2017-01-30

බැඳුම්කරෙන් ජීවත් වීම වෙනුවට ඇත්ත සෙවීමේ මාධ්‍යකරණය

මහ බැංකු බැඳුම්කර සිද්ධිය යනු මේ වන විට දේශපාලකයන්ට හා මාධ්‍යවලට හිතෙන හිතෙන හැටියට විකුණාගත හැකි දෙයක් බවට පත් වී තිබේ.

සාමාන්‍ය ජනතාවට මේ මහේක්ෂ ආර්ථික කාරණා තේරෙන්නේ නැත. මෙම කරුණු ඔවුන්ට තේරෙන බසින් සරළව කියා දීම මාධ්‍යවල කාර්යයි. මෙතැන සිදු වූ සිදු වීම වන්නේ මෙයයි: මහ බැංකුව 12.5%ක ස්ථිර පොළියට තිස් අවුරුදු කාලයක් තුළ ගෙවීම පිණිස රු. බිලියනයක් අවශ්‍ය බව ප්‍රාථමික මුල්‍ය වෙළඳපොළට දැනුම් දුන්නේ ය. එහෙත්, අවසානයේදී, අසාමාන්‍ය අන්දමට කටයුතු කරමින්, රජය රු. බිලියන 10ක් ම ණයට ගත් අතර එයින් රු. බිලියන පහක් ම රජයට ණයට දුන්නේ එවකට මහ බැංකු අධිපති අර්ජුන් මහේන්ද්‍ර‍න්ගේ බෑණා වන අර්ජුන් ඇලෝසියස්ට අයත් පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස් සමාගමයි. මෙම ගනුදෙනුවෙන් පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස් අධික ලාභයක් ලබන්නේ ඒ වන විට ද්විතීයක වෙළඳපොළේ රු. 120කට පමණ විකිණිය හැකි වූ රු. 100 බැඳුම්කර රු. 91 බැගින් මිළ දී ගන්නට හැකි වීමෙනි. එය අති දැවැන්ත ලාභයකි.

මහ බැංකු බැඳුම්කර නිකුතුවෙහිදී රජයට පාඩුවක් සිදු වී තිබේ. අර්ජුන් ඇලෝසියස්ගේ සමාගම දැවැන්ත ලාභයක් ලබා තිබේ. එම සමාගමට එවැනි දැවැන්ත ලාභයක් ලබා ගැනීමට හැකි වුණේ ඇලෝසියස්ගේ මාමා වූ එවකට මහ බැංකු අධිපති අර්ජුන් මහේන්ද්‍ර‍න් හෝ මහ බැංකුවේ වෙනත් නිලධාරීන් හෝ ඔහුට අභ්‍යන්තර රහස් හෙළිදරව් කිරීම නිසා ද යන්න තාක්ෂණික විමර්ශනයකින් සොයා ගත යුතු ය. මෙවැනි වැරදිවලට දැඩි දඬුවම් ලබා දීමට හැකි නීති තිබේ. 

දේශපාලකයන් හා රාජ්‍ය නිලධාරීන් කළ යුතුව තිබෙන්නේ එක එක ජාතියේ වාර්තා හදමින්, කොමිසම් පත් කරමින් සිටීම නො ව, එවැනි විමර්ශනයක් සිදු කර සත්‍යය සොයා ගැනීමයි. මෙය සිදු වූ ආකාරය හරියට ම දන්නා විපක්ෂයේ හා මාධ්‍යවල උදවියට තමන් දන්නා සාක්ෂි මේ මොහොතේ පවා ඉදිරිපත් කළ හැකි ය. ඔවුන් එය නො කරන්නේ ඇයි?

මෙතන සිදු වී ඇත්තේ අභ්‍යන්තර තොරතුරු ලබා දීමේ අපරාධයක් නො වේ නම්, එය වෘත්තික නොසැලකිලිමත්කමින් රජයට පාඩු වන අන්දමින් ක්‍රියා කිරීමේ වරද විය යුතු ය. එසේ කර තිබෙන්නේ සිතා මතා රජයට පාඩු කිරීමට නම්, ඒ සම්බන්ධයෙන් ද දැඩි දඬුවම් පැමිණවිය හැකි ය.

එසේ නො වේ නම්, මේ වනාහි සමාගමක් ඉතා උපායික ලෙස කටයුතු කිරීමෙන් අධික ලාභයක් ලබා ගත් දක්ෂකමක් විය යුතු ය. සමාගම් තිබෙන්නේ ලාභ ලබන්නට මිස පාඩු ලබන්නට නො වේ. ඒ නිසා ධනවාදය තුළ සිටිමින් සමාගම් අධික ලෙස ලාභ ලැබුවා ය කියා චෝදනා කිරීම මුග්ධකමකි.

බැඳුම්කර සිද්ධිය යනු ඇත්ත වශයෙන් ම එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ අවසානයේ ආරම්භයයි. මේ ආණ්ඩුවෙන් පසු රනිල්ගේ නායකත්වයෙන් තවත් ආණ්ඩු පිහිටුවන්නට නො ලැබෙන තරම් ම මෙම අපවාදය ප්‍ර‍බල ය. එසේ ම, රාජ්‍ය බලය ගිලිහුණු සැණින් එක්සත් ජාතික පක්ෂය බිඳී විසිරී යන තරමට හා රනිල්ගේ නායකත්වයේ ප්‍ර‍තිඵලයක් ලෙස ම එජාපයට නායකත්වයක් නැතිව දුබල පක්ෂයක් බවට පත් වන තරමට මෙම සිද්ධිය ප්‍ර‍බල ය.

එහෙත්, බැඳුම්කර සිද්ධිය ගැන මේ ටිකත් කිව යුතු ය. ග්‍රීක් බැඳුම්කර මිළ දී ගැනීමේ ක්‍රියාමාර්ගයේදී මෙන් ඒ සල්ලි රටින් පිට ගියේ නැත. පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස් ලබා ගත් දැවැන්ත ලාභය අපනයන කර්මාන්ත ආරම්භ කිරීමට යොමු කර ගත්තා නම් එයින් රටේ ආර්ථිකයට යම් ප්‍රයෝජනයක් ලබා ගන්නට තිබිණි. එහෙත්, ඇලෝසියස්ලා, මහේන්ද්‍ර‍න්ලා, රනිල්ලා එකතු වී කරමින් ඉන්නේ මාධ්‍ය ආයතන මිළ දී ගැනීම හා ආරම්භ කිරීමයි.

ලංකාවට දැනටත් මාධ්‍ය වැඩි ය. අවධානය දිනා ගැනීමට හා ඒ ඔස්සේ දැන්වීම් අලෙවි කර ගැනීමෙන් ලාභ ලබා ගැනීම සඳහා මාධ්‍ය නො කරන දෙයක් නැත.

බැඳුම්කරය යනු මේ වන විට අර්ජුන්ලාගේ රනිල්ලාගේ පමණක් නොව මාධ්‍ය ආයතනවල ද ලාභ ලබන මාර්ගයක් වී තිබේ. එය මාධ්‍යවේදීන් යයි තමන් හඳුන්වා ගන්නා ඇතැමුන්ගේ ජීවනෝපාය වී තිබේ. බැඳුම්කර සිද්ධිය ගැන එක එක විධියේ වාර්තා ලිවීම මේ වන විට 1971 හා 89 කැරැලිවල ලේ, කඳුළු විකුණාගෙන කෑම තරම් ම සුලබ වී තිබේ.

බැඳුම්කර සිද්ධියෙන් මතු වූ වැදගත් කරුණක් තිබේ. එනම්, ධනේශ්වර ආර්ථිකයේ මහේක්ෂ තලයේ මුල්‍ය වෙළඳපොළවල තිබෙන කූට, චෞර, කෑදර ස්වරූපය හෙළිදරව් වීමයි. එය ඇත්තෙන් ම නිෂ්පාදන සමාගම් කම්කරුවන්ගෙන් කරන සූරාකෑම වැනි එකක් නො ව, අතිශය කෘර අන්දමින් සමස්ත ජනතාව ම සූරාකන ක්‍ර‍මවේදයකි.

ධනේශ්වර මුල්‍ය වෙළඳපොළ වනාහි අතක් පයක් හොල්ලන්නේ ම නැතිව, ධන බලය හා වරප්‍ර‍සාදිත තත්වයන් පාවිච්චි කර සිදු කරන අතිශය කෘර සූරාකෑමක තෝතැන්නකි. ගමේ ගිනි පොළීකාරයාගේ සිට කොටස් වෙළඳපොළ හරහා පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස් දක්වා ම සිදු වන්නේ එයයි. මේ වනාහි කිසිදු ඵලදායී වැඩක් නො කරන ධනේශ්වර නිකමුන් පිරිසකි.

සමාජවාදය ගොඩනගන්නට අරගල කරන කම්කරු පංති බලවේගවල වෛරයට සාමාන්‍යයෙන් ලක් වන්නේ කර්මාන්ත හිමියන් ය. එහෙත්, මුල්‍ය ධනපති ස්ථරය යනු කර්මාන්ත හිමියන් ද නිර්දය ලෙස සූරාකන, ඒ ගමන් ජාමෙත් බේරාගෙන ජීවත් වන සීතල සොරුන් පිරිසකි.

ගම්වලදී නම් මෙම ගිනි පොළීකරුවෝ මහජන නියෝජිතයන් බවට පවා පත් වෙති. 

ජාතික මට්ටමේදී ඔවුන් කොයි තරම් අහිංසක රංගනයක් ඉදිරිපත් කරනවා ද යන්න පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස් සමාගමේ පහත වීඩියෝවෙන් දැක ගත හැකි ය. මෙවැනි දැන්වීම් නිර්මානය කරන්නන් වාමාංශික හා මානව හිතවාදී අදහස් දරණ මහා සිනමාකරුවන් ද විය හැකි ය. ධනවාදය කෙතරම් සංකීර්ණ වී තිබේ ද? සමාජවාදය වෙනුවෙන් සටන් කරන්නන් අඩු ගානේ ධනවාදය හඳුනාගන්නටවත් උත්සාහ කරනවා ද?

Some stories begin with father-in-law's Trust and end with great rewards to the son-in-law 



ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-01-29

මේ විගණකාධිපතිත් වැඩ කරන්නේ ජවිපෙ ජාතික ලැයිස්තුව ඉලක්ක කරගෙන ද?

ලංකාව තිබෙන්නේ මේ වගේ හාදයන්ට මැදි වෙලා ය   
අඩුවෙන් වැඩ කර වැඩියෙන් වැටුප් හා වරප්‍රසාද බලාපොරොත්තු වන ලක්ෂ 15ක මධ්‍යම පංතිකයන්ගෙන් සමන්විත, අකාර්යක්ෂම ඊනියා සුබසාධන සේවාවන් මත සිය පැවැත්ම සාධාරණීකරණය කර ගන්නා රාජ්‍ය අංශය ලංකාවේ ආර්ථික දේහය මත ඇති දැවැන්ත ම පිළිකාව බව අප මීට කලිනුත් පෙන්වා දුන්නෙමු. ලංකාවේ ජනතාවගේ ජීවිත කාලකණ්ණි කරන බදු හා ණයවලට මූලික හේතුව මෙම අකාර්යක්ෂම රාජ්‍ය යන්ත්‍රයට පොම්ප කරන්නට සිදු වී තිබෙන මහජන මුදල් කන්දරාවයි.

සමස්තයක් ලෙස ම රාජ්‍ය සේවය ජන පීඩක ය. ඉහළ රාජ්‍ය නිලධාරීන් දේශපාලකයන් තරමට ම හෝ ඊටත් වඩා දූෂිත ය. තීරු බදු රහිත වාහන, විදේශ සංචාර වැනි වරප්‍රසාද රැසක් ද දේශපාලකයන් සේ ම ඔවුහු මහජන මුදලින් භුක්ති විඳිති. ඇත්ත වශයෙන් ම, ජනතාව වැඩියෙන් ම පීඩාවට පත් වන්නේ ප්‍රමාණාත්මකව දේශපාලකයන් සංඛ්‍යාවට වඩා වැඩි මෙම ස්ථරය විසින් කරනු ලබන දූෂණ හා ඔවුන්ගේ අකාර්යක්ෂමතාව හේතුවෙනෙි. එහෙත් ඔවුහු දේශපාලකයන්ට මුවා වී සිය සොරකම් වසාගෙන සිටිති.

රාජ්‍ය නිලධාරීන්ගේත්, දේශපාලකයන්ගේත් කුහකකම හොඳින් නිරූපණය කරන අවස්ථාවකි, පෙබරවාරි මාසයේදී ගැසට් කිරීමට නියමිත බව කියන ජාතික විගණන පනත් කෙටුම්පත.

මෙම පනත දැන් කාලයක් තිස්සේ ඇදි ඇදී තිබේ.එයට ප්‍රධාන හේතුවක් වන්නේ පරිපාලන සේවා සංගමය හා විගණකාධිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ වෘත්තීය සමිති අතර තිබෙන කඹ ඇදීමකි. එසේම, දේශපාලකයන් ද මෙයට සම්බන්ධ ය. ඔවුන්ට උවමනා වන්නේ පරිපාලන නිලධාරීන් කඩේ යවාගෙන මඩිය තර කර ගන්නට ය. විගණනය ඔවුන්ගේ සතුරකු වන්නේ ඒ නිසා ය. 

රාජ්‍ය මුදල් හා දේපල සම්බන්ධ විගණන ප්‍රශ්නවලදී අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරුන්ට අධිභාරයන් පැණවීමේ බලතල මුලින් ඉදිරිපත් කරන ලද විගණන පනතෙහි තිබිණි.එහෙත්, පරිපාලන සංගමයේ නිලධාරීන්ගේ විරෝධය මැද දැන් එය අකුළාගෙන තිබේ.

මේ අතර, විගණන රහස් හෙළිදරව් කිරීම සම්බන්ධයෙන් රු. ලක්ෂ 30ක් දක්වා දඩ විගණන නිලධාරීන්ට එරෙහිව පැණවීම සඳහා කෙටුම්පතට අලුතෙන් එකතු කර තිබෙන වගන්තිවලට විගණකාධිපති ගාමිණී විජේසිංහ ඇතුළු විගණන සේවා කොමිෂම හා විගණකාධිපති දෙපාර්තමේන්තු වෘත්තීය සමිති ද විරුද්ධ ය. ඒක පනතට තල්ලු කර තිබෙන්නේ පරිපාලන නිලධාරීන්ගේ බලපෑමෙනි.

මෙහි මූලධර්මය කුමක් ද? තමන්ට කෙළ වෙනකොට බෑ ය. වෙන එකෙකුට කෙළ වෙනකොට හා ය. කෙසේ වෙතත්, දැන් ඒකත් හකුළාගෙන හමාර ය. දැන් උපරිම දඩය රු. ලක්ෂයක් පමණි. 

අලුත් විගණන පනත් කෙටුම්පත අනුව කී අධිභාරයන් පැනවීමේ බලය විගණකාධිපතිවරයාට නොව, විගණන කොමිෂමට පැවරෙන බව දැනගන්නට තිබේ. එම කොමිෂමේ සභාපතිවරයා විගණකාධිපතිවරයා වන මුත් ඔහුට හා ඔහුගේ දෙපාර්තමේන්තුවේ වෘත්තීය සමිතිවලට අවශ්‍ය වන්නේ එම බලය කොමිෂමට නොව විගණකාධිපතිවරයාට පමණක් ලබා ගැනීමටයි.

වර්තමාන විගණකාධිපති ගාමිණී විජේසිංහ යනු ඇත්තෙන් ම රජයේ ඉහළ නිලධාරීන්ගේ සංකේතාත්මක චරිතයකි. දේශපාලකයා විසින් නාස් ලණුව බුරුල් කළ පසු රජයේ නිලධාරීන් හැසිරෙන්නේ කිසිවකුට පාලනය කළ නො හැකි ගොන් නාම්බන් සේ ය. මෙය මේ වන විට ඕනෑ ම රජයේ කාර්යාලයක දැකිය හැකි තත්වයකි. ගාමිණී විජේසිංහ වලිකාරයෙකි. හැබැයි ඔහුගේ වාර්තාව අනුවත් මහ බැංකු බැඳුම්කර වංචාව යනු පැහැදිලි වගඋත්තරකරුවෙකු නැති වෘත්තීය අපරීක්ෂාකාරිත්වයක් පමණි.  

