2017-09-28

ජාතිවාදය යනු කුමක්ද ?

ජාතිවාදය කියන්නේ මොකක්ද කියලා සංවාදයක් මේ දවස්වල සමාජ මාධ්‍යවල සිදු වෙනවා. මේ ඒකට මගේ සත පහ. මේක අනුභූතික ද, මේ අදහස්වල මූලාශ්‍ර හෙවත් මේවා කියපු තද පොරවල් කවුද ආදී රෙද්දවල් මට වැදගත් නැහැ. මම ඇකඩමික් බුවෙක් නෙමෙයි. ඒ නිසා මට ඒ ඇකඩමික් සම්ප්‍රදායන් වැදගත් නැහැ. මම සහතික නො ලත් සාමාන්‍ය දේශපාලන ක්‍රියාකාරිකයෙකු මිසක් සහතික ගන්නට හෝ ගත් සහතික නඩත්තු කරන්නට හෝ ලියන කෙනෙක් නෙමෙයි. මා වනාහි මට ඕනැ මගුලක් ලියන කෙනෙක්. හැබැයි, මා උත්සාහ කරනවා මා ලියන ඒවායින් සමාජයේ චර්යාත්මක වෙනස්කම් ඇති වන නිල අල්ලන්න. මං දේශපාලනය කරන්නෙ එහෙමයි. මා කරන දේශපාලනයටත්, මා ලියන දේවල්වලටත් මා වගකියනවා.

ජාතිවාදය මිසක් ජාතිකවාදය කියලා අමුතු එකක් තිබේ යයි මා නම් පිළි ගන්නේ නැහැ. ලංකාවෙ ජාතීන් වගයක් තියෙනවා, සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම්, මැලේ, වැදි ආදී වශයෙන්. ඒවා ඔක්කොම එක සමාන ජාතීන්. වෙනස්කම් තිබෙන්නේ බලය අතින් විතරයි. එම ජාතීන් කිසිවකට ඔවුන්ට ම පමණක් සුවිශේෂ වූ කිසිදු සුවිශේෂ අනන්‍යතාවක් නැහැ. යම් යම් අනන්‍ය සංස්කෘතික ලක්ෂණ තියෙනවා. භාෂාවේ සිට අඳින ඇඳුම දක්වා අනෙක් සියල්ලම සෙසු සංස්කෘතීන් සමග සම්මිශ්‍රණය වූ දේවල්. ඔය හැමෝම අද වන විට ෆේස්බුක් එහෙම හරහා ගෝලීය සංස්කෘතියක් සමග සම්බන්ධ වී සිටිනවා.

නිර්මාල් කියනවා වගේ 19වන සියවසේදී ජාතීන් කියන දේශපාලන ප්‍රජාවන් (polities) ගොඩනැගෙන්නට පටන් ගත්තා. මේවාට දේශපාලන ප්‍රජාවන් කියන්නෙ දේශපාලනයෙදි ඒවා වැදගත් වන නිසායි. කුලයත් දේශපාලනයෙදි තවමත් වැදගත් ප්‍රජාවක්. හැබැයි, ඒක මූලික නැහැ. වර්තමානයේදී මූලික වන්නෙ ජාතිය හා ආගම. ඒ අනුව ලංකාවෙ මේ වන විට ජාති-ආගමික දේශපාලන ප්‍රජාවන් තියෙන්නෙ මෙහෙම.

සිංහල-බෞද්ධ
දෙමළ-හින්දු
සිංහල-ක්‍රිස්තියානි
දෙමළ-ක්‍රිස්තියානි
(ක්‍රිස්තියානි කිව්වාමත්, කතෝලික, එංගලන්ත සභා, ඉවැන්ජලික ආදී වෙනස්කම් තිබුණත් ඒ වෙනස්කම් දේශපාලනයෙදි එතරම් බලපෑම් සහගත නැහැ.)
ඉස්ලාම්-මුස්ලිම්
ඉස්ලාම්-මැලේ (දේශපාලනික වශයෙන් ශක්තිමත් නැහැ)
කඳුරට දෙමළ (ඔවුන් අතර ආගමික වෙනස්කම් එතරම් මූලික නැහැ. හේතුව ඔවුන් ඒ තරම් ම දේශපාලනික වශයෙන් ශක්තිමත් නැහැ)
වැදි ජාතිය දේශපාලනික ප්‍රජාවක් ලෙස සලකන්නට තරම් ඔවුන්ට බලයක් නැහැ.

ලංකාව කියන ඒකීය රාජ්‍ය ව්‍යූහය ගොඩනැගුවෙ ඉංග්‍රීසීන් විසින් වුණාට, ඔවුන් නො ආවත්, ලෝකය දියුණු වන විට ලංකාවේ ඒකීය පාලනයක් බිහි වෙන්නට ඉඩ තිබුණා. ඒ නිසා මේක හැදුවෙ ඉංග්‍රීසීන් ය කියන එක හෝ ඒ නිසා ඒක යුක්තියුක්ත නැහැ ය කියන එක තේරුමක් නැහැ.

ජාතියකට රාජ්‍යයක් කියන එක යථාර්ථයක් නෙමෙයි. ලෝකෙ හැම තැනම තියෙන්නෙ ප්‍රබල ජාතියක ආධිපත්‍යයෙන් යුක්ත රාජ්‍යයන්. ජාතික ප්‍රශ්න හා ජාතික විමුක්ති අරගල කියන්නෙ ජාතීන් ප්‍රබලත්වය හා ආධිපත්‍යය අත්පත් කර ගන්නට කරන අරගල.

මේක ලංකාවට අදාළව ගත්තොත්, ලංකාවෙ සිංහල-බෞද්ධ ජාති-ආගමික දේශපාලන ප්‍රජාව තමයි ප්‍රබල. ඔවුන් සිංහල-ක්‍රිස්තියානි ප්‍රජාවත් සමග එකතු වී සිය දේශපාලන ප්‍රජාව පුළුල් කර ගන්නවා. දෙමළ ජාතිය තුළත් මේ හා සමාන දෙයක් සිදු වෙනවා. මේ අතරවාරයේ මේ ජාතීන් දෙකේ ම කුල අනන්‍යතා යටපත් වෙනවා. යටපත් වෙනවා කියන්නෙ නැති වෙන එක නෙමෙයි.

දැන් මේ ජාති-ආගමික දේශපාලන අනන්‍යතාවන් බදාගෙන ඉන්න අය විසින් එය පවත්වාගෙන යන්නට අදහස් පද්ධති ගොඩනගාගෙන තිබෙනවා. ඒකෙ කිසි අවුලක් නැහැ. හැබැයි, ලෝකෙ ඉදිරියට යන්නෙ දේශපාලන ප්‍රජාවන් පුළල් කර ගනිමින්. කැමති වුණත්, අකැමැති වුණත්, ඒක අනිවාර්යයෙන් ම සිදු වෙනවා. ඒක සිදු වන්නෙ සන්නිවේදනයේ, ප්‍රවාහනයේ, වෙළඳපොළේ, මුල්‍ය ආර්ථිකයේ, විද්‍යාවේ, තාක්ෂණයේ ඇති වන සංවර්ධනයත් එක්ක. ජාති-ආගමික දේශපාලන අනන්‍යතා රැක ගන්නට පුළුවන් එක්තරා සීමාවකට විතරයි. ඒක හුදු දෘෂ්ටිවාදීමය සටන් පාඨවලට ලඝු වෙනවා. දේශපාලන යථාර්ථයේදී ඒවාට පැවැත්මක් නැහැ.

මේක උදාහරණයකින් පැහැදිලි කරනවා නම්, මෑත වකවානුවේදී ජාතිවාදය හමුවේ වඩා පුළුල් දේශපාලන අනන්‍යතාවන් දණ බිම නැමූ ප්‍රබල ම අවස්ථාව තමයි, බ්‍රිතාන්‍යය යුරෝපා සංගමයෙන් ඉවත් වීම. ඒක තනිකර ම බ්‍රිතාන්‍යයේ දේශපාලන නායකයන්ගේ මෝඩ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ ප්‍රතිඵලයක්. හැබැයි, මෙතනදී බ්‍රිතාන්‍යය යුරෝපා සංගමයට අයත් නො වන රාජ්‍යයක් ලෙස යුරෝපයේ ප්‍රතිව්‍යූහගත වන ආකාරය බොහෝ විට සමාන වනු ඇත්තෙ ස්විට්සර්ලන්තයට මිසක් ලංකාවට හෝ උතුරු කොරියාවට නෙමෙයි. බ්‍රිතාන්‍යය යුරෝපා සංගමයෙන් ඉවත් වුණත්, දේශපාලන ප්‍රජාවන් පුළුල් වන එක නවතින්නෙ නැහැ. ඒ පුළුල් වීම ලෝක ප්‍රජාවක් කරා අඛණ්ඩව සිදු වන එකක් නිසා ඒකට විශේෂ අතරමග නාමකරණයනුත් වැදගත් නැහැ. ඕනැ නම්, යුරෝපා, දකුණු ආසියාතික වගේ ඒවා පාවිච්චි කළාට ගැටලුවකුත් නැහැ. ඒවයෙත් එල්ලිලා ඉන්නට ඕනැ නැහැ.

ලංකාවෙ ලාංකික ජාතියක් නැහැ. ඒ වුණාට ලාංකීය කියන එක පුළුල් දේශපාලන ප්‍රජාවක් පිළිබඳ සිහිනයක් වැනි දෙයක්. ඉන්දීය, ජර්මානු දේශපාලන ප්‍රජා වුණත් එහෙමයි. ඊට වඩා පුළුල් එකක් තමයි යුරෝපා දේශපාලන ප්‍රජාව.

ජර්මනියේ මතු වන ජාතිවාදී රැල්ලට වුණත්, දැනට පවතින තත්වයන් තුළ ලොකු දෙයක් කරන්නට බැහැ. ඒකත් නරේන්ද්‍ර මෝදි කියන හින්දු ජාතිවාදියා ඉන්දියාවේ අගමැති වුණාට වඩා දෙයක් වෙයි කියලා හිතන්නට බැහැ. ලෝකෙ නැවත හිට්ලර්ලා බිහි වෙන්නෙ නැහැ. ඕනැ නම් පිලිපීනය වගේ පරිවාරයේ රටක එවැනි අය බිහි වේවි. එයින් ලෝක දේශපාලනයට කිසිවක් වෙන්නෙ නැහැ.

මා කියන මේ දේවල් වෙනස් වෙන්නට පුළුවන් ලෝක යුද්ධයක් වගේ දෙයකින් විතරයි. හැබැයි, තුන්වන ලෝක යුද්ධයකින් පස්සෙ නැවත සංවිධානය වෙන්නට ලෝකයක් ඉතිරි වෙන්නෙ නැති නිසා එවැන්නකින් පස්සෙ සමාජවාදය ගොඩනගන්නට පුළුවන් වෙයි කියලා හිතාගෙන වතුර කොරහේ කිඹුලන් දකින වාමාංශිකයන්ට සුරතාන්තය ලබා ගන්නට වෙන්නෙ හස්ත සංසර්ගයෙන් විතරමයි.

වාමාංශිකයන්ට වෙච්ච ලොකුම පැටලිල්ල තමයි, ජාතිය වැළඳගැනීම. අධිපති ජාතිවාදය වේවා, පීඩිත ජාතිවාදය වේවා, මේ කිසිවක් ප්‍රගතිශීලී හරයන්ගෙන් යුක්ත ඒවා නෙමෙයි. වාමාංශිකයන් ජාතිවාදයන් සමග ගනුදෙනු කළ යුතු නැහැ ය කියා මෙයින් කියැවෙන්නෙ නැහැ. ඒ ගනුදෙනුව සිදු විය යුත්තෙ ඓතිහාසික, භූගෝලීය තත්වයන්ට අනුකූලවයි. එහෙම නැතුව, රොමැන්තික් ලාලසාවකින් නෙමෙයි. ජාතික අරගල සමග ප්‍රගතිශීලින් සම්බන්ධ විය යුත්තෙ එක් මූලධාර්මික පදනමකින්. ඒ කියන්නෙ එකී ජාතික අරගලය දේශපාලන ප්‍රජාවන් පුළුල් වීමෙහි ලා කොයි තරම් ඉවහල් වෙනවා ද කියන පදනම මත.

මේක ලංකාවට අදාළව ගත්තොත්, ලංකාවේ ජාතීන් අතර ගැටුමේ ඉතා ගැඹුරු සුසමාදර්ශීය වෙනසක් ප්‍රභාකරන්ගේ මරණයෙන් සලකුණු වුණා. දෙමළ අරගලය පරාජය වීම වළක්වා ගන්නට දෙමළ නායකයන් අසමත් වීම කියන්නේ ඔවුන් විසින් ම සිංහල ජාතියට අත්පත් කර දුන් අමතර වාසියක්. එතනින් එහාට කලින් තිබුණු වෙනම රාජ්‍ය, සහ-සන්ධීය, සන්ධීය ආදී යෝජනා ප්‍රායෝගික නැහැ. ඒවා වෙනුවෙන් මරාගෙන මැරෙන්නට යාමෙන් දෙමළ ජාතියට අත්පත් වන කිසිම දෙයක් නැහැ.

ලංකාවට අදාළව සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් ජාතිවාදයන්ගේ තව දුරටත් කිසිදු ප්‍රගතිශීලී විභවයක් නැහැ. ඒ නිසා ඔය ජාතිවාදී කතිකාවන්ගේ හා ඔවුන්ගේ දේශපාලන ඉල්ලීම්වල එල්ලී සිටීමේ කිසිම තේරුමක් නැහැ. ඒවාට ඉඩක් නො දිය යුතු බවක් එයින් අදහස් වන්නේ නැහැ. මා කියන්නෙ ප්‍රගතිශීලීන් එය මහ ලොකුවට අදාළ කර ගත යුතු නැති බවයි.

ලංකාව දේශපාලනිකව ප්‍රතිව්‍යූහගත කිරීමේදී වඩා වැදගත් වන්නේ මධ්‍යම රජයේ දේශපාලනය තුළට සියලු ජාතීන් අනුගත කර ගැනීමයි. පළාත් සභාවලට හා එයිනුත් පහළට බලතල ලබා දීම වැදගත් වන්නෙ ඒ සංදර්භය තුළයි. වෙන් වීමේ සිහිනය යටි සිතේ තියාගෙන බලය ඉල්ලන බලවේගවලට බම්බු ගහගන්නැයි ඉතා පැහැදිලිව, නිරවුල්ව කියන්නට සිදු වී තිබෙනවා.

වාමාංශික දේවාල හා යාඥා මධ්‍යස්ථානත්, ජාතිවාදී නැටුම් පන්තිත් අතහැර එජාපය, ශ්‍රීලනිපය, පොදු ජන පෙරමුණ වැනි ප්‍රධාන ධාරාවේ දේශපාලනය එක්ක වැඩ කිරීම වැදගත් මෙන්න මේ සංදර්භය තුළයි. අපි වැඩ කළ යුත්තෙ පුළුල් දේශපාලන ප්‍රජාවන් ගොඩනැගීමට උත්ප්‍රේරක වන්නට මිසක් ජාතිවාදී දේශපාලන අනන්‍යතාවන් ශක්තිමත් කරන්නට නෙමෙයි. ඒ වෙනුවෙන් වැඩ කරන අය එසේ කර ගැනීම පවා, හැරමිටිය වනන දුර අනෙකාගේ නැහැ තුඩ ළඟින් අවසන් වන තෙක් අපට ප්‍රශ්නයක් නැහැ.

අප අසන ප්‍රශ්නය නම් වාමාංශිකයන්ට මේ ජාතිවාදී අටමගල සමග ඇති පයුරුපාසානය කුමක් ද යන්නයි. ප්‍රගතිශීලීභාවය වමෙන් වෙන් වී වෙනම සලකුණු වන්නෙ එතැනින්. ප්‍රගතිශීලීන් වැඩ කරන්නෙ වඩා අනාගතවාදී දේශපාලන බලවේග එක්ක. වමට වඩා ලංකාවෙ සම්ප්‍රදායික ‘දකුණ' අනාගතවාදීයි. ඇත්ත ඒකයි. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-27

කාමරංගා අර්බුදය

ලංකාවේ කලින් කලට එන විවිධ ආහාර විරෝධී රැලි තිබේ. මෙම රැළි හමුවේ කලින් කල පොල්තෙල්, බිත්තර, ජපන් බටු හෙවත් සිංගප්පූරු, කතුරු මුරුංගා, නෙළුම් අල ආදිය විෂ යයි ප්‍රචාරය විය. 

