2017-09-25

පෙසප කේතලය ජවිපෙ මුට්ටියට ‘තෝ කළු යැ' කියා අවමන් කිරීම

ලාංකීය රැඩිකල් වම මේ වන විට ආණ්ඩුව හා ඒකාබද්ධ විපක්ෂය අතර ඉතා සරල ලෙස බෙදී යමින් තිබේ.

ඒ වගත් මෙසේ ය: ජවිපෙ ආණ්ඩුව පැත්තට ඇදී යද්දී, ජවිපෙ තරගකරුවා වන පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය වේගයෙන් පොදු ජන පෙරමුණ හරහා රාජපක්ෂ පවුල් මූලික ප්‍රතිගාමිත්වය වෙත ඇදී යමින් තිබේ.

මේ සම්බන්ධයෙන් දෙපාර්ශ්වය විසින් එකිනෙකාට එල්ල කර ගනු ලබන චෝදනා කිසිවක් මඩ හෝ අවලාද හෝ නො වේ. ඇත්ත ය. මේ නාටකය සමාන වන්නේ කේතලය මුට්ටියට ‘තෝ කළු යැ' කියා අවමන් කළ විගඩමට ය.

ජවිපෙත්, පෙසපත් යන දෙක ම එක හා සමාන ලෙස කළු ය. වෙනත් ආකාරයකින් කියන්නේ නම් මෙම බලවේග දෙක ඉතා පැහැදිලිව ම ලංකාවේ දේශපාලනයේ අධිපති බලවේග සමග නො නිල වශයෙන් සන්ධාන ගත වී හමාර ය.

මෙයින් ඒ ඒ බලවේගවලට දිවි කැප කර සිටින, ඒ පක්ෂ විසින් සමාජවාදය උදා කර දෙනු ඇතැයි රැවටී සිටින ඇදහිලිවන්තයන්ට දුක හිතෙන්නට හා කෙසේ හෝ එය එසේ නොවේ යයි හිත හදා ගන්නට උත්සාහ කරන්නට ඉඩ තිබේ. එහෙත්, අප නම් මෙම ප්‍රවණතාවේ කිසිදු වරදක් දකින්නේ නැත.

ලංකාවේ වම යනු රජයෙන් යැපෙන මධ්‍යම පංතියේ පහළ ස්ථරයේ දේශපාලන බලවේගයි. ඊට අමතරව, රජයෙන් වතුර, පොහොර, බිත්තර වී පමණක් නොව අස්වනු මිළ දී ගැනීම පවා අපේක්ෂා කරන, වී ගොවියන් යයි තමන් හඳුන්වා ගන්නා ග්‍රාමීය දිළින්දන් අතර ද ඔවුන්ට යම් පදනමක් ඇත. විධිමත් අන්දමින් කෘෂිකර්මාන්තයේ යෙදෙන සැබෑ ගොවීන් හෝ කම්කරුවන් අතර වාමාංශිකයන්ට පදනමක් නැත. ඔවුන්ගේ කම්කරු ව්‍යාපාර යයි කියන්නේ රජයේ සේවයේ මධ්‍යම පංතික වෘත්තීය සමිති ය.

එජාප-ශ්‍රීලනිප හෝ රාජපක්ෂවාදී පොදු ජන පෙරමුණ වනාහි මධ්‍යම පංතියේ ප්‍රධාන ධාරාවයි. මෙම පක්ෂවලට ධනේශ්වර හා කම්කරු පන්ති අවශ්‍ය වන්නේ මධ්‍යම පන්තියට සැප දෙන අර්ථ ක්‍රමය පවත්වාගෙන යාමටයි.

මෙම යථාර්ථය තුළ රැඩිකල් වමේ කාර්යය වන්නේ පවත්නා ක්‍රමය රැක ගැනීමයි. පවත්නා ක්‍රමය රැක ගන්නට නම් ව්‍යූහාත්මක වෙනස්කම් සිදු කළ යුතු බව වත්මන් ආණ්ඩුව තේරුම් ගෙන සිටියි. ප්‍රගතිශීලීන්ට තම ක්‍රීඩාව පවත්වාගෙන යාමට පිටියක් නිර්මානය වන්නේ මෙම නිමේෂය තුළ ය. ජවිපෙ මෙම පිටියෙහි ක්‍රීඩාවට පිවිසීම අප අගය කරන්නේ එය ප්‍රගතිශීලීන්ට ප්‍රයෝජනවත් භූමිකාවක් වන බැවිනි.

එහෙත්, පෙසපට එසේ කිරීමට හැකියාවක් නැත. පළමුව ඔවුන් සිය ප්‍රධාන සතුරා වන ජවිපෙට එරෙහිව සිට ගත යුතුව තිබේ. අනෙක් පැත්තෙන්, පවත්නා ක්‍රමයෙහි ව්‍යූහාත්මක වෙනස්කම් සිදු වනවාට ඔවුන් අකැමැති ය. එයට හේතුව ඔවුන් තුළ ගොනු වී සිටින්නේ වඩාත් ගතානුගතික වාම අන්තවාදීන් නිසා ය. ඔවුන් ජවිපෙ සමග ඉතිරි වී තිබෙන බලවේගය තරම්වත් නම්‍යශීලී හෝ නවීන නැත. මෙම නම්‍යශීලිත්වය හා නවීනත්වය සාපේක්ෂ ය. මූලික වශයෙන් ගත් කල ජවිපෙ හෝ පෙසප හෝ කිසි සේත් ම නවීන දේශපාලන ව්‍යාපාර නොවේ.

