව නං අනිවාර්යයෙන්ම දන්නවා ඇති. (හඬ නගා) පුතේ! පුතේ! ආ, මට අමතක වුණා, ඌ ඉස්කෝලෙ ගියානේ. හිටිය නං උගෙන් අහගන්න තිබුණා. ඉතින් මොකේදැයි දං වළඳන්නේ? ඊමේල්! ඊමේල්!

පේමා පිවිසේ

පේමා: ආ, චන්දදාස මල්ලී!
චන්දදාස: (දුරකථනය දෙස බලාගෙන ම) ආ! පේමක්කා! මං බැලුව මේ කවුද කියලා.
පේමා: බැලුව කිව්වට උඹ ඉතින් ඔලුවවත් ඉස්සුව එකක්යැ. උඹත් හරියට අපේ පොඩි කෙලී වගේ නෙ. පෝන් එකේමනෙ ජීවිතේ.
චන්දදාස: වැඩ බං.
පේමා: පෝන් එකෙන්ද වැඩ?
චන්දදාස: නැතුව. දැන් මේකෙන් කොරන්න බැරි දෙයක් නෑ. අපේ පවුලගෙ එකෙන් රෙදි මදින්නත් පුළුවන් ඕපාදූප දොඩලාම ඒක රත් වෙච්ච වෙලාවට. ඒක නෙමෙයි පේමක්කෙ, උඹ දන්නවද ඊමේල් එකක් යවන්න.
පේමා: මොකක්?
චන්දදාස: ඊමේල් එකක්. ලියුං ජාතියක් බං.
පේමා: ලියුං කරදහියක් නං ඉතිං කවරෙක දාල පෙට්ටියට දාලා උඹට ඕනැ නං හූවක් කියහන්.
චන්දදාස: හැබෑට! හූවක් කිව්වට කමක් නැද්ද? (හිස ඔසවා) අම්මට සිරි! පේමක්කා! මොකෝ බං මේ ජැන්ඩි පහට ඇඳල. (වටේ ගොස් බලයි) අප්පද බොල, මේකපුත් දාලා. කොහෙ යන ගමන් ද බං? ඇස්ටෝං ගෙයක්වත් ද?
පේමා: නෑ මල්ලියේ.
චන්දදාස: එහෙනං මොකෝ බං? කවුන්සලේටවත් යන්න ද?
පේමා: ඒක තමයි බං.
ච: ඒ කිව්වෙ?
පේ: කවුන්සලේ යන්න තමයි.
ච: උඹ?
පේ: ඇයි අපි කළු ද?
ච: නැතුව ඉතිං උඹ සුදුයැ. ඒක නෙමෙයි බං. කොලොප්පං නොකර කියහන්කො. මොකෝ මේ උඹට වෙලා තියෙන්නෙ?
පේ: (ලැජ්ජාවෙන්) මාත් චන්දෙ ඉල්ලනව මල්ලියෙ.
ච: උඹ?
පේ: ඔව් මල්ලියේ. (ඇඹරෙයි)
ච: ඔච්චර ඇඹරෙන්න එපා බං. මටත් ලැජ්ජයි.
පේ: මං මේ සැරේ යනව කවුන්සලේට.
ච: (නවත්වා ගත නො හැකි ලෙස හිනා වෙයි)
පේ: ඇයි බං හිනා වෙන්නෙ?
ච: නෑ ඉතින්. උඹ කවුන්සලේට යනවා ය කියපු හින්ද මට හිනා ගියේ.
පේ: ඒක හිනා වෙන්න දෙයක් ද?
ච: නෑ බං අක්කේ. මීට කලිනුත් උඹේ නම ඔය ලැයිස්තුවෙ අග්ගිස්සෙ තිබුණනේ බං. උඹත් ඉතින් ඡන්දෙ ඉල්ලුවා තමයි. ඒ වුණාට උඹට මනාප කීයද ලැබුණෙ? ගෑනුන්ට කවුන්සලේ යන්න බැහැ බං. ඒව තියෙන්නෙ පිරිමින්ට.
පේ: ඒ ඉස්සර. උඹ දන්නවද දැන් අපට නගර සබාවෙ ආසනවලින් සීයට විසිපහක් වෙන් කරලා.
ච: හරි හරි බං. ඔය වගේ ජිමික් කොයි කාලෙද නැත්තෙ? දැන් බලපංකො ඉස්සර අර තරුණ කොල්ලන්ටත් ඔය වගේ සීයට කීයක්ද මන්දා තිබුණනෙ. උනුත් ඔය පුක කඩා ගත්ත කඩි වගේ ඡන්දෙ ඉල්ලුවෙ. ඒ වුණාට කවුද කවුන්සලේ ගියෙ? මන්ත්‍රීතුමාගෙ පුතා විතරයි නේ. කවුන්සලේ ගිය අනෙක් එවුන් ඔක්කොම ඔය උඹල අපි වගේ නාකි ඩයල් නේ.
පේ: මේ සැරේ එහෙම නෙමෙයි බං. ගෑනු සීයට විසිපහ අනිවාර්යයෙන් ම කවුන්සලේ යනවා.
ච: (නවත්වා ගත නො හැකිව සිනාසෙයි)
පේ: මොකද උඹ ඔච්චර හිනා වෙන්නෙ?
ච: හරි! දැන් උඹ ගණන් පාස් නේ. උඹ කියහන්කෝ මෙහේ ගෑනු ආසන කීයක් තියෙනවද කියලා.
පේ: හතරක් තියෙනව කියල මන්ත්‍රීතුමා කිව්වෙ.
ච: ඒකනෙ මං කිව්වෙ.
පේ: ඇයි?
ච: ඇයි යකෝ, මන්ත්‍රීතුමාට මෙහෙ ඕකට යවන්න ගෑනු හතරද ඉන්නෙ? මන්ත්‍රීතුමාගෙ නෝන ඉන්නවා, එතකොට අර මහවත්තෙ ඩල්සි ඉන්නවා. එතකොට කොස්වත්තෙ රූපිකා ඉන්නවා. දළුවත්තෙ සෝම ඉන්නවා. පොල්වත්තෙ චාලට් ඉන්නවා. කෝපිවත්තෙ................යකෝ තව කොච්චර ඉන්නව ද? දැන් සීයට විසිපහ පැනලනේ. උඹ කොහොමද කවුන්සලේ යන්නෙ?
පේ: එහෙම නෙමෙයි මල්ලියෙ කෙරෙන්න ඕනැ. මන්ත්‍රීතුමාගෙ කට්ටිය කියලා නෙමෙයි කවුන්සලේ යවන්න ඕනැ. වැඩක් කරන්න පුළුවන් මං වගේ ගෑනුන්වනේ යවන්න ඕනැ.
ච: ඒක නම් මං පිළිගන්නවා අක්කෙ. උඹ ඉතින් මේ ගමේ කොයි වැඩේ ද නැත්තෙ? පන්සලේ පිංකමෙත් උඹ ඉස්සරහින් ම. මරණයක් මගුලක් දානයක් වුණත් උඹ එතන. උඹ නැති සමිති හරියට පරිප්පු නැති හෝටල් වගේ බං. ඔය ළිඳ ළඟ සංගංවල වුණත් ඉතින් උඹ නැතුවම නෙමෙයි නේ.
පේ: ඒකනේ මං කියන්නෙ. (ආයුබෝවන් කියමින්) මට ඡන්දයක් දියන් මල්ලියේ.
ච: මං දෙඤ්ඤං. මගෙ ගෑනිටත් කියඤ්ඤං උඹට දෙන්න කියලා. ඒ වුණාට...................
පේ: ඇයි ඒ වුණාට කිව්වෙ?
ච: පොඩි පරහක් තියෙනවා.
පේ: ඒ මොකක්ද? මොනවද මට කවුන්සලේට යන්න බැරි හේතු?
ච: නැහැ බං. උඹේ කවුරුවත් කවුන්සලේ ඉඳල මළේ නැහැ නේ.
පේ: ඒ කිව්වෙ?
ච: මෙහෙමනේ. ගෑනුන්ට චන්දෙ ඉල්ලන්න නම් ඉතින් මිනිහ කවුන්සලේ ඉඳල මැරෙන්න එපායැ. එහෙම මැරිල සුදු ඇඳල අඬ අඬ හොටු පිහදදා ආවොත් විතරයි නේ බං අපේ මිනිස්සු ඡන්දෙ දෙන්නෙ.
පේ: අපේ මිනිස්සු කිව්වෙ කවුද?
ච: වෙන කවුරුවත් නෙමෙයි ඉතින් අපි ම තමයි.
පේ: ඒකනෙ බං. ඉතින් කවුද වැරදි? උඹලමනේ වැරදි. එහෙම කරන්න එපා. දේශපාලනය කරන්න පුළුවන්, ක්‍රියාකාරී, බුද්ධිමත්, ඒ වගේ ම මේ මං වගේ විනයක් තියෙන............
ච: දූෂණයෙන් තොර කියන එකත් දාගනින්. නැත්තං උඹට එහෙ ගියාට පස්සෙ ඒක අමතක වෙයි.
පේ: අනිවාර්යයෙන් ම. ගෑනු දූෂණේ කරන්නෙ නැහැ බං. ඒව කරන්නෙ පිරිමි.
ච: පේමක්කෙ?
පේ: ඇයි මල්ලියෙ?
ච: මං බඩ්ඩක් අහන්න උඹ තරහ වෙන්නෙ නෑ නේද?
පේ: පිස්සුද මල්ලියෙ? යක්කුන්ට බයේ කවුද සොහොනෙ ගෙවල් හදන්නෙ? හිත රිදවගන්න බැරිනම් මං ඡන්දෙ ඉල්ලනවයැ.
ච: නෑ බං මං අහන්නෙ උඹට පුළුවන්ද ඔය ඡන්ද රැස්සීංඔල කියන කුණුහරුප දරාගන්න. ඔව්වයෙ හිටගෙන බඩ වෙන ඒවනෙ බං පිරිමි මැති ඇමතිගොල්ල දෙසාබාන්නෙ.
පේ: උන් ඒව කියන්නෙ උඹල ඒව අහගෙන බඩ අල්ලං හිනා වෙන හින්දනෙ. ඇයි ඉතිං උඹල ගෑනුන්ට ඒ වගේ ඒව කියනකොට හිනා වෙන්නෙ? මොකද උඹලට ගෑනු නැද්ද? දූලා නැද්ද? අක්කලා නැද්ද? උඹල උපන්නෙ අම්මලගෙ බඩෙන් නෙමෙයිද? ගෑනුන්ට අපහාස කරන්නෙ නැහැ බං හරි හමන් පිරිමි.
ච: ඒ වුණාට දැන් ඉස්සර වගේ නෙමෙයි නේ. ඔය අර ෆේස්බුක් ද මොකක්ද එකකුත් තියෙනවා නේ. ඒවයින්නෙ දෙනවයි කියන්නෙ පොරි හැලෙන්න.
පේ: අනේ බං මේ මගෙන් මුකුත් නාහා ඉඳපන්. ෆේස්බුක් නෙමෙයි බං වැරැද්ද. වැරදි උඹල. ඔව්වයෙ යන අවලං කතා උඩ දාගෙන බල බලා එක එකාට ෂෙයා ද මොනවද කරන්නෙ උඹලමනේ.
ච: (ඇඹරෙමින්) නෑ ඉතින් මං කිව්වෙ මේ මේ.................
පේ: ඔච්චර ඇඹරෙන්න එපා බං. මටත් ලැජ්ජයි.
ච: චික්! මේවට තමයි ඌරගෙ මාළු ඌරගෙ ම ඇඟේ තියල කපනව කියන්නෙ.
පේ: එහෙනං මල්ලියෙ. ඕං මෙදා පාර මටත් මනාපයක් දියන්. මට දෙන්නැත්තං හොඳට හිතල මතල මට වඩා හොඳ කෙනෙකුට දීපන් හරිද? අනෙක, මහජන නියෝජනය සඳහා ගැහැනුන්ට තියෙන අයිතියට ගරු කරන්නට අපි දැන්වත් පුරුදු වෙමු. එහෙනං මං ගියා ජයවේවා!
ච: අපේ පේමක්කට ජයවේවා! //// (පසුපසින් යමින් පිට වෙති.)

