2017-11-23

බලය බෙදා ගැනීම හා පළාත් සභා ගැන රෙජිනෝල්ඩ් කුරේගේ අත්දැකීම් බෙදා ගනිමු

උතුරු පළාත් ප්‍රධාන අමාත්‍ය රෙජිනෝල්ඩ් කුරේ සමග සුභාරතී වැඩසටහනක් කරන්නට ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාවෙන් ලැබුණු ආරාධනය පිළි ගත්තෙ ඉතාම සතුටින්. කළුතර සිට පැමිණි ප්‍රධාන අමාත්‍යවරයා පමා වුණ නිසා අපි දුරකථනයෙන් ඔහු සම්බන්ධ කරගෙන වැඩසටහන පටන් ගත්තා.

බලය බෙදාගැනීමට පක්ෂ පුද්ගලයෙකු විදියට රෙජිනෝල්ඩ් කුරේගේ අත්දැකීම් උකහා ගැනීම හා සමාජයට සන්නිවේදනය කිරීම ඉතා වැදගත් යයි මා සිතනවා. ඔහු විජය කුමාරතුංග නායකත්වය දැරූ මහජන පක්ෂයේ ක්‍රියාකාරිකයකු ලෙස 1987දී මහත් අවදානමක් දරා ගනිමින් පළාත් සභාවලට පක්ෂව කටයුතු කළා. ඔහු පළමු බස්නාහිර පළාත් සභාවේ කළුතර දිස්ත්‍රික්කය නියෝජනය කරන මන්ත්‍රීවරයෙක් වුණා. 1994දී පාර්ලිමේන්තුවට පත් වී ප්‍රධාන ඇමති තනතුරු ද හෙබවූ ඔහු 2000 වසරේ සිට 2009 දක්වා ම බස්නාහිර ප්‍රධාන ඇමතිවරයා වුණා. 2016 වසරේ සිට ඔහු උතුරු පළාත් සභාවේ ආණ්ඩුකාරවරයායි.

ජනවාර්ගික ප්‍රශ්නයට විසඳුම් ලෙස බලය බෙදා ගැනීම යෝජනා කරන පුද්ගලයන්ට පළාත් සභා සම්බන්ධයෙන් රෙජිනෝල්ඩ් කුරේගේ අත්දැකීම් වැදගත්. ඒ නිසා විනාඩි 45ක කාලයක් අරගෙන මේ වැඩසටහනට සවන් දෙන්න. එය ඔබට ප්‍රයෝජනවත් වේවි.

බලය බෙදා ගැනීම, පළාත් සභා සම්බන්ධ ආර්ථික සාධක පිළිබඳ ඔහු ඉදිරිපත් කරන කරුණු ඉතා වැදගත් යයි මා විශේෂයෙන් ම හිතනවා.

14වන විනාඩිය දක්වා දුරකථනයෙන් කතා කරමින් පැමිණි ආණ්ඩුකාරවරයා එතැන් සිට මැදිරියේ සිට කතා කළා.


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-11-21

රනිල් ඉල්ලා අස් විය යුතු ද?

රනිල් ඉවත් කරන්නට මහා ව්‍යාපෘතියක් මහරාජාගේ මාධ්‍ය ව්‍යාපාරය විසින් දැන් වසර ගණනාවක සිට කරගෙන යනු ලැබේ. ඇත්තෙන් ම එයින් සිදු වුණේ රනිල්ට ඉන්නට අමතර හයියක් ලැබීම ය. දැනුත් එය එසේ ම ය. 

මහරාජා රූපවාහිනී චැනල විසින් පාළු ගෙයක මයික් ටිකක් ඉදිරියෙන් තබා පවත්වන සෙනග නැති මාධ්‍ය සංදර්ශන ඔස්සේ පුම්බනු ලබන පෞරුෂයන්ගේ හිස්කම එසේ වීමට ප්‍රධාන හේතුවයි. සිරසට අහු වී තිබෙන කට්ටිය ඔක්කොම එක ම ජාතියේ අදක්ෂයන් පිරිසකි. සිරසට දක්ෂයන් අවශ්‍ය නැති බව එයින් පෙනේ. ඔවුන්ට අවශ්‍යව ඇත්තේ ඔවුන්ගේ ව්‍යාපාරික හා බල උවමනාවන් වෙනුවෙන් නැටවෙන ඉත්තන් පිරිසක් පමණක් විය හැකි ය. ඔවුන් හමුවේ රනිල්ට ගේමක් තිබුණේ නැත. සිරස ඇත්තෙන් ම කිව්වොත් නන්නත්තාර ය. ඔච්චර නටලාත් සිරසට රනිල් පන්නන්නට බැරි විය. 

රනිල්ට බැඳුම්කර කොමිසම ඉදිරියේ පෙනී සිටින්නට සිදු වීම නිසා දැන් මේ ඉල්ලා අස් වෙන්නට බල කිරීම තීව්‍ර කර තිබේ. රනිල් ඉල්ලා අස් විය යුතු ද?

පිළිතුර නැත යන්නයි. 2015 ජනවාරි 8 වෙනස වෙනුවෙන් ඡන්දය දුන් 62 ලක්ෂය මෛත්‍රීපාල ජනාධිපතිවරයාටත්, වික්‍රමසිංහ අගමැතිවරයාටත් පවරන ලද වගකීම් සම්භාරයක් තිබේ. ඔවුන් එ්වා ඉටු කළ යුතු ය. ඒ වෙනුවෙන් 2020 වන තෙක් වැඩ කළ යුතු ය. එය ඔවුන්ගේ වැඩකට වඩා අපේ වැඩකි. කුමන අඩුපාඩු මධ්‍යයේ හෝ රටේ 2015 සිට සිදු වන ප්‍රජාතාන්ත්‍රික ප්‍රතිසංස්කරණ, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන සාකච්ඡාව සහ විශේෂයෙන් ම ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ ඉදිරියට යා යුතු ය. රජයේ 2025 ආර්ථික දැක්ම 2020 දක්වා හෝ ඉදිරියට ගෙන යාමේ වගකීමක් මෛත්‍රීටත්, රනිල්ටත් තිබේ. ඔවුන් එය කළ යුතු ය. අප ඔවුන්ගෙන් එය ඉටු කරවා ගත යුතු ය.

බැඳුම්කර සිද්ධිය වංචාවක් නම්, කොමිෂමෙන් පසු වැරදිකරුවන්ට එරෙහිව තරාතිරම නො බලා අධිකරණයේ නඩු පැවරිය යුතු ය. රනිල් වැරදි නම් රනිල්ට ද නඩු පැවරිය යුතු ය. මේ නඩු විභාග ද දේශපාලකයන්ගේ හා නිලධාරීන්ගේ සෙසු වංචා සහ දූෂණ සම්බන්ධ නඩු අසන්නට පත් කරනු ලබන අධිකරණයේ ම ඇසිය හැකි ය. ඒවාට වඩා මේවා ඉක්මණ් කළ යුතු හෝ මන්දගාමී කළ යුතු හෝ නැත. අනු පිළිවෙලින් නඩු ඇසිය යුතු ය.

නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ සිටින රාජපක්ෂ පිල්ලිවලට අවශ්‍ය පරිදි නඩු ඇහෙන ක්‍රමය වහා වෙනස් කළ යුතු ය.