කෙසේ වෙතත්, මෙම දේශපාලන පක්ෂ දෙකෙන් ජවිපෙ යනු යම් වෙනස් වීමේ විභවයක් ඇති බලවේගයකි. පෙසප යනු පැවැත්මක් ඇති පක්ෂයක් නොවේ. පොදු ජන පෙරමුණ සමග සන්ධානගත වී ජාතිවාදී රැල්ලකින් ජවිපෙ දකුණින් පසු කර ඉස්සර වීමේ සිහිනයක් නම් ඔවුන්ට තිබේ. ඒවා නැවත සැබෑ වන්නේ නැති සිහිනයි. එහෙත්, රෝහණ විජේවීරගේ කතා ශෛලිය කොපි කරන, උතුරු කොළඹ වෛද්‍ය විද්‍යාලයට එරෙහි අරගලය වැනි කැරැලිවලට වෛද්‍ය සිසු බිලිබෝයිලා බිහි කර දෙන තෝතැන්නක් සයිටම් විසින් සකසා දෙනු ඇතැයි අපේක්ෂා කරන, විරුද්ධ මතධාරීන්ට අසූනමයේ කැරැල්ලේදී දුන් දඬුවම් දෙන්නට යළි අවස්ථාව ලැබෙනු ඇතැයි සිතන මෙම අනුකාරකවාදීන්ට තම සිහින සැබෑ නො වන බව තේරෙන්නේ නැත.

කෙසේ වෙතත්, පෙසපට පැවැත්මක් නැති වන්නේ ද නැත. එක පැත්තකින් රාජපක්ෂ බලවේගයට නඩු හබවලින් බේරීම සඳහා ඉක්මණින් ආණ්ඩු පෙරළා ගැනීමට අවශ්‍ය ය. පෙසපට ද ජවිපෙට කෙළවීමට මේ ආණ්ඩුව පෙරළීමට අවශ්‍ය ය. සල්ලි නැති ආණ්ඩු විරෝධී හිඟන්නන්ට පිළිසරණ වන්නට ඇති තරම් සොරකම් කළ මුදල් රාජපක්ෂලාට තිබේ.

අනෙක් පැත්තෙන්, ෆේස්බුක් එකේ කුණුහරුප ලියන යතුරු පුවරු කැරැලිකරුවන්ට හා යුරෝපා රටක දේශපාලන රැකවරණ හරහා පුරවැසිකම දිනාගෙන ජාත්‍යන්තරවාදීන් වූ හෝ එසේ වන්නට සිහින දකින සරණාගත විප්ලවවාදීන්ට ද, කෑම දිරවන්නට පවත්වන සැඳෑ හමුවල කතා පැවැත්වීම පිණිස දෙන්නෙකු එකතු වී අමුතු නම් තිබෙන සංවිධාන පහක් හදා ගන්නා අනන්‍යතා අර්බුදවලින් පෙළෙන නිකමුන්ට ද පෙසප වැනි පක්ෂ ලගින්නට, හුලිජ්ජ කරන්නට සෙවණකි.

ප්‍රගතිශීලී දේශපාලන ව්‍යාපාර විසින් මෙම අවතාර නිවැරදිව තේරුම් ගත යුතුව තිබේ. සමාජය යහපත් අන්දමින් වෙනස් කිරීමේ කාර්යයේදී මොවුන්ගෙන් වුව ගත හැකි ප්‍රයෝජන තිබේ. ප්‍රගතිශීලීන්ට අවශ්‍ය මූලික දේ වන්නේ මෙම ක්‍රමය වෙනස් කිරීමයි. වඩාත් සරලව කිවහොත්, වත්මන් මධ්‍යම පන්තික ආධිපත්‍යයෙන් යුතු සිංහල පිරිමි මූලික දේශපාලන ක්‍රමය වෙනස් කළ යුතු ය. ව්‍යවසායකත්වය, ශ්‍රමය හා කාන්තාවන් බලසතු කළ යුතු ය. පුළුල් දේශපාලන ප්‍රජාවන් ගොඩනැගීමට උත්ප්‍රේරක සැපයිය යුතු ය. ඒ සඳහා වැඩ කරන ජනතාවගේ දේශපාලන බලය ශක්තිමත් කළ යුතු ය.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-24

W3Lanka බ්ලොගයේ පනස් ලක්ෂයේ කඩඉම

ලිලී ගිමාරා ජීරසිංහ, යක්කලමුල්ල 

හේතුවෙන් නැන්දම්මාගෙ මළගම
හිටියෙ මම ගෙදරින් බොහෝ දුර
සතියෙ මැද මා වැඩට ආවත්
හිටියෙ කන්තෝරුවෙ නෙමෙයි මම

එහෙත් ජංගම දුරකථනයෙන්
බ්ලොග් එකත් අප්ඩේට් කෙරුවා
ඒකෙ ජංගම ස්වරූපය තුළ
අනේ හිට් කවුන්ටරය නැතුවා

හිට් කවුන්ටර් එකේ මිලියන
පහක් සලකුණු වන්න තිබුණා
ගෙදර ඇවිදින් අද බලන විට
එය පසුව හත් දහක් ගෙවිලා

හිතා හිටියත් ඒ නිමිත්තෙන්
අලුත් කලඑළියක් ගෙනෙන්නට
නික්ම ගිය හදිසියේ අම්මේ
අපට මොන සතුටක් ද සිත් තුළ

බ්ලොග් නො ලිව්වත් නොම කියෙව්වත්
පරිගණකයක් අත නො ගෑවත්
නැන්දම්මෙ ඔබ, ඔබේ දුව දුන්
ආදරෙන් මගෙ අකුරු හැඩ විය

ඒ නිසා මේ පනස් ලක්ෂයෙ
කඩඉමේ මේ බ්ලොගය අද දින
ඔබෙ නමින් පුද දෙනු හැරෙන්නට
වෙනත් යහපත් දෙයක් මට නැත

අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-23

හදවත ඉල්ලා

❤ මෙම සටහන උපුටා ගනු ලැබුවේ දිවයින පුවත්පතෙනි. මහනුවර රෝහලේදී හදවත් බද්ධයකට සූදානම් වෙමින් සිටියදී වෛද්‍යවරුන් අතර ඇති වූ කඹ ඇදීමක් නිසා බද්ධයට ගෙන ආ හදවත මිය යාමේ සිද්ධියට එම පුවත සම්බන්ධයි.