ලංකාව වනාහි ගර්හිත දේශීය වෙදකම් නිසා විකාර වී සිටින රටකි. මේ රටේ මානසික රෝගවලින් පෙළෙන රෝගීහු බොහෝ දෙනෙක් තමන් වෙද්දු යයි සිතති. එසේම, ඇතැම් කපටි කෛරාටිකයෝ ද පහසුවෙන් ධනවත් වීම සඳහා දේශීය වෙද්දු වෙති. ඔවුන් බොහෝ දෙනෙකු රටේ වෙද්දු ය.

කෙසේ වෙතත්, කාමරංගා භීතිකාව නිර්මානය වූයේ මෙවැනි හොර වෙදුන් නිසා නොවේ. එහි සත්‍ය පසුබිමක් තිබේ. එහෙත්, එය සන්නිවේදනය කළ ආකාරය නිවැරදි යයි අපි නො සිතමු. 

ඕනෑම ආහාරයක්, කිසියම් අයෙකුට විෂ විය හැකි ය. ජලය පවා අසාත්මික අය ලෝකයේ සිටිති. මහදැනමුත්තා ළඟ සිටි වෙද ගෝලයා වූ පොල්බෑමූණා ගමනක් යන අතර රෑට කන්නට කෑම ගෙන එන්නට ගොස් වා, පිත්, සෙම්වලට අකැප ආහාර බැහැර කර අවසානයේදී කන්නට ගෙනාවේ ඉඟුරු පමණකි. 

වකුගඩු ආශ්‍රිත ආබාධ ඇති අයට කාමරංගා අගුණ වන පළියට එය කාටත් අගුණ ද?

Averrhoa carambola යන විද්‍යාත්මක නමින් හඳුන්වන කාමරංගා අයිති වන්නේ 
Oxalidaceae පවුලටයි. එය නිවර්තන කලාපීය පලතුරක්. ඉංග්‍රීසියෙන් carambola හෝ starfruit හෝ ලෙසත් හැඳින්වෙනවා. බිලිං කියන්නේත් මේ පවුලට ම අයිති ශාඛයක්. රට නෙල්ලි නමින් හැඳින්වෙන, කඳේ ගෙඩි හැදෙන පලතුරත් මේ පවුලට අයිතියි.  

කාමරංගා භීතිකාව පිළිබඳ විද්‍යාත්මක සොයා බැලීමක් මැයෙන් ලිපියක් පසුගියදා ‘මුහුණු පොතෙන් විදු පුවත්' ෆේස්බුක් පිටුවෙහි පළ විය. පහත උපුටා දක්වන්නේ එම ඉතා තුලනාත්මක විග්‍රහයයි. 
දිනකිහිපයකට ඉහත ජාතික තලයේ පුවත්පතක පළවී තිබූ ලිපියක් නිසා කාමරංගා නම් වූ අපි කවුරුත් ආසා කරන සහ කාලයක් තිස්සේ ඖෂධයක් ලෙස භාවිතා කරපු කාමරංගා ගැන කවුරුත් කතාවෙන්න පටන් ගත්තා. විශේෂයෙන්ම සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ මේ පුවත පැතිරුනේ කාමරංගා පිළිබඳ විශාල බියක් ජනතාව තුල ඇතිකරමින්. ඉතින් මුහුණුපොතෙන් විදු පුවත් අපි මේ ගැන විද්‍යාත්මක සොයාබැලීමක් සිදුකලා.

ජාතික රෝහලේ වෛද්‍ය එරංග විජේවික්‍රම මහතාට අනුව කාමරංගා අපේ ශරීරයට ඉතාම අහිතකර පලතුරක් වනුයේ ඒවායේ ඇති ඔක්සලික් අම්ලය අපේ වකුගඩු වලට හානි ගෙන දෙනු නිසාවෙන් බවයි පැවසුනේ.
මොනවද මේ ඔක්සලින් අම්ලය කියන්නේ.
අපි ගන්න ගොඩාක් ආහාර වල අඩංගු වෙන ඒ වගේම අපේ සිරුරට අත්‍යවශ්‍ය කාබනික අම්ලයක් විදිහට ඔක්සලික් අම්ලය හඳුන්වන්න පුළුවන්. අපේ සිරුරේ සිදුවෙන පරිවෘත්තීය ක්‍රියා ගනනාවකට ඔක්සලික් අම්ලය උදව් වෙනවා. මේ නිසා ඔක්සලික් අම්ලය සෑම නිරෝගී පුද්ගලයෙකුගේම රුධිරයේ යම් පමණකට අඩංගු වෙනවා. අපේ රුධිරයේ තියෙන මුළු ඔක්සලික් අම්ල ප්‍රමාණයෙන් 20% ත් 40%ත් අතර ප්‍රමාණයක් තමයි අපි ගන්න ආහාරවලින් අවශෝෂණය වුනු ඒවා වෙන්නේ. ඉතිරි 80% - 69% කපමණ ප්‍රමාණය අපේ සිරුර තුලදීම නිපදවෙන බවයි පැවසෙන්නේ. පහතින් දැක්වෙන්නේ ඒ ආකාරයට අපේ සිරුරේ ඔක්සලික් අම්ලය නිපදවෙන ආකාර කිහිපයක්,
1. හයිඩ්‍රොක්සි ප්‍රෝලීන් වැනි ඇමයිනෝ අම්ල ඇසුරින් අපගේ අක්මාව තුලදී නිපදවේ.
2. අප ගන්නා ආහාරයේ ඇති විටමින් C අවශෝෂණයෙන් පසුව ඔක්සලික් අම්ලය බවට හැරවීම.
3. රුධිර සෛල තුල අඩංගු ග්ලයොක්සිලේට් ඇසුරින් ඔක්සලික් අම්ලය නිපදවීම.
ඉතින් මේ විදිහට බලපුවාම අපි ගන්නා ආහාරවලින් අපිට ලැබෙන්නේ සිරුරේ අඩංගු ඔක්සලික් අම්ල ප්‍රමාණයෙන් සුළුකොටසක් විතරයි.
අපේ ආහාරයේ ප්‍රෝටීන වැඩි නම් රුධිරයේ ඔක්සලික් අම්ලය වැඩිවෙන්න පුළුවන්?
ඔව් ඉසසරවෙලා පැහැදිලි කරපු විදිහට අපි ගන්න ආහාරවල අඩංගු වන ප්‍රෝටීන වල අඩංගු ඇතැම් ඇමයිනෝ අම්ල ඔක්සලික් අම්ලය නිපදවීමට කෙලාන්ම දායක වෙනවා. මේ නිසා ප්‍රෝටීන වැඩියෙන් ආහාරයට එක්කරගන්න පුද්ගලයෙකුගේ රුධිරගත් ඔක්සලික් ඇසිඩ් සාන්ද්‍රනය ඉහල අගයක් ගන්න පුළුවන්.
එතකොට වැඩියෙන්ම ඔක්සලික් අම්ලය අඩංගු වෙන ආහාර වර්ග මොනවාද?
සාමාන්‍යෙයන් අපි ගන්න එළවළු පලතුරු බොහොමයක ඔක්සලික් අම්ලය අඩංගු වෙන්න පුළුවන්. පහත දැක්වෙන්නේ ඒ වගේ වැඩි ප්‍රතිශත වලින් ඔක්සලික් අම්ලය අඩංගු වෙන ආහාර කිහිපයක් සහා ඒවා ග්‍රෑම් 100 ක අඩංගු වෙන ඔක්සලික් අම්ල ග්‍රෑම් ගනනයි.
1. තම්පලා - 1.09
2. නිවිති - 0.65 – 1.03
3. මඤ්ඤොක්කා -1.26
4. අසමෝදගම් - 1.7
5. චොකලට් - 0.5
එතකොට කාමරංගාවල කොච්චරක් ඔක්සලික් අම්ලය තියෙනවාද?
වැඩිම ප්‍රමාණයක් ඔක්සලික් අම්ලය අඩංගු වෙන්නේ අමු කාමරංගා වල ඇඹුල් ප්‍රභේදයේයි. එම අගය කාමරංගා ග්‍රෑම් 100 ක ඔක්සලික් අම්ල ග්‍රෑම් 0.5 ක් පමණ වනවා(වෙනත් විදිහකට කියනවනම් චොකලට් වලත් මේ ප්‍රමාණයෙන්ම ඔක්සලික් අම්ලය අඩංගු වෙනවා).
මේ අනුව අපිට පේනවා කාමරංගා වල අඩංගු ඔක්සලික් අම්ල ප්‍රමාණය අපි ගන්න සමහර ආහාර වලට සාපේක්ෂව අඩු අගයක් ගන්නා බව. හැබැයි මෙතනදී අපි මේ එක් එක් ආහාර වර්ග ආහාරයට ගන්නා ප්‍රමාණය අනුව ශරීරගතවෙන ඔක්සලික් අම්ල ප්‍රමාණය වෙනස් වෙන්න පුළුවන්. නමුත් අවසානයේ ඔක්සලික් අම්ලය කියන සාධකය කාමරංගා ගැන බයවෙන්න හේතුවක් නෙමෙයි කියන එකනම් මෙතනදි පැහැදිලි වෙනවා.
එතකොට ඔක්සලික් අම්ලය අපේ සිරුරට අහිතකරවෙන්නෙ මොන විදිහටද?
ආහාරවල ඔක්සලික් අම්ල ප්‍රමාණය ඉහල යාම ආකාර කිහිපයකට අපේ සිරුරට බලපාන්න පුළුවන්,
1. ඔක්සලික් අම්ලය කැල්සියම් අයන හා පහසුවෙන් බැඳෙන්න පුළුවන්, එවිට අපේ සිරුරට අවශෝෂණය වෙන කැල්සියම් ප්‍රමාණය අඩු වෙන්න පුළුවන්.
2. වකුගඩු ආශ්‍රිතව ගල් හටගැනීමේ අවදානම වැඩිවෙන්න පුළුවන්.
3. වකුගඩු රෝගවලින් පෙලෙන රෝගීන්ට ඔක්සලික් අම්ලය වැඩිපුර ශරීර ගත වීම මාරාන්තික වෙන්න පුළුවන්. එම නිසා වකුගඩු රෝගීන්ට කාමරංගා තහනම් පලතුරක් ලෙස සැලකෙනවා.මෙයට හේතුව කාමරංගා වල අඩංගු වෙන මාරාන්තික ස්නායුක විශ වර්ගයක්. මේ විශ වර්ගය නිරෝගී වකුගඩු වලින් පෙරල ඉවත් කලත් රෝගී වකුගඩු වලින් පෙරීයාමක් සිදු නොවන නිසා මේ විශෙහි බලපෑමෙන් මරණය පවා ඇතිවෙන්න පුළුවන්.
එතකොට කාමරංගා නිරෝගී අයගේ වකුගඩු වලට හානි කරන්නේම නැද්ද?
අපිට එකපාරටම කෙලින් නිගමනයකට එන්න තරම් දැනට තියෙන දත්ත ප්‍රමාණවත් මදි කියලා තමයි අපිට පෙනෙන්න තියෙන්නේ. විශේශයෙන්ම අන්තර්ජාතිකවත් ලංකාව ඇතුලෙන් වත් එහෙම බයවෙන්න තරම් සාධක දැනට නැහැ.
ලංකාවේ දැනට පලවෙලා තියෙන එක් පර්යේශණ පත්‍රිකාවක මේ වාගේ සිද්ධි දෙකක් ගැන කරපු අධ්‍යනයක් අඩංගු වෙලා තියෙනවා. ඒත් ඒ සිද්ධි දෙකේදිම වාර්තාවුන වකුගඩු හානිය සෘජුවම කාමරංගා නිසාම ඇතිවූවක් කියල කියන්න තරම් සාධක මදි කියලයි බැලූ බැල්මට පේන්නේ. පහල තියෙන්නේ ඒ පර්යේශන වාර්ථාව -
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4683968/
මේ තියෙන්නේ වකුගඩු රෝගීන්ට කාමරංගා විශ සහිත බව දක්වමින් ඇමරිකාවේ ජාතික වකුගඩු ආයතනය නිකුත් කල නිවේදනය-
https://www.kidney.org/…/why-you-should-avoid-eating-starfr…
ඔක්සලික් අම්ලය පිළීබඳ වැඩිදුර තොරතුරු-
http://whfoods.org/genpage.php?tname=george&dbid=48
අවසානයේ කාමරංගා කන්න එපා කියපු ලක්බිම ලිපිය
http://www.lakbima.lk/…/6571-%E0%B6%9A%E0%B7%8F%E0%B6%B8%E0…

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

ගල්කිස්සේ රෝගින්යා සරණාගත පිරිස හා අපි

පසුගිය අප්‍රේල් මාසයේදී නාවික හමුදාව විසින්  මුහුදේදී බේරා ගන්නා ලද රෝගින්යා සරණාගතයන් පිරිස
ඔවුන් ලංකාවට පැමිණි ආකාරය මෙම වාර්තාවෙන් කියවන්න.  
මියන්මාර් සරණාගතයින්ගේ සත්‍ය කතාව මැයෙන් ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍රයේ විධායක අධ්‍යක්ෂ රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන් විසින් නිකුත් කර තිබෙන නිවේදනය මේ සමග පළ කරමි. 

මෑත ලංකා ඉතිහාසයේ කිසිදු විදේශිකයෙකුට ලංකාවේ ස්ථිර පුරවැසි බව ලැබී නැත. දෙන්නට නීතියක් ද නැත.

මහ මුහුද මැද බෝට්ටුවක අතරමං වී සිටි මියන්මාර් වැසියන් 30 දෙනෙකු ලංකාවේ නාවික හමුදාව විසින් බේරාගෙන ගොඩබිමට ගෙන එනු ලැබීය. ඔවුන් උතුරුකරයේ කාලයක් රැදී සිට පසුව කොළඹට ගෙන එනු ලැබූවේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මැදිහත්වීමෙනි.

ලංකාවට බුරුමයෙන් මුලින්ම සරණාගතයින් පැමිණියේ 2012 වසරේ ය. ඒ පිරිස 100 කට වැඩිය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය මැදිහත්වී ඒ පිරිස ඇමරිකාවේ සහ කැනඩාවේ සරණාගත තත්වය ලබාදී ඔවුන් ලංකාවෙන් පිටත් වී ගොස් ජාත්‍යන්තර නීතිය හා පහසුකම් සහිතව නව ජීවිත අරඹා ඇත.

1948 අංක 20 දරණ ‘ආගමික හා විගාමික පනත‘ අනුව ලංකාවේ රජයට කිසිම පුද්ගලයෙකුට ස්ථිර පුරවැසිභාවය හෝ PR යැයි කියන තත්වය ලබාදීමට නීතිමය හැකියාවක් ලංකාවේ නැත. ඒ නිසා මියන්මාර් වැසියන්ට ලංකාවේ පුරවැසි භාවය ලැබීම හිතලුවක් පමණී. ලංකාව, ලෝකයේ ස්ථිර පුරවැසි භාවය ලබාදීමට නීතිමය ප්‍ර‍තිපාදන නොමැති රාජ්‍යයන් කිහිපයකින් එකකි. ඒ නිසාම ලංකාවට ලෝකයේ කිසිදු සරණාගතයෙකු බාර ගැනීමට හැකියාව නැත. බාරගෙන ඇත්තේ ද නැත. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට එවැන්නක් කිරීමට හෝ ඉල්ලා සිටීමට ද හැකියාවක් නැත. ඉල්ලා ද නැත. ආගමන විගමන පාලක විරසේකර මහතා මේ බව සහතික කරයි.

මෙම නීතිය කොරතම් බලවත් ද යන්නේ නම්, ලංකාවේ පුරවැසියෙකු විදේශිය කාන්තාවක් හා විවාහකර ගත්තේ වුව ද, ඇයට, ස්ථිර පුරවැසි බව ලැබෙන්නේ නැත. ඇයට හිමිවන්නේ ද කලත්‍රයාගේ වීසා බලපත්‍ර‍යකි.

