2017-05-25

ඥානසාර ඔය ඇති දැන්

ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර භික්ෂුව නැවතත් සමාජ පිළලයක් ලෙස ඉස්මතු වෙමින් තිබේ. ඔහු වනාහි හිටි ගමන් උඩ එන යළි හිටි ගමන් යට යන අමුතු මහණෙකි. ඔහුගේ උඩ ඒම, යට යාම තීරණය කරනු ලබන වෙනත් සාධක ඇති බව පැහැදිලි ය.

මේ සාධක මොනවා ද? එකක් මුදල් ය. මුදලක් ලැබෙන විට ඥානසාර අවදි වේ. ඥානසාර යනු විදේශ අරමුදල්වලින් නැටවෙන්නෙකු බව හා ඔහුගේ ක්‍රියාකාරිත්වයේ අවසන් අරමුණ සිංහල ජාතිය හා බුද්ධාගම විනාශ කිරීම බව මේ වන විට පැහැදිලි ය. අප සාමාන්‍යයෙන් කිසිදු ආගමක් නො අදහන ජාතිය මූලික සාධකයක් කර නො ගන්නා අය වුවත්, මොහු සිංහල බෞද්ධ ජාතිකවාදයට කරන හානියට එරෙහිව නම් ජාතිකවාදීන් සමග එක් වන්නට අප සූදානම් ය.

දෙවන ප්‍ර‍ධාන සාධකය දේශපාලනයයි. ඔහු විසින් මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවේ අනුග්‍ර‍හය ලබා ගනිමින් අලුත්ගමදී අවුළුවන ලද මුස්ලිම් විරෝධී ජාතිවාදී ගිනිසිළු අවසානයේදී මහින්ද රාජපක්ෂට ජනාධිපතිවරණයේදී මුස්ලිම් ඡන්ද අහිමි වන තැනකට පත් කළේ ය.

හිටි හැටියේ යළි මතු වී තිබෙන ඔහුගේ වර්තමාන රංගනය සේවය කරන්නේ කාටද යන්න පැහැදිලි නැත. මහින්ද රාජපක්ෂ නැගී සිටීමට උත්සාහ කරන විට ම ඥානසාර ද යළි මතු වන විට ඥානසාර හසුරුවන්නේ රනිල් විසින් ය කියා ද මතයක් ඉදිරිපත් වනු දැකිය හැකි ය.

කෙසේ වෙතත්, මේ හාදයා දැන් නම් අනුකම්පා කළ යුතු මානසික රෝගියකු මට්ටමට වැටෙමින් සිටියි. මේ වන විට ඔහු පසුපස යන පිරිස වනාහි නියම ලුම්පන් පාදඩයන් පිරිසකි. ඔහු සමග සිටින මුග්ධ සාමනේර භික්ෂූන්ගේ නායකයෙක් නිහඬ විරෝධතාවකටැයි කියමින් පොලිස් මූලස්ථානය ඉදිරිපිටට පැමිණ, සුදු ලේන්සුවකින් කට බැඳගෙන ලවුඩ්ස්පීකරයක් සේ මාධ්‍යවලට කතා කළේ ය. ප්‍ර‍ධාන ධාරාවේ සිංහල මාධ්‍ය අවධානය එතරම් යොමු නො වන මොවුන්ගේ ජවනිකාවලට දෙමළ ජාතිවාදී මාධ්‍ය පූර්ණ ආවරණය සැපයීමෙන් ම පෙන්නුම් කරන්නේ මොවුන් සේවය කරන්නේ ඇත්තට ම කාට ද යන්නයි.

මේ රටේ අධිකරණ ඇමති විජේදාස රාජපක්ෂ පසුගියදා ප්‍ර‍සිද්ධියේ ම කියූ කාරණයක් වන්නේ තමන් අධිකරණ ඇමති තනතුරේ සිටින තුරු ගෝඨාභය රාජපක්ෂ අත්අඩංගුවට ගැනීමට ඉඩ නො දෙන බවයි. එවැනි දේශපාලකයන්ගෙන් නායකත්වය ලබන නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ආයතනවල අකාර්යක්ෂමතාව ගැන අප පුදුම විය යුතු නැත. පසුගිය යුගයක් පුරා ම පොලිසිය හා අධිකරණය හැඩගස්වනු ලැබුවේ පාලනයට අවශ්‍ය දේ, අවශ්‍ය පමණින් ඉටු කිරීමටයි. දැන් පාලනයට අවශ්‍ය දේ කුමක්දැයි පැහැදිලි නැත. එයට හේතුව රටේ පාලනයන් එකකට වඩා පැවතීමයි.

වර්තමානයේ පවතින දේශපාලන තත්වය එක්තරා ආකාරයක මෘදු අරාජිකත්වයකි. මේ වන විට ආණ්ඩුවට අමතරව රාජ පක්ෂය ද, සයිටම් විරෝධී ආගමික කල්ලිය ද, චූල වෘත්තීය සමිති ද, විවිධ ජනමාධ්‍ය ද, පාතාල ලෝකය ද තැන් තැන්වල තම තම පමණින් පාලනයන් පවත්වාගෙන යති.

ඥානසාර භික්ෂුව මේ උත්සාහ කරන්නේ ගෝඨාභයට අධිකරණ ඇමති දී ඇති ගැරන්ටිය වැනි දෙයක් මැර බලයෙන් දිනා ගන්නට ය. ඔහු එහිදී යම් දුරකට සාර්ථක වී ඇති බව අධිකරණය, පොලිසිය ඔහු ඉදිරියේ දක්වන නිවට ප්‍ර‍තිචාරවලින් පෙනේ.

අනෙක් පැත්තෙන්, බොහෝ විට දුප්පත්කම නිසා ළමා කල මහණ කරනු ලැබ, සිවුරු ඇඳ සිටින වැඩිහිටි පුරුෂයන් අතින් අපචාරයට ලක් වී, මානසික ප්‍ර‍තිකාර අවැසි මට්ටමක සිටින, එහෙත්, බෞද්ධයන් විසින් සිවුර නිසා මුරුංගා අත්තට නංවා සිටින මේ පුද්ගලයන් එක්තරා දුරකට සමාජ අනුකම්පාව හිමි විය යුතු පිරිසකි.

සමාජය විසින් ඔවුන් පසුපස මොබ් නිර්මානය කරමින්, ඔවුන් නිරන්තර මොබ් මානසිකත්වයක තැබීම විසින් පුද්ගලයන් ලෙස ඔවුන්ට සිදු වන හානිය හුදු පෞද්ගලික සීමාවෙන් අවසන් වන්නේ නැත.