//නිර්වින්දන විශේෂඥ වෛද්‍ය ජගති පෙරේරා මහත්මිය මෙසේ කීවාය. "හදවතක්‌ බද්ධ කරද්දී පිළිවෙළක්‌ තියෙනවා. මේ සමහර වෛද්‍යවරු පළවැනි හදවත් බද්ධ කිරීමේ ශල්‍ය කර්මයෙන් පස්‌සේ තනි තනියම තමන්ව වර්ණනා කර ගන්න උත්සාහ කළා. මාධ්‍ය වලින් දැකපු අය මටත් කිව්වා. මේ සැරේ මේ ශල්‍යකර්මය කරන්න ලෑස්‌ති වෙනවා කියලා මට කිව්වේ නැහැ. මම සඳුදා රෝහලේ හිටියා. ඒත් මට කවුරුවත් මේ බව කිව්වේ නැහැ. ගිය පාර ශල්‍යකර්මය වෙලාවේ වෛද්‍ය ඥානකාන්තන් බොහොම මහන්සි වුණා. එයා ගැන කවුරුවත් කතා කළේ නැහැ. ශල්‍යකර්මයට පස්‌සේ ඒ ලෙඩාගේ ජීවිතේ රැකගන්න මායි මගේ කණ්‌ඩායමයි බොහොම වෙහෙසක්‌ ගත්තා. ඒවා කවුරුත් දන්නේ නැහැ. මේ සිස්‌ටම් එක හඳුන්වලා දුන්නේ වෛද්‍ය අනිල්. මේක ටීම් වර්ක්‌ එකක්‌. සාමූහිකව ම හැමෝම මේකට මහන්සි වෙන්න ඕනි. ඒක දන්නැතුවද මන්දා තනි තනියම තීරණ ගන්නවා.

"මම හවස කොළඹ ගියා. මගේ බබාගේ ජාත්‍යන්තර ක්‍රීඩා තරගයක්‌ තිබුණා. මම එයා එක්‌ක ඉන්න ඕනිනේ. අඟහරුවාදා රෝහල් අධ්‍යක්‌ෂකතුමා මට කතා කරලා කිව්වා, අනිත් දෙන්නාට ඒ කියන්නේ වෛද්‍ය ප්‍රියන්ත දිසානායකටයි වෛද්‍ය අරුණි ජයසේකරටයි උපදෙස්‌ දෙන්න ශල්‍යකර්මයට අවශ්‍ය කටයුතු ගැන කියලා. එතකොට මම ඇහුවා මොන ශල්‍යකර්මයද කියලා. ඒ වෙලාවෙ තමයි කිව්වේ, හදවතක්‌ බද්ධ කරන්න යනවා කියලා. ඔය කියන ලෙඩා බොහොම දුර්වලයි. හරි අමාරුයි එයාගේ පසුවිපරම් කරන්න."//

මෙතන තියෙන දෙය තේරුම් ගන්නට මේ ප්‍රකාශය ප්‍රමාණවත්. ඕනැම කුණු ගොඩක් පසුපස සිටින මාධ්‍යවලටත් මෙහි වගකීම පැවරෙනවා.

⁣සාමාන්‍යයෙන් රජයේ රෝහල්වල තිබෙන අඩුපාඩු අනුව හදවත් සැත්කම් තබා තුවාලෙක⁣ට බෙහෙත් දැමීම සම්බන්ධයෙන්වත් වගකියන්නට බැහැ ය කිව හැකියි. සැලකිලිමත් නො වීම පිළිබඳ වගකීම්වලින් ගැලවෙන්න⁣⁣ට නීතියේ සිදුරක් සොයා ගැනීමත් අමාරු නැහැ.

මෙම නිර්වින්දන ⁣⁣වෛද්‍ය විශේෂඥවරිය⁣ දිවයින පුවත්පතට කරන ප්‍රකාශයෙන් ම ඇයට තිබෙන සැබෑ ප්‍රශ්නය කියවෙනවා. එය කීර්තිය, පිළිගැනීම, අභිමානය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්. ඒ සියල්ලටමත් වඩා හදවතක් නැතිකම පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්.


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-21

රෙද්ද උස්සා වාර්තා තැබූ මෝඩ මනමාල ජෝඩුවක්

ලංකාවේ මිනිසුන්ට ලෝකයේ හෝ ආසියාවේ හෝ දකුණු ආසියාවේ හෝ බැරිනම් ලංකාවේ හෝ පළමු, ලොකුම, දිගම, උසම මෙව්වා එක වෙන්නට තිබෙන්නේ මාර ම උනන්දුවකි.

එහෙත්, ලෝකයේ හොඳම මිනිස් නිර්මාන කිසිවක් ලංකාවේ දැන් හැදෙන්නේ ද යන්න සැක සහිත ය.