1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අනුව, විගණකාධිපතිවරයා වනාහි පාර්ලිමේන්තුවට පමණක් වගකිව යුතු තනතුරකි. එහෙත්, විගණකාධිපතිවරයා යනු රජයේ ජ්‍යේෂ්ඨ නිලධාරියෙකි. ඔහු ද තීරු බදු රහිත වාහන ආදී වරප්‍රසාද මහජන මුදලින් ලබා ගන්නා රජයේ සෘජු කොටස්කරුවෙකි. ඔහු කටයුතු කළ යුත්තේ රජය සමග සහයෝගයෙන් මිස විරුද්ධ පාක්ෂික මන්ත්‍රීවරයකු ලෙස මාධ්‍ය සංදර්ශන තබමින් නො වේ. මින් පෙර විගණකාධිපතිවරුන් ගාමිණී විජේසිංහ සේ මාධ්‍ය වීරයන් වන්නට ගියේ නැත.

දේශපාලකයන් හොරුන් බව ඇත්තකි. මුදල් ඇමති රවි කරුණානායක විසින් විගණකාධිපතිවරයාට යවන ලද ලිපියකට විගණකාධිපතිවරයා පිළිතුරු ලියන්නේ එහි පිටපතක් කෝප් කමිටුවේ එක් සාමාජිකයකු වන බිමල් රත්නායකට පමණක් ලබා දෙමිනි. කාරණාව කුමක් වුවත්, මේ වනාහි කුමන වෘත්තිකභාවයක් ද?

රජයේ නිලධාරීන් කියන්නේ දේශපාලකයන්ට වඩා ඉදිරියෙන් සිටිය යුතු අභිමානවත් වෘත්තිකයන් පිරිසක් විය යුතු ය. නැතිනම් කවදාවත් මේ රජයෙන් ජනතාවට වැඩක් නැත. ජනතාව ගැන කියන්නට තිබෙන්නේ ද එය ම ය. ජනතාව ද දේශපාලකයන්ට වඩා ඉදිරියෙන් සිටිය යුතු ය. විශේෂයෙන් ම, ඵලදායී වැඩ කරන කම්කරු පංතිය දියුණු විඥානයක් සහිත පිරිසක් බවට පත් විය යුතු ය. කම්කරු පංතිය කිසි සේත් ම ලංකාවේ මධ්‍යම පංතිය සිය පරමාදර්ශ බවට පත් නො කර ගත යුතු ය. 

හිටපු විගණකාධිපති සරත් මායාදුන්නේ පසුගිය මහ මැතිවරණයේදී ජවිපෙ ජාතික ලැයිස්තුවෙන් මන්ත්‍රී ධුරයකට පත් විය. අනාගත ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීකම් වෙනුවෙන් කටයුතු කරන රාජ්‍ය නිලධාරීන් බිහි වීම ද රාජ්‍ය සේවයේ යහපතට හේතු වන තත්වයක් නො වේ.

රජයේ නිලධාරීන් යනු දේශපාලකයන් සේ ම පීඩිත ජනතාවගේ ප්‍රශ්න කිරීමට ලක් විය යුතු පිරිසකි. දේශපාලකයන්ට මුවා වී සුරතල් වීමට හා පඩ ෂෝ වීරයන් වීමට ඔවුන්ට ඉඩ නො දිය යුතු ය. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-01-27

නැගෙනහිර සුළඟ විසින් බටහිර සුළඟ ජය ගනීවි ද?

මැතිවරණ ව්‍යාපාරයේදී වූ පොරොන්දුවක් ඉටු කරමින් ඇමරිකා එක්සත් ජනපද ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්‍ර‍ම්ප් පසුගිය සඳුදා අන්තර්-ශාන්තිකර හවුල්කාර වෙළඳ ගිවිසුම අවලංගු කිරීමේ විධායක තීන්දුවකට අත්සන් කළා. ඒ සමග ම එක්සත් ජනපදය සිය ආසියාතික හවුල්කාර රාජ්‍යයන්ගෙන් ඈත් වීම ආරම්භ කරනවා.

අන්තර්-ශාන්තිකර හවුල්කාරිත්වය යනු ශාන්තිකර සාගරයට මායිම් වන රටවල් 12ක් අතර බදු කපාහැරීමට, වෙළඳාම දිරිගැන්වීමට සහ ආර්ථික ප්‍ර‍තිපත්ති හා නීති සම්බන්ධයෙන් සමීප සම්බන්ධතා ගොඩනගා ගැනීමට ඉවහල් වන සම්මුතියකි. එය ලෝකයේ ආර්ථිකයෙන් 40%ක් තරම් විශාල කලාපයක්. මිලියන 800ක් වන එහි ජනගහණය යුරෝපා සංගමයේ ජනගහණය මෙන් දෙගුණයක්. ජපානය, මැලේසියාව, වියට්නාමය, සිංගප්පූරුව, බෘනයි, ඕස්ට්‍රේලියාව, නවසීලන්තය, කැනඩාව, මෙක්සිකෝව, චිලී හා පේරු මේ රටවල් 12 අතර තිබෙනවා. වසර 2016 පෙබරවාරි මස අත්සන් කරන ලද මෙම ගිවිසුම මේ වන විට ජපානය විසින් ක්‍රියාත්මක කර තිබෙනවා. එක්සත් ජනපදය මෙයට අත්සන් කළත්, රිපබ්ලිකන් බහුතරයකින් සමන්විත කොංග්‍ර‍සයේදී මෙය සම්මත වුණේ නැහැ. එහෙත්, එක්සත් ජනපදය මෙම පුළුල් සන්ධානයේ වැදගත් හවුල්කරුවෙක් වුණා.

හිටපු ජනාධිපති බරක් ඔබාමා මෙය අතිශය වැදගත් සම්මුතියක් ලෙස සැලකුවා. එමගින්, චීනයේ බලපෑම වර්ධනය වෙමින් තිබෙන ආසියා ශාන්තිකර කලාපයේ ඇමරිකාවේ බලය ශක්තිමත් කරනු ඇතැයි ඔහු පැවසුවා. එය ඉතා පැහැදිලිව ම බලතුලනය හා සම්බන්ධ කාරණයක් වූ අතර ගිවිසුම අත්සන් කරනු ලැබුවේ චීනය බැහැර කරමිනුයි. එහෙත්, ඇමරිකන් ජනාධිපතිවරණයේදී ඔබාමාගේ පක්ෂය වන ඩිමොක්‍ර‍ටික් පක්ෂයෙන් අපේක්ෂකත්වය වෙනුවෙන් තරග කර හිලරි ක්ලින්ටන්ට පරාජය වූ බර්නි සෑන්ඩර්ස් වැනි ජාතිකවාදී මධ්‍ය වාමාංශිකයන්ගේ පවා අදහස වුණේ එම ගිවිසුම මහා පරිමාණ ව්‍යාපාරිකයන්ට හා අනෙකුත් රටවලට වඩා පක්ෂපාතී, ඇමරිකානුවන්ගේ රැකියාවලට හා ජාතික ස්වෛරීත්වයට බලපාන ගිවිසුමක් බවයි. එසේම, අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍යය වැනි අංශවලදී රාජ්‍ය සේවාවන්ට පක්ෂපාතීව සිදු වන ප්‍ර‍තිපත්ති වෙනස් කිරීම්වලදී ඒවාට එරෙහිව නඩු පවරන්නට මෙමගින් සමාගම්වලට අවස්ථාව ලැබෙන බවටත් විවේචනයක් එල්ල වුණා. රටවල්වල ශ්‍ර‍ම බලකායන් අතර තරගකාරිත්ව මෙමගින් ඉහළ යන බවටත් අදහස් පළ වුණා.

එහෙත්, මෙම ගිවිසුම තුළ වැදගත් ලක්ෂණ ගණනාවක් ම දක්නට ලැබුණා. පරිසර සංරක්ෂණය, කම්කරු හිමිකම් හා බදු නියාමනයන් විධිමත් කිරීම මෙන්ම ඇතැම් රටවල ඇතැම් කර්මාන්තවලට විශේෂ ආරක්ෂණයන් ද මෙමගින් සැපයුණා.

ට්‍ර‍ම්ප්ගේ නායකත්වයෙන් යුක්ත ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය සලකන්නේ මෙම ගිවිසුම තමන්ගේ ජාතික ආර්ථිකයට අවාසිදායක ලෙසයි. ලාභ ශ්‍ර‍මය ඉලක්ක කරමින් රටින් පිට පිහිටුවන ලද කර්මාන්ත ශාලා ආපසු සියරටට ගෙන්වා ගැනීම මගින් රැකියා ප්‍ර‍ශ්නයට විසඳුම් සෙවිය හැකි බවයි ඇමරිකාව සිතන්නේ.

මෙවැනි ගිවිසුමක් ඇමරිකාව සහ අත්ලාන්තික් කලාපයේ රටවල් සමගත් සාකච්ඡා කරමින් තිබුණත්, ට්‍ර‍ම්ප් යටතේ එය ද ඉදිරියට යාම සැක සහිතයි. දැනට අත්සන් කර තිබෙන උතුරු අත්ලාන්තික් නිදහස් වෙළඳ ගිවිසුම හෙවත් නැෆ්ටාහි කොන්දේසි ද ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයට වාසිදායක වන පරිදි නැවත සාකච්ඡා කිරීමට ජනාධිපති ට්‍ර‍ම්ප් බලාපොරොත්තු වෙනවා.

හැබැයි මේ අතර චීනය ආසියා ශාන්තිකර කලාපය තුළ නිදහස් වෙළඳ කලාපයක් යෝජනා කර තිබෙනවා. එසේම ගිනිකොණදිග ආසියානු කලාපයේ විස්තීර්ණ ආර්ථික සහයෝගිතාවට ද චීනය නායකත්වය දෙනවා.

මේ අතර පසුගිය සතියේ වැදගත් දුම්රිය ගමනක් සිදු වුණා. චීනයේ සිට ඉතිහාසයේ පළමු වතාවට බඩු දුම්රියක් ලන්ඩනයට පැමිණියා. වෙනස් පළල සහිත රේල්පාරවලට අනුව බඩු බාමින්, නැවත පටවමින් රටවල් හතක් ඔස්සේ කිලෝමීටර් 7500ක දුරක් ගෙවන්නට මෙම දුම්රියට දින 18ක් ගත වුණා. ලෝකයේ නත්තල් භාණ්ඩවලින් 60%ක් නිෂ්පාදනය කරන චිනයේ යිවු නගරයේ සිට දුම්රිය පෙට්ටි 34කින් ගෙන ආ මෙම බඩු තොගයේ වටිනාකම යුරෝ මිලියන හතරක්. මුහුදු මගින් භාණ්ඩ ප්‍ර‍වාහනයට වඩා මේ දුම්රිය ගමන ඉක්මණ් හා වියදම් අඩු ලෙස සැලකෙනවා.

බ්‍රිතාන්‍යය යුරෝපා සංගමයෙන් ඉවත් වීමේ ජනමතවිචාරණය, ඩොනල්ඩ් ට්‍ර‍ම්ප් ජයගත් ඇමරිකා එක්සත් ජනපද ජනාධිපතිවරණය වැනි අවධි ඔස්සේ ලෝක දේශපාලනයේ වැදගත් පරිවර්තනයක් සිදු වෙමින් තිබෙන යුගයක් ලෙස මෙම යුගය සැලකිය හැකියි.

මාඕ සේතුං බොහෝ කලකට පෙර කළ ප්‍ර‍කාශයක් ද පසුගිය දිනවල නැවත සිහිපත් කෙරුණා. ඔහු කීවේ මෙසේයි: "නැගෙනහිර සුළඟ විසින් බටහිර සුළඟ ජය ගනු ඇත."

රාවය තනියාය, 2017-01-29


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-01-26

හොරකම් ඇති බව පොඩි අයත් දනිති. හොරකම් අල්ලන හැටි කවුරුත් නො කියති.

නවතම ආර්ථික හා මුල්‍ය අපරාධ විමර්ශන විශේෂඥවරයා
බැඳුම්කර වංචාව වනාහි නීතියේ සිදුරුවලින් රිංගා ගහන ලද දැවැන්ත ගේමකි. එය අලුත් දෙයක් නො වේ. හිටපු මහ බැංකු අධිපති අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් ද මේ ගේමෙහි ඔස්තාද් කෙනෙකි. එන්ට්‍ර‍ස්ට්, ෆස්ට් කැපිටල්, පර්පෙචුවල් ට්‍රෙෂරීස් වැනි මුල්‍ය සමාගම් පසුපස ඔහුගේ ද සෙවණැල්ල තිබේ.

රජයට ණය දීම මේ වන විට ලංකාවේ මුල්‍ය වෙළඳපොළේ ප්‍ර‍ධාන ම ව්‍යාපාරයයි. සුළු හා මධ්‍ය පරිමාණ කර්මාන්තයක් ආරම්භ කරන්නට ව්‍යවසායකයෙකුට ණයක් ගැනීම පහසු නැත. බැංකු හා මුල්‍ය ආයතන මහජනතාවට සුළු පොළියක් ගෙවා ලබා ගන්නා තැන්පතු ඍජුව හා වක්‍ර‍ව රජයට ණය දීමට යොදා ගනියි. මේ රජය කෙතරම් පිළලයක් ද යන්න අමුතුවෙන් කියන්නට උවමනා නැත.

මහේක්ෂ ආර්ථික තලයේදී රජයේ ණය ගැනීම් කාලයක් තිස්සේ ම සිදු වෙමින් තිබුණේ පාරදෘෂ්‍ය ලෙස නො වේ. මෙය පුළුල් පදනමකින් විමර්ශනය කර සියලු වගඋත්තරකරුවන් නීතිය ඉදිරියට ගෙන ආ යුතු ය. හිටපු මහ බැංකු අධිපතීන් මෙන් ම මහ බැංකුවේ නිලධාරීන් රැසක් ද මේ අතරට වැටේ. ඒ වෙනුවෙන් ජනාධිපති කොමිෂමක් පත් කිරීම යුක්තියුක්ත ය.

2015 පෙබරවාරි බැඳුම්කර නිකුතුව සම්බන්ධයෙන් මූලික ගැටලු මතු වන්නේ අර්ජුන් මහේන්ද්‍ර‍න් හෝ වෙනත් නිලධාරියකු අභ්‍යන්තර තොරතුරු ලබා දුන්නා ද යන්න මතයි. එසේත්, නැතිනම් එම නිලධාරීන් නිසි වෘත්තිකභාවයෙන් කටයුතු නො කළ බවට චෝදනා කර විනය පියවර ගත හැකි වනු ඇත. එහෙත්, මේ කිසිවකින් මේ පාඩුව පියවා ගත නො හැකි ය.

සමාගමක ලාභය ක්ෂණිකව කීපගුණයකින් වැඩි වීම වැලේ වැල් නැතුව සිටි විමල් හිටිහැටියේ මහා ධන කුවේරයකු වීම වැනි දෙයක් නො වේ. දේශපාලකයන් මෙන් නොව, සමාගම් තිබෙන්නේ ලාභ ලබන්නට ය. ලාභ ලැබුවේ ඇයිදැයි සමාගම්වලින් අහන ආණ්ඩුවේ හා විපක්ෂයේ දේශපාලකයන් ආර්ථිකය ගැන කිසිවක් දන්නා අය විය නො හැකි ය. මෙවැනි බහුබූත දේශපාලකයන් නිසා තෙල් මිළ දී ගැනීමේ හෙජිං ගිවිසුම නිසා සිදු වූ පාඩුවට අමතරව, ගිවිසුමට අනුකූලව කටයුතු නො කිරීම හේතුවෙන් සමාගම්වලට වන්දි ගෙවන්නටත් සිදු වූ බව නැවත මතක් කර දිය යුතු ය.

ලංකාවේ දේශපාලකයන් තරමට ම රජයේ නිලධාරීන් ද විකාරකාරයෝ ය. බොහෝ දෙනෙකු මහා පොරකැයි සිතා සිටියත් රජයේ නිලධාරියකු වන විගණකාධිපති ගාමිණී විජේසිංහ කටයුතු කරන්නේ තනිකර ම විපක්ෂ දේශපාලකයකු සේ ය. ඔහු වනාහි මෙම සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් නිසි පරීක්ෂණයක් නො කළ තවත් එක් නිලධාරියෙකු පමණි. ඔහු ද වංචාවක් ඔප්පු කිරීම සඳහා සාක්ෂි සොයාගෙන නැත. ඔහුගේ වාර්තාව ද, එය පදනම් කරගෙන වාර්තාවක් සපයන කෝප් කමිටුව ද ඇත්තෙන් ම මෙම වංචාවෙන් ගැලවෙන්නට උපයෝගී කර ගත හැකි ඒවා මිස වංචාව ඔප්පු කළ හැකි ලේඛන නො වේ. රජයේ නිලධාරීන් යනු දේශපාලකයන්ට මුවා වී සිටින දේශපාලකයන්ටත් වඩා දූෂිත, නාස්තිකාර පිරිසකි. දේශපාලකයන්ට නම් අවුරුදු කීපයකට පසු හෝ ජනතාවට වගකියන්නට සිදු වේ. රජයේ නිලධාරීන් කිසිදු කලෙක කිසිවකුට වග කියන්නේ නැත. 