ලංකාවේ දැන් සිටින මියන්මාර් සරණාගතයින් පිරිස අතර පිරිමි 7 ක්, ගැහුණු 7 ක් හා ඉතිරි පිරිස දරුවන් වෙති. එකතුව 30 කි. එයට අමතරව ලංකාවේ දී එක් දරුවෙකු උපත ලබා ඇත. අඩුම ගානේ ඒ දරුවාට ලංකාවේ පුරවැසි බව ලබාදෙන්නට හෝ නීතියෙන් ඉඩක් නැත! මෙයට අමතරව ව්‍යාජ පාස්පෝට් භාවිත කරමින් පැමිණි 4 දෙනෙකු ද වෙනම මේ පිරිස සමග සිටී. එකතුව 35 කි.

ජාත්‍යන්තර නීතියට අනුව මේ පිරිස රැදී සිටිනේනේ එක්සත් ජාතීන්ගේ රැකවරණය යටතේ ය. ඔවුනට කන්නට බොන්නට අඳින්නට දෙන්නේ ද, පුංචි දරුවන්ට සෙල්ලම් බඩු, පෑන් පැන්සල් දෙන්නේ ද, ලංකා රජය නොව එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය යි. ඔවුන්ට රැකවරණය දීමට බටහිර රාජ්‍යයන් කිහිපයක් සමග එක්සත් ජාතීන්ගේ සාකච්ඡා සිදුවේ. අද දිනය පුරාම කොළඹ එක්සත් ජාතීන්ගේ කාර්යාලය පමණක් නොව බටහිර තානාපති කාර්යාල ද සිදුවන දේ ගැන වාර්තා කරමින් සිටිනවාට සැක නැත. බොහෝ විට මේ 35 දෙනාට ද, මෙයට පෙර 2012 දී සිදු වූ ලෙසම, ඇමරිකාව හා කැනඩාව සරණාගත පහසුකම් සැපයීමට ඉඩ ඇත. එය එසේම වේවා! ඉක්මනින් වේවා!!

මා මේ සටහන තබන්නේ වෙනත් හේතු නිසාය. පළමුවැන්න, අප බෝට්ටුවෙන් එන අන්ත අසරණයින්ටත් බිය ජාතියකි. දෙවැන්න, ලංකාවේ බංකොලොත් දේශපාලනය ජීවිතය පරදුවට තබා මහ සයුරේ සටන් කර දිවි බේරාගන්නා මිනිසෙකුට හෝ අනුකම්පා නොකරන, බංකොලොත් දේශපාලන රැළකගේ උසිගැන්වීමට අන්ධානුසාරයෙන් ගොදුරුව සිටී. තෙවනුව, අපට රටේ ආගමන විගමන නීතිය හා ව්‍යවහාරය පිළිබඳ ජනතාවට ඇති අවබෝධය අල්පය.

තවත් අතකින්, 1983 න් පසුව ලාංකිකයින් ලක්ෂ 18 කට වැඩි පිරිසකට බටහිර රාජ්‍යයන් සරණාගත තත්වයන් ලබාදී රැක බලාගෙන අති දැඩි කොට ඒ රටේ සම්පත්වලින් අපේ රටේ ඥාති හිතවතුන්ට සම්පත් සාදා දෙන්නට ද ඉඩ දී ඇත.

රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන් විසින් අවසන් ඡේදයේ සඳහන් කරනු ලබන කාරණය ඉතා වැදගත් ය. එසේ බටහිර රටවල රැකවරණ ලබා සිටින ලාංකිකයන් විසින් ලංකාවට එවනු ලබන මුදල් අදත් මේ රටේ ආර්ථිකය උසුලා සිටීමට අත්‍යවශ්‍ය ය. විදෙස් රටවල ජීවත් වන හා වැඩ කරන අයගෙන් ලංකාවට ලැබෙන මුදල් නැතිනම් ගල්කිස්සේ යකා නැටූ පිරිසට කන්නට, බොන්නට, අඳින්නට, කොඩි උස්සන්නට ලැබෙන්නේ ද නැත.

මෙසේ විදෙස් රටවල දේශපාලන රැකවරණ පැතූ අය අතර බොහෝ සිංහලයෝ ද සිටිති. ඔවුන් ඇතැම් විට බටහිර රටවලට සංක්‍රමණය වුණේ ඉන්දියාව, නේපාලය වැනි රටවල් හරහා ය. 

ලංකාවෙන් ඔස්ට්‍රේලියාවට බෝට්ටුවෙන් යන පිරිස්වලට පහසුවෙන් දේශපාලන රැකවරණ නො ලැබෙන මුත්, ඔවුන් කිසිවෙකුට ගල්කිස්සේදී රෝහින්ග්‍යා සරණාගතයන්ට මුහුණ දෙන්නට සිදු වුණ අන්දමේ ඉරණමක් නම් අත් වූයේ නැත. 

වසර කීපයකට පෙර පකිස්තානයෙන් පළා විත් මීගමුවේ තාවකාලිකව රැඳී සිටි අහමදියා මුස්ලිම් ප්‍රජාවකට ද මේ හා සමාන සිද්ධියකට මුහුණ දීමට සිදු විය. ඒ පිළිබඳ අප මීට පෙර ලියූ වාර්තාවක් මෙතැනින් කියවිය හැකි ය. ඒ අවස්ථාවේදී මෙම මුස්ලිම් ප්‍රජාවගේ රැකවරණයට ලාංකික මුස්ලිම් නායකයන් හෝ ඉදිරිපත් වූයේ නැත. 

මෙම වීඩියෝව බලන්න. 

මෙයත් බලන්න. 

මේවායේ සිටින බෞද්ධ භික්ෂූන් ඇතුළු පිරිස් හැසිරෙන ආකාරය කෙතරම් උම්මත්තක ස්වරූපීදැයි සිතා බලන්න. අවසානයේදී ඔවුන් සොයා ගන්නා ත්‍රස්තවාදීන් පිරිස ගැන ඔබ සිතන්නේ කුමක් ද? එම වීඩියෝවේ විස්තර කථනයක යෙදෙන පුද්ගලයා සිතන අයුරින් ඔබත් සිතනවා ද?

අවසානයේදී මෙයත් වටහා ගන්න. මෙම සිදුවීම ජාත්‍යන්තරව ප්‍රචාරය වන කල ලාංකිකයන්, සිංහලයන්, බෞද්ධයන් හා භික්ෂූන් ගැන ලෝකයා අතර ඇති වන හැඟීම්වලට ඔබ කැමති ද?

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-25

පෙසප කේතලය ජවිපෙ මුට්ටියට ‘තෝ කළු යැ' කියා අවමන් කිරීම

ලාංකීය රැඩිකල් වම මේ වන විට ආණ්ඩුව හා ඒකාබද්ධ විපක්ෂය අතර ඉතා සරල ලෙස බෙදී යමින් තිබේ.

ඒ වගත් මෙසේ ය: ජවිපෙ ආණ්ඩුව පැත්තට ඇදී යද්දී, ජවිපෙ තරගකරුවා වන පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය වේගයෙන් පොදු ජන පෙරමුණ හරහා රාජපක්ෂ පවුල් මූලික ප්‍රතිගාමිත්වය වෙත ඇදී යමින් තිබේ.

මේ සම්බන්ධයෙන් දෙපාර්ශ්වය විසින් එකිනෙකාට එල්ල කර ගනු ලබන චෝදනා කිසිවක් මඩ හෝ අවලාද හෝ නො වේ. ඇත්ත ය. මේ නාටකය සමාන වන්නේ කේතලය මුට්ටියට ‘තෝ කළු යැ' කියා අවමන් කළ විගඩමට ය.

ජවිපෙත්, පෙසපත් යන දෙක ම එක හා සමාන ලෙස කළු ය. වෙනත් ආකාරයකින් කියන්නේ නම් මෙම බලවේග දෙක ඉතා පැහැදිලිව ම ලංකාවේ දේශපාලනයේ අධිපති බලවේග සමග නො නිල වශයෙන් සන්ධාන ගත වී හමාර ය.

මෙයින් ඒ ඒ බලවේගවලට දිවි කැප කර සිටින, ඒ පක්ෂ විසින් සමාජවාදය උදා කර දෙනු ඇතැයි රැවටී සිටින ඇදහිලිවන්තයන්ට දුක හිතෙන්නට හා කෙසේ හෝ එය එසේ නොවේ යයි හිත හදා ගන්නට උත්සාහ කරන්නට ඉඩ තිබේ. එහෙත්, අප නම් මෙම ප්‍රවණතාවේ කිසිදු වරදක් දකින්නේ නැත.

ලංකාවේ වම යනු රජයෙන් යැපෙන මධ්‍යම පංතියේ පහළ ස්ථරයේ දේශපාලන බලවේගයි. ඊට අමතරව, රජයෙන් වතුර, පොහොර, බිත්තර වී පමණක් නොව අස්වනු මිළ දී ගැනීම පවා අපේක්ෂා කරන, වී ගොවියන් යයි තමන් හඳුන්වා ගන්නා ග්‍රාමීය දිළින්දන් අතර ද ඔවුන්ට යම් පදනමක් ඇත. විධිමත් අන්දමින් කෘෂිකර්මාන්තයේ යෙදෙන සැබෑ ගොවීන් හෝ කම්කරුවන් අතර වාමාංශිකයන්ට පදනමක් නැත. ඔවුන්ගේ කම්කරු ව්‍යාපාර යයි කියන්නේ රජයේ සේවයේ මධ්‍යම පංතික වෘත්තීය සමිති ය.

එජාප-ශ්‍රීලනිප හෝ රාජපක්ෂවාදී පොදු ජන පෙරමුණ වනාහි මධ්‍යම පංතියේ ප්‍රධාන ධාරාවයි. මෙම පක්ෂවලට ධනේශ්වර හා කම්කරු පන්ති අවශ්‍ය වන්නේ මධ්‍යම පන්තියට සැප දෙන අර්ථ ක්‍රමය පවත්වාගෙන යාමටයි.

මෙම යථාර්ථය තුළ රැඩිකල් වමේ කාර්යය වන්නේ පවත්නා ක්‍රමය රැක ගැනීමයි. පවත්නා ක්‍රමය රැක ගන්නට නම් ව්‍යූහාත්මක වෙනස්කම් සිදු කළ යුතු බව වත්මන් ආණ්ඩුව තේරුම් ගෙන සිටියි. ප්‍රගතිශීලීන්ට තම ක්‍රීඩාව පවත්වාගෙන යාමට පිටියක් නිර්මානය වන්නේ මෙම නිමේෂය තුළ ය. ජවිපෙ මෙම පිටියෙහි ක්‍රීඩාවට පිවිසීම අප අගය කරන්නේ එය ප්‍රගතිශීලීන්ට ප්‍රයෝජනවත් භූමිකාවක් වන බැවිනි.

එහෙත්, පෙසපට එසේ කිරීමට හැකියාවක් නැත. පළමුව ඔවුන් සිය ප්‍රධාන සතුරා වන ජවිපෙට එරෙහිව සිට ගත යුතුව තිබේ. අනෙක් පැත්තෙන්, පවත්නා ක්‍රමයෙහි ව්‍යූහාත්මක වෙනස්කම් සිදු වනවාට ඔවුන් අකැමැති ය. එයට හේතුව ඔවුන් තුළ ගොනු වී සිටින්නේ වඩාත් ගතානුගතික වාම අන්තවාදීන් නිසා ය. ඔවුන් ජවිපෙ සමග ඉතිරි වී තිබෙන බලවේගය තරම්වත් නම්‍යශීලී හෝ නවීන නැත. මෙම නම්‍යශීලිත්වය හා නවීනත්වය සාපේක්ෂ ය. මූලික වශයෙන් ගත් කල ජවිපෙ හෝ පෙසප හෝ කිසි සේත් ම නවීන දේශපාලන ව්‍යාපාර නොවේ.

කෙසේ වෙතත්, මෙම දේශපාලන පක්ෂ දෙකෙන් ජවිපෙ යනු යම් වෙනස් වීමේ විභවයක් ඇති බලවේගයකි. පෙසප යනු පැවැත්මක් ඇති පක්ෂයක් නොවේ. පොදු ජන පෙරමුණ සමග සන්ධානගත වී ජාතිවාදී රැල්ලකින් ජවිපෙ දකුණින් පසු කර ඉස්සර වීමේ සිහිනයක් නම් ඔවුන්ට තිබේ. ඒවා නැවත සැබෑ වන්නේ නැති සිහිනයි. එහෙත්, රෝහණ විජේවීරගේ කතා ශෛලිය කොපි කරන, උතුරු කොළඹ වෛද්‍ය විද්‍යාලයට එරෙහි අරගලය වැනි කැරැලිවලට වෛද්‍ය සිසු බිලිබෝයිලා බිහි කර දෙන තෝතැන්නක් සයිටම් විසින් සකසා දෙනු ඇතැයි අපේක්ෂා කරන, විරුද්ධ මතධාරීන්ට අසූනමයේ කැරැල්ලේදී දුන් දඬුවම් දෙන්නට යළි අවස්ථාව ලැබෙනු ඇතැයි සිතන මෙම අනුකාරකවාදීන්ට තම සිහින සැබෑ නො වන බව තේරෙන්නේ නැත.

කෙසේ වෙතත්, පෙසපට පැවැත්මක් නැති වන්නේ ද නැත. එක පැත්තකින් රාජපක්ෂ බලවේගයට නඩු හබවලින් බේරීම සඳහා ඉක්මණින් ආණ්ඩු පෙරළා ගැනීමට අවශ්‍ය ය. පෙසපට ද ජවිපෙට කෙළවීමට මේ ආණ්ඩුව පෙරළීමට අවශ්‍ය ය. සල්ලි නැති ආණ්ඩු විරෝධී හිඟන්නන්ට පිළිසරණ වන්නට ඇති තරම් සොරකම් කළ මුදල් රාජපක්ෂලාට තිබේ.

අනෙක් පැත්තෙන්, ෆේස්බුක් එකේ කුණුහරුප ලියන යතුරු පුවරු කැරැලිකරුවන්ට හා යුරෝපා රටක දේශපාලන රැකවරණ හරහා පුරවැසිකම දිනාගෙන ජාත්‍යන්තරවාදීන් වූ හෝ එසේ වන්නට සිහින දකින සරණාගත විප්ලවවාදීන්ට ද, කෑම දිරවන්නට පවත්වන සැඳෑ හමුවල කතා පැවැත්වීම පිණිස දෙන්නෙකු එකතු වී අමුතු නම් තිබෙන සංවිධාන පහක් හදා ගන්නා අනන්‍යතා අර්බුදවලින් පෙළෙන නිකමුන්ට ද පෙසප වැනි පක්ෂ ලගින්නට, හුලිජ්ජ කරන්නට සෙවණකි.