© Ajith Perakum Jayasinghe

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-12-18

ලංවිම හා ටෙලිකොම් වයර් ඇදිල්ල

ලංකාවේ ඡායාරූපයක් නො වේ. එහෙත්, ලංකාව ද මෙවැනි ය. 
ගොඩක් කාලෙකට කලින් සැඩ සුළඟක් ආවා මතක ද?

අන්න එදාට පසුව අද තමයි ඔන්න අපට නැවත අන්තර්ජාල සබඳකම් ලැබුණේ. එපමණක් නෙමෙයි, දුරකථන, පියෝ ටීවී ආදියත් නැවත ලැබුණේ අද.

සේවා සම්පාදකයා ශ්‍රී ලංකා ටෙලිකොම්.

මට මතක විදියට මේ කියන සැඩ සුළඟ ආවෙ නොවැම්බර් 29. අද දෙසැම්බර් 18. දින 19ක්. මෙයින් දින පහක් ම අපට විදුලියත් තිබුණෙ නැහැ. සමහර ප්‍රදේශවලට සතියකට වැඩි කාලයක් විදුලිය තිබුණෙ නැහැ.

මුළු ප්‍රදේශයට ම දුරකථන සම්බන්ධකම් නො තිබුණු බව සමාගම දන්නවා වුණාට ටෙලිකොම් සමාගම කියන්නේ බිලෙන් කුලිය අඩු කිරීම කරන්නෙ අප දුරකථන දෝෂය දැනුම් දුන් දින සිට පමණයි කියලායි.

පසුගිය වකවානුවේ මෙම බ්ලොගය යාවත්කාලීන වීම දිගින් දිගට ම අතපසු වුණේ මෙම දුෂ්කරතාව නිසායි. අවසන් ලිපි කීපය ම ලියන්නට සිදු වුණේ ජංගම දුරකථනයෙනුයි.

විදුලිය, විදුලි සංදේශනය යන අංශවලින් ලංකාව දැන් මූලික සේවාවන්ගේ සිට ගුණාත්මක සේවාවන් වෙත සංවර්ධනය විය යුතුයි. මේ අංශ දෙකෙන් ම මේ වන විට ලංකාව 100%කට ආසන්න ආවරණයක් සපයා හමාරයි. හැබැයි, සේවාවන්ගේ ගුණාත්මකභාවය පිළිබඳ බරපතල ගැටලු තිබෙනවා.

විදුලිබල හා විදුලි සංදේශන සේවා සම්පාදනයේදී නගර හා පාරිසරික අලංකරණය පිළිබඳ අවධානය යොමු කිරීම ඉතා වැදගත්. කොළඹ නගරයේ පමණක් මෙම කාරණාවලදී අලංකරණය පිළිබඳ කිසියම් අවධානය යොමු කිරීමක් මෑතක සිට දක්නට ලැබුණත්, කොළඹින් බැහැරදී හා ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවලදී අලංකරණය පිළිබඳ කිසිදු අවධානයක් යොමු නො කිරීම පමණක් නොවෙයි, පරිසරය අවලස්සන කිරීම ම මෙම සේවා සම්පාදකයන්ගේ ප්‍රතිපත්තිය වී තිබෙනවා.

සුන්දර කඳු මුදුන් මත ඉතා අවලස්සන ලෙස විදුලි සංදේශ කුළුණු ඉදි කිරීම එක් ගැටලුවක්. ඊට අමතරව විදුලි බල මණ්ඩලයත්, ශ්‍රී ලංකා ටෙලිකොම් ආයතනයත් වයර් අදින ඇදිල්ල නම් අලංකරණය කිසිම හැඟීමකින් කරන දෙයක් නො වන බව පැහැදිලියි. මේවායින් නගර හා පරිසර අලංකරණයට සිදු වන්නේ සුළුපටු හානියක් නොවෙයි. ශ්‍රී ලංකා ටෙලිකොම් නම් තමන්ගේ රැහැන් පද්ධති නඩත්තු කිරීමක් නො කරන තරම්. 

එපමණක් නොවෙයි. මග දෙපස ගස් හා අතු නිසි පරිදි කපා නො දැමීම නිසා වැසි සුළං සමග විදුලි හා දුරකථන කණුවලට හානි වූ බොහෝ විට මෙම ආයතන විසින් බොහෝ විට කරනු ලබන දෙයක් වන්නේ ඒ සුන්බුන් එලෙස ම ඒ තැන්වල ම තිබෙන්නට හැරීමයි. මේ වන විට මාර්ග අද්දර ගොඩගැසී ඇති මෙවැනි කැඩුණු ලයිට් කණු, ටෙලිෆෝන් කණු සංඛ්‍යාව විශාලයි. එමගින් පදිකයන්ට මෙන් ම මාර්ග අද්දර ජීවත් වන වැසියන්ට ද විශාල කරදරයක් සිදු වෙනවා. පොදු දේපල ලෙස සැලකෙන නිසා මේවායින් මිනිසුන්ට ප්‍රයෝජනයක් ගන්නට ද බැරි වුණත්, මේවා කුඩු කර පහත් බිම් පිරවීම හා වෙනත් ඉදිකිරීම් වැනි දේවලට යොදා ගැනීමේ හැකියාව තිබෙනවා. එසේම, ඒවායේ තිබෙන යකඩ කම්බි ද ප්‍රතිචක්‍රීයකරණය කළ හැකියි.

ගුණාත්මක සේවාවන් සැපයීම අරමුණු කරගෙන ලංකා විදුලි බල මණ්ඩලය, ශ්‍රී ලංකා ටෙලිකොම් වැනි ව්‍යවසායවලට පෞද්ගලික අංශය සමග පුළුල් හවුල්කාරිත්වයන් ගොඩනගා ගැනීමේ හැකියාව තිබෙනවා. මේ කාරණා පිළිබඳ විශේෂඥයන් නො වුණත්, පාරිභෝගිකයන් හා පුරවැසියන් ලෙස අපට මෙහෙම දේවල් හිතෙනවා. වඩා විශ්වාසනීය හා වගකීම් සහගත ලෙස භූගත රැහැන් මගින් විදුලිය සැපයීමේ සේවාවක් වැනි අමතර වටිනාකම් සහිත ව්‍යවසායකට විදුලි බල අංශයේ ඉඩ සැලැස්වීම නරක ද?

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-12-12

වැඩ වර්ජන මන රංජන

දුම්රිය වර්ජනය නිසා මගී ජනතාව අපහසුවට පත් ව තිබේ. කෙටි කලකට ඉහතදී සමන් රත්නප්‍රියගේ නායකත්වයෙන් රජයේ හෙද නිලධාරීන්ගේ සංගමය කළ වර්ජනයට ද දුම්රිය සමග සම්බන්ධයක් තිබිණි.

රජයේ සේවකයන්ට තමන් වැඩ කරන ආයතනය හා ඒ අනුව තමන්ට ලැබෙන වැටුප පමණක් නොව සෙසු ආයතනවල සේවක වැටුප් ද අදාළ ය. ඒ වනාහි තරාතිරම පිළිබඳ ප්‍රශ්නයකි.