මෙවැනි සොරකම් නීතියෙන් ඇල්ලිය නො හැකි ය. එහෙම අල්ලන්නට පුළුවන් නම්, පසුගිය ආණ්ඩුවේ ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ සිට වර්තමාන ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන දක්වා ම හා වර්තමාන ආණ්ඩුවේ බොහෝ දෙනෙකුත් සිටිය යුත්තේ වැලිකඩ ය. 

මහ බැංකුවේ හොරකමක් සිදු වූ බව කවුරුත් දනිති. එසේම, රාජපක්ෂ පවුල හා ඔවුන්ගේ ඇම්බැට්ටයන් හොරකම් කළ බවත් කවුරුත් දනිති. වර්තමාන ආණ්ඩුවේත් ඒවා සිදු වන බවත් කවුරුත් දනිති. එහෙත්, මේ හොරකම් අල්ලන හැටි කවුරුත් නො දනිති. 

ලංකාව වනාහි අපරාධ සම්බන්ධයෙන් චෝදනා ලබන්නන්ගෙන් 5%කට අඩු සංඛ්‍යාවක් පමණක් හිරගත වන සමාජයකි. අපි හැමෝ ම කරන්නේ නීති කඩන එක ය. නීතියෙන් රිංගා යාම ගැන විශේෂඥයන් වන අපි නීතියේ පැටලුණු විට පමණක් සමාජ ක්‍ර‍මයට බනින්නට පුරුදු වී සිටිමු. 

මෙතන තිබෙන්නේ දේශපාලකයන්ගේ හෝ නිලධාරීන්ගේ හෝ පමණක් අවුලක් නො වේ. සමස්ත සමාජ ක්‍ර‍මයේ ම අවුලකි. අවුල වෙන මොකක්වත් නොව, අප හැමෝ ම හොරුන් වීමයි. ලාභය අපේ ආගම වීමයි. විමානය ඉතින් යකාගේ හැටියට ය.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-01-25

මා සමලිංගික ද?

“ඔයා අපේ පැත්තෙ ද?" කියලා ඊයේ මගෙන් කෙනෙක් ඇහුවා. ඒකෙන් අදහස් කළේ මම ගේ, ලෙස්බියන්, ද්විලිංගික, සංක්‍රාන්ති ලිංගික එහෙම නැතිනම් ලිංගික සමාජභාවය ප්‍රශ්න කරන ප්‍රජාවේ කෙනෙකු ද කියලා. සමාජයේ මේ ජනයාට එරෙහිව තිබෙන භීතිකාවන් නිසා ඔවුන් දැඩි පීඩාවකට පත් වන බව ඇතැම් විට ඔබ නො දන්නවා ඇති. ඒ පිළිබඳ මෙම ලිපියෙන් කියවන්න.

මේ ප්‍රශ්නය වැදගත්. අපි දෙමළ ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් පෙනී සිටිනකොට ඇතැමෙකු හෙව්වා, මගේ අම්මා හෝ බිරිඳ හෝ වෙන ඥාතියකු හෝ දෙමළ ද කියලා.

සත්ව අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්නකොටත් එහෙම හොයනවද දන්නෙ නැහැ.

මම ලංකාවේ ධනේශ්වර ක්‍රමයේ ප්‍රධානතම සූරාකන්නන් පිරිස වන රජය හා සම්බන්ධ මධ්‍යම පංතිකයන්ට එරෙහිව පෙනී සිටිනකොට ඇතැමෙක් මට චෝදනා කරනවා මාත් රජයේ සේවයේ හිටියා ය කියලා.

යම් කිසි පීඩිත ප්‍රජාවක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින අය හැම විට ම ඒ පීඩිත ප්‍රජාවට අයිති විය යුතු නැහැ. සමහරවිට, එකී පීඩිත ප්‍රජාවේ හැම සාමාජිකයෙකු ම තමන්ගේ හිමිකම් වෙනුවෙන් පෙනී නො සිටියදීත්, අපි ඒ හිමිකම් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින එක අතහැර නො දැමිය යුතුයි. පීඩක ප්‍ර‍ජාවේ පිරිස් පීඩිතයන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම තත්වයන් වෙනස් කිරීමට කරන ලොකු දායකත්වයක්.

අපි එක් යුගයක දෙමළ ජනතාවගේ ස්වයං නිර්ණ හිමිකම වෙන්වීමේ අයිතියත් එක්ක ම පූර්ණ වශයෙන් පිළි ගත්තා. යුද්ධය පවතිද්දී ම දෙමළ ජනතාවගේ වෙන් වීමේ අයිතිය නිර්භයව පිළි ගන්නට එඩිතර වූ හා ඒ වෙනුවෙන් සිංහල සමාජය තුළ පෙනී සිටින්නට උත්සාහ කළ වාමාංශික කණ්ඩායම් කීපයක් ලංකාවේ තිබුණා. ඒ අයට ඒ නිසා විශාල වන්දියක් ගෙවන්නට සිදු වුණා. හිරු කණ්ඩායම, අකුණ කණ්ඩායම (ඒ නම මම යොදන්නෙ ඒගොල්ලන් අකුණ නමින් පත්තරයක් කළ නිසායි. ඒගොල්ලන්ට පැහැදිලි නමක් තිබුණෙ නැහැ), නව සමසමාජ පක්ෂය මේ සඳහා උදාහරණයි. කොටි සංවිධානය ප්‍ර‍බලව තිබෙද්දී දෙමළ ජනතාවගේ ස්වයං නිර්ණ අයිතිය යනු හුදු සටන් පාඨයක් විතරක් නෙමෙයි. කොටි සංවිධානය පරාජය කිරීමෙන් පසු දැනට නම් එය හිස් වගන්තියක් විතරයි. දැන් ඒක උස්සන එකෙන් දෙමළ සමාජයේ කාලකණ්ණිකම වැඩි වෙනවා හැර වෙන දෙයක් වෙන්නෙ නැහැ.

ආපහු මුල් ප්‍රශ්නයට ආවොත්, කෙනෙකුගේ ලිංගික නැඹුරුතා කියන්නේ අතිශය පෞද්ගලික, හෙළිදරව් කරන්නටත් අවශ්‍ය නැති දෙයක් වුණත්, මම එහෙම ඇසූ අයට කිව්වේ මම ලිංගික වශයෙන් උනන්දු කාන්තාවන් ගැන විතරයි කියන එකයි. ෆේස්බුක්හි චැට් කරන, තමන්ගේ ශිශ්නයේ පිංතූර එවන, එහෙම එවලා මිත්‍රත්වය අහිමි කර ගත් අයට දැන ගැනීමට තමයි මෙය ප්‍රසිද්ධියේ කියන්නේ. (මං උනන්දු වෙන අංශෙ කට්ටිය ඉතින් දැන් පොර කකා මගෙ පස්සෙන් එන්නට එපා, හොඳේ.)

මා ලියන කියන්න වෙබ් අඩවිය ලිංගික හා ප්‍රජනන සෞඛ්‍ය හිමිකම් වෙනුවෙන්, සමාජ ස්ත්‍රී පුරුෂාදී සමානාත්මතාව වෙනුවෙන් සමාජය දැනුවත් කරන්නට වෙන් වුණ වෙබ් අඩවියක් නිසා මා එ් හා සම්බන්ධ ප්‍රශ්න මතු වූ විට ඒ ගැන වැඩිපුර ලියනවා. කැම්පේන් කරනවා. විශේෂයෙන් ම මෙවැනි ප්‍ර‍ශ්නයක් මතු වූ විට, සමාජය දැනුවත් කරන්නට එය භාවිතා කළ හැකියි. ඒත්, මට මේ කාරණා සම්බන්ධයෙන් විවේචනයකුත් තියෙනවා. 

ගේ, ලෙස්බියන්, ද්විලිංගික, සංක්‍රාන්ති ලිංගික එහෙම නැතිනම් ලිංගික සමාජභාවය ප්‍රශ්න කරන ප්‍ර‍ජාව පීඩිත වූ පළියට ම අහිංසක නැහැ. ඔවුන් ද විෂම ලිංගිකයන් තරමට ම ප්‍ර‍චණ්ඩයි. කුහකයි. අවස්ථාවාදීයි. විෂම ලිංගිකයන් කරන සියලු නරක වැඩ ඔවුන් ද කරනවා. සමලිංගිකයන් නිසා මේ රටේ ළමයින්, තරුණ පිරිමි විතරක් නෙමෙයි අප වැනි අංකල්ලා පවා වීදියේදී කරදරයට, හිංසනයට ලක් වෙනවා. මෙය ඇතැම් විට කාන්තාවන්ටත් අදාළ ඇති. 

සමාජ ජාලවලදී ලිංගිකත්වය සෙවීම එකම අරමුණ කරගෙන, බොරු අනන්‍යතාවලින් සමාජයට කරදර කරන ප්‍ර‍ධාන ම බලවේගයක් වන්නේ සමලිංගිකයන්. ඔවුහු ඉතා ආක්‍ර‍මණශීලී ලෙසත් කටයුතු කරනවා. 

පීතෘ මූලික පවුල් හේතුවෙන් විෂම ලිංගිකත්වය බොහෝ දුරට ස්වාභාවිකත්වයෙන් ඈත් වී තිබෙනවා. වෙනත් වචනවලින් කිව්වොත්, පවුල නිසා ගැහැනියකට හා පිරිමියෙකුට තමන් කැමති විදියට ලිංගික සතුට ලබා ගන්නට බාධා වී තිබෙනවා. 

ඒ අව් අස්සේ සමලිංගිකයන් විවාහ වෙන්නට අවසර ඉල්ලන එක මට නම් මළ විකාරයක්. පවුල ගොඩනැගෙන්නේ දේපල නිසා විතරක් නෙමෙයි. ලිංගික ප්‍ර‍ජනනයත් එයට සම්බන්ධයි. සමලිංගිකයන්ට සමාජයේ සමාන තැනක් ලබා දීම කියන්නේ විෂම ලිංගිකයන් කරන සෑම දෙයක් ම කරන්නට සමලිංගිකයන්ටත් අයිතිය ඉල්ලා සිටීම ද? 

ලිංගික හා ප්‍ර‍ජනන සෞඛ්‍ය හිමිකම්, සමාජ ස්ත්‍රී පුරුෂ හිමිකම් වෙනුවෙන් අරගල කරන්නට kiyanna.lk සමග එක් වන්න. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-01-24

ඉතිහාසය ඇඟිලි අතරින් රූරා හැලේ; අලෝකෝ උදපාදි

ආලෝකෝ උදපාදි චිත්‍රපටයේ නිර්මානකරුවා ඉතිහාසය අල්ලා ගන්න උත්සාහ කරන්නේ ඇඟිලි විහිදවූ අතකින් වතුර ගන්නට හදනවා වගේ ය කියා මට හිතෙනවා. ඇඟිලිවල ඉතිහාසයේ වතුර ගෑවෙනවා. ඒත් ඇත්තෙන් ම ඉතිහාසය ඒ ඇඟිලි අතරින් රූරා බිමට හැලෙනවා.

එහෙම වෙන්නට මූලික හේතුව මොකක් ද? ඒ හේතුව සංකේතවත් කරන ජවනිකාවක් මේ චිත්‍රපටයේ ම තිබෙනවා. මතකද අර වලගම්බා රජු සොයාගෙන එන සතුරන්ට හමු වන ගැහැනු ළමයා හා ඇගේ බෝනික්කා.

ඒ ළමයා බෝනික්කා නළවන දර්ශනය අපි වෙන ම අරගෙන බැලුවොත් ඒක අවුරුදු දෙදාහකට වඩා ඈත අතීතයේ සිදු වූ දෙයක් ය කියන්නට පුළුවන් ද?

බෝනික්කන් ලංකාවට ආවේ කොහෙන් ද? බෝනික්කන් විතරක් නෙමෙයි, පිදුරුවලින් හදපු පඹයන් ගැනවත් අපේ ඉතිහාසයේ සඳහන් වෙනවා ද යන්න අධ්‍යයනය කර බැලිය යුතුයි. බොහෝ විට බෝනික්කන්, පඹයන් අපේ රටට ආවේ බටහිරින් වෙන්න පුළුවන්. අද කාලේ අපට හිතෙන්න පුළුවන් බෝනික්කා හැමදාමත් අප ළඟ ඉන්න ඇති ය කියලා. බෝනික්කා කියන වචනෙ නිරුක්තිය හොයාගෙන ගියොත් සමහර විට එය ප්‍රංශ භාෂාව දක්වා වුණත් යන්නට පුළුවන්. මේ රටේ ළමයි එදාත් බෝනික්කන් එක්ක සෙල්ලම් කළා ද? ඒ කාලෙත් ගැහැනු ළමයින් බෝනික්කන් එක්ක සෙල්ලම් කරද්දී පිරිමි ළමයින් රෝද තිබෙන සෙල්ලම් බඩු පැදෙව්වා ද? ස්ත්‍රී පුරුෂ භූමිකා එදාත් අද වගේ ම ද? මම හිතන්නේ ඉතිහාසය ප්‍රතිනිර්මාණය කරන්නා ඉදිරියේ තිබෙන අභියෝග මෙන්න මේවා. මාත් මේ ප්‍රශ්නවලට උත්තර දන්නෙ නැහැ. 

ඉතිහාසය කලාත්මක ලෙස ප්‍රතිනිර්මානය කරන්නට යන්නන්ට මුහුණ දෙන්නට සිදු වන මුල් ම ගැටලුව තමයි, අපි ඉතිහාසය දෙස බලන්නේ වර්තමානයේ ඉඳගෙන වීම. වර්තමානය විසින් ෆෝමැට් කරපු අපේ ඔලුවලින් අපි ඉතිහාසය දිහා බලනකොට අපටත් නො දැන වර්තමානය අපේ ඉතිහාස ප්‍රතිනිර්මානයට රිංගනවා. ඒක මුළුමනින් ම වළක්වන්නට පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි. හේතුව කවුරුද දන්නෙ ඇත්තට ම අතීතයේ තිබුණේ මොනවද කියලා. ඒ සඳහා මූලාශ්‍ර අවමයි. තිබෙන මූලාශ්‍රත් දුර්වලයි. හැබැයි, අන්න එතනදී තමයි නිර්මානකරුවාගේ පරිකල්පනය වැදගත් සාධකයක් වන්නේ.

ආලෝකෝ උදපාදි චිත්‍රපටයේ නැත්තේ ඉතිහාසය පිළිබඳ මේ පරිකල්පනයයි. ඉහළ තාක්ෂණික පරිකල්පනයකින් එය වසා ගන්නට බැහැ.

ඉතිහාස රචකයාගේ කාර්යයට වඩා ඉතිහාසය පදනම් කර ගත් නිර්මානකරුවාගේ කාර්යය සංකීර්ණයි. ඉතිහාස රචකයා සොයන්නේ ඉතිහාසය ගලා ගිය හැටි. එහෙත් නිර්මානකරුවා සොයා යා යුත්තේ ගලා යන ඉතිහාසය තුළ ජීවිතය රැඳුණු හැටි. මිනිසුන් ජීවත් වුණ හැටි. ඉතිහාස රචකයා ඒ කාලෙ මිනිසුන් කරපු, කියපු දේවල් ගැන කියද්දි, නිර්මානකරුවා විස්තර කරන්නෙ ඒවා කරපු හැටි.

වර්තමානයේ වගේ ම ඉතිහාසයේත් භික්ෂූන් කියන්නේ ගස් යට වාඩි වෙලා භාවනා කරමින් හා පේළියට ඇවිදිමින් පිරිත් කියමින් සිටි රූකඩ නෙමෙයි. ගිරි නිඝණ්ඨයා වගේ ම මහාතිස්ස තෙරුන්ටත් විචිත්‍ර ජීවිතයක් තිබුණා. ඒවායේ තිබුණු නාට්‍යමය ස්වභාවය ස්පර්ශ වුණොත් තමයි නිර්මානශීලිත්වය ඉහළ යන්නේ.

ඉතිහාසයෙන් අනාගතයට මග පෙන්වීමක් කරන්නට පුළුවන්. ඒ ලෝකය පැවතුණු ආකාරය හා එහි චලනයන් සිදු වුණු ආකාරය හදාරමින් ඒවායේ විශ්වීයත්වය මතු කරන්නට පුළුවන්. ඒත්, ආලෝකෝ උදපාදි චිත්‍රපටයෙන් එහෙම දෙයක් වුණා ද? 