බැඳුම්කර වංචාවෙන් රජයට පාඩු වූවා නම් ඒ මුදල් ආපසු අය කර ගත යුතු ය. ඒ සමගම, රාජපක්ෂලාගේ සල්ලිවලින් බිස්නස් කරන බව කියන ලොකුවිතාන වැනි අය විනාශ නො කළ පරිද්දෙන් ම බැඳුම්කර සල්ලිවලින් බිස්නස් කරන ඇලෝසියස් ද විනාශ නො කළ යුතු ය. මතක තබා ගත යුතු කාරණය වන්නේ ලාභ ලැබීම ව්‍යාපාරිකයන්ගේ වගකීමක් මිස වරදක් නො වන බව ය. 

ජනාධිපති කොමිසමේ වැඩිපුර ම තිබෙන්නේ මාධ්‍ය සංදර්ශන ය. දේශපාලකයන්ගේ රෙදි ගැලවීමෙන් චූන් වන්නට පුළුවන් බව ඇත්ත ය. එහෙත්, දේශපාලකයන් හොරුන් බව සහ මෙවැනි ජාවාරම්කරුවන් සමග අත යට ගනුදෙනු කරන බව අලුත් සොයා ගැනීමක් නො වේ. මෙතන සිදු වුණේ ඒ රහස් නාට්‍යමය ස්වරූපයෙන් දිගහැරීම පමණි.

රාජපක්ෂලා ගැන මෙවැනි කොමිෂමක් පත් කර ඔය ටික කරන්නට හෝ මේ ආණ්ඩු පාණ්ඩුව සමත් වූයේ නැත. මුන් ආණ්ඩු කරද්දීත් රාපක්ෂලාගේ සියඹලාණ්ඩුව රජය පාලනය කරයි.

එහෙත්, මේ මාධ්‍ය සංදර්ශන ගැනත් කියන්නට තිබෙන්නේ කෝප් කමිටු වාර්තාව ගැන අප කී දේ ම ය. අභ්‍යන්තර රහස් පිටවීමක් සිදු වූ බවට පැහැදිලි සංයුක්ත සාක්ෂියක් සොයා ගන්නට බැරි වෙන්නේ නම් ඔය විමර්ශනයෙන් ද කිසිදු පලක් නැත. අවසානයේ එය රටට විනෝදය සැපයූ කොමඩියක් පමණක් වන්නට බොහෝ දුරට ඉඩ තිබේ. ඔය දැන් හෙළිදරව් වන ඒවා වනාහි සියලු දේශපාලකයන් සම්බන්ධයෙන් සාමාන්‍ය තොරතුරුවලට වැඩි දෙයක් නො වේ.

රනිල් වික්‍රමසිංහ සම්බන්ධයෙන් මස් රාත්තල ඉල්ලන අයට අප කියන්නේ මෙයයි. රනිල් හිරේ නොව එල්ලුම් ගස් ඇර ගත්තත් අපට නම් කමක් නැත. හැබැයි, ඕනෑවට වඩා හදිසියක් අවශ්‍ය නැත. රනිල් වෙනුවෙන් විකල්පයක් ගොඩනගා ගන්නට අපට කාලය අවශ්‍ය ය. අනෙක් පැත්තෙන් අප ඔහුට පැවරූ වගකීම තවම අවසන් නැත. 

එසේම, හැට දෙලක්ෂයේ අපි අපේ වැඩේ කර ගන්නට අපට අවශ්‍ය නම් රනිල්ව ම නැවත පාවිච්චි කරන්නටත් පසුබට නො වන බව ද මතක් කළ යුතු ය. ඒකට අවශ්‍ය නම් රනිල්ට සමාව දෙන්නට වුව ද අපට ගැටලුවක් නැත.

එහෙම කොහොමදැයි අහන පොදු ජන පෙරමුණේ අය ගිහින් හෙල්පිං හම්බන්තොට කේස් එකෙන් මහින්ද බේරුණේ කොහොමදැයි බලා ගන්න. (ඒකෙන් මේක තේරෙන්නේ නැතිනම් කියන්න. තව ඕනෑ තරම් උදාහරණ දිය හැකි ය.)

එහෙම කොහොමදැයි අහන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ 1989 කැරැල්ල සම්බන්ධයෙන් සෝමවංශ අමරසිංහට නඩු පැවරුණේ නැත්තේ මන්දැයි මතක් කර ගන්න.

එහෙම කොහොමදැයි අහන පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය කුමාර් ගුනරත්නම් නොයෙල් මුදලිගේ වූ ආකාරය හා යළි කුමාර් ගුනරත්නම් වූ ආකාරය ගැන තිබෙන නඩු නො පැවරුණු ජාත්‍යන්තර නීතිමය ගැටලු ටික ඔහුගෙන් ම අසා ගන්න.

එහෙම කොහොමදැයි අහන ඊනියා සිවිල් සමාජය ශිරානි බණ්ඩාරනායකගේ අයින් කර ගත් මුල්‍ය වංචා කේස් ටික නැවත අධ්‍යයනය කර බලන්න.

එහෙම කොහොමදැයි අහන අති වාමාංශිකයන් ඔවුන්ගේ කොටි සංවිධානයේ ප්‍රභාකරන්ගෙන් පසු නායකයා වූ කේපී ගැන සිහිපත් කර ගන්න.

ලොක්කන්ට එහෙම වුණාට පොඩ්ඩන්ට මෙහෙමයි කියන ඊනියා සුචරිතවාදීන් ගමේ අපරාධකරුවන් කීදෙනෙකු හිරේ ඉන්නවාදැයි බලන්න.

නීතිය ඉදිරියේ සියල්ලන් සමාන වුණාට ඇතැමුන් වැඩිපුර සමාන බව තේරුම් ගන්නට ඉහත උදාහරණ ටික ප්‍රමාණවත් ය.

රනිල් ද එවැනි වැඩිපුර සමාන වීමට සුදුස්සෙකි. යහපාලනය මේක ද අහන අයට කියන්නට තියෙන්නේ මෙච්චර ය. අප කරන්නේ යහපාලනය නො වේ. දේශපාලනය ය. යහපාලනය ඇති කළ හැක්කේ නිවැරදි දේශපාලනයෙන් පමණි. 

ආණ්ඩුවට අප කියන්නේ ඇඹරුණා ඇති ය. දැන්වත් වැඩ කළ යුතු ය. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-11-20

රනිල් බැඳුම්කර කොමිසම ඉදිරියේ ඇඹරීම දෙවෙනි වන්නේ මහින්ද ජනෙල් පඩි උඩ නැගීමට පමණි

අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ බැඳුම්කර කොමිසම හමුවට සාක්කි දෙන්නට කැඳවීම අවාසනාවන්ත තත්වයකි.

හේතුව ඔහු මේ රටේ ආර්ථික සංවර්ධනය සම්බන්ධයෙන් යම් දැක්මක් තිබුණු නායකයකු වීමයි. ඔහු මෙවැනි මතභේදකාරී ගනුදෙනුවක පැටලීම මහින්ද රාජපක්ෂට වූ දෙය ම වැනි එකකි.

යුද්ධය කුමන හෝ මාර්ගයකින් අවසන් කිරීමට සමත් වූ, දේශපාලනයේ සුසමාදර්ශීය වෙනසක් සිදු කළ නායකයකු වූ මහින්ද රාජපක්ෂ ඔහු ඉදිරියේ රට ගොඩනැගීමට තිබුණු අවස්ථාව අහිමි කර ගත්තේ යම් සේ ද, රනිල් වික්‍රමසිංහ ද මෙම සිද්ධිය නිසා සිය අනාගත විභවයන් අහිමි කර ගත්තේ ය.