ලංකාවේ මිනිසුන් ගුණය අහිමි කර ගනිමින් ප්‍රමාණය විශාල කර ගන්නට දරන උත්සාහය විසින් වත්මන් ලංකාවේ සංස්කෘතික හරය ම ප්‍රකාශයට පත් වේ.

ආගම් අනුව ජීවත් වෙනවා වෙනුවට සිදු වන්නේ මල් කෝටියක්, පහන් අසූ හාරදාහක්, චෛත්‍ය වටා ඔතන සිවුරක්, මළුව වැසෙන තරම් පලතුරු ආදිය පිදීම, කටු ගොඩක් ඇ‍ඟේ ගසා ගැනීම, ඇපල්වලින් තොරන් ගැසීම වැනි විකාර ය.

මෙම මානසිකත්වයේ නවතම ප්‍රකාශනය වන්නේ ලොව දිගම ඔසරිපොට නාඩගමයි. ඒ පිළිබඳ ලංකාදීප පුවත්පතෙහි පළ වී තිබිණි.

ගැටඹේ මංසන්ධියේ සිට ඊරියගම මංසන්ධිය දක්වා දිග හරින ලද මීටර් 3200ක රෙද්දක් උස්සාගෙන සිටීමේ මෙම විකට ජවනිකාවට ප්‍රවාහනයට බාධා කරමින් මහාමාර්ගය යොදාගෙන ඇති අතර, පාසල් දැරියන් 250කගේ අධ්‍යාපනය කඩාකප්පල් කර රෙද්ද ඉස්සීම සඳහා ඔවුන් යොදවා තිබේ.

ඒ සඳහා මධ්‍යම පළාත් මහ ඇමති සරත් ඒකනායක ද රෙද්ද ඉස්සිල්ලට සහභාගි වී ඇත.

මානසික රෝගීන්ගේ ලෙඩ නිසා කරන මෙවැනි ඇඳගැනිලි වෙනුවෙන් පාසල් දැරියන් 250කගේ අධ්‍යාපනය කඩාකප්පල් කිරීමට වගකිව යුත්තේ කවුරුද යන්න සෙවිය යුතු ය. ගිනස් පොතට යැවිය යුත්තේ සාරි ඇන්ද මෝඩිය නොව අන්න ඒකා ය.

මෙම අවස්ථාවේ ඇති වූ මාර්ග තදබදය නිසා ආර්ථිකයට සිදු වූ හානිය ද, එතැනට ගිය දේශපාලකයන්ගේ වාහනවලට ඉන්ධන, කාර්ය මණ්ඩලවලට වැටුප් හා පොලිසියේ වැටුප් ද, පාසල් සිසුන්ගේ අධ්‍යාපනයට සිදු වූ හානිය ද පියවන්නේ මේ පිස්සු මනමාලිය නො වේ. මේ රටේ මහජනතාවයි.

මෙවැනි මෝඩ වාර්තාවලට ඔබත් හවුල් වෙනවා ද? 


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-19

ඔය ළමයා තාත්තට හෙට ඉස්කෝලෙට එන්න කියන්න. උඹත් තාත්තට එන්න කියපන්

මෑත වකවානුවේදී පළමු වතාවට තමයි දින පහකට පසුව බ්ලොග් සටහනක් තබන්නෙ. බ්ලොගයට එන්නට නො ලැබුණේ මගේ නැන්දම්මාගේ මරණය නිසා ය.

ලිලී ගිමාරා ජීරසිංහ 1936 වසරේ අකුරැස්සේ සාමාන්‍ය පවුලක උපන් දියණියක්. ඇගේ පියා ඉහළ නිලධාරියකුට පහර දීම නිසා රස්සාව නැති කරගෙන සුළු ව්‍යාපාරවල යෙදුණු හිටපු පොලිස් නිලධාරියෙක්. ඇගේ මව ඔහුගේ දෙවන කසාදයයි. රජයට අයත් ගොඩපිටිය කනිෂ්ඨ විද්‍යාලයේ ඉගෙන ගනිමින් සිටි මේ දැරියගේ ජීවිතය වෙනස් වුණේ කන්නන්ගර අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ නිසා ආරම්භ වුණ පහේ ශිෂ්‍යත්ව විභාගයෙනුයි.

ඇගේ පාසලෙන් ශිෂ්‍යත්ව විභාගය සමත් වී තිබුණේ මධ්‍යම පන්තික පවුලක දැරියක හා ඇයයි. විදුහල්පතිනිය ශිෂ්‍යත්වය සමත් වීම ගැන කියා ඇයට පියා කැටුව එන්නට කීවේ මෙහෙමයි: “ඔය ළමයා (අනෙක් දැරිය) තාත්තට හෙට ඉස්කෝලෙට එන්න කියන්න. උඹත් (මගේ නැන්දම්මා) තාත්තට එන්න කියපන්."

සිංහල මාධ්‍යයෙන් රජයේ පාසලක ඉගෙන ගනිමින් සිටි ඇයට කන්නන්ගර මහතාගේ මූලිකත්වයෙන් ආරම්භ කරන ලද මුල්ම මධ්‍ය මහා විද්‍යාල අතරින් එකක් වූ තෙලිජ්ජවිල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයේ නේවාසිකාගාරයේ නැවතී ඉංග්‍රීසි මාධ්‍යයෙන් අධ්‍යාපනය ලබන්නට අවස්ථාව ලැබුණේ පහේ ශිෂ්‍යත්වය නිසා ය.