අතීතය මාරයි, අතීතයේ සිටි යුග පුරුෂයන් මාරයි කියා අතීතය උත්කර්ෂයට නගන අතීතකාමය ඉක්මවා ගිය වින්දනීය ඉසව්වක් කරා ආලෝකෝ උදපාදි චිත්‍රපටය විහිදෙන්නේ නැහැ ය කියලයි මට නම් හිතෙන්නේ. 

පතෝල වගේ චිත්‍රපටයක් නිසා කියන්න විශේෂ දෙයක් නැහැ. රූපමය සුන්දරත්වය නිසා බලන්න හොඳයි. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-01-23

සමාජ ජාල සිංහල සාහිත්‍යයේ කැරැල්ල

සමාජ ජාල සිංහල සාහිත්‍යය කිව්වා ම ඒක නිකම් හොල්මන් ද පොල්කොළ කියලා කාට හරි හිතෙන එක අසාධාරණ නැහැ. හේතුව එහෙම එකක් තියෙනවා ය කියලා කවුරුවත් ලොකු පොරක් තාම කියලා නැහැ නේ.

හැබැයි, තමන්ගේ නිර්මාන අන්තර්ජාලයෙන් පළ කිරීම ඔස්සේ ඉදිරියට ගිය බොහෝ අය අපේ රටේ ඉන්නවා. උදාහරණයක් ලෙස ගත්තොත් ගප්පියා සිංහල ශ්‍රව්‍ය දෘෂ්‍ය කලාවට නෝ බජට් තාක්ෂණය ඔස්සේ නව මානයක් හඳුන්වා දුන් කෙනෙක්.

සමාජ ජාල සිංහල සාහිත්‍යය පවතින්නේ බ්ලොග්, ෆේස්බුක් වැනි අවකාශයන්ගේ සිදු වන නිර්මානකරණය ඔස්සේයි. එහි මූලිකත්වය ලැබෙන්නේ ප්‍රකාශනයට මිස ඊනියා සදාචාරයට, සම්මතයන්ට, පොත් ප්‍රකාශකයන්ට, පොත් වෙළෙන්දන්ට හෝ විචාරකයන්ට නෙමෙයි. ඒ නිසා තමන්ගේ ප්‍රකාශනය කළ පසු එය එතනින් අහවරයි. සම්මාන අරවා මේවා පසුපස හඬ හඬා දුවන විකාර අවමයි.

පුවත්පත් කලාවෙන් පුරවැසි මාධ්‍යකරණයට ආපු, ගෙවල්වල රූපවාහිනී තියා විදුලි බලයවත් නැති කාලෙ උපන් පනහ පැනපු ඩයල් එකක් වන මේ කියන මා ද මේ වන විට මගේ නිර්මානකරණ මාධ්‍යය කරගෙන තියෙන්නේ සමාජ මාධ්‍ය. අපේ පරම්පරාවේ විතරක් නෙමෙයි, අපට වඩා වැඩිමහළු අයත් දැන් මේ ක්ෂේත්‍රයට පිවිසෙමින් ඉන්නවා. තාක්ෂණික දැනුම නැතිකමේ තමන්ගේ අඩුව වහ ගන්නට අනුන්ට බැන බැන ඉන්නේ නැතිව, ඒ හැකියාවන් අත්පත් කර ගන්නා එකයි කරන්නට ඕනැ. 

හැබැයි, මේ අවකාශය තුළ බඩ පිනුම් ගහන්නේ අපි නෙමෙයි. ඔය පරණ තාලෙ පොත් පෙරළන සාහිත්‍යය ගැන වගේ වගක් නැති අලුත් පරපුරයි. (අලුත් පරපුර කියන අනන්‍යතාව පාවිච්චි කරන කට්ටිය නෙමෙයි. ඒගොල්ලනුත් දැන් පරණයි.)

ඒකට හොඳ උදාහරණයක් තමයි හිස් අහස ලියන සඳරු. මට දවසක් ඔහු හමු වුණ වෙලාවක මං කිව්වා නවකතාවක් ලියන්න ය කියලා. ඔහු අහිංසක විදියට හිනා වෙලා කිව්වෙ “අනේ අයියෙ මං ඕව දන්නෑනෙ," කියලයි.

පොත් පෙරළන සාහිත්‍යය හා සෙසු කලා කියන්නේ ඇත්තට ම මේ දන්නෝ බුදුන්ලා හෙවත් දන්නා අයගේ ශිල්ප ශාලිකායි. නො දන්නා අහිංසකකම ඇතුළෙ තියෙන අව්‍යාජත්වය තමයි මේ සමාජ ජාල සිංහල සාහිත්‍යය සුන්දර කරන්නේ. සීමා මායිම් නැතිකම හා අව්‍යාජත්වය තමයි සුන්දරත්වයේ උල්පත.

ඒකේ අනන්‍යතාව වෙනුවෙන් කැරැල්ලක් ගැසිය යුතුයි කියලා මම කියන්නේ සාහිත්‍ය මාෆියාවේ ආධිපත්‍යයට නතු වුණ සාහිත්‍ය කතිකාව තුළ මේ අලුත් ප්‍රවණතාවේ සුන්දරත්වය මතු කර ගත යුතු නිසායි.

උදාහරණයක් ලෙස කාර් පිස්සුව බ්ලොගයේ පළ වූ වීරතන්ත්‍රි වලව්වේ EN එක කියන කෙටිකතාවෙන් උපුටා ගත් පහත සඳහන් කොටස්වල උපමා රූපකවල තිබෙන සුන්දරත්වය බලන්න. මේ නැවුම් සුන්දරත්වයට හේතුව අව්‍යාජත්වය හා නිදහස හැර වෙන කුමක් ද?

“තාප්පය සහ වලව්ව අතර තියෙන්නේ අලුත් අවුරුදු දවසට හිස්වෙච්චි බස් ස්ටෑන්ඩ් එක පුරා රතිඤ්ඤා කෑලි විසිරිලා තියනවා වගේ හැමතැනම වේලිච්ච කොළ විසිරිච්ච වත්තක්."

“වීරතන්ත්‍රී මහත්තයා හෙමින් සීරුවේ ආපහු යතුර කරකවලා වාහනේ ස්ටාට් කරගෙන අගෝස්තුවේ හුළඟක පාවෙන වරාමලක් වගේ පාවෙලා යන්න ගියා."

“මනෝජ් ඇතුළු ගමේ කොල්ලො ටික ඔය සම්මාදම් සංචාරේ යන අතරේ අර හොල්මනක් එනකල් බලං ඉන්න අනාගත හොල්මං බංගලාවක් වගේ තියන වීරතන්ත්‍රී වලවුවටත් කොහොමෙන් කොහොම හරි ආවා."

“සාමාන්‍යයෙන් ගමේදී තමන් මාර පොරවල් කියලා හිතාගෙන ඉන්න මේ කොල්ලෝ රැල වීරතන්ත්‍රී නෝනා ඉන්න තැනට ඇවිදගෙන ගියේ අඩි විස්සේ පාරක රිවස් කරන ලේලන්ඩ් බස් එකක් වගේ ස්ලෝ එකේ."

"කට්ටිය හිටියේ අවුරුදු දා රෑ පළවෙනි රතිඤ්ඤාව ඇහිච්ච බලු පැටවු වගේ තිගැස්සිලා."

"දකුණු පැත්තේ බිත්තියට හේත්තු වෙලා ටයර් එකක් බලාගත්තු අතේ බලාගෙන ඉන්නවා. දිරපු රිම් දෙකක් විතර සංසාරේ හැටි කියාගෙන වේයන්ට හෝ කූඹින්ට වාසස්ථාන වෙලා. ඒ මදිවට ඒවට උඩින් වීල්බැරෝ එකක් මුනින් අතට බුදිකොරෝලා තිබ්බා."

"කොල්ලෝ මනෝජ්ට බැන්නේ තාම සිංහල ව්‍යවහාරේට බිහිවෙලාවත් නොතිබුණු ටෞකණ්ඩ හරුප වලින්..."

"අම්මා බැණුම් සංගීතේ අවසන් කළේ අන්න ඒ ඩ්‍රම් පාර ගහලා."

"අල්ලපු ගමේ ඉඳලා පළාත් සභාවට ගිය මන්ත්‍රී තුමෙකුත් ඇවිල්ලා වැලක එල්ලපු බනිස් ගෙඩියක් කාලා කතාවක් පවත්තලා රට ජාතිය බේරගන්න පොරොන්දු වෙලා යන්න ගියා."

"කඹේ යාන්තං හෙල්ලීගෙන එනකොටම තමයි ඉර කපපු බයික් කාරයෙක් දැක්ක ට්‍රැෆික් පොලිස් රාලහාමි කෙනෙක් පාරට පනින තරම් වේගෙන් මනෝජ් ඔළුවට මතකයක් කඩාපැන්නේ."

මේක කියවගෙන යනකොට පහත සටහන් කරන කෑල්ල දැකලා මට ෆුල් ම ආතල්. මතුගම ආතල් දන්න තව එවුන් ඉන්නවා නේ කියලා සන්තෝසෙට. ඔය අපේ කමෙන්ට් කරන ඇතැම් කොළඹ කේන්ද්‍රීය මනෝභාවයෙන් පෙළෙන කට්ටිය හිනා වෙනවනේ මටයි මතුගමටයි. මං ඉතින් අනුකම්පා කරනවා. මතුගම ඉඳන් මං මේ කරපු හරිය කෝ ඉතින් උඹල අගනගරවල හරි පිටරටවල හරි ඉඳලා කළා ද?

“කොළඹ ඔෆිස් ඇරෙන වෙලාවට මතුගම යන බස් එකක් තරමට මනෝජ්ගේ හිත මාරු කාසියක් ගහන්න ඉඩක් නැති තරමට එක එක සිතිවිලි වලින් පිරිලා." 

ඔන්න ඔහොමයි මතුගම උපමාවට ආවෙ.

මේ වගේ උපමා ලියවෙන අව්‍යාජත්වය තියෙන්නේ ලංකාවේ සමාජ ජාල සිංහල සාහිත්‍යයේ විතරයි. ඒක ඔය පොත් පෙරළන සාහිත්‍යය පහු කරගෙන වේගයෙන් ඉදිරියට යමින් තිබෙනවා.

කෙටිකතා පොතක් ගහලා පිටපත් 500ක් විකුණා ගන්න අවුරුද්දක් විතර යනවා. මං ලියපු මේ කෙටිකතාව පැය 24න් ඒ වගේ කීප ගුණයක් කියෙව්වා. මං හිතන්නෙ කෙටිකතා, කවි වගේ ඒවා පොත් විදියට අච්චු ගහන එක තේරුමක් නැහැ. විකුණන්න බැහැ. වෙන ක්‍රම හොයන්න ඕනැ.

අවුල තියෙන්නෙ ලංකාවෙ සාහිත්‍ය මාෆියාව කෙටිකතා හෝ කවි විදියට සලකන්නේ පොත්වල අච්චු ගහපුවා විතරක් වීමයි. හැබැයි සමාජ ජාල සිංහල සාහිත්‍යය ඔය සීමාවනුත් පසු කරලා ඉවරයි.

සමාජ ජාල සිංහල සාහිත්‍යයට අපි අනන්‍යතාවක් හදාගන්නට ඕනැ.

සමාජ ජාල සිංහල සාහිත්‍යය පෝෂණය කරන්නට දායක වුණ තවත් අයගේ නම් හා බ්ලොග් ආදිය මෙතැනට සම්බන්ධ කරන්න. මම කිසිවකුගේ නම් නො ලිව්වේ ඇතැමෙකු මගහැරෙන එක වළක්වා ගන්නටයි. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-01-22

මේ දවස්වල ස්වර්ණා

සබන් ගාගෙන නාන අය ළඟ තැවරි තැවරි ඉන්නකොට තමන්ගෙ ඇඟෙත් සබන් ගෑවෙනවා ය කියා හිතාගෙන ඉන්න ලංකාවෙ කලා සමාජය කාලෙන් කාලෙට කාගෙ හරි ඇඟේ ඇතිල්ලෙනවානේ. මේ දවස්වල ස්වර්ණා.

ස්වර්ණා එක්ක බීපු හැටි කියන අය නම් තාම දැක්කෙ නැහැ.

ස්වර්ණා ගැන මං කියවපු හොඳම සටහන තමයි පහත උපුටා දක්වන්නෙ. ලිව්වෙ තරංගා කුලරත්න.

බොරුවෙන් ම පිරිච්ච සමාජයක ඇත්ත තිත්ත තමයි. බෙහෙතුත් තිත්තයි. මෙතනින් පහළට තියෙන්නේ තරංගා කුලරත්න ලියූ සටහන. 

පර්සනල් දැන හැදුනුම්කම් මං පොඩ්ඩකට පැත්තකින් තියනවා.

ස්වර්ණා සෙන්සේෂනලයිස් කිරිල්ල මේ දවස් වල තදට කෙරෙනවා පේනවා. ලංකාවේ කට්ටිය තමුන් වැඩිමනත් දේවල් නොදන්න, සර්ෆස් ලෙවල් එකේ දේවල් දන්න ජීවිත වලට මෙෂර්මන්ට්ස් හදන්නෙ, ලයිට් බිල්කාරයො මීටරේ බලන්නැතුව එස්ටිමේටඩ් බිල හදනවා වගේ. එහෙම හදන මෙෂර්මන්ට්ස් වලට රෙදි අරන්, කපලා මහලා, ෂුගර් කෝටඩ් සූට් එක දානවා මීඩියා හරහා. මං හිතන්නෙ, දැන්, ස්වර්ණා ඇඳන් ඉන්නේ මොන සූට් එකද කියන එක ගැන ස්වර්ණා දැනුවත්. ඇහේ මිම්මට මෙෂර්මන්ට්ස් අරන්, කපලා මහලා දුන්න/දෙන අය තමයි දැනුවත් නැත්තෙ.

වැ‍ඩේ නැගලා යන නිසාමද මන්දා මට පරණ ආටිකල් එකක් මතකෙට ආවා. 2010 සමබිම ආටිකල් එකේ පොඩි කොටසක් මං දැක්කෙ අහම්බෙන්, ගිය අවුරුද්දෙ. සුදර්ශනට මෙසේජ් කරලා ෆුල් ආටිකල් එකම ගෙන්න ගත්තෙ අර පොඩි කොටස කියෙව්වට පස්සෙ ඇති වුනු උනන්දුව නිසාමයි. මැගසින් එකේ 16 වෙනි පිටුවෙ තියෙනවා "ස්වර්ණා ගැන නැවත සිතීමක්". මේ දවස් වල ස්වර්ණා ගැන යන සෙන්සේෂනලයිස්ඩ් අටපට්ටම් වලට වඩා මේක ඉන්සයිට්ෆුල් කියලා මට හිතෙන්නෙ.

'බොරු කීමෙන් වලකින්න' කියලා අටපට්ටම් ලියන/කියන අයට කිව්වට වැඩක් වෙන්නෑ. මොකද ලංකාව කියන්නෙම බොරුවක් නිසා. ගිය අවුරුද්දෙ දෙරණ ටීවී ප්‍රෝග්‍රෑම් එකකදි ස්වර්ණා ගැන, දීප්ති වැඩකට ඇති තැනකින් කතාව පත්තු කරාට ඉතුරු අයගෙන් කතාව ඇදිලා ගියේ තේරුමක් ඇති තැනකට නෙවෙයි. ඒ අතීත ප්‍රෝග්‍රෑම් එකේ අනෝමා (රාජකරුණා) කියනකොට ස්වර්ණා කොන්ඩෙ බෙල්ලට බැන්දෙ, කඩේකට යද්දිවත් අදින්නෙ නැති සාරි ඇන්දෙ, මාල බැන්දෙ ෆුල් කොන්ෂස්ලි කියලා මට කියන්න හිතුනෙ "පොඩ්ඩක් ඉන්න, ඒකට හිනාවෙලා එනකම්" කියලා. තාම හිනා ඒ අහපු දේවල්වලටයි, දැන් මේ කියවන දේවල් වලටයි.

ස්වර්ණා මොනවා කරන්නද? එයා නෙවෙයිනෙ ඒවා කියන්න‍ෙ, ලියන්නෙ. (එහෙමද? නැත්නම් ස්වර්ණා ඒවා එහෙම අටපට්ටම් කරලා කිව්වද දන්නෙත් නෑ.)

ස්වර්ණා දක්ෂ රංගන ශිල්පිනියක්. ඒක ඇත්ත.