ප්‍රගතිශීලී දේශපාලන ව්‍යාපාර විසින් මෙම අවතාර නිවැරදිව තේරුම් ගත යුතුව තිබේ. සමාජය යහපත් අන්දමින් වෙනස් කිරීමේ කාර්යයේදී මොවුන්ගෙන් වුව ගත හැකි ප්‍රයෝජන තිබේ. ප්‍රගතිශීලීන්ට අවශ්‍ය මූලික දේ වන්නේ මෙම ක්‍රමය වෙනස් කිරීමයි. වඩාත් සරලව කිවහොත්, වත්මන් මධ්‍යම පන්තික ආධිපත්‍යයෙන් යුතු සිංහල පිරිමි මූලික දේශපාලන ක්‍රමය වෙනස් කළ යුතු ය. ව්‍යවසායකත්වය, ශ්‍රමය හා කාන්තාවන් බලසතු කළ යුතු ය. පුළුල් දේශපාලන ප්‍රජාවන් ගොඩනැගීමට උත්ප්‍රේරක සැපයිය යුතු ය. ඒ සඳහා වැඩ කරන ජනතාවගේ දේශපාලන බලය ශක්තිමත් කළ යුතු ය.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-24

W3Lanka බ්ලොගයේ පනස් ලක්ෂයේ කඩඉම

ලිලී ගිමාරා ජීරසිංහ, යක්කලමුල්ල 

හේතුවෙන් නැන්දම්මාගෙ මළගම
හිටියෙ මම ගෙදරින් බොහෝ දුර
සතියෙ මැද මා වැඩට ආවත්
හිටියෙ කන්තෝරුවෙ නෙමෙයි මම

එහෙත් ජංගම දුරකථනයෙන්
බ්ලොග් එකත් අප්ඩේට් කෙරුවා
ඒකෙ ජංගම ස්වරූපය තුළ
අනේ හිට් කවුන්ටරය නැතුවා

හිට් කවුන්ටර් එකේ මිලියන
පහක් සලකුණු වන්න තිබුණා
ගෙදර ඇවිදින් අද බලන විට
එය පසුව හත් දහක් ගෙවිලා

හිතා හිටියත් ඒ නිමිත්තෙන්
අලුත් කලඑළියක් ගෙනෙන්නට
නික්ම ගිය හදිසියේ අම්මේ
අපට මොන සතුටක් ද සිත් තුළ

බ්ලොග් නො ලිව්වත් නොම කියෙව්වත්
පරිගණකයක් අත නො ගෑවත්
නැන්දම්මෙ ඔබ, ඔබේ දුව දුන්
ආදරෙන් මගෙ අකුරු හැඩ විය

ඒ නිසා මේ පනස් ලක්ෂයෙ
කඩඉමේ මේ බ්ලොගය අද දින
ඔබෙ නමින් පුද දෙනු හැරෙන්නට
වෙනත් යහපත් දෙයක් මට නැත

අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-23

හදවත ඉල්ලා

❤ මෙම සටහන උපුටා ගනු ලැබුවේ දිවයින පුවත්පතෙනි. මහනුවර රෝහලේදී හදවත් බද්ධයකට සූදානම් වෙමින් සිටියදී වෛද්‍යවරුන් අතර ඇති වූ කඹ ඇදීමක් නිසා බද්ධයට ගෙන ආ හදවත මිය යාමේ සිද්ධියට එම පුවත සම්බන්ධයි.

//නිර්වින්දන විශේෂඥ වෛද්‍ය ජගති පෙරේරා මහත්මිය මෙසේ කීවාය. "හදවතක්‌ බද්ධ කරද්දී පිළිවෙළක්‌ තියෙනවා. මේ සමහර වෛද්‍යවරු පළවැනි හදවත් බද්ධ කිරීමේ ශල්‍ය කර්මයෙන් පස්‌සේ තනි තනියම තමන්ව වර්ණනා කර ගන්න උත්සාහ කළා. මාධ්‍ය වලින් දැකපු අය මටත් කිව්වා. මේ සැරේ මේ ශල්‍යකර්මය කරන්න ලෑස්‌ති වෙනවා කියලා මට කිව්වේ නැහැ. මම සඳුදා රෝහලේ හිටියා. ඒත් මට කවුරුවත් මේ බව කිව්වේ නැහැ. ගිය පාර ශල්‍යකර්මය වෙලාවේ වෛද්‍ය ඥානකාන්තන් බොහොම මහන්සි වුණා. එයා ගැන කවුරුවත් කතා කළේ නැහැ. ශල්‍යකර්මයට පස්‌සේ ඒ ලෙඩාගේ ජීවිතේ රැකගන්න මායි මගේ කණ්‌ඩායමයි බොහොම වෙහෙසක්‌ ගත්තා. ඒවා කවුරුත් දන්නේ නැහැ. මේ සිස්‌ටම් එක හඳුන්වලා දුන්නේ වෛද්‍ය අනිල්. මේක ටීම් වර්ක්‌ එකක්‌. සාමූහිකව ම හැමෝම මේකට මහන්සි වෙන්න ඕනි. ඒක දන්නැතුවද මන්දා තනි තනියම තීරණ ගන්නවා.

"මම හවස කොළඹ ගියා. මගේ බබාගේ ජාත්‍යන්තර ක්‍රීඩා තරගයක්‌ තිබුණා. මම එයා එක්‌ක ඉන්න ඕනිනේ. අඟහරුවාදා රෝහල් අධ්‍යක්‌ෂකතුමා මට කතා කරලා කිව්වා, අනිත් දෙන්නාට ඒ කියන්නේ වෛද්‍ය ප්‍රියන්ත දිසානායකටයි වෛද්‍ය අරුණි ජයසේකරටයි උපදෙස්‌ දෙන්න ශල්‍යකර්මයට අවශ්‍ය කටයුතු ගැන කියලා. එතකොට මම ඇහුවා මොන ශල්‍යකර්මයද කියලා. ඒ වෙලාවෙ තමයි කිව්වේ, හදවතක්‌ බද්ධ කරන්න යනවා කියලා. ඔය කියන ලෙඩා බොහොම දුර්වලයි. හරි අමාරුයි එයාගේ පසුවිපරම් කරන්න."//

මෙතන තියෙන දෙය තේරුම් ගන්නට මේ ප්‍රකාශය ප්‍රමාණවත්. ඕනැම කුණු ගොඩක් පසුපස සිටින මාධ්‍යවලටත් මෙහි වගකීම පැවරෙනවා.

⁣සාමාන්‍යයෙන් රජයේ රෝහල්වල තිබෙන අඩුපාඩු අනුව හදවත් සැත්කම් තබා තුවාලෙක⁣ට බෙහෙත් දැමීම සම්බන්ධයෙන්වත් වගකියන්නට බැහැ ය කිව හැකියි. සැලකිලිමත් නො වීම පිළිබඳ වගකීම්වලින් ගැලවෙන්න⁣⁣ට නීතියේ සිදුරක් සොයා ගැනීමත් අමාරු නැහැ.

මෙම නිර්වින්දන ⁣⁣වෛද්‍ය විශේෂඥවරිය⁣ දිවයින පුවත්පතට කරන ප්‍රකාශයෙන් ම ඇයට තිබෙන සැබෑ ප්‍රශ්නය කියවෙනවා. එය කීර්තිය, පිළිගැනීම, අභිමානය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්. ඒ සියල්ලටමත් වඩා හදවතක් නැතිකම පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්.


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-21

රෙද්ද උස්සා වාර්තා තැබූ මෝඩ මනමාල ජෝඩුවක්

ලංකාවේ මිනිසුන්ට ලෝකයේ හෝ ආසියාවේ හෝ දකුණු ආසියාවේ හෝ බැරිනම් ලංකාවේ හෝ පළමු, ලොකුම, දිගම, උසම මෙව්වා එක වෙන්නට තිබෙන්නේ මාර ම උනන්දුවකි.

එහෙත්, ලෝකයේ හොඳම මිනිස් නිර්මාන කිසිවක් ලංකාවේ දැන් හැදෙන්නේ ද යන්න සැක සහිත ය.

ලංකාවේ මිනිසුන් ගුණය අහිමි කර ගනිමින් ප්‍රමාණය විශාල කර ගන්නට දරන උත්සාහය විසින් වත්මන් ලංකාවේ සංස්කෘතික හරය ම ප්‍රකාශයට පත් වේ.

ආගම් අනුව ජීවත් වෙනවා වෙනුවට සිදු වන්නේ මල් කෝටියක්, පහන් අසූ හාරදාහක්, චෛත්‍ය වටා ඔතන සිවුරක්, මළුව වැසෙන තරම් පලතුරු ආදිය පිදීම, කටු ගොඩක් ඇ‍ඟේ ගසා ගැනීම, ඇපල්වලින් තොරන් ගැසීම වැනි විකාර ය.

මෙම මානසිකත්වයේ නවතම ප්‍රකාශනය වන්නේ ලොව දිගම ඔසරිපොට නාඩගමයි. ඒ පිළිබඳ ලංකාදීප පුවත්පතෙහි පළ වී තිබිණි.

ගැටඹේ මංසන්ධියේ සිට ඊරියගම මංසන්ධිය දක්වා දිග හරින ලද මීටර් 3200ක රෙද්දක් උස්සාගෙන සිටීමේ මෙම විකට ජවනිකාවට ප්‍රවාහනයට බාධා කරමින් මහාමාර්ගය යොදාගෙන ඇති අතර, පාසල් දැරියන් 250කගේ අධ්‍යාපනය කඩාකප්පල් කර රෙද්ද ඉස්සීම සඳහා ඔවුන් යොදවා තිබේ.

ඒ සඳහා මධ්‍යම පළාත් මහ ඇමති සරත් ඒකනායක ද රෙද්ද ඉස්සිල්ලට සහභාගි වී ඇත.

මානසික රෝගීන්ගේ ලෙඩ නිසා කරන මෙවැනි ඇඳගැනිලි වෙනුවෙන් පාසල් දැරියන් 250කගේ අධ්‍යාපනය කඩාකප්පල් කිරීමට වගකිව යුත්තේ කවුරුද යන්න සෙවිය යුතු ය. ගිනස් පොතට යැවිය යුත්තේ සාරි ඇන්ද මෝඩිය නොව අන්න ඒකා ය.

මෙම අවස්ථාවේ ඇති වූ මාර්ග තදබදය නිසා ආර්ථිකයට සිදු වූ හානිය ද, එතැනට ගිය දේශපාලකයන්ගේ වාහනවලට ඉන්ධන, කාර්ය මණ්ඩලවලට වැටුප් හා පොලිසියේ වැටුප් ද, පාසල් සිසුන්ගේ අධ්‍යාපනයට සිදු වූ හානිය ද පියවන්නේ මේ පිස්සු මනමාලිය නො වේ. මේ රටේ මහජනතාවයි.

මෙවැනි මෝඩ වාර්තාවලට ඔබත් හවුල් වෙනවා ද? 


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-19

ඔය ළමයා තාත්තට හෙට ඉස්කෝලෙට එන්න කියන්න. උඹත් තාත්තට එන්න කියපන්

මෑත වකවානුවේදී පළමු වතාවට තමයි දින පහකට පසුව බ්ලොග් සටහනක් තබන්නෙ. බ්ලොගයට එන්නට නො ලැබුණේ මගේ නැන්දම්මාගේ මරණය නිසා ය.

ලිලී ගිමාරා ජීරසිංහ 1936 වසරේ අකුරැස්සේ සාමාන්‍ය පවුලක උපන් දියණියක්. ඇගේ පියා ඉහළ නිලධාරියකුට පහර දීම නිසා රස්සාව නැති කරගෙන සුළු ව්‍යාපාරවල යෙදුණු හිටපු පොලිස් නිලධාරියෙක්. ඇගේ මව ඔහුගේ දෙවන කසාදයයි. රජයට අයත් ගොඩපිටිය කනිෂ්ඨ විද්‍යාලයේ ඉගෙන ගනිමින් සිටි මේ දැරියගේ ජීවිතය වෙනස් වුණේ කන්නන්ගර අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ නිසා ආරම්භ වුණ පහේ ශිෂ්‍යත්ව විභාගයෙනුයි.

ඇගේ පාසලෙන් ශිෂ්‍යත්ව විභාගය සමත් වී තිබුණේ මධ්‍යම පන්තික පවුලක දැරියක හා ඇයයි. විදුහල්පතිනිය ශිෂ්‍යත්වය සමත් වීම ගැන කියා ඇයට පියා කැටුව එන්නට කීවේ මෙහෙමයි: “ඔය ළමයා (අනෙක් දැරිය) තාත්තට හෙට ඉස්කෝලෙට එන්න කියන්න. උඹත් (මගේ නැන්දම්මා) තාත්තට එන්න කියපන්."

සිංහල මාධ්‍යයෙන් රජයේ පාසලක ඉගෙන ගනිමින් සිටි ඇයට කන්නන්ගර මහතාගේ මූලිකත්වයෙන් ආරම්භ කරන ලද මුල්ම මධ්‍ය මහා විද්‍යාල අතරින් එකක් වූ තෙලිජ්ජවිල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයේ නේවාසිකාගාරයේ නැවතී ඉංග්‍රීසි මාධ්‍යයෙන් අධ්‍යාපනය ලබන්නට අවස්ථාව ලැබුණේ පහේ ශිෂ්‍යත්වය නිසා ය.

ඇය තෙලිජ්ජවිල පාසලේ ඉගෙනුම ලබමින් සිටින අතර ඇගේ මව මිය ගියා ය. වරක් නිවාඩුවට ගෙදර යන විට ඇගේ බාල ම නැගනිය බලා ගැනීම සඳහා දක්ෂ සිසුවියක වූ ඇගේ නැගනිය පහේ ශිෂ්‍යත්ව විභාගයට පෙර පාසල් ගමන නවතා තිබුණු බව ඇය මා සමග කීවේ මහත් කණගාටුවෙනි. මේ නැගනිය දිළිඳු ගොවියකු සමග විවාපත් වී තවමත් දිළිඳු ජීවිතයක් ගත කරයි. මගේ නැන්දම්මා ඇය වෙනුවෙන් බොහෝ දේ කළේ ඇගේ අධ්‍යාපනය කඩාකප්පල් වීම ගැන ඇති වූ ශෝකය නිසා ය. ඒ ඉරනම මගේ නැන්දම්මාට අත් වී නම් ඇය ද එසේ වන්නට බොහෝ ඉඩ තිබිණි.

ජ්‍යේෂ්ඨය සමත් වූ පසු ඇය වැඩිදුර අධ්‍යාපනය නවතා ගුරු වෘත්තියට බැඳුණා ය. පසු කලෙක අකුරැස්සට වඩා ගම්බද ප්‍රදේශයක් වූ යක්කලමුල්ලේ කරාගොඩ ගමේ සිංහල පුහුණු ගුරුවරයකු සමග විවාපත් වූ ඇය විශ්‍රාම ලබන තුරු ම ගමේ පාසලේ ඉංග්‍රීසි උගැන්වීමෙහි යෙදුණා ය.

ගම්බද පාසල්වලදී ඇගේ ඉංග්‍රීසි මාධ්‍ය අධ්‍යාපනයෙන් ගත හැකි ප්‍රයෝජනය රටට ලැබෙන්නට ඇතැයි මම නො සිතමි. ඇය හොඳින් ඉංග්‍රීසි කතා කළ හැකි, ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යය ඇසුරු කළ, ඉංග්‍රීසි බස ගැන නො නැසුණු ඇල්මක් මරණය ආසන්න කාලය දක්වා ම නඩත්තු කර ගත් පැනසර මනසක් ඇති තැනැත්තියකි. හිටි හැටියේ දුරකථන ඇමතුමක් දී ඇතැම් සිංහල වදනකට සමාන ඉංග්‍රීසි වදන කුමක්දැයි ඇය මගෙන් බොහෝ වර අසා ඇත. භාවිතය අඩු වීම නිසා අමතක වී යන භාෂා දැනුම රැක ගැනීමට ඇය නිරතුරු උත්සාහ කළා ය.

තෙලිජ්ජවිල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයේ, මීරිගම ගුරු විද්‍යාලයේ ඇය සමග එකට සිටි පැරණි මිතුරන් සමග ඉංග්‍රීසියෙන් කතා කිරීම ද ඇගේ සිරිතක් විය. වර්තමානයේ බොහෝ ඉංග්‍රීසි ගුරුවරුන් ළඟ නැති ඉහළ ප්‍රමිතියක් ඇය සතු විය. එහෙත්, එයින් ප්‍රයෝජනයක් නො ගැනිණි. අධ්‍යාපන දෙපාර්තමේන්තුව වනාහි සාමාන්‍යයෙන්මත් ගල් බොරළු යට යමින් ගොමරිති උඩ මතු වන තැනකි.

ඇගේ දෙවන දියණිය හා විවාපත් වූ මට ඇගේ විශේෂ කැමැත්තක් තිබුණේ මා එවකට ඉංග්‍රීසි ගුරුවරයකු වූ නිසා වන්නට ද ඇත. යුද්ධයට විරුද්ධව හා දෙමළ ජනයාගේ ස්වයං නිර්ණ හිමිකම වෙනුවෙන් වැඩ කිරීම නිසා මගේ පළමු දියණිය ලැබෙන්නට සිටියදී මට ස්වයංව රටින් පිටුවහල් වන්නට සිදු වූ අවස්ථාවේත්, මගේ දියණිය උපන් දාට පෙර දා මා වෙන දෙයක් වුණාවේ ය කියා ලංකාවට පැමිණ, දරුවාත්, බිරියත් සමග මගේ නැන්දම්මාගේ හා මාමණ්ඩියගේ නිවසේ සැඟවී සිටි සමයේත්, මට ගුරු රැකියාව අහිමි වී සිටි වසර දෙකහමාරක පමණ කාලයේදීත්, මරණය දක්වාමත් ඇය මා කෙරෙහි තිබූ ආදරය, සෙනෙහස බිඳකිනුදු අඩු නො කළා ය. 