නිතර මොබ් සමග ගමන් කරමින් සිටි මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි, අතුරලියේ රතන හිමි වැනි අයට පසු කලෙක හෝ මේ ජීවිතවල නිස්සාරත්වය වැටහිණු බව පෙනේ. එහෙත්, ඔවුන් ඉවත් වන විට ඒ තැන ගන්නට තවත් බොහෝ අය ඉදිරිපත් වෙති. හේතුව, ලැබෙන ප්‍ර‍සිද්ධිය සමග ඔවුන්ට ලැබෙන වරප්‍ර‍සාද, තාන්න මාන්න, ධනය ආදියයි.

ඥානසාර අත්අඩංගුවට ගත යුතු ය. ඔහුට එරෙහිව වාර්ගික අසමගිය හා ප්‍ර‍චණ්ඩත්වය ඇති කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඇති නීති මත ක්‍රියා කළ යුතු ය. ඔහු පුනරුත්ථාපනය කළ යුතු ය. මේ කාලකණ්ණි ජීවිතයෙන් මිදීමට අවශ්‍ය නම් ඔහු ටික කලකට හිරේ ගොස් එන එක ඔහුට ම හොඳ ය. එවිට වෙනත් තලයකින් ප්‍ර‍ධාන ධාරාවේ දේශපාලනයට පිවිසීමට පදනමක් ද වැටෙනු ඇත. 

දැන් මේක ලිව්වාම මෙතන ඇවිත් මුස්ලිම් උන්ට නැති නීතිය ඥානසාරට විතරක් මොකද කියා ගොන් ප්‍ර‍ශ්න අහන අයට අපට දීමට ඇත්තේ සරල පිළිතුරකි. දෙමළ හෝ මුස්ලිම් සමාජවල මේ වර්ගයේ හරකෙකු නැත. වෙනත් වර්ගවල එවුන් ඉන්නවා ඇත. ඉන්නවා නම් ඔවුන්ගේ නම්වලින් පැහැදිලි කරුණු සහිතව පැමිණිලි කරන්න. පැමිණිලි යනු පැමිණිලි මිස අවලාද නො වේ. ලංකාවේ පොලිසිය අප දන්නා තරමින් සුළුජාතික ත්‍ර‍ස්තවාදීන්ට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වීමේදී පට්ට කාර්යක්ෂම ය.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-05-23

ලිබර්ටියේ සිට දෙහිවලට පැය දෙකක බස් ගමනක නිම්නයක හුදකලාව

නිම්නයක හුදකලාව අමුතුම චිත්‍රපටයක්.  ඒකෙන් මොකක්වත් දෙයක් ප්‍රකාශ කරන්නෙ නැතුවත් ඇති. එහෙම ප්‍රකාශ කරනවා නම් අවංකව කිව්වොත් මට නම් එ්ක තේරෙන්නෙ නැහැ. කලාකරුවාගේ ප්‍රකාශනය හෘදයෙන් විඳගන්න කෙනාටනේ සහෘදයා කියන්නෙ. හැබැයි ඉතින් ඔය සහෘදභාවයේ ශබ්ද විකාශන යන්ත්‍ර වන විචාරකයන් ඇත්තට ම කලාකරුවාගේ ප්‍රකාශනය විඳගත් අයද? හැබැයි ඉතින් කෘතිය නිර්මානය කළාට පස්සෙ කතුවරයා එතනින් අවසන් වන නිසා කතුවරයා මොන මගුල කියන්නට අදහස් කළත් අප⁣ට මොකද? එතනින් එහාට වැදගත් වන්නේ අප විඳගත් රසය විතරයි.

නිම්නයක හුදකලාවේ රසය නිෂ්පාදනය වන්නේ එහි අැති අසම්මත කතාවේ, රූප රාමුවල, ශබ්ද සංකලනවල, සංස්කරණයේ හා රඟපෑම්වල තිබෙන අපූරු නිර්මාන කෞශල්‍යයේ මහිමයෙන්.

කතාවක් ගමන් කරන්නේ කාල රේඛාවක. කාල රේඛාවන් කතන්දර ලෝකයේදි වක්‍ර වෙන්නෙ නැහැ. කාලය වක්‍ර වෙන්නෙ කළු කුහර වගේ මිනිස් චින්තනයෙන් විග්‍රහ කරන්න බැරි අවකාශය කියන අදහසත් අතාර්කික වන අවකාශවල. නිම්නයක හුදකලාව කියන්නෙත් ඒ ව⁣ගේ කළු කුහරයක්. ඒක ඇතුළෙ හරි අපූරු දේවල් වෙනවා. කාලය ඉස්සරහට, පස්ස⁣ට, පැත්තෙන් පැත්තට එහෙ මෙහෙත් යනවා. සිදු වෙන්නෙ අතාර්කික දේවල්.

නිම්නයක හුදකලාව හරියට ඒ චිත්‍රපටයේම තැනක කියවෙනවා වගේ ද්විමාන ලෝකෙක ත්‍රිමානයක් වගේ. චතුර්මාන ලෝකෙකට ත්‍රිමානයක් වගේ.

මේ සිදු වන දේවල් ගැන කාටවත් අනාවැකි කියන්න බැහැ, අඩු ගානෙ මේ මටවත් කියලා සිරසෙ කිංස්ලි අපට මේ චිත්‍රපටයෙ කියනවා.

ඒ ෆැන්ටසිය ඇතුළෙ සිදු වන ⁣දේවල් තර්කයෙන්, න්‍යායයෙන් විග්‍රහ  කරන්නට බැහැ. ඒවා ඔහේ සිද්ධ වෙනවා.

යථා ලෝකයේදි මාධ්‍යවේදීන්, චිත්‍ර ශිල්පයේ මහැදුරන්, චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂවරුන් ලෙස නම් දරාපු චරිත  චිත්‍රපටයේදි නළුවන් වෙලා තිබෙන එකත් හරි අපූරු දෙයක්. ඒ මදිවට ගමේ ගොඩේ කොලු ගැටව් ආදරේ කරන නිළියොත් චිත්‍රපටයේ ඉන්නවා. 

යථා ලෝකයෙන් ෆැන්ටසික ලෝකය නිර්මානය වන හැටිත් හරි අපූරුයි. දුප්පත්කම, නූගත්කම, ත්‍රස්තවාදය, මිනිස් බෝම්බ නිසා යථාව බව⁣ට පත් කර ගන්නට පුළුවන් හීන පවා මහ මග බිඳ වැටෙනවා.

හුදෙක් ප්‍රචාරය විසින් ම ඇති කරනු ලබන ආශාව නිසා මිනිසුන් පරිභෝජනය කරන භාණ්ඩ අලෙවි කර ගැනීම සඳහා පාරිභෝගිකයන් රවටන්නට වෙළඳ දැන්වීම් නිර්මානකරණය වෙනුවෙන් මිනිස් නිර්මානශීලිත්වය වැය කිරීම ඉතා ආකර්ශනීය ව්‍යාපාරයක් වී තිබෙන අවකාශයේ ම ⁣⁣⁣ගොනුන් අදින ලාම්පු තෙල් කරත්තත් පාරේ යනවා.