Excerpts from Samabima article -
"මා දන්නා තරමට ස්වර්ණා තම ජීවන අත්දැකීම් ස්ත්‍රීවාදී භාවිතය වෙනුවෙන් අරගල කරන්නට කැප කළ අරගලකාරිනියක් නෙවේ. අරගල කිරීම කෙසේ වෙතත් ස්වර්ණාගේ ජීවන භාවිතයේ ස්ත්‍රීවාදී රැඩිකල් බව තමන්ගේ ජීවිතයට සම්බන්ද තීරණ ගත හැකි කාන්තාවක් බවට ඇයව දකින්නට පුළුවන.

“සැබවින්ම ඇසිය යුතු ප්‍රශ්නය පුරුෂාධිපත්‍යයට විරුද්ධ ජීවන අභ්‍යාසයක නිරත වී මේ තරම් පහසු ජීවන වටපිටාවක් නිර්මාණය කරන්න පුළුවන්ද සහ මේ තරම් සාමකාමී ජීවන පැවැත්මක් ගෙවන්න පුළුවන්ද යන්නයි. ඇය විසින් ලාංකීය ස්ත්‍රීවාදි ව්‍යාපාරය වෙත උරුම කර දෙනු ලැබූ ස්ත්‍රීවාදී භාවිතය කුමක්ද? පේනතෙක් මානයක එවැන්නක් නොමැත.

"පුරුෂාධිපත්‍යයට විරුද්ධ නම්, ඇයට ඇගේ ගමන් පථය සකස් කරගන්නට අවශ්‍ය වුනේ නම්, මේ තරම් පහසු සංහිදියාවක් පුරුෂ සමාජය සමග පවත්වාගෙන යන්නේ කෙසේද? මට දැනෙන තරමට මෙය පුරුෂාධිපත්‍යට විරුද්ධ වීමක් නෙවෙයි. පුරුෂාධිපත්‍යය සමග ඩීල් එකක් දාගෙන කොහොමද ඉන්නෙ යන එම ප්‍රශ්නයට පිළිතුරක් ස්වර්ණාගේ ජීවිතය ලබාදෙනවා. " - ගිෂානි උමේගා



ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-01-21

අත් පොරව (කෙටිකතාවකි. අපරාධයකි. ළමයින්ට සුදුසු නැත. සත්‍ය සිද්ධියකි)

ඔහු ත්‍රිරෝද රිය පාරට නො පෙනෙන ලෙස පඳුරු ගොල්ලකට මුවා වන සේ නවතා, ගෙල හරවා පසුපස බලා දඟකාර ලෙස හිනැහුණේ ය.

තරුණ විය පියමං කරමින් සිටියත්, ඔහු තවමත් කඩවසම් ය. නවීන විලාසිතාවකට අනුව කොණ්ඩය පැත්තක් බොහෝ අඩු වන සේ කපා ඇත. එක් කණක කරාබුවකි. 

නගරයේ ත්‍රිරෝද නැවතුම්පළේදී ඔහු දෙස බැලූ මුල් බැල්මෙන් ම එය ඔහු ළඟ තවමත් ඇති බව ඇය දැන ගත්තා ය. උඩ බොත්තම් නො පියවූ කමිසයෙන් ඝන රන් මාලයත් එහි නැව් සුක්කානම් මාල පෙත්තත් පිටට පනින අයුරු ඇය ආසාවෙන් බැලුවා ය. ඔහුගේ අතට ද අලුත් රන් දම්වැලක් එක් වී තිබේ. ඒ අත තරුණ ය. කඩවසම් ය. තලෙලු දකුණු අත්ගොබයේ වැලමිටට උඩින් කමිස අතට වැසෙන සාවිය දක්වා කළු ලොකු පච්ච රටාවකි. 

ඔහු ඇගේ අත ගෙන දෑස් දෙස බලා සුන්දර හිනාවක් පෑවේ ය.

“යමු."

ඔවුහු අතිනත ගෙන අඳුරු තේක්ක කැලයේ ගැඹුරට ම ඇවිදගෙන ගිය හ. එය රාත්‍රී රෑසියන් හඬන, අජීවී, මූසල කැලෑවකි. තමන් ද ඇවිද යන්නේ යන්නේ අවතාරයක් ලෙස නොවේදැයි ඇයට සිතිණි. ඇය නිතැතින් ම ඔහුගේ අත දැඩිව අල්ලා ගත්තා ය.  

වැඩ කර ගොරෝසු වූ, නිය තුඩු කැඩී ගිය, නො මැකෙන කහට නිය කන්නාවල රැඳි ඇගේ අතට වඩා ඔහුගේ තරුණ දීප්තිය තවමත් රැඳුණ අත සිනිඳු ය.ඔහු වැනි කඩවසම් පිරිමින් පවා ආකර්ශනය කර ගන්නට ඇගේ මස් පිරුණු පපුවටත්, පස්සා පැත්තටත් තවමත් හැකි වීම ගැන ඇයට සියුම් ආඩම්බරයක් දැනිණි. 

“මට සල්ලි ටිකක් ඕනැ."

“මං පන්දාහක් දෙන්නම් කිව්වනේ."

“මට ඊට වඩා ලොකු ගාණක් ඕනැ. මං ඉල්ලන්නෙ ණයට."

“සල්ලි නැහැ සුදූ. මං ණයට නෙමෙයි දෙන්නෙ. ඒක මට ආපහු එපා."

ඔහු ඇය ඇද තදින් තුරුළු කරගෙන, කම්මුලට හාද්දක් දී නැවතත් දඟකාර ලෙස ඇගේ ඇස් දෙස බැලුවේ ඔහුට වඩා මිටි ඇගේ හිස එක් ඇඟිල්ලකින් නිකටින් අල්ලා ඔසවමිනි. ඔහුගේ දෙතොල ඇය වෙත පහත් වෙන්නට පොපියයි.

“මං ඇඳුම් ගලවනකල් අහක බලාගන්න.

ඇය ඔහුගෙන් ඉවත් වෙමින් කීවා ය. ආපසු යන්නට ඇඳුම් පරිස්සම් කර ගත යුතු ය.

ඔහු කැමැත්තෙන් ම පඳුරක් අද්දරට ගොස් කලිසමේ සිපරය පාත් කළේ ය. ඔහුගේ අලුත් කොණ්ඩා මෝස්තරය නිසා හිසේ පිටුපස සුළි දෙකක් තිබෙනවා යයි ඇයට සිතිණි. ඔහු සිපරය ඔසවයි.

“පස්ස බලන්න එපා. මං ලෑස්ති නැහැ."

ඔහු සිහින් හඬින් සිනාසුණේ ය.

“ගෑනු ඔහොමමයි."

ඇගේ කටහඬ සැලේ. හද ගැස්ම පපුව පුපුරන තරම් ය. ඇය වෙවුලන අතකින් අත් බෑගයේ සිපරය ඇරියා ය. 

හිසේ සුළි දෙකක් ඇති අයට වතුරෙන් අනතුරු ඇතැයි කියනු ඇය අසා ඇත. ඇගේ නෙතත්, සිතත්, ගතේ ජවයත් සියල්ල යොමු වුණේ ඒ සුළි දෙක මැද අඟල් දෙක තුනක අවකාශයටයි.


-------------





“ලස්සන අත් පොරව," ඇය කීවා ය.

ඔහු “හ්ම්" කීවා මිස වෙනත් කිසිවක් කීවේ නැත.

ඇත්තෙන් ම එය කුඩා, හුරුබුහුටි පොරවකි. කෙතරම් කුඩා ද යත්, ඉතා පහසුවෙන් ඉණෙහි ගසාගෙන ගසකට බඩ ගෑ හැකි ය. මිටත් සමග ම එය ඇගේ අත් බෑගයට වුව දමා ගත හැකි ය. එය අගනා ලෝහයෙන් කළ, කපා කොටා පදම් වූ, දිලිසෙන තලය රැවුල කැපිය හැකි තරම් හොඳින් මුව තැබූ අනගි කුඩා පොරවකි.   

“ඔය පොරවෙන් හොඳට ඔලු පලන්නත් පුළුවන්," ඔහු කීවේ ය. “පලු දෙකට පලන්න පුළුවන්. හරියට පොල් ගෙඩියක් දෙකට පලනවා වගේ."

ගමේදී කොස් ගෙඩි දෙකට පැලීම සඳහා දර පලන පොරව යොදා ගනු ඇය දැක තිබේ.

පොරවකින් පලන ලද ඔලුවක් කෙසේ වනු ඇද්දැයි ඇය කල්පනා කළා ය. කළු පැහැති උකු දියරයක් පිරි කටුව පැලූ අඳුරු පැහැ ලොකු ගෙඩියක් වැනි යමක් ඇගේ සිතේ ඇඳිණි. එය හිසක පිටුපසකැයි ඇය සිතුවා ය. හිසෙහි පිටුපසට පහරක් දුන් විට මිනිසකු පහසුවෙන් මරා දැමිය හැකි බව ඇය අසා තිබේ.

“ඕකෙන් එහෙම ඔලු පලලා තියෙනවා ද?"

“තවම ඕනැ වුණේ නැහැ."

ඇය ඔහු සමග ආවේ නොබෝදා ය. ඔවුන් විවාහක නැත. විවාහය තව දුරටත් ඇයට වැදගත් නීතිමය කටයුත්තක් නො වේ. ඇය නීතියෙන් විවාහ කර ගත් මිනිහා මෙන් ම සෙසු අය ද ඇය දමා ගිය හ. මේ මිනිහා ද යනු ඇත. එහෙත් තවම නැත. ඔවුහු තවම එකට සිටිති.

ඔහුට එය උවමනා ය. ඇයට ද එසේ ය. එය හැර අන් රසක් ජීවිතයේ තිබේදැයි ඇය දන්නේ නැත.

ඔහු ගස් නගියි. අතු කපයි. මහ රූස්ස ගස් පවා කපා බිම හෙළයි. ඇඟේ පතේ අමාරුවට හවසට සීල් අරක්කු හෝ අතමිට හිඟ නම් කසිප්පු හෝ බොයි.

ඇය ද මහ ගසක් වැනි ය. ඔහු අතු නො කපා ම ඇය බිම පෙරළා ගනියි.

“කෙල්ල නිදි නැහැ."

"බලාඉන්න කියපිය."

ඔහු වහා ඇතුළු වෙයි. එහි වෙන සුරතල් නැත. එය දැවැන්ත ය. අත් පොරවේ මිට සේ සවිමත් ය. ඇය තුළ එය ඉදිරියටත්, පසුපසටත් වේගයෙන් යන්නේ ඔහු ගස් කපන විට පොරවට යොදන ජවයෙනි. මුලදී මඳ වේදනාවක් දැනුණ ද, ඉක්මණින් ම තරල ගලාවිත් තෙත් වූ කල ඒ ඉහළ පහළ යාම තරම් සුවයක් තවත් නැත. ඇය නෙතු පියාගෙන හූල්ලන්නී ය.

“පස්ස හැරිය."

ඔහු හිටි හැටියේ දිනෙක කියයි.

“රිදෙනවා."

"පල වේසි යන්න."

එය වේදනාවක් ද සුවයක් ද යන්න ඇය නො දනී.

ගස් කැපූ මිනිසා ටිකකින් කැපූ ගසක් සේ ඇද වැටී තෘප්තියෙන් සුසුම් හෙළා ගොරවන්නට පටන් ගනියි.

ඇය ඇඳුම හරිගස්සාගෙන ළමයා දෙස බලයි. ඇය නිදි ය. නැතිනම් නිදි වාගේ විය හැකි ය. ඇය කොයි මොහොතක හෝ වැඩිවිය පැමිණෙනු ඇත. දියණියගේ ආරක්ෂාව සැපයීම ඇගේ වගකීමයි. මේ ඇගේ කසාද මිනිහාගේ දුවනියක නො වේ. කසාද මිනිහාගේ ළමයින් දෙන්නා ඔහුගේ මව ළඟ ය. ඔහු වස බිව්වේ ය. ඔහු ඇයට හිතින් බොහෝ සේ ආදරය කළේ ය. එහෙත්, සමාජ ජීවිතයේදී මෙන් ම අර වැඩේදී ද ඔහු නෝංජල් ය. ඔහු දැන සිටියේ ඉරිසියා කරන්නට හා කටගොන්නක් බී ආඩාපාලි කියමින් හඬන්නට ය.

“මගෙ එකාව මරං කාපු වේසි!" ළමයින් දෙදෙනාගේ වියදමට කලකින් මුදල් නො දුන් විට කොහෙන් හෝ අංකය සොයාගෙන ඇගේ ජංගම දුරකථනයට කතා කරන ඇය කතාව අවසන් කර මුව ඉවත ගත් විගස කියයි. දුරකථනය විසන්ධි කරන්නේ ඉන් අනතුරුව ය.

නැන්දම්මාට දැන් ඇයට කතා කළ නො හැකි ය. ප්‍ර‍ධාන පාරෙන් ඈත දුරබැහැර හේනක පිහිටි මේ පැල් කොටය අහලක සිග්නල් නැත. සිග්නල් ඇතත්, ජංගම දුරකථනය ආරෝපණය කර ගැනීම සඳහා මේ අහල පහළක විදුලි බලය නැත. ඒ දෙක ම තිබුණත්, ඇය අතේ මුදල් නැත.

හේන් පාළුව හා කුප්පි ලාම්පු කළුවර හොඳ අර වැඩේට විතර ය. කන්නට, බොන්නට මිනිහා ගෙනත් දෙයි. යන්නට අතක් නැත. කරන්නට දෙයක් නැත. ළමයා පාසල් යන්නේ ද නැත. ගියත් ඒකිට ඉගෙන ගන්නට සමර්ථකමකුත් නැත. ඒකිගේ අනාගතය කෙසේ වනු ඇද්ද? ලස්සන නැතත්, ඇඟපත මවගේ ආරෙට ගොස් මෝරා වැඩුණොත් ඇයට කොල්ලකු සොයා ගැනීම එතරම් දුෂ්කර නො වනු ඇත. දැනට නම් ඇය ඇගේ පියා මෙන් කෙට්ටු නසරානි පෙනුමෙන් යුක්ත ය.

“ලොකු වුණාම අළු ගසා දාලා ඒවි," යි ඇය සිතුවා ය.

මෙහෙම ඉඳලා වැඩක් නැත. ඇයට එහෙම ඉඳීම පුරුදුත් නැත. කුලියක් මලියක්, වෙළඳාමක් නැතිනම්, කසිප්පු ටිකක්, ගංජා ටිකක් වුණත් විකුණා ගන්නා හැටි ඇය දනියි. මේ වියළි කලාපයේ ගංජා ඇත. ටිකක් එහෙට මෙහෙට ඇද්දා නම් ගානක් කපා ගත හැකි ය. එහෙත් ඇගේ ත්‍රිරෝද රිය සොච්චම් ගණනකට උගස් තබලා ය. එය බේරා ගත යුතු ය. ඇය දර කොටයක් සේ නිදන ඔහු වැරෙන් සෙලෙව්වා ය.

“මොකද හුත්තියෙ? නිදාගන්න දෙන්නෙ නැද්ද? තොට මොකද? මෙතන කකා ඉන්නවා මිසක් වැඩක් තියෙන එකක් යැ."

"මට සල්ලි ටිකක් ඕනැ."

“සල්ලි?"

"මගෙ ත්‍රීවීල් එක බේර ගන්න ඕනැ."

“හෙට කපන ගහේ තිබිලා වැටුණොත් බොට ගෙනත් දෙන්නම්."

ඔහු අනෙක් පැත්ත හැරී ගොරවන්නට වූයේ ය. ඇත්ත ය. ඔහු ළඟ සල්ලි නැත. ඔහු උපයන්නේ එදිනෙදා කන්නට හා බොන්නට ය. ඊට අමතරව ඔහුට අවශ්‍ය අරක පමණ ය. මීට කලින් ගෑනි ද ඔහු දමා යන්නට ඇත්තේ මේ මෙලෝ රහක් නැති ජීවිතය එපා වෙලා විය හැකි ය. එහෙත්, ඔහු ඒ වැඩේට නම් ඇස්වහක්, කටවහක් නැතුව අති දක්ෂ ය.

“උඹ මාරයි නේ අයියෙ."

ගංජා මිටියක ගනුදෙනුවකදී අහම්බෙන් ටවුමේදී හමු වී තේක්ක කැලේට ගොස් ගල් පොත්තක් උඩ තබාගෙන ඇය සුරලොව ඇරිය පසු ඇය ඔහුට කීවා ය.

“උඹ වරෙන් මා එක්ක යන්න. මට අපේ ගමේ හේනක පැලක් තියෙනවා. මං ගස් කපලා උඹට කන්න දෙන්නම්. අපි හැමදාම කරමු."