ජනප්‍රිය නො වන මතයක් දැරීම නිසා මා අමාරුවේ වැටී සිටි යුද කාලයේ මා උපන් පවුලෙන් පවා මට කෙණහිලි සිදු විය. බියෙන් පළා යමින් සිටි මා සමග මගේ බිරිය තැනින් තැනට ගිය ඇතැම් විටක ඇය ද කාරයේ පසුපස අසුනේ සිටියා ය. ඒ දොම්නස් වකවානුවේ ඇගේ මුවින් කිසිදු මැසිවිල්ලක් නැඟුණේ නැත.

ඇගේ ජීවිතය ගැන ඇය මුළුමනින් ම තෘප්තිමත්ව සිටියේ නැත. ඇගේ අතෘප්තියට හේතුව කුමක් ද යන්න ඇය දැන සිටියේ නැත. ඇයත්, ඇගේ සැමියාත් අතර කිසිදු අඬදබරයක් තිබුණේත් නැත. ඇගේ දරුවන්ගේ ජීවිත ද අසාර්ථක ඒවා නො වේ. ඇය විහිළුවෙන්, තහළුවෙන් සතුටින් ජීවත් වූ ගැහැනියකි. ඇගේ මරණය දැනගත් අප මිත්‍ර සිසිර යාපා මට සිහිපත් කළේ ඇය සම්බන්ධයෙන් මා ඉස්සර කියූ කරුණකි. ඒප්‍රන් එකක් ඇඳ කුස්සියේ උයන ගාලු දිස්ත්‍රික්කයේ එකම ගෘහනිය ඇය බව මා ඉස්සර කී වග සිසිරට මතක තිබිණි.

ඇය සතුව අපූරු සාහිත්‍යයක් ද තිබිණි. සමාජ සේවය කළ ඇගේ සැමියා සොයා පැමිණෙන අයට ඇය මෙසේ කියයි: “අන්න සුදු සරොං වගයක් ඇඳලා ගියා. යක්කලමුලු යන්න ඇති."

සරොං වගයක්, කමිස වගයක් වැනි ජන වහරක් දකුණේ ඇද්දැයි විපරම් කර බැලූ මට දැන ගන්නට ලැබුණේ එය ඇගේ වාංමාලාවේ පමණක් ඇති යෙදුමක් බවයි. ගෙදරදොර මනා ලෙස පවිත්‍රව තබා ගන්නට කැමති ඇය මසකට දෙකකට වරක් මුළු නිවස ම අස් කර, සියලු දේ සෝදා පිරිසුදු කර ගත්තා ය. මේ වැඩේට ඇය කිව්වේ ග්‍රාස්හෝප් කරනවා ය කියා ය. එය කුමන භාෂාවකවත් ඇති වදනක් නො වේ.

ඇයට තිබූ ප්‍රශ්නය මා තේරුම් ගත් ආකාරයට නම් ස්වාත්ම ඵලසාධනය සම්බන්ධ ගැටලුවකි. ස්වාත්ම ඵලසාධනය ලෙස සිංහලට පරිවර්තනය වන්නේ self-actualization නම් සංකල්පයයි. එයින් අදහස් වන්නේ යමෙකුගේ දක්ෂතා හා කළ හැකි දේ ගැන පූර්ණ අවබෝධයක් ලබා ගැනීම හා ඒවා උපරිමයෙන් භාවිතා කිරීමයි.

ස්වාත්ම ඵලසාධනය යනු අප කවුරුත් ජීවිතය සම්බන්ධයෙන් සැලකිලිමත් විය යුතු කාරණයකි. මුදල් ඉපැයීමෙන්, ගෙවල් හැදීමෙන්, දරුවන් තැනීමෙන් පමණක් ස්වාත්ම ඵලසාධනය ඇති කර ගත නො හැකි ය. ස්වාත්ම ඵලසාධනය ඇති කර ගත නො හැකි වූ කල ඇති වන්නේ අතෘප්තියකි. මෙය ලංකාවේ බොහෝ කාන්තාවන් මුහුණ දෙන ගැටලුවකි. පිරිමින්ට තරම්වත් ස්වාත්ම ඵලසාධනය සඳහා අවස්ථා ගැහැණුන්ට නො ලැබේ. පවුල හා විශේෂයෙන් ම දරුවන් සම්බන්ධ වගකීම් එයට එක් ප්‍රධාන හේතුවකි. බොහෝ දෙනෙක් තමන්ට අහිමි වූ දේ කුමක් ද යන්න පවා තේරුම් ගැනීමට අසමත් වේ.

මගේ නැන්දම්මාට ස්වාත්ම ඵලසාධනය පිළිබඳ තම ගැටලුව හඳුනා ගන්නට නො හැකිව අතෘප්තිමත් මහළු වියක් ගත කිරීමට සිදු වුණත්, ඇය ඇරියස් නැතුව ජීවත් වන්නට තරම් ප්‍රබල චරිතයක් වූවා ය. සංදර්ශනාත්මක ලෙස ආගම් ඇදහීමක් නො කළ ඇය දිනපතා මල් පහන් පුදා පෞද්ගලිකව බුදු දහම අනුව ජීවත් වූවා ය. අනුන්ට ඉරිසියා, ක්‍රෝධ නො කළා ය. ධනයට, බලයට, දේපලවලට, රන් රිදීවලට ආශා නො කළා ය. අස්ථි දුර්වල වීම නිසා වරක් ඇගේ කොන්ද බිඳිණි. මගේ බිරිය ඇතුළු ඇගේ දරුවෝ වැර වෑයමින් ඇය සුවපත් කර ගත් හ. එහෙත්, නැවත වරක් ඇද වැටී අස්ථි ආබාධයකට ලක් වූ ඇයට යළි සුවපත් වීමේ දිරිය නො තිබිණි. මිය යන්නට සති ගණනාවක පෙර සිට ම ඇය ජීවිතය අත්හැර සිටියා ය. මියැදෙන්නට තරම් රෝගාබාධයක් නො තිබුණු ඇය සොයා ක්ෂණයකින් මරණය පැමිණියේ ය.

ඇගේ කතාව මා මෙහි සටහන් කරන්නේ ස්වාත්ම ඵලසාධනය ගැන සිතන්නට යමක් ඇය අප හමුවේ ඉතිරි කර ගිය නිසා ය. ඔබේ දක්ෂතාවන් හඳුනා ගන්නටත්, ඒවායෙන් උපරිම ප්‍රයෝජනය ලබා ගැනීමටත් ඔබ උත්සාහ කරනවා ද?

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-14

අලින් මරනවා ද? මිනිසුන් මරනවා ද? ගහණයන් පාලනය කරනවා ද?

පින්නවල අලි අනාථාගාරය අසලදී දුටු දසුනක් 
ස්වාධීන රූපවාහිනියේ 'කවුද ඇත්ත කියන්නෙ?' වැඩසටහනේදි නයනක රන්වැල්ල ඉදිරිපත් කළ අදහස් ඉතා වැදගත්. (වැඩසටහන මෙතනින් නැරඹිය හැකියි.) ඒ තුළ සතුන් පිළිබඳ දැනුම සම්භාරයක් අඩංගු වුණා. ඒ බොහොමයක් කරුණුවලට විරුද්ධ වෙන්නට හේතුවක් මධ්‍යස්ථ මතධාරියෙකුට නැහැ. හේතුව, සොබාදහමේ තුලනය, ගහකොළ, සතා සීපාවාට සහ පරිසරයට ආදරය කිරීම වැනි දේ ඉතා හොඳ ආකල්ප.

ඒ වුණාට පරිසරවාදීන්ගේ මූලික ගැටලුවත් නයනක රන්වැල්ල මෙම සාකච්ඡාවේදී පෙන්නුවා. ඒ තමයි පරිසරය සම්බන්ධයෙන් අනම්‍ය වීම හා මිනිසා පරිසරයේ ම කොටසක් ලෙස නො තැකීම.

මිනිසා කියන්නෙත් සතෙක්. මේ සතා වෙනත් සතුන්ගෙන් වෙනස් වන්නේ ඔහුගේ අති විශිෂ්ට බුද්ධිය නිසා. ඔහු කොතරම් බුද්ධිමත් සතෙකු ද යත්, මිනිසා දන්නවා තමන් මිහිපිට බිහි වී තිබෙන්නේ පරිණාමීය කාලයන් අනුව දිගු කාලීන පැවැත්මකට නො වන බව. එහෙම බැලුවා ම තමන් නියත වශයෙන් ම විනාශ වීමට නියමිත බව දැනගෙන මිහි පිට ජීවත් වන එකම සත්වයාත් මිනිසා ම තමයි. කැරපොත්තාට, ඉබ්බාට, කිඹුලාට පසුව පරිණාමය වූ මේ අපූරු සතා ඒ සතුන්ට පෙර වඳ වී යාමත් සිදු විය හැකියි.

විනාශ වීමට පෙර මිනිසා සමස්ත පෘථිවියත්, අවට ග්‍රහ ලෝක කීපයකුත් වෙනස් කරනවා. මේ වෙනස ඇතුළේ ඔහු සත්ව ලෝකයේ පූර්ණ ආධිපත්‍යය තහවුරු කර ගන්නා බව නියතයි. ඔහු සොබාදහමට පරාජය වුවත්, මදුරුවාටවත් නැවත වටයකින් පරාජය වෙයි කියා සිතන්නට අමාරුයි. හෝමෝ සේපියන් සේපියන් මානවයාට කිසිදාක වෙනත් සතුන් අභියෝගයක් වී නැහැ, මදුරුවා හා ඇතැම් ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් තරම්. අලින් වැනි පරිණාමයේ ඉදිරියෙන් සිටින සතුන්ට නම් මිනිසාට අභියෝග කිරීමේ කිසිදු හැකියාවක් නැහැ. ඔවුන්ට මිනිස් රැකවරණය නැතුව පැවැත්මක් නැහැ. මේක තමයි සොබා දහම හා මිනිසාගේ මැදිහත්වීම පිළිබඳ ඇත්ත.

අප ලංකාව උදාහරණයකට ගත්තොත්, ලංකාවේ මුල්ම විධිමත් ජන සංගණනය කර තිබෙන්නේ හර්කියුලිස්‌ ජෝර්ජ් රොබට්‌ ආණ්‌ඩුකාරයාගේ කාලයේ 1871දීයි. ඒ වන විට ලංකාවේ ජනගහනය ලක්ෂ 24යි. ඒ කාලය වන විට ලංකාවේ මුළු භූමියෙන් 50%කට වඩා වනාන්තර. එහි ජීවත් වූ අලින් සංඛ්‍යාව 15,000ක් විතර යයි අනුමාන කෙරෙනවා. ඇත්තෙන් ම කියනවා නම්, වතු වගාව කළ ඉංග්‍රීසි වැවිලිකරුවන් විශාල අලි සංහාරයකුත් කළා. 

වසර 2011දී, එස්.එම්. චන්ද්‍රසේන වනජීවී ඇමති කාලයේදී පරිසරවාදීන්ගේ විරෝධය මැද අලි සංගණනයක් කළා. එහි ගණන් ගැනීම අනුව ලංකාවේ වන අලි 5800කට වැඩි ගණනක් ජීවත් වුණා. 

අවුරුදු 140කට පසුව 2011 වන විට ලංකාවේ ජනගනය මිලියන 20.4ක් ඒ කියන්නේ 1871 වන විට සිටි ජනගහණය මෙන් නවගුණයක් විතර දැන් ලංකාවේ ජීවත් වෙනවා. වසර 2040 විතර වන විට ලංකාව උපරිම ජනගහනයට ළඟා වේවි. එය මිලියන 22 සිට 25 අතර ගණනක් විය හැකියි.

ලංකාවේ දැනට ජීවත් වන ජනගහණයෙන් ලක්ෂ 40ක් පමණ දැනටත් මන්දපෝෂණයෙන් පෙළෙනවා. මන්දපෝෂණයට මූලික ම හේතුව, දුප්පත්කම විතරක් නෙමෙයි. නූගත්කමත් එයට බලපානවා. ලක්ෂ 40ක් පමණ ජනයා දිගු කාලීනව බෝ නොවන රෝග සඳහා ප්‍රතිකාර ගනිමිනුත් ඉන්නවා. ප්‍රශ්න ගොඩයි.

මේ ප්‍රශ්න මැදට තමයි තවත් ලක්ෂ 50ක ජනගහනයක් අලුතෙන් එකතු වීමේ ඉඩක් තියෙන්නේ. එතකොට ඔවුන් පදිංචි වන්නේ කොහේ ද? ඔවුන්ට අවශ්‍ය ආහාර වගා කරන්නේ කොහේ ද? ඔවුන්ට අවශ්‍ය රැකියා නිෂ්පාදනය කිරීම සඳහා කර්මාන්ත පිහිටුවන්නේ කොහේ ද? මේ මිනිසුන්ට අවශ්‍ය බලශක්තිය නිපදවන්නේ කොහොම ද?

රටකට සංවර්ධනය අවශ්‍ය වන්නේ එහෙමයි. සංවර්ධනයත් එක්ක වනාන්තර විනාශ වෙනවා. ගම් පුළුල් වෙනවා. යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසුව පදවිය ජනපදයේ සිට වන්නි වනාන්තරය හරහා වවුනියාව දක්වා ම අලුතෙන් ගම් බිහි වුණා. පාරවල් හැදුණා. යුද්ධය කාලේ අලින්ගෙන් පදවි ජනපදයට කරදර තිබුණෙ නැහැ. දැන් වන අලි පදවි ජනපදයට කඩා වදින නිසා ගොවිතැනක් බතක් කර ගැනීම දුෂ්කර වෙලා. කන්න හතරක් ම නියඟය නිසා පාළු වී ගිය නිසා තමයි ඒ පැත්තෙන් ලොකු අලි මිනිස් ගැටුමක් වාර්තා නොවන්නේ. මේ බව අපට කිව්වෙ ඒ පැත්තෙ ගුරුවරයකු හා සමාජ ක්‍රියාකාරිකයකු වන සුදත් ගුණරත්න මිතුරායි.

අපට සංවර්ධනය එපා ද? සංවර්ධනයත් එක්ක වනසතුන්ට භූමිය අහිමි වී යාම අප කළමනාකරණය කර ගන්නෙ කොහොම ද? නාලක ගුණවර්ධන කියන්නා සේ අපට සෑම මීමින්නා ගැන ම අධි සංවේදී විය හැකි ද?

නයනක රන්වැල්ල වැනි පරිසරවාදීන්ගේ තර්කවල ගැටලුව තමයි, වන සතුන් ගැන අධි සංවේදීභාවයක් ඇති කරන්නට උත්සාහ කිරීම. උදාහරණයක් විදියට රිලවුන්, වඳුරන් එක ගෙඩියක් කෑමට ගෙඩි පහක් විනාශ කර දැමීම ගැන ඔහුට තිබෙන තර්කය ගන්න. ඔහු කියන්නේ එය වන වගාව සඳහා අවශ්‍ය දෙයක් බවයි. එය ඇත්ත විය හැකියි. ඒත්, අප ජීවත් වන්නේ මිනිසුන්ටත්, සතුන්ටත් බරපතල විදියට ආහාර හිඟ යුගයක. අනෙක් පැත්තෙන් වනාන්තර වගා කිරීම පවා විද්‍යාත්මකව ඉතා පරිසර හිතවාදී ලෙස කරන්නට මිනිසුන් අද වන විට දන්නවා. ඔහුට අවශ්‍ය නම් එය කළ හැකියි. ඒ වැඩේ වෙනුවෙන් වඳුරන්ට, රිලවුන්ට, දඬුලේනන්ට කුරුම්බැට්ටියේ සිට බෝග විනාශ කිරීමට ඉඩ දෙන්නට බැරි වකවානුවකයි අප ජීවත් වන්නේ.