රාජ්‍ය සේවා වෙන වෙන ම ගෙන, ඒ ඒ සේවාවන්ගේ සුවිශේෂ තත්වයන් අනුව වැටුප් මට්ටම් සැලකිල්ලට ගත යුතුව තිබේ. එහෙත් සිදු වන්නේ කුමක් ද?

දැඩි හිඟයකින් යුතු ඉංග්‍රීසි මාධ්‍ය විද්‍යා උපාධි ගුරුවරයකුට වැඩි වැටුපක් ගෙව්වොත් කාලසටහනක්වත් ලබා ගත නො හැකිව පාසල්වල කාලය හා මහජන මුදල් කා දමන අය ද ඇතුළත් කලා උපාධ් ගුරුවරු රෙදි කරට ගනිති.

⁣එය එතනින් නවතින්නේ නැත ගුරුවරුන් සමග මෙතෙක් පැවති පරතරය අඩු වුණා ය කියා හෙදියෝ හෝ දුම්රිය රියදුරෝ පවා සටනට එති.

මෙය හරියට දේශීය වෙදුන් MBBS වෛද්‍යවරුන්ගේ වැටුප් බලාපොරොත්තු වීම වැනි ය. දොස්තර සංගමය ද එසේ මෙසේ හීනමාන සහිත එකක් නො වේ. අවුරුදු 30කට වැඩි සේවා කාලයක් ඇති පවුල් සෞඛ්‍ය⁣ සේවිකාවගේ පවා වැටුප අද සේවය⁣ට බැඳුණු දොස්තරගේ ආරම්භක වැටුප⁣ට වඩා අඩු වීම ඔවුක්ට අවශ්‍ය ය.

රජයේ සේවයේ පවතින වැටුප් ව්ෂමතා යනු මෙවැනි ගැටලු සමුදායකි. මේවා ඒ ඒ සේවාවන්ගේ කාර්යක්ෂමතාව සමග එතරම් සම්බන්ධයක් නැත.

මේ වැටුප් විෂමතා ගැටලු යනු කිසි සේත් ම විසඳිය හැකි ප්‍රශ්න ජාතියක් නො වේ. දුම්රිය සේවකයන් සතුටු කරන ව්සඳුම හෙද නිලධාරීන් අසතුටු කරන්කක් විය හැකි ය.

ලංකාවේ රජයේ සේවය කිසිදා ගොඩ ගත නො හැකි එකක් වන්නේ එබැවිනි.

මෙහි ඇත්තෙන් ම තිබෙන්නේ මධ්‍යම පංතියේ පංති ස්වභාවයක් බව මම සිතම්. මෙයට එක ම විසඳුම වෘත්තීය සමිති එක් වී රජයේ සහය ද ලබාගෙන සාකච්ඡා කර හැකි ඉක්මණින් කවුරුත් පිළිගන්නා වැටුප් ව්‍යූහයක් යෝජනා කිරීමයි.

එය නො කර එකිනෙකාට එරෙහිව අසාධාරණ වර්ජන කිරීම රජයේ සේවකයන් මහජනතාවට කරන බලවත් අසාධාරණයකි.

ආණ්ඩුව පැත්තෙන් මහජනතාව වෙනුවෙන් කළ හැකි දෙයක් වන්නේ අත්‍යවශ්‍ය සේවාවන් හැම එකක ම රාජ්‍ය හෝ පෞද්ගලික ඒකාධිකාරයන් අහෝසි කර දැමීමයි. එතනින් නො නැවතී අත්‍යවශ්‍ය සේවා සැපයීමෙහි ධාරිතා හමුදා තුළ ගොඩනැගිය යුතු ය. රජයේ සේවකයන් විසින් වැඩවර්ජනවල යුක්තියුක්තභාවය අහෝසි කර දමා ඇත.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-12-10

තනියෙන් කනවුන්ට විසඳුම හවුලේ කනවුන් ආපසු බලයට ගෙන ඒම ද?

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ආරක්ෂක ලේකම් සමයේ සොල්දාදුවන්ගේ චිත්ත ධෛර්යය වඩවනු පිණිස ය කියා පිංපොං, අර්ජුන් කමලනාත්, ගයේෂා පෙරේරා, සේනානායක වේරලියද්ද වැනි කලාකරුවන් පිරිසකට ඉහළ වැටුප්, දීමනා, වාහන ආදිය දුන් හැටි දැන් හෙළිදරව් වී හමාර ය.

මෙහි ඇති දූෂණය ගැන අපි එතරම් සැකිලිමත් වන්නේ නැත. හේතුව, දූෂිත ජනතාවක් හා දූෂිත ම දූෂිත රජයක් හමුවේ දූෂිත රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන හා දූෂිත මාධ්‍ය කෑගැසුවාට ලොකු දෙයක් වෙන්නේ නැති බව දැන් පැහැදිලි ය.

මෙහි ඇති දේශපාලන උපායමාර්ගය අධ්‍යයනය කළ යුතු ය. රාජපක්ෂලාගේ ජනප්‍රියත්වය පදනම් වූයේ මේ අල්ලස් දීම් මත ය. ඔවුන් වෙනුවෙන් මත සම්පාදනය කරමින් රට පුරා සැරිසැරූ මෙවැනි පුද්ගලයන් පසුපස තිබුණේ වෙන මොනවාවත් නොව සල්ලි ය. දැන් ඉන්න අය පසුපස ද ඇත්තේ සල්ලි හා සල්ලි පිළිබඳ බලාපොරොත්තු ම තමා ය.

මහජන මුදලින් මෙසේ අල්ලස් දීම සීමාවකින් තොර විය. දේශපාලකයන්ට ජාවාරම්, රජයේ නිලධාරීන්ට තීරු බදු රහිත වාහන, පිටරට චාරිකා, ව්‍යාපාරිකයන්ට වංචාවන්ට ඉඩ, උපාධිධාරීන්ට පිංපඩි රැකියා, ගොවීන්ට නොමිළේ පෝර, ගොවි සංවිධාන නායකයන්ට කොන්ත්‍රාත්, ප්‍රාදේශීය දේශපාලකයන්ට අනවසර ඉඩම්, සම්බන්ධීකරණ නිලධාරි හා උපදේශක තනතුරු, පූජකයන්ට ලොකු ලොකු තෑගි, මාධ්‍ය'වේදීන්ට' ලැප්ටොප් හා බදු සහන වැනි බොහෝ ක්‍රම තිබුණු අතර ඒවායින් අති විශාල පිරිසක් වාසි ලැබූ හ.

රාජපක්ෂ ක්‍රමය බිඳ වැටුණේ අන් කිසිදු හේතුවක් නිසා නොව මහජන මුදලින් යැපෙන මේ දැවැන්ත යාන්ත්‍රණය තවදුරටත් පවත්වාගෙන යාමට බැරි වූ නිසා ය. මේ දැවැන්ත, දූෂිත රජයේ බර දැරූ සැබැවින් වැඩ කරන ජනයාට එය එපා වූ නිසා ය. කොයි තරම් ජාතිවාදය ඇවිළුවත් සිංහල ජනයාගෙන් ද අති විශාල පිරිසක් රාජපක්ෂලාට එරෙහිව ඡන්දය දුන්නේ ඒ නිසා ය.

2015 ජනවාරි 8 මෘදු තීව්‍රතාවකින් යුතුව සිදු වූ විප්ලවයෙන් පසු තාවකාලිකව මෙම ක්‍රමය ප්‍රතික්ෂේප වී තිබේ. එහෙත් සම්පූර්ණයෙන් ම නොවේ. වර්තමානයේදී ද ඒවා සිදු වේ. එහෙත් වෙනසක් ඇත. දැන් මහජන මුදලින් හොරාකෑමට හැකියාව ඇත්තේ කිංකොංලාට විතර ය. පිංපොංලාට නැත.

ජනවාරි 8 විප්ලවයට දායක වූ බොහෝ පිංපොංලා දැන් උග්‍ර රාජ්‍ය හා ආණ්ඩු විරෝධීන් බව⁣⁣ට පත් වීමේ රහස ඇත්තේ එතැන ය. සමහරුන් අයින් වුණේ දුන් තනතුරු මදි නිසා ය. බොහෝ දෙනෙකුට කිසිවක් නො ලැබිණි.

මේ ලියන අප ද අරක වෙනුවෙන්, මේක වෙනුවෙන් ආණ්ඩුවට සහයෝගය දෙනවා යයි බොහෝ අය අවලාද නැගූ හ. එහෙත් අප ඔවුන්ගෙන් කිසිවක් ඉල්ලා නැතුවා පමණක් නොව මේ ආණ්ඩුවේ කිසිවෙකු 'මචං උඹලා කරගෙන යන දේවලට අපෙන් උදව්වක් ඕනැද?' කියා අහන්නට තරම්වත් බුද්ධිමත් වී නැත. ලොව වටා සැරිසරමින්, ගජමිතුරන් හා නෑයන් සමග කමින් බොමින් සතුටින් ජීවත් වන මෛත්‍රීපාලලා, වික්‍රමසිංහලා කෙළවා ගන්නේ අන් කිසිවකින් නොව රටේ අනාගතය මිස අන් පටු අරමුණුවලින් තොරව ආණ්ඩුවට සහාය දෙන බලවේගය තේරුම් නො ගැනීම නිසා ය.

අප වැඩ කරන්නේ අරමුණක් වෙනුවෙන් ය යන්න බොහෝ දෙනෙකුට තේරුම් ගන්නට බැරි වී ඇත. ඒ තරමට මෙම දූෂිත මානසිකත්වය මුල් විහිදී ගොසිනි. එහෙත්, අපි තවමත් ස්වේච්ඡාවෙන් මේ ආණ්ඩුවට කොන්දේසි සහගතව සහාය දෙන්නෙමු. ඒ ඇයි ද යන්න පැහැදිලි කළ යුතු ය. පළමු හේතුව අප මෙම රජයේ මූලික ආර්ථික දැක්ම පිළිගන්නා හෙයිනි. තව දුරටත් රාජ්‍ය මූලික ආර්ථිකයක් ඔස්සේ ලංකාවට ඉදිරියට යා නො හැක. ව්‍යවසායකත්වයට හා වැඩ කරන ජනයා⁣ට නිසි තැන දීමට රජය යොමු කළ යුතු ය.