සීනි දියවුණ බනිස් තියෙන තේ කඩත්, එව, කව, බොව, තුටු වව කියන රාත්‍රී සමාජ ශාලාත් එකට පවතිනවා.

හරියට මහා දර්ශනවාදයි, මරිමෝඩකමයි එකම අවකාශයේ පවතිනවා වගේ.

කොහොම වුණත් මේ අවුල් ජාලය පැටලුම් ඇරලා මුල මැද අග ගලපලා වියන ලස්සන කතන්දරයකුත් චිත්‍රපටයේ යටිතලය කියවන විට සොයා ගන්නට පුළුවන්. හැබැයි කල්පනා කරන්නට ඕනැ. චිත්‍රපටයේ අවසානය අපව බර්ටෝල්ට් බ්‍රෙෂ්ට්ගේ නාට්‍ය මූලධර්මත් සිහි ගන්වනවා. 

චිත්‍රපටියක් කියන එක ගණිත ගැටලුවක්, සංකීර්ණ තේරවිල්ලක් වගේ විය යුතු ද කියලා ඔබ අහයි. අපට කල්පනා කරන්න වෙලාවක් නැද්ද? නැතිනම් කල්පනා කරන්නට උවමනාවක් නැද්ද? 

චිත්‍රපයට බලා ඉවර වෙලා හිටගෙන නාමාවලිය කියවමින් හිටිද්දී ආපසු යන්නට ආපු පසු තුරුණු වියේ සිටි යුවලේ පිරිමියා මගෙන් ඇහුව ප්‍රශ්නය මේකයි:

චිත්‍රපටය ගැන මොකක්ද හිතන්නෙ?

මං කිව්වෙ ඒ ගැන කල්පනා කරන්නට ඕනැ, තව පාරක් බලන්න තියෙනවා නම් හොඳයි වගේ කියලයි. ඒ දෙන්නා හිනා වෙවී පඩි පෙළ බැස්සා. සමහර විට හිනා වුණේ මට ද දන්නෙ නැහැ. 

හයයි දහයට ලිබර්ටිය ළඟින් නැගපු බස් එක දෙහිවල පහු කරනකොට අටත් පහුවෙලා කියමුකෝ. කල්පනා කළා විතරක් නෙමෙයි, මේ බ්ලොග් ලිපියත් ජංගම දුරකථනෙන් ම කෙටුවා බස් එකේදිම. මේක විචාරයක් කියල පටලවා ගන්න එපා ඔය වරලත් විචාරකයෝ. අපි ඔහෙලගෙ අවකාශවලට එන්නෙ නැහැ. 

දිමිත්‍රි කියපු අදහස ගැන හිතලා ඔන්න මේකත් ලෝකයක් ද මර්තේලිස් කවියේ අවසානය වෙනස් කළා. ඒක මෙතනින් කියවන්න.

ගෙදර යනකොට රෑ දහයයි. හෙට උදේ පහට ආයෙත් පිටත් වෙයන්කෝ. මදැයි වැඩ කරන ජනතාව චිත්‍රපටි බැලුවා. හැබැයි, මේ වගේ චිත්‍රපටයක් බැලීම වෙනුවනේ කරන ඒ කැප කිරීමයි, මේ ලිවීමත් එක්ක ඔබ සමග කරන සංවාදගත වීමයි අප විසින් ප්‍රවර්ධනය කරනු ලබන ජීවිතේ කොටස්.  


ඇමති මාරුව හෙවත් කොට්ට මාරුව

ලංකාවේ ජනමාධ්‍යවලට පුවත් නැති නිසා කාලයක් තිස්සේ පුන පුනා ලියනු ලබන ප්‍ර‍වෘත්ති කීපයක් තිබේ.

එකක් කොටි නැගිටීමයි. අනෙක, ඇමතිවරුන් කීපදෙනෙකු ආණ්ඩුවෙන් කඩාගෙන යාමයි. ඊළඟ එක ඇමති මාරුවයි.

ඇමති මාරුව ඊයේ සිදු විය. ඒ ගැන එක එක කතා කියනු අසන්නට ලැබේ. එහෙත්, හොඳම ප්‍ර‍ස්ථාව පිරුළ හිසරදයට කොට්ටා මාරු කිරීමයි. එයින් හිසරදය හොඳ වන්නේ නැත. හැබැයි රෝගියාගේ හිත තාවකාලිකව හොඳ වේ.

පසුගිය කාලය පුරාම, ලංකාවේ ජනමාධ්‍ය, සමාජ මාධ්‍ය, ඕපාදූපකාරයන්, විප්ලවවාදීන්, විරුද්ධ පක්ෂය පමණක් නොව, ආණ්ඩුවේ ම ඇමතිවරුන් පවා මුදල් ඇමති රවි කරුණානායකට බැනීම පුරුද්දක් කරගෙන සිටිය හ. රවි කරුණානායක සොරෙකි ය යන කරුණ සියලු දෙනා විසින් පුන පුනා කීවත්, සියලු දේශපාලකයන් සොරුන් වන නිසා ඔහු ද සොරකු විය හැකි මුත්, ඔහු රාජපක්ෂ පවුල වැනි සුවිශේෂ සොරුන් පිරිසක් අයිති වන වර්ගයට දැමිය හැකි ද යන්න මම නො දනිමි.

මෙහිදී මා වැරදි විය හැකි ය. ඔහු කළ බව කියන සොරකම් ගැන දන්නා අයට ඒ පිළිබඳ අදාළ ආයතනවලට පැමිණිලි කිරීමට හෝ මෙහි ඒවා සටහන් කිරීමට හෝ හැකි ය.

කෙසේ වෙතත්, මගෙ කියවීම වන්නේ ඔහු ඉතා දුෂ්කර අවධියකදී ආර්ථිකය කළමනාකරණය කිරීමට සිය දායකත්වය සැපයූ කාර්යක්ෂම මුදල් ඇමතිවරයකු වූ බවයි. ප්‍රාතිහාර්ය පෙන්විය නො හැකි කාලයක, ඔහු කිසියම් දැක්මක් ඇතිව ආර්ථිකය හසුරුවන්නට උත්සාහ කළේ ය. එහෙත්, ඔහුට නොව, කිසිවෙකුට කිසිවක් පහසුවෙන් කළ හැකි වාතාවරණයක් ලංකාවේ ආර්ථික-සමාජ දේහයේ කේශාන්තයේ සිට පාදාන්තය දක්වා ම නැත. හොඳම උදාහරණය වන්නේ රවිගේ පළමු අයවැයෙන් තීරු බදු රහිතව වාහන ආනයනය කර ගැනීමට දේශපාලකයන්ට හා රජයේ ඉහළ හා මධ්‍යම මට්ටමේ නිලධාරීන්ට දී තිබෙන වරප්‍ර‍සාදය නැවැත්වීමට කළ යෝජනාවයි. දැන් දේශපාලකයන්ගේ රථ ගාය ගැන කතා කරන විප්ලවවාදීන්, දූෂණ විරෝධීන් වැඩි දෙනෙකු එදා රජයේ නිලධාරීන් සමග එක් වී මෙම යෝජනාව ක්‍රියාත්මක නො වන තැනට වැඩ සිද්ධ කළ හ. මූලිකව ම කිසිවෙකු මේ වැදගත් යෝජනාවට උර දුන්නේ නැත.