නියෝජ්‍ය ඇමති කරුණාරත්න පරණවිතාන කියන්නා සේ අප පරිසර අන්තවාදීන් මෙන් ම සංවර්ධන අන්තවාදීන් ද නො විය යුතුයි. සංවර්ධනය වෙනුවෙන් සමස්ත පරිසරය ම බිලි දෙන්නටත් අපට බැහැ. එහෙම කරලා මිනිසාට තම පැවැත්ම තහවුරු කර ගන්නටත් බැහැ. අපට තිබෙන්නේ මැද තැනක් විතරයි. එහිදී මිනිසාට සත්ව ගහණයන් පාලනය කිරීමට සිදු වීම වැළැක්විය නො හැකි ය. වඳ වීමේ තර්ජනයට ලක් වී සිටින කළු වඳුරා වැනි සතුන් සංරක්ෂණය කිරීමට පියවර ගැනීම ද මේ පාලනයේ ම කොටසකි.

අපට අනිවාර්යයෙන් ම ජනගහනය පාලනය කරන්නට ද සිදු වෙනවා. එතනදී නයනක රන්වැල්ලට වෙන නඩුවකුත් තියෙන බව පෙනුණා. බොහෝ අය හිතන්නේ සිංහල, දෙමළ ජනගහනය අතර වර්ධන වේගය අඩු වෙද්දී මුස්ලිම් ජනයා අතර වර්ධන වේගය වැඩි බවයි. මේ පිළිබඳ ඇත්ත තත්වය අපි මීට බොහෝ කලකට පෙර පෙන්වා දුන්නෙමු.

ජන සංගණන අනුව, 1881දී සිංහලයන්ගේ ප්‍රතිශතය 66.91%කි. 2011 සංගණනය වනවිට මෙම ප්‍රතිශතය 74.88%කි.

ශ්‍රී ලාංකික මුස්ලිමුන්ගේ ප්‍රතිශතය 1881දී 6.69%කි. 2011දී 9.23%කි.

1881දී ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ ප්‍රතිශතය 24.90%කි. එය 2011 වනවිට 11.21%කි වී තිබේ.

1911 සංඛ්‍යාලේඛන අනුව ඉන්දියානු දෙමළ ජනගහණය 12.93%ක්ද, ලාංකීය දෙමළ ජනගහණය 12.86%ක්ද විය. 2011 වන විට ඉන්දියානු දෙමළ ජනගහණය 4.16%කි.

ඉහත සංඛ්‍යාලේඛන අනුව බලන කල ඉතා පැහැදිලිවම සිංහල ජනගහණයේ ප්‍රතිශතය වැඩි වී තිබේ. වෙනත් ජාතීන් සිංහල ලෙස ස්වීකරණය වීමට වැඩි නිදහසක් ලැබේනම් තත්වය තවත් වෙනස්වන්නට පුළුවන.

ආගම් අනුව ගත්තත් 1881දී 61.53%ක් වූ බෞද්ධ ප්‍රතිශතය 2012 වනවිට 70.19%ක් දක්වා වැඩිවී තිබේ.

මුස්ලිම් ජනගහණයේ සාපේක්ෂව වේගවත් වැඩිවීමක් 1981 - 2012 කාල පරිච්ඡේදය තුළ දකින්නට ලැබෙන බව සත්‍යයකි. ප්‍රතිශතය වැඩිවීම 2%කට මඳක් වැඩිය. මෙම වකවානුව තුළ සිංහල ජනගහණයේ ප්‍රතිශත වර්ධනය 1%ට අඩුය.

සිංහලයන් අතර සිය ජාතිය සම්බන්ධයෙන් භීතියක් ඇතිකරන්නට උපයෝගී කරගන්නේ මේ සංඛ්‍යාලේඛනයි. එහෙත්, ‍අප සිතන පරිදිනම් යම් ජාතියක් වඩා දියුණු තත්වයට පත්වනවිට ඉබේම ජනගහණ පාලනයක් ඇති වේ. අධික ජනගහණයක් ඇති සමාජ කණ්ඩායම් අතර දිළිඳුකමද අධිකය.

ලංකාවේ ජාතීන් අතර ඇති මෙවැනි ප්‍රශ්න ෆෙඩරල් දීමෙන් විසඳන්නට බැරි ය. මාක්ස්වාදී ආණ්ඩුවක් පිහිටෙව්වා ය කියා මේවා කිසි සේත් ම විසඳෙන්නේ නැත. හේතුව ප්‍රශ්නය ගැන අවබෝධයක් ඔවුන්ට නැතිකමයි. ජාතීන් අතර ප්‍රශ්නයට විසඳුම අන් කිසිවක් නොව, ජාතීන් ඉක්මවා ගිය පුළුල් දේශපාලන ප්‍රජාවන් ගොඩනැගීම බව අපි කලක සිට කියන්නෙමු. අප වැඩ කරන්නේ ඒ වෙනුවෙනි. ලංකාවේ සංවර්ධනය ද එහිදී ඉතා වැදගත් ය. පුළුල් දේශපාලන ප්‍රජාවන් ගොඩනැගිය හැක්කේ සංවර්ධනයත් සමගයි.

අප එක්සත් ජාතික පක්ෂය හා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය හවුල් වී සිටින ආණ්ඩුවකට උපකාර කරන්නේ ඇයි ද යන්න තේරුම් ගැනීමට බැරුව අඤ්ඤකොරොස් වී සිටින අයට රජයේ 'V2025 පොහොසත් රටක්' සංවර්ධන සැලැස්ම කියවන ලෙස අපි යෝජනා කරමු. එයට විකල්ප ඉදිරිපත් කිරීමට ඕනෑම දේශපාලන පක්ෂයකට පුළුවන. දැනට කිසිවෙක් එවැනි විකල්පයක් ඉදිරිපත් කර නැත.

අනෙක් කාරණය තමයි, පාරිභෝජනය පාලනය කිරීම. ඒ ගැන වැඩිදුරටත් පසුවට.

කවුද ඇත්ත කියන්නෙ බලන්නට පුළුවන් මෙතනින් >>

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-11

කොරේ පිටට මරේ හෙවත් සංවර්ධන නිලධාරි හා පළාත් පාලන මන්ත්‍රීන්

තවත් සංවර්ධන නිලධාරීන් 20,000ක් බඳවා ගන්නට නියමිත බව ආණ්ඩුව පවසයි. රජයේ රැකියා බලාගෙන උපාධි සහතික ලබා ගත්, වෙනත් රැකියාවක් කිරීමට සුදුසුකම්, කුසලතා නැති, එහෙම නැතිනම් ඵලදායී වැඩක් කිරීමට උවමනාවක් නැති තවත් පිරිසක් ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලවලට ගාල් වනු ඇත. 

මහින්දගේ කාලයේ මෙවැනි පත්වීම් 80,000ක් දෙන ලදී. එම ඊනියා සංවර්ධන නිලධාරීන් සංවර්ධනයට දේශපාලකයන් තරමට ම කොඩිවිනයක් විය. මේ අතර සිටින ක්ෂේත්‍ර නිලධාරීන් ලෙස හැඳින්වෙන පිරිස අතරින් වැඩිදෙනෙකුට වැඩක් ඇත්තේ ම නැත. ඇතැම් උපාධිධාරී සංවර්ධන නිලධාරි මහතුන් කළේ බැසිල්ගේ දිවි නැගුමෙහි ඇට පැකට් බෙදීම වැනි පොඩි පොඩි අතානාත්තු ය. 

හැබැයි, මේ කාටත් ලංකාවේ ආර්ථිකය උසුලාගෙන සිටින සැබෑ වැඩ කරන ජනයා අතරින් වැඩි දෙනෙකු ලබන වැටුපට වඩා වැටුප් පමණක් නොව, මහජන මුදලින් මෝටර් සයිකල් ද ලැබිණි. 

තවත් සංවර්ධන නිලධාරීන් 20,000කට රැකියා දෙන එක නරක යයි අපි නො කියමු. හැබැයි මේ සංවර්ධන නිලධාරීන් ලක්ෂයම දැන්වත් හරිහමන් විදියකට වැඩට යෙදවිය යුතු ය. සෑම ගමකට ම සේවය සැලසීම සඳහා බලතල සහිත නිලධාරීන් 35ක් පමණ සිටින රටක ගමේ මිනිහාට යම් තරමකට පහසුවෙන් සොයා ගත හැක්කේ ග්‍රාම සේවක හා මිඩ්වයිෆ් නෝනා පමණි. කෘෂි සංවර්ධන නිලධාරීන් දස දහස් ගණනක් සිටින රටක දවසින් දවස ගම්වල කුඹුරු මෙතරම් පුරන් වන්නේ කෙසේ ද? ඒ සම්බන්ධයෙන් මෙම නිලධාරීන් විගණනයට ලක් නො වන්නේ ඇයි?

මහජන මුදලින් වැටුප්, දීමනා, විශ්‍රාම වැටුප් ආදියට හිමිකම් කියන මෙම නිලධාරීන් රටේ සංවර්ධනය සඳහා ඇත්තෙන් ම සේවයට යෙදවිය යුතු ය. එය කරන්නේ කෙසේ ද?

ලලිත් වීරතුංගගේ හිස් මුදුනට වැදුණු ටොක්ක සමග රජයේ ඉහළ නිලධාරීන් නීතියට පිටින් වැඩ නො කළ යුතු බවට සිහිපත් කරමින් මුත්‍රා බර හැදෙන්නට ඇත. 

මහජනතාවගේ පැත්තෙන් මීළඟ පියවර ගත යුත්තේ වැඩ නො කර කර අරින, අයිස් ගහන, බොරු කරන, ජනතාව පීඩාවට පත් කරන රජයේ සේවකයින් මට්ටු කිරීමට ය.

ඉදිරියේදී පැවැත්වීමට නියමිත පළාත් පාලන මැතිවරණය වැදගත් වන්නේ මෙතැනදී ය. 

පළාත් පාලන නියෝජිතයන් ගම් මට්ටමේ රාජ්‍ය සේවා නිරීක්ෂකයන් බවට පත් කළ යුතු ය. ගමේ පළාත් පාලන නියෝජිතයා ලවා ගමට අදාළ රාජ්‍ය නිලධාරීන් සේවයට කැඳවා ගත යුතු ය. රජයෙන් සිදු වන අසාධාරණකම් හා නො කෙරෙන දේවල් සම්බන්ධයෙන් ජනතාව බලමුළු ගැන්වීමට පළාත් පාලන නියෝජිතයන් කටයුතු කළ යුතු ය.

රටට ඉදිරියට යන්නට නම්, සිදු වන ප්‍රතිපත්ති වෙනස්කම්වලින් ප්‍රයෝජන ගෙන ගමේ සංවර්ධනයට වැඩ කළ හැකි බිම් මට්ටමේ සැබෑ නායකයන් පිරිසක් මෙම පළාත් පාලන මැතිවරණය හරහා ගොඩනගා ගන්නට සියලු පක්ෂ මහජනතාවට උපකාර කළ යුතු ය. 

පළාත් පාලනය උදේනි අතුකෝරළලාගෙන් සංකේතවත් වන යුගය අවසන් කිරීමට ඉදිරි පළාත් පාලන මැතිවරණය අවස්ථාව කර ගනිමු. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-08

හිරේ යන එක මාර ෆන් ද? (රජයේ නිලධාරීන්ගේ විශේෂ අවධානයට)

කට කණේ ගෑවෙන තරමට පනාව දාගෙන අත් උස්සාගෙන හිරේ යන දේශපාලකයන් කෙළින්ම යන්නේ බන්ධනාගාර රෝහලට ය. ගෙවන වාට්ටුවලට යන අයත් සිටිති.

හිරේ යන එක ෆන් වැඩක් නො වන බව එයින් ම පෙනෙනවා ය.

හිරේ ජීවිතය ගැන හිතාගන්නට උවමනා නම් බැඳලා හදන බල්ලකුගේ ජීවිතය හිතින් මවා ගන්න.

එය ඉතා කටුක ය. විශේෂයෙන් ම, වියපත් මිනිසුන්ට එය ඉතා දුෂ්කර ය. ප්‍රියයන්ගෙන් වෙන් වී ජීවත් වන්නට සිදු වීම එහි ඉතාම කටුක තත්වයයි.

සිරදඬුවමකට ලක්ව බන්ධනාගාරගත වූවෙකුට සිය පවුලේ අය පමණක් මසකට වරක් හමු විය හැකි ය. ආහාර පාන කිසිවක් පිටතින් ගෙන්වා ගැනීමට බැරි ය. බිරියන්ගෙන්, සැමියන්ගෙන්, දරුවන්ගෙන් හිටි හැටියේ එසේ වෙන් වීම පහසු නැත. එය දුරකථන ඇමතුම්, ස්කයිප් කෝල් සහිතව පිටරට චාරිකාවකට ගියා සේ නොවේ.

ලංකාවේ සිරගෙවල්වල සාමාන්‍යයෙන් ඇඳන් නැත. මදුරු දැල් නැත. මා සිතන පරිදි මදුරු කොයිල් පවා තහනම් ය. විදුලි පංකා නැත. සාමාන්‍ය වාට්ටුවල නම් විවිධ රෝගාබාධ ඇති, අපිරිසිදු, කුඩුකාර, කොලුකාර, ඒඩ්ස්කාර, මදාවි, පිස්සු ආදී විවිධාකාර ඩයල් සමග එකට වැටී සිටිය යුතු ය. දළයන්ගේ හෙවත් බලවත් හිරකාරයන්ගේ උදහසට ලක් වුණොත් නිදාගන්නට සිදු වන්නේ ඩස්බින් එක හෝ කක්කුස්සිය හෝ ළඟ ය.

සෙල් හෙවත් සිරමැදිරි තුළ එක්කෝ තනිව, නැතිනම් තුන්දෙනෙකු හෝ ඊට වැඩි ගණනක් සමග රැය පහන් වන තුරු සිටිය යුතු ය. සෙල් එකට දමා වැසූ පසු පසුදා පහන් වන තෙක් මුත්‍රා, මළපහ කළ යුතු වන්නේ ඒ සඳහා දෙන බාල්දියකට ය. එය කුටිය තුළ ම තබා ගත යුතු ය. මේ කුටිවල බොහෝ විට වාතාශ්‍රය දුර්වල ය. සාමාන්‍යයෙන් සියලු සිරගෙවල් අධික ලෙස තදබද ය.

සිරගෙදරට අඳින ජම්පරය යයි කියන කොට කලිසම හා බැනියම සහිත ඇඳුම ඉතා රළු එකකි. බලවතුන්ට අවසර ගෙන ගෙදරින් සීමිත ඇඳුම් සංඛ්‍යාවක් ගෙන්වා ගැනීමට පුළුවන. එහෙත්, එහි ස්වභාවය ද කලින් කී පරිදි ම ය.

නාගැනීම නලාවට අනුව ය. ශාරීරික පිරිසිදුකම පවත්වා ගැනීම ලෙහෙසි නැත.

සාමාන්‍යයෙන් උදේට පාන් හා පොල් සම්බෝල ද, දවල්ට හා රෑට මස් හෝ මාළු හෝ බිත්තර හෝ සමග බත් ද ලැබේ. බෙරි වූ, නීරස, නිසි ලෙස නො සෝදන ලද ආහාර ලැබීම සාමාන්‍ය දෙයකි. කල්දේරම්වල තම්බන ලද උඩ තෙල් පාවෙන තේ යයි හැඳින්වෙන කහට වර්ගයක් ද බාල හකුරු සමග දිනකට දෙවරක් ලැබේ.

හිරගෙදරදී රසට ප්ලේන්ටියක් බොන එක පවා ඉතා දුෂ්කර ය. තත්වය හිතා ගන්නට ඒ ඇතැයි සිතමි. 

දුරකථන ඇමතුම්, අන්තර්ජාලයට පිවිසීම, අවසර සහිත මාධ්‍ය හැර වෙනත් මාධ්‍ය පරිහරණය නීති විරෝධී ය.ලියුම් ලිවීමට පවා අවසර ඇත්තේ මාසයට දෙකකි. එය ද තැපැල් කිරීමට පෙර කියවනු ලැබේ. එන ලියුම් ද කියවා ඇතැම් කොටස් වාරණය කරනු ලැබේ.

රෝගාබාධ සහිත අයට වෛද්‍ය නිර්දේශ මත බන්ධනාගාර රෝහලට ඇතුළත් විය හැකි ය. තදබල රෝගාබාධ ඇති අය මාංචු දමා, ආරක්ෂාව සහිතව ප්‍රසිද්ධ රෝහල්වලට ඇතුළත් කරනු ලැබේ.