එය රටේ අවාසනාව වන්නේ යම් හෝ ආර්ථික දැක්මක් ඇති වෙනත් නායකයකු රටෙහි නැති වීම නිසායි.

කෙසේ වෙතත්, මෙම ගොඩනැගීම එක්තරා ආකාරයකට වැදගත් ය. වත්මන් පාලනය බලයට ගෙනෙන විට ම අප බලාපොරොත්තු වූ දෙයක් වූයේ නායකත්වය වෙනුවට ආයතන ශක්තිමත් වීමයි. එහෙත් නායකත්වය මෙතරම් දුර්වල වනු ඇතැයි ද, ආයතන මාෆියා ලෙස වර්ධනය වනු ඇතැයි ද අප බලාපොරොත්තු වූයේ නැත.

අද වන විට රාජ්‍ය ආයතනවල ස්වභාවය තේරුම් ගත හැකි කදිම නිදර්ශනයකි ලංකා ඛනිජ තෙල් නීතිගත සංස්ථාව. පසුගියදා ඇති වුණ තෙල් අර්බුදය තනිකර ම ඔවුන්ගේ නිර්මාණයකි. ඒ පිළිබඳව ඇති තරම් ලියැවී ඇති නිසා නො ලියමි.

මෙතැනින් ඉදිරියට යන්නේ කෙසේ ද යන්න ගැන කල්පනා කරන පුරවැසි ව්‍යාපාර විසින් අවධානය යොමු කළ යුතුව තිබෙන පැතිකඩ දෙකක් කෙරෙහි අවධානය යොමු කරමි.

පළමුවැන්න, වත්මන් නායකත්ව දුබලතාව පාවිච්චි කරමින් ඒකාධිපතියකු මතු වීමට තිබෙන ඉඩ පාලනය කර ගැනීමයි. වත්මන් නායකත්වයේ දුබලතා නැති කර ගත් ශක්තිමත් ප්‍රජාතාන්ත්‍රික පාලනයකට මිස ඒකාධිපතියකුට මතු වීමට ඉඩ දිය යුතු නැත.

දෙවැන්න අතීතයට නො යාමයි. සරලව කිවහොත් මහින්ද රාජපක්ෂට නැවත ඉඩ නො දීමයි.

මොනවා කීවත්, එක ම ජනප්‍රිය රාජපක්ෂ මහින්ද රාජපක්ෂ පමණක් බව දැන් දැන් නැවත නැවතත් ඔප්පු වෙමින් තිබේ. ගෝඨාභය වැනි චරිතවලට මහින්ද සෙවණේ මිස අනාගතයක් නැත. අනෙක් පැත්තෙන් මහින්ද ද ගෝඨාභයට ඔහු අභිභවා යන්නට දෙන්නට තරම් අනුවණ අයෙකු නො වේ.

රාජපක්ෂලාගේ පොහොට්ටු සෙල්ලම අවසන් වන්නේ පළාත් පාලන මැතිවරණයෙනි. මේ වන විට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ශක්තිමත් ලෙස මැතිවරණයට සූදානම් වන්නට මුල පුරා ඇති බව පෙනේ. පොහොට්ටුව ශ්‍රීලනිපය දෙකට කඩා අවසානයේදී තුන්වන තැනට පත් වන්නට ද යම් ඉඩක් ඇත. දෙවෙනි තැන ගත්තත්, එය පොහොට්ටුවේ අවසානය ම ය.

අප ඉතා පරීක්ෂාවෙන් ඉදිරිය වෙත ඇස් කණ් යොමාගෙන හරි තැනදී හරි ආකාරයට මැදිහත් විය යුතු ය. අප යයි කියන්නේ කවුරුදැයි අහන්නට පෙර මෙසේ කියමි. අප කියන්නේ පක්ෂ හා දෘෂ්ටිවාදී දේශපාලනයට ඉදිරියෙන් සිටින නිදහස් මතධාරී, ඉදිරිගාමී ජනතාවයි.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-11-18

ගිංතොට ජාතිවාදී කලබලවලට වගකිව යුත්තේ කවුරු ද?

Photo from thefakawitraveller.com
දින කිහිපයක් තිස්සේ ගිංතොට ප්‍රදේශයේ සිදු වෙමින් තිබෙන බව කියන සිංහල මුස්ලිම් ගැටුම පාලනය කිරීමට පොලිස් විශේෂ කාර්ය බලකාය යොදවා ඇති බව ද, ඇතැම් ප්‍රදේශවල පොලිස් ඇඳිරි නීතිය පනවා ඇති බව ද වාර්තා වේ.

සාමය කඩ කරන්නන්ට වෙඩි තැබීම දක්වා බලතල පොලිසිය සතු වන අතර ඒවා අවශ්‍ය නම් මෙවැනි තත්වයන් පාලනය කිරීම සඳහා ක්‍රියාත්මක කළ යුතු ය.

විවිධ පුද්ගලයන් විසින් විවිධ කටකතා පතුරුවමින් සිටින අතර, සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ ප්‍රචාරය වන පුවත් හා මතවාද ඉතා පැහැදිලිව ම විශ්වසනීයත්වයකින් හා වගකීමකින් තොර ය.

විශේෂයෙන් ම, මෙවැනි සිදුවීම් ආණ්ඩුව සමග පටලැවීමට උත්සාහ කරන බවක් ද පෙනෙන බැවින් ආණ්ඩුව විසින් කළ යුතුව තිබෙන දෙය වන්නේ නීතිය උපරිම අන්දමින් ක්‍රියාත්මක කිරීමයි. මේ වන විටත් ගැටුමට මුල් වූ ඇතැමුන් අත්අඩංගුවට ගෙන තිබේ. ජාතිභේදයකින් තොරව සියලු වැරදිකරුවන් අත්අඩංගුවට ගත යුතු ය. එසේම, මෙම සිදුවීම භාවිතා කරමින් දේශපාලන වාසි ගන්නට උත්සාහ කරන පිරිස්වලට එයට කිසි සේත් ම ඉඩ නො දීමේ වගකීමක් ද ආණ්ඩුවට තිබේ.

මේ පිටුපස ඇමති වජිර අබේවර්ධන සිටින බව මෙම භික්ෂුව ප්‍රසිද්ධියේ ම පවසයි. මේ සම්බන්ධයෙන් ඒ භික්ෂුව යූටියුබ් මගින් ප්‍රචාරය කළාට පොලිසියට පැමිණිලි කර තිබේ ද යන්න විමසා බැලිය යුතු ය. එසේ ම, එය සත්‍යයක් නො වේ නම්, මෙම භික්ෂුව සම්බන්ධයෙන් අපහාස නීතිය යටතේ පියවර ගැනීම වජිර අබේවර්ධනගේ වැඩකි. ජාතිවාදී ගැටුම ඇති වීම පාලනය කිරීමට මෙවැනි පියවර ද ඉතා වැදගත් ය.

ප්‍රාදේශීය දේශපාලනය මේ පසුපස තිබෙන්නට ඉඩ ඇති බව අපි ප්‍රතික්ෂේප නො කරමු. එසේම, සිංහල, මුස්ලිම් අන්තවාදී බලවේග ද මෙවැනි අවස්ථාවලදී සංවිධානාත්මකව තත්වය තීව්‍ර කිරීමට ඉදිරිපත් වන බව පැහැදිලි ය.