කෙසේ වෙතත්, රවීට විදේශ ඇමතිකමට ටාන්සර්රෙකක් දීමෙන් පෙනී යන්නේ රවී තවදුරටත් එජාපයේ ප්‍ර‍බල ම චරිත අතරින් එකක් බවයි. ඒ නිසා රවීගේ පරම්පරාවේ දෙමළ ඥාතිත්වයන් සොයා වෙහෙසෙන, රවීගේ කොළඹකමට ඉරිසියා කරන ජාතිවාදීන්ට එතරම් සතුටු වන්නට දෙයක් සිදු වී නැත.

මංගලට මුදල් ඇමතිකමට අමතරව ජනමාධ්‍ය ඇමතිකම ද පැවරීම ඉතා වැදගත් සංඥාර්ථ සහිත ඇමති මාරුවකි.

මාධ්‍ය බුවාලා පහුගිය දිනවල හිටපු ජනමාධ්‍ය ඇමති ගයන්ත කරුණාතිලක වළං බාන දරණුවටත් තබාගෙන සිටිය හ. මංගල ජනමාධ්‍ය නියාමනයේ හසළ අත්දැකීම් සහිත ඇමතිවරයෙකි. මාධ්‍ය නිදහස අපහරණය කරමින් සිටි අය මංගල සමග කෙසේ කටයුතු කරනු ඇද්ද යන්න ඉදිරියේදී බලා ගන්නට පුළුවන.

අනෙක් වැදගත් කාරණය අගමැති රනිල් වික්‍ර‍මසිංහගේ ගජ මිතුරකු ලෙස සැලකෙන තිලක් මාරපනගේ පුනරාගමනයයි. වසර 2015 අගභාගයේදී මාරපනට නීතිය හා සාමය පිළිබඳ ඇමති ධුරයෙන් ඉල්ලා අස් වන්නට සිදු වුණේ ආචාරධර්ම විරෝධී ලෙස, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු වෙමින් කුප්‍ර‍කට ඇවන්ට්ගාඩ් සමාගමේ නීතිඥයා ලෙස ද පෙනී සිටින ගමන්, තම ගනුදෙනුකරුවා වෙනුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවේ පවා පෙනී සිටිමින්, තමන් යටතේ ඇති පොලිසිය ලකුණු දමා ගැනීමට විමර්ශන කරන බවට කුණු කතාවක් කීම නිසා බව මතක තබා ගත යුතු ය.  

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-05-22

මේකත් ලෝකයක් ද මර්තේලිස්


මර්තේලිස් සහෝදරය
නිර්ධන පංතිය වෙනුවෙන්
විප්ලවයක් කරනු පිණිස
ධනපති පංතිය වනසමු
එ්ක තමයි මේ යුගයේ
කාර්යභාරය වන්නේ

මරුට සිනාසෙනු තේලිස
ඉදිරියට ම යනු තේලිස
රට ජාතිය රකිනු පිණිස
ගසා දමනු සතුරු සිරස

මර්තේලිස් තේරෙනවද
පූර්වජ පියා වෙනුවට
ශිෂ්ට කරන ලද පියෙකුගෙ
ආශාවේ වස්තුවෙ අනෙකා කවුරු ද?
විරුද්ධභාෂිතයක් ඔබ
ජිජැක් නෙමෙයි ශිශෙක් හරිද?

වැලියු චේන් එක ඇතුළේ
එක හියුමන් රිසෝසයකි
මර්තේලිස්
හයරිං ෆයරිං ඩුං ඩුං

මර්තේලිස් ප්‍රොජෙක්ට් එකකි
ප්‍රෝග්‍ර‍ස් එක තවම මදි ය
රේස් එකේ ෆන්ඩ්ස් එවනු

මර්තේලිස් සෙක්සි ඔයා
මේක සොඳුරු ලෝකයක් ය
ශවකාමය වුව කූල් ය
එව කව බොව
සැපම විඳුව

මර්තේලිස් උඹයි මායි
අපි එළියට වැටිල වගෙයි
භාෂා ලෝකයක් ය මේ
ජීවිතයම රාමු කරපු
පොඩි කොටු තුළ

හුකා ගන්න කියල උන්ට
අපි යමු අඩියක් ගහන්න
ප.එ.ක.*
චිත්‍රපටියකුත් බලමු ද?

අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ
2017-05-22

*පසුව එකතු කළෙමි

2017-05-21

දැවැන්ත නායකයෙක් හැදිලා නැත්නම් ගැඹුරු මුල් ගැන කතා කරන එක විහිළුවක්

උපත මත බොහෝ විට තීරණය වූ ජාතිය, ජන වර්ගය, ආගම, කුලය ආදී අනන්‍යතාවලින් හැකිතාක් මිදුණු තැනැත්තා සැබෑ බෞද්ධයා ලෙස සලකන ගල්කන්දේ ධම්මානන්ද හිමියන් ශ්‍රී රාහුල බෞද්ධ අධ්‍යයන ආයතනයේ අධිපතින් වහන්සේ ය. කැලණිය විශ්ව විද්‍යාලයයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්යවරයකු ද වන උන්වහන්සේ වසර දෙදහස් පන්සියයක ඉතිහාසය මත පදනම් ව අප ගොඩ නඟා ගෙන ඇත්තේ කවර නම් දෙයක්දැයි විමසති.
සිංහල ජාතිවාදය එක පැත්තකින් රට අනතුරේ හෙළනවා. දෙමළ ජාතිවාදය තවත් පැත්තකින් ඒ වැඬේම කරනවා. කොයි ආණ්ඩුව ආවත් ඔවුන් මේවා තමන්ගෙ දේශපාලන අනාගතයට පාවිච්චි කරනවා විතරයි. මෙහෙම ගියොත් රටේ අනාගතයට මොකක් වෙයිද?
දෙමළද සිංහලද කියලා වෙනසක් නැතුව සාමාන්‍ය මිනිස්සුන්ගෙ ප‍්‍රශ්න බොහෝ දුරට සමානයි. කුඹුරු කරන අම්පාර, කුරුණෑගල, පොළොන්නරුව වගේ පළාත් වල සිංහල මිනිස්සුන්ට තියෙන ප‍්‍රශ්නයි, උතුරේ කුඹුරු කරන අයට තියෙන ප‍්‍රශ්නයි සමානයි. ඒ නිෂ්පාදන වලට හරි මිලක් නෑ. තමන්ගෙ දරුවන් යවාගන්න හො`ද පාසල් නෑ. තියෙන පාසල් වලට හො`ද ගුරුවරු නෑ. තරුණයන්ට රැුකියා නෑ. ඔය වගේ ප‍්‍රශ්න ගණනාවකින් දෙපැත්තෙම මිනිස්සු පීඩිතයි. ඒ වගේම යුද්ධය නිසා මුහුණ දෙන්න වුණු විශේෂ ප‍්‍රශ්න ගණනාවක් ඔය කියන උතුරේ හැම දෙමළ මනුස්සයම අත්විදලා තියෙනවා. ඒ කියන්නෙ දකුණට වඩා වෙනස් අත්දැකීමකුත් තියෙනවා. මේ සිංහල, දෙමළ කියන එක ඒ මිනිස්සුන්ගේ ඇඟේ තියෙන ප‍්‍රශ්නයක් නෙමෙයි, උඩින් ඒ ගොල්ලො මත දාන එකක් කියන එකයි මගේ අදහස. මේ ප‍්‍රශ්නෙ හරියට තේරුම් ගන්න ඕනෙ. එහෙම නැතුව සරල තැන් වලින් අල්ලගෙන වැඩ කරන්න අමාරුයි.
එකම රටක් ඇතුළෙ ජන කොටස් දෙකක් ජීවත් වෙන්නෙ යථාර්ථ දෙකක - යුද්ධයට සෘජුව සහ වක‍්‍රව මුහුණ දීපු මිනිස්සුන්ගේ ඔළු හදන්න අපේ රටේ පශ්චාත් යුද කාලය තුළ කිසිම විධිමත් වැඩපිළිවෙළක් ක‍්‍රියාත්මක වුණේ නෑ. මේ කාරණයත් ජාතිවාදී බලවේගවල වාසියට හේතු වෙනවා නේද?
අර මම මුලින් කියපු ප‍්‍රශ්න එහෙමම තියෙන අතරෙ යුද්ධය වෙනුවෙන් මේ රටේ වෙනම මතවාද හැදුණනෙ. ඒක උතුරටත් පොදුයි. දකුණටත් පොදුයි. මේ මතවාද ඔස්සේ ගිහින් එක පැත්තක් අනෙක් පැත්ත පරාජයට පත් කරලා අවසාන වුණාට පස්සෙ මේ දෙපැත්තම නැවත ස්වභාවික තත්ත්වයට ගේන්න කිසිම වැඩපිළිවෙළක් ක‍්‍රියාත්මක වුණේ නෑ. දකුණ මේ ජයග‍්‍රහණය කියන එක දිගටම පවත්වාගෙන ගියා. යුද්ධයෙන් හානි වූ උතුරෙත්, දකුණෙත් මිනිස්සුන්ගෙ මනස හදන වැඩපිළිවෙළක් හැදුණෙ නෑ. ඒ ගැන ප‍්‍රමාණවත් සාකච්ඡාවක් තිබුණෙත් නෑ. දකුණ දිගටම ජයග‍්‍රාහී මානසිකත්වයේ හිටියා. ඒ මානසිකත්වය තියාගන්න විවිධ කණ්ඩායම් විවිධ ව්‍යාපෘති ක‍්‍රියාත්මක කළා. උතුරේ මනසත් වෙනස් කරන්න අවශ්‍ය දේවල් වෙනුවට ඒ විදියටම තියාගන්නයි බලධාරීන් කටයුතු කළේ. මේක බරපතල කාරණයක්. එකම රටක් ඇතුළෙ ජන කොටස් දෙකක් ජීවත් වෙන්නෙ යථාර්ථ දෙකක. ඒ නිසා මේ වෙලාවෙ නැවත ඔය ජාතිවාදය කියලා රැල්ලක් ඇවිත් තියෙනව නම් ඒක අලූතින් පටන් ගත්ත එකක් නෙමෙයි. අර සකස් කරපු පාරෙම දිගුවක්.
අපි වගේ සාමාන්‍ය මිනිස්සුන්ට ජාතිවාදය අදාළ නෑ. ඒත් ගැටලූව තියෙන්නෙ පාලකයන් ඒකට පෙළඹවීමේ ප‍්‍රමාණය. කොහොමද මේකෙන් ජනතාව බේරාගන්නෙ…?
මම දකින දේ තමයි, අහවල් දේශපාලනඥයො මේක කරයි, අරයා මේක කරන්න ඕනෙ වගේ දේවල් බලාගෙන හෝ ඒ ගැන බලාපොරොත්තු තියාගෙන ඉන්න එකේ තේරුමක් නෑ. ආගමික් නායකයො වෙන්න පුළුවන්, සමාජ සංවිධාන වෙන්න පුළුවන් ඒ වගේ සක‍්‍රීය සමාජයක් හරහා තමයි මේක කරන්න පුළුවන්.
දේශපාලකයා කියන්නෙ බලය ඉලක්ක කරගෙන කටයුතු කරන පිරිසක අපේ වගේ සමාජයක ආගමික නායකත්වයට මෙතැනදි වැඩි බරක් දාන්න පුළුවන්…?
ඇත්තටම ඔව්. මගේ අදහසත් ඒක තමයි. ආගමික මූලයන්වලට ගියහම මේ වගේ ප‍්‍රශ්නවලට මුහුණ දීම ගැන අපිට හොදට අධ්‍යයනය කරන්න පුළුවන්. බුදු දහමෙ මෛත‍්‍රිය ගැන කතා කරනවා. කිතුනු දහමෙ අසල්වැසියාට පේ‍්‍රම කිරීම ගැන කතා කරනවා. එතැනින් අපිට හො`ද ආරම්භයක් ගන්න පුළුවන්. දේශපාලකයා කියන්නෙ බලය ඉලක්ක කරගෙන කටයුතු කරන පිරිසක්. මේ බෙදීම් රේඛා ඇති කරන්නෙත් ඒ වෙනුවෙන්. ඔවුන්ට ඡුන්ද ගොඩක් ලැබෙන්නේ මේ ජාතිවාදී මතවාද පෝෂණය කිරීමෙන් සහ ඒවා ඇවිළවීමෙන්.
ඒත් ආගමික නායකයන් විසින්ම නේද මේ මතවාද දරුණු විදිහට පෝෂණය කරන්නෙ, ඒක හැම ආගමකටම පොදුයි…?
ඒක තමයි තියෙන බරපතළම ගැටලූව. බුදු දහම ගන්න. බුදු දහමේ තියෙන ඉගැන්වීම් මේ ජාතිවාදී බලවේග වලට මුහුණට මුහුණ මුණ ගැස්සුවොත් ඔවුන්ට උත්තර නැති වෙනවා. ඔවුන්ට මුහුණ දෙන්න බෑ. උපත මත කිසිම කෙනෙක් උසස් පහත් වෙන්නෙ නෑ, පැවිදි සංස්ථාව ගොඩනැංවීමේ මූලික කාරණය බෙදීම් නෑ කියන එක. ඒවා මේ මොහොතේ මේ ඇතැම් කණ්ඩායම් පෙන්වන ආගමික කාරණා වලට වඩා සම්පූර්ණ වෙනස්. හැබැයි මේක අභියෝගයට ලක් කිරීම තමයි මේ වෙලාවේ කළ යුතුම දේ. ආගම් නියෝජනය කරන තරුණ පිරිස් ඉන්නවා, සාධනීය අදහස් වල. මේකට අපි දිගටම උත්සාහ කරන්න ඕනෙ, එතකොට තමයි කොයි වෙලාවෙ හරි මේක දැල්වෙන්නෙ. අනෙක් කාරණය තමයි, මේ කියන හාමුදුරුවරු කියන්නෙත් පහුගිය යුද්ධ කාලෙ පුරාම ඒ අත්දැකීම් විඳපු අය. ඒ ගොල්ලන්ගෙ දායකයන්ගෙ දරුවො මැරෙනවා. ඒ අයට පාංශුකූලෙ දෙන්න යනවා. බුද්ධ පූජා තියනවා. මායිම් ගම්මාන