බරපතල වැඩ සහිතව සිර දඬුවම් ලද අයට කිසියම් වැඩ කණ්ඩායමක හෙවත් පාටියක වැඩ කරන්නට ද සිදු වේ.

සිරගෙදර වනාහි ලිංගික අපයෝජන බහුල තැනකි. පිරිමින් විසින් පිරිමින්ව දූෂණය කිරීම සුලබව සිදු වේ. පැමිණිලි කරන්නට ගියොත් උණු පොල්තෙල් ඇස්වලට ගසා අන්ධ කිරීම, හැංගී සිට කටුවලින් ඇණ තුවාල කිරීම හෝ මරා දැමීම වැනි ක්‍රියා කරන අය සිටිති. ඇතුළේ සිටින සිරකරුවන් ලවා තරහකරුවන් මරා දැමීමේ සිට බලෙන් ගුද සංසර්ගය කිරීම දක්වා දේ කොන්ත්‍රාත් දෙන්නට ද පුළුවන්කම තිබේ. මේවා ගැන කියා ආරක්ෂාව ඉල්ලන්නට පුළුවන. එවිට ඔබට පැය 24 ම සිර කුටියක් තුළ සිටිය හැකි ය.

බලවතුන්ට බන්ධනාගාර පරිපාලනයට බලපෑම් කර හෝ අල්ලස් දී හෝ හිතවත්කම් මත හෝ යම් වරප්‍රසාද ලබා ගත හැකි මුත්, ඒවා අයිතිවාසිකම් නො වන නිසා පොරවල් සේ සිටින්නට බැරි ය. ඒ වෙනුවෙන් දරන්නට සිදු වන වියදම් ඉතා අධික ය.

හිනා වෙවී හිරේ යන අය ගේට්ටුවෙන් ඇතුළු කර ලියාපදිංචි කිරීමේ පටිපාටිය හරහා යන විට අභිමානය අවසන්ව, අවමන් සහගතබව හා ආත්මානුකම්පාව සමග අවපීඩනයට පත් වෙති.

ඔය අව් අස්සේ සිරේට නියම වන ප්‍රභූන් බන්ධනාගාර රෝහලට ඇතුළත් වන්නේ කෙසේ ද යන ප්‍රශ්නය බාහිර සමාජයේ මාධ්‍ය විසින් මතු කරන විට, බන්ධනාගාර නිලධාරීන්ට ද තමන්ගේ රස්සාවට කෙළවා ගන්නවා ද නැතිනම්, නීති ප්‍රකාරව කටයුතු කරනවා ද යන්න ගැන දෙවරක් සිතන්නට සිදු වේ.

බන්ධනාගාර නිලධාරීන් ගැන කියන්නට තිබෙන්නේ මෙයයි. යම්කිසි ලක්ෂණ නිසා අප පොලිස් නිලධාරීන් නරක යයි කියනවා නේද? එම ලක්ෂණ පැත්තෙන් බන්ධනාගාර නිලධාරීන් පොලිස් නිලධාරීන්ට වඩා අන්ත ය. ඔවුන් සාමාන්‍යයෙන් ගත් කල සිරකරුවන්ට කතා කරන්නේ, සලකන්නේ ඉතා අවමන් සහගතව ය. 

මධ්‍යම පංතික මිනිසුන්ට, ගැහැණුන්ට සිරගෙදර ජීවිතය කිසි සේත් ම දරා ගත හැකි එකක් නො වේ. එය අතිශය පීඩාකාරී අත්දැකීමකි. කිසි දිනෙක කිසිවකුට අත් නො විය යුතු ශෝචනීය ඉරණමකි.

සිරගත නො වන පරිදි වැඩ කරන්නට අප පරිස්සම් විය යුත්තේ එහෙයිනි.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-07

රාජ්‍ය නිලධාරීන් කණ් කෙටි දෙකෙන් අල්ලා උස්සා දෙපයින් සිටුවන නඩු තීන්දුවක්

ලලිත් ජ්‍යේෂ්ඨ රාජ්‍ය නිලධාරියකු නිසා තත්වයේ බරපතලකම දනියි. ඔහුගේ මුහුණින් පෙනෙන්නේ එයයි. අනුෂ පැල්පිට මෑත වකවානුවේදී දේශපාලනයෙන් ඉදිරියට පැමිණි නිලධාරියෙකි. ඔහුට බරක්පතලක් නැත. 
ලලිත් වීරතුංග හා අනුෂ පැල්පිට මහජන මුදල් වංචා කර, මහින්ද රාජපක්ෂගේ ජනාධිපතිවරණ ව්‍යාපාරයේදී ඡන්ද අල්ලස් ලෙස සිල් රෙදි බෙදූ බව ඔප්පු වී තිබේ. ඡන්ද ලබා ගැනීම සඳහා මේ අල්ලස් දීම මෙහෙයවූ පිරිස් නිරුපද්‍රිතව සිටියදී නෛතික වගකීමට උර දුන් රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට දඬුවම් විඳින්නට සිදු වීම ඉතා වැදගත් ය.

මේ වනාහි රාජ්‍ය නිලධාරීන් කණ් කෙටි දෙකෙන් අල්ලා උස්සා දෙපයින් සිටුවන නඩු තීන්දුවකි.

කවුරුන් වුණත් සිරගත වීම හොඳ දෙයක් නො වේ. ලලිත් වීරතුංග වැනි ජ්‍යේෂ්ඨ රාජ්‍ය නිලධාරියකුට මෙසේ වීම ඉතා අවාසනාවන්ත ය. එහෙත් කරන්නට දෙයක් නැත. ඔවුන් මේ පක්කලිකම් කළේ මීයක් කඩා අත ලෙවකන්නට ම නො වේ.

මේ අය රාජපක්ෂලාට සේවය කර පස්සා පැත්තේ අත් පිසදා ගත් අය ද යන්න ඔවුන්ගේ පවුල්වල දේපල සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනයක් කළොත් හෙළිදරව් කර ගත හැකි ය.

කෙසේ වෙතත්, ඔවුන් සිරගත වන්නේ සමස්ත රාජ්‍ය සේවයම නඟා සිටුවීම වෙනුවෙනි. ඔවුන් දෙන පණිවුඩය වන්නේ රාජ්‍ය නිලධාරීන් තමන් සේ කටයුතු නො කළ යුතු බව හා එසේ කළ හොත් සිදු වන්නේ මෙය බවයි. මොවුන්ගේ විශ්‍රාම වැටුප් ආදී වරප්‍රසාද අහෝසි වී යයි. අනාගතයේ යම් සමාවක් ලැබුණත් ඒවා ආපසු ලැබෙන්නේ නැත. ඔවුන්ට යම් සහනයක් ලබා ගන්නට ඉඩක් ඇත්තේ අභියාචනය හරහා පමණි.

ලංකාවේ රාජ්‍ය අංශය තුළ දූෂණය ඉහවහා යන්නටත්, දේශපාලනය සොරුන්ට ම සින්න වන්නටත් මූලික හේතුව රාජ්‍ය අංශයේ පරිහාණියයි. මේ සම්බන්ධයෙන් රාජ්‍ය අංශයේ පරිපාලන හා කළමනාකාර ශ්‍රේණිවල නිලධාරීන් විශේෂයෙන් වගකිව යුතු ය.

තනතුරු ලබා ගැනීම, ඒවායෙහි වැජඹීම, වරප්‍රසාද භුක්ති විඳීම, රට යාම, සෙස්සන්ගෙන් පළි ගැනීම, අයථා ආදායම් ලබා ගැනීම වැනි උවමනාවන් වෙනුවෙන් රාජ්‍ය නිලධාරීන් දේශපාලකයන් පසුපස යාමත්, දේශපාලකයන් රාජ්‍ය නිලධාරීන් පාවිච්චි කිරීමත් ආරම්භ වූයේ එකට ම ය. වර්තමානය වන විට රාජ්‍ය සේවයේ ඇති වී තිබෙන පරිහාණියට දේශපාලකයන් වගකිව යුතු තරමට ම රාජ්‍ය නිලධාරීන් ද වගකිව යුතු ය.

දේශපාලකයන් තරමට ම හෝ ඊටත් වැඩියෙන් දූෂිත ජ්‍යේෂ්ඨ රාජ්‍ය නිලධාරීහු සිටිති. ඔවුහු දේශපාලකයන් තරමට ම මහජන මුදලින් වරප්‍රසාද භුක්ති විඳිති. එහෙත්, දේශපාලකයන් තරම්වත් මහජනතාවට වග නො කියති.

පසුගිය කාලයක් මුළුල්ලේ ම, විශේෂයෙන් ම ලංකාවේ වම හා ජනමාධ්‍ය රාජ්‍ය නිලධාරියා සුරතල් කරමින් දේශපාලකයා පිට සකල දෝෂ පටවන ප්‍රචාරණයක යෙදී සිටියහ. මෙය දූෂිත රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට ලැබුණු කදිම ආවරණයක් විය. එහෙත්, දීනකම අයිතිවාසිකමක් නො වේ. දේශපාලනය නිසා හරියට වැඩ කරන්නට බැරි නම් ඒ රැකියාවලට නො ආ යුතු ය. තමන්ට පහළින් සිටින අය පීඩනයට ලක් කරන විට හෝ ඔවුන්ට තමන් දේශපාලකයන් ඉදිරියේ හැසිරෙන ආකාරය සිහිපත් විය යුතු ය.

සංඛ්‍යාත්මකව ගත්තොත්, දේශපාලකයන් සංඛ්‍යාව සුළු ය. එහෙත්, ඒ හා සමාන වරප්‍රසාද මහජන මුදලින් භුක්ති විඳින රාජ්‍ය නිලධාරි තන්ත්‍රය ගතහොත් දේශපාලකයන් සංඛ්‍යාව මෙන් පනස් ගුණයක් පමණ වේ.

අප මේ කරන්නේ දේශපාලකයන් නිදොස් කිරීමක් නො වේ. අප උත්සාහ කරන්නේ දේශපාලකයන්ගේ පිටුපස සැඟවී සිටින රාජ්‍ය නිලධාරීන් ද එළියට ඇද දැමීමයි.

ග්‍රාමසේවකගේ සිට, කාර්යාල කාර්ය සහායකගේ සිට, පාසල් මුරකරුවාගේ සිට ඇතැම් රජයේ සේවකයන් වනාහි මහජනතාවට පාට් දාන චණ්ඩි, වැඩ නො කරන වංචාකාරයෝ සහ අල්ලස් ගන්නෝ ය. රාජ්‍ය සේවකයාගේ කොන්ද බිඳ දමා ඇති ය යන ජනප්‍රිය කතාවක් ඇත. එහෙත්, වඩා බරපතල තත්වය වන්නේ රාජ්‍ය නිලධාරියා ඉදිරියේ මහජනයාගේ කොඳු බිඳ දැමීමයි.

දේශපාලකයන් මෙන් ම රාජ්‍ය නිලධාරීන් ද නො බියව ප්‍රශ්න කරන මහජනතාවක් ගොඩනැගිය යුතු ය.

ලලිත් වීරතුංග නඩුව යනු හුදු පුද්ගලයකු සම්බන්ධ කාරණයක් නො වේ. සමස්ත රාජ්‍ය ව්‍යූහයක් ම ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමේදී ගෙවිය යුතුව තිබෙන මිළකි.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

පරණවිතානගේ අලුත් සංකල්පය හෙවත් සුභද්‍රගේ අභද්‍ර වචනය

ලංකාවට අලින් වැඩි බවට කරුණාරත්න පරණවිතාන නියෝජ්‍ය ඇමතිවරයා කළ ප්‍රකාශය වැරදි සභාවකට කළ නිර්භීත ලෙස ඇත්ත කීමකි. මෙතරම් අලි-මිනිස් ගැටුමක් ඇත්තේ ද දෙපාර්ශ්වයේ ම මරණ වාර්තා වන්නේ ද අලින් වැඩි නිසා ය.

අලින් වැඩි බව බොරුවක් නම් ඉතා පැහැදිලිව ම මිනිසුන් වැඩි ය. මිනිස් ගහණය පාලනය කළ යුතු ය. එය ද නිසි පරිදි සිදු වන්නේ නැත. අලි ගහණය පාලනය කරනවාට විරුද්ධ අය ජනගහනය පාලනය කරනවාටත් විරුද්ධ ය. අලි ගහණය පාලනය කරනවාට විරුද්ධ ඇතැම් අය ඔවුන් අල්ලා, ජීවිත කාලයට ම බැඳ තබාගෙන, වධ දෙමින් පෙරහරේ ගෙන යනවාට පක්ෂ ය. මේකත් ලෝකයක් ද මර්තේලිස්. 

ජනගහණ වර්ධනය සම්බන්ධයෙන් වැදගත් සාධකයක් වන්නේ සමස්ත සාඵල්‍යතා අනුපාතිකයයි. සාමාන්‍යයෙන් මෙයින් අදහස් වන්නේ ප්‍රජනන වියේ සිටින කාන්තාවන් සාමාන්‍යයෙන් ලබන දරුවන් සංඛ්‍යාවයි.

බොහෝ රටවල් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, 2.1ක සමස්ත සාඵල්‍යතා අනුපාතිකය ජනගහණය තිබෙන මට්ටමෙන් පවත්වා ගැනීමට ඉවහල් වේ. එයට ප්‍රත්‍යාදේශන සාඵල්‍යතා අනුපාතිකය යයි කියනු ලැබේ.

වසර 2011දී කරන ලද ජන සංගණනය අනුව ලංකාවේ සමස්ත සාඵල්‍යතා අනුපාතිකය 2.4කි. එය බංග්ලාදේශයේ තත්වයටත් වඩා නරක අගයකි.

කලින් මිලියන 22ක පමණ උපරිමයකට ළඟා වනු ඇතැයි උපකල්පනය කළ ලංකාවේ ජනගහණය වසර 2040 පමණ වන විට මිලියන 25ක් පමණ වනු ඇතැයි ජනවිකාස විද්‍යා මහාචාර්ය ඉන්ද්‍රලාල් ද සිල්වා ප්‍රක්ෂේපණය කරයි. මේ පිළිබඳ විද්වතුන් අතර වෙනස් මත තිබේ.

කෙසේ වෙතත්, ලංකාවේ ජනගහණයට තවත් ලක්ෂ 50ක පමණ පිරිසක් එකතු වීමට ඉඩ තිබේ. එවිට ඔවුන්ට අලුතෙන් නිවාස, ජල පහසුකම්, ආහාර, ඉඩම් වැනි බොහෝ දේ අවශ්‍ය වනු ඇත.

වැඩි වන අලි ගහණයකුත් සමග වැඩි වන මිනිස් ජනගහණයක් තුලනය කර ගන්නා ආකාරය ලංකාවේ OMDV පරිසරවාදීන් හා ආගමික අන්තවාදීන් වහා පැහැදිලි කර දිය යුතුය. එවිට එ් අනුව ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය කළ හැකි ය.

OMDV පරිසරවාදීන් යනු කවරෙකුදැයි දන්නවා ද? OMDV= ඕනැ මළ දානෙකට විරුද්ධ

ලංකාවේ පාලනය කළ යුතු සත්ව ගහණයන් රැසකි. ඒ අතර, රිලා, වඳුරු, වල් ඌරු, කිඹුල්, මැසි, මදුරු ආදීහු වෙති. අවධානය යොමු නොවූ වඳුරු මිනිස් ගැටුම පිළිබඳ මෙම ලිපියෙහි විස්තරයක් තිබේ. 

OMDV පරිසරවාදීන් විසින් පැහැදිලි තෝරාගැනීමක් කළ යුතුව තිබේ. ඒ වනාහි මිනිස් ගහණය තීරණාත්මක ලෙස පාලනය කරනවා ද නැතිනම් මිනිසා සත්ව ගහණය හා සොබා දහම පාලනය කරනවා ද යන්නයි. 