අනෙක් පැත්තෙන් මේ පසුපස ව්‍යාපාරික ගැටුම්, ආර්ථික ඊර්ෂ්‍යාවන් වැනි දේ ඇති බව ප්‍රහාර දෙස බැලූ විට පෙනේ. වැඩිපුර ප්‍රහාර එල්ල වන්නේ ව්‍යාපාරික ස්ථානවලට හා ව්‍යාපාරිකයන්ට ය. සමස්තයක් ලෙස ම මේ අන්තවාදයන් අවුළුවන පිරිස් පිටුපසින් සිටින කඩාකප්පල්කාරීන්ගේ ප්‍රධාන ඉලක්කය ආර්ථිකයයි.

මෙය ද බොහෝ දුරට ධර්ගා නගරයේ සිදුවීමට සමාන ය. සිදු වී තිබෙන්නේ අහම්බ හදිසි අනතුරක් සම්බන්ධ සාමාන්‍ය ගැටුමක් වුව ද, එයට ජාතිවාදී අර්ථකථනයක් දීම හේතුවෙන් මෙම ගැටුම නිර්මානය වී තිබේ.

මෙය දෙමළ ඊලාම් සටනේ නිමාවෙන් පසු සිංහල ජාතිවාදී ව්‍යාපාර විසින් මතු කර ගන්නා ලද මුස්ලිම් බිල්ලකු පිළිබඳ සංකල්පයේ ම ඉදිරි පියවරකි. සිංහල ජාතිවාදී ව්‍යාපාරවලට සිය පැවැත්ම සඳහා එවැනි බිල්ලකු අවශ්‍ය ය. අනෙක් පැත්තෙන් මුස්ලිම් ජාතිවාදීන්ට ද මේ ඔස්සේ අලුත් පැවැත්මක් නිර්මානය වී තිබේ. මේ දෙපිරිස ම විසින් කරනු ලබන්නේ සමාජයට බිය විකිණීම හා ඒ ඔස්සේ අරමුදල් සම්පාදනය කර ගැනීමයි. එකතු කර ගන්නා මුදල් වෙනුවෙන් කලින් කල මෙවැනි සංදර්ශන පෙන්විය යුතු ය.

රටක ආණ්ඩුවක්, රජයක්, පොලිසියක්, හමුදාවක් අවශ්‍ය මේ තත්වයන් තේරුම් අරගෙන නියපොත්තන් කැඩිය හැකි මට්ටමේදී ම ඒවා මර්දනය කිරීමට ය. මහජනතාව ලෙස අප බදු ගෙවා ඒ ආයතන නඩත්තු කරන්නේ ඒ වෙනුවෙනි. එහෙත්,  සුපුරුදු පරිදි මෙතනත් සිදු වී තිබෙන්නේ පොරවෙන් කපන්නට සිදු වන තරමට ප්‍රශ්නය වර්ධනය වීමයි. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-11-16

මහාචාර්ය නලින් ද සිල්වා හා ඇත්ත බොරු වීම

නලින් ද සිල්වා මහාචාර්යතුමාත් හරියට සනත් ජයසූරිය වගේ ය. ජයසූරිය ක්‍රීඩාවෙන් සමුගත් මුත් ඉන් අනතුරුව නැවතත් ක්‍රීඩා කළේ ය. 

මහාචාර්ය නලින් ද සිල්වා ද ලිවීම නවත්වන බව කීව ද ඔහු ඇත්තට ම එසේ නවත්වා ඇද්දැයි නො දනිමි.

කෙසේ වෙතත්, මහාචාර්ය නලින් ද සිල්වා ලිවීම නැවැත්වූයේ ඇයි?

ඔහුගේ ලිවීම නතර වීම ගැන විස්සෝප වෙමින් එයින් තමන් ප්‍රවර්ධනය කර ගත් බොහෝ දෙනෙකුට මහාචාර්ය නලින් ද සිල්වා තමන් ලිවීම නතර කරන බව කීවේ ඇයිදැයි අමතක විය. 

ඔහු ලිවීම නතර කළේ සයිටම් අහෝසි කිරීමට ආණ්ඩුව තීරණය කළ නිසා බව ඔහු කියයි. ඔහු මෙතෙක් මේ ආණ්ඩුව ගැන කිසිදු හොඳක් කියූ, ඒ ගැන බලාපොරොත්තුවක් තිබුණු අයෙකු නො වූව ද හදිසියේ ඔහුට ආණ්ඩුව මතක් වූයේ ඇයි?

මහාචාර්ය නලින් ද සිල්වාගේ දාර්ශනික මැදිහත් වීම බැරෑරුම් ලෙස ගන්නා අය ඔහුගේ පහත සඳහන් ප්‍රකාශය ද බැරෑරුම් ලෙස ගත යුතු ය. 

මගේ අදහස වූයේ නිදහස් අධ්‍යාපනය යනු මුදල් ගෙවා අධ්‍යාපනය ලැබීමට හැකි අයට ඒ අවස්ථාව නැති කිරීම නොවන බව. 

මෙය තව බොහෝ දේවලට අදාළ ය. නිදහස් සෞඛ්‍යය යනු මුදල් ගෙවා සෞඛ්‍ය පහසුකම් ලැබීමට හැකි අයට ඒ අවස්ථාව අහිමි කිරීම නො වේ.

ඊනියා සයිටම් විරෝධීන් ඉදිරියේ ආණ්ඩුව දණ නමන්නට ඇත. ඒ ගැන පුදුම විය යුතු ද නැත. එහෙත්, ඇත්ත බොරු වෙන්නේ නැත.

මේ ලිපිය නැවත කියවා වටහා ගැනීම වැදගත් ය.


අන්තිම ලිපිය

මා ලියන්නේ පුරුද්දට වුවත් මා ඒ ලිපි පළ කරන්නේ ඇයි? ඒ මට අනෙක් අයට කීමට යමක් ඇතැයි සිතන නිසයි. එහෙත් ඒ කියන දේ ඒ අනෙක් අය වැරදි කියා නිගමනය කරන්නේ නම් මා ඒ ලිපි පළ කළ යුත්තේ ඇයි? අවුරුදු තිස්පහකට වැඩි කාලයක් මා ලියා පළ කර ඇති නමුත් තුන්හාර සියයක්වත් මා කියන දේ නිවැරදි කියා නොපිළිගන්නා බව පැහැදිලියි. 1994 දී මා කළුතර දිස්ත්‍රික්කයට තරඟ කළ අවස්ථාවේ දී මට මනාප පන්දහසකට වඩා ලැබුණෙ නැහැ. ඒ මුළු දිස්ත්‍රික්කයෙන් ම! මෙරට ජනයා මගේ දේශපාලන අදහස්වලට අකමැති බව, ඒ වැරදි යැයි සලකන බව මා එදා තේරුම් ගත යුතුව තිබුණා.