ඇය තෙලිජ්ජවිල පාසලේ ඉගෙනුම ලබමින් සිටින අතර ඇගේ මව මිය ගියා ය. වරක් නිවාඩුවට ගෙදර යන විට ඇගේ බාල ම නැගනිය බලා ගැනීම සඳහා දක්ෂ සිසුවියක වූ ඇගේ නැගනිය පහේ ශිෂ්‍යත්ව විභාගයට පෙර පාසල් ගමන නවතා තිබුණු බව ඇය මා සමග කීවේ මහත් කණගාටුවෙනි. මේ නැගනිය දිළිඳු ගොවියකු සමග විවාපත් වී තවමත් දිළිඳු ජීවිතයක් ගත කරයි. මගේ නැන්දම්මා ඇය වෙනුවෙන් බොහෝ දේ කළේ ඇගේ අධ්‍යාපනය කඩාකප්පල් වීම ගැන ඇති වූ ශෝකය නිසා ය. ඒ ඉරනම මගේ නැන්දම්මාට අත් වී නම් ඇය ද එසේ වන්නට බොහෝ ඉඩ තිබිණි.

ජ්‍යේෂ්ඨය සමත් වූ පසු ඇය වැඩිදුර අධ්‍යාපනය නවතා ගුරු වෘත්තියට බැඳුණා ය. පසු කලෙක අකුරැස්සට වඩා ගම්බද ප්‍රදේශයක් වූ යක්කලමුල්ලේ කරාගොඩ ගමේ සිංහල පුහුණු ගුරුවරයකු සමග විවාපත් වූ ඇය විශ්‍රාම ලබන තුරු ම ගමේ පාසලේ ඉංග්‍රීසි උගැන්වීමෙහි යෙදුණා ය.

ගම්බද පාසල්වලදී ඇගේ ඉංග්‍රීසි මාධ්‍ය අධ්‍යාපනයෙන් ගත හැකි ප්‍රයෝජනය රටට ලැබෙන්නට ඇතැයි මම නො සිතමි. ඇය හොඳින් ඉංග්‍රීසි කතා කළ හැකි, ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යය ඇසුරු කළ, ඉංග්‍රීසි බස ගැන නො නැසුණු ඇල්මක් මරණය ආසන්න කාලය දක්වා ම නඩත්තු කර ගත් පැනසර මනසක් ඇති තැනැත්තියකි. හිටි හැටියේ දුරකථන ඇමතුමක් දී ඇතැම් සිංහල වදනකට සමාන ඉංග්‍රීසි වදන කුමක්දැයි ඇය මගෙන් බොහෝ වර අසා ඇත. භාවිතය අඩු වීම නිසා අමතක වී යන භාෂා දැනුම රැක ගැනීමට ඇය නිරතුරු උත්සාහ කළා ය.

තෙලිජ්ජවිල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයේ, මීරිගම ගුරු විද්‍යාලයේ ඇය සමග එකට සිටි පැරණි මිතුරන් සමග ඉංග්‍රීසියෙන් කතා කිරීම ද ඇගේ සිරිතක් විය. වර්තමානයේ බොහෝ ඉංග්‍රීසි ගුරුවරුන් ළඟ නැති ඉහළ ප්‍රමිතියක් ඇය සතු විය. එහෙත්, එයින් ප්‍රයෝජනයක් නො ගැනිණි. අධ්‍යාපන දෙපාර්තමේන්තුව වනාහි සාමාන්‍යයෙන්මත් ගල් බොරළු යට යමින් ගොමරිති උඩ මතු වන තැනකි.

ඇගේ දෙවන දියණිය හා විවාපත් වූ මට ඇගේ විශේෂ කැමැත්තක් තිබුණේ මා එවකට ඉංග්‍රීසි ගුරුවරයකු වූ නිසා වන්නට ද ඇත. යුද්ධයට විරුද්ධව හා දෙමළ ජනයාගේ ස්වයං නිර්ණ හිමිකම වෙනුවෙන් වැඩ කිරීම නිසා මගේ පළමු දියණිය ලැබෙන්නට සිටියදී මට ස්වයංව රටින් පිටුවහල් වන්නට සිදු වූ අවස්ථාවේත්, මගේ දියණිය උපන් දාට පෙර දා මා වෙන දෙයක් වුණාවේ ය කියා ලංකාවට පැමිණ, දරුවාත්, බිරියත් සමග මගේ නැන්දම්මාගේ හා මාමණ්ඩියගේ නිවසේ සැඟවී සිටි සමයේත්, මට ගුරු රැකියාව අහිමි වී සිටි වසර දෙකහමාරක පමණ කාලයේදීත්, මරණය දක්වාමත් ඇය මා කෙරෙහි තිබූ ආදරය, සෙනෙහස බිඳකිනුදු අඩු නො කළා ය. 

ජනප්‍රිය නො වන මතයක් දැරීම නිසා මා අමාරුවේ වැටී සිටි යුද කාලයේ මා උපන් පවුලෙන් පවා මට කෙණහිලි සිදු විය. බියෙන් පළා යමින් සිටි මා සමග මගේ බිරිය තැනින් තැනට ගිය ඇතැම් විටක ඇය ද කාරයේ පසුපස අසුනේ සිටියා ය. ඒ දොම්නස් වකවානුවේ ඇගේ මුවින් කිසිදු මැසිවිල්ලක් නැඟුණේ නැත.

