2016-05-01

මැයි දිනය හා කම්කරුවා ගැන අම්මට සිරි වෙන ගැඹුරු දේශපාලන විග්‍රහයක්

ශ්‍රී ලාංකික කම්කරු පවුලක් - A worker family of Sri Lanka 
අද මම මැයි පෙළපාලි යන්නේ නැත. 

දැන් වසර කීපයක සිට මම මැයි පෙළපාලි, රැස්වීම්වලට යන්නේ නැත. අවසාන වශයෙන් යමින් සිටියේ ගුරුවරයකු ලෙස වැඩ කරද්දී ලංකා ගුරු සංගමය සහභාගි වූ මැයි රැළියටයි. 

ගුරුවරයකු ලෙස සිටි කාලයේත්, දැනුත් මම ශ්‍රමය පමණක් හිමි කම්කරුවෙක්මි. මම කිසි දිනෙක සුපරීක්ෂකයකු ලෙස හෝ වැඩ කර නැත. මගේ යටතේ වැඩ කරන අයෙකු සිටින්නේ නම් ඒ මගේ ගෘහ සේවිකාව පමණි. ඇය බොහෝ දුරට අපේ පවුලේ හිතවතියක වැනි ය. සාමාන්‍යයෙන් ගෘහ සේවිකාවන්ට ලංකාවේ ගෙවන වැටුප මම ඇයටත් ගෙවමි. එහෙත්, අප ඇය සූරා කන්නේ ද යන ප්‍රශ්නය මට ඇත. ඇයට ඊට වඩා වැටුපක් ගෙවන්නට මට හැකියාවක් නැත. 

මට වෘත්තීය සමිතියක් නැත. මා වැඩ කරන තැන ස්ටාෆ් ඇසෝසියේෂන් එකක් නම් තිබේ. මා එහි සාමාජිකත්වය ගැනීම ගැන සිතා නැත. 

මා ජීවත් වන්නේ මගේ ශ්‍රමය විකුණා ය. මා පුහුණු ශ්‍රමිකයකු නිසා මගේ ශ්‍රමයට ඉල්ලුමක් තිබේ. ඒ අනුව මම තරගකාරී මිළක් පවත්වාගෙන යමි. මා වැඩ කරන්නේ ශ්රම කොන්ත්‍රාත් මත ය. මට රැකියා සුරක්ෂිතභාවයක් නැත. එහෙත්, ජීවත් වීම සඳහා වැඩක් සොයා ගැනීම මට එතරම් දුෂ්කර නැත. 

මගේ ආදායම මගේ වර්තමාන වියදම් රටාව සඳහා ප්‍රමාණවත් ය. මගේ අනාගතය සුරක්ෂිත කර ගැනීම සඳහා නම් යම් ඉතුරුමක් මට අවශ්‍ය ය. 

මා මගේ සංස්කෘතිය සකසාගෙන තිබෙන්නේ මගේ ආදායමට සරිලන පරිදි ය. නිතර, නිතර හොඳ හෝටල්වලින් කන්නට මට සල්ලි නැති නිසා මම එය නො කරමි. එසේම, රට රටවල් බලන්නට යන්නට ආසාවන් ඇති කර නො ගනිමි. සාමාන්‍ය ඇඳුම් අඳිමි. මගේ දුරකථනය සාමාන්‍ය එකකි. මගේ වාහනය ඉන්දියාවේ හැදූ අඩු මිළ එකකි. එය විශේෂ ගමන් බිමන් සඳහා මගේ අවශ්‍යතාවන්ට ප්‍රමාණවත් ය. මමත්, මගේ බිරියත් වැඩට යන්නේත්, දරුවන් පාසල් යන්නේත් පොදු ප්‍රවාහන සේවාවල ය. ලෙඩ නො වී සිටිය යුතු නිසා මම දුම්, මත්පැන් බොන්නේ සුවිශේෂ විනෝද අවස්ථාවලදී පමණි. ලෙඩ වුණොත් ප්‍රතිකාර ගන්නේ රජයේ රෝහල්වලිනි. ඒ වෙනුවෙන් අප බදු ගෙවා තිබේ. අමාරු ලෙඩක් හැදුණොත් මරණය භාර ගත යුතු බව මම දනිමි. 

මට සාමාන්‍ය නිවසක් ඇත. එය කලාගාරයක් නො වේ. එහි සාමාන්‍ය ගෘහභාණ්ඩ ඇත. මා ජීවත් වන්නේ ගමක ය. වැඩ කරන්නේ අගනුවර ය. අගනුවර නැවතී රැකියාවට යන්නට තරම් මගේ ආදායම ප්‍රමාණවත් නැත. මම ගමට කැමති ය. එහි ගස්කොළන් ඇත. ගම ය කීවාට එහි ජීවිතය නාගරික ය. 

මට ප්‍රශ්න තිබේ. ගමනාගමනය බරපතල ප්‍රශ්නයකි. දුම්රියෙන්, බස්රියෙන්, යතුරුපැදියෙන් හා පයින් යන සිව් ආකාරයෙන් දිනපතා වැඩට යාම දුෂ්කර ව්‍යායාමයකි. බස්වල යන සිංදු ද බරපතල ප්‍රශ්නයකි. මාර්ග තදබදය අපේ ජීවිත කාලය කයි. දෙකොණ ගැට ගසා ගන්නට අමතර වැඩ ද කරන්නට සිදු වී තිබේ. දරුවන් සමග සිටින්නට කාලය සොයා ගන්නේ මහත් අසීරුවෙනි.

දරුවන්ට සාමාන්‍ය පාසල් ඇතත්, ඒවායේ උගන්වන දේවල හා දරුවන් තුළ ගොඩනගන ආකල්පවල බරපතල ගැටලු තිබේ.  

ආගම්, ජ්‍යෝතිෂය, සිංහල වෙදකම් සමග මගේ කිසිදු සම්බන්ධයක් නැත. එහෙත්, පන්සලේ ලවුඩ්ස්පීකරය මාර කරදරයකි. 

ගෙදර එක් රැස් වෙන පොලිතින්වලට කරන්නට දෙයක් නැතිකම තවත් ප්‍රශ්නයකි. 

නාට්‍යයක්, චිත්‍රපටයක්, පොතක්, චිත්‍ර ප්‍රදර්ශනයක් බලන්නට, සංගීතය අහන්නට විවේකයක් සොයා ගන්නේ අසීරුවෙනි.

එහෙත්, මේ අතරතුර රටේ දේශපාලන වෙනස්කම් ඇති කිරීම වෙනුවෙන් මම මෙම බ්ලොගය ලියමි. එහි සංවාද ඇති කරමි. මම හොඳ කම්කරුවෙක් මි. සමාජ වෙනස්කම් වෙනුවෙන් දේශපාලනය කරන ව්‍යාපාරවලට මට වඩා හොඳ කම්කරුවන් සොයා ගන්නට බැරි වෙන්නට පුළුවන. 

එහෙත්, මට නිදහස් සිතුවිලි තිබේ. එබැවින් මම ප්‍රශ්න කරමි. හරි යයි මට ඒත්තු යන දේ කිරීමට මම කිසි විටෙක පසුබට නො වෙමි. මගේ කට නොව පෑන හොඳ නැති නිසා කිසිවෙක් මට දේශපාලනය කරන්නට කතා කරන්නේ නැත. 

කම්කරුවකු ලෙස මගේ තත්වය එයයි. 

අපේ ගෙවල් පාරේ ඉන්න තරුණ ඇඟලුම් සේවිකාවගේ තත්වය ද තරමක් දුරට මෙවැනි ය. මම ගුරුවරයකු ලෙස ඉපැයූ වැටුපට වඩා වැටුපක් ඇයට ලැබේ. ඇය වැඩට යන්නේ, එන්නේ ඇය රැගෙන යන්නට එන බසයෙනි. සෙනසුරාදා හවස් වරුවේ හා ඉරිදා දිනවල ඇය සිය පෙම්වතා සමග ගමන් බිමන් යයි. අදත් ඇය ලස්සන ඇඳුමක් ඇඳ ජංගම දුරකථනයත් කණේ ගසාගෙන කොහේ හරි ගියා ය. මැයි රැළියකට නො වන බවට නම් ඕනෑ ඔට්ටුවක් ඇල්ලිය හැකි ය. 

වත්තේ දළු කඩන රංජනී අද පාට් ටයිම් දළු කැඩිල්ලකට ගොස් ය. වත්ත හිමි රජයේ නිලධාරි මහතා ඇය කැටුව යාමට ගෙදර ළඟට ම ඩබල් කැබ්බෙක එවා තිබිණි.

මැදපෙරදිග ගෘහ සේවිකා සෝමලතාගේ සැමියා උදේම කට ගොන්නක් බීගෙන කොහේ ද ගියේ ය. පාරේ බස් වගයක් නවත්වා තිබිණි. ඒවා යන්නේ කිරුළපනට ද, ගාල්ලට ද, කොළඹට ද යන්න මම සෙව්වේ නැත.  ඌ වුණත් ඒක නො සොයන්නට ඉඩ ඇත.

හොස්පිටල් එකේ වැඩ කරන විමලයා රතු කමිසයක් ඇඳගෙන නහයට කෙළින් බලාගෙන පොර වගේ ඔය ගියේ. රෝහලේදී නම් උෟ ලවා රෝද පුටුවක්වත් තල්ලු කරවා ගත නො හැකි ය. ඌ කියන්නේ ඒවා සාමාන්‍ය කම්කරු වැඩ කියා ය. ඌ ඇටෙන්ඩන්ට් ය.  

අජිත් යයි මේසන් බාස් කෙනෙක් ද අපේ ගමේ සිටියි. ඔහු නම් අදත් ගෙදරක වැඩ ය. “අපි හවසට මැයි දිනේ සමරනවා. මහත්තයත් ඕනැ නං එන්න." උන් වගේ ඩේලි බොන්නට තරම් ආදායමක් මට නැත.

අද කොළඹ යනවාට වඩා පොඩිවුන් එක්ක ඉන්න එක හොඳ ය. අද මැයි දිනය විතරක් නොව ඉරිදා ය. 

අපේ ගෙවල් ළඟ ඉන්නා රජයේ කළමනාකරණ සහායකවරියක් මට විශේෂ කර්තව්‍යයක් භාර දුන්නා ය. ඒ හෙට දිනය නිවාඩුදැයි යන්න අන්තර්ජාලයෙන් සොයා දන්වන ලෙස ය. අදත් දරුවන් දහම් පාසල් හා පංති ගෙන යාමට ඇති නිසා ඇයට ප්‍රවෘත්ති අහන්නටවත් වෙලාවක් නැත. “දන්නැද්ද ඉතින් මේ අවුරුද්දෙ අපේ දරුවා පහේනෙ."

කම්කරුවන් වන අප ගැන කොළඹ එහෙම මැයි දින කරන අය මොනවා දන්නවාදැයි මම නො දනිමි. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
9 Read More »

2016-04-29

කුමාර් ගුනරත්නම්, දේශපාලන අරගල හා නීතිය

24
මෙයත් දේශපාලන කාරණාවක සිට නීතිමය කාරණාවක් බවට පෙරළිය හැකි සිද්ධියක් ද? 
අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ - 2016 - 05 - 01 රාවය පුවත්පත

කුමාර් ගුනරත්නම් සිද්ධිය විසින් වැදගත් දේශපාලන සංවාදයක් මතු කර තිබේ. එම සංවාදය මතු වන ප්‍රධාන තල දෙකක් තිබේ. එකක් නීතිමය තලයයි. අනෙක වාම දේශපාලන තලයයි. වඩාත් ම ප්‍රතිපක්ෂ වන්නේ මේ තල දෙක අතර ඇති වන සංවාදයයි.

නීතිමය තලය නිරූපණය කිරීම සඳහා ගාමිනී ඒකනායක විසින් සමාජ ජාල හරහා මතු කරන ලද මෙම අදහස් දැක්වීම සැලකිය හැකි ය.

මෙතන ගැටළුවක් තියෙනවා. කුමාර් ගුනරත්නම් ඔස්ට්‍රේලියාවට පැනගියේ ජීවිත ආරක්‍ෂාවට කියමුකො. එහෙනං එයා ඉන්න ඇත්තේ refugee visa යටතේ වෙන්න ඕනෙන. අනිත් පැත්තෙන් තියෙන කතාවට අනුව එයා ගියේ බිරිඳගේ sponsorship හරි family reunion වැනි පදනමකට නං එයාට උපරිම ලැබෙන්නේ permanent resident visa නෙ. ඒ visa එකේ පැහැදිලිවම සඳහන්වෙනවා ඉන්න පුලුවන් කාලය indefinite කියල. ඒක දෙන්නෙත් multiple entry වලට. එහෙමනම් ඇයි එයා citizenship apply කලේ. නිකම්ම ඔස්ට්‍රේලියානු රජය අනේමේක ගන්නම please කියල citizenship දෙන්නෙ නැහැ. නියමිත නීත්‍යානුකූල ක්‍රියාවලියක් සම්පූර්න කිරීමෙන් පසුව ඔස්ට්‍රේලියානු රජයේ citizenship ceremony යකදී ප්‍රසිද්‍යේ දිවුරුම්දීලයි citizenship සහතිකය ලැබෙන්නෙ. එදා හිතුනෙ නැද්ද මෙයින් "මම දේශපාලනය කල රට" මෙයින් ඇත්හැරෙනවා කියලා. ඒකත් අතාරිමුකො. හොඳයි ඇයි නියමිත duel citizen පටිපාටියෙන් නීත්‍යානුකූලව අයදුම් නොකලේ. පසුගිය රජය යටතේ ඔහු අතිවිශාල ගැටලුවකට මුහුනදුන් වෙලේ මෙලෙස පෙරටු ගාමීනුයි මෙ උගත්තු කියන කට්ටියයි මේ ආකාරයෙන්ම පෙනී නොසිටියේ ඇයි. එදා පෙනී සිටියේ ඔස්ට්‍රේලියානු තානාපති කාර්‍යාලය පමනයි. ඒවගේම තව බොහෝ දෙනෙක් ඉන්නවා duel citizenship ගන්න බලාගෙන. එයාලත් මේ ක්‍රමයටම වීසා නීති කඩා ගෙන දේවල් කරන්න උත්සාහ කලොත් මේ ඔබලා හැමෝම මේ විධියටම ඒ අය වෙනුවෙනුත් පෙනී සිටිනවාද! අවුරුදු දෙකතුනකට කලින් ඇති වුනු ප්‍රශ්නයේදී ඔස්ට්‍රේලියානු තානාපති කාර්‍යාලයත් මැදහත් වෙලා බේරිලා ගිය කුමාර් ගුනරත්නම් ජනාධිපතිවරන සමයේදී visitor visa එකෙන් ඉතා සැහැල්ලුව ආපසු ඇවිල්ලා දේශපාලනයත් කලේ කොහොමද! ජනාධිපතිවරන සමයේදී එය සංවිධානයකල කෙනාගේ සෙවනැල්ලම මේ නීති කඩා බිඳ දමමින් කරන්නට හදන ව්‍යාපාරය පසුපස තියෙනවා වත්ද!

වාම දේශපාලන තලයේ මතය කැටි කර විධිමත් අන්දමින් ඉදිරිපත් කළ අවස්ථාවක් ලෙස සැලකිය හැක්කේ රෝහිත භාෂණ විසින් පසුගියදා රාවය පුවත්පතේ තබන ලද සටහනයි.

එයින් සාකච්ඡා කරන්නේ නීතිය හා යුක්තියුක්තභාවය අතර ඇති ගැටුමයි.

එහි වඩා වැදගත් කොටසක් මෙසේ ය:
ඒ අනුව මුලින් ප්‍රේමකුමාර් ගුණරත්නම්ගේ පුරවැසිභාවය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය සාකච්ඡාවට හා විවාදයට විවෘත දේශපාලන කරුණක් ලෙස පැවතුණි. අනතුරුව එය දේශපාලන කාරණාවක සිට නීතිමය කාරණාවක් බවට පෙරළීම මගින් ඒ විවාදය අත්හිටුවනු ලැබිණ. දැන් ලැබී ඇත්තේ නීතිමය තීන්දුවකි. එමගින් රජයේ දේශපාලන පිළිවෙත නීත්‍යානුකූල හා සුජාත එකක් බවට පෙරළා තිබේ. කලින් ඒ ගැන විරෝධය පෑම ආණ්ඩු පක්‍ෂයේ පිළිවෙත් විවේචනයක් සේ සැළකිණ. දැන් එය නීතියේ ආධිපත්‍යය අභියෝගයට ලක්කිරීම පිළිබඳ ගැටළුවකි. දේශපාලනය සහ නීතිය වෙන්කොට ඇඳගන්නා මනෝමය රේඛාව යහපාලන යථාර්ථයේ විස්මිත පිළිබිඹුවකැයි දැන් බොහෝ දෙනා සිතති.

නමුත් මේ පරිකල්පිත විස්මලන්තයෙන් එළියේ දේශපාලකයෝ නඩු අසති. නඩුකාරයෝ දේශපාලනය කරති. රාජ්‍ය තාන්ත‍්‍රික ගමන් බලපත්‍ර හතරක් ඇතුළු විදෙස් ගමන් බලපත් පහක් භාවිතා කළ බවට චෝදනා එල්ල වූ හිටපු අමාත්‍ය විමල් වීරවංශට බල නොපාන ආගමන විගමන රෙගුලාසි උල්ලංඝණය පිළිබඳ චෝදනා කුමාර් ගුණරත්නම්ට බලපාන්නේ ඒ නිසා ය. දෙමටගොඩදී පුද්ගලයෙක් ‘අයුතු ලෙස සිරකර තැබීමේ අදහසින් පැහැරගෙන යාමට කුමන්ත‍්‍රණය කිරීම, පැහැරගෙන යාමට අනුබල දීම, තුවාල සිදුකිරීම, සාපරාධී බිය ගැන්වීම්, අයුතු සිරකර තැබීම් හා සාපරාධී බලහත්කාරය’ පිළිබඳ චෝදනා එල්ල වූ යහපාලන ආණ්ඩුවේ හවුල්කාර හිරුණිකා ප්‍රේමචන්ද්‍ර‍ හමුවේ බල රහිත නීතිය ප්‍රේමකුමාර් ගුණරත්නම් හමුවේ බලවත් වන්නේ ද ඒ නිසාය. වීරවංශ සහ ප්‍රේමචන්ද්‍ර‍ දෙතුන් පැයක් ‘රඳවා තබා’ නිදහස ලබද්දී ගුණරත්නම්ට පහළොස් මාසයක් සිර දඬුවම් නියමවන්නේ ඒ අනුව ය.