වල හිටියා නම් ඒ හාමුදුරුවරු ඉබේම එක පාර්ශ්වයකට යනවා. ඒ ගොල්ලොත් එක ඉලක්කයක්. ඒ මානසිකත්වයෙන් හාමුදුරුවරු වගේම පූජකතුමන්ලත් මුදවාගන්න ඕනෙ. ඇත්තටම සංහිඳියාව කියන වචනය මේ වැඬේදි පාවිච්චි කරන්න මම එච්චර කැමැති නෑ. මම කැමැති ‘සුවපත් වීම’ කියන වචනය පාවිච්චි කරන්න. ඒක තමයි අපිට ආගන්තුක නැති වචනය. කෙනෙක් හාමුදුරු කෙනෙක්ට වැන්දහම කියන්නෙ ‘සුවපත් වේවා’ කියලා. ඒ කියන්නෙ ශරීරය ලෙඩකින් සුවපත් වෙන්න කියලා නෙමෙයි නෙ. ඒ කතා කරන්නෙ මානසික සුවය ගැන. තමන් සුවපත් වෙලා අනුන්ව සුවපත් කිරීම ගැනයි බුදු දහමෙ කතා කරන්නෙ. කරණීයමෙත්ත සූත‍්‍රයෙ ‘යන්තං සන්තං පදං’ කියන්නෙ ‘ශාන්ත පදය’ කියන එක. මෙතැනදි තවත් කාරණයක් කියන්න ඕනෙ, වෛද්‍යවරයා කොයිතරම් බරපතළ ලෙඩකින් පීඩා වින්දත්, එයා දෙන බෙහෙතෙන් ලෙඞ්ඩු සනීප වෙනවා. ඒ වගේ තමයි ආගමික නායකයනුත්. ඒ ගොල්ලොත් තුවාල සහිත තමයි. ඒත් යමක් කරන්න පුළුවන් නම් වඩා වැදගත් වෙනවා.
විද්වත් සමාජය පෙන්නුම් කරපු නිහඬ බව හරිම භයානකයි.ඔබ වහන්සේ විශ්වවිද්‍යාල කථිකාචාර්ය ධුරයක් දරනවා. ඇත්තටම මෙතැනදි විද්වත් ප‍්‍රජාවේ නිහඬතාවත් ඉතාම බරපතළ කාරණයක්, ඒ වගේම ඔවුන් ජාතිවාදය පෝෂණය කරනවා…?
ඇත්තටම අසූ තුනේ සිද්ධිය වෙනකොට විද්වත් ලෝකයට ඒ තරම් දැනුමක් නොතිබුණා කියලා හිතමු. ඒත් ඊට පස්සෙ අවස්ථා ගණනාවකදි ඒකම වෙන්න යනකොට විද්වත් සමාජය පෙන්නුම් කරපු නිහඬ බව හරිම භයානකයි. ඒවා මමත් හරිම කම්පනයකට පත් වුණු අවස්ථා. සමාජයේ මත හැඩගස්වන්නන් නිහඩ වීම භයානකයි. අපේ සමාජය බරපතළ විදිහට මිලිටරීකරණය වෙච්ච සමාජයක්. අසූව දසකයේ ඉදලා වෙච්ච දේවල් බලන්න. විකල්ප මත දරන එක භයානකයි කියන එක සමාජගත වුණා. විශ්වවිද්‍යාලවල ඉස්සර විවිධ මත දරන අය ගෙනැත් සංවාද කළා. දැන් අවුරුදු ගණනාවක ඉදන් ඒවා නෑ. සංවාදවලට සහභාගි වෙන්න අය නෑ. ඒක ඉවරෙටම ඉවරයි. මේ තත්ත්වයන් නිසා විශ්වවිද්‍යාල සිසුනුත් හිරි වැටිලා ඉන්නෙ. සමහර විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරු කියනවා, හාමුදුරුවනේ අපිත් ඉන්නෙ ඔය මතයෙ, ඒත් කියන්න බයයි කියලා. ඒ වගේ මිනිස්සු භීතියට පත් කරලා තියෙන්නෙ. ඒ මානසිකත්වය තවම හරියට වෙනස් වෙලා නෑ. ඒකයි මම කියන්නෙ හැමකෙනාම තුවාල වෙලා ඉන්නෙ කියලා. ඒ තුවාල සුවපත් කිරීමයි කළ යුත්තේ. ඇත්තටම එතැනදි තරුණ පරම්පරාවට වැදගත් කාරයභාරයක් තියෙනවා.
හාමුදුරුවනේ, අපි පාසල පැත්තට හැරෙමු. ඔළුව පොහොසත් නැති ගුරුවරු පාසැලේදි බරපතළ විදිහට ශිෂ්‍යයාගෙ ඔළුවට ජාතිවාදී අදහස් දානවා. ඒ ශිෂ්‍යයාට යුද්ධයේ අත්දැකීම් නැති වුණත් එළියට එන්නෙ ජාතිවාදී අදහස් තියෙන කෙනෙක් වෙන්න පුළුවන්…?
අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය වෙනස් කළත් ආපහු ඒ අධ්‍යාපනය දෙන්නෙ හිටපු ගුරුවරුම නෙ. ඒක නිසා මේක අමාරු කාර්යයක්. බෞද්ධ ආදර්ශයක් විදිහට ගත්තොත් ඒක මෙහෙම කියන්න පුළුවන්. බොර වෙච්ච, අවර්ණ වෙච්ච ජල බදුනක් තියෙනවා. ඒකට නොනවත්වාම පිරිසිදු ජලය එකතු කරන්න. එතකොට ටිකින් ටික අපිරිසිදු ජලය ඉවත් වෙලා පිරිසිදු ජල බදුනක් බවට පත් වෙනවා. ඒක ලේසි වැඩක් නෙමෙයි. ඒත් මේක කොහොම හරි කළ යුතුයි.
අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය වෙනස් කළත් ආපහු ඒ අධ්‍යාපනය දෙන්නෙ හිටපු ගුරුවරුයි. අවුරුදු දෙකකට කලින් රට ඇතුළෙ ආණ්ඩු මාරුවක් සිද්ධ වුණා. ජාතිවාදය කියන විෂය ගත්තහම, පහුගිය ආණ්ඩුවට සාපේක්ෂව යම් යම් සාධනීය තැන් මේ ආණ්ඩුවෙ ක‍්‍රියාකාරිත්වය තුළ තිබුණත් බරපතළ වෙනසක් දකින්න නෑ. ඒ ඇයි ?
ඒකටත් අදාළ වෙන්නෙ අර අපිරිසිදු ජල බදුනෙ කතාවම තමයි. නෙල්සන් මැන්ඩෙලා වගේ කැපවීමක් අවශ්‍යයි. ඒ වගේ මැදිහත්වීමක් කරන්න නායකයෙක්, මිනිහෙක් ගොඩනැගිලා නෑ. ඉන්දියාවේ ගාන්ධිට වෙනත් ඉලක්ක තිබුණෙ නෑ. ඒ වැඬේ විතරක් කළා. මැන්ඩෙලාත් එහෙමයි. අපේ රටේ ඒ කැපවීම, කැක්කුම සහිත මිනිහෙක් බිහි වෙලා නෑ. ආත්ම පරිත්‍යාගයෙන් යුක්තව ඒ වගේ ගැඹුරු වැඩක් කරන්න පුළුවන් කෙනෙක් මේ රටේ ගොඩනැගිලා නෑ. නිදර්ශනයක් හැටියට කිව්වොත්, ජනාධිපතිතුමා එයාට බෝම්බ ගහපු සිද්ධියෙ සැකකාරයව නිදහස් කළා. ප‍්‍රාදේශීය දේශපාලකයෙක් පාලමක් විවෘත කරලා නම ගහගන්නවා වගේ පොඩි වැඩක් නෙ ඒක. එයාට පුළුවන් වුණා නම් මේ වගේ හිරකාරයො සියලූම දෙනාගෙ මව්පියො කැදවලා කියන්න, ‘ඔයාලගෙ දරුවො වෙනස් පරිසරයක් ඇතුළෙ වැරදි කරන්න ඇති, නමුත් දැන් තත්ත්වය වෙනස්, මේ ළමයි හිරගෙවල් ඇතුළෙ ජීවිත ගත කරනවට වඩා මම කැමැතියි මේ ළමයි සාමාන්‍ය ජීවිතවලට එනවට, අපි එකතු වෙලා මේ රට හදමු’ කියලා, අන්න ඒක දැවැන්ත පියවරක්. එහෙම බැරි මේ අය දැවැන්ත මිනිස්සු නෙමෙයි. අර ගොල්ලොන්ට ඒ විදිහට කිව්ව නම් ඔවුන්ට කොච්චර අභිමානයක්, ගෞරවයක් දැනෙයිද? ඒ වගේ කැපකිරීම් කරන්න මේ අය ලෑස්ති නෑ. කොච්චර පොඩි මිනිස්සුද මේ අය? පක්ෂයක නායකත්වයක් වගේ සිල්ලර දේවල් වලට කුළල් කා ගන්නවා හැර ඔය කියන දැවැන්ත පියවර තියන්න පුළුවන් කිසිම මිනිහෙක් මේ අය අතර නම් මම දකින්නෙ නෑ. එහෙම ගත්තහම අපි අවුරුදු දෙදාස් පන්සීයක් ගැන කතා කළාට, ඒ අවුරුදු දෙදාස් පන්සීය විසින් ලොකු, දැවැන්ත මිනිහෙක් නිර්මාණය කරලා නෑ. අපිට දෙදාස් පන්සීයක එහෙම ඉතිහාසයක් ගැන කියන්න පුළුවන් නම්, ඒ ගැඹුරු මුල් විසින් හදපු ගැඹුරු මිනිහෙක් ඉන්න ඕනෙ. ඒ දැවැන්තයා හැදිලා නැත්නම් ඒ ගැඹුරු මුල් ගැන කතා කරන එක විහිළුවක්.
සාකච්ඡා කළේ ශාලික විමලසේන