ඇගේ ජීවිතය ගැන ඇය මුළුමනින් ම තෘප්තිමත්ව සිටියේ නැත. ඇගේ අතෘප්තියට හේතුව කුමක් ද යන්න ඇය දැන සිටියේ නැත. ඇයත්, ඇගේ සැමියාත් අතර කිසිදු අඬදබරයක් තිබුණේත් නැත. ඇගේ දරුවන්ගේ ජීවිත ද අසාර්ථක ඒවා නො වේ. ඇය විහිළුවෙන්, තහළුවෙන් සතුටින් ජීවත් වූ ගැහැනියකි. ඇගේ මරණය දැනගත් අප මිත්‍ර සිසිර යාපා මට සිහිපත් කළේ ඇය සම්බන්ධයෙන් මා ඉස්සර කියූ කරුණකි. ඒප්‍රන් එකක් ඇඳ කුස්සියේ උයන ගාලු දිස්ත්‍රික්කයේ එකම ගෘහනිය ඇය බව මා ඉස්සර කී වග සිසිරට මතක තිබිණි.

ඇය සතුව අපූරු සාහිත්‍යයක් ද තිබිණි. සමාජ සේවය කළ ඇගේ සැමියා සොයා පැමිණෙන අයට ඇය මෙසේ කියයි: “අන්න සුදු සරොං වගයක් ඇඳලා ගියා. යක්කලමුලු යන්න ඇති."

සරොං වගයක්, කමිස වගයක් වැනි ජන වහරක් දකුණේ ඇද්දැයි විපරම් කර බැලූ මට දැන ගන්නට ලැබුණේ එය ඇගේ වාංමාලාවේ පමණක් ඇති යෙදුමක් බවයි. ගෙදරදොර මනා ලෙස පවිත්‍රව තබා ගන්නට කැමති ඇය මසකට දෙකකට වරක් මුළු නිවස ම අස් කර, සියලු දේ සෝදා පිරිසුදු කර ගත්තා ය. මේ වැඩේට ඇය කිව්වේ ග්‍රාස්හෝප් කරනවා ය කියා ය. එය කුමන භාෂාවකවත් ඇති වදනක් නො වේ.

ඇයට තිබූ ප්‍රශ්නය මා තේරුම් ගත් ආකාරයට නම් ස්වාත්ම ඵලසාධනය සම්බන්ධ ගැටලුවකි. ස්වාත්ම ඵලසාධනය ලෙස සිංහලට පරිවර්තනය වන්නේ self-actualization නම් සංකල්පයයි. එයින් අදහස් වන්නේ යමෙකුගේ දක්ෂතා හා කළ හැකි දේ ගැන පූර්ණ අවබෝධයක් ලබා ගැනීම හා ඒවා උපරිමයෙන් භාවිතා කිරීමයි.

ස්වාත්ම ඵලසාධනය යනු අප කවුරුත් ජීවිතය සම්බන්ධයෙන් සැලකිලිමත් විය යුතු කාරණයකි. මුදල් ඉපැයීමෙන්, ගෙවල් හැදීමෙන්, දරුවන් තැනීමෙන් පමණක් ස්වාත්ම ඵලසාධනය ඇති කර ගත නො හැකි ය. ස්වාත්ම ඵලසාධනය ඇති කර ගත නො හැකි වූ කල ඇති වන්නේ අතෘප්තියකි. මෙය ලංකාවේ බොහෝ කාන්තාවන් මුහුණ දෙන ගැටලුවකි. පිරිමින්ට තරම්වත් ස්වාත්ම ඵලසාධනය සඳහා අවස්ථා ගැහැණුන්ට නො ලැබේ. පවුල හා විශේෂයෙන් ම දරුවන් සම්බන්ධ වගකීම් එයට එක් ප්‍රධාන හේතුවකි. බොහෝ දෙනෙක් තමන්ට අහිමි වූ දේ කුමක් ද යන්න පවා තේරුම් ගැනීමට අසමත් වේ.

මගේ නැන්දම්මාට ස්වාත්ම ඵලසාධනය පිළිබඳ තම ගැටලුව හඳුනා ගන්නට නො හැකිව අතෘප්තිමත් මහළු වියක් ගත කිරීමට සිදු වුණත්, ඇය ඇරියස් නැතුව ජීවත් වන්නට තරම් ප්‍රබල චරිතයක් වූවා ය. සංදර්ශනාත්මක ලෙස ආගම් ඇදහීමක් නො කළ ඇය දිනපතා මල් පහන් පුදා පෞද්ගලිකව බුදු දහම අනුව ජීවත් වූවා ය. අනුන්ට ඉරිසියා, ක්‍රෝධ නො කළා ය. ධනයට, බලයට, දේපලවලට, රන් රිදීවලට ආශා නො කළා ය. අස්ථි දුර්වල වීම නිසා වරක් ඇගේ කොන්ද බිඳිණි. මගේ බිරිය ඇතුළු ඇගේ දරුවෝ වැර වෑයමින් ඇය සුවපත් කර ගත් හ. එහෙත්, නැවත වරක් ඇද වැටී අස්ථි ආබාධයකට ලක් වූ ඇයට යළි සුවපත් වීමේ දිරිය නො තිබිණි. මිය යන්නට සති ගණනාවක පෙර සිට ම ඇය ජීවිතය අත්හැර සිටියා ය. මියැදෙන්නට තරම් රෝගාබාධයක් නො තිබුණු ඇය සොයා ක්ෂණයකින් මරණය පැමිණියේ ය.

ඇගේ කතාව මා මෙහි සටහන් කරන්නේ ස්වාත්ම ඵලසාධනය ගැන සිතන්නට යමක් ඇය අප හමුවේ ඉතිරි කර ගිය නිසා ය. ඔබේ දක්ෂතාවන් හඳුනා ගන්නටත්, ඒවායෙන් උපරිම ප්‍රයෝජනය ලබා ගැනීමටත් ඔබ උත්සාහ කරනවා ද?