එසේම, වර්තමානයේ බලය සම්බන්ධයෙන් තිබෙන විකල්පය වන්නේ අන් කිසිවක් නොව රාජපක්ෂ පවුල් පාලනය පමණක් වීමයි. ඔවුන්ට ද තිබෙන්නේ මේ ආර්ථික උපායමාර්ගය ම පමණක් බැවින් අපට ඔවුන් සමග සුවිසල් ගැටලුවක් ද නැත. යුද අපරාධ හෝ දූෂණ සම්බන්ධායෙන් ඔවුන් පමණක් හිරේ යැවිය යුතු ය යන අදහසේ ද අප නැත. මේ රට ඔවුන්ට ඇති තරම් අවස්ථාව දුන් අතර ඔවුහු ඒවා භාවිතා කිරීමට අසමත් වූ හ. යුද්ධයේ අවසානයෙන් පසු වකවානුවේ රටේ සිදු කළ සංවර්ධනය ඔස්සේ ආර්ථික හා සමාජ ස්ථාවරත්වය ඇති කිරීමට ඔවුහු කණගාටුදායක ලෙස අසමත් වූ හ.

වර්තමාන පාලනය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, ආර්ථික නියාමනය, සමාජ සංහිඳියාව වැනි බොහෝ පැතිවලින් රාජපක්ෂ පාලනයට වඩා ඉදිරියෙන් සිටියි.

ඔවුන්ගේ අඩුපාඩු එමට ය. එහෙත්, අපේ සහාය නම් හිමි වන්නේ මෙතැනින් ඉදිරියට යාමට මිස ආපසු යාමට නො වේ. රටට ආදරයක් ඇති අය කරුණාකර යල් පැන ගිය විසඳුම් ඉදිරිපත් නො කරන්න. අලුතින් සිතන්න.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-12-06

ඔසරිපොටින් අදින්නෙපා සරං පොටයි ඉරෙන්නේ (රෙද්ද උස්සා තැබූ වාර්තාව ගැන වැඩිදුරටත්)

මහනුවර කුප්‍රකට ඔසරි පොටේ නාඩගම හෙවත් මහනුවර ගැටඹේ මංසන්ධියේ සිට ඊරියගම මංසන්ධිය දක්වා මීටර් 3200ක් වූ ලොව දිගම රෙද්ද යයි ඔසරි පොටෙන් ගිනස් වාර්තාවක් පිහිටුවීමේත්, ඒ වෙනුවෙන් පාසල් දැරියන් 250ක් පමණ අවභාවිතා කිරීමේත් තකතීරු ක්‍රියාව සිදු වී දැන් මාස තුනකට ආසන්න ය.

සතියේ දිනක, රජයේ පාසලක මහජන මුදලින් ලබා දෙන අධ්‍යාපනය කඩාකප්පල් කරමින්, මහජන මුදලින් වැටුප් ලබා ගන්නා ගුරුන්, විදුහල්පතීන්, මධ්‍යම පළාත් අධ්‍යාපන ඇමති, රාජ්‍ය නිලධාරීන් සහ පොලිසිය යොදා ගනිමින්, අනවශ්‍ය මාර්ග තදබදයක් ද නිර්මානය කරමින් සිදු කළ මෙම ආත්මාර්ථකාමී පෞද්ගලික රූපලාවණ්‍ය ප්‍ර‍චාරණ වැඩසටහන ඉතා පැහැදිලිව ම පොදු දේපල අවභාවිතා කිරීමකි.

අනෙක් පැත්තෙන් එය ඉතා දරුණු අන්දමින් ළමා අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කිරීමකි. මෙවැනි තකතීරු වැඩකට ළමුන් යොමු කිරීමට මව්පියන්ටවත් අයිතියක් නැති බව කිව යුතු ය.

තවමත් මෙම අවකල්ක්‍රියාව පිළිබඳ පැහැදිලි ක්‍රියාමාර්ගයක් ගෙන නැත. මෙයට ඍජුවම වගකිව යුතු කීපදෙනෙක් සිටිති. ඒ අතර මධ්‍යම පළාතේ ප්‍ර‍ධාන ඇමතිවරයා ද වන අධ්‍යාපන ඇමතිවරයා, අදාළ පාසලේ විදුහල්පති හා කලාප අධ්‍යාපන අධ්‍යක්ෂ ප්‍ර‍ධාන ය.

මෙවැනි සිදුවීම් කාලයේ වැලිතලාවලින් යට වී යාමට ඉඩ නො දී නැවත නැවත ඉස්මතු කර දැක්වීම වැදගත් ය.

බිඟුන් මේනක ගමගේ සහ තරිඳු ජයවර්ධන විසින් මෙම සිදුවීම පසුපස හඹා යමින් කරන ලද පහත සම්බන්ධ කර තිබෙන වාර්තාකරණය අගය කළ යුත්තේ මෙම සංදර්භය තුළයි. සමාජය එය පිළිබඳ කතා කළ යුතු ය. මේ පිළිබඳ විමර්ශන ඉදිරියට ගත යුතු ය. මෙහිදී සිදු වී තිබෙන පොදු දේපල අපහරණයට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක කළ යුතු ය. මෙවැනි සිදුවීම් නැවත නැවත සිදු නො විය යුතු ය. 

http://www.lankadeepa.lk/features/ළමා-අයිතිවාසිකම්-වසා-දැමු-ඔසරි-පොටට-මොකද-වුණේ/2-521214


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-12-03

පියකු දුවට ලියූ ලියුම්

සිරගතව සිටි ජවහර්ලාල් නේරු මහතා විසින් 1928දී සිය 10 හැවිරිදි දියණියට ලියන ලද ලිපි එකතුව ලංකාවේ පාසල් දරුවන්ට පමණක් නොව බොහෝ වැඩිහිටියන්ට ද නිර්දිෂ්ට ග්‍රන්ථයක් වැනි විය යුතු පොතකි.

දරුවන් වෙනුවෙන් මිළ දී ගත් මෙම පොත කියවන අතර මෙම කොටස උපුටා දක්වන්නට සිතිණි. අවුරුදු 90කට පමණ පසු ලංකාවේ තත්වය පැහැදිලි කිරීම⁣ට මෙය කෙතරම් අගනේ ද?

ඉන්දියාවේ දැනුදු බොහෝ රාජාවරුන්, මහරාජාවරුන් සහ නවාබ්වරුන් දැක ගත හැකි ය. ඔවුන් මාහැඟි ඇඳුම් ලාගෙන, සුඛෝපභෝගී මෝටර් රථවල ගමන් කරමින්, මහත් ධනස්කන්ධයක් වැය කරමින් ජීවත් වන බව ඔබ දැක ඇති. මේ අයට මේ මුදල් හිමි වූයේ කෙසේ ද?

ඔවුහු රටවැසියාගෙන් අයබදු ලෙස මුදල් ලබා ගනිති. අයබදු වශයෙන් එක් රැස් කර ගන්නා මුදල් පාසල්, ආරෝග්‍යශාලා, පුස්තකාල, කෞතුකාගාර, මහාමාර්ග තැනීමට සහ මහජන හිතසුව පිණිස වූ වෙනත් දෑ සඳහා වැය කළ යුතු වෙයි.


එහෙත් අපේ රාජාවරු, මහරාජාවරු මහජන මුදල් නිකරුණේ හුදු විනෝදාස්වාදය සඳහා වැය කරති. ඔවුන් ප්‍රංශයේ රජවරු මෙන් රාජ්‍යය තමන්ගේ පෞද්ගලික බූදලයක් කොට සිතති. ඔවුන් සුඛෝපභෝගීව ජීවත්වන විට, ඔවුන් උදෙසා මෙහෙ කරන, ඔවුන්⁣ට ධනය උපයා-සපයා දෙන රටවැසියා කුසගින්⁣නේ පෙළෙති. සමහර විට ඔවුන්ගේ දරුවනට අධ්‍යාපනය සඳහා පාසලක් පවා නැත.

- පියකුගෙන් ඔහුගේ දුවට යැවුණු ලිපි, ජවහර්ලාල් නේරු, පරිවර්තනය ඩබ්.ඕ.ටී. ප්‍රනාන්දු

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-11-28

ඕවිටිගල කුඹුක් ගහ සහ වර්තමාන ආණ්ඩුව

ඔන්න පෙරළුණා, මෙන්න පෙරළුණා කීවාට ආණ්ඩුව තවම තියෙන බව දැනගන්නට ලැබිණි.

මේ ආණ්ඩුව ගැන විස්තර කරන්නට මා මීට මාස දෙකකට පමණ පෙර ගත් ඡායාරූපයක් යොදා ගනිමි. අලුතෙන් සංවර්ධනය කරමින් තිබෙන මතුගම අලුත්ගම පාරේ ඕවිටිගල, කඩිත්තමංකඩ නම් ස්ථානයේ මේ ගස පිහිටා තිබේ. මෙම ස්ථානය දැන් මීට වඩා වෙනස් වී තිබේ. මේ පාර සංවර්ධනය කරගෙන යමින් තිබෙන අතර දැන් මේ ගස කැපිය යුතුව තිබේ.

මේ ගස අසබඩ පසුගිය සමයේ තිබුණේ අනවසර හෝටලයකි. ඒ හැරෙන්නට මේ ගසේ වෙනත් කිසිදු විශේෂත්වයක් නො තිබිණි. පාර වෙනුවෙන් එම අනවසර හෝටලය ඉවත් කිරීමට සිදු විය.