නීතිය සම්බන්ධයෙන් රෝහිත භාෂණගේ සංයුක්ත අදහස මෙසේ ය:
නීතිය ප්‍ර‍චණ්ඩත්වයට විරුද්ධ බවත්, ප්‍රචණ්ඩත්වය පාලනය කරන්නට හැකියාවක් නීතියට ඇති බවත් සාමාන්‍ය පිළිගැනීමයි. නමුත් නීතිය මගින් ඇත්තෙන්ම කරන්නේ ප්‍රචණ්ඩත්වයේ එක් ස්වරූපයක් යුක්ති යුක්ත කොට ඊට නීතිමය වලංගුතාව ප්‍රදානය කිරීමයි. රාජ්‍ය ප්‍ර‍ණ්ඩත්වය යනු ඒ වරප්‍රසාදිත ස්වරූපයයි. නීතියේ ආධිපත්‍යය යනු තෝරා බේරා වරණීය ලෙස ප්‍රචණ්ඩ බලය උපයෝග කරගැනීමට රජයට ඇති ‘අනුත්තර අයිතිය’ සුජාත කොට චිරස්ථායී කිරීමයි. එක්කෝ අයිතීන් ප්‍රතික්‍ෂේප කිරීම හරහා ඒ ප්‍රචණ්ඩත්වය අභ්‍යාස කරන්නට ආණ්ඩුවකට පුළුවන. නැතහොත්, අයිතීන් ඉල්ලන්නා මර්දනය කිරීම මගින් ඒ ප්‍රචණ්ඩත්වය ක්‍රියාවට නංවන්නට ද ආණ්ඩුවකට පුළුවන.

රෝහිත භාෂණගේ මෙම විග්‍රහය සමාජවාදී රාජ්‍යයක වුව නීතියට අදාළ ය. එහෙයින් එය රාජ්‍යයේ ගැටලුවක් මිස පවත්නා ක්‍රමයේ ගැටලුවක් නො වන බව පෙනේ.

මෙම අදහස සමාජවාදී අදහසක් නො වේ. මෙය වනාහි රාජ්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කරන අරාජිකවාදී අදහසකි. නීතිය සම්බන්ධයෙන් මෙම අරාජිකවාදී අදහස රෝහිත භාෂණ වෙනත් කාරණා සම්බන්ධයෙන් දරන අදහස් සමග සමපාත වන්නේ කෙසේ ද යන්න ඔහු පැහැදිලි කළ යුතු ය.

අප සිතන අන්දමින් නම් ගතානුගතික මාක්ස්වාදී ආගමිකයන්ගේ මූලික ගැටලුව මෙයයි. රෝහිත භාෂණ කර තිබෙන්නේ එය වඩා භාෂාත්මක ලෙස නිරුවත් කිරීම පමණි.

ගතානුගතික මාක්ස්වාදී ආගමිකයා යනු අතිශය පරස්පර විරෝධී අදහස් පද්ධතියක සංකලනයකි.

මාක්ස්වාදියා ජාත්‍යන්තරවාදය දේශනා කරයි. ඒ ගමන් ජාතික රාජ්‍යය සිය දේශපාලන පදනම බවට පත් කර ගනියි. එක්කෝ පවත්නා ජාතික රාජ්‍ය රැක ගැනීම වෙනුවෙන් හෝ නැතිනම් අලුතින් ජාතික රාජ්‍ය හැදීම වෙනුවෙන් ඇපකැප වෙයි.

මාක්ස්වාදියා නිර්ධන පංතික ආඥාදායකත්වයක් යෝජනා කරයි. එහෙත්, ඇත්තෙන් ම එය වනාහි නිර්ධන පංතිය වෙනුවෙන් කටයුතු කරන බව කියන, බොහෝ විට මධ්‍යම පංතියෙන් සුසැදි, පෙරටුගාමීන් ලෙස තමා විසින් තමන් ම හඳුන්වා ගන්නා බලවේගයක ආධිපත්‍යයකි. ප්‍රායෝගිකව ගත් කල ඉතා පැහැදිලි ආඥාදායකත්වයකි. එය තුළ ළපටි හෝ ප්‍රජාතාන්ත්‍රික කල්පනාවකට ඉඩක් නැත. එය පදනම් වන්නේ ද ආඥාදායක නීති පද්ධතියක් මත ය.

එහෙත්, මාක්ස්වාදීන් විසින් ධනේශ්වර යයි හඳුන්වනු ලබන රජයන් ඉදිරියේදී ඇතැම් විටෙක ඔවුහු අරාජිකවාදීහු ලෙස හැසිරෙති. කුමාර් ගුනරත්නම් ප්‍රශ්නය එවැනි අවස්ථාවකි.

එහෙත්, තමන්ට වාසිදායක අවස්ථාවලදී ඔවුන් නීතිය ගැන මෙම තර්කය නගන්නේ නැත.

මෙහි ඇති භයානක ම තත්වය නම්, ප්‍රතිගාමී අරමුණු වෙනුවෙන් ද අයෙකුට මෙම තර්කය ඉදිරිපත් කළ හැකි වීමයි. නිදසුනක් ලෙස ප්‍රගීත් එක්නැලිගොඩ ඝාතන නඩුව සම්බන්ධයෙන් ද මෙසේ කිව හැකි ය. මෙහිදී සිදු වී ඇත්තේ දේශපාලන කාරණාවක් නීතියට ලඝු කිරීමයි. 'දේශපාලනය සහ නීතිය වෙන්කොට ඇඳගන්නා මනෝමය රේඛාව යහපාලන යථාර්ථයේ විස්මිත පිළිබිඹුවකැයි දැන් බොහෝ දෙනා සිතති'යි කියන විට එය මේ කාරණය හා අදාළ වන හැටිත් පැහැදිලි කිරීමේ හැකියාව රෝහිත භාෂණයට තිබිය යුතු ය.

මෙම තර්කය අතිශය භයානක ද වෙයි. නිර්ධන පංතික ආඥාදායකත්වයක් පිළිබඳ සංයුක්ත වැඩසටහනක් මේ මොහොතේ සීසීකඩ විසිර සිටින ලංකාවේ ගතානුගතික මාක්ස්වාදීන්ට නැති බව ඉතා පැහැදිලි ය. එහෙම තත්වයක් තිබියදී මෙවැනි තර්ක ඉදිරිපත් කිරීම අවසානයේදී වාසිදායක වන්නේ කාටද? විමල් වීරවංශට, හිරුනිකා ප්‍රේමචන්ද්‍රට නීතියෙන් ගැලවී සිටින්නට දී ඇති අවස්ථාව කුමාර් ගුනරත්නම්ටත් ලබා දෙන්නැයි ඉල්ලා සිටීම දේශපාලනික ද? එසේ නීතියෙන් ගැලවී ගැනීම අයිතිවාසිකමක් ලෙස තර්ක කළ හැකි ද?

මේ රටේ බොහෝ ප්‍රගතිශීලීහු විමල් වීරවංශ හා හිරුනිකා ප්‍රේමචන්ද්‍ර සම්බන්ධයෙන් නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා උද්ඝෝෂණ කළ හ. නීතිය යම් මට්ටමකින් හෝ ක්‍රියාත්මක වුණේ එකී බලපෑම් නිසා ය.

නීතියේ ආධිපත්‍යය, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පමණක් නො ව, සමාජවාදය, ස්ත්‍රී-පුරුෂ සමානාත්මතාව වැනි සංකල්ප පවා පරමාදර්ශීය ඒවා ය. පරමාදර්ශයන් හැම විට ම යථාර්ථවාදී තත්වයන් නො වේ. එහෙත්, පරමාදර්ශයන් වෙනුවෙන් කරන අරගල යථාර්ථයට දැඩි බලපෑමක් කරයි.

සාධාරණත්වය හෝ සමාජවාදය හෝ පංති විරහිත සමාජය හෝ පිළිබඳ පරමාදර්ශයන් යථාර්ථයන් නො වුණත්, ඒ වෙනුවෙන් කර ඇති අරගල සමාජ සංවර්ධනයේ දිශානති තීරණය කිරීමට සෑහෙන්න බලපෑම් කළේ ය. එසේ නො වේ නම්, කම්කරු අයිතිවාසිකම්, මානව හිමිකම්, ළමා හිමිකම් ආදිය ගැන තැකීමක් කරන්නට ලාභය අරමුණු කර ගත් ධනපති පංතියට උවමනාවක් ඇති වන්නේ නැත.

නීති වනාහි අනුල්ලංඝනීය දෙයක් වන්නේ නැත. ඉතිහාසය පුරා ම මිනිසා නීති හැදීම ද, හදන නීති වෙනස් කිරීම ද කර තිබේ. ඇතැම් නීති වෙනස් කරනු ලබන්නේ ප්‍ර‍චණ්ඩ ලෙස ය. එසේ කිරීම යුක්තියුක්ත වන තත්වයන් තේරුම් ගත හැකි වන්නේ එය සාධනීය ලෙස සමාජ සංවර්ධනයට ඉවහල් වන්නේ ද යන දේශපාලන විනිශ්චය මත ය. දේශපාලන විනිශ්චය එය පදනම් වන දෘෂ්ටිවාදයට සාපේක්ෂ කාරණයක් බව අමුතුවෙන් කියන්නට උවමනා නැත.  

අයුක්තිය නීතිය බවට පත් වූ විට ප්‍ර‍තිරෝධය වගකීමක් බවට පත් වේ යයි ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ නිදහස් ප්‍ර‍කාශනයේ කතුවරයකු වන තෝමස් ජෙෆර්සන් පැවසී ය. නීති උල්ලංඝන සාධාරණීකරණය වන්නේ එම නීති අයුක්ති සහගත වන තරමට ය. 

කුමාර් ගුනරත්නම් ලංකාවේ දේශපාලනය කරන්නට ඉල්ලා සිටින අවස්ථාව ලබා දිය යුතු ය. එවැනි ඉල්ලීම් සම්බන්ධයෙන් පොදු ප්‍රතිපත්තියකින් කටයුතු කරමින් එකිනෙක ප්‍රශ්න වෙන වෙන ම ගෙන දේශපාලනික විසඳුම් ලබා දිය යුතු ය. එහිදී ඇතැම් නීති නො තකා හරින්නට හෝ වෙනස් කරන්නට සිදු වේ. ඒ සම්බන්ධයෙන් අදාළ පාර්ශ්ව අතර දේශපාලන සම්මුතියක් ඇති කර ගත යුතු ය.

වෙනත් ඕනෑම ප්‍රශ්නයක් සම්බන්ධයෙන් ද සිදු විය යුත්තේ එයයි.  දෙමළ ජනතාවගේ දේශපාලන ඉල්ලීම සලකා බැලුවත් එසේ ය. සම්මුතියකට පැමිණීමට උත්සාහ නො කර යුද්ධයෙන් ප්‍රශ්නය විසඳා ගැනීමට උත්සාහ කිරීමෙන් සිදු වූයේ විනාශයකි. කුමාර් ගුනරත්නම් ප්‍රශ්නයට නම් යුදමය විසඳුමක් ඇත්තේ ම නැත.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-04-28

වරලත් විචාරකයන්, කියවන්නන් හා සිතන්නන් ගැන මගේ රසවින්දනය

48
මම වරලත් විචාරකයෙක් නොවන බව මුලින් ම කිව යුතු ය. මා ලියන්නේ මා නරඹන කලා කෘතිවලින් මා විඳින රසය ගැන ය. එය මගේ තරමට අනුකූල එකකි. මට නම් හිතෙන්නේ විචාරය කියන්නේත් ඒ රෙද්ද ම තමා කියා ය. එහෙත්, නූගත් පොදු ජනතාව වන අපි විචාර ලියනවා කිව්වා ම ඇතැමුන්ගේ පුක නලියයි. 

ලයිසන් ගත් විචාරකයන් යයි තමන් ගැන සිතා සිටින අය ගැන ද මට රසවින්දනයක් තිබේ. ඔවුන් කරන්නේ පොත් කියවීම, පොත් කියවනවාට වඩා තමන් කියවනවා යයි කියවීම, පොත්වලින් කෑලි අහුලා ගැනීම, ඒවා වෙනත් තැන්වල කොපි පේස්ට් කිරීම, අපට හමු වන සමාජ ප්‍ර‍ශ්න ඒ පොත්වල තිබුණු දේවලට අනුකූලදැයි පරීක්ෂා කිරීම, එයට අනුකූල නම් හරි දැමීම හා නැතිනම් වැරදි දැමීමයි. 

මම වෘත්තියෙන් ලේඛකයෙක්මි. පරිවර්තකයෙක්මි. මගේ වෘත්තිය වෙනුවෙන් මම අඩු තරමේ දිනකට පැය දහයක්වත් කියවමි; ලියමි. කාගේවත් නිර්දිෂ්ට ග්‍ර‍න්ථ කියවීමේ උවමනාවක් මට නැත. මා කියවන්නේ මට උවමනා යයි මට හිතෙන දේවල් ය. නිර්දිෂ්ට ග්‍ර‍න්ථ කියවන අය නො කියවන බොහෝ දේ ද මම කියවමි. ඒ කිසිවක් මතක තබා ගන්නට මම විශේෂ උත්සාහයක් නො ගනිමි. එක එකා ලියන විකාරවලින් මගේ ඔලුව පුරවාගන්නට මට විශේෂ අමාරුවක් නැත. මගේ සිත මම හිස්ව තබා ගමි. මන්ද එතකොට මට සිතන්නට දිග පළල එහි තිබේ. එහෙත් මා කියවන දේවලින් මා තුළ වෙනසක් ඇති වේ. මගේ චලනය සිදු වන්නේ එසේ ය. මට හිතුණොත් මම වෘත්තීය ජීවිතයෙන් බැහැර කිසිවක් නො කියවා ද සිටිමි. තමන් කිසියම් පොතක් කියවා අර පොත කියෙව්වාදැයි සෙසු අයගෙන් අසන අය මට නම් මෝඩ ආක්‍ර‍මණිකයන් පිරිසකි. උන්ට බයේ පොත් කියවන්නට තරම් අමාරුවක් ද මට නැත. 

ඔයා දන්නෙ නැහැ, මං දන්නවා, මං අර පොත කියවලා තියෙනවා යි කියමින් කෑලි කොපි පේස්ට් කරන මෝඩ පණ්ඩිතයන්ට බය නොවෙන එක හා එසේ නො හැසිරෙන එක දේශපාලන අරගලයේ කොටසකැයි මම සිතමි. 

මම වරලත් කියවන්නෙක් නො වෙමි. මන්ද, මා මාර කියවන්නෙක් බව කියන්නට මට උවමනාවක් නැත. මම ඇත්තෙන් ම එහෙම කෙනෙක් ද නො වෙමි. වරලත් කියවන්නන් ගැනද මට රසවින්දනයක් තිබේ. ඔවුන් කියවීමට වඩා කරන්නේ තමන් කියවන බව කීම හා අනෙක් අය නො කියවන බව පෙන්වීමට උත්සාහ කිරීමයි. 

මම සිතමි. මා මෙන් ම අනෙක් හැම කෙනෙක්මත් සිතති. මා වැඩිපුර සිතන්නේ කතන්දර ගැන ය. මන්ද, මා කැමති කතන්දරකාරයෙක් වෙන්නට ය. ජීවන අරගලයෙන් ඉසිඹුවක් ලත් විට ලියන්නට කතන්දර රැසක් මට තිබේ. ඒවා මැරෙන්නට පෙර ලියන්නට හැකි වේදැයි මම නො දනිමි. මන්ද, මා වෘත්තීය ලේඛකයෙක් වුණත් මට ලියන්නට සිදු වී තිබෙන්නේ ජීවත් වෙන්නට ය. අඹු දරුවන්ගේ කුස් පුරවන්නට ය. ඒ වෙනුවෙන් අදාළ දේ ය. (උදාහරණයක් ලෙස මේ බ්ලොග් එක ලියනවාට මට සිරිකොතෙන්, එන්ජීඕවලින්, කොටින්ගෙන්, මුස්ලිමුන්ගෙන්, සීඅයිඒ එකෙන්, ඉන්දියාවෙන්, බටහිරින්, නැගෙනහිරින්, උතුරින්, දකුණින්, වයඹින්, ඊසානෙන්, ගිනිකොණෙන්, නිරිතෙන්, උඩින් හා යටින් රුපියල්, ඩොලර් හෝ ගා ලැබේ. ඒවා ගනින්නට ද මට වෙලාව ඕනෑ ය.) 