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-05-20

ජාතික ප්‍රශ්නයේදී සිංහල බෞද්ධ හා දෙමළ මාවත් හැර වෙනත් පාරවල් නැද්ද?

ජාතික ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් මැද මාවතක් නැති ය කියන එක ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි මෙන්න මෙහෙම ඉදිරිපත් කරනවා.

යුද්ධයේ අවසානය පිළිබඳව සිංහල-බෞද්ධ පාර්ශවයෙන් හා දෙමළ පාර්ශවයෙන් ඉදිරිපත් වන කියාපෑම් දිහා බැලූ විට පැහැදිලිවම පේන දේ තමයි දෙපාර්ශවයටම තමන්ගේ කියාපෑම් සඳහා ඉතාම පැහැදිලි හේතු තිබෙන බව. අප වැනි අය පිළිගත්තත් නැතත් මේක මගහැරයා නොහැකි යථාර්ථයක්. හොඳින්ම පෙනෙන දේ තමයි සමාජ දෙක අතර තිබෙන දුර එන්න එන්නම දුරස්ථ වන බව. පිලිප් ශාන්ත කියල තිබුණ වගේ අපි බලන් ඉන්න ඕනෙ දෙමළ සමාජය තුළ වර්ධනය වන නව ගතිකයන්ට සිංහල-බෞද්ධ දේශපාලනය මුහුණ දෙන්නෙ කොහොමද කියල. කොහොම වුනත් මේ ප්‍රතිවිරුද්ධ ජාතිකවාදයක් දෙක අතර තිබෙන දුරස්ථභාවය සමනය කිරීමට දැනට මැද මාවතක් නැති බවනම් පැහැදිලියි. - නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි

සමාජ දෙක අතර තිබෙන දුර එන්න එන්නම දුරස්ථ වෙනවා ය කියන තර්කය අනුව ගත්තොත්, ජාතීන්ගේ ප්‍රශ්නයට විසඳුම් දෙකයි තියෙන්නෙ. එකක්, දෙමළ වෙනම රාජ්‍යය. අනෙක, සිංහල මූලික රාජ්‍යය විසින් දෙමළ ජනයා මර්දනය කිරීම.

මෙතනදී නිර්මාල්ගේ ගෝටා-2020 ව්‍යාපෘතිය ස්ථානගත වන්නේ මේ දෙවන කාරණය සමග විය යුතුයි.