ඊයේ (නොවැම්බර් 08) මට ඒ අවබෝධය ලැබුණු දවස ලෙස සලකන්න පුළුවන්. ආණ්ඩුව සයිටම් අහෝසි කරන්න තීරණය කරලා. සයිටම් නිසා නිදහස් අධ්‍යාපනය විනාශ වන බව මෙරට ඉතා වැඩි පිරිසක් කියනවා. මගේ අදහස වූයේ නිදහස් අධ්‍යාපනය යනු මුදල් ගෙවා අධ්‍යාපනය ලැබීමට හැකි අයට ඒ අවස්ථාව නැති කිරීම නොවන බව. මා මේ සම්බන්ධයෙන් ලිපි රාශියක් ලියා ඇති. එහෙත් බොහෝ දෙනා එය අනුමත කරන්නේ නැහැ. ඔවුන් මට විරුද්ධ වනවා පමණක් නොව ඒ ලිපි කියවීම ද ප්‍රතික්‍ෂෙප කළ බව ප්‍රතිචාරවලින් පැහැදිලි වුණා. මා ගෙන ආ තර්ක වැරදි බව කිසිවකු පෙන්වා දී නැති නමුත් අති විශාල බහුතරය මගේ තර්ක වැරදි බව පිළිගෙන තිබෙනවා. සයිටම් අහෝසි කිරීමත් සමග දෙතුන් සියයක් හැර රටේ බහුතරය මා කියන දේ නොපිළිගන්නා බව පැහැදිලියි.

මා පළ කරන ලිපිවලින් පලක් නොවන බව පැහැදිලියි. රටේ බහුතරයට මගෙන් ඉගෙනීමට දෙයක් නැහැ. බුදුදහම ඉතිහාසය බටහිර විද්‍යාව සාහිත්‍යය දර්ශනය යථාර්ථය දැනුම ආදිය ගැන කියන කිසිවක් බහුතරයක් පිළිගන්නේ නැහැ. මා අසාර්ථක බවත් දැනුම් තේරුම් නැත්තකු බවත් පිළිගැනීමට සිදු වී තිබෙනවා. මගෙන් ඉගෙනීමට දෙයක් නොමැති අයට ලිවීමෙන් පලක් නැහැ. හැරත් මට වඩා යමක් කමක් දන්නා අය දසදහස් ගණනින් රටේ සිටින විට, ඔවුන් ඉතා තර්කානුකූල ව ලියන විට, මා කිසි දෙයක් අලුතින් ලියා නැති බව විචක්‍ෂණ ජනමාධ්‍යවේදීන් ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කරන විට, ලිපි පළ කිරීම අනවශ්‍ය බව පැහැදිලියි.

මින් පසු අවුරුදු තිස්පහකට වැඩි කාලයක් තිස්සේ මා කළ වරද කරන්නේ නැහැ. මේ ලිපිය මා පළ කරන අන්තිම ලිපියයි. මගේ ලිපි අන්තිම බව පාඨකයා තේරුම් ගෙන බොහෝ කල්! මා මින් පසු මෙරට අයට කියවීමට සිංහලෙන්වත් ඉංගිරිසියෙන්වත් ලිපි පළ කරන්නේ නැහැ. ඉංගිරිසියෙන් ලිපි පළ කිරීම නවතා අවුරුදු කිහිපයක් වෙනවා. අවුරුදු තිස්පහක් ඔබේ කාලය නාස්තිකිරීම ගැන කණගාටු වෙනවා.
නලින් ද සිල්වා

2017 නොවැම්බර් 09

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-11-14

වාමාංශික ‘බව‘ දුක සහ කම්කරුවන්ගේ ‘බව‘ කර්මය

ලංකාව කියන්නෙ අමුතු රටක්. මේකෙ වාමාංශිකයන් කිසිදාක තනියෙන් ආණ්ඩු පිහිටුවලා නැහැ. හැබැයි, ලංකාවෙ ජනමතය පාලනය කරන්නට වාමාංශිකයන්ට විස්මිත හැකියාවක් තියෙනවා. ඒ වගේ ම කුඩා බලය වුණත් පාවිච්චි කරලා සමාජයේ ගමන වළක්වන්නටත් ඔවුන්ට හැකියාව තියෙනවා. හොඳම උදාහරණය තමයි පෞද්ගලික අධ්‍යාපනය හා ව්‍යවසායකත්වය සම්බන්ධයෙන් රජයේ ප්‍රතිපත්ති වෙනස් කරන්නට සයිටම් විරෝධී අරගලය හරහා ඔවුන් සමත් වීම.

හැබැයි, බොහෝ විට ඔවුන් සාර්ථක වෙලා තියෙන්නෙ ප්‍රතිගාමී බලවේග සමග සන්ධානගත වූ අරගලවලදි විතරයි. සයිටම් විරෝධී අරගලය දිනා ගන්නට ලැබුණේ දොස්තර සංගමයේ ඉතා පටු, ආත්මාර්ථකාමී උවමනාවක් සමග සන්ධානගත වුණ නිසායි. ඒ උවමනාව තමයි, වෛද්‍ය හිඟයක් තබාගෙන මහජන මුදල්වලට කේවෙල් කරමින් සුවිශේෂ වරප්‍රසාද ලබා ගන්නටත්, අධික ලෙස රෝගීන් සූරාකමින් බදු පවා නො ගෙවා විශාල ලාභ ලබන්නටත් තිබෙන ඉතා දක්ෂිණාංශික වූ ප්‍රතිගාමී උවමනාව.

මේ විදියට ම තමයි වාමාංශිකයන් කලින් කලට ජාතිවාදය සමග එකතු වන්නේත්. ලංකාවේ වාමාංශිකයන්ට දීර්ඝ කාලීන ජනවාර්ගික ගැටලුව විසඳීම සඳහා කිසිවක් කරන්නට බැරි වී තිබෙන එකෙන් ම පෙනෙනවා වාමාංශිකකමේ තරම.

කෙසේ වෙතත්, මොවුන් විසින් නිර්මානය කර තිබෙන සමාජ මිථ්‍යාවන් රැසක් සමාජයේ ස්ථාවර වෙලා තියෙනවා. ඒවා ඉතා ප්‍රගතිශීලී අදහස් ලෙස පිළිගැනීමට ලක් වී තිබෙන, එහෙත්, හරයාත්මකව ඉතා ප්‍රතිගාමී ලක්ෂණ සහිත පිළිගැනීම්. 

දර්ශනය කියන්නේ පවත්නා පිළිගැනීම් නිවැරදිදැයි ප්‍රශ්න කිරීම වුණත්, ලංකාවේ වාමාංශික දර්ශනවාදීන් හිතාමතා ම ඒ ප්‍රශ්න කිරීම මගහරිනවා. ඒ විතරක් නෙමෙයි, මෙවැනි පිළිගැනීම් ජනතාව විසින් ප්‍රශ්න කිරීම වළක්වන්නට ඔවුන් විවිධ කූට උපාය අනුගමනය කරනවා.

මෙයට හොඳම උදාහරණයක් තමයි, බව නමින් බ්ලොග් අඩවියක් පවත්වාගෙන යන කණ්ඩායම. එහෙත්, ඔවුන් කිසිදාක ලංකාවේ වාමාංශය විසින් කර තිබෙන පන්ති විග්‍රහයේ ගැටලුවට අවධානය යොමු කරන්නේ නැහැ. හේතුව, එය වාමාංශික පිළිගැනීම් ප්‍රශ්න කරන, මහජනතාවට වඩා ප්‍රයෝජනවත් වන දාර්ශනික සංවාදයකට මුලපිරීමක් වන නිසා. ඒ වෙනුවට ඔවුන් මතු කරන්නේ භෞතිකවාදය හා විඥානවාදය පිළිබඳ කිසිදා අවසන් නො වන සංවාදය වැනි මූලධාර්මික දේවලුයි. අප ඔවුන් එසේ පමණක් කරනවා නම්, එයට විරුද්ධ නැහැ. හැබැයි ඔවුන් පසුගිය කාලයේ සයිටම් විරෝධයේ න්‍යාය සම්පාදකයන් බවට පත් වී සිටියා. අපගේ විවේචනය වැලමිටෙන් ඇනීමක් ලෙස නො ගෙන වඩා සංයුක්ත ලෙස තේරුම් ගන්නට ඔවුන්ට මෙම සටහන ඉවහල් වනු ඇතැයි අප සිතනවා. 