විවිධ සමාජ කාරණා ගැන මට සිතෙන දේ මම මේ බ්ලොගයේ හා ඇතැම් විට පුවත්පත්වලත් ලියමි. ඒවා මාර සීරියස් දේශපාලන තීසීසයන් නො වේ. නිකම් බ්ලොග් පෝස්ට් ය. ඇතැම්හු මා ඉස්සර කියූ ඒවා උපුටා දක්වා මං ඒ කාලෙ එහෙම කිව්වා, දැන් මෙහෙම කියනවා යි කියති. ඉතින් මං එහෙම තමා ය. එදා හිටන් එක ම දේ කියනවා නම් මං එක තැන ඉන්න මිනිහෙකි. මා ඉන්නේ චලනයක ය. ඒවා කියවන මිනිස්සු මට බනිති. විරුද්ධ අදහස් ලියති. සංවාද ඇති වේ. වෙනත් අය ලියන, කියන, කරන දේවලට ඒ සංවාදවල බලපෑම් ඇති වේ. උදාහරණයක් ලෙස ඇතැම් මගේ සිනාවට ලක් වූ පඩිවරු මා එක්ක තරහම තරහ වී ඇත. ඊයේ පෙරේදා එක් අයෙක් මට පාරේදී හමු වූයේ ය. මම සිනාසුනෙමි. එහෙත් ඒ පුද්ගලයා ලේන්සුවකින් මුහුණ වසාගෙන නො දැක්කා සේ ගියේ ය. මට නම් මේ ලියන දේ මොනවා වුණත්, කා එක්කවත් පෞද්ගලික තරහක් නැත. පෞද්ගලික තරහවල් ද ඔක්කොම මම දේශපාලන ෆයිල් එකට දමා ඇති නිසා පෞද්ගලිකව යාලු වන්නට ගැටලුවක් නැත. 

මා වැදගත් නැත. ඔබ සංවාද කරන්න. 

මම වරලත් සිතන්නෙක් නොවෙමි. වරලත් සිතන්නන් හෙවත් චින්තකයන් ගැන ද මට රසවින්දනයක් ඇත. ඔවුන් වැඩි දෙනෙකුට තමන්ගේ සිතිවිලි නැත. නැතිනම් අනුන්ගේ සිතිවිලි හා තමන්ගේ සිතිවිලි පැටලී ඔලුව පැටලුණු නූල් බෝලයක් සේ අවුල් ජාලයක් වී ඇත. 

මේ ටික ලියන්නට සිදු වුණේ අශෝක හඳගමගේ ඇගේ ඇස අග චිත්‍ර‍පටය ගැන ලියන්නට ඇති දැඩි අවශ්‍යතාව නිසා ය. 

ඊට කලින් පොදු ජනතාවගේ රස වින්දන අයිතිය මත පහරන පණ්ඩිතයන් ගැන මට ඇති සමච්චල් සිතුවිල්ල ගැන විවෘතව කිව යුතු නිසා මෙසේ ලියුවෙමි. 

චිත්‍ර‍පටය ගැන ඔන්නොහේ ඊළග පෝස්ට් එකෙන් ලියමි.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-04-27

මහජන මුදලින් මෝටර් සයිකල් හිඟන මාධ්‍ය මළ පෙරේතයෝ

41
කියන ආකාරයට පාර්ලිමේන්තු ප්‍රතිසංස්කරණ සහ ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ දැක්ම වන්නේ දැනුම සහිත, බහුත්වවාදී සහ ක්‍රියාශීලී සමාජයකි. එහි මෙහෙවර ප්‍රකාශයේ සිංහල පරිවර්තනය මෙසේ ය: “මහජන හිතවාදී, සංවර්ධනය වෙත නැඹුරු වූ, නිදහස් හා වගකීමක් සහිත ශ්‍රී ලාංකික මාධ්‍ය සංස්කෘතියක් වෙනුවෙන් ප්‍රතිපත්ති හා මූලෝපායන් ගොඩනැගීම, පහසුකාරකත්වය, ක්‍රියාත්මක කිරීම, අධීක්ෂණය හා ඇගයීම.” (පරිවර්තනය අපගේ ය)

මාධ්‍යකරුවන්ට පගා දීම මේ කියන කාරණාවලට ඇතුළත් වන්නේ නැත. 

2015 වසර වෙනුවෙන් යතුරුපැදි ලබා ගැනීම සඳහා තෝරා ගන්නා ලද මාධ්‍යවේදීන්ගේ නාම ලේඛනය ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ වෙබ් අඩවියේ පළ වී තිබේ.

එම ලේඛනය බැලීම සඳහා මෙතැනින් පිවිසෙන්න.

එහි රසවත් තොරතුරු රැසක් ඇතුළත් වේ. ඇත්තම කියනවා නම්, මේ රටේ මාධ්‍යකරණයේ යෙදෙන මාධ්‍යකරුවන්ට වඩා මෝටර් බයිසිකල් මාධ්‍යකරුවන් වැඩි බව පෙනේ. 

බීබීසී සිංහල සේවය යනු ප්‍රියත් ලියනගේගේ කාලයේ ලංකාවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, රටේ මානව හිමිකම්, පාරදෘෂ්‍යභාවය, අරක - මේක හැම එක ම උපරිමයෙන් ප්‍රශ්න කළ එකකි. එහෙත්, වාමාංශික නැඹුරුවක් ඇති එවුන්ගේ ඓන්ද්‍රිය දෙබිඩිකම ප්‍රදර්ශනය කරමින්, බ්‍රිතාන්‍යයේ ජීවත් වන ලංකාවේ නව සමසමාජ පක්ෂයේ ක්‍රියාකාරිකයකු වන චන්දන කීර්ති බණ්ඩාර මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවෙන් තීරු බදු රහිත කාර් එකක් ගැනීම සඳහා අයදුම්පතක් ඉදිරිපත් කළේ ය. එය අනුමත කළේ ප්‍රියත් ලියනගේ ය. 

උවිඳු කුරුකුලසූරිය මෙහි ඇති බැඳියා පිළිගැටුම හෙවත් සිංහලෙන් කන්ෆ්ලික්ට් ඔෆ් ඉන්ටරෙස්ට් කියන එක ප්‍රශ්න කිරීමෙන් පසුව බීබීසිය මේ දෙන්නාට දඬුවම් කරන ලදී. නව සමසමාජ පක්ෂය චන්දන කීර්ති බණ්ඩාරට දුන් දඬුවම කුමක් ද? ඒ අනුව බැලූ කල වඩා පාරදෘෂ්‍ය බීබීසිය ද? නව සමසමාජ පක්ෂය ද?

මේ ලැයිස්තුව අධ්‍යයනය කිරීමෙන් ද හොඳ කෑලි අල්ලා ගන්නට පුළුවන. එහි අංක 774 සිට 777 දක්වා ඉන්නේ ජවිපෙ නිල පුවත්පත වන නියමුවා පත්තරයේ ‘මාධ්‍යවේදීන්' පිරිසකි. බී.ඒ. සිරිවර්ධන නම් කොන්ද පණ තිබුණු මාධ්‍යකරුවාගේ භාවිතාව ඉදිරියට ගෙන යන බව කියන ‘ඉදිරිය' පත්තරේ කෙනෙක් ද මෝටර් බයිසිකල් ඉල්ලා ඇත. අහෝ දුකකි. ඉරකි. තිතකි. 

මෙහි සිටින ඇතැම් මාධ්‍යකරුවෝ මරු පොරවල් ය. ජාතික ශිෂ්‍ය භට බලකායේ මාධ්‍ය සම්බන්ධීකාරක යයි කියමින් අපේ ගම් පැත්තේ ගුරු හාදයෙක් ද මෝටර් බයිසිකලයක් ඉල්ලා තිබේ. 

මහජන මුදලින් මෙවැනි අයථා වාසි ලබා ගැනීමට හැකියාව තිබීම ලංකාවේ ලජ්ජාවට කාරණයක් නොව නම්බුවට කරුණකි. 

තවද, මේ මාධ්‍යකරුවන්ගේ පැටිගිරියෙන් වැඩි හරියක් ද මේ ලැයිස්තුවේ දැක්වේ. කෙසේ වෙතත්, මහජන මුදලින් දෙන මේ ‘සහන' පිළිබඳ මහජනයාට දැන ගැනීමට අයිතිය ඇති නිසා ඒවා එසේ තිබිය යුතු යයි සිතමි. 

මෙහෙම සන්තෝසම් අරගෙන ඔවුන්ට සිය වෘත්තිය හරියට කරන්නට බැරි බව ඉතා පැහැදිලි ය. 

‘මාධ්‍යවේදීන්' මේ ප්‍රදර්ශනය කරන්නේ නිකම් දෙනවා නම් දෙමළ පත්තරය වුණත් අරගන්නා මළ පෙරේතකම හා රජයේ සේවකයන්, ගොවියන්, ග්‍රාමීය දිළින්දන්, විශ්වවිද්‍යාල සිසුන් සේ රජයෙන් හැම රෙද්ද ම බලාපොරොත්තු වෙන මළ හිඟනකමයි.  

මොවුන් ඊළඟට රටට දෙන්නේත් මේ පෙරේත හා හිඟන ආකල්ප ම ය.

මෙතන නැති තව පිරිසක් තීරු බදු රහිත කාර් බලපත්‍ර බලාගෙන සිටිති. තවත් පිරිසක් ගෙවල් බලාපොරොත්තුව සිටිති. 

මේ රටේ වැඩකරන ජනතාව මේ මළපෙරේතයන් නඩත්තු කළ යුතු ද? 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-04-26

උගුර බ්‍රැන්ඩි වන මැයි දින ආතල් එකට පෙර

37
ලංකාවේ මෙම දේශපාලන මොහොත ඉතා වැදගත්. ආර්ථිකය තිබෙන්නේ ඉතා දුෂ්කර තත්වයක. ආර්ථිකය කඩා වැටුණොත් ලංකාවේ ඇති වන දේශපාලන අර්බුදය තුළින් කිසිදු ප්‍රගතිශීලී දෙයක් මතු වේ යයි සිතන්නට බැහැ. එයින් ඵල නෙළා ගන්නට ඉඩ තිබෙන්නේ ජාතිවාදීන්, ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධීන් ප්‍රමුඛ දක්ෂිණාංශික අන්තවාදීන්.

ලංකාවේ වම තිබෙන්නේ ඉතිහාසයේ වැඩිම පරිහාණියකට ලක් වූ යුගයක. ඔවුන්ට ලංකාව වැනි සංකීර්ණත්වයක් සම්බන්ධයෙන් මැදිහත් වීමේ සාමූහිකත්වය හා බුද්ධිමය සහ කෞශල්‍ය ධාරිතාවන් වර්ධනය කර ගන්නට බැරි වී තිබෙන්නේ එකිනෙක කණ්ඩායම් අතර ඇති ස්වෝත්තමවාදී ගැටුම් නිසායි.

වාමාංශික ස්වෝත්තමවාදය කියන්නේත් ජාතිවාදය වැනි ම වන විනාශකාරී තත්වයක්. 

උදාහරණයක් ලෙස මේ මොහොතේ පවා වාමාංශික ස්වෝත්තමවාදීන් තමන්ගේ කලර්ස් පෙන්නන්න කරන, කියන, ලියන දේ සලකා බලන්නට පුළුවන්. පස්ස කහගන්න නියපොත්ත නැතත්, කතාව නම් හෙට විප්ලවය කරනවා වගේ. වමේ කෙරුවාව මැයි දිනේට ගහන වේදිකා සැරසිල්ල වගේ ඇතුළාන්තය හිස් එකක්. හැමදාම වගේ මෙවරත් ඔවුන් අවසානයේදී සේවය කර තිබෙන්නේ ජාතිවාදී, ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී බලවේගවලට වෙන්නට පුළුවන්. හරියට 2005දී වගේ. අවුරුදු දහයක් විතර සමාජය විනාශ කරන්න කවුරුහරි උම්මත්තකයකුට භාර දීලා ඊට පස්සෙ බැරියැ අපි ස්වයං විවේචනය කළා ය කියලා අත් දෙක හෝද ගන්න.ඒක නිසායි අපි  මේ කාරණේ මේ තරම් මතු කරන්නේ. 

පෙරටුගාමී පක්ෂ ආකෘතිය ම යල් පැන ගිහින්. ඒක වෙනස් කර ගන්න බැරි පක්ෂවලට කරන්න පුළුවන් දෙයක් නැහැ. හැබැයි සමාජවාදී අරමුණක් වෙනුවෙන් අරගල කරන්නට ඔය කියන පක්ෂ අවශ්‍යත් නැහැ.

ලංකාවේ වම දැවැන්ත වියවුලක්. ඔවුන් සිය මතවාද හා ක්‍රියාකාරිත්වය පදනම් කර ගන්නා පංති විග්‍රහය ම වැරදියි. ලංකාව සම්බන්ධයෙන් ඔවුන්ගේ විග්‍රහය පදනම් වන්නේ ම මිථ්‍යා අදහසක් මත වීම ඔවුන්ගේ පරිහාණියේ ආරම්භයයි. වම දන්නේ නැහැ තමන් ඉන්නේ කොතැනද කියන එක. 

ලංකාවේ එජාප, ශ්‍රීලනිප, ජවිපෙ, පෙසප, ලසසප, කොප ආදී සියලු පක්ෂ හා කණ්ඩායම් අයත් වන්නේ අඩු වැඩි වශයෙන් එකම මධ්‍යම පංතික පදනමකට. ජවිපෙ, පෙසප නිර්ධන පංතිකත් නැහැ. එජාප, ශ්‍රීලනිප ධනපති පංතිකත් නැහැ. ලංකාවේ ශක්තිමත් ධනපති පංතියකුත් නැහැ. සංවිධිත කම්කරු පංතියකුත් නැහැ. කම්කරු / නිර්ධන / දිළිඳු පංතියට සංවිධානය වෙන්නත් බැහැ. හේතුව, නිර්ධන පංතිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටිනවා ය කියන අය ප්‍රවර්ධනය කරන්නේ ම මධ්‍යම පංතික දෘෂ්ටිවාදයක්. උදාහරණයක් ලෙස, ලංකාවේ වම කම්කරුවන්ට ප්‍ර‍වර්ධනය කරන ජීවිතය කුමක් ද? තම දරුවන් නිදහස් අධ්‍යාපනයෙන් ඉදිරියට යවා, රජයේ සේවයට එක් කර, කම්කරුවන්ගෙන් සූරා කන මුදලින් රැකියා සුරක්ෂිතභාවය, විශ්‍රාම වැටුප් ආදිය ලබා ගැනීම හැර වෙන කුමක් ද? 

කම්කරුවාගේ ඉල්ලීම විය යුත්තේ වැටුප් විෂමතා ඉවත් කිරීම හා ශ්‍ර‍ම සමානාත්මතාව ඇති කිරීමයි. ශ්‍ර‍මයේ හා බුද්ධියේ වටිනාකම් තක්සේරු කිරීම සඳහා සමාජවාදී මෙවලම් පද්ධතියක් සංවර්ධනය කළ යුතුයි. කම්කරුවාගේ විමුක්තිය කම්කරුවෙක් ලෙස ම ලබා ගත හැකි විය යුතුයි. එහෙම නැතිව කම්කරුවා මධ්‍යම පංතිකයෙක් වෙන්නට ඕනැ නැහැ. එහෙත් ඒ පිළිබඳ කතිකාවක් වම තුළ තිබෙනවා ද? 

ලංකාවේ කම්කරු පංතිකයන්ට තමන්ට අනන්‍ය පංති විඥානයක් නැහැ. ඔවුන්ට අවශ්‍ය මධ්‍යම පංතියට උසස්වීමක් ලබා ගන්නටයි. තමන්ට සාක්ෂාත් කර ගන්නට බැරි එම හීනය තමන්ගේ දරුවන් ලවා හෝ අත්පත් කර ගැනීමයි ඔවුන්ගේ අරමුණ. කම්කරු පංතියට අනන්‍ය දේශපාලන දැක්මක් ලංකාවේ නැහැ. එහෙම එකක් පිළිබඳ සංවාදයක්වත් ලංකාවේ වම තුළ කවදාවත් තිබිලාත් නැහැ. 

ලංකාවේ වම සමාජවාදී රජයකින් බලාපොරොත්තු වන්නේ ශක්තිමත් රාජ්‍ය අංශයක් ගොඩනැගීම, රජය මධ්‍යම පංතියට අධ්‍යාපනය, රැකියා අවස්ථා, සහනාධාර ආදිය සැපයීමයි. මධ්‍යම පංතිය කරන්නේ ප්‍රධාන වශයෙන් රජයේ රැකියා කරමින් මුදල් ඉතිරි කිරීම, භාණ්ඩ හා දේපල මිළ දී ගැනීම සහ එම භාණ්ඩ හා දේපල වන්දනා කිරීමයි. ඔවුන් සමාජවාදී සමාජයක් ය කියන්නේ ධනවතුන් පරිභෝජනය කරන ආකාරයට මධ්‍යම පංතියටත් පරිභෝජනය කරන්නට හැකියාව ඇති සමාජයකුයි.

ලංකාවේ මධ්‍යම පංතිය කියන්නේ කම්කරු පංතියේ මිතුරු බලවේගයක් නෙමෙයි. මේක රජයේ කාර්යාලයකට, රෝහලකට, පාසලකට, පොලිසියට, හමුදා කඳවුරකට යන ඕනෑම කම්කරුවකු දන්නා කාරණයක්. මූනිච්චාවට මනුස්සකමට කතා කරන ක්‍රමයක් ඇති කළත් ඒ ප්‍රශ්නය විසඳෙන්නේ නැහැ. හේතුව ලංකාවේ වැඩ කරන ජනතාවගේ කාලකන්නිකම නිර්මානය වන්නේ ම මේ සුවිසල් අකාර්යක්ෂම මධ්‍යම පංතිය නඩත්තු කිරීමේ බර දරන්නට ඔවුන්ට සිදු වී තිබෙන නිසායි. මධ්‍යම පංතිය යනු ධනපති පංතිය තරම් ම කෘර සූරාකන්නන් පිරිසක්. උදාහරණයක් ලෙස ඔවුන්ගේ විශ්‍රාම වැටුප නිර්මානය වන්නේ වැඩ කරන ජනතාවගේ කාලකන්නි මහළු විය මතයි.