හැබැයි නිර්මාල් මීට ටික දවසකට ඉහතදී මීට වඩා පරස්පර විරෝධී කතාවක් කිව්වා මා සමග ඇති වුණ සංවාදයකදී. ස්වයං නිර්ණ හිමිකම කියන්නෙ මොකක් ද කියා මගෙන් ඇහුවා ම මම කීවා ඒක ජාතියකට වෙන් වී වෙනම රාජ්‍යයක් හදා ගන්නට තිබෙන අයිතිය බව. එතකොට නිර්මාල් කිව්වෙ මෙහෙමයි.

Nirmal Dewasiri ඒක ස්ව්‍යං නීර්ණ අයිතිය ප්‍රකාශයට පත් කරන එක ක්‍රමයක් විතරක් වෙන්න බැරිද?
Nirmal Dewasiri ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලනය තුළ ස්ව්‍යං නීර්ණ අයිතිය කියන්නේ දේශපාලන වශයෙන් වෙනම සිතන ප්‍රජාවකට තමන්ගේ සාමූහික දේශපාලන ඉරණම තම ප්‍රජාව තුළ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සාකච්ඡාවකින් තීරණය කරගැනීමට තියෙන අයිතිය කියල සලකන්න බැරි ඇයි?

Reply
2
May 9 at 12:33pmEdited

මේ සාකච්ඡාව නිර්මාල් කියන විධියේ ප්‍රජාතාන්ත්‍රික එකක් නම්, එහිදී සැලකිල්ලට ගත යුතුව තිබෙන මූලික ම කරුණක් වන්නේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කියන්නේ කිසියම් ප්‍රජාවක් සෙසු ප්‍රජාවන්ගෙන් හුදකලාව තීරණවලට එළඹීම නො වන බවයි.

ඒක හරියට මේ වගේ. දැන් ඔබේ ගමේ පවුලක් කියනවා ඔවුන්ගේ භූගෝලීය සීමාව ඇතුළේ පවුලේ කටයුතු තීරණය කිරීම ප්‍රජාතාන්ත්‍රිකව ඔවුන් විසින් කරනවා ය කියලා. ඒ අනුව ඔවුන් බහුතර කැමැත්තෙන් තීරණය කරනවා ඔවුන්ගේ ගෙදර කුණු පාරට ගෙනැවිත් දැමිය යුතු බව. ඒක ප්‍රජාතාන්ත්‍රික තීරණ ගැනීමක් නො වන බව ඔබට තේරෙනවා නේ.

ජාතීන්ගේ ස්වයං නිර්ණ අයිතියත් එවැනි දෙයක්. වර්තමාන ගෝලීය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අවකාශය තුළ ස්ථාපිත නො වන ජාතීන්ගේ ස්වයං නිර්ණ හිමිකම් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නැහැ.

නිර්මාල් මෙහිදී මේ ප්‍රශ්නය සලකන්නේ සිංහල, දෙමළ ජාතිවාදීන් අතර ගැටුමක් පමණක් ලෙසයි. හැබැයි මෙතන ඊට වඩා අරගල සංඛ්‍යාවක් තිබෙනවා.

ජාතිවාදීන්ගේ අරගලයි, වාමාංශිකයන්ගෙ අරගලයි, ප්‍රගතිශීලීන්ගෙ අරගලයි කියලා තුන් ජාතියක් පැහැදිලිව පෙනෙන්නට තිබෙනවා. ජාතිවාදීන් අරගල කරන්නෙ ජාතික රාජ්‍යවල ස්වභාවය වෙනුවෙන්. වාමාංශිකයන් බොහෝ විට ජාතිවාදීන්ගේ වලිග වෙමින් ජාතිවාදී නිරුවත වහ ගන්න සමාජවාදී සළුපිළි අඳිනවා. ප්‍රගතිශීලීන්ගේ අරගලය වෙනත් එකක්. ඒ තමයි ජාතිය කියන දේශපාලන ප්‍රජාව ඉක්මවා ගිය පුළුල් දේශපාලන ප්‍රජාවන් වෙනුවෙන් අරගල කරන එක. ඒක පුළුල් අරගලයක කොටසක්.

මෙතනදී මම නම් හිතන්නෙ පොදු ජනතාවගේ අරගලය කියන්නේ ඉහතදී මම ප්‍රගතිශීලීන්ගේ අරගලය ලෙස හඳුන්වන ලද එකයි.

මා ඉදිරිපත් කරන කාරණය වන්නේ ජාතික ප්‍රශ්නයේදී තුන්වන පාර්ශ්වයකටත් තමන්ගේ කියාපෑම් සඳහා ඉතා පැහැදිලි හේතු තිබෙන බව. ඒත් ප්‍රශ්නය වන්නේ ඒ හේතුවලට සවන් දෙන්නට නිර්මාල්ලා සූදානම් නැතිකම. ඒකට හේතුව තමයි ඒ හඬට වරනැගීමක් නැති වීම.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-05-18

ඔහු මරා දැමූ මිනිසා (The Man He Killed)

ඔහුත් මාත් මෙහි නොව
කොහේ හෝ තැබෑරුමක හමු වුණි නම්
අප වාඩි වී අඩියක් ගසනු ඇත
රවුම් ගණනක් ම බොනු ඇත

ඒත් අපි හමුදා දෙකක
මුහුණට මුහුණ සටනේ
මම ඔහුට වෙඩි තැබුවෙමි
එතැනම මරා දැමුවෙමි

මා ඔහු මරා දැමුවේ
ම්.... ඔහු මගේ සතුරා නොවැ
ඔව් ඒකනේ, ඔහු මගේ සතුරා
තේරුණා නේද, ඔහු මගේ සතුරා

මං හිතන්නේ ඔහුත්
මං වගෙම වෙන්න ඇති
රස්සාවක් නැතුව පිච්චියක් අතේ නැතුව
ඒ මදැයි හේතුව බැඳෙන්නට

යුද්දෙ හරි අමුතුයි නේ
එහිදි ඔබ මරන මිනිහා
හමු වුණා නම් තැබෑරුමක
අඩියක් ගසා සාක්කුවටත් 
කීයක් හෝ දමනු ඇත

-අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ
2017 - 05 -18

(තෝමස් හාඩි විසින් ලියන ලද පහත සඳහන් කවියේ අනුවාදයකි)

The Man He Killed
BY THOMAS HARDY

"Had he and I but met
By some old ancient inn,
We should have sat us down to wet
Right many a nipperkin!

"But ranged as infantry,
And staring face to face,
I shot at him as he at me,
And killed him in his place.

"I shot him dead because —
Because he was my foe,
Just so: my foe of course he was;
That's clear enough; although

"He thought he'd 'list, perhaps,
Off-hand like — just as I —
Was out of work — had sold his traps —
No other reason why.

"Yes; quaint and curious war is!
You shoot a fellow down
You'd treat if met where any bar is,
Or help to half-a-crown."



ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.