ගංජා සමග අසු වී දඩ ගෙවා නිදහස් වී පැමිණීමෙන් පසු ඇය බෙහෙවින් ණය වූවා ය. පොලිසියට, උසාවියට පගා දෙන්නට, ඇප තියන්නට, දඩ ගෙවන්නට වූ ණය ගෙවන්නට ඇය ත්‍රිරෝද රිය සීයට දහයේ පොළියට උගසට තිබ්බේ රුපියල් ලක්ෂයකට ය. දැන් එහි පොළිය ම රුපියල් තිස්දාහක් වෙලා ය. අමාරුවෙන් උපයා ගත් දේ නාස්ති වී යයි. ඇය සිඟන්නියක වේ ද? මේ මිනිහා ඇය පන්නා දැමුවහොත් ඇය දියණියත් සමග කොහි යන්න ද?

මුදල් ඇති තැනක් ඇය දනියි. එය කඹයක් වැනි රන් දම්වැලකි. එය ඇගේ තන මත බරට බරේ වැදී තිබේ. ඒ ඔහු ඇගේ ගෙල සිප ගන්නා විට ය. ඔහු ගෙල දිගේ පහළට, පහළට එන විට නාභියේ, කලවාවල මෙන් ම අන්තිමේදී දණහිසේ ද ඒ ඝන රන් දම වැදී තිබේ. ඔහු කැමති වෙනස් විධියකට ය.

“ගඳ ඇති."

“මගෙ මැනික ළඟ මට මල් සුවඳයි."

ඒවා ඔය වෙලාවට නිකමට වගේ කියන කතා ය. ඒ වුණාට කාට වුණත් සල්ලි සුවඳ ය. ඔහු වැඩේ කර ගන්නට හදන්නේ ආදරේට ය. ආදරේත් හොඳ ය. ඒ වුණාට උගේ වැඩේ කර ගත් පසු ඌට ඉක්මණින් තේක්ක කැළෙන් පිට වී පළා යන්නට ඕනෑ ය. ඇයට මදි ය.

“තව පාරක්." ඇය යදියි.

“අද බෑ."

“හෙට?"

“හැමදාම බෑ. පවුලට ආරංචි වේවි."

“ඉතින් පවුල එක්කම කරගන්න බැරි ද?"

"ඔයා ඒ වගේ නෙමෙයි චූටි. ඔයා වගේ ඒගොල්ලන් දන්නෙ නැහැ."

ඔව් උන් මැනිකෙලා නේ යි ඇය සිතයි.

“අනෙක මං කැමති ඔයා වගේ පිරිච්ච සරීරවලට."

“මට සල්ලි ටිකක් ඕනැ," ඇය ඔහුගේ ඝන රන් මාලය අතගාමින් ඔහුට තුරුල් වෙමින් කියයි.

“කීයක් ද?"

“ටිකක් ලොකු ගාණක්. ණයට. මං බේරනවා."

ගණන කියූ විට ඔහු විකාරදැයි ඇසුවේ ය. එය විකාරයක් නො වේ. ඔය ඝන රන් මාලය දෙයියන් දුන්නේ නැත. ත්‍රිරෝද රියක් හයර් කර කඹ වැනි මාල ද ඇඟිලි පහට මුදු ද දැමිය නො හැකි ය.

සල්ලි තිබෙන්නේ එතැන ය. අන්න ඒ රන් මාලයේ ය. පසුවදා ඇය දුවණිය ද සමග ළඟ ටවුමට ගොස් බැටරි බැස තිබූ දුරකථනය ද ආරෝපණය කරගෙන රීලෝඩයක් ද දමා ගත්තා ය. කෙල්ලට නො තේරෙන්නට ඇය ඔහුට දුරකථන ඇමතුමක් ගත්තා ය.

“දැන් කොහෙද ඉන්නෙ? මාව අමතක නො වුණු එක ලොකු දෙයක්. අමතක වෙන්නෙ කොහොම ද ඉතින්? නේ ද?" ඔහු කියයි. 

“මං ආයෙ බැන්දා. හම්බ වුණාම විස්තර කියන්නම්. මට සල්ලි ටිකක් ඕනැ."

“සල්ලි නැහැ. පොඩි ගානක් නම් දෙන්න පුළුවන්."

“කීයක් ද?"

“පන්දාහක්."

“කමක් නැහැ."

“කවදද හම්බ වෙන්නෙ?"

“අරයට නඩුවක් තියෙනවා ය කිව්වා හෙට. මං ගමේ ගිහින් එන්න එනවා."

“හා. මටත් ආසයි. කාමරේකට යමු. කාලෙකින් නේ."

“ඕනැ නැහැ. අපි තේක්ක කැළේට යමු."

ඇය ගමේ ගොස් එන බව ඔහුට කීවේ රාත්‍රී කර්මය හමාර කර අනෙක් පැත්ත හැරෙන විට ය.

“රෑ නො වී වරෙන්. මං නඩුවට යනවා."

එය මිනීමැරුම් නඩුවක් බව ඇය අසා ඇත. එහෙත් ඇය ඔහුගෙන් ඇසුවේවත්, ඔහු ඇයට කීවේවත් නැත.

“මං හවස් වෙන්න කලියෙන් එනවා. කෙලී ගෙදර."

“ඒකිවත් අරන් පලයන්."

“නෑ. ඒකි තනියෙන් ඉඳියි."

ඔහු හොඳම කමිසය හා සුදු සරම ඇඳ උදෙන් ම උසාවිය බලා පිටත් වූයේ ය. 

ඇය අත් පොරව අත් බෑගයේ දමා ගත්තා ය.

2017-01-19

දූල්වල අලංකාරේ අලංකාරය ඔබ තවම දුටුවේ නැද්ද?

සම්මානලාභී නවකතා කියවීම නිසා අවසානයේදී ගත වූ කාලය වෙනුවෙන් ඇති වූ කලකිරීම හේතුවෙන් දූල්වල අලංකාරය මිළ දී ගැනීමෙන් හා කියවීමෙන් වැළකී සිටියමි. එහෙත්, පසුගිය දිනෙක පුස්තකාලයකදී අත ගැටුණු එය ගෙදර ගෙනැවිත් කියැවූ මට ඇති වූ විස්මය සමග නැවත එය කියවීමට පෙර මෙම සටහන තබමි.

ඉතිහාසය නැවත ලියන නවකතා යයි කියමින් ඉතිහාසගත කාන්තා චරිත සංසර්ගයේ යෙදුණු හැටි අවුස්සන හෝ එතනිනුත් එහාට ගොස් ඉතිහාසයේ කාන්තා චරිත සමග රමණය කරන හා ඉතිහාසය උඩ තබා වර්තමානයේ තම තමන්ගේ ඔලුවල පහළ වන විකාර සිතුවිලි මෝචනය කරන ඊනියා රැඩිකල් ඉතිහාස නවකතා රැල්ලට එරෙහිව නියම ඉතිහාස නවකතාව නම් මේ යයි කියන නවකතාවක් ලෙස සුමුදු නිරාගී සෙනෙවිරත්න ලියූ දූල්වල අලංකාරේ සැලකිය හැකි ය.

අපභ්‍රංස ගොඩක් කවරයට තබා බැඳ සීරියස් කියවීමක් අවශ්‍ය යයි තමන් ම හෝ තමන්ගේ හිතවතුන් ලවා කියවා ගන්නා කොළඹ සාහිත්‍ය මාෆියාවේ නවකතාව කෙසේ වෙතත්, ඉතා බැරෑරුම් කියවීමක් සැබැවින් ම ඉල්ලා සිටින ගැඹුරු නවකතාවකි, දූල්වල අලංකාරේ. එය වනාහි නැවත නැවත කියවා රස විඳ ගත හැකි නවකතාවකි.

දූල්වල අලංකාරේ ප්‍රස්තුත කර ගන්නේ චරිතවලටත් වඩා කාල රාමුවකි. සමාජ පරිවර්තනයකි. එහිදී වඩා වැදගත් වන්නේ සමාජයයි. චරිත වැදගත් වන්නේ දෙවනුවයි.

දූල්වල අලංකාරේට පසුබිම් වන 19වන සියවසේ අවසාන භාගය වනාහි රටෙහි අතිශය ප්‍රචණ්ඩ සමාජ විපර්යාසයක් සිදු වූ අවධියකි. ඉංග්‍රීසි යටත් විජිතවාදීන් විසින් දියත් කරන ලද ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ සමග ලංකාවේ ගොඩනැගෙමින් තිබුණු ධනවාදය පෞරාණික ස්වයං පෝෂිත ගමට බලපාන හැටි හා ඒ ඔස්සේ ගැමි ජන ජීවිතය දැවැන්ත විපර්යාසයකට ලක් වන හැටි සුමුදු නිරාගී වචනයෙන් චිත්‍රණය කරන්නේ දැවැන්ත පෙතිකඩක් මත සියුම් විස්තර සහිත චිත්‍රයක් අඳින්නා සේ ය. 

කතාවේ ප්‍රධාන චරිතයත් පාරම්පරික සිත්තරෙකි. රාජකාරි ක්‍රමය අහෝසි වී යාමත්, පන්සලට රාජ්‍යානුග්‍රහය නැති වී යාමත්, වෙහෙර විහාර ගරා වැටීමත් හේතුවෙන් සුරේන්දර නයිදේගේ ජීවනෝපාය බිඳ වැටෙයි. ඊටත් වඩා ඔහු වැදගත් ලෙස සලකන සිය පරම්පරා උරුමය රැක ගැනීම ඔහුට ඉතා දුෂ්කර වෙයි. ඔහුගෙන් පසු ඇත්තෙන් ම ඒ සිත්තර සම්ප්‍රදාය බිඳ වැටෙන බව පෙනේ. මේ වන විට පන්සල්වල ඇඳ තිබෙන චිත්‍ර ය කියන ජාතිය දෙස බැලූ විට අපට අහිමි වූ සම්ප්‍රදායේ තරම තේරුම් ගත හැකි ය.

දක්ෂ සිත්තරකු වීමේ පෙර ලකුණු පහළ කරමින් සිටි සුරේන්දර නයිදේගේ පුතා ජීවන් නයිදේ සිත්තර කර්මය හැර දමා, ගැමි ගොවි ජීවන රටාවෙනුත් මිදී, අලුතෙන් වැදගත් වන්නට පටන් ගත් මුදල් සෙවීම වෙනුවෙන් මිනිරන් පතල් කම්කරුවකු බවට පත් වේ. 

සුරේන්දර නයිදේගේ ඊළඟ සිසුවා වන ඔහුගේ දියණියගේ පුත් ඩිංගිරි පල්ලියේ පාසල් හරහා අධ්‍යාපනය ලැබ ඩේවිඩ් ලෙස නමත් වෙනස් කරගෙන අවසානයේදී සාර්ථක කර්මාන්තකරුවකු බවට පත් වේ. 

මේ අතර, මුඩුබිම් පනත හා විහාර දේවාලගම් පනත එයි. රාජකාරි ක්‍රමය අහෝසි කෙරේ. බ්‍රිතාන්‍යයෙන් පැමිණි වැවිලිකරුවෝ අක්කර දහස් ගණනින් මිළ දී ගෙන පළමුව කෝපි ද, දෙවනුව තේ ද වවති. ගැමියන්ට පොදු ඉඩම් හා අනාගත පරම්පරාවලට ව්‍යාප්ත වීම සඳහා ඉඩකඩ අහිමි වෙයි. හරකුන්ට කන්නට තණ බිම් නැති වෙයි. ගොවියන්ට යැපෙන්නට කුඹුරු මදි වෙයි. පරිසරයේ හා දේශගුණයේ සිදු වන විපර්යාස ගැන නම් ලේඛිකාව එතරම් අවධානයක් යොමු කර නැතැයි මට සිතේ.

සරළ, අල්පේච්ඡ ජීවිතයකට හුරු වූ උඩරට ගැමියෝ මේ විපර්යාසයට ප්‍රතිරෝධය දක්වති. කතුවරියගේ ස්පර්ශයට ලක් වන යුගය වන විට කැරැලි දෙකක් මර්දනය කර, සරදියෙල්වත් මරා දමා, ස්වදේශිකයන්ගේ කොඳු බිඳ දමා තිබුණු යුගයකි. සුද්දන්ට ගැති රණමල් බණ්ඩා වැනි ආරච්චිලාගේ සිට අලුත් හෝ අලුත් වූ ප්‍රභූ පැළැන්තියක් හිස ඔසවමින් සිටි යුගයකි. පහතරටින් මිනිරන් කර්මාන්තය හා රේන්ද කර්මාන්තය හරහා නව ධනපති පංතියක් නැගී සිටින අතර ඔවුහු වැවිලි කර්මාන්තයට ද පිවිසෙති. ඒ ප්‍රධාන වශයෙන් පොල් කර්මාන්තය ඔස්සේ ය.

සුමුදු නිරාගී අඩුවෙන් ස්පර්ශ කරන අංශ ද තිබේ. නුවරට කෝච්චි පාර දැමූ මෙම යුගය ඇඟ බදු වැනි තිරශ්චීන බදු පැණවුණු යුගයකි. ගැමි ජනයාට එදා දැනුණු පීඩනය දූල්වල අලංකාරේහි නිරූපිත තරමටත් වඩා වැඩි විය යුතු ය.

රාජකාරිය මිස වැටුප් ශ්‍රමය ගැන නො දැන සිටි සිංහල ගැමියා වතුවල වැඩට නො ගිය හෙයින් වැවිලිකරුවන් විසින් දකුණු ඉන්දියාවෙන් ගෙන්වන ලද දෙමළ වතු කම්කරුවන් විසින් ද උඩරට භූමි චිත්‍රය වෙනස් කරන ලදී. නවකතාවේ අවසන් හරියට එන විට සිංහල ගැමි ගැහැනුන් ද වතුවල වැඩට යන්නට පෙළඹෙන තත්වයක් නිර්මානය වී තිබේ.

මේ අතර සංස්කෘතික තලයේ සිදු වන දේ ද වැදගත් ය. පාරම්පරික සිත්තරකු වන සුරේන්දර නයිදේ ජීවත් වන ගම මැදින් අසු පිටින් යන ඔලීවියා නම් වන වතු හිමියාගේ බිරිඳ ද චිත්‍ර ශිල්පිනියකි. සුරේන්දර නයිදේට වත්තට පැන සිය එළදෙන කළ අලාභය පියවීම සඳහා පෙතිකඩ චිත්‍රයක් ඇඳ වතු හිමියාට දෙන්නට සිදු වෙයි. එහෙත්, ඔහුට කිසි දිනෙක ඔලීවියා හමු වන්නේ නැත. ඔලීවියාට සුරෙන්දර නයිදේ හමු වන්නේ නැතැයි කීවා නම් වඩා සාධාරණ ය. එහෙත්, අවසානයේදී බෘස් නම් සිත්තරාට සුරේන්දර නයිදේ හමු වෙයි. අලුත් චිත්‍ර කලාවක් බිහි වෙයි. මට මංජු ශ්‍රී සිහි විය.

දූල්වල අලංකාරේ ගැන මට නම් කියන්නට තිබෙන්නේ එය වනාහි ඔය සම්මාන ලබන කෘතිවලට වඩා පරම්පරාවක් ඉදිරියෙන් සිටින ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ කෘතියක් බවයි. මා වඩාත් විස්මයට පත් වන්නේ සුමුදු නිරාගී සෙනෙවිරත්න සිය පරිකල්පනය හා පර්යේෂණ විනය මෙහෙයවා නිර්මානය කරන මායාව යථාර්ථය සමග පැටලෙන තරමේ ඉන්ද්‍රජාලයක් වීම නිසායි. එය කියවන ඔබ පෞරාණික ලේඛන අධ්‍යයනය කරමින් දූල්වල ගම හා පැරණි සිත්තර පරම්පරා ගැන ද මහනුවර ඩේවිඩ් පෙරේරා සාප්පුව ගැන ද සෙව්වා නම් පුදුම විය යුතු නැත.   

මීට පෙර මා මෙවැනි කෘති කියවා ඇත්තේ ද සේපාලි මායාදුන්නේ, ලාංගනී ප්‍රනාන්දු අබේධීර, මුල් යුගයේ සුනේත්‍රා රාජකරුණානායක වැනි ගැහැනුන්ගෙන් ම වීම විස්මිත තත්වයකි. ලංකාවේ සාහිත්‍යය මත අඬු බඬු විහිදුවාගෙන සිටිමින් සම්මාන විනිශ්චය හා සම්මාන ලබා ගැනීම මාරුවෙන් මාරුවට කරන සාහිත්‍ය මාෆියාව හා එහිම කොටසක් වන විචාරක මාෆියාව මේ කාන්තාවන් ලිබ්බොක්කට තල්ලු කිරීම වළක්වා ගැනීම සිංහල සාහිත්‍යය බේරා ගැනීමේ අරගලයේ අතිශය වැදගත් කාර්යයකි.    