පාර අයිනේ තිබෙන මේ කුඹුක් ගස හැර තව බොහෝ කුඹුක් ගස් මෙම ප්‍රදේශයේ තිබිණි. පසුගිය සමයේ ඒ කුඹුක් ගස් බොහොමයක් ප්‍රදේශයේ නිවෙස්වල තරප්පු පේලිවලට සවි විය. ඒ ගැන කාටවත් අවුලක් තිබුණේ නැත.

එහෙත්, මේ ගස කපනවාට පරිසරවේදීන්, සංවර්ධන විරෝධීන්, ජාතිවාදීන්, ආගම්වාදීන් හා මහින්ද රාජපක්ෂගේ අනුගාමිකයන් විරුද්ධ ය. ඔවුන් සංඛ්‍යාවෙන් අතළොස්සක් වන මුත්, ලොකු සද්දයක් දැමීමේ හැකියාව ඇති අය වෙති. ප්‍රදේශයේ අති බහුතරයක් ජනතාවට මේ ගසෙහි කිසිදු විශේෂත්වයක් නැත.

ගස කැපීමේ වගකීම තිබෙන්නේ ප්‍රාදේශීය ලේකම්ට වන අතර එම නිලධාරියා එම කාර්යය සිදු නො කර, එහි වගකීම ප්‍රදේශයේ දේශපාලන බලධාරියා වන ජගත් පී. විතාන වෙත පවරා තිබේ. දේශපාලන බලධාරීන් තමන්ට අදාළ නැති මෙවැනි දේ ද කරට ගැනීම සාමාන්‍ය තත්වයකි.

ජගත්ට ගස කපන්නට උවමනා ය. එහෙත්, ගමේ අර මෝඩ බලවේගයට බය නිසා ගස කපන්නට පියවර ගන්නට ඉදිරිපත් වන්නේ නැත.

දැන් මේ පාර හදන්නට යන්නේ එක්කෝ ගස මැදි කර හෝ නැතිනම් ගස අයින් කර වංගුවක් දමලා ය.

මේ ආණ්ඩුව වැඩ කරන විදිය ඔය ගසෙන් කදිමට සංකේතවත් වේ. කළ යුතු දේ ආණ්ඩුව නො දන්නේ ම නැත. එහෙත්, ඒ සඳහා අදාළ පියවර ගන්නට ඔවුන් බිය ය.

මහින්ද රාජපක්ෂ බලවේගය ද මේ ගස කැපිය යුතු බව දනියි. ගෝඨාභය හිටියා නම් ගහ කපන බව ද කියන ගමන් ම මේ ආණ්ඩුවට සත්තම දමා කිසිම තේරුමක් නැතිව මෙම ගස කැපීම වළක්වති.

ඒ එක පැත්තකි. මේ අතර රජයේ නිලධාරීන් තමන්ගේ වගකීම ඉටු කරන්නේ නැත. උන්ට එරෙහිව පියවර ගන්නට ද ආණ්ඩුව බය ය.

එබැවින් රට ඉදිරියට යන්නේ ද පාර මැද ගහක් ඉතුරු කරලා ය. ඒ ගහ නිසා අවසානයේදී සිදු වන්නේ මළ මිනී අහුලන්නට විතර ය.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-11-27

බදුලු බස්සෙකෙන් පොදු ප්‍රවාහනයට

ඡායාරූපය sltbbus.blogspot.com බ්ලොගයෙනි
ඊයෙ බදුල්ල ටවුමට රු. 10ක දුරක් යන්න හාලිඇල සිට පැමිණි ලංගම තනි දොරේ බස්සෙකකට නැග්ගා. බස්ටෑන්ඩ් එකට මෙහා හෝල්ට් එක කිට්ටුවදි පන්ති යන ගෑනු ළමයෙකු ඇතුළු කීපදෙනෙක් දොරටුව ගාවට ආවෙ බහින්න. ඔවුන් කොන්දොස්තරට බහිනවා ය කියලත් කිව්වා. ඒත් බස්සෙක නවත්තන්නෙ නැතුව ම ගියා. මගීන් සීනුව ගැහුවෙ එතකොට. රියදුරා බසය පදවන ගමන් ම පසුපස හැරී බැන්නා.

"දැන් බෙල් ගහන්න එපා. හෝල්ටෙකට කලින් බෙල් ගහන්න ඕනැ," මිනිහා ගෝරනාඩුවක් දැම්මා.

රියදුරාට වුණත් කණ්ණාඩියෙන් ඇස් කොණෙන් බැලුවත් පේනවා මිනිසුන් බහින්නට දොරටුව ළඟට ආපු බව. කොන්දොස්තරට තිබුණා 'බහිනවා' කියන වචනෙ කියන්න.

"බහිනවා නම් බෙල් ගහන්න ඕනැ." කොන්දොස්තර නීති තර්කයක් දැම්මා.

"ඔයාට මං කිව්වනෙ බහිනවා ය කියලා." මගියෙක් කිව්වා.

"මට කියල වැඩක් නැහැ. බෙල් එක ගහන්න ඕනැ." කොන්දොස්තර කියනවා. තනි දොරේ බස් එකේ කොන්දොස්තරයි ඩ්‍රයිවරුයි ඉන්න තැන් අතර දුර අඩි පහක්වත් නැහැ.

"ඉතින් ඔයා මේ මිනිස්සුන්ව බස්සලා යන්න ඕනැනෙ. ඒක ඔයාගෙ රස්සාවනේ." මං කිව්වා.

"ඒක මගෙ වැඩක් නෙමෙයි. මට කියල වැඩක් නැහැ. බෙල් එක ගහන්න ඕනැ."

"ඔයාගෙ වැඩක් නෙමෙයි කියන්නෙ කොහොමද? මගීන්ව නග්ගන, බස්සන එක ඔයාගෙ රස්සාවෙ කොටසක් නේ. ඔයාල පඩි ගන්නෙ මගීන් නිසා නේ."

"ඉතින් ඒකට බෙල් එක ගහන්න එපායැ."

"බෙල් එක නො ගැහුවට ඔයාට කිව්වනේ. ඔයාට තිබුණනේ කියලා නවත්තන්න. ඔයා යන්ත්‍රයක් නෙමෙයි නේ. ඔයා මිනිහෙක් නේ. අර ගෑනු ළමයා ඔයාගෙ දුව වෙන්න පුළුවන්. ඇයි එහෙම කරන්නෙ?"

"මහත්තයා බහින්නෙ නැහැ නේ. ඔයාට වැඩක් නැහැ නේ. පාඩුවෙ යන්න."

"මං කතා කරන්නෙ මහජනතාව විදියට. මේ ආයතන පවත්වාගෙන යන්නෙ මහජන මුදලින් නිසා."

කොන්දොස්තර ඇඳගෙන හිටියෙත් ලංගම කියලා මුද්‍රණය කරපු ටීෂර්ට් එකක්.

"ඕක හින්දනේ මේ ආයතනවලට මෙහෙම වෙලා තියෙන්නේ." මං බහින ගමන් කිව්වා. "අදවත් පාඩමක් ඉගෙන ගන්න, මිනිහෙක් විදියට."

පසුගිය දවස්වල ලංගම වෘත්තීය සමිතිවලින් රු. බිලියන තුනක් ඉල්ලලා තිබුණා රජයෙන්. එහි මූලික අරමුණ සේවක හිඟ වැටුප් ගෙවීම. ලංගම ය කියලා බස් නොමිළේ දුවන්නේ හෝ අඩු ගානට දුවන්නේ හෝ නැහැ. මැදපෙරදිග ගිහින් ආපු ගෘහ සේවිකා කාන්තාවන් පවා පාරට බස් එකක් දාලා ඒ ව්‍යාපාරය සාර්ථකව කරගෙන ගිය උදාහරණ තියෙන රටක ලංගම සේවකයන්ට වැටුප් ගෙවන්න අමතර මුදල් රජයෙන් දෙන එක කොයි තරම් විහිළුවක් ද? 

පසුගිය දිනෙක මම කලවානේ සිට මතුගම, දොඩන්ගොඩ හරහා අධිවේගී මාර්ගයේ කොළඹ යන ලංගම බසයකට ගොඩ වුණා වැඩට යන්න. රු. 220ක් ටිකට් එක. බස්සෙකේ දොර අරින්න වහන්නට බැරි ය කියලා ඒක පන්නිපිටියෙන් බොරැල්ල පැත්තට හරවලා වීර මාවත හරියෙදි විතර නැවැත්තුවා. දොර ඇරගෙන යන්නත් බැරිලු. එතකොට පැති කණ්ණාඩිය පේන්නෙ නැතිලු.

දැන් එතන ඉඳලා ඉතිරි ටික යන්න කොයි වෙලාවක හරි තව ලංගම බස්සෙකක් එනකල් ඉන්න ඕනැ. එතනින් එහෙම කොළඹ යන්නෙ අධිවේගී මාර්ගයේ එන ඒවා විතරයි. බස්සෙක කැඩුණා ය කියලා මුදල් ආපසු දීමකුත් නැහැ. කොන්දොස්තරයි, ඩ්‍රයිවරුයි හිනා වෙවී සන්තෝසෙන් හිටියා.

මේ වන විට ලංගම බස් පෞද්ගලික බස්වලින් වෙනස් වෙන ප්‍රධාන හේතුව ඒවායේ තිබෙන අබලන්කම හා අපිරිසිදුකම විතරයි. සේවකයන් වැඩිදෙනෙක් අවිනීතයි. ඇතැම් ලංගම බස්වලත් එක එක වැකි ලියලා, ස්පීකර්, ටෙලිවිෂන් එහෙමත් සවි කරලා කණ පැලෙන්නට සංගීත සංදර්ශන පවා වාදනය කරනවා.