ලංකාවේ ගොවීන් ගැනත් යමක් කිව යුතුයි. ගොවීන් කියන්නේ බොහෝ දුරට මේ මධ්‍යම පංතියේ ම උණ්ඩුක පුච්ඡයක්. ගොවීන් ලෙස අනන්‍යතාව ප්‍රකාශ කරන වැඩි දෙනෙක් ඇත්තෙන් ම ගොවීන් නෙමෙයි. ඔවුන් ග්‍රාමීය දිළින්දෝයි. ගොවියන් ය කියන තවත් සුවිසල් පිරිසක් පාට් ටයිම් ගොවිතැන කරන මධ්‍යම පංතිකයෝයි. ගොවිතැන පූර්ණ කාලීනව කරන සුළු පිරිසකුත් ඉන්නවා. කොහොම වුණත්, ලංකාවේ ගොවියන් කියන්නේ හැමදාමත් වතුර, පොහොර ටික රජයෙන් බලාපොරොත්තු වන, ඉන් පසු නිෂ්පාදනයත් ආණ්ඩුවට ම විකුණන්න බලාගෙන ඉන්න පිරිසක්. පීඩිත ජනතාවට බරක් වන මේ ක්‍රමයෙන් ගැලවෙන්න සංවාදයක් ගොවියන් අතර නැහැ. 

නිදහසින් පසු ලංකාවේ පැවති ආණ්ඩු කියන්නේ ධනපති ආණ්ඩු නෙමෙයි. ඒවා අඩු වැඩි වශයෙන් ධනපති හා මධ්‍යම පංතික සන්ධාන. ලංකාවේ පවතින අර්ථ ක්‍රමය මූලධාර්මිකව ධනපති එකක් වුණාට ඒකේ ඵල නෙළා ගන්නේ දුර්වල ධනපති පංතියත්, ශක්තිමත් මධ්‍යම පංතියත් හවුලේ.

ලංකාවේ ප්‍රබල ම පංතිය තමයි මධ්‍යම පංතිය. 1956 සිට 65, 1970 සිට 77, 2005 සිට 2015 ආදී වශයෙන් පැවති පාලනයන් ඍජුව ම මධ්‍යම පංතික පාලනයන් ලෙස හඳුන්වන්නට පුළුවන්.

පහළ මධ්‍යම පංතිය හිටි හැටියේ රජය තුළ වැඩි අවස්ථා වෙනුවෙන් කැරැලි ගහනවා. 1971, 1989 සිංහල කැරැලිත්, උතුරේ දෙමළ කැරැල්ලත් එවැනි ඒවා.

මේ වාමාංශික දේශපාලනය අමු ම අමු මිථ්‍යාවක්. අප පවා මේ කතා කරන භාෂාව ම අවුලක්. ඒ නිසායි අපි කියන්නේ වම හා සමස්ත දේශපාලනය ගැන ම අලුතෙන් සිතිය යුතුයි කියලා.මේ භාෂාව ගැන වුණත් අලුතෙන් සිතිය යුතුයි.

දැන් ඉතින් මේක ලියපු මට සල්ලි හම්බ වෙන මාර්ග ගැන සංවාදය පටන් ගනීවි. නැතිනම් සුපුරුදු වචන සෙට් එක අනලා මේක ඇකඩමික් නැති ය, අනුභූතිවාදී ය අරක මේක අපට නො තේරෙන රෙද්දවල් කියයි. මං කියන්නේ මං වැඩක් නැහැ. මං ගොනා ය කියමුකෝ. ඒත් මං වගේ ගොනෙක් මතු කරන ප්‍රශ්නවලටවත් උත්තර දෙන්න ක්‍රමයක් හොයා ගනිල්ලා. නැතිනම් කමක් නැහැ, මෙදා පාරත් මැයි දිනේ ෆන් එක අරගෙන ගෙවල්වලට ගිහින් මයියොක්කා පඳුරක් හිටවා ගනිල්ලා. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-04-24

කඩාකප්පල්කාරී ජනතාවක් එක්ක සමාජය වෙනස් කිරීමේ අරගල

78
ගම්වල මහින්දවාදීන් කියන්නේ ඇත්තෙන් ම අමුතුම බුවාලා ටිකක්. පහුගිය දිනවල මං කතා කරපු ඇතැමෙක් හරියට අයියෙස්කාරයෝ වගේ. පෝලියෝ එන්නත දෙන එක වළක්වන තලේබාන්කාරයෝ වගේ. නැතිනං මරාගෙන මැරෙන කොටි වගේ. 

මේක තේරුම් ගන්න ඕනැ තත්වයක්. උන් ඉන්නෙ බද්ධ වෛරයෙන්. උන් මුළු රටටම වෛර කරනවා. බලාගෙන ඉන්නෙ රටට කෙළවෙනකල්. බුද්ධිමත් එවුන් ආර්ථිකය කඩා වැටෙනකල් බලන් ඉන්නවා. ඒවා ගැන නො දන්න එවුන් බලන් ඉන්නේ කොටි යළි නැගිටිනකල්. රට කැඩෙනකල්. මේ වෙනකොට විග්නේශ්වරන් උන්ට දෙයියන් වගේ. 

උන් එක්ක කතා කරන්නත් බැහැ. අසූහාරදාහට නගිනවා. මොන දේ පැහැදිලි කරන්න හැදුවත් කියන්නේ ‘හරි බලමුකෝ. අපිත් ඉන්නෙ මෙහේනේ.'

වැඩේ කියන්නේ ගම්වල ඉන්න මේ වගේ මහින්ද පිස්සන්ගෙන් ඇතැමෙකුට මහින්දගෙන් ලැබුණු අලගෙඩියකුත් නැහැ. මහින්දගේ කාලෙ රජයෙන් කඩා වඩා ගත්ත එවුන්ට උන්ට තරම් අමාරුවකුත් නැහැ. උන් බලන්නෙ මේකෙනුත් ඒ වැඩේ ම කර ගන්නනේ. මුන්ගේ මහින්දවාදය කුළු ගැන්වෙන පොයින්ට් එක තියෙන්නේ දෙමළුන්ට කෙළවීම කියන සාධකය ඇතුළෙ. ඒක බෙහෙත් නැති ලෙඩක්. 

මේ මට්ටමේ සමාජ විරෝධයකින් පෙළෙන තවත් කොටස් ඉන්නවා. කණගාටුවෙන් වුණත් කිව යුතු දෙයක් තමයි වාමාංශික අන්තවාදියෝත් මේ ගණයට අයත් වන බව. දියුණු මිනිසුන් හැදීම වෙනුවට කෙසේ හෝ තමන්ගේ අතට බලය ගැනීම තමයි ඔවුන්ගේ අරමුණ. ඒ නිසා ඔවුනුත් මේ වගේ කඩාකප්පල්කාරී ක්‍රියාවලට කැමතියි. 

පහුගිය දින කීපයක් ම මම දැක්කා මතුගම ටවුමේ ප්‍රධාන පාරවල් කීපයක මේ වගේ බරසාර කුණු මලු වීසි කරලා තිබෙනවා. අප්‍රේල් 23දා උදේ මේ ෆොටෝ එක මං ගත්තෙ මතුගම - නෑබඩ පාරේ හිරිකැටිය පහු කරලා වෝගන් කන්ද නගිද්දි. මෙතන දකුණු පැත්තෙ ඡායාරූපයේ නැති හරියේ තියෙන්නේ මනරම් තේ වත්තක්. මේ පැත්තේ මතුගම අලුත්ගම පාරේ ලෙව්වන්දුව දක්වා හරිය අැරෙන්නට මේ පැත්තේ සියලු ප්‍රධාන පාරවල් මේ වන විට සංවර්ධනය කරලායි තිබෙන්නේ. ඒත්, කිසි කෙනෙක් මේ පාරවල් පරිස්සං කරන්නේ නැහැ. තමන්ගේ කුණු ගෙනත් දාන්නේ පාරට. ඒ විතරක් නෙමෙයි, මළ ගෙවල්, අවුරුදු උත්සව ආදියෙදි පාරවල් දෙපස සැරසිලි කරනමුත්, ඒවා ඉවත් කරන්නට කිසි කෙනෙක් නැහැ. 

මේ කුණු මල්ලේ හිස් ළූනු බෑග් එකකුත් තියෙනවා. සාමාන්‍යයෙන් ගෙවල්වලට එහෙම ළූනු මලු ගේන්නෙ නැහැ නේ. මේක බොහෝ විට කඩේක එකක් වෙන්න පුළුවන්. අප්‍රේල් 22දා කලුතර පාර දිගේ බස් එකෙන් යද්දිත් පාන්තිය කිට්ටුව පාරේ මේ වගේ කුණු මල්ලක් විසි කරලා තිබුණා. මේවා දාන්නේ ගෙවල් දොරවල් අඩු තැන්වල පාරටමයි. පාර අයිනටවත් නෙමෙයි.

මතුගම ප්‍රාදේශීය සභාව කියන්නේ කුණු ටික හරියට අදින එකක් නෙමෙයි. ඒක ඉතින් මුළු ලංකාවෙම එහෙමයි. මේ කුණු මල්ල දාලා තියෙන හරියට කිසිම දාක කුණු ට්‍රැක්ටරය එන්නෙ නැහැ. ප්‍රාදේශීය සභාව ප්‍රදේශය ඇතුළෙ වෙනම සීමාවක් ලකුණු කරගෙන ඒක ඇතුළෙ විතරයි කුණු අදින්නෙ. 

පරිසර පොලිසිය කියලා එකකුත් නං ඔය තියෙන්නෙ. හැබැයි ඉතින් මොන නීති ගෙනාවත්, මොන පොලිසි දැම්මත්, මේ වගේ කුණු පොරවල් නං නැති කරන්නට බැහැ. මේව ඇවිල්ලා ත්‍රස්තවාදී වැඩ වගේ දේවල්. 

මේ වන විට, ලංකාවේ රජය අසමත් වී තිබෙන ප්‍රධාන කාරණයක් තමයි කසල කළමනාකරණය. ඇත්තම කියනවා නම්, රජය මෙය පෞද්ගලීකරණය කරනවා නම් වඩා ඵලදායී වෙන්න පුළුවන්. රජය උත්සාහ කළ යුත්තේ එය නියාමනය කරන්නට හා එම කටයුතුවල යෙදෙන සමාගම් දිරිගන්වන්නටයි. ඒ වගේ ම ජනතාවගේ ආකල්ප වෙනස් කරන්නටත් මැදිහත් වීම ඉතා වැදගත්. 

මේ කර්තව්‍යයට නිෂ්පාදකයන් හා කඩකාරයනුත් සම්බන්ධ කර ගත යුතුයි. කිසිදු වගකීමකින් තොරව ප්ලාස්ටික් පරිසරයට මුදා හරින්නේ ඔවුනුයි. ඔවුන් මෙහිදී කරනු ලබන දායකත්වය වෙනුවෙන් බදු සහන එහෙම ලබා දී ඔවුන් දිරිමත් කරන්නට පුළුවන්. තමන් නිකුත් කරන ප්ලාස්ටික් හා පොලිතින් ආපසු එකතු කර භාර දෙන්නට හෝ තමන් ම ප්‍රතිචක්‍රීයකරණය කරන්නට ඔවුන් පොළඹවන්නට පුළුවන්.

ලංකාවට අවශ්‍ය ඇත්ත සමාජ වෙනස ඇතුළෙ බල දේශපාලනයෙන් පරිබාහිර මෙවැනි සාධක රැසක් තිබෙනවා. ඇත්ත සමාජ වෙනසක් අපේක්ෂා කරනවා නම් දේශපාලන ව්‍යාපාර මේ සියල්ල අන්තර්ග්‍රහනය කර ගත හැකි ඒවා විය යුතුයි. 

වත්මන් ආණ්ඩුවේ තිබෙන මූලික ම ගැටලුව වන්නේ එය පහළට විහිදුණු එකක් නො වීමයි. කොළඹ තිබෙන ආණ්ඩුව එක්ක සම්බන්ධ වෙන්න පුරවැසියන්ට අවශ්‍යතාවක් තිබුණත් ඒකට ක්‍රමයක් නැහැ. බිම් මට්ටමට විහිදෙන කිසිදු සමාජ නායකත්වයක් නැහැ. පළාත් පාලන ඡන්දය වෙනුවෙන් කොළඹ මාධ්‍යවලින් උද්ඝෝෂණ කරන කිසිදු දේශපාලන පක්ෂයක් මේ වන විට බිම් මට්ටමේ වැඩ ආරම්භ කරලා නැහැ. ඒ වෙනුවෙන් කිසිදු මුලපිරුමක් කිසිම පක්ෂයක නැහැ. වාමාංශිකයන්, විප්ලවවාදීන් කියන අයත් එහෙමයි. 

වෙලාවකට මට මෙහෙම හිතෙනවා. මේ රට ඇවිල්ලා කඩාකප්පල්කාරීන්ගේ දේශයක්. විශේෂයෙන් ම ජනතාවගෙන් සැලකිය යුතු කොටසක් කඩාකප්පල්කාරී මානසිකත්වයෙන් පෙළෙන පිරිසක්. ඔවුන් කිසිදාක රාජ්‍ය පාලනය තුළ තමන් කොටස්කරුවන් වන බව හා තමන්ටත් වගකීම් ඇති බව පිළිගන්නේ නැහැ. එවුන් පුරවැසියන් බවට පත් නො කර මේ රටේ කුමන හෝ සමාජ දේශපාලන වෙනසක් ඇති කරන්නට බැරි බව කවුරු කවුරුත් සිතා ගත යුතුයි. එය වර්තමානයේ දේශපාලන ව්‍යාපාර විසින් තමන් තුළ ඇති කර ගන්නට උත්සාහ කළ යුතු ලක්ෂණයක්. 

සරළව කියනවා නම් දේශපාලන පක්ෂ ජනතාව එක්ක නිරන්තර සමාජ දේශපාලන සංවාදයක් පවත්වාගෙන යන්නට උත්සාහ කළ යුතුයි. එහෙම නැතිනම්, වෙනත් කිසියම් සමාජ ව්‍යාපාරයක් හෝ ඒ කටයුත්තට අතගැසිය යුතුයි. නැතිනම් අප විනාශය දෙසට යන ගමන වළක්වන්නට බැහැ.  

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-04-23

රට ගැන මධ්‍යම පංතිය වග වීම වැදගත්

23

අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ (2016-04-24 සිළුමිණ පුවත්පතට ලියන ලද ලිපියකි.)

මැයි මාසයේ සිට වැට් බද්ද හෙවත් වටිනාකම එකතු කිරීමේ බද්ද 15% දක්වා වැඩි කිරීමට රජය තීරණය කර තිබේ. එසේම, බදු පනවන ක්ෂේත්‍ර ද පුළුල් කර තිබේ. කලින් වැට් වැට් බද්දෙන් නිදහස් වූ අංශවලින් පවා වැට් බද්ද අය කරනු ලැබේ. එසේම, වැට් බදු අය කරන ආදායම් මට්ටම අඩු කර තිබේ. මාසයකට මිලියනයක පමණ පිරිවැටුමක් ඇති ව්‍යාපාරවලින් ද වැට් බදු අය කිරීමට තීරණය කර ඇත.

ඊට අමතරව, 2%ක් වන ජාතිය ගොඩනැගීමේ බද්ද ද මාසයකට රුපියල් මිලියනයක පිරිවැටුමක් ඇති ව්‍යාපාරවලින් පවා අය කරනු ඇත. භාණ්ඩ හා සේවා රැසක මිළ විශාල වශයෙන් ඉහළ යනු ඇති බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. එයින් වැඩි ම පීඩනයකට ලක් වන්නේ කම්කරු පංතියයි. රජයේ සේවකයන්ට ලැබුණු වැටුප් වැඩි වීමට වැඩි මුදලක් අලුත් වියදම් ලෙස එකතු වනු ඇත.

වැට් බද්ද වැඩි කිරීමේ තීරණය දැනුම් දුන් දිනවල ම කැබිනට් මණ්ඩලය විසින් තවත් තීරණයක් ගන්නා ලදී. ඒ වනාහි රජයේ සේවකයන්ට නව රජය විසින් වැඩි කළ රු. 10,000 දීමනාව කොටස් වශයෙන් වැටුපට එකතු කිරීමයි. රජය එසේ කරන්නට තීරණය කරන්නට ඇත්තේ ලංකාවේ ආණ්ඩුවල පැවැත්ම සඳහා මධ්‍යම පංතියේ ඇති වැදගත්කම නිසායි. නැතිනම්, ඇත්ත වශයෙන් ම ගතහොත් ලංකාවේ රජයට මෙසේ බදු ඉහළ නංවන්නට සිදු වී තිබෙන්නේ ද මෙම මධ්‍යම පංතිය නඩත්තු කරන්නට යන අධික වියදම නිසායි.

ලංකාවේ මධ්‍යම පංතිය තේරුම් ගැනීම වර්තමාන දේශපාලන මොහොත තේරුම් ගැනීමෙහිදී ඉතා වැදගත් වෙනවා. නිෂ්පාදනයට ඍජුව සම්බන්ධ වන ධනපති ආයෝජකයන් හා කම්කරුවන් අතර ස්ථර මධ්‍යම පංතිය ලෙස සැලකිය හැකියි. එහෙත්, එය වනාහි විග්‍රහ කිරීම අතිශය දුෂ්කර විවිධත්වයකින් යුත් සමාජ ස්ථරයකි. පංති අරගලය පිළිබඳ න්‍යාය පදනම් වන්නේ මාක්ස්වාදය මතයි. එහෙත්, 19වන සියවසේ යුරෝපයේ කම්කරු අරගල නිමිති කරගෙන කරන ලද පංති විග්‍රහය නූතන සංදර්භයන්ට ගැලපෙන අන්දමින් සැකසීමට ලොව පුරා ගතානුගතික මාක්ස්වාදීන් අසමත් වී තිබෙනවා. ලංකාව සම්බන්ධයෙන් නම් දැකිය හැක්කේ ආගමික ස්වරූපයකින් මාක්ස්වාදී ශුද්ධ වූ ග්‍රන්ථවල පාඨ දේශනා කිරීමෙන් ඔබ්බට නො ගිය තත්වයක්.