මෙයත් කියවන්න: සේපාලි මායාදුන්නේගේ මහාසාමි හා අතීතකාමයෙන් මිදෙන්නට අතීතය කියවීම




ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

හෝමොසෙක්ෂුඅල් ලොක්කාගේ හෝමොෆෝබියා අරාජික කැබිනට්ටුව

මේ පුවත ගැන කතාව මෙතැනින් පිවිස කියවන්න
රට ක්‍ර‍ම ක්‍ර‍මයෙන් අරාජිකත්වයක් කරා ගමන් කරමින් තිබෙන බව වික්ටර් අයිවන් කිහිප වරක් ම කියනු අසා ඇත්තෙමි.

මෙය කදිමට නිරූපණය වූ තැනකි පසුගිය කැබිනට් මණ්ඩල රැස්වීම. විශේෂයෙන් ම එහිදී ජී.එස්.පී. ප්ලස් ලබා ගැනීම සඳහා යයි කියමින් යෝජනා කරන ලද නීති සංශෝධන පිළිබඳ සාකච්ඡාව මේ අරාජිකත්වයේ කදිම නිරූපණයකි.

ජී.එස්.පී. ප්ලස් ලබා ගැනීම සඳහා රටක් සමලිංගිකත්වය හෝ ගණිකා වෘත්තිය හෝ නීතිගත කළ යුතු නැත. එහෙත්, විදේශ අමාත්‍යාංශය විසින් සකසනු ලැබූ බව කියන කැබිනට් පත්‍රිකාවට ඒ හා සම්බන්ධ යෝජනා ද එකතු වී තිබිණි.

ශ්‍රී ලංකාව මහා පරිමාණෙන් සමලිංගික සම්බන්ධතා, ගැහැනු-පිරිමි-සමලිංගික ගණිකා වෘත්තිය මෙන් ම ගබ්සා ද සිදු වන රටකි. සමලිංගිකත්වය කෙතරම් දුරට රටේ මුල් බැසගෙන තිබේ ද යත්, කැබිනට් මණ්ඩලයේ සිටින කිහිපදෙනෙකු ම සමරිසි අය බව ප්‍ර‍කට ය.

එසේම, ඔය හුටපටය හා සම්බන්ධව Transactional sex ගැන ද කියැවිණි. හුවමාරු ලිංගිකත්වය ලෙස හැඳින්විය හැකි මෙය ගණිකා වෘත්තියේ ම සුපිරි පැතිකඩකි. එහිදී කලින් ගනුදෙනු කතා කර ගැනීම අනිවාර්ය ලක්ෂණයක් නො වේ. එය ලිංගික තෑගි හුවමාරු කර ගැනීමක් ලෙස සැලකේ. සාමාන්‍යයෙන් විවාහ වීමෙන් තොරව සිදු කෙරෙන මෙය තුළ ලිංගිකත්ව හුවමාරුව මගින් භෞතික වරප්‍ර‍සාද ලබා ගැනීමේ පැහැදිලි උවමනාව දක්නට ලැබේ. මෙය ආදරයෙන් වෙනස් වන්නේ එතැනිනි. එහෙත්, එය තුළ ආදරය ද තිබිය හැකි ය. 

සිංහලට ද පරිවර්තනය වී තිබෙන කුෂ්වාන්ත් සිංගේ The Company of Women නවකතාවට පාදක වන්නේ මෙවැනි සම්බන්ධතායි.

මෙවැනි සම්බන්ධතා නීතිගත කිරීමට අමුතු නීති අවශ්‍ය නැත. ඒවා මේ සමාජයේ ඕනෑ තරම් සිදු වේ.හෝමෝෆෝබියාවෙන් පෙළෙන වර්තමාන කැබිනට් මණ්ඩලය තුළ සමරිසි සම්බන්ධතා හරහා පවා එවැනි දේ සිදු වී තිබේ. 

මෙම කැබිනට් පත්‍රිකාව ගෙන ආ බව වාර්තා වූ හර්ෂ ද සිල්වා සහ එයින් සතුන් සමග ලිංගිකව හැසිරීමත් නීතිගත වෙනවාදැයි ඇසූ සුජීව සේනසිංහ යනු අගනාගරික ලොකුකම පෙන්වන, ලොකු ඉස්කෝලවලට ගිය උගතුන් බව කියන, දියුණු මිනිසුන් බව පෙන්වන අය වුව ද ඔවුන් පොළොන්නරුවේ තරම් ම ගොඩේ හාදයන් බව මෙම කැබිනට් රැස්වීමේදී ප්‍ර‍දර්ශනය විය. සුජීව සේනසිංහගේ ප්‍ර‍ශ්නයට පිළිතුරු සපයන්නට රටේ සත්ව හිංසනය පිළිබඳ නීති උපයෝගී කර ගත හැකි ය. හර්ෂ ද සිල්වා වැනි අය එජාපයට සිටින බුද්ධිමතුන් වීම ම විහිළුවකි.

මේ එජාපයේ අනාගතයයි. එජාපයේ හා රටේ අනාගත නායකයන් වන්නට ඉන්නේ තමන් ගෙන එන කැබිනට් පත්‍රිකාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්නට කොන්ද පණ නැති පිරිසකි. 

මේවා මේ වෙලාවේ අවශ්‍ය යෝජනා නො වේ යයි කෙනෙකුට තර්ක කළ හැකි ය. එහෙත්, ලිංගික නැඹුරුව නිසා කෙනෙකුට විෂම ලෙස සැලකීමක් නො කිරීම සමාජයක දියුණු ලක්ෂණයකි. ඒ සඳහා නීති ගෙන ඒමට විශේෂ කාලයක් අවශ්‍ය නැත. එහෙත්, මේ කරුණු සමාජයේ සංවාදයට භාජනය විය යුතු මතභේදාත්මක කාරණා ය. ඒ වෙනුවෙන් පෙනී සිටිමින් කරුණු ඉදිරිපත් කරන්නට හා හරි දේ වෙනුවෙන් සටන් කරන්නට කොන්ද පණ ඇති නායකයන් අපට නැත.  

මීට කලින් දිනෙක මව්බිම පුවත්පතේ මුල් පුවතින් අවුරුදු 150ක් පැරණි, යල්පැන ගිය අයාල ආඥා පනත සංශෝධනය කිරීමෙන් සමලිංගිකත්වය නීතිගත කරන්නට යන බවට ප්‍ර‍ලාපයක් පතුරුවා හරින ලදී. එහි ඇත්ත නැත්ත පිළිබඳ ලිපියක් මෙතැනින්

මෙම ලිපියත් කියවන්න: ලෙස්බියානු, ගේ, ද්විලිංගික, පාරලිංගික, අන්තර්ලිංගික හා ලිංගිකත්වය විමසන ජනයා යනු කවුරු ද?
 

හෝමොෆෝබියාව


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-01-18

රතනගේ මුට්ටිය, චම්පිකගේ ගැට හා අනුරගේ ගණිතය

අපේ රටේ අනාගතේ
පුංචි අපි තමයි 
රනිල් කාලයක් තිස්සේ අවස්ථාවක් ඉල්ලමින් සිටියේ ය. වර්ෂ 2015දී මේ රටේ ජනතාව ඔහුට ඒ අවස්ථාව දුන්නෝ ය. ඔහු යම් යම් දේ කරමින් සිටියි. කරනවාටත් වඩා, ඔහු සිටින්නේ මාර උද්දාමයෙනි. ඔහුත්, ඔහු වටා සිටින සහචර නඩයත් ඉන්නේ ආතල් එකේත් සුරතාන්තයේ බව පෙනේ. 

මේ ආතල් කට්ටියට කියන්නට තියෙන්නේ මේකයි. මහින්දට කෙළ වූ පසු ඔහු පසුපස යන්නට බැලයන් පිරිසක් සිටිය හ. ඒ නිසා ඔහු තාමත් ජාමෙ බේරාගෙන හිරේ නො ගොස් සිටියි. රනිල් ඔයාට නම් කෙළ වූ දවසට මෙයා කවුරුවත් නැත. ඔයාගේ පක්ෂය පවා ඔයා අවිශ්වාස කරද්දී මෙයා ඔයාව අපි විශ්වාස කළෙමු. ඔයා මේ බැඳුම්කර කේස්සෙකෙන් අපට සුහද කොකා පෙන්නුවේ ය. වසර 2020න් පසු ඔයාට තිරුපතිවල ඉන්න අර ඔයාගේ දෙයියන්ගේ ම පිහිටයි. ඉදිරි වසර තුනේ මොනවා හරි කළොත් ඔයාට චාන්ස් එකක් තිබේ. 

ඔයාගේ ඔඩොක්කුවේ සිටින චම්පික එයාගේ රතන, ඥානසාර ආදී සාදුලා ලිහා දමා ඇති බව පෙනේ. මේ හනුමලා ඔය ලෑස්ති වෙන්නේ ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයකට සූදානම් වන අවස්ථාවේ නැවත වතාවක් රට බෙදෙනෝ යි කියමින් රට ගිනි තියන්නට ය. 

මේ අවස්ථාවේදී නම් ඇත්තට ම බලලෝභීන් බොහෝ දෙනෙකුට යුද්දෙ නැතුව පාළු බව පෙනේ. එහෙම අය ඉන්නේ දකුණේ පමණක් නො වේ. උතුරේ ද සිටිති. ඒ නිසා මේ වන විට උතුරේ කොටි සංවිධානයක් පිහිටුවීමේ වැඩේ ද දකුණේ අනුග්‍රහයෙන් යළි සිදු වෙමින් තිබේ ද යන්න සොයා බැලීම බුද්ධි අංශවලට භාර ය. 

රනිල්ට අවස්ථාවක් දුන්නා නම්, චම්පිකටත් අවස්ථාවක් දුන්නාම මොකදැයි අසන එකත් සාධාරණ ය. ඒ වගත් මෙසේ ය.

ඔය චම්පික රණවක මේ රටේ ප්‍රබල අමාත්‍යාංශ හතරක් වන පරිසර, විදුලිබල, පෙට්‍රෝලියම් හා මේ වන විට මෙගාපොලිස් අමාත්‍යාංශ භාරව සිටියේ ය. ඒ වගකීම් තුළ ඔහු විසින් සලකුණු කරන ලද සුවිශේෂ රාජ්‍ය පාලන කුසලතාවක් ගැන දන්නා කෙනෙක් කියන්න. කරුණාකර අරයා අපට කරන්න දුන්නෙ නැහැ ය කියන සිරිසේනවාදය දේශනා නො කරන්න.

අමාත්‍යාංශයක් රන් කරපු කාලේ විමල් නම් අඩු ගානේ තමන්ගේ ඥාතීන්ට අමතරව, ජවිපෙන් තමන් සමග කැඩී ආ හාමතින් සිටි විප්ලවවාදී පල් හොරුන් රැළකට ද වාහන අරවා මේවා දී තමන්ගේ නඩය හෝ ශක්තිමත් කර ගත්තේ ය. උන්ට උන් පැතූ විමුක්තිය ලැබිණි. එසේම විමල් වෙනුවෙන් උද්ඝෝෂණයක් කරන්නට තිහ හතළිහක් සිටිති. 

චම්පිකට අඩු ගානේ තමන්ගේ පක්ෂය විමල්ගේ කොම්පැනිය ගානට හෝ හදා ගන්නට බැරි විය. ඒ නිසා චම්පිකලා හැමදාමත් උත්සාහ කරන්නේ මොකක් හෝ පල් වලක් ඉහින්නට ය. නන්නත්තාර වෙමින් සිටියදී සෝම හාමුදුරුවන්ගේ මිනිය විකුණා නැග්ග නැගිල්ල පරමාදර්ශ කරගෙන කවදා හෝ ජනාධිපතිකමට ම යන්නට කුමන්ත්‍රණයක් කර ගත හැකි දහම් ගැටයක් ගසා ගත හැකි යයි ඔහු සිතනවා ඇත. 

තත්වයන් වෙනස් වන්නේ එකයි එකයි දෙකයි, දෙකයි දෙකයි හතරයි විදියට නොව දෙකේ වර්ගය හතරයි, හතරේ වර්ගය දාසයයි ආදී වසයෙන් යයි සිතා සිටින ගණිතඥයෙක් ද අපට සිටිති. ඒ අපේ ජවිපෙ නායකතුමා ය. ජවිපෙට වුව අවස්ථාවක් දීම ගැන මට නම් ගැටලුවක් නැත. දැන් රනිල් කරන අනිවාර්ය ලයිෆ් සේවිං හෙවත් පණ බේරා ගැනීමේ ධනේශ්වර ප්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහන චීනයේ, වියට්නාමයේ කරන ආකාරයට තනි පක්ෂ ක්‍රමයකින් මීටත් වඩා හොඳින් කරන්නට පුළුවන් විය හැකි ය. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ නො කෙරෙන මගුලක් වන්නේ මෙන්න මේ තනියෙන් ම කොරන්නට ඉල්ලන එක නිසා ය. නැතිනම් 2004දීත් මේ රටේ ජනතාව ඔවුන්ට ආණ්ඩුවක් දුන්නෝ ය. ඔය තනියෙන් මගුල වෙන්නේ නැති එකකි. අඩු ගානේ තමන්ගෙන් කැඩී ගිය පෙරටුගාමී එක හා කොළඹ තිබෙන දාර්ශනිකයන් එකතු කරන්නන්ගේ අන්‍යෝන්‍යාධාර සමිති සමගවත් පයුරුපාසානමක් හදා නො ගෙන අනේ මන්දා අනුර.

ලංකාවේ දේශපාලනයේ සිටින අනාගතය මිටින් ගත් නායකයන් වන්නේ මෙන්න මේ වගේ හාදයෝ ය. ඔවුන් බලා සිටින්නේ මේ රටට කෙළ වී ගිය කලෙක චාන්ස් එකක් ගන්නට ය. එහෙත්, කෙළ වී පුක බිම ඇනුණු පසු ලොකු පුටුවක වාඩි වීමේ තමන්ගේ ආතල් එක ගන්නවා හැර වෙන ලොකු දෙයක් කරන්නට නො හැකි බව ඔවුන් තේරුම් ගන්නේ නැත. අපි මේ උත්සාහ කරන්නේ කෙළ වෙන එක වළක්වා ගන්නට ය.

කඩා වැටෙනකල් බලා ඉන්නේ නැතුව, ගමින් ගමට ගොස් මහජනයා හමු වී දේශපාලනය කතා බහ කර, මහජන ශක්තිය පිළිබඳ විශ්වාසය තබා අනුරාගී උද්‍යෝගයකින් කටයුතු කරන කෙනෙකු මේ මොහොතේ ඉන්නවා නම් ඒ වික්ටර් අයිවන් පමණ ය. එම සාකච්ඡාව තුළ රාජ්‍ය බලය මාතෘකාවක් නො වන නිසා කවුරුවත් කලබල විය යුතු නැත. 

අපේ මාධ්‍ය මිතුරකු සමග නුදුරු දිනෙක කතා කරමින් සිටියදී ඔහු වැදගත් අදහසක් ඉදිරිපත් කළේ ය. මා කීවේ ලෝකයේ දේශපාලන නැඹුරුවක් වී තිබෙන සංස්ථාපිතයට පිටතින් මතු වන නායකත්වයක් මිසක දැනට ඉන්නා කිසිදු නායකයකුගේ හැකියාවක් දකින්නට නැති බවයි. මගේ මිතුරා කීවේ ඉදිරි පෙළේ සමායතන අංශයෙන් හෙවත් සිංහලෙන් කියනවා නම් කෝපරේට් සෙක්ටර් එකෙන් යමෙකු සංස්ථාපිතයට පිටතින් ආවොත් රට ගොඩ ගන්නට උත්සාහ කළ හැකි බවයි. එම අදහසෙහි ද වැදගත්කමක් තිබේ.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-01-16

ධර්මදාසගේ චින්තනය හා ධර්ම දේශකයන්ගේ විරෝධය

‘කැපිටලිසම් කියන එක ලෝකෙට හඳුන්වා දෙන්නේ කාල් මාක්ස්. ඒ එයාගේ දාස් කැපිටාල් කියන ෆික්ෂන් එක ඇතුළේ. සොෂලිසම් කියන සුපර් හීරෝව හදන්න එයා කැපිටලිසම් කියන සුපර් විලන්ව නිර්මාණය කරනවා. එහෙම නැතුව කැපිටලිසම් කියල එකක් ලෝකේ කොහේවත් පැවතුනා නෙමෙයි.