සෙනග අඩු පාරවල්වල හා වෙලාවල්වල දුවන්නෙ ලංගම බස් ය කියන පරණ කතාවත් දැන් අවලංගුයි. ලංගම බසුත් දැන් ඒ සේවා සපයන්නෙ නැහැ. කිසියම් බසයකින් හොඳ සේවා සැපයීමක් තියෙනවා නම්, එයට මූලික ම හේතුව වෙලා තියෙන්නෙ ලංගම නෙමෙයි, ඒ බස්වල සේවකයෝයි.

කුමන අඩුපාඩු තිබුණත්, පෞද්ගලික බස්වලින් වඩා හොඳ සේවාවක් ලැබෙනවා. පෞද්ගලික බස්වල සේවාවේ ගැටලුවලට ප්‍රධාන හේතුව තමයි තරගකාරිත්වය.

තරගකාරිත්වය නැති කරන්නට නම් ලංගම හා පෞද්ගලික බස් සේවා ඒකාබද්ධ කළ යුතුයි. ඒ වගේ ම මේ අංශ දෙක ම එක ම නියාමනයකට ලක් කළ යුතුයි. බස් සේවකයන්ටත් ගැටලු ගොඩක් තියෙනවා. ඔවුන්ගේ වැටුප්, නිවාඩු ඇතුළු අයිතිවාසිකම් ගැන නීති සම්පාදනය විය යුතුයි. ඒ වගේ ම බස් නැවතුම්පොළවල ඔවුන්ට පහසුකම් සැපයීමත් අවශ්‍යයි.

බස් සේවකයන්ට පාරිභෝගික සේවා ගැන පුහුණුව අනිවාර්ය කළ යුතුයි. පුහුණුව කලින් කලට යාවත්කාලීන ද කළ යුතුයි.

ලංකාවේ දැන් මගී ප්‍රවාහනයට ප්‍රමාණවත් බස් රථ සංඛ්‍යාවක් තිබෙනවා. නැත්තේ නිසි නියාමනයකුයි. රජය වැඩි අවධානයක් යොමු කළ යුත්තේ ඒ වෙනුවෙනුයි. 

ලංගම ස්වාධීනව ව්‍යවසායක් ලෙස පවත්වාගෙන යා යුතුයි. එය සතු සම්පත් හුදු බස් ධාවනයට පමණක් සීමා නො කළ යුතුයි. උදාහරණයක් ලෙස බස් නැවතුම්පොළවල තව කළ හැකි බොහෝ සංවර්ධනයන් තිබෙනවා. ඒවායින් ලංගමට ආදායම් උපදවා ගත හැකියි. දේශපාලකයන් තම ගෝල බාලයන් ලංගමට පුරවන එක නැවැත්විය යුතුයි. 

බස් සේවාවන්ගේ ගුණාත්මකභාවය ආරක්ෂා කිරීමට විධිමත් නීති අවශ්‍යයි. ලොරි චැසිවල බොඩි ගැසූ බස් ය කියන ජාතිය වෙනුවට සැබෑ බස් දැන් ක්ෂේත්‍රයට එක් විය යුතුයි. 

පොදු ප්‍රවාහනයට ජනයා ආකර්ශනය කර ගැනීම සම්පත් නාස්තිය වළක්වා ගන්නටත්, තිරසාර සංවර්ධනයටත් අත්‍යවශ්‍යයි.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-11-25

කැස්සට හෙම්බිරිස්සාවට ආණ්ඩු පෙරළීම

හචිං! 
මේ රටේ දේශපාලන ක්‍රමය ඉතා පසුගාමී, දූෂිත එකක් බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. එයින් බිහි වන්නේ අඳබාල නායකයන් බව නො දන්නා කෙනෙකු නැත. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන හෝ රනිල් වික්‍රමසිංහ හෝ මහින්ද රාජපක්ෂ හෝ අනාගතයේ පෙනෙන කිසිම දුරක සිටින කිසිම දක්ෂිණාංශික හෝ මධ්‍යස්ථ හෝ වාමාංශික හෝ නායකයකු සම්බන්ධයෙන් බලාපොරොත්තු තැබීම තේරුමක් නැත.

අප දේශපාලකයන් රාජ්‍ය නායකත්වයට පත් කර ගන්නේ ඔවුන් හොඳ නායකයන් නිසා නො වේ. අපට ඔවුන් තෝරා ගන්නේ අපට සිටින අය අතුරිනි. ඔවුන් ඉතා බොළඳ, පහත්, කෘර අයුරින් හැසිරීමට ඉඩ ඇති අය බව අප දැන සිටිය යුතු ය. පුරවැසියන් ලෙස අපගේ වගකීම වන්නේ ඔවුන්ට ඉදිරියෙන් සිටීම මිස ඔවුන් පසුපසින් වැටී කලකිරීම නො වේ.

වර්තමාන මොහොත තේරුම් ගත යුත්තේ එසේ ය. කලකිරීමට පත් ජනයා වෙත බල ව්‍යාපෘති තල්ලු කිරීම දේශපාලනයේ කොටසකි. එහෙත්, හෙම්බිරිස්සාවට, කැස්සට පවා ආණ්ඩු පෙරළිය යුතු යයි කියන බලලෝභීන්ගෙන් ජනතාව පරිස්සම් විය යුතු ය.

මේ මොහොතේ ද නැවතත් දකින්නට ලැබෙන්නේ මේ ආණ්ඩුව පෙරළා රාජපක්ෂ පවුල බලයට එන්නට දත කන ස්වභාවයකි. ඔවුන්ට බලය ඉතා හදිසි වී තිබෙන්නේ ඔවුන්ට එරෙහි අධිකරණ ක්‍රියාමාර්ග වළක්වා ගැනීමට බව මහජනතාව ලෙස අප තේරුම් ගත යුතු ය. ඔවුන් පසුපස අන්ධ භක්තියකින් ගාටන පසුගාමී, ජාතිවාදී මහජන බලවේගය පාවිච්චි කර ඔවුන් අවසානයේදී කරන්නේ අන් යමක් නොව, මෙන්න මේ ඔවුන්ගේ පවුලට පමණක් වැදගත් වැඩේට ඩීල් දා ගැනීම ය.

රජයෙන් යැපෙන බොහෝ මධ්‍යම පංතිකයන්ට තමන් ලබන ආදායමේ තරමට හෝ මහජනතාවට වැඩක් කිරීමට උවමනාවක් නොමැත. තමන්ගේ රැකියාව හරියට නො කරන මොවුන් ඇතැමෙක් තම මුළු කාලය ම යොදවා තිබෙන්නේ කඩාකප්පල්කාරී දේශපාලනයටයි.

කඩාකප්පල්කාරීන් 200ක් විතර ඉන්න තැනක් දියවන්නාව අසබඩ තියෙනවා. උන් දෙන ආදර්ශය අනුව තමයි රාජ්‍ය ආයතන, සිවිල් සංවිධාන, මාධ්‍ය හා ජනතාව වන අප ක්‍රියා කරන්නෙ. දාහක් ප්‍රශ්න තියෙද්දි අපි කතා කරන්නෙ ඒවා විසඳා ගන්න හැටි නෙමෙයි. ඒ සඳහා පවත්නා ක්‍රම සහ විධි යහපත් කර ගන්න හැටි නෙමෙයි. හැම කැස්සකට, හෙම්බිරිස්සාවකට ම අප කතා කරන්නෙ ආණ්ඩු පෙරළන එක ගැන.

තව කොච්චර ආණ්ඩු හැදුවත්, මේ ඉන්න නායකයන්ගෙන් ඔයිට වඩා වෙනස් තත්වයක් බලාපොරොත්තු විය නො හැකි ය. එහෙයින් තවත් මහජන මුදල් නාස්ති කිරීම සඳහා 2020 වනතෙක් ආණ්ඩු පෙරළීම් ගැන කතාවලට ජනතාව සහයෝගය නො දිය යුතු ය.

කුමන ගැටලු තිබුණත්, වර්තමාන ආණ්ඩුව විසින් ආරම්භ කර, කරගෙන යමින් තිබෙන යහපත් දේ රැසක් තිබේ. කෙටියෙන් කියන්නේ නම්, 2014 වන විට දැවැන්ත ආර්ථික අර්බුදයක එළිපත්තේ සිටි ලංකාව එයින් මුදාගෙන ආර්ථික ස්ථාවරත්වයක් වෙත යොමු කර තිබේ. පසුගිය වසර කීපය තුළ සුවිසල් ප්‍රජාතාන්ත්‍රික ප්‍රතිසංස්කරණ මාලාවක් දියත් කරන ලදී. දේශපාලන ඇඟිලි ගැසීම් අවම කර රාජ්‍ය ආයතන ශක්තිමත් කරන ලදී. දේශපාලනය නිසා මේ වසර තුන තුළ කිසිවකු මිය ගියේ නැත. සාමය, සංහිඳියාව තිරසාර කිරීම සඳහා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් පිළිබඳ රටේ කතිකාවක් ඇත.

මේ කිසිවක් පරිපූර්ණ නැත. මහ බැංකු බැඳුම්කර සිද්ධිය වැනි මතභේදාත්මක සිදුවීම් වාර්තා විය. ඒ පිළිබඳ විමර්ශන සිදු වේ. උදා වූ ප්‍රජාතාන්ත්‍රික අවකාශය අපහරණය කරමින් මධ්‍යම පංතික නිකමුන් පාරවල් බ්ලොක් කරමින් ද, නිරන්තර වර්ජන සිදු කරමින් ද මහජනතාව පීඩාවට පත් කරයි.