කම්කරු පංතිය හා මධ්‍යම පංතිය වෙන් කර ගන්නට ගියාම මේ අර්බුදය තවත් තීව්‍ර වෙනවා. රජයේ සේවයේ කම්කරුවන් ලෙස හැඳින්වෙන කොටස කොයි තරම් කම්කරු පංතික ද කියන ප්‍රශ්නය උදාහරණයක්. ඒ නිසා අප විසින් කරනු ලබන මේ සංක්ෂිප්ත අදහස් දැක්වීම මේ පිළිබඳ සංවාදයේ පුංචි කොටසක් පමණක් වෙන්න පුළුවන්.

අපේ මූලික අදහස මේකයි. ලංකාවේ මධ්‍යම පංතිය අති විශාල හා ඉතා බලවත් එකක්. විශේෂයෙන් ම දේශපාලනයේදී එය ඉතා වැදගත්. ආණ්ඩු හදන්නේ, පෙරළන්නේ මධ්‍යම පංතියයි. ලංකාවේ පවතින්නේ ධනේශ්වර ක්‍ර‍මයක් ය කියා කීවාට එහි ධනේශ්වර පංතියට වඩා බලයක් මධ්‍යම පංතියට ඇති බවයි අපේ ප්‍ර‍වාදය වන්නේ. ලංකාවේ දේශපාලන පක්ෂ සියල්ල ම පාහේ අඩු වැඩි වශයෙන් මධ්‍යම පංතිකයි. එක්සත් ජාතික පක්ෂය යම් දුරකට ධනපති පංතිය නියෝජනය කරන්නට උත්සාහ කළත්, මේ වන විට එම පක්ෂය ද දැඩි ලෙස මධ්‍යම පංතියේ බලපෑමට නතු වී හමාර බව මෑත කාලීන තීරණ, තීන්දුවලින් පෙනෙනවා. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය කියන්නේ පැහැදිලිව ම මධ්‍යම පංතික පක්ෂයක්. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ, කොමියුනිස්ට් පක්ෂය, සමසමාජ පක්ෂය, පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය කියන්නේ ඇත්තෙන් ම කම්කරු හෝ නිර්ධන හෝ පංතික පක්ෂ නෙමෙයි. මේවා පදනම් වන්නේ මධ්‍යම පංතියේ පහළ ස්ථරය මතයි.

ගොවි ජනතාව අයත් වන්නේ කුමන පංතියකට ද කියන ප්‍රශ්නයත් මෙහිදී වැදගත්. ඇත්තෙන් ම අද වන විට ගොවි ජනතාව කියා හැඳින්වෙන සමාජ තීරය තුළ ප්‍රධාන තල කීපයක් දකින්නට ලැබෙනවා. එයින් විශාල කොටසක් ඇත්තෙන් ම ග්‍රාමීය දිළින්දෝයි. ඔවුන් කිසියම් යැපුම් ගොවිතැනක යෙදෙනවා. ඒ වගේ ම, වෙනත් රැකියා කරන මධ්‍යම පංතිකයන් විශාල පිරිසක් ද ගොවිතැනෙහි යෙදී සිටිනවා. වෘත්තීය මට්ටමෙන් ගොවිතැනෙහි යෙදී සිටින ප්‍රතිශතය අප සිතන තරම් සුවිසල් එකක් නෙමෙයි. ඒ වගේ ම ඉඩම් හිමිකම නැති හෝ තමන්ගේ යැපීම සඳහා ප්‍රමාණවත් නො වන කුඩා ඉඩමක් හිමි කෘෂි කම්කරුවන් විශාල පිරිසක් ද ගොවීන් ලෙස හැඳින්වෙනවා. ගොවියා කීවා ම මූලිකව ම අපේ සිතට නැගෙන්නේ වී ගොවියා වුණත්, තේ, රබර්, කුරුඳු, එළවළු හා වෙනත් භෝග රැසක් වවන ගොවියෝ ඉන්නවා.

මේ සියලු දෙනා අතරින් ඉතා වැදගත් මධ්‍යම පංතික සමාජ තීරයක් ඉන්නවා. ඒ තමයි ලක්ෂ 14ක් වන රජයේ සේවකයන් / නිලධාරීන්, පාර්ලිමේන්තුවේ සිට ප්‍රාදේශීය සභාව දක්වා දේශපාලකයන් හා අනාගතයේ ඔවුන් සමග එක් වීම අරමුණු කර ගත් විශ්වවිද්‍යාල සිසුන්, රජයේ කොන්ත්‍රාත්කරුවන්, සැපයුම්කරුවන් ආදීන්ගෙන් සමන්විත සමාජ තීරය. මෙය තමයි ලංකාවේ දේශපාලන වශයෙන් බලසම්පන්න ම පිරිස. සියලු දේශපාලන පක්ෂවල ක්‍රියාකාරී තලය නිර්මානය වන්නේ මෙම බලවේගයෙන්. ඒ නිසා ලංකාවේ දේශපාලන තීරණ, තීන්දු ගැනීමේදී මෙම බලවේගය ඉතා වැදගත්.

ඔවුන් යැපෙන්නේ රජයෙන්. රජය කියන්නේත් එක්තරා ආකාරයක සමාගමක්. රජය සමාගමක් ලෙස වර්ධනය වීම ආරම්භ වන්නේ 1956දී බලයට පත් වූ රජය විසින් පෞද්ගලික ව්‍යවසාය රජයට පවරා ගැනීමත් සමගයි. වරාය, බස්, ඉන්ධන බෙදාහැරීම, පාසල් ආදිය ක්‍රමානුකූලව රජයට පවරා ගැනුණා. රජය අලුතෙන් ව්‍යාපාරත් ආරම්භ කළා. රජය නම් සමාගමේ උච්චත ම අවධිය වන 1976 වන විට රජය සපත්තු මැහීම, උළු ගඩොල් නිෂ්පාදනය වැනි ව්‍යාපාර පවා කළා.

1977න් පසු රජය නම් සමාගම වෙනුවට පෞද්ගලික අංශය ශක්තිමත් කරන ප්‍ර‍තිපත්තියක් ක්‍රියාත්මක කළා. එහෙත් 2005 සිට 2015 දක්වා රාජපක්ෂ දශකය තුළ රජය නැවතත් ශක්තිමත් වුණා. එහෙම වුණේ ඉතාම විනාශකාරී සංදර්භයක් තුළයි. රජය ණය ගත්තා. බදු අය කළා. රජයේ සේවය පුළුල් කළා. රජයෙන් යැපෙන පිරිස වැඩි කළා. එමගින් දැවැන්ත මධ්‍යම පංතියක් නිර්මානය කළා. රජයේ සේවකයන්ට විශ්‍රාම වැටුපක් හිමි වෙනවා. රජයේ සේවයට පුද්ගලයන් ආකර්ශනය වෙන්න ප්‍ර‍ධාන හේතුවත් එයයි. විශ්‍රාමිකයන් ලක්ෂ පහමාරකට වැඩි පිරිසකට විශ්‍රාම වැටුප් ගෙවීම සඳහා රජය වසරකට වැය කරන මුදල රු. බිලියන 196ක් බව හා එය රටේ දළ ජාතික ආදායමෙන් 3%ක් බව විශ්‍රාම වැටුප් දෙපාර්තමේන්තුවේ සංඛ්‍යාලේඛන පෙන්වා දෙනවා.

රජයේ වියදම්වලින් අතිවිශාල පංගුවක් වැය වන්නේ රාජ්‍ය සේවක වැටුප් විශ්‍රාම වැටුප් ආදිය වෙනුවෙන්. නව රජය විසින් කරන ලද වැටුප් වැඩි කිරීම නිසා රජයේ වියදම් 25%කින් ඉහළ ගියා. ඇමති මණ්ඩලය ඉහළ යාම නිසා මැති ඇමතිවරුන් නඩත්තු කරන්නත් මාසයකට රුපියල් බිලියනයක් විතර යන බව වාර්තා වෙනවා. නමුත් ප්‍ර‍ශ්නය ඇත්තේ රජයේ කාර්යක්ෂමතාව කෙතරම් ඉහළ ගියා ද යන කාරණය තුළයි. දැන් මේ වෙනුවෙන් බරපැණ දරන්නට වන්නේ කාට ද? ලංකාවට විදේශ විනිමය ගෙන එන ප්‍රධාන බලවේගය වන්නේ මැද පෙරදිග ශ්‍ර‍මිකයෝයි. ඒ අතරිනුත් බහුතරය ඉතා දිළිඳු පවුල්වලට අයත් කාන්තාවන්. ඔවුන් 2014 වසරේ ලංකාවට රුපියල් බිලියන 800ක් විතර එව්වා. විදේශ විනිමය නිපදවන සෙසු ප්‍ර‍ධාන බලවේග වන්නේ ඇගලුම් කම්කරුවන්, වතු කම්කරුවන් වැනි පිරිස්. ඔවුන්ට රජයෙන් ලැබෙන කිසිදු විශේෂ වරප්‍ර‍සාදයක් නැහැ.

පසුගිය කාලයේ රජය ලබා ගත් ණයවලින් වැඩි ප්‍ර‍මාණයක් ද වැය කර තිබෙන්නේ මේ මධ්‍යම පංතිය නඩත්තු කරන්නටයි. රජයේ සංවර්ධන ව්‍යාපෘති කොන්ත්‍රාත්වලින් ද සැලකිය යුතු ප්‍ර‍මාණයක් මෙම පංතිය විසින් කොන්ත්‍රාත්, දූෂණ ආදිය හරහා ගරා ගත්තා. 2016 වසරේදී ගෙවීමට තිබෙන දේශීය හා විදේශීය ණය ප්‍රමාණය රුපියල් බිලියන 300කට ආසන්න මුදලකි. ණය වෙනුවෙන් පොළී හා වාරික ගෙවන්නවත් රජයේ ආදායම ප්‍ර‍මාණවත් නැති තත්වයකට ඇවිල්ලා.

ලංකාව සිර වී සිටින්නේ එසේ මෙසේ ණය උගුලක නො වේ. ආර්ථිකය බේරා ගැනීම සඳහා ණය ගන්නට ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල වෙත යන්නට සිදු වී තිබෙන්නේ එහෙමයි. මේ අන්දමින් වියදම් කරන්නට ණය දෙන්නට ඉදිරිපත් වන්නේ කවුරුද? ණය සමග රාජ්‍ය මුල්‍ය ප්‍ර‍තිසංස්කරණ පැමිණෙන්නේ ඒ අනුවයි. රජය බදු ආදායම් ඉහළ නංවා ගන්නට උත්සාහ කරන්නේ අය වැය පරතරය වැඩි වීම පාලනය කර ගන්නටයි. එසේ පාලනය කර ගන්නට නො හැකි වුණොත්, රජයට ණයක්වත් ගන්නට බැරි තත්වයක් උදා වනු ඇති. විදේශ ආයෝජකයන් ගෙන්වා ගැනීමටත් ආර්ථික ස්ථාවරත්වය ඉතා වැදගත් වෙනවා.

මෙම ලිපියෙන් අප මතු කර දක්වන්නට උත්සාහ කරන්නේ ලංකාවේ මධ්‍යම පංතිය මේ මොහොතේ සිය සමාජ වගකීම් ගැන බැරෑරුම්ව කල්පනා කළ යුතු බවයි. මේ මොහොතේ රට ඉදිරියේ තිබෙන්නේ පක්ෂ අතර බල අරගලවලට වඩා ආර්ථිකය බේරා ගැනීමේ අභියෝගය ප්‍ර‍ධාන විය යුතු සංදර්භයක්. විවේචන කරන්නට හරි ලේසියි. ඒ වගේ ම එක එක මනෝරාජික අදහස් දේශනා කරන්නටත් පුළුවන්. එහෙත්, මේ මොහොත විසින් ඉල්ලා සිටින්නේ ප්‍රායෝගික විසඳුම්. අප සංවාද කළ යුත්තේ ඒ ගැනයි.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-04-22

මතුගං ටවුමට වඩින බුදු හාංදුරුවො

59
අද අපේ ගමේ අඩි 135ක් උස ය කියන බුදු පිළිමයක් නිරාවරණය වෙනවා ය.

මතුගම ටවුම කියන්නේ මගේ ළමා කාලයෙන් වැඩි කාලයක් ගෙවුණු තැනකි. මං ඉගෙන ගන්නට ගියේ එකම එක ඉස්කෝලෙකට ය. එය මතුගම ආනන්ද ශාස්ත්‍රාලයයි. ඊට පස්සේ උගන්නන්නට නම් ඉස්කෝල දුසිමකට විතර ගොස් තිබේ. ඉගැන්නිල්ල අවසන් කළේ මතුගම ශාන්ත මේරියෙනි. එය ආනන්දයත් සමග අවුරුදු පනස් ගණනක් බිග් මැච් ගැසූ ඉස්කෝලයයි. ආනන්දයේ වෝටර් කැප්ටන්කම කර ඇති මම ශාන්ත මේරියේ ක්‍රිකට් මාස්ටරින්චාජ්කම කළෙමි. මගේ නිර්දේශය කෙටියෙන් කියන්නේ නම් මෙසේ ය: මේ පාසල් වෙන සෙල්ලමක් කළ යුතු ය. 

පාසල්වාදයෙන් පිස්සු හදා ගන්න තරම් සිරා ඉස්කෝල මතුගම නැත. ඒවා නූතන අධ්‍යාපන සංකල්ප සමග ගැලපෙන, සාමාන්‍ය මිශ්‍ර‍ පාසල් ය. එහෙත්, පස්කුවල්ලා මුල් වී, ඔවුන්ට අයත් කඳු බෑවුමක හැදූ ආනන්ද ශාස්ත්‍රාලය අපට පොඩි කාලේ නියම ත්‍රාසජනක අත්දැකීම් සැපයූ ආතල් ම පාසලක් විය. එහි ගල් පල්ලෙන් වැටෙන්නේ නැතිව, අත පය කඩා ගන්නේ නැතිව, අවුරුදු 13ක් එහි ආ ගිය එකෙන් ම ජීවිතයට ලොකු අධ්‍යාපනයක් ලැබිණි. ඉගෙන ගත්තු දේවල් ද නැත්තේ ම නැත. 

අපි පොඩි කාලේ දිය බිව්වේ උල්පත්වලට බට කොළයක් තියලා ය. ඉන්ටවල් එකට ඔන්චිලි පදින්නට පුස්වැල් වැනි අරටු සහිත වැල් ඇදුණු බැද්දක් පංතියට යාර කීපයක් ඔබ්බෙන් තිබිණි. වැස්ස කාලයට ගල් සෙවල උඩ ලිස්සා අපි ගත්ත ආතල් ගන්නට දැන් නම් ලෙෂර්වර්ල්ඩ් ම යන්නට ඕනෑ ය. වාර විභාග ඉවර වී නිවාඩු දෙනකල් සමය තුළ මතුගං කන්දේ අප ගත කළ වනගත ජීවිතය සුපිරි ම මතකයකි. වාරය ආ කල පොලු ගසා කඩා කන මොර ද, හොරෙන් කඩාගෙන කන වැල වරකා ද, ඇට තලාගෙන මද කන්නට පුළුවන් කොට්ටම්බා ද, කොල්ලන් මුත්‍රා කරන්නට ගිය හුජ්ජ ගල නම් පර්වතය ළග දං, බොවිටියා, එරමිනියා, ගල් අන්නාසි හා පහළ පැටි මහත්තයලාගේ ගෙයි වහලට ගල් වැටෙන මායිමේ පිහිටි කොහොල්ලෑ ලාවලු ගස ද, නගර සභාවේ කුණු පිරවූ බිමේ පසු කාලයක අප වැවූ සරුසාර එළවළු කොටවු ද, ටවුම මැද්දේ තානායම අසල තිබුණු ඉස්කෝලෙට අයිති කුඹුර ද, බිළිඳු කළල ෆෝමලින් දමා සංරක්ෂණය කර තිබුණු විද්‍යාගාරය ද, ඒ කාලේ නාට්‍ය පෙන්නූ රැස්වීම් ශාලාව ද, මිටියෙන් ගසන කල සීනුව වූ රේල් පීලි කෑල්ල ද, පාසලේ දේපලක් වැනි වූ මහජන පිට්ටනිය ද, පිට්ටනිය අයිනේ තිබුණු බස් ඩිපෝව හා පතුලක් නැතැයි අප ඒ දිනවල සිතූ උප දිසාපති කාර්යාලය පිටුපස ඩිපෝවේ තෙල් වල ද, පිරිසිදු සුදු කෝට් කලිසම් ඇඳ රැලේ බයිසිකල් කබලෙන් ඉස්කෝලෙට එන රොබින් පස්කුවල් ප්‍රින්සිපල් ද, ‘ආනන්දය ඔබ වේ - ආලෝකය ඔබ වේ' යන පාසල් ගී අතර කලාතුරකින් අසන්නට ලැබෙන කලාත්මක පදමාලාව ද, ආදර පළහිලව්, වලි, මදාවිකම් ආදී ඇතුළු සොඳුරු මතකයන් රැසක් එහි තිබේ.

මතුගම ටවුම අපේ රස්තියාදු තිප්පොලයි. හතරමං හන්දියේ සිට උතුර පැත්ත බැලූ කල මතුගං කන්ද උඩ ඇති කොඩිගල මත අලංකාර නැරඹුම් ස්ථානයක් හැදිය හැකි ය. කන්ද නැගගෙන එහි යන ගමන ද විනෝදාත්මක ය. ශාන්ත මේරියේ ජනමාධ්‍ය හදාරන ළමයින් සමග ඡායාරූප වැඩමුළුවක් සඳහා වසර කීපයකට පෙර මම එහි ගියෙමි. එතැන් සිට බැලූ විට නගරයේ හාත්පස සියල්ල කුරුළු ඇසකින් සේ පෙනේ. 