කම්කරුවන්ට තමන්ගේ සැබෑ ප්‍රශ්න විසඳා ගැනීමට ඉවහල් වන දාර්ශනික සාකච්ඡා වෙනුවට ව්‍යාජ සංවාද කරළියට ගෙන ඒම ප්‍රතිගාමී කාර්යයක් ලෙස අපි දකිනවා. අප ඔවුන් විවේචනය කරන්නේ එවැනි පදනමකිනුයි. පෞද්ගලිකව අප ඔවුන්ගේ දාර්ශනික ලිපි කියවනවා. ඔවුන් සයිටම් විරෝධී සටනට සම්බන්ධ නො වුණා නම් අප මෙම චෝදනාව ඔවුන්ට එල්ල කරන්නේ නැති බව ද කිව යුතුයි.

පන්තිමය උවමනාව කෙසේ වෙතත්, බව වෙබ් අඩවියේ ශාස්ත්‍රීය හරය අප අගයනවා. වැඩ කරන ජනතාව එය කියවිය යුත්තේ ඔවුන්ගේ ප්‍රතිගාමී අරමුණ ගැන අවබෝධයකින් යුතුවයි. මෙන්න ලින්ක් එක.  

අප වාමාංශිකයන් විසින් ස්ථාපිත කර තිබෙන මෙම ව්‍යාජ සමාජ පිළිගැනීම් අභියෝගයට ලක් කරන එක දිගට ම කරනවා. මේ ලිපියත් ලියන්නෙ ඒ වෙනුවෙන්. 

මූලිකව ම වාමාංශිකයන් කියන්නේ පීඩිතයන්ගේ නියෝජිතයන් පිරිසක් නො වන බව අපි කියනවා. ඔවුන් නියෝජනය කරන්නේ ලංකාවේ බලවත් ම සමාජ පන්තිය වන මධ්‍යම පන්තියේ මැද හා පහළ ස්ථරයි. රජයෙන් යැපෙන මධ්‍යම පන්තිය කියන්නෙ ඉතා පැහැදිලිව ම බදු මුදල් සූරා කන, මහජන මුදලින් යැපීම සාධාරණීකරණය කළ හැකි මට්ටමටවත් මහජන සේවාවන් පවත්වාගෙන නො යන පීඩක පන්තියක්. මේක හංගන්න කොයි තරම් තියරි හැදුවත් මේ ඇත්ත මහජනතාව දන්නවා. නැත්තේ ඇත්ත ගැන දැනුම නෙමෙයි. අවබෝධයක් නැතිකමයි.

ඵලදායී වැඩ කරන ජනතාව අතර වාමාංශිකයන්ට කිසිදු පදනමක් නැහැ. ඔවුන් කම්කරු පන්ති වෘත්තීය සමිති ලෙස හඳුන්වන ඒවා වෙන මොකවත් නෙමෙයි, රජයේ සේවයේ හා රජයේ ව්‍යවසායන්ගේ වෘත්තීය සමිතියි. ඔවුන්ට පෞද්ගලික අංශයේ කම්කරුවන් අතර පදනමක් ඇත්තේ ම නැති තරම්. කම්කරුවන් ඔවුන් වැඩපොළවලට වැද්ද නො ගන්නේ අන් කිසිදු හේතුවක් නිසා නෙමෙයි. වාමාංශික වෘත්තීය සමිතිකාරයන් අවසානයේදී කරන්නේ තමන්ගේ රස්සාවට කෙළින එක විතරක් බව දන්නා නිසායි.

ධනපති පන්තිය යයි නම් කරමින් ඔවුන් ව්‍යවසායකයන්ට එරෙහිව දැවැන්ත වෛරයක් කම්කරුවන් අතර ගොඩනැගුවත්, ඇත්තෙන් ම ලංකාවේ ධන කුවේරයන් වන්නේ රැකියා සම්පාදකයන් වන, බදු ගෙවන්නන් වන, අපනයන ආදායම් ගෙනෙන්නන් වන ව්‍යවසායකයන් ද යන්න ප්‍රශ්නයක්. උදාහරණයක් විදියට ලංකාවේ දේශපාලකයන්, නීතිඥ හා වෛද්‍ය වැනි වෘත්තිකයන්, ටියුෂන් ගුරුවරුන්, ගිනි පොළීකාරයන්, ජ්‍යෝතිෂකාරයන්, කට්ටඩියන්, හොර වෙදුන්, පූජකයන් එහෙම විශාල ධනයක් සංකේන්ද්‍රණය කර ගන්නවා. ඒත්, ඔවුන් එතරම් පිරිසකට රැකියා සපයන ව්‍යවසායකයන් නෙමෙයි. එසේම, ඔවුන් වැඩිදෙනෙකු ඉතා පැහැදිලිව ම බදු වංචාකරුවන්. මේ ධනවතුන් කිසි විටෙක වාමාංශිකයන්ගේ විරෝධයට ලක් වී නැහැ.

සියල්ල රජය විසින් මහජනතාවට නොමිළේ ලබා දිය යුතුයි කියා අදහසක් වාමාංශිකයන් මහජනතාව අතර පතුරුවනවා.එහෙත්, රජයට ආදායම් ලැබෙන මාර්ග හැම එකකට ම ඔවුන් විරුද්ධයි. එසේම, ඔවුන් බලාපොරොත්තු වන්නේ ව්‍යවසායකයන්ගෙන් අසීමිතව බදු අය කිරීමයි. ව්‍යවසායකයන් හැම ආකාරයෙන් ම හිර කර ඔවුන් අධෛර්ය කිරීමට ද ඔවුන් ක්‍රියා කරනවා.

මේ අතර රැකියා යනු රජයේ රැකියා පමණක් ය යන ආකල්පය ද සමාජයේ ස්ථාපිත කරන්නේ මොවුන් විසිනුයි. පෞද්ගලික අංශයේ හා සුළු හා මධ්‍යම පරිමාණ කර්මාන්තවල රැකියා කරන ශ්‍රමිකයන් කිසි මොවුන්ගේ පිළිගැනීමට ලක් වන්නේ නැහැ. රජයේ සේවයේ කාර්යක්ෂමතාව නැංවීම වෙනුවෙන් වාමාංශිකයන්ගේ වෘත්තීය සමිති ඉතිහාසයේ කිසිම දවසක කිසිම දෙයක් කර නැහැ. ලංකාවේ උපාධිධාරීන් වැඩි දෙනෙකු රැකියාවලට යෝග්‍ය තත්වයට හැඩගැස්වීම සඳහා අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ ගෙන එනවාටත් විරුද්ධ ඔවුන් රැකියා වෙළඳපොළේ ඉල්ලුමක් නැති මේ උපාධිධාරීන්ට මහජන මුදලින් රැකියා ලබා දෙන්නත් සටන් කරනවා.

මේ දැවැන්ත, අකාර්යක්ෂම, මුල සිට අග දක්වා ම දූෂිත රජය නිසා මේ වන විට ජනතාවට විශාල ණය බරකට උර දෙන්නට සිදු වී තිබෙනවා. එහෙත්, වාමාංශිකයන්ට අවශ්‍ය රජය තව තවත් විශාල කරන්නටයි. එය ඉතා පැහැදිලි මධ්‍යම පන්තික උවමනාවක්.