මේ රටට මේ මොහොතේ අවශ්‍යව තිබෙන්නේ සංවර්ධනය පිළිබඳ පුළුල් අවධානයකි. මහජනතාව වැඩ කළ යුත්තේ ඒ වෙනුවෙනි. කඩාකප්පල්කාරිත්වය වෙනුවෙන් නො වේ.

වර්තමාන එජාප-ශ්‍රිලනිප හවුල් පාලනය 2020 දක්වා ඉදිරියට ගෙන යා යුතු ය. ආණ්ඩුව විසින් ආරම්භ කර තිබෙන කටයුතු කඩාකප්පල් නො කළ යුතු ය. ඒවා වඩා ජනතා හිතවාදී තත්වයට පත් කිරීම වෙනුවෙන් අප මැදිහත් විය යුතු ය.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-11-23

බලය බෙදා ගැනීම හා පළාත් සභා ගැන රෙජිනෝල්ඩ් කුරේගේ අත්දැකීම් බෙදා ගනිමු

උතුරු පළාත් ප්‍රධාන අමාත්‍ය රෙජිනෝල්ඩ් කුරේ සමග සුභාරතී වැඩසටහනක් කරන්නට ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාවෙන් ලැබුණු ආරාධනය පිළි ගත්තෙ ඉතාම සතුටින්. කළුතර සිට පැමිණි ප්‍රධාන අමාත්‍යවරයා පමා වුණ නිසා අපි දුරකථනයෙන් ඔහු සම්බන්ධ කරගෙන වැඩසටහන පටන් ගත්තා.

බලය බෙදාගැනීමට පක්ෂ පුද්ගලයෙකු විදියට රෙජිනෝල්ඩ් කුරේගේ අත්දැකීම් උකහා ගැනීම හා සමාජයට සන්නිවේදනය කිරීම ඉතා වැදගත් යයි මා සිතනවා. ඔහු විජය කුමාරතුංග නායකත්වය දැරූ මහජන පක්ෂයේ ක්‍රියාකාරිකයකු ලෙස 1987දී මහත් අවදානමක් දරා ගනිමින් පළාත් සභාවලට පක්ෂව කටයුතු කළා. ඔහු පළමු බස්නාහිර පළාත් සභාවේ කළුතර දිස්ත්‍රික්කය නියෝජනය කරන මන්ත්‍රීවරයෙක් වුණා. 1994දී පාර්ලිමේන්තුවට පත් වී ප්‍රධාන ඇමති තනතුරු ද හෙබවූ ඔහු 2000 වසරේ සිට 2009 දක්වා ම බස්නාහිර ප්‍රධාන ඇමතිවරයා වුණා. 2016 වසරේ සිට ඔහු උතුරු පළාත් සභාවේ ආණ්ඩුකාරවරයායි.

ජනවාර්ගික ප්‍රශ්නයට විසඳුම් ලෙස බලය බෙදා ගැනීම යෝජනා කරන පුද්ගලයන්ට පළාත් සභා සම්බන්ධයෙන් රෙජිනෝල්ඩ් කුරේගේ අත්දැකීම් වැදගත්. ඒ නිසා විනාඩි 45ක කාලයක් අරගෙන මේ වැඩසටහනට සවන් දෙන්න. එය ඔබට ප්‍රයෝජනවත් වේවි.

බලය බෙදා ගැනීම, පළාත් සභා සම්බන්ධ ආර්ථික සාධක පිළිබඳ ඔහු ඉදිරිපත් කරන කරුණු ඉතා වැදගත් යයි මා විශේෂයෙන් ම හිතනවා.

14වන විනාඩිය දක්වා දුරකථනයෙන් කතා කරමින් පැමිණි ආණ්ඩුකාරවරයා එතැන් සිට මැදිරියේ සිට කතා කළා.


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-11-21

රනිල් ඉල්ලා අස් විය යුතු ද?

රනිල් ඉවත් කරන්නට මහා ව්‍යාපෘතියක් මහරාජාගේ මාධ්‍ය ව්‍යාපාරය විසින් දැන් වසර ගණනාවක සිට කරගෙන යනු ලැබේ. ඇත්තෙන් ම එයින් සිදු වුණේ රනිල්ට ඉන්නට අමතර හයියක් ලැබීම ය. දැනුත් එය එසේ ම ය. 

මහරාජා රූපවාහිනී චැනල විසින් පාළු ගෙයක මයික් ටිකක් ඉදිරියෙන් තබා පවත්වන සෙනග නැති මාධ්‍ය සංදර්ශන ඔස්සේ පුම්බනු ලබන පෞරුෂයන්ගේ හිස්කම එසේ වීමට ප්‍රධාන හේතුවයි. සිරසට අහු වී තිබෙන කට්ටිය ඔක්කොම එක ම ජාතියේ අදක්ෂයන් පිරිසකි. සිරසට දක්ෂයන් අවශ්‍ය නැති බව එයින් පෙනේ. ඔවුන්ට අවශ්‍යව ඇත්තේ ඔවුන්ගේ ව්‍යාපාරික හා බල උවමනාවන් වෙනුවෙන් නැටවෙන ඉත්තන් පිරිසක් පමණක් විය හැකි ය. ඔවුන් හමුවේ රනිල්ට ගේමක් තිබුණේ නැත. සිරස ඇත්තෙන් ම කිව්වොත් නන්නත්තාර ය. ඔච්චර නටලාත් සිරසට රනිල් පන්නන්නට බැරි විය. 

රනිල්ට බැඳුම්කර කොමිසම ඉදිරියේ පෙනී සිටින්නට සිදු වීම නිසා දැන් මේ ඉල්ලා අස් වෙන්නට බල කිරීම තීව්‍ර කර තිබේ. රනිල් ඉල්ලා අස් විය යුතු ද?

පිළිතුර නැත යන්නයි. 2015 ජනවාරි 8 වෙනස වෙනුවෙන් ඡන්දය දුන් 62 ලක්ෂය මෛත්‍රීපාල ජනාධිපතිවරයාටත්, වික්‍රමසිංහ අගමැතිවරයාටත් පවරන ලද වගකීම් සම්භාරයක් තිබේ. ඔවුන් එ්වා ඉටු කළ යුතු ය. ඒ වෙනුවෙන් 2020 වන තෙක් වැඩ කළ යුතු ය. එය ඔවුන්ගේ වැඩකට වඩා අපේ වැඩකි. කුමන අඩුපාඩු මධ්‍යයේ හෝ රටේ 2015 සිට සිදු වන ප්‍රජාතාන්ත්‍රික ප්‍රතිසංස්කරණ, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන සාකච්ඡාව සහ විශේෂයෙන් ම ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ ඉදිරියට යා යුතු ය. රජයේ 2025 ආර්ථික දැක්ම 2020 දක්වා හෝ ඉදිරියට ගෙන යාමේ වගකීමක් මෛත්‍රීටත්, රනිල්ටත් තිබේ. ඔවුන් එය කළ යුතු ය. අප ඔවුන්ගෙන් එය ඉටු කරවා ගත යුතු ය.

බැඳුම්කර සිද්ධිය වංචාවක් නම්, කොමිෂමෙන් පසු වැරදිකරුවන්ට එරෙහිව තරාතිරම නො බලා අධිකරණයේ නඩු පැවරිය යුතු ය. රනිල් වැරදි නම් රනිල්ට ද නඩු පැවරිය යුතු ය. මේ නඩු විභාග ද දේශපාලකයන්ගේ හා නිලධාරීන්ගේ සෙසු වංචා සහ දූෂණ සම්බන්ධ නඩු අසන්නට පත් කරනු ලබන අධිකරණයේ ම ඇසිය හැකි ය. ඒවාට වඩා මේවා ඉක්මණ් කළ යුතු හෝ මන්දගාමී කළ යුතු හෝ නැත. අනු පිළිවෙලින් නඩු ඇසිය යුතු ය.

නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ සිටින රාජපක්ෂ පිල්ලිවලට අවශ්‍ය පරිදි නඩු ඇහෙන ක්‍රමය වහා වෙනස් කළ යුතු ය.

බැඳුම්කර වංචාවෙන් රජයට පාඩු වූවා නම් ඒ මුදල් ආපසු අය කර ගත යුතු ය. ඒ සමගම, රාජපක්ෂලාගේ සල්ලිවලින් බිස්නස් කරන බව කියන ලොකුවිතාන වැනි අය විනාශ නො කළ පරිද්දෙන් ම බැඳුම්කර සල්ලිවලින් බිස්නස් කරන ඇලෝසියස් ද විනාශ නො කළ යුතු ය. මතක තබා ගත යුතු කාරණය වන්නේ ලාභ ලැබීම ව්‍යාපාරිකයන්ගේ වගකීමක් මිස වරදක් නො වන බව ය. 

ජනාධිපති කොමිසමේ වැඩිපුර ම තිබෙන්නේ මාධ්‍ය සංදර්ශන ය. දේශපාලකයන්ගේ රෙදි ගැලවීමෙන් චූන් වන්නට පුළුවන් බව ඇත්ත ය. එහෙත්, දේශපාලකයන් හොරුන් බව සහ මෙවැනි ජාවාරම්කරුවන් සමග අත යට ගනුදෙනු කරන බව අලුත් සොයා ගැනීමක් නො වේ. මෙතන සිදු වුණේ ඒ රහස් නාට්‍යමය ස්වරූපයෙන් දිගහැරීම පමණි.

රාජපක්ෂලා ගැන මෙවැනි කොමිෂමක් පත් කර ඔය ටික කරන්නට හෝ මේ ආණ්ඩු පාණ්ඩුව සමත් වූයේ නැත. මුන් ආණ්ඩු කරද්දීත් රාපක්ෂලාගේ සියඹලාණ්ඩුව රජය පාලනය කරයි.