බුදු පිළිමය හදා ඇති බටමුල්ල කන්ද ඇත්තේ ටවුම මැද කන්නන්ගර මධ්‍ය විද්‍යාලයටත් තැපැල් කන්තෝරුවටත් අතර ය. එය මත හදන ලද බුදු පිළිමය හැම පැත්තට ම පෙනේ. ඉස්සර කාලේ මෙතන පන්සලක් තිබුණේ නැත. දැන් එහි ‘ජාත්‍යන්තර' බෞද්ධ මධ්‍යස්ථානයකි. මේ කන්දේ උද්‍යානයක් හදන යෝජනාවක් හැත්තෑ ගණන්වල අග භාගයේ තිබිණි. එය පහසුවෙන් කරන්නට තරම් අවශ්‍ය පාරිසරික සම්පත් එහි තිබිණි. එහෙත් එහෙම වුණේ නැත. අවසානයේදී ජගත් පී. විතාන නම් ව්‍යාපාරික දේශපාලකයා එහි බුදු පිළිමයක් හැදුවේ ය.

එය හදද්දී තවත් අවුරුද්දක මම ජනමාධ්‍ය ඉගෙන ගන්නා ළමයින් සමග ඡායාරූප ගැනීමට කන්ද නැග්ගෙමි. කොඩිගලේ තරම් මනරම් දර්ශනයක් එහි තිබුණේ නැත.

මතුගම කියන්නේ දේශපාලන වශයෙන් කාන්තාරයකි. දයා ටී. පස්කුවල් මන්ත්‍රීවරයාගේ නිහතමානිකම ගැන යම් පුරාවෘත්ත කතා තිබේ. එහෙත්, මතුගම ඇති සුවිශේෂතා දැක එය සංවර්ධනය කරන්නට තරම් දැක්මක් තිබුණු දේශපාලකයෙක් කිසිදාක මතුගම සිටියේ නැත. ඉදිරියට බිහි වෙන ලකුණක් ද නැත. 

සී.ඩබ්ලිව්.ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගර මහතා ගැන වුව ද කියන්න දෙයක් ඇත්තේ කන්නන්ගර විද්‍යාලයේ පමණි. මතුගම ජනතාව ඒ මහතා 1947 ඡන්දයෙන් පැරදවූයේ නැතිනම් ඔහු රටට මීට වඩා සේවයක් කර ඉතිහාසගත වන්නට තිබිණි. ඇතැම් විට නිදහස් ලංකාවේ අනාගත අගමැතිවරයෙක් මතුගමින් බිහි වන්නට පවා තිබිණි. එහෙනං ඉතින් හම්බන්තොටට වගේ අපටත් වරායක් හැදෙන්නටත් ඉඩ තිබිණි.

මතුගම යනු අලුත් සංචාරක කර්මාන්තයක් ප්‍ර‍වර්ධනය කරන්නට පුළුවන් මධ්‍යස්ථානයකි. ඒ අවට ඇති පාහියංගල, මාකෙළිය ඇල්ල, තුඩුගල ඇල්ල හා තවත් අප්‍ර‍කට සුන්දර ස්ථාන රැසක් ඒ වෙනුවෙන් උපයෝගී කර ගත හැකි ය.

එහෙත්, ඒ කිසිවක් නොමැතිව මතුගම නිදි වැදී ඇත. එහෙම දෙයක් හිතන්නට පුළුවන් නායකයෙක් මතුගමට නැත. ජගත්ගේ සල්ලි නිසා මතුගම ටවුමේ පොඩි කලඑළියක් ඇති විය. දේපල ආරාවුල් නිසා එලොවටත්, මෙලොවටත් නැතිව නගරය මැද දිරාපත් වන මළහෝන්තු ගොඩනැගිලි ටික කඩා දමා අලුත් බිල්ඩිමක් දෙකක්වත් හැදුණේ ජගත් නිසා ය. වෙල්ගම ගැන එහෙමවත් කියන්නට දෙයක් නැත. 

බුදු පිළිම හැදිල්ල ගැන නම් මගේ මනාපයක් නැත. මේ පිළිමයේ කලාත්මක බවක් ද නැත. එහි ශරීර මිනුම් ද අවුල් ය. පුරුෂ ලිංගය එතරම් ඉහළින් සවි කර එය එතරම් ඉස්මතු කර දක්වා ඇත්තේ ඇයි ද යන ප්‍ර‍ශ්නය නිසා මම එය දෙතිස් මහා පුරුෂ ලක්ෂණයක්දැයි සොයා බැලීමි. මෙම ලිපිය අනුව එහෙම එකක් නැත. එය අවුකන බුදු පිළිමයේ අනුරුවකැයි කීම පැරණි හෙළ කලාකරුවන්ට කරන අවමානයකි.

එහි බැඳි බඹර වදය කඩන්නට ගොස් මතුගම වෙනුවෙන් දිවි දුන් දඹානේ කිරි බණ්ඩා වෙනුවෙන් පිළිමයක් හැදිය යුතු බව මම යෝජනා කරමි. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-04-20

වැට් බද්ද හා මධ්‍යම පංතිය සුරතල් කිරීම

59
මැයි මාසයේ සිට වැට් බද්ද හෙවත් වටිනාකම එකතු කිරීමේ බද්ද 15% දක්වා වැඩි කිරීමට රජය තීරණය කර තිබේ. එසේම, බදු පනවන ක්ෂේත්‍ර ද පුළුල් කර තිබේ. කලින් වැට් වැට් බද්දෙන් නිදහස් වූ සෞඛ්‍ය, විදුලි සංදේශ වැනි අංශවලින් පවා වැට් බද්ද අය කරනු ලැබේ. එසේම, වැට් බදු අය කරන ආදායම් මට්ටම අඩු කර තිබේ.

මාසයකට මිලියනයක පමණ පිරිවැටුමක් ඇති ව්‍යාපාරවලින් ද වැට් බදු අය කිරීමට තීරණය කර ඇත. මේ අනුව ගමේ සිල්ලර කඩ පවා වැට් බද්දට අහු වනු ඇත.

ඊට අමතරව, 2%ක් වන ජාතිය ගොඩනැගීමේ බද්ද ද මාසයකට රුපියල් මිලියනයක පිරිවැටුමක් ඇති ව්‍යාපාරවලින් පවා අය කරනු ඇත.

මෙහෙම බදු එකතු කර ගැනීමක් කළ හැකි යාන්ත්‍රණයක්වත් රටේ තිබෙනවා ද යන්න සැක සහිත ය. එහෙයින් වංචනිකයන් බදු දැලෙන් රිංගා යද්දී අහිසංකයන් බදු බරින් බැට කන්නට ඇති ඉඩකඩ වැඩි ය. එසේම, සුළු ව්‍යාපාරිකයන්ට මෙම බදු ක්‍රම පිළිබඳ අවබෝධ කර දීම ද දුෂ්කර වනු ඇත. සුළු හා මධ්‍යම පරිමාණ ව්‍යාපාර මෙමගින් දැඩි අධෛර්යය කිරීමකට ලක් වනු ඇත.

භාණ්ඩ හා සේවා රැසක මිළ විශාල වශයෙන් ඉහළ යනු ඇති බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. එයින් වැඩි ම පීඩනයකට ලක් වන්නේ කම්කරු පංතියයි. රජයේ සේවකයන්ට ලැබුණු වැටුප් වැඩි වීමට වැඩි මුදලක් අලුත් වියදම් ලෙස එකතු වනු ඇත.

මෙහිදී ව්‍යාපාරිකයන් සමස්ත බදු බර ම පාරිභෝගිකයා පිට පටවා ගැලවෙනු ඇතැයි වාමාංශිකයන් කියනු ඇත. එහෙත්, මෙය සමාගම්වල ව්‍යාපාරකරණය ද අධෛර්යවත් කරන තත්වයකි.

මෙහෙම වුණේ ඇයි?

ආණ්ඩුව බලයට පත් වී වසර එකහමාරකට කිට්ටු ය. මේ කාලය තුළ දෙඩූ පුරසාරම් යථාර්ථයක් නො වීම මෙම තත්වයට මූලික හේතුවයි. රටට ගලා එන ඍජු විදේශ ආයෝජන හුදු නිවේදනවලට පමණක් සීමා විය.

මෙම කාලය තුළදී ශ්‍රී ලංකාව ආර්ථික වශයෙන් ලබා ඇති එක ම සහනය ලෙස දැකිය හැක්කේ අප්‍රේල් 21 සිට ශ්‍රී ලංකාවේ ධීවර නිෂ්පාදනවලට ජී.එස්.පී. ප්ලස් බදු සහන ලබා දීමට යුරෝපා සංගමය එකඟ වූ බවට ඇති ආරංචියයි. ඒකත් ධීවර අමාත්‍යාංශයේ නිවේදනයක් පමණි.

මුල්‍ය වෙළඳපොළ නිදහස් කිරීම සඳහා ආණ්ඩුව ගත් පියවරවලින් ද සිදු වී ඇත්තේ ලංකාවට විදේශ විනිමය පැමිණීම නොව ලංකාවෙන් පිටතට විදේශ විනිමය ගලා යාමයි.

රනිල් වික්‍රමසිංහ යනු බටහිර ඉත්තෙකැයි සාමාන්‍යයෙන් විශ්වාස කෙරේ. ඔහු කරන්නේ බටහිර උවමනාවන් ඉටු කිරීම යයි ද කියනු ලැබේ. බටහිර බලාගෙන ඉන්නේ ලංකාව ගිල ගන්නම යයි ද කියනු ලැබේ. එහෙත්, බටහිරට ලංකාව කෙතරම් වැදගත් ද යන්න ගැන නැවතත් සිතා බලන්නට දැනට යෙදෙන කරුණුවලින් පුළුවන. බටහිර බලවේග තමන්ගේ ඉත්තා යයි කියන රනිල් වික්‍ර‍මසිංහ රැක ගැනීමට ඔහුට කර ඇති විශේෂ උපකාරයක් තිබේ ද? 

රනිල්ට ආර්ථිකය ගොඩ ගන්නට පුළුවන් යයි ඉස්සර සමාජයේ තිබුණු විශ්වාසය දැන් වේගයෙන් ක්ෂය වෙමින් තිබේ. 

එහෙම වුණේ ඇයි ද යන්න ද සිතා බැලිය යුතු ය. 

මේ ඉන්නේ 2002 සිටි රනිල් නො වේ. 2002 සිටි රනිල් ගෝලීය ධනවාදයේ ඒ හා බැඳුණු දේශීය ධනපති පංතියේ නියෝජිතයකු විය. එහෙත්, ඒ රනිල් ජවිපෙ හා කොටි සංවිධානය විසින් නායකත්වය දෙන ලද ජාතිවාදී මධ්‍යම පංතිය විසින් පරාජය කරන ලදී. 

අඳුරු රාජපක්ෂ දශකය තුළ මධ්‍යම පංතිය වඩා ශක්තිමත්ව හා විනාශකාරී ලෙස වැඩිණි. රජය දැවැන්ත සමාගමක් ලෙස වැඩිණි. එම සමාගම සදාකාලික පාඩු ලබන එකකි. එහෙත්, දේශපාලකයන්, රජයේ නිලධාරීන්, රාජ්‍ය ව්‍යවසාය නිලධාරීන්, කොන්ත්‍රාත්කරුවන් එම සමාගමෙන් යැපුණ හ. රජයේ සේවය ද පුළුල් විය. මේ අතර, රජය නම් සමාගමේ පාඩු මහජනතාව මත ණය බර ලෙස පටවන ලදී. ලංකාවේ ණය බර ගොඩගැසුණේ මේ අන්දමටයි. 

2015දී බලයට එන්නේ මධ්‍යම පංතියේ වසඟයට පත් රනිල් වික්‍ර‍මසිංහ කෙනෙකු බව දැන් පැහැදිලි ය. මධ්‍යම පංති නියෝජිතයකු වන මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපති ධුරයට පත් වීම ද, මධ්‍යම පංතියේ ප්‍ර‍ධාන පක්ෂය වන ශ්‍රීලනිපය නැවත රාජ්‍ය පාලනයට හවුල් කර ගැනීම ද එයට තවත් හේතුවක් වන්නට ඇත. 

ඇමති තනතුරු සංඛ්‍යාව මේ වන විට 100කට ආසන්න ය. ඔවුන් නඩත්තු කිරීම සඳහා මසකට රුපියල් බිලියනයක් පමණ වැය වේ. රජයේ සේවක වැටුප් වැඩි කිරීම හේතුවෙන් රජයේ වියදම් 25%කින් වැඩි විය. එහෙත්, රජයේ සේවයේ කාර්යක්ෂමතාව අංශු මාත්‍ර‍යකින් හෝ වැඩි වී තිබේ ද යන්න සැක සහිත ය. 

මධ්‍යම පංතිය හුරතල් කරන රජයකට යන්නට පුළුවන් ගමනක් නැති බව දැන් පැහැදිලි ය. මධ්‍යම පංතියට ඕනෑ ම නම් යළි මහින්ද රාජපක්ෂ බලයට ගෙනැවිත් සිය දිවි නසා ගන්නට පුළුවන. 

නැතිනම් අපි වෙන අතක් බලා ගන්නා හැටි ගැන සංවාදයක් ආරම්භ කළ යුතු ය. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-04-18

අප අතර සිටින සැබෑ සූරාකන්නන් හඳුනා ගනිමු: ධනවාදයේ කටු කන සුනඛයන් පිරිසක්

77
ලංකාවේ වාමාංශිකයන් විශේෂයෙනුත්, පොදු සමාජයත් පොලිසියට වෛර කරන්නට කැමති ය. ඇතැමුන් පොලිස්කාරයන්ට බනින්නේ ධනපති පංතියේ කටු කන, පීඩිතයන් මත බුරා පනින බල්ලන් ලෙස හඳුන්වමිනි.

පොලිසිය තරම් ම නිර්දය ලෙස පීඩිත අසරණයින්ට පහර දෙන, ඔවුන්ට මානසිකව ද අඩන්තේට්ටම් කරන, දූෂණ වංචාවල යෙදෙන තවත් පිරිසක් සිටිති. ඔවුන් අමානුෂික ලෙස පීඩාවට පත් කරන්නේ අසරණ දරුවන් ය. ඒ වනාහි විදුහල්පතිවරු හා ගුරුවරු ය.

වාමාංශිකයන් ඔවුන් ධනවාදයේ කටු කන බල්ලන් ලෙස හඳුන්වන්නේ නැත. එහෙත්, ඇත්තම කියනවා නම් විදුහල්පතිවරුන් හා ගුරුවරුන් යනු ධනවාදයේ නරක ම කටු කන බල්ලන් පිරිසකි. හේතුව සිංහල, බෞද්ධ, ගොවිගම, පිරිමි, ධනපති හා මධ්‍යම පංතික ආධිපත්‍යයෙන් යුත් ලංකාවේ ධනවාදී පාලන ක්‍ර‍මය ලංකාව මත පවත්වාගෙන යාමට අවශ්‍ය අන්දමින් ඉතා ම නරක ලෙස ළමා මනස විකෘති කර සමාජය හැඩගස්වන්නේ මෙම වෘත්තික කණ්ඩායම විසිනි.

බලහත්කාරයෙන් ආගම් ඇදහීමට යොමු කිරීම, දරුවන් ලවා නිරතුරුව පාද නමස්කාර කර ගැනීම, දරුවන් දරුණු ලෙස ශාරීරික හා මානසික වධ බන්ධනයන්ට ලක් කිරීම වැනි කෘෘර ක්‍රියාවල මොවුහු නිරතුරුව නියැලෙති.

එපමණක් නොව, නිසි ලෙස ඉගැන්වීමේ කාර්යය නො කිරීමෙන් ඔවුහු මහජන මුදල් නාස්ති කරති. වැරදි දේ ඉගැන්වීමෙන් පවත්නා අධානග්‍රාහිත්වය ආරක්ෂා කරති. ළමයින්ගේ නිර්මානශීලිත්වය මොට කර දමමින් අනාගත විභවයන් විනාශ කරති. සමස්තයක් ලෙස ධනවාදයට සේවය කරති. 

මොවුන්ට රජයෙන් ගෙවන්නේ හිඟන වැටුපකි. එහෙත්, ගුරු වෘත්තියේ නියැලි වැඩි දෙනෙක් තම වෘත්තීය තත්වය වර්ධනය කර ගැනීම සඳහා සාමූහික ක්‍රියාමාර්ග නො ගෙන, එම තත්වය දඩමීමා කරගෙන අතිශය කෘෘර සූරාකෑමක යෙදෙති. එසේ කරන්නේ විවිධාකාරයෙන් දරුවන් හා මව්පියන් බියට හා අනාරක්ෂිත තත්වයට පත් කර ඔවුන් ටියුෂන් පංතිවලට ගෙන්වාගෙන විශාල වශයෙන් මුදල් සූරාකෑමෙනි.

නිදහස් අධ්‍යාපනය වෙළඳපොළකරණය කරන ප්‍රධාන ප්‍රතිගාමී වෘත්තීය බලවේගය ගුරුවරු ය. ඔවුන් වානිජකරණය පැත්තෙන් දොස්තරලාට දෙවෙනි වන්නේ ආදායම් වෙනස්කම් හේතුවෙන් පමණි. භයානකත්වය පැත්තෙන් ඔවුන් දොස්තරලාට වඩා විනාශකාරී ය. මන්ද, දොස්තරලා මෙන් නොව, ගුරුවරු සමාජය විනාශ කරන්නේ පරම්පරා පිටින් ය. ගුරුවරුන් සමාජයට කරන හානියේ තරමට සාපේක්ෂව සැලකූ කල පොලිස්කාරයන් වනාහි නිකම් පණුවන් පිරිසකි. 

ලංකාවේ ගුරුවරුන් සමාජයට කරන හානිය පූජකයන් හා මාධ්‍ය විසින් කරන හානියටත් වඩා භයානක ය. අනාගත පරම්පරාවන් මේ සමාජයට අනුගත කරන ප්‍රධාන ම බලවේගය ගුරුවරු ය. ඔවුන් අතර පුද්ගල ව්‍යතිරේඛ තිබිය හැකි ය. වෙනත් වචනවලින් කියන්නේ නම් වෙනස් පුද්ගලයන් සිටිය හැකි ය. එහෙත්, සමස්තයක් ලෙස ගත් කල අධ්‍යාපනය තුළ පවත්නා අයුක්ති සහගත ක්‍රමයට එරෙහි දැනුවත් අරගලයක් කරන කිසිදු ගුරු ව්‍යාපාරයක් නැත. 