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-14

අලින් මරනවා ද? මිනිසුන් මරනවා ද? ගහණයන් පාලනය කරනවා ද?

පින්නවල අලි අනාථාගාරය අසලදී දුටු දසුනක් 
ස්වාධීන රූපවාහිනියේ 'කවුද ඇත්ත කියන්නෙ?' වැඩසටහනේදි නයනක රන්වැල්ල ඉදිරිපත් කළ අදහස් ඉතා වැදගත්. (වැඩසටහන මෙතනින් නැරඹිය හැකියි.) ඒ තුළ සතුන් පිළිබඳ දැනුම සම්භාරයක් අඩංගු වුණා. ඒ බොහොමයක් කරුණුවලට විරුද්ධ වෙන්නට හේතුවක් මධ්‍යස්ථ මතධාරියෙකුට නැහැ. හේතුව, සොබාදහමේ තුලනය, ගහකොළ, සතා සීපාවාට සහ පරිසරයට ආදරය කිරීම වැනි දේ ඉතා හොඳ ආකල්ප.

ඒ වුණාට පරිසරවාදීන්ගේ මූලික ගැටලුවත් නයනක රන්වැල්ල මෙම සාකච්ඡාවේදී පෙන්නුවා. ඒ තමයි පරිසරය සම්බන්ධයෙන් අනම්‍ය වීම හා මිනිසා පරිසරයේ ම කොටසක් ලෙස නො තැකීම.

මිනිසා කියන්නෙත් සතෙක්. මේ සතා වෙනත් සතුන්ගෙන් වෙනස් වන්නේ ඔහුගේ අති විශිෂ්ට බුද්ධිය නිසා. ඔහු කොතරම් බුද්ධිමත් සතෙකු ද යත්, මිනිසා දන්නවා තමන් මිහිපිට බිහි වී තිබෙන්නේ පරිණාමීය කාලයන් අනුව දිගු කාලීන පැවැත්මකට නො වන බව. එහෙම බැලුවා ම තමන් නියත වශයෙන් ම විනාශ වීමට නියමිත බව දැනගෙන මිහි පිට ජීවත් වන එකම සත්වයාත් මිනිසා ම තමයි. කැරපොත්තාට, ඉබ්බාට, කිඹුලාට පසුව පරිණාමය වූ මේ අපූරු සතා ඒ සතුන්ට පෙර වඳ වී යාමත් සිදු විය හැකියි.

විනාශ වීමට පෙර මිනිසා සමස්ත පෘථිවියත්, අවට ග්‍රහ ලෝක කීපයකුත් වෙනස් කරනවා. මේ වෙනස ඇතුළේ ඔහු සත්ව ලෝකයේ පූර්ණ ආධිපත්‍යය තහවුරු කර ගන්නා බව නියතයි. ඔහු සොබාදහමට පරාජය වුවත්, මදුරුවාටවත් නැවත වටයකින් පරාජය වෙයි කියා සිතන්නට අමාරුයි. හෝමෝ සේපියන් සේපියන් මානවයාට කිසිදාක වෙනත් සතුන් අභියෝගයක් වී නැහැ, මදුරුවා හා ඇතැම් ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් තරම්. අලින් වැනි පරිණාමයේ ඉදිරියෙන් සිටින සතුන්ට නම් මිනිසාට අභියෝග කිරීමේ කිසිදු හැකියාවක් නැහැ. ඔවුන්ට මිනිස් රැකවරණය නැතුව පැවැත්මක් නැහැ. මේක තමයි සොබා දහම හා මිනිසාගේ මැදිහත්වීම පිළිබඳ ඇත්ත.

අප ලංකාව උදාහරණයකට ගත්තොත්, ලංකාවේ මුල්ම විධිමත් ජන සංගණනය කර තිබෙන්නේ හර්කියුලිස්‌ ජෝර්ජ් රොබට්‌ ආණ්‌ඩුකාරයාගේ කාලයේ 1871දීයි. ඒ වන විට ලංකාවේ ජනගහනය ලක්ෂ 24යි. ඒ කාලය වන විට ලංකාවේ මුළු භූමියෙන් 50%කට වඩා වනාන්තර. එහි ජීවත් වූ අලින් සංඛ්‍යාව 15,000ක් විතර යයි අනුමාන කෙරෙනවා. ඇත්තෙන් ම කියනවා නම්, වතු වගාව කළ ඉංග්‍රීසි වැවිලිකරුවන් විශාල අලි සංහාරයකුත් කළා. 

වසර 2011දී, එස්.එම්. චන්ද්‍රසේන වනජීවී ඇමති කාලයේදී පරිසරවාදීන්ගේ විරෝධය මැද අලි සංගණනයක් කළා. එහි ගණන් ගැනීම අනුව ලංකාවේ වන අලි 5800කට වැඩි ගණනක් ජීවත් වුණා. 

අවුරුදු 140කට පසුව 2011 වන විට ලංකාවේ ජනගනය මිලියන 20.4ක් ඒ කියන්නේ 1871 වන විට සිටි ජනගහණය මෙන් නවගුණයක් විතර දැන් ලංකාවේ ජීවත් වෙනවා. වසර 2040 විතර වන විට ලංකාව උපරිම ජනගහනයට ළඟා වේවි. එය මිලියන 22 සිට 25 අතර ගණනක් විය හැකියි.