එහෙත්, මේ මාධ්‍ය සංදර්ශන ගැනත් කියන්නට තිබෙන්නේ කෝප් කමිටු වාර්තාව ගැන අප කී දේ ම ය. අභ්‍යන්තර රහස් පිටවීමක් සිදු වූ බවට පැහැදිලි සංයුක්ත සාක්ෂියක් සොයා ගන්නට බැරි වෙන්නේ නම් ඔය විමර්ශනයෙන් ද කිසිදු පලක් නැත. අවසානයේ එය රටට විනෝදය සැපයූ කොමඩියක් පමණක් වන්නට බොහෝ දුරට ඉඩ තිබේ. ඔය දැන් හෙළිදරව් වන ඒවා වනාහි සියලු දේශපාලකයන් සම්බන්ධයෙන් සාමාන්‍ය තොරතුරුවලට වැඩි දෙයක් නො වේ.

රනිල් වික්‍රමසිංහ සම්බන්ධයෙන් මස් රාත්තල ඉල්ලන අයට අප කියන්නේ මෙයයි. රනිල් හිරේ නොව එල්ලුම් ගස් ඇර ගත්තත් අපට නම් කමක් නැත. හැබැයි, ඕනෑවට වඩා හදිසියක් අවශ්‍ය නැත. රනිල් වෙනුවෙන් විකල්පයක් ගොඩනගා ගන්නට අපට කාලය අවශ්‍ය ය. අනෙක් පැත්තෙන් අප ඔහුට පැවරූ වගකීම තවම අවසන් නැත. 

එසේම, හැට දෙලක්ෂයේ අපි අපේ වැඩේ කර ගන්නට අපට අවශ්‍ය නම් රනිල්ව ම නැවත පාවිච්චි කරන්නටත් පසුබට නො වන බව ද මතක් කළ යුතු ය. ඒකට අවශ්‍ය නම් රනිල්ට සමාව දෙන්නට වුව ද අපට ගැටලුවක් නැත.

එහෙම කොහොමදැයි අහන පොදු ජන පෙරමුණේ අය ගිහින් හෙල්පිං හම්බන්තොට කේස් එකෙන් මහින්ද බේරුණේ කොහොමදැයි බලා ගන්න. (ඒකෙන් මේක තේරෙන්නේ නැතිනම් කියන්න. තව ඕනෑ තරම් උදාහරණ දිය හැකි ය.)

එහෙම කොහොමදැයි අහන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ 1989 කැරැල්ල සම්බන්ධයෙන් සෝමවංශ අමරසිංහට නඩු පැවරුණේ නැත්තේ මන්දැයි මතක් කර ගන්න.

එහෙම කොහොමදැයි අහන පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය කුමාර් ගුනරත්නම් නොයෙල් මුදලිගේ වූ ආකාරය හා යළි කුමාර් ගුනරත්නම් වූ ආකාරය ගැන තිබෙන නඩු නො පැවරුණු ජාත්‍යන්තර නීතිමය ගැටලු ටික ඔහුගෙන් ම අසා ගන්න.

එහෙම කොහොමදැයි අහන ඊනියා සිවිල් සමාජය ශිරානි බණ්ඩාරනායකගේ අයින් කර ගත් මුල්‍ය වංචා කේස් ටික නැවත අධ්‍යයනය කර බලන්න.

එහෙම කොහොමදැයි අහන අති වාමාංශිකයන් ඔවුන්ගේ කොටි සංවිධානයේ ප්‍රභාකරන්ගෙන් පසු නායකයා වූ කේපී ගැන සිහිපත් කර ගන්න.

ලොක්කන්ට එහෙම වුණාට පොඩ්ඩන්ට මෙහෙමයි කියන ඊනියා සුචරිතවාදීන් ගමේ අපරාධකරුවන් කීදෙනෙකු හිරේ ඉන්නවාදැයි බලන්න.

නීතිය ඉදිරියේ සියල්ලන් සමාන වුණාට ඇතැමුන් වැඩිපුර සමාන බව තේරුම් ගන්නට ඉහත උදාහරණ ටික ප්‍රමාණවත් ය.

රනිල් ද එවැනි වැඩිපුර සමාන වීමට සුදුස්සෙකි. යහපාලනය මේක ද අහන අයට කියන්නට තියෙන්නේ මෙච්චර ය. අප කරන්නේ යහපාලනය නො වේ. දේශපාලනය ය. යහපාලනය ඇති කළ හැක්කේ නිවැරදි දේශපාලනයෙන් පමණි. 

ආණ්ඩුවට අප කියන්නේ ඇඹරුණා ඇති ය. දැන්වත් වැඩ කළ යුතු ය. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-11-20

රනිල් බැඳුම්කර කොමිසම ඉදිරියේ ඇඹරීම දෙවෙනි වන්නේ මහින්ද ජනෙල් පඩි උඩ නැගීමට පමණි

අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ බැඳුම්කර කොමිසම හමුවට සාක්කි දෙන්නට කැඳවීම අවාසනාවන්ත තත්වයකි.

හේතුව ඔහු මේ රටේ ආර්ථික සංවර්ධනය සම්බන්ධයෙන් යම් දැක්මක් තිබුණු නායකයකු වීමයි. ඔහු මෙවැනි මතභේදකාරී ගනුදෙනුවක පැටලීම මහින්ද රාජපක්ෂට වූ දෙය ම වැනි එකකි.

යුද්ධය කුමන හෝ මාර්ගයකින් අවසන් කිරීමට සමත් වූ, දේශපාලනයේ සුසමාදර්ශීය වෙනසක් සිදු කළ නායකයකු වූ මහින්ද රාජපක්ෂ ඔහු ඉදිරියේ රට ගොඩනැගීමට තිබුණු අවස්ථාව අහිමි කර ගත්තේ යම් සේ ද, රනිල් වික්‍රමසිංහ ද මෙම සිද්ධිය නිසා සිය අනාගත විභවයන් අහිමි කර ගත්තේ ය.

එය රටේ අවාසනාව වන්නේ යම් හෝ ආර්ථික දැක්මක් ඇති වෙනත් නායකයකු රටෙහි නැති වීම නිසායි.

කෙසේ වෙතත්, මෙම ගොඩනැගීම එක්තරා ආකාරයකට වැදගත් ය. වත්මන් පාලනය බලයට ගෙනෙන විට ම අප බලාපොරොත්තු වූ දෙයක් වූයේ නායකත්වය වෙනුවට ආයතන ශක්තිමත් වීමයි. එහෙත් නායකත්වය මෙතරම් දුර්වල වනු ඇතැයි ද, ආයතන මාෆියා ලෙස වර්ධනය වනු ඇතැයි ද අප බලාපොරොත්තු වූයේ නැත.

අද වන විට රාජ්‍ය ආයතනවල ස්වභාවය තේරුම් ගත හැකි කදිම නිදර්ශනයකි ලංකා ඛනිජ තෙල් නීතිගත සංස්ථාව. පසුගියදා ඇති වුණ තෙල් අර්බුදය තනිකර ම ඔවුන්ගේ නිර්මාණයකි. ඒ පිළිබඳව ඇති තරම් ලියැවී ඇති නිසා නො ලියමි.

මෙතැනින් ඉදිරියට යන්නේ කෙසේ ද යන්න ගැන කල්පනා කරන පුරවැසි ව්‍යාපාර විසින් අවධානය යොමු කළ යුතුව තිබෙන පැතිකඩ දෙකක් කෙරෙහි අවධානය යොමු කරමි.

පළමුවැන්න, වත්මන් නායකත්ව දුබලතාව පාවිච්චි කරමින් ඒකාධිපතියකු මතු වීමට තිබෙන ඉඩ පාලනය කර ගැනීමයි. වත්මන් නායකත්වයේ දුබලතා නැති කර ගත් ශක්තිමත් ප්‍රජාතාන්ත්‍රික පාලනයකට මිස ඒකාධිපතියකුට මතු වීමට ඉඩ දිය යුතු නැත.

දෙවැන්න අතීතයට නො යාමයි. සරලව කිවහොත් මහින්ද රාජපක්ෂට නැවත ඉඩ නො දීමයි.

මොනවා කීවත්, එක ම ජනප්‍රිය රාජපක්ෂ මහින්ද රාජපක්ෂ පමණක් බව දැන් දැන් නැවත නැවතත් ඔප්පු වෙමින් තිබේ. ගෝඨාභය වැනි චරිතවලට මහින්ද සෙවණේ මිස අනාගතයක් නැත. අනෙක් පැත්තෙන් මහින්ද ද ගෝඨාභයට ඔහු අභිභවා යන්නට දෙන්නට තරම් අනුවණ අයෙකු නො වේ.

රාජපක්ෂලාගේ පොහොට්ටු සෙල්ලම අවසන් වන්නේ පළාත් පාලන මැතිවරණයෙනි. මේ වන විට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ශක්තිමත් ලෙස මැතිවරණයට සූදානම් වන්නට මුල පුරා ඇති බව පෙනේ. පොහොට්ටුව ශ්‍රීලනිපය දෙකට කඩා අවසානයේදී තුන්වන තැනට පත් වන්නට ද යම් ඉඩක් ඇත. දෙවෙනි තැන ගත්තත්, එය පොහොට්ටුවේ අවසානය ම ය.

අප ඉතා පරීක්ෂාවෙන් ඉදිරිය වෙත ඇස් කණ් යොමාගෙන හරි තැනදී හරි ආකාරයට මැදිහත් විය යුතු ය. අප යයි කියන්නේ කවුරුදැයි අහන්නට පෙර මෙසේ කියමි. අප කියන්නේ පක්ෂ හා දෘෂ්ටිවාදී දේශපාලනයට ඉදිරියෙන් සිටින නිදහස් මතධාරී, ඉදිරිගාමී ජනතාවයි.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.