ගුරු වෘත්තිකයන් අතරින් ද ප්‍රතිගාමී ම කොටස වන්නේ විදුහල්පතිවරු ය. 

වාමාංශිකයන් මෙම ප්‍ර‍තිගාමී ස්ථර සුරතල් කරන්නේ නො මග ගිය ජනතාව ලෙස ය. නොමග යාම කාගේවත් අයිතිවාසිකමක් නො වේ. මොළේ පාදාගැනීමේ වගකීමක් සමාජයට ඇත. ගුරුවරුන් කරන කාර්යය අප මෙතරම් නිර්දය ලෙස විවේචනය කරන්නේ එහෙයිනි.

මෙම සටහන වනාහි ලංකාවේ සමාජය හඳුනා ගැනීම සඳහා අලුත් කවුළුවක් විවෘත කිරීමට දරණ උත්සාහයේ කොටසකි. ලංකාවේ වාමාංශිකයන් විසින් බටහිරින් ණයට ගත් අච්චුවක් තුළට මනසින් ලංකාව ඔබාගෙන කර තිබෙන විකෘති විග්‍රහය තුළ ලංකාවේ සමාජය පිළිබඳ නිර්මානය වී ඇත්තේ ව්‍යාජ චිත්‍රයකි. 

අප නගන මූලික තර්කය වන්නේ ලංකාවේ ධනේශ්වර ක්‍රමය තුළ රජය නම් සමාගම දැවැන්ත සූරාකන්නකු බව හා එහි අකාර්යක්ෂම සේවකයන් ද එම සූරාකෑමෙහි පංගුකරුවන් වන බවයි. ලංකාවේ පාලක පංතිය හා දේශපාලන ක්‍ර‍මය නිර්මානය වන්නේ මොවුන්ගෙනි. ලංකාවේ සමාජ කාලකන්නිකම නිර්මානය කිරීම සඳහා රජයේ සේවකයෝ දැවැන්ත දායකත්වයක් සපයති. එපමණක් නොව, එම කාලකන්නිකම පවත්වාගෙන යාමටත්, තමන්ට වාසිදායක සමාජ විපර්යාස වෙනුවෙන් පමණක් සමාජ අරගල යොමු කිරීමටත් ඔවුහු විශාල දායකත්වයක් සපයති.

ලංකාවේ වාමාංශික පක්ෂ, කණ්ඩායම් හා පුද්ගලයන් සිර වී තිබෙන්නේ මෙම රාමුව තුළ ය. ඔවුන් අසාර්ථක වී තිබෙන්නට ප්‍රධාන හේතුවත් එයයි. මන්ද, සූරාකන්නන් පිරිසක් පදනම් කර ගනිමින් සූරාකෑමට එරෙහිව සමාජ අරගලයක් නිර්මානය කරන්නට යාම හාවුන් සමග දුවමින් බල්ලන් සමග දඩයම් කිරීම වැනි දෙයක් නිසා ය.

සිය පංති විග්‍රහය ම මූලික වශයෙන් වැරදි බව තේරුම් ගැනීමෙන් තොරව වමට අලුත් වන්නට බැරි ය. එතෙක් ලංකාවේ වාමාංශික ව්‍යාපාරය යනු හුදු භාෂාත්මක අවකාශයක් පමණක් වීම වැළැක්විය නො හැකි ය. එහි ඇත්තේ භාෂාවක්, එම භාෂාව මත පදනම් වූ ව්‍යාජ සංකල්ප සමුදායක් හා ව්‍යාජ ක්‍රියාකාරිත්වක් පමණි. 

මෙම පදනම ප්‍රශ්න කළ විට දියෙන් ගොඩ දැමූ මාළුන් සේ ඔවුන් අසරණ වන්නේ ඒ නිසා ය. 

එහෙත් වාමාංශික භාෂා අවකාශය අභියෝගයට ලක් කිරීම දේශපාලනිකව අත්‍යවශ්‍ය ය. 

වමට බුදු සරණයි! දෙවි පිහිටයි! 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-04-16

දියවැඩියාව දේශපාලන ප්‍රශ්නයක් ලෙස (දේශපාලනය අන් තැනක)

31
දියවැඩියාව සෞඛ්‍ය ප්‍රශ්නයක් බව නො පිළිගන්නා කෙනෙක් නැත. 

දියවැඩියාව ජනගහණ ප්‍ර‍ශ්නයක් ලෙස නම් වන ලිපියේ අරමුණ එය ජනගහණ ප්‍රශ්නයක් බව පෙන්වා දීමයි. 

ඒ අනුව එය ජන විද්‍යාත්මක ප්‍රශ්නයක් ලෙස ද සැලකිය හැකි ය. 

එය දේශපාලන ප්‍රශ්නයක් නො වේ ද?

කුමාර් ගුනරත්නම්ගේ මව ඔහු දියවැඩියා රෝගියකු බව පැවසුවා ය.

ප්‍රභාකරන් දියවැඩියා රෝගියෙකි. 

ඇන්ටන් බාලසිංහම් මිය ගියේ දියවැඩියාව නිසා ඇති වූ රෝග නිසා ය. 

දක්ෂිණාංශික, වාමාංශික, ලිබරල්, ජාතිකවාදී භේදයකින් තොරව ලංකාවේ බොහෝ දේශපාලන නායකයෝ දියවැඩියා රෝගීහු වෙති. 

දියවැඩියාව ද HIV/AIDS වැනි සුව කළ නො හැකි රෝගයකි. දියවැඩියාව HIV/AIDSවලින් වෙනස් වන්නේ එය බෝ නො වන රෝගයක් නිසා පමණි. 

දියවැඩියාව ද HIV/AIDS ද හේතුවෙන් මාරාන්තික රෝග තත්වයන් රැසක් ඇති වේ. 

සුව කළ නො හැකි වුවත්, නිසි ප්‍රතිකාර ලබා ගන්නේ නම් දියවැඩියා රෝගීන්ට මෙන් ම HIV/AIDS රෝගීන්ට ද දිගු කලක් ජීවත් විය හැකි ය. 

ලංකාවේ ජනගහණයෙන් පහෙන් එකක් දියවැඩියාවෙන් පෙළෙති. දේශපාලන නායකයන්ගෙනුත් අවම වශයෙන් පහෙන් එකක් දියවැඩියාවෙන් පෙළෙති. දියවැඩියාවට හේතු වන තත්වයන්ට වැඩිපුර නිරාවරණය වීම නිසා දේශපාලන නායකයන් අතර දියවැඩියාව වැඩි වන්නට ද පුළුවන. 

මෙවැනි තත්වයක් තුළ දියවැඩියාව ලංකාවේ දේශපාලනයට බල නො පාන්නේ යයි කිසිවෙකුට තර්ක කළ හැකි ද? 

එහෙත්, කිසිවෙක් එය දේශපාලන ප්‍රශ්නයක් ලෙස සලකන්නේ නැත්තේ ඇයි? 

අපි සාමාන්‍යයෙන් දේශපාලනය සොයන්නේ අපට පහසු තැන්වල විතර ය. හරියට නස්රුදීන් වෙන තැනක වැටුණු යතුර පහන් කණුවේ ආලෝකය යට සෙව්වා වැනි ය. අප නො සිතන බොහෝ තැන්වල දේශපාලනය ඇත. 

සමාජවාදය වෙනුවෙන් දුවමු, බයිසිකල් පදිමු වගේ වැඩ දේශපාලනික නැද්ද? හිතමුද බලන්න එහෙම වැඩක් කරන්න. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-04-15

බනානා සෝෂලිස්ට් රිපබ්ලික්

12

අද උදේ වැඩට යන්න බස් එකකට නගින්න මාතර Beach Road එකේ පොල ඉදිරිපිට බස් නැවතුමට පැමිණි අපේ පාඨකයෙකු දැක ඡායාරූපයට නගන ලද දෙයක් මේ.

මේ තමයි පසුගිය දිනවල ඔබ ඇතැමෙක් මිළ දී ගත් කෙසෙල් ගොඩවලින් ඉතිරි වූ හරිය. හොඳින් බලන්න ඒවායේ ස්වභාවය. ඒවා කුණු වී ඇති හැටි. 

දෙවනුව කල්පනා කරන්න මෙසේ කෙසෙල් විකුණා සැලකිය යුතු ලාභයක් ගත් පේමන්ට් වෙළෙන්දන් තමන්ගේ සමාජ වගකීමේ කොටසක් වන පාරිසරික වගකීම ඉටු කර ඇති හැටි. 

අපි සාමාන්‍යයෙන් කැමතියි සියලු වැරදි සම්බන්ධයෙන් දේශපාලකයන්ට බනින්න. නැතිනම් ධනපති පංතිය කියලා එකකට බනින්න. ඔවුන් දූෂිතයි, ජනතාව සූරා කනවා කියන්න.

මේ පීඩිත පංතියේ වැඩ. මේ දූෂණය නෙමෙයි ද? කාබයිඩ් ගසා සෞඛ්‍යයට අහිතකර ලෙස ඉදවා මේ කෙසෙල් විකිණූ අය කළේ සූරාකෑමක් නෙමෙයි ද?

ලංකාවේ වාමාංශිකයන් නම් කැමතියි ඔවුන් ජනතාව නම් ප්‍රේමනීය වදනින් ආමන්ත්‍ර‍ණය කරන මේ පීඩිත පංතිකයන් ධනවාදය විසින් නොමග යවා ඇති, එහෙත් අපගේ ආදරය හිමි විය යුතු, අනාගතයේදී වම සමග එක් වී විප්ලවය කරන සහෝදරවරුන් ලෙස දකින්න. 

වමට බුදු සරණයි! දෙවි පිහිටයි! 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-04-13

අලුත් අවුරුද්දට කපුටු කූඩු දෙකකින් සොරා ගත් බිත්තර දෙකක් ඔබට

9
W3Lanka cartoon 
පළමු බිත්තරය: දැන් වැඩිය බ්ලොග් නො ලියන බ්ලොග්කාරියක වන සොඳුරු සිතෙනි

හිතුවෙවත් නැති විදිහට ඒ කියන්නේ අහඹූ විදිහට මට ඇයව හමු වුනා.
“ දෙයියනේ දැක්ක කල් , කොහෙද කෙල්ලේ උඹ අතුරුදන් වෙලා හිටියේ “
“ මේ දවස් ටිකේම පපර බෑන්ඩ් එහෙක වැඩ කළා. ඊට පස්සේ කොමර්ශල් දෙක තුනක් හම්බුනා ඒවට ගියා “
“ මොනවා . යකෝ මං හිතුවේ නෑ උඹ පපරෙ වලට සල්ලි වලට තියා නිකම්වත් පිඹීවි කියලා “
“ මොනා කරන්නද , අපිත් කොහොම හරි ජීවත් වෙන්න එපැයි“
“ ඉතින් ඉතින් කොමර්ශල් කරානම් පපර පිම්ඹනම් දැන් සල්ලි ඇති නේ “
“ සල්ලි නම් තියනවා.ඒත් මගෙ රාජකාරිය කරන්න මට බැරිව ගියා. “ හැබෑම කණගාටුවකින් ඌ කීවා.
“ උඹ නැතිවට පාළුවක් නෑ.... හැම තැනම උඹෙ කොමර්ශල් වලින් උඹ නැති අඩුව පිරුණා.ඒත් මට දුක හිතුනේ ගෙඩි පිරිච්චි අහු ගහේ උඹව දකින්න නැති උනාමයි. කපුටත් උඹ ගැන මතක් කරා. මේ සැරේ උගෙ කූඩුවට බිජු දාන්න උඹ ආවේ නැතෙයි කියලා. බොරුවට කෑගැහුව්වට ඌත් හිත හොඳ එකා... එහෙනම් උඹට සුබ අලුත් අවුරුද්දක් කොහෝ “ උගේ වෙහෙසකර ලිහාට්ටකට ලෙංගතු තට්ටුවක් දාලා මම ඌට සමු දුන්නා...

දෙවෙනි බිත්තරය අජිත් කුමාරසිරිගෙනි. අහන්නට නොව රස විඳින්නට ය. 


sinhala awrudu dawase- සිංහල අවරුදු දවසේ- Ajith Kumarasiri from jagath marasinghe on Vimeo.

අලුත් අවුරුදු නිවාඩුවෙන් පසු නැවත හමුවෙමු.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-04-10

කුමාර් ගුනරත්නම් නිදහස් කරනු! පුරවැසිභාවය ලබා දෙනු! මේ ටික කියන්නට මට ඇති අයිතියටත් ගරු කරනු!

70
කුමාර් ගුනරත්නම්ගේ ප්‍ර‍ශ්නය විසඳීම සඳහා රජය මැදිහත් විය යුතු ය. ඔහුට ජනාධිපති සමාවක් දී නිදහස් කළ හැකි ය. එසේම, පුරවැසිභාවය නැවත ලබා දීම සඳහා ආණ්ඩුවට මැදිහත් විය හැකි ය. එහෙම ඇගිලි නො ගසන තරම් මේ රට තවම ප්‍ර‍ජාතාන්ත්‍රික හෝ නීතියේ ආධිපත්‍යයට ගරු කරන තත්වයට පත් වී නැත. එහෙම තිබුණා නම් ආගමන, විගමන වංචා කළ විමල් වීරවංශට මේ මෑතදී මුක්තිය ලැබෙන්නේ නැත. 

එහෙත් මේ එකක්වත් කළ යුත්තේ පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ අන්තවාදීන්ට මහජන දේපලවලට හානි කරමින් හා මහජනතාවට හිරිහැර වන පරිදි විරෝධතා පැවැත්වීමට හයිය ඇති නිසා නො වේ. නැතිනම්, අප වැනි පුද්ගල ක්‍රියාකාරිකයන්ට විවිධ තර්ජන කරන්නට ඔවුන්ට ඇති හැකියාවට බියේ සියලු දෙනා නිහඬ වන නිසාත් නො වේ. 

කුමාර් ගුනරත්නම් නිදහස් කරනු! පුරවැසිභාවයත් ලබා දෙනු! ඒ ගමන් ම මේ ටික කියන්නට මට ඇති අයිතියටත් ගරු කරනු!

මෙම ප්‍ර‍ශ්නය හා සම්බන්ධ ඇත්ත ද මේ රටේ ජනතාව දැන ගත යුතු ය. කුමාර් ගුනරත්නම් පිළිබඳ පෙසප විසින් නිර්මානය කරන ප්‍ර‍බන්ධය සත්‍ය නො වේ.

කුමාර් රටින් යන්නේ ඒ වන විට ඔහු අභ්‍යන්තර නායකයකු වූ ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩලයේ තීරණයක් අනුව බව ඇත්ත ය. එහෙත්, ඒ පසුපස තිබෙන්නේ දේශපාලන ගේම් ගොඩකි. එක පැත්තකින් කුමාර්ව සක්‍රිය දේශපාලනයෙන් ප්‍රායෝගිකව පිටමං කිරීමේ උවමනාවක් ජවිපෙ නායකයන්ට තිබිණි. එයට එක් හේතුවක් වූයේ ඔහු විසින් ඒ වන විට පක්ෂ සංවිධාන විනයට පටහැණි අන්දමින් පක්ෂය තුළ කණ්ඩායමක් ගොඩනගාගෙන තිබීම විය හැකි ය. එහෙත්, එය ශක්තිමත් බලවේගයක් වූ නිසා හා කුමාර් යනු ඉතා බලවත් ජවිපෙ නායකයකු නිසා කුමාර්ට එරෙහිව විනය ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමේ හැකියාවක් නො තිබිණි. මේ වනාහි ගේම් ඔස්තාද්ලා අතර සිටි සෝමවංශ අමරසිංහ වැනි ගේම් පකීර්ලා දුන් සුපිරි ම ගේමකි. 

කුමාර්ට ජීවිත තර්ජන එල්ල වූයේ 2005 මහින්දගේ ආණ්ඩුවට සම්බන්ධ වී ඇමති තනතුරු ලබා ගැනීමට ජවිපෙ නායකයන් ඇතැමෙකුට තිබුණු උවමනාව කුමාර්ගේ බලපෑම නිසා ව්‍යර්ථ වීම හේතුවෙන් එම ජවිපෙ නායකයන් විසින් කුමාර්ව පාවා දීම නිසා ඔහුගේ ජීවිතයට තර්ජන එල්ල වූ නිසා බව කියැවේ. එහෙත්, කුමාර් විදේශගත විය යුතු ය යන තීරණයට එළඹෙන්නේ සෝමවංශ, වීරවංශ, අනුර ආදී වූ සියලු දෙනා එකට සිටි දේශපාලන මණ්ඩලයකිනි. එනම්, පාවා දුන්නන් ද, පාවා දෙනු ලැබූවන් ද එකට සිටි දේශපාලන මණ්ඩලයකිනි. වීරවංශ ජවිපෙන් වෙන් වන්නේ 2008දී ය. ගුනරත්නම් ලංකාවෙන් යන්නේ 2006දී ය.

කුමාර්ගේ ජීවිතයට තර්ජන තිබිණි නම් ගත යුතුව තිබුණු එක ම පියවර විදේශගත කිරීම නො වේ. කුමාර්ව අවශ්‍ය නම් ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට පත් කරන්නට හැකියාව තිබිණි. කුමාර් ඒ වන විට ජවිපෙ ඇතුළේ බලවත් හා ජනප්‍රිය නායකයකු විය. පක්ෂ සාමාජිකත්වය අතර ඔහු ප්‍ර‍සිද්ධ පුද්ගලයෙකි. එහෙත්, ඔහු හා සේනාධීර ගුණතිලක හෙවත් ඕපාත සිය අනන්‍යතාව හෙළි කළේ නැත. එසේ කළේ ඇයි ද යන්න විග්‍ර‍හ කර ගත යුතු ය.