ලංකාවේ ප්‍රශ්න විසඳන්නට තමන්ට බලය දෙන්නැයි ඔවුන් ඉල්ලා සිටිනවා. දේශපාලකයන්ගේ පමණක් දූෂණ නැති කිරීමෙන් රට ගොඩ ගත හැකි බවට මිථ්‍යාවක් ද ඔවුන් වපුරනවා. ඔවුන් කිසි විටෙක රජයේ නිලධාරීන්ගේ හා රජයේ සේවකයන්ගේ වංචා, දූෂණවලට එරෙහිව කිසිදු වැදගත් පියවරක් අරගෙන නැහැ.

වාමාංශිකයන් විසින් උත්කර්ෂයට නගන තවත් පිරිසක් තමයි ගොවි ජනතාව යයි ව්‍යාජ ලෙස හඳුන්වනු ලබන, එහෙත් සැබැවින් ම බහුතරයක් දෙනා ග්‍රාමීය දිළින්දන් වන පිරිස. ඔවුන් වෙනුවෙන් මහජන මුදලින් පොහොර, වතුර ආදිය දී අස්වැන්නත් වැඩි මිළට ගත යුතු යයි ඔවුන් කියනවා. එහෙත්, මොවුන් සැබෑ වෘත්තීය ගොවීන් බවට පත් කිරීමට අවශ්‍ය ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ ආදී පියවර ගන්නවාටත් ඔවුන් විරුද්ධයි.

වාමාංශිකයන්ට කිසි දාක මේ රටේ බලය ගැනීමේ උවමනාවක් ඇති බවක් පෙනෙන්නේ නැහැ. වාමාංශික නායකයන් එකක් හරියට ම විග්‍රහ කර ගන්නට දන්නවා. ඒ තමයි, තමන්ට බලය ලබාගෙන කිසිවක් කළ නො හැකි බව.

වාමාංශිකයන්ගේ ශ්‍රමයේ අස්වැන්න හැමදාමත් නෙළාගෙන තිබෙන්නේ මධ්‍යම පන්තික අවස්ථාවාදී පක්ෂයක් වන ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයයි. දැන් නම්, වාමාංශිකයන්ගේ සියලු අමනකම්වල ඵලය සතුටින් නෙළා ගන්නේ රාජපක්ෂ ඒකාධිපති කල්ලියයි.

වාමාංශිකයන් සාමාන්‍යයෙන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ආරක්ෂා කරන්නේ නැහැ. ඉතිහාසය මුළුල්ලේ ම ඔවුන් වඩා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජ වටපිටාවන් ඇති වූ පසු වර්ජන, පෙළපාලි, හර්තාල් ආදියෙන් එය කඩාකප්පල් කර, ඒකාධිපතිවාදයකට රට තල්ලු කර තිබෙනවා. 1953, 1956 -59, 2001-2003 සහ 2015න් මෙපිට වකවානුව උදාහරණ ලෙස සැලකිය හැකියි. මේ හැම යුගයක් ම අවසන් වී තිබෙන්නේ දැඩි ඒකාධිපතිවාදී පාලනයන් බලයට පැමිණෙමිනුයි. අවසානයේදී ඔවුන් කරන්නේ, නොමග ගිය තරුණ පරපුරක් මර්දකයන්ට බිලි දී ඇතැම් විට තමනුත් විනාශ වීමයි. මේ අතර, කපටි ම පිරිස බටහිර රටවලට පැන ගන්නවා.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-11-13

රේඩියෝ බැලීම හෙවත් මගේ රේඩියෝ කතා

රේඩියෝ කියන්නෙ හරි සුන්දර දෙයක්. රූපවාහිනී එන්න කලින් ඉපදුණු අපේ පරම්පරාවෙ අය රේඩියෝවට පෙම් බැඳි තරම ගැන අපූරු කතාවක් තමයි ලියනගේ අමරකීර්ති ලියපු කුරුළු හදවත නවකතාව.

රේඩියෝවට පෙම් බැන්දට, ගෙදරදි ප්‍රවෘත්ති කියන විධිය අනුකරණය කරමින් පත්තරේ කියෙව්වට, ගමේ තොරණ ගාව එහෙම ලවුස්පීකරෙන් එනවුන්ස් කළාට රේඩියෝ ලෝකෙ අප වගේ හද්ද ඩොටේ කට්ටියට ගොඩක් දුර වුණා. ඒ හීන එහෙම්ම ම බොඳ වෙලා ගියා.

හැබැයි මං පදවියේ ගුරුවරයකුව ඉන්න කාලෙ සාම රැළිවල එහෙම කරපු නිවේදනයන් නිසා ජයතිලක බංඩාර අයියා හරහා රජරට සේවයට සම්බන්ධ වෙන්නට අවස්ථාවක් ලැබුණා.

එතකොට මං හිටියෙ අනුරාධපුරේ. රජරට සේවයෙන් පුහුණුවක් දීලා මා ඇතුළු පිරිසකට ස්වේච්ඡා සන්නිවේදකයන් විදියට වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කිරීමේ සිට නිෂ්පාදනය දක්වා බොහෝ දේවලට සම්බන්ධ වෙන්නට නිර්ලෝභී අවස්ථාවක් එවකට රජරට සේවයේ පාලිකාව වූ ශ්‍රියානි සමරනායක අපට ලබා දුන්නා.

හැබැයි 2001දී රනිල් වික්‍රමසිංහ බලයට පත් වීමත් එක්ක රජරට සේවයේ ප්‍රධානියා බවට නැවත පත් වුණ ජෝතිපාල තෙබුවනගෙ මුල් ම රාජකාරිය වුණේ අප කණ්ඩායම දොට්ට දාන එක. ඒ වෙනකොට මම මගේ අවසන් වැඩසටහන කරලා සමු ගැනීම සඳහා මෙන්න මේ ගීතයත් වාදනය කරලායි තිබුණෙ.



එතනින් මගේ රේඩියෝ කතා අවසන් වුණා. මං අනුරාධපුරය දාලා ගමට ආවා. රනිල්ගෙ ආණ්ඩුව වැටුණට පස්සෙ මගෙත් එක්ක වැඩ කළ පිරිස සහන නිවේදකවරුන් ලෙස සේවයට බඳවා ගත්තත් මං ඒ ගැන හෙව්වෙ නැහැ. එතකොට මං හිරු පත්තරේ වැඩ. බැහැලම දේශපාලනය කරනවා.

රේඩියෝ ගැන නැවත ආසාවක් ඇති වුණේ 2012දි විතර බීබීසී සිංහල සේවයේ තනතුරකට අයදුම් කළ වෙලාවෙයි. මුලින් ම සිංහල, ඉංග්‍රීසි දෙපැත්තට ම පරිවර්තන හැකියාවන් පරීක්ෂා කරන ප්‍රශ්න පත්තරයකට උත්තර ලිව්වා. මං දන්නවා ඒකෙන් මං උපරිම ලකුණු ගත් බව. එතන ඇවිත් හිටි අයගෙන් දෙපැත්තට ම පරිවර්තන කරන්නට පළපුරුද්ද තිබුණු අය අඩුයි. ඊළඟට ඔඩිෂන් එකක් හෙවත් හඬ පරීක්ෂාවක් තිබුණා. මේ සියල්ල ඉතා මැනැවින් බ්‍රිටිෂ් කවුන්සිල් ආයතනය විසින් මෙහෙයෙව්වා.