මෙම පරිසරවාදීන්, දේශපාලකයන් හා විවිධ පටු අරමුණු මත ඔවුන් පසුපස වැටෙන ජනතාව නිසා ශ්‍රී ලංකාවේ වැඩි වන ජනගහණයට සරිලන සංවර්ධනයක් සිදු වන්නේ නැත. හැමෝටම විදුලිය අවශ්‍ය ය. ඉන්ටර්නෙට් අවශ්‍ය ය. සන්නිවේදනයෙන් මුළු රට ම ආවරණය විය යුතු ය. හැබැයි, ජල විදුලි ව්‍යාපෘතිත් එපා ය. ගල් අඟුරු බලාගාරත් එපා ය. එල්.එන්.ජී. හෙවත් ද්‍රව ස්වාභාවික වායුත් එපා ය. සුළං බලාගාරත් එපා ය. 

මෙම සටහන තබන මොහොත වන විටත්, අගලවත්ත ප්‍රදේශය ගංවතුර තර්ජනයට ලක් වී තිබේ. ලංකාවේ වැඩිම ජල ධාරිතාවක් ඇති ගඟ වන කළු ගඟෙහි වතුර රඳවා ගන්නට ඇති එකම ජලාශය වන කුකුළේගඟ ජලාශයෙහි විදුලිය නිෂ්පාදනය සඳහා ජලය රඳවා ගත හැක්කේ මීටර් දෙකක් උසට පමණක් බව ඔබ දන්නවා ද? එය ජලාශයක් ලෙස හඳුන්වන්නට පවා වාරි ඉංජිනේරුවෝ කැමැත්තක් නො දක්වති. එය එතරම් කුඩා ය. මේ ජලාශය විශාල කරන්නට ඉඩ නො දුන්නේ කවුරු ද? තම මහා ඉඩම් යායවල් රැක ගැනීම වෙනුවෙන් ඉඩම් අහිමි වන කුඩා ඉඩම් හිමියන් කුපිත කරවූ දේශපාලකයන් එක පැත්තකින් සිටිති. අනෙක් පිරිස වන්නේ ජලාශය විශාල කළහොත් සිංහරාජයේ කොටසක් විනාශ වන බව කියමින් එයට විරුද්ධ වූ පරිසරවාදියෝ ය. ජලාශය ඉදි කළේ නැති ය කියා සිංහරාජය ආරක්ෂා වෙනවා නම් කමක් නැත. ජලාශයත් නැත. සිංහරාජයත් නැත. ගංවතුර ඇත. දැන්වත් ජනතාව මේ සංවර්ධන විරෝධී ඊනියා පරිසර අන්තවාදීන් ගැන අවබෝධ කර ගත යුතු ය.

OMDV පරිසරවාදීන් යනු පාරිභෝජනවාදීහු පිරිසකි. එයට මූලික හේතුව වන්නේ ඔවුන් රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ව්‍යාපෘතිවාදීන් වීමයි. ව්‍යාපෘතිවාදය යනු සමාජ දේශපාලන දර්ශනයකින් තොරව, ප්‍රශ්න හෙවත් ඔවුන්ගේ භාෂාවෙන් ඉෂූස් වෙනුවෙන් ව්‍යාපෘති ක්‍රියාත්මක කරන පිරිසකි. මේ ව්‍යාපෘති ගැන ද කීමට තිබෙන්නේ අනෙකුත් රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ව්‍යාපෘති ගැන කියන්නට තිබෙන දේ ම ය. එම අරමුදල්වලින් වැඩි ප්‍රතිශතයක් වැය වන්නේ ද උත්සව ධනවාදය හා කාමසුඛල්ලිකානු ජීවිත ගත කරන නිලධාරීන්ගේ වැටුප් වෙනුවෙනි. උත්සව ධනවාදය යනු කුමක්දැයි මෙම ලිපියෙන් හඳුනාගන්න. 


ලංකාවේ පාලනය කළ යුතු පරපෝෂී මිනිස් ගහණයන් ද කීපයක් තිබේ. ඒවා මෙසේ ය:

  • දේශපාලකයන්
  • රජයේ නිලධාරීන්
  • රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන
  • වෘත්තීය සමිති නායකයන්
  • කලාකරුවන් යයි කියන නලාකරුවන්
  • ජනමාධ්‍ය‘වේදීන්'
  • සල්ලි පොළියට දෙන්නන්


මේ වනාහි රිලවුන්, වඳුරන් වැනි පිරිසකි. හේතුව, ඔවුන් එක ගෙඩියකින් කෑල්ලක් කන්නේ ගෙඩි දහයක් බිම දමමින් නිසා ය. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-05

රේඩියෝ සංස්ථාවේ වෙළඳ දැන්වීම් සේවයේ නම වෙනස් කිරීම

ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ වෙළඳ සේවයේ නම ටිකක් පරණ තාලෙ එකක්. හැබැයි, ඒ නම පත්තියම් වුණ එකක්. ඒ නිසා එය වෙනස් කළ යුතු ද කියන ප්‍රශ්නය ඇසූ ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ සභාපති සුදර්ශන ගුණවර්ධනට ලැබෙන්නට ඇති පිළිතුර සිතා ගත හැකියි.

රින්සෝ කියන සෝදන කුඩු වර්ගයේ නම ලංකාවෙ සමාජයට කොයි තරම් පත්තියම් වුණාද කියනවා නම් අද පවා වෙනත් සෝදන කුඩු වර්ගයක් භාවිතා කරද්දි පවා මිනිස්සු රින්සො දානවා ය කියනවා.

මේ වටිනාකම් ගැන අවබෝධයක් නො තිබුණු ඒ සමාගමේ ලොක්කෝ ජාත්‍යන්තර වෙන්න රින්සෝ රින් කළා.

අපේ මිනිස්සු තාමත් සියලු පීවීසී බටවලට කියන්නෙ එස්ලෝන් බට කියලා. සියලු රබර් සෙරෙප්පුවලට බාටා කියන අයත්, සෑම උපත් පාලන කොපුවකට ම ප්‍රීති කොපු යයි කියන අයත් මේ රටේ ඉන්නවා.

හැබැයි, හැම රේඩියෝ චැනලයකට ම වෙළඳ සේවය කියන තත්වයක් රටේ නැහැ. ඇත්තම කියනවා නම්, වෙළඳ සේවය ඒ තරම් නවීන රේඩියෝ චැනලයක් ලෙස සැලකෙන්නේත් නැහැ.

වෙළඳ සේවය කියන නම වැටෙන්නට ඇත්තෙ Commercial Service කියන එකේ පරිවර්තනයක් ලෙස වෙන්නට ඇති. මෙතන කොමර්ෂල් කියන වචනයෙන් වෙළඳ කියන අදහසට වඩා එන්නෙ වෙළඳ ප්‍රචාරණ කියන අදහසයි.

කොමර්ෂල් කියන වචනය රේඩියෝ හෝ රූපවාහිනී මාධ්‍ය දැන්වීම්වලටත් භාවිතා වෙනවා. ඒ නිසා කොමර්ෂල් සර්විස් කියන යෙදුමෙන් වෙළඳ ප්‍රචාරණ දැන්වීම් විකාශය කරන සේවය වැනි අදහසක් දෙන්නට ඇති.

ඒ දවස්වල ලංකාවෙ සිංහල බසින් ප්‍රධාන රේඩියෝ චැනල් දෙකයි තිබුණෙ. ඒ දෙක පළමුවන සේවය, දෙවන සේවය ලෙසත්, තවත් කලෙක ස්වදේශීය සේවය හා වෙළඳ සේවය ලෙසත් හැඳින්වුණා. පළමුවන සේවය හෙවත් ස්වදේශීය සේවයේ වෙළඳ ප්‍රචාරණ වැඩසටහන් තිබුණෙ නැහැ.

මුල් කාලෙ ඉංග්‍රීසි බසිනුත් කොමර්ෂල් සර්විස් එකක් තිබුණ බව මතකයි. ඒත්, පසු කලෙක ලංකාවේ ඉංග්‍රීසියෙන් රේඩියෝ චැනල් දෙකක් අහන්නට තරම් ශ්‍රාවකයන් පිරිසක් නැති බව වැටහුණු නිසා ගුවන් විදුලිය එක ඉංග්‍රීසි චැනලයකට සීමා කර ගත් බවයි මගේ අදහස. දැන් එය වැඩිත් නැති, අඩුත් නැති නාලිකාවක්. හැබැයි, ගෝල්ඩ් එෆ්.එම්. එහි ඉඩ අල්ලාගත් බවයි මා සිතන්නෙ.

කෙසේ වෙතත්, වෙළඳ සේවය කියන්නෙ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය වගේ වැරදි පරිවර්තනයක් වෙන්නට පුළුවන්. United States of America නිවැරදිව පරිවර්තනය කළොත් එය ඇමරිකාවේ එක්සත් රාජ්‍ය විය යුතුයි.

අැෆ්‍රිකා අප්‍රිකාව වූ හැටිත්, ෆ්‍රන්සය විය හැකිව තිබූ ෆ්‍රාන්ස් රට ප්‍රංශය වූ හැටිත් මේ ආකාරයට ම විකෘතියි.

ඉංග්ලිෂ් භාෂාව ඉංග්‍රීසි වූ හැටි ඊටත් වඩා විකෘතියි.

ගුවන් විදුලිය කියන වචනය ම පවා විකෘතියක්. Sri Lanka Broadcasting Corporation කියන සංස්ථාවේ නම ශ්‍රී ලංකා විකාශන සංස්ථාව නො වී ගුවන් විදුලි සංස්ථාව වුණ හැටි පුදුමයි.

Broadcasting කියන විෂයට දැන් රූපවාහිනියත් ඇතුළත්. ඒ නිසා මෙම සංස්ථාව ශ්‍රී ලංකා රේඩියෝ වුණා නම් සරලයි.

කොහොමත්, අප හැමෝම දන්නා රේඩියෝවට ගුවන් විදුලිය කියන්නෙ මොකට ද? රේඩියෝ විකාශය සිදු වන්නෙ විද්‍යුත් චුම්බක තරංගවලිනුයි. එය විදුලිය නෙමෙයි. ඒ නිසා එය ගුවන් විදුලියක් නෙමෙයි. 

කොහොම වුණත්, මා හිතන්නෙ දැන් ලංකාවෙ රේඩියෝ චැනල් සංඛ්‍යාව උවමනාවට වඩා වැඩියි. ගුවන් විදුලි සංස්ථාවට වුණත්, මා දන්නා තරමින් සිංහලෙන් රේඩියෝ චැනල් හත අටක් තියෙනවා. රජයට අයත් තවත් රේඩියෝ චැනලුත් තියෙනවා, අයිටීඑන් එෆ්එම් වගේ.

මේ අතරවාරයේ ඉතා තරගකාරී පෞද්ගලික සිංහල රේඩියෝ චැනල් දුසිම් දෙකක්වත් විකාශය වෙනවා. ඒ අතරේ ගුවන් විදුලි සංස්ථාව විකාශය කරන පන්නයේ වැඩසටහන් විකාශය කරන චැනලුත් ගණනාවක් තිබෙනවා.

මේවා පවත්වාගෙන යන්නට අවශ්‍ය වෙළඳ දැන්වීම් ලබා ගන්නේ විකාශන රේටිං ය කියන අවිශ්වසනීය, මතභේදාත්මක ක්‍රමයක් ඔස්සේයි. කොහොම හරි, රේටිං හරහා ගොඩ දාගන්නා නිසා හොඳයි. අපේ මේ බ්ලොග් පඩංගු වගේ බලන සංඛ්‍යාව හරියට ගණන් හදා ගන්නට ක්‍රමයක් නැති එක රේඩියෝ, රූපවාහිනී කර්මාන්තයට මාර ආශිර්වාදයක්, ඇත්ත වශයෙන් ම.

ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ සේවකයින් දාහක් විතර ඉන්නවා, මා හිතන විදියට. ඔවුන්ගේ රැකියා වෙනුවෙන් මේ චැනල් විකාශය විය යුතුයි.

මේක තමයි රාජ්‍ය අංශයේ සාමාන්‍ය ස්වභාවය. එහි ප්‍රධාන සේවාව වන්නේ රජයේ සේවකයන්ට රැකියා සැපයීමයි. මහජන සේවය ඉන් අනතුරුවයි. මේක කිව්වයි කියලා කවුරුවත් තරහ වෙන්න එපා ඔන්න. මේක තමයි ඇත්ත.

ලංකාවේ රාජ්‍ය මාධ්‍ය කියන්නෙ ඉතා ප්‍රබල ක්ෂේත්‍රයක්. රාජ්‍යය මාධ්‍ය පවත්වාගෙන යා යුතු නැත කියන මූලධර්මය ලංකාවෙදි යථාර්ථවාදී නැහැ. හේතුව, ලංකාවේ මාධ්‍ය කර්මාන්තය කියන්නෙ දියුණු ප්‍රජාතාන්ත්‍රික භාවිතාවක් තිබුණු හෝ තිබෙන අංශයක් නෙමෙයි. එහෙම ධාරිතාවක් ලංකාවේ මාධ්‍යවලට ඇත්තේ ම නැහැ.

විශේෂයෙන් ම සංවර්ධන සන්නිවේදනය, ප්‍රජාව විසින් ධාවනය කරනු ලබන මාධ්‍ය වැනි අංශවලදී ලංකාවේ පෞද්ගලික මාධ්‍ය ඉතා පසුගාමීයි. රජයේ මාධ්‍ය පවා මේ වන විට ඒ කෙරෙහි තිබෙන අවධානයෙන් ආදායම් සෙවීමේ ප්‍රමුඛතාව වෙත යොමු වී තිබෙනවා.

ශ්‍රී ලංකා රේඩියෝ සංස්ථාවට කරන්නට පුළුවන් දෙයක් තියෙනවා. මේ ගැන මා මීට පෙර ප්‍රවෘත්ති මාධ්‍ය නියාමන පනත සම්බන්ධයෙන් පැවති සාකච්ඡාවකදීත් කරුණු ඉදිරිපත් කළා. මා ඉදිරිපත් කළේ ඇයි ලංකාවේ රාජ්‍ය මාධ්‍යවලට පරමාදර්ශී ප්‍රමිති සහිත ආදර්ශන නිර්මානය කරන්නට බැරි කියන එකයි. එවැනි තත්වයකදී නියාමනය පහසුයි. නියාමනය සඳහා වෙනම ව්‍යූහයන් සකස් නො කළත්, පෞද්ගලික නාලිකාවලට අනුගමනය කරන්නට ප්‍රමිතිගත මාධ්‍ය මේවායි කියා ඒ ආදර්ශන පෙන්වා දෙන්නට පුළුවන්.

එහෙත්, අවාසනාව වන්නේ මේ වන විට ලංකාවේ රාජ්‍ය මාධ්‍යවල එවැනි පරමාදර්ශී ආදර්ශනයන් බවට පත් කිරීමට අවශ්‍ය ධාරිතාවන් නැති වීමයි. පෞද්ගලික මාධ්‍යවල කුමන අඩුපාඩු තිබුණත්, බොහෝ පැතිවලින් ඔවුන් රාජ්‍ය මාධ්‍ය පසු කර බොහෝ දුර ගිහින්. 

මෙය සෙසු අංශවලට වඩා බලපාන්නේ ප්‍රවෘත්ති සම්බන්ධයෙනුයි. ප්‍රවෘත්ති සම්බන්ධයෙන් ප්‍රමිතියක් පවත්වා ගන්නට අසමත් වන විට සෙසු කුමන පැත්තකින් ආදර්ශයක් වුවත් එහි ඵලදායිතාව අඩුයි.

ප්‍රවෘත්ති සම්බන්ධයෙන් ප්‍රමිතිය ගැන කතා කරන විට බොහෝ දෙනෙකුට එක පාරට ම මතක් වන්නේ ආණ්ඩුවට විරුද්ධ පක්ෂයේ, රජයට විරුද්ධ අයගේ ක්‍රියාකාරිත්වයන් සම්බන්ධයෙන් ප්‍රවෘත්ති පළ වෙනවා ද, නැද්ද යන්නයි. එහෙම නැහැ කියලා කෝ සමබරතාව කියා අසනු දැකිය හැකියි.

මෙතන තියෙන්නේ ප්‍රවෘත්ති යනු මොනවා ද යන්න සම්බන්ධයෙන් ම වැරදි අර්ථ නිරූපණයක් මත පදනම් වීමේ ගැටලුවක් ය කියායි මා සිතන්නේ. ඒ ගැන පසුව කතා කරමු.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.