ශිෂ්ටාචාරේ පටන් ගත්ත තැන ඉඳන් මිනිස්සු ජීවත් වුණු සාමාන්‍ය විදිහ මාක්ස් කැපිටලිසම් කියල ප්‍රබන්ධගත කරනවා. ඒකට ලෝකේ වටේම ෆෑන්ස්ලා හැදෙනවා. විප්ලවය කියන්නේ ඒකෙ මාකටින් කැම්පේන් එක.’

චින්තන ධර්මදාස විසින් කරන ලද උක්ත ප්‍ර‍කාශය විසින් ලංකාවේ වාමාංශික දේශපාලනය තුළ ඇති කරන ලද කම්පන තරංගය තවමත් ප්‍ර‍තිකම්පනය වෙමින් තිබෙනු දක්නට ලැබේ.

යමෙකු ආගමක් විවේචනය කළ විට ආගමික සමාජයෙන් එයට ප්‍ර‍තිචාර දැක්වෙන ආකාර දෙකක් තිබේ. එකක් වන්නේ විවේචකයා මරා දැමීමයි. එසේ කිරීමෙන් තමන්ගේ භක්තිය වැඩිපුර ප්‍ර‍දර්ශනය කළ හැකි ය. ඒ සඳහා වැඩිය කරදර වෙන්නට ද උවමනා නැත. 

වර්තමානයේදී නම් කුණුහරුප ටිකක් ෆේස්බුක්හි ලිව්වත් ඇති ය. මේ ප්‍ර‍ශ්නයේදී ද පිරිසක් එසේ කළ හ.

අනෙක් පිරිස වන්නේ මෙම විවේචනයට බුද්ධිමය ලෙස ප්‍ර‍තිචාර දැක්වීමෙන් එය පරාජය කළ යුතු යයි සිතන අයයි. බව බ්ලොග් අඩවිය ඒ වඩා දුෂ්කර කාර්යයට අත ගසා තිබේ.

ලෝකය එදා පටන් ම පැවති පිළිවෙල එක ම පිළිවෙලක් යයි කිව හැකි ද යන්න මම නො දනිමි. එහෙත්, එය අදහසක් ලෙස ප්‍ර‍තික්ෂේප කරන්නට ද මට උවමනාවක් නැත. එසේම, මාක්ස්ගේ යුගයේ පැවතියේ ධනවාදයක් ද, තවමත් පවතින්නේ ඒ ධනවාදය ම ද, නැතිනම් වෙනත් එකක් ද, මාක්ස්ගේ විග්‍ර‍හය මුළු ලෝකයට ම අදාළ ද යන්න ද මම නො දනිමි. අවංකව ම නො දනිමි. මට ඒ පිළිබඳව අවසන් තීරණයකට එන්නට උවමනාවක් ද නැත. 

විශ්වය ගැන දැනුම මහා සාගරයක් නම්, අප එයින් දන්නේ වතුර බිංදුවක තරම විය හැකි ය. එ් කතාව ඉතිහාසයට ද අදාළ ය. ඒ නිසා යමක් නො දන්නවා යයි කීමට ලජ්ජා විය යුතු නැත. මන්ද, දන්නවා යයි කියන අය ද ඇත්ත ම කිව්වොත් දන්නා රෙද්දක් නැත.

මෙතනදී නලින් ද සිල්වා ගුරුත්වාකර්ෂණය ගැන ඇසූ ප්‍ර‍ශ්නය නිදසුනකට ගත හැකි ය. ගුරුත්වාකර්ෂණය තිබෙනවා යයි අප පිළි ගන්නේ ඇයි? අප කවුරුවත් එය දැක ඇති නිසා ද? නැත. හැමෝ ම කියන නිසා ය. හැබැයි ඉතින් නටුවකින් ගෙඩියක් ගිලිහුණු විට එය අහසේ පා වී නො ගොස් පොළවට වැටෙන්නට මොකක් හරි හේතුවක් තිබිය යුතු ය. ඒ තියෙන එකට අයිසෙක් නිව්ටන් ගුරුත්වාකර්ෂණය යයි කීවේ ය. (නලින් ද සිල්වා මහතා ගුරුත්වාකර්ෂණය ඔහු ගේ පන්චෙන්ද්‍රියන්ට දැනෙන්නේ නැතැයි කියයි. එතුමා කළ යුත්තේ අංගොඩ හන්දියේ සිල්ලර කඩයකින් පිටි ගෝනියක්‌ මිල දී ගෙන එය කර තබාගෙන කිලෝමීටරයක්‌ ගමන් කිරීම ය. එවිටත් ගුරුත්වාකර්ෂණය නො දැනේ නම් අංගොඩින් ම පිහිටක්‌ ලබාගත හැකි ය. කියවන්න බෝධි ධනපාල, විදුසර)

ධනවාදය ගැන කියන්නට තිබෙන්නේ ද එය ම ය. මේ තිබෙන එක මොකක් හරි එකකි. මාක්ස් එය ධනවාදය ලෙස කදිමට විග්‍ර‍හ කළේ ය. මාක්ස්ගේ ඉතිහාසය පිළිබඳ විග්‍ර‍හය පිළි නො ගත්තත්, බොහෝ දෙනෙක් ධනවාදය පිළිබඳ විග්‍ර‍හය පිළි ගනිති. බව බ්ලොග් අඩවියේ දැක්වෙන ආකාරයට “උසස් පෙළ ආර්ථික විද්‍යාව ඉගෙන ගන්නා මට්ටමේ හෝ දැනුම" තුළ පවා එසේ තිබේ. උසස් පෙළ බෞද්ධ ශිෂ්ටාචාරය විෂය ඉගෙන ගන්නා අය ලබන දැනුම තුළ දුකට හේතුවක් ලෙස කර්මය ද දැක්වේ.

අප කර්මය පිළිබඳ සංකල්පය ප්‍ර‍තික්ෂේප කර ධනවාදය පිළිබඳ විග්‍ර‍හය වැළඳ ගන්නේ ඇයි? අනෙක තෝරා ගන්නා අයට වඩා අප බුද්ධිමත් නිසා ද? අප වඩා බුද්ධිමත් යයි අප සිතන්නේ කුමකට සාපේක්ෂව ද? ඇත්තම කිව්වොත් මෙය ලියන මට වඩා ඔබ බුද්ධිමත් වන්නට ප්‍ර‍ධාන හේතුව මා මෝඩයකු බව මෙහි පැමිණ නිර්නාමිකව අදහස් පළ කරන බොහෝ දෙනෙකු නිතර කියන එක නිසා මිස වෙන හේතුවක් නිසා නො වන්නට පුළුවන. මිනිස් බුද්ධිය ද මහා සාගරය වැනි පුළුල් එකකි. දර්ශනය ගැන දැනුම එහි එක් කුඩා අංශයක් පමණි. එහි තව බොහෝ පැතිකඩ තිබේ. යමෙක් තව කෙනෙකුට වඩා බුද්ධිමත් යයි කියන්නේ යම් නිශ්චිත අංශයකින් පමණි. 

ඇන්.ඇම්. පෙරේරා එක වර බුද්ධිමය කාර්යයන් කීපයක් කිරීමේ සූරයකු බව කියැවේ. බුලත් විටක් කමින්, කොන්දොස්තර සමග කතා කරමින්, දුරකථනයට ද පිළිතුරු දෙමින්, බෙල් එකට ද ඇහුම්කණ් දෙමින්, පැති කණ්ණාඩිය ද බලමින්, ට්‍රැෆික් පොලිසිය ගැන ද සැලකිලිමත් වෙමින්, පාරේ වාහන අතරින් සීරුවෙන් ඔබ යන බසය ධාවනය කරන අට පාස් රියදුරා කරන කාර්යය ඇන්. ඇම්. පෙරේරාට කළ හැකි ද? ඒ කියන්නේ ඇන්. ඇම්. බුද්ධි හීන පුද්ගලයකු ය කියන එක නො වන බව අමුතුවෙන් කියන්නට ඕනෑ නැත.

බව වෙබ් අඩවිය ප්‍රාග්ධනය මිනිසුන්ට තේරෙන බසකින් නැවත ලියන එක විශිෂ්ට, අගය කළ යුතු ක්‍රියාවකි. එහෙත්, පුංචි උපදේශයක් දිය යුතු ය.

ලංකාවේ වාමාංශිකයන් දෙමළාට දෙමළ වීම නිසා ප්‍ර‍ශ්නයක් ඇති බව කියා දෙන්නට කොයි තරම් උත්සාහ දරා තිබේ ද? එහෙත්, නැවත වතාවක් මෙම සටහනට පහළින් දෙමළාට දෙමළ වීම නිසා ප්‍ර‍ශ්නයක් තිබෙන ප්‍ර‍ශ්නය කුමක් ද යන ප්‍ර‍ශ්නය ලියැවෙන එක වළක්වන්නට බැරි ය. හේතුව ඒ ප්‍ර‍ශ්නය මතු වන සිංහල ජාතිකවාදී කතිකාව, වාමාංශිකයන් උත්තර දෙන මාක්ස්වාදී කතිකාව නො වන නිසා ය. 

බව බ්ලොග් අඩවිය කරන අය ඔය ඔක්කොම කළාට පසුවත් චින්තන ධර්මදාස අර මුලින් දැමූ තොරතුරු චිත්‍ර‍ණය නැවත පළ කළහොත් කලකිරී ඉවත් නො වන්නට ආත්ම ශක්තිය ගොඩනගා ගත යුතු ය.

මාක්ස්ට නො ව, ඉතිහාසයේ කිසිම මිනිස් ප්‍රාණියකුට ඉතිහාසය පිළිබඳ පරිපූර්ණ විග්‍ර‍හයක් කළ නො හැකි ය. හේතුව ඉතිහාසය යනු ශුද්ධ ගණිතය වැනි මිනිස් මනසේ පවතින දෙයක් නො ව, භෞතිකව තිබූ හා ඉදිරියටත් පවතින දෙයක් වන බැවිනි.

මාක්ස්වාදී ඉතිහාස කතිකාව අදාළ වන්නේ එම කතිකාව සමග යම් ආකාරයකින් සම්බන්ධ වන අයටයි. එම කතිකාව ප්‍ර‍තික්ෂේප කරන අයෙකුට එම කතිකාවෙන් කොයි තරම් ප්‍රාතිහාර්ය පෙන්නුවත් වැඩක් නැත. සම්පූර්ණයෙන් අන්ධ වූවෙකුට දේදුනු හතක් අහසේ මවා පෙන්නුවත් වැඩක් නැත.

චින්තන ධර්මදාස විසින් සිය වචන කීපයෙන් දර්ශනවාදීන්ගේ රෙදි ගලවා තිබෙන්නේ ඒ අයුරිනි.

චින්තනට ගංජාකාරයා, ඇඩ්වටයිසිංකාරයා, අරූ, මූ කියන ගමන්, මේ විවාදයේ සියලු පැති දෙස උනන්දුවෙන් බලා සිටින අපටත් මාක්ස්වාදියෝ බනිති. ඒ අපි ඒවාට ලයික් දානවා ය කියා ය.

අප නම් ලයික් දාන්නේ චින්තන ධර්මදාසට පමණක් නො වේ. අපි විදර්ශන කන්නන්ගරවත්, නිර්මාල් දේවසිරිවත්, සුමනසිරි ලියනගේවත්, වංගීස සුමනසේකරවත්, දීප්ති කුමාර ගුණරත්නවත්, රෝහිත භාෂාණවත් තමන් දාර්ශනිකයන් යයි හඳුන්වා නො ගන්නා තවත් බොහෝ දෙනෙකුත් කියවන්නෙමු. අවුරුදු ගණනාවක් තිස්සේ ඔවුන්ගේ පාඨකයන් වූ අපට අද වුණත් ඔවුන් කියන්නේ කිසිවක් නො දන්නා මැට්ටන් ය කියා ය. ඒ කියමන අපට වඩා අදාළ වන්නේ අපගේ එකී ගුරුවරුන්ට බව විලි ලැජ්ජාවේ සන්තෝසෙන් පවසමි. එහෙත්, ඔවුන්ට දන්නා අය ලෙස පෙනී සිටීමට නම් අප වැනි නො දන්නා අය ලෙස ඔවුන් විසින් පෙන්වා දෙන අය ද සිටිය යුතු ය.

අප නම් අප ගැන කියන්නේ අප නිදහස් මතධාරීන් බවයි. අපි සත්‍යය පිළිබඳ වාක්‍යයට නැවතුම් තිතක් නො තබා බලා සිටින්නෙමු. ඒ තිත අප කිසිදාක තබන්නේ ද නැත. 

වාදීන් වන ඔබ සමග අපට කිසිදු ගැටලුවක් නැත. ඔබේ කාර්යය ඔබ කරන්න. එහෙත්, පිළිගැනීම, ප්‍ර‍තික්ෂේප කිරීම සිදු වන්නේ කුණුහරුප කියන්නට තිබෙන හැකියාව මත නො ව, තමන්ගේ විදුරු නුවණ මෙහෙයවා කරන විග්‍ර‍හයන්ගේ තාර්කිකත්වය මත ය. 

ඔය දැන් කරන විදියේ පානදුරා වාද පරණ ජාතියක් බව ද, අදට එතරම් ආකර්ශනීය නො වන බව ද මගේ අදහසයි. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

දීපාල් සිල්වාගේ ආනන්ද භවන් ගීතයේ පසුබිම් කතාවක්

දීපාල් සිල්වාව අපි වින්දෙ වෙන ම තලයක. ඒ නිසා අපි මේ ගීයත් රස විඳිනවා. ඒකෙ ඇතුළෙ තියෙන දේශපාලනයට අපි ගරු කරනවා.



ඒත්, කරුණාරත්න අමරසිංහ සූරීන් මේ ගැන මතු කරපු කාරණයකුත් ඇත්තෙන් ම නො සලකා හරින්න බැහැ. ඔහු කීවේ දීපාල් සිල්වා විසින් විකෘති කරනු ලැබුවේ ඉතා සම්භාවනීය හින්දි ගීයක් බවයි.

මෙම ගීයේ මුල් ගීතය අඩංගු වුණේ 1943දී තිරගත වුණ කිස්මට් නම් චිත්‍රපටයේයි. එය ගායනා කළේ අමීර්බායි කර්නාටකී නම් කන්නඩ ගායිකාව හා නිළියයි. මහාත්මා ගාන්ධි පවා ඇගේ ගීවලට ඇලුම් කළ බව කියැවෙනවා. මේ ගීයේ නිර්මාපකයා අනිල් බිස්වාස්. මෙය ක්‍රිෂ්ණා වෙනුවෙන් ගයන බැති ගීයක්.



මේ ගීයේ මුල් අරුතට ආසන්න වන පරිදි සිංහලෙන් කළ මුල් කාලීන බොදු බැති ගීයක් තමයි මහ බෝධි මුලේ. යූ.ඩී. පෙරේරා ලියූ නිල් පාටින් දක්වා ඇති පද ටිකෙහි සුන්දරත්වය බලන්න.

මහ බෝධි මුලේ විදුරස්නේ රැස් විහිදෙන්නා
මහ සාත් තුමාණෝ විදුරස්නේ වැඩ ඉන්නා

රාසී සදෙව් ලො සුරනා ගුණ ගීත නාද දී
අහසේ සුරංගනාවෝ මනරම් රැඟුම් දි දී
පුදනා සඳේහි දෙව් ලෝ මල් වැස්ස වහින්නා
මහ සාත් තුමාණෝ විදුරස්නේ වැඩ ඉන්නා

වෛශාඛ්‍ය චන්ද්‍ර කාන්ති සුරම් මලානීක වී
ශ්‍රී කාන්ති පානා තිලොවේ ඒකාලෝක වී
නව නීල පීත ආදී බුදු රැස් විහිඳෙන්නා
භගවත් භගවත් භගවත් භගවත්
මහසත් සව් කෙළෙසුන් පරදන්නා

සංසාර ජාති ජාති පිරූ උතුම් පාරමී
ගම්භීර ඥාණ මහිමෙන් ලෝ නාථ මා හිමී
තුන් ලෝ නාථ මා හිමී
ජගදේක මහා මංගල වෙසඟේ සුපසන්නා
භගවත් භගවත් භගවත් භගවත්
මහසත් සම්බුදු වී වැඩ ඉන්නා

රචනය - යූ.ඩී පෙරේරා
සංගීතය - මොහොමඩ් ගවුස්
ගායනය - එම්.බී ජොහොර්ෂා

(පදමාලාව ගත්තේ මෙතැනින්)



ඊටත් පසු කාලෙක විජය කුමාරතුංග මේ තනුව ඇසුරෙන් ගීයක් මේ ආකාරයෙන් මහ ශාක්‍ය කුලේ ලෙස ගැයුවා.



වසන්තා සන්දනායක ගායනා කරන නොකියාම එදා ගීතයේත් තනුව මේකමයි. පද රචනය මෙතැනින්




ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.