ඉන් පසුව, සම්මුඛ පරීක්ෂණයට ප්‍රියත් ලියනගේ බ්‍රිතාන්‍යයේ සිට ආවා. සම්මුඛ පරීක්ෂණය අවසානයේදී මම ඇහුවා මට ලිඛිත පරීක්ෂණයේ සහ ඔඩිෂන් එකේ ප්‍රතිඵල දැනගන්නට පුළුවන් ද කියලා. එතනින් තමයි සෙට් ගේම එළියට පැන්නෙ. මෙන්න ප්‍රියත් ලියනගේ කියනවා එහෙම එකක් ගැන එයා දන්නෙ නැහැ කියලා. මම මෙතන සිදු වුණ කූට ප්‍රයෝගය සම්බන්ධයෙන් බීබීසී එකේ ප්‍රධානීන්ට පැමිණිලි කළා. ඔවුන් නැවතත් මගේ පැමිණිල්ල විමර්ශනය කරන්නට ප්‍රියත් ලියනගේට යොමු කරන බව කිව්වා. මං ඇහුවා මගේ පැමිණිල්ල එයාට විරුද්ධව නම් එයා කොහොමද ඒක විභාග කරන්නෙ කියන එක. ඕක ඉතින් ඒ පැත්තට, මේ පැත්තට ඇඹරි ඇඹරි තිබිලා මට ම එපා වෙලා මං අතහැර දැම්මා. ඒක එහෙම වුණ එකත් නරක ම නැහැ. මිදි ඇඹුල කතාවම ම නෙමෙයි, ඒ වගේ ආයතනයකින් අවස්ථාවක් ලැබුණා නම් හොඳයි. ඒත් මං හිතන්නෙ දැන් තියෙන බීබීසී සිංහල සේවය වගේ එකක් නම් මේ බ්ලොග් එකේ වුණත් කරන්නට බැරිකමක් නැහැ කාලය පොඩ්ඩක් හොයා ගන්නට පුළුවන් නම්. ප්‍රියත් ලියනගේ ටික කලකට පසු වෙනත් වංචා වගයකට වැරදිකරු වී බීබීසියෙන් දඬුවම් ලැබුවා.

රේඩියෝ විනෝදාංශයට නැවත වතාවක් යොමු වෙන්නට අවස්ථාව ලැබුණෙ ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ සභාපතිකමට සුදර්ශන ගුණවර්ධන පත් වුණාට පසුවයි. අර පරණ රේඩියෝ ආසාව ඇතුළෙ මං නැවත ජීවත් වෙනවා. ඒකෙන් මහ ලොකු දෙයක් වෙන්නෙ නැහැ. හැබැයි ඉතින් මං සතුටු වෙනවා. කවුරු වුණත් සතුටෙන් ඉන්න එක හොඳයි නේ. මිනිසුන් සතුටෙන් ඉන්නකොට කුහකකම, සමාජ වෛරය වගේ දේවල් අඩු වෙනවා. ඔය වර්තමාන වොරියර්ලා බොහෝ දෙනෙකුට තියෙන ගැටලුව සතුට, ප්‍රමෝදය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්.

මේ සටහන ලියන්නෙ ඒ වගේ සීරියස් බුද්ධිමතුන්ට නෙමෙයි. සතුටු වෙන්න කැමති මිනිසුන්ට.

මං ඉතින් මගේ චූන් එකටත් එක්ක සිකුරාදා සාරප්‍රභාගිර වැඩසටහන කරනවා නේ. මේ සතියෙ වැඩසටහනට ගෙන්නුවේ එක්සත් ජාතීන්ගේ ශ්‍රී ලාංකික තරුණ නියෝජිත ශේෂාද්‍රි කෝට්ටෙආරච්චි. ඇතුළට යනකොට මෙන්න අද වැඩසටහන වෙන ස්ටුඩියෝ එකක. මං යනකොට එක වැඩසටහනක් ඉවර වෙලා ඩිලාන් ඇමතිතුමායි, ජනරංජනයි එළියට බහිනවා. පුංචි බීම් එක ඇතුළෙ සෙනග පිරිලා ලයිට් දාලා, කැමරා අල්ලගෙන අලුත් වැඩක්. අපේ රේඩියෝ වැඩසටහන ප්‍රවෘත්ති දෙපාර්තමේන්තුවේ නිල ෆේස්බුක් පිටුව ඔස්සේ සජීවීව විකාශය කරනවා.

වර්තමානයේ කිසිදු මාධ්‍යයක් හුදෙක් ඒ මාධ්‍යයට පමණක් සීමා වෙන්නෙ නැහැ. වර්තමානයේ තියෙන්නෙ බහු මාධ්‍ය අවකාශයක්. ප්‍රධාන මාධ්‍යය රේඩියෝ වුණත්, ඒකත් වෙබ් අඩවි, වීඩියෝ වගේ දේ එක්ක සම්බන්ධ කරන්නට පුළුවන්. සුදර්ශන ගුණවර්ධන උත්සාහ කරන්නෙ එහෙම වැඩක් කරන්න. රේඩියෝව රේඩියෝවෙන් එළියට ගන්න. මේ කරන අත්හදා බැලීම් රාජ්‍ය අංශය තුළ ඉතා වැදගත්. හරියට යමක් කර පෙන්වනවා නම් ඒ ඔස්සේ ප්‍රමිති නිර්මානය කරන්නට රජයට පුළුවන්. එතකොට වෙනම නියාමන යාන්ත්‍රණයන් අවශ්‍ය නො වෙන්නටත් පුළුවන්.

පහත වීඩියෝ දෙකට මම හරි කැමතියි. ඒකෙ ඉන්න තරම් මං කළු නෑ හලෝ. ලයිට් දාපු කට්ටිය මාව හරියට ලයිට් කළේ නැහැ. ඒකයි. මේ වීඩියෝ දෙක ඔස්සේ රේඩියෝ වැඩසටහන් විකාශය වන මැදිරියක් තුළ සිදු වන නාට්‍යමය ජවනිකාත් බලන්නට පුළුවන්. රේඩියෝ බලන එකත් හරි අපූරු වැඩක්.

දැන් ඉතින් මේකට ශාස්ත්‍රීය විග්‍රහ කරන්න යන්න එපා. සතුටින් බලන්න බැරිනම් නිකම් ඉන්න. කොහොම වුණත් කමක් නැහැ, සතුටු වෙන්නට පුළුවන් විදියට ජීවත් වෙන්න.

(විශේෂ ස්තුතිය සුදර්ශන ගුණවර්ධනට. මම වගේ අයට සාමාන්‍යයෙන් වැඩිය කවුරුවත් අවස්ථාවක් දෙන්න කැමති නැහැ. හේතුව මේ බ්ලොග් එක ම තමයි ඉතින්. ජීවිතේට මගෙත් එක්ක වචනයක් කතා කරපු නැති අය පවා ජන්මාන්තර වෛරක්කාරයන් වෙලා තියෙනවා මේ බ්ලොග් එක නිසා. ඒත්, සුදර්ශන ලෝබ නැතුව බොහෝ අයට අවස්ථා ලබා දෙමින් ඉන්නවා. දක්ෂයා අනෙක් අයට බය නැහැ. ඔහු දන්නවා වෙන කෙනෙකුට ඔහු වෙන්නට බැරි බව.)






ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.