ජවිපෙ පැවතුණේ විප්ලවයක් වෙනුවෙන් දිවි කැප කර, කාලය, ශ්‍ර‍මය, ධනය පරිත්‍යාග කළ අවංක සාමාජිකයන් විශාල පිරිසකගේ ජීවිත මත ය. මගේ භාෂාවෙන් කියනවා නම් ජවිපෙ නායකයන් බලය, කීර්තිය හා ඇතැම් විට ධනය ද ගොඩනගා ගත්තේ අද නැති විප්ලවය හෙට කරනවා ය කියා මේ පිරිස රවටා ය. ජවිපෙ නායකයන්ට කරන්නට උවමනා මළ උලව් විප්ලවයක් නැත. ඔවුන්ට උවමනා හරිය දැන් ඔවුහු කරමින් සිටිති. ජවිපෙ නායකයන් යනු අප වැනි සාමාන්‍ය මිනිස්සු ය. ජවිපෙ නො තිබුණා නම් ඔවුන්ට ද සිදු වන්නේ ඔය සාමාන්‍ය විදියට ජීවත් වන්නට ය. විමල් වීරවංශ වැනි අයට වැඩි ම වුණොත් සිංහල විකල්ප පත්තරයක කර්තෘකමක් ලැබෙනු ඇත. 

කුමාර්, ඕපාත වැනි අය ජවිපෙ විසින් අර අවංක භක්තිමත් බලවේගය ඇන්දීම සඳහා අලෙවි වූ අයයි. සරළව කීවොත්, ජවිපෙ ඔය ආණ්ඩු එක්ක එක් වෙමින් කරන දේ ඇත්ත නො ව, ඇත්ත ගේම වෙනම තිබේ. මේ ඉන්නේ ඒ වෙනුවෙන් කැප වූ අභ්‍යන්තර නායකයෝ ය යන පණිවුඩය ඔවුන් හරහා පක්ෂ සාමාජිකත්වයට දෙන ලදී. එසේ කළේ පක්ෂ නායකයන්ට ධනය, බලය, කීර්තිය අත් පත් කර ගැනීම සඳහා සාමාජිකයන් සූරා කන්නට ය. අප්‍රකටව සිටියත් කුමාර්ලාත් ඒ බලය භුක්ති වින්ද හ. ඒ ගමන් ම කුමාර්ලා ද සූරාකෑමට ලක් වූ හ. 

මේවා කුමාර් කළේ නො දන්නාකමට නො වේ. ඔහු ද මේ ගේමේ ම කොටස්කරුවෙකි. එහෙත්, එක් තැනකදී ඔහු එහි ගොදුරක් බවට පත් වන්නට පටන් ගත්තේ ය. මෙම පක්ෂ ගොඩනැගෙන්නේ ම ඉතා නිර්දය සංදර්භයක ය. කලකදී ගේම් දුන් අය පසු කලෙක එවැනි ම ගේම්වල ගොදුරු බවට පත් වීම මේවායේ සාමාන්‍ය පිළිවෙලයි.

සිය කැමැත්තෙන් ලාංකික පුරවැසිකම අතහැර දමා සිය බිරියත් සමග ඕස්ට්‍රේලියාවට සංක්‍ර‍මණය වීමේදී ඔහුගේ පවුලට ද වෙනත් කිසිදු ජාත්‍යන්තරවාදී අරමුණක් තිබුණේ නැත. එය ඔය වෙන කොයි කවුරුත් ඩවුන් අන්ඩර් යන විදිය ම තමා ය.

මෙතනදී නොයෙල් මුදලිගේ යන නම කුමාර් භාවිතා කළේ ඇයි ද යන්න වෙන ම විමසිය යුතු කාරණයකි. මෙය බොහෝ දුරට විමල් වීරවංශ උප්පැන්න සහතික සමග කළ සෙල්ලමට සමාන ය. මෙවැනි ක්‍රීඩාවලින් ද ඔවුන් අර ක්‍ර‍ම විරෝධී බලවේගයට තමනුත් මහා ක්‍ර‍ම විරෝධීන් බව පෙන්නන්නට උත්සාහ කරන්නට ඇත. එසේම, විමල්ගේ සිද්ධියේදී නම් ඉතා පැහැදිලිව ම මානසික හේතු ඇති බව පෙනේ. ගුමාර් ගුනරත්නම් කලක් ගැමුණු යන නම භාවිතා කළේ ය. දෙමළ මවකගේ හා පියකුගේ දරුවකු සිංහල ජාතිවාදයට බැල මෙහෙ කළ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ සිය පක්ෂ නාමය වෙනුවෙන් ගැමුණු වැනි සංකේතාත්මක නමක් තෝරා ගැනීම ද විග්‍ර‍හ කර ගැනීම ඔබට භාර ය.

කුමාර් සම්බන්ධයෙන් මට නම් කියන්නට තිබෙන්නේ ඔහු වනාහි ලොකු ගේමක කොටස්කරුවකු වී එම ගේමේ ලොකුකම නිසා තමනුත් නො දැනම එහි ගොදුරක් වූ අයෙකු බවයි.

කුමාර් ගුනරත්නම් පිටුපසින් සිට 2004 වසරේ මහජන ඡන්දයෙන් තේරී පත් වූ ජවිපෙ මන්ත්‍රීවරුන් හා ඇමතිවරුන් නැටවූ ආකාරය ගැන සාක්ෂි දෙකක් පසුගියදා හෙන්රි වර්ණකුලසූරියගේ හා අජිත එදිරිසිංහගේ සටහන්වලින් කියැවිණි. ජවිපෙ විසින් මන්ත්‍රීවරුන් පාවිච්චි කළේ වැටුප හා මන්ත්‍රී වරප්‍රසාද පක්ෂයට ගන්නට ය. ඇමතිවරු පත් කළේ නමට ය. චන්ද්‍රසේන විජේසිංහ නමට ඉදිරියට දමා කුමාර් ඇමතිකම කළ බව ඉහත පුද්ගලයන් දෙදෙනාගේ සාක්ෂිවලින් පෙනේ. මේවා දේශපාලනික ක්‍රියා නොව මා ශාස්තෘ නවකතාවෙන් ද සාකච්ඡා කරන සමාජ ස්කිසෝෆ්‍රීනියා තත්වයකින් මතු වන අදේශපාලනික ක්‍රියා ය.

ඔය පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු 40න් හා ඉන් පසු පළාත් සභාවට පත් වූවන් විශාල පිරිසකගෙන් කීදෙනෙකු නායකයන් ලෙස ගොඩනැගුණා ද යන්න විමසා බලන්න. අද අප මුහුණ දෙන සමාජ නායකයන් නැති ගැටලුවට ප්‍රධාන හේතුව වම මෙසේ ක්‍රියා කිරීමයි. වත්මන් කෝප් කමිටු සභාපති සුනිල් හඳුන්නෙත්ති වැන වෘත්තික මට්ටමේ දේශපාලන නායකයන් 100ක් එදා තේරුණු මහජන නියෝජිතයන් අතරින් හැදුවා නම් කුමාර්ලා මේ අන්දමින් අසරණ වන්නේ ද නැත. 

ප්‍ර‍ශ්නය තිබෙන්නේ මෙම දේශපාලන ධාරාව මෙම ගේම් ගැසීම නවත්වා තිබේ ද යන්න තුළ ය. තමන් පැහැරගෙන ගිය, ජන අරගල ව්‍යාපාරයේ ක්‍රියාකාරිකයන් දෙදෙනෙකු අතුරුදහන් කළ මහින්ද රාජපක්ෂ පැරදවීම වැළැක්වීම සඳහා 2015 ජනවාරි 08 මැතිවරණයේදී කටයුතු කළ ආකාරය හා ඉන් පසුවත් රාජපක්ෂ බලවේගයේ උවමනාවන් හා අනුගත වෙමින් කටයුතු කරන ආකාරයත් අප අමතක නො කළ යුතු ය. කුමාර් වෙනුවෙන් මැදිහත් වන ගමන් ම මේවා ගැන ද කතා කළ යුතු ය. 

මම නම් කියන්නේ විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍යයන් වැනි දේශපාලනික වශයෙන් අඳබාල බලවේග කඩේ යවමින් ඔවුන් තවමත් ගහන්නේ පරණ ගේම ම ය කියා ය.

තව ටිකකින් මෙතැනට ඇවිත් මෙහි ඇනොනිමස් කමෙන්ට් දමන පෙසප ඇච්චන්, බැච්චන්ගේ හැසිරීම නිරීක්ෂණය කර බලන්න. ඔවුන් මෙය ලියන මා සම්බන්ධයෙන් මෙතෙක් පළ කරන ලද අදහස්වල නම් තිබුණේ කුමාර් සම්බන්ධයෙන් ජවිපෙ දක්වන ප්‍රතිචාරවල හරය ම ය. 

මට පෙසප සම්බන්ධයෙන් ගේමක් නැත. මට අනුගාමිකයන් නැති නිසා, අනුගාමිකයන් පිරිසක් ඇති පෙසප සමග එක් වී අනාගතයේ මොකක් හෝ ගේමක් මටත් ගසා ගසන්නට බලාගෙන පෙසපට බොරුවට ලව් කරන්නට මට උවමනාවක් නැත. මා එසේ කියන්නේ පෙසප වටා කැරකෙන ඇතැම් ගෙවලයන් ගැන මා දන්නා නිසා ය.

කුමාර්ගේ ප්‍ර‍ශ්නය විසඳීම වෙනුවෙන් උද්ඝෝෂණය කරන අය මිථ්‍යාවට හා කුහක දේශපාලනයට ද පහර දිය යුතු ය. එහෙම නො කර උපායික ප්‍රේම සම්බන්ධකම් ඇති කර ගන්නෝ ඇත්තෙන් ම කුහකයෝ ය. ඔවුන් නැවතත් සූදානම් වන්නේ පරණ සෙල්ලම ම කිරීමටයි. 

එසේම, මෙම ප්‍ර‍ශ්නයට දෙන විසඳුම මෙවැනි ප්‍ර‍ශ්නවලට මුහුණ දී සිටින සෙසු සියලු සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් අරගලකරුවන් හැමට ම පොදු ප්‍ර‍තිපත්තියක් විය යුතු ය.

පසුගිය වකවානුවේ දේශපාලන සංකීර්ණත්වය හේතුවෙන් ඔවුන්ගෙන් ඇතැමෙක් සිටින්නේ දීර්ඝ සිර දඬුවම්වලට ලක් වී ය. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ඇමතිවරයා ඝාතනය කිරීමට උත්සාහ කිරීම සම්බන්ධයෙන් සිරගතව සිට ඔහු ජනාධිපති ධුරයට පත් වූ පසු සමාව ලැබූ කොටි සටන්කරුවා එක් උදාහරණයකි.

ඔවුන්ට කුමාර්ලාට මෙන් අධිකරණයේ සානුකම්පාව ලැබුණේ නැත. ඔවුන්ගේ නඩු විභාගයන් සිදු වුණේ පූර්ව විනිශ්චයන්ගෙන් අඳුරු වුණ අසාධාරණ වටපිටාවන් තුළ ය.

බොහෝ සිදුවීම්වල සත්‍යය සැඟවී ගොසිනි.

දේශපාලනය නිසා විපතට පත් දරුවන් නිසා මෙවැනි මව්වරුන්ගේ නෙතින් නැගෙන කඳුළ දේශපාලනය ගැන ගැඹුරු ම ඇත්ත වෙත අපේ නෙත් විවර නො කරන්නේ ද?





මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-04-09

ක්‍රිකට් අර්බුදය, අර්ජුන, දයාසිරි හා පාසල් ක්‍රිකට් මීයෝ

16
වමේ සිට දෙවැන්නා දිල්ෂාන් සිල්වා ය.
ලංකාවට ලෝක කුසලානය දිනා දුන් කණ්ඩායමේ නායකත්වය දැරූ නිසා අර්ජුන රණතුංගට හා ඔහුගේ පවුලට කැමති ආකාරයට ක්‍රිකට් වළඳන්නට ඉඩ දිය යුතු යයි කියන එක සමාන වන්නේ යුද්ධය අවසන් කළ නිසා තම පවුලට කැමති ආකාරයට රටේ ආර්ථිකය වළඳන්නට දිය යුතු යයි රාජපක්ෂලා කරන ඉල්ලීමට ය.

රාජපක්ෂ පවුල නම් වසංගතය හා සම විය හැකි, කිසි සේත් මතු වන්නට ඉඩ දිය යුතු නැති පවුල්වාදයකි, රණතුංග පවුල්වාදය. අර්ජුන, ප්‍රසන්න, නිශාන්ත, ධමිමික, රුවන්, සංජීව බෑයන්ගේ හෙවත් කුඹුරුවන්ගේ අතීත කෙරුවාව ඔවුන්ගේ අනාගතය ගැන තේරුම් ගැනීමට අපට මග සලසා දෙයි.

ලංකාවේ ක්‍රිකට් කණ්ඩායම ටී-20 ලෝක කුසලානයේදී අන්ත පරාජයට පත් වීම තමන්ට ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ආයතනයේ සභාපතිත්වය නො ලැබුණ නිසා වූ දෙයකැයි පෙන්නා, ජනාධිපතිවරයාට බෝලයක් බස්සා, නිල වශයෙන් පත් වූ පාලක මණ්ඩලය අහෝසි කර, අතුරු පාලන මණ්ඩලයක් පත් කර ගැනීම ගැන අර්ජුන කතා කරන ආකාරයෙන් ම ඔහුගේ බඩගිනිකාර ස්වභාවය නිරූපණය වේ.

ඔහුට අමතක වී ඇති කාරණයක් වන්නේ පසුගිය වසර ගණනාවක් තිස්සේ ම ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ආයතනයේ ලේකම්වරයා වූයේ ඔහුගේ සොයුරු නිශාන්ත බවයි. ඔහු ක්‍රිකට් වෙනුවෙන් හරියට වැඩ කළා නම් සංගක්කාර හා මහේල විශ්රාම ගිය ගමන් ක්‍රිකට් කණ්ඩායම මේ අන්දමින් ඇද වැටෙන්නේ නැත.

ලංකාවේ ක්‍රිකට් ගැන කතා කරන විට බොහෝ දෙනෙකුගේ අවධානය යොමු නො වන පැතිකඩක් වන්නේ පාසල් ක්‍රිකට් පරිපාලනයයි. පාසල් ක්‍රිකට් හා ක්‍රිකට් සමාජ මට්ටමේ ක්‍රිකට් අතර ඇති දැවැන්ත පරතරය තුළ පාසල්වලින් බිහි වන ක්‍රීඩකයන් විශාල පිරිසක් සිය කුසලතාත් එක්ක ම හැළී යන එක ක්‍රිකට් මේ අන්දමින් පිරිහෙන්නට එක හේතුවක්. 

අනෙක් පැත්තෙන් පාසල් ක්‍රිකට් කියන්නේ දැවැන්ත ජාවාරමක්. පාසල් ක්‍රිකට් තුළ ක්‍රීඩාව පිරිහුණාට පාසල් ක්‍රිකට් පරිපාලනය, කෝච්ලා, ඇකඩමි මුදලාලිලා, අම්පයර්ලා, ස්කෝරර්ලා පසුගිය කාලය තුළ වෘත්තිකයන් වෙලා තිබෙනවා. 

ඒ අතරේ ක්‍රිකට් වියදම් දරා ගන්නට බැරිකම, නිසි පුහුණුවක් නැතිකම හා ඉදිරියට යන්නට අවස්ථා නැතිකම නිසා සෑහෙන දක්ෂතා ප්‍රමාණයක් මග හැළෙනවා. 

පාසල් ක්‍රිකට් සංගමය ගම්බද පාසල් ක්‍රීඩා කරන තුන්වන කාණ්ඩයට දක්වන්නේ කුඩම්මාගේ සැලකිලි. එක පැත්තකින් ඔවුන් කරන්නේ ගම්බද පාසල්වලින් සාමාජික මුදල් ආදිය එකතු කරගෙන, ඒ තරගවලින් අම්පයර්ලා, ස්කෝරර්ලා නඩත්තු කරමින්, ගම්බද පාසල් ක්‍රිකට් අලෙවි කරමින් නගරබදට ආවැඩීමයි. 

අපි උදාහරණෙකට අකිල ධනංජය ගනිමු. තුන්වන කාණ්ඩයේ ක්‍රිකට් ගහන වලාන මහානාම විද්‍යාලයෙන් ඔහු ජාතික තලයට එසවුණේ පාසල් ක්‍රිකට් සංගමය නිසා නෙමෙයි. මහේලලාගේ පෞද්ගලික මැදිහත්වීම නිසායි. මේ ඉස්කෝලෙම ඊට පස්සෙ අවුරුද්දෙත් දක්ෂ පා දඟ පන්දු යවන ළමයෙක් හිටියා. ඔහුට අවස්ථාවක් ලැබුණේ නැහැ. 

පාසල් ක්‍රිකට් සංගමය වසර ගණනාවක සිට ඩිල්ෂාන් සිල්වා ප්‍රමුඛ ගුරු, අම්පයර් කල්ලියක් විසින් ගිලගෙන සිටියි. ඔවුන්ගේ දූෂණ, වංචා හා අයථා ක්‍රියා ගැන සමාජය නො දන්නේ ඔවුන් ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ආයතනයේ ලොක්කන්ට වැඳ පුදාගෙන මීයන් සේ සැංගී සිටින නිසා ය. 

දයාසිරි ජයසේකර ක්‍රීඩා ඇමතිවරයා අර්ජුනට වඩා පුළුල් දැක්මක් ඇති අයෙකි. ඔහු ක්‍රීඩා ඇමති මිස ක්‍රිකට් ඇමති කෙනෙකු නො වේ. ක්‍රිකට් අර්බුදයට අවධානය යොමු කිරීමේදී පාසල් ක්‍රිකට් ගැන බැරෑරුම්ව කල්පනා කළ යුතු ය. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...