ලංකාවේ දැනට ජීවත් වන ජනගහණයෙන් ලක්ෂ 40ක් පමණ දැනටත් මන්දපෝෂණයෙන් පෙළෙනවා. මන්දපෝෂණයට මූලික ම හේතුව, දුප්පත්කම විතරක් නෙමෙයි. නූගත්කමත් එයට බලපානවා. ලක්ෂ 40ක් පමණ ජනයා දිගු කාලීනව බෝ නොවන රෝග සඳහා ප්‍රතිකාර ගනිමිනුත් ඉන්නවා. ප්‍රශ්න ගොඩයි.

මේ ප්‍රශ්න මැදට තමයි තවත් ලක්ෂ 50ක ජනගහනයක් අලුතෙන් එකතු වීමේ ඉඩක් තියෙන්නේ. එතකොට ඔවුන් පදිංචි වන්නේ කොහේ ද? ඔවුන්ට අවශ්‍ය ආහාර වගා කරන්නේ කොහේ ද? ඔවුන්ට අවශ්‍ය රැකියා නිෂ්පාදනය කිරීම සඳහා කර්මාන්ත පිහිටුවන්නේ කොහේ ද? මේ මිනිසුන්ට අවශ්‍ය බලශක්තිය නිපදවන්නේ කොහොම ද?

රටකට සංවර්ධනය අවශ්‍ය වන්නේ එහෙමයි. සංවර්ධනයත් එක්ක වනාන්තර විනාශ වෙනවා. ගම් පුළුල් වෙනවා. යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසුව පදවිය ජනපදයේ සිට වන්නි වනාන්තරය හරහා වවුනියාව දක්වා ම අලුතෙන් ගම් බිහි වුණා. පාරවල් හැදුණා. යුද්ධය කාලේ අලින්ගෙන් පදවි ජනපදයට කරදර තිබුණෙ නැහැ. දැන් වන අලි පදවි ජනපදයට කඩා වදින නිසා ගොවිතැනක් බතක් කර ගැනීම දුෂ්කර වෙලා. කන්න හතරක් ම නියඟය නිසා පාළු වී ගිය නිසා තමයි ඒ පැත්තෙන් ලොකු අලි මිනිස් ගැටුමක් වාර්තා නොවන්නේ. මේ බව අපට කිව්වෙ ඒ පැත්තෙ ගුරුවරයකු හා සමාජ ක්‍රියාකාරිකයකු වන සුදත් ගුණරත්න මිතුරායි.

අපට සංවර්ධනය එපා ද? සංවර්ධනයත් එක්ක වනසතුන්ට භූමිය අහිමි වී යාම අප කළමනාකරණය කර ගන්නෙ කොහොම ද? නාලක ගුණවර්ධන කියන්නා සේ අපට සෑම මීමින්නා ගැන ම අධි සංවේදී විය හැකි ද?

නයනක රන්වැල්ල වැනි පරිසරවාදීන්ගේ තර්කවල ගැටලුව තමයි, වන සතුන් ගැන අධි සංවේදීභාවයක් ඇති කරන්නට උත්සාහ කිරීම. උදාහරණයක් විදියට රිලවුන්, වඳුරන් එක ගෙඩියක් කෑමට ගෙඩි පහක් විනාශ කර දැමීම ගැන ඔහුට තිබෙන තර්කය ගන්න. ඔහු කියන්නේ එය වන වගාව සඳහා අවශ්‍ය දෙයක් බවයි. එය ඇත්ත විය හැකියි. ඒත්, අප ජීවත් වන්නේ මිනිසුන්ටත්, සතුන්ටත් බරපතල විදියට ආහාර හිඟ යුගයක. අනෙක් පැත්තෙන් වනාන්තර වගා කිරීම පවා විද්‍යාත්මකව ඉතා පරිසර හිතවාදී ලෙස කරන්නට මිනිසුන් අද වන විට දන්නවා. ඔහුට අවශ්‍ය නම් එය කළ හැකියි. ඒ වැඩේ වෙනුවෙන් වඳුරන්ට, රිලවුන්ට, දඬුලේනන්ට කුරුම්බැට්ටියේ සිට බෝග විනාශ කිරීමට ඉඩ දෙන්නට බැරි වකවානුවකයි අප ජීවත් වන්නේ.

නියෝජ්‍ය ඇමති කරුණාරත්න පරණවිතාන කියන්නා සේ අප පරිසර අන්තවාදීන් මෙන් ම සංවර්ධන අන්තවාදීන් ද නො විය යුතුයි. සංවර්ධනය වෙනුවෙන් සමස්ත පරිසරය ම බිලි දෙන්නටත් අපට බැහැ. එහෙම කරලා මිනිසාට තම පැවැත්ම තහවුරු කර ගන්නටත් බැහැ. අපට තිබෙන්නේ මැද තැනක් විතරයි. එහිදී මිනිසාට සත්ව ගහණයන් පාලනය කිරීමට සිදු වීම වැළැක්විය නො හැකි ය. වඳ වීමේ තර්ජනයට ලක් වී සිටින කළු වඳුරා වැනි සතුන් සංරක්ෂණය කිරීමට පියවර ගැනීම ද මේ පාලනයේ ම කොටසකි.

අපට අනිවාර්යයෙන් ම ජනගහනය පාලනය කරන්නට ද සිදු වෙනවා. එතනදී නයනක රන්වැල්ලට වෙන නඩුවකුත් තියෙන බව පෙනුණා. බොහෝ අය හිතන්නේ සිංහල, දෙමළ ජනගහනය අතර වර්ධන වේගය අඩු වෙද්දී මුස්ලිම් ජනයා අතර වර්ධන වේගය වැඩි බවයි. මේ පිළිබඳ ඇත්ත තත්වය අපි මීට බොහෝ කලකට පෙර පෙන්වා දුන්නෙමු.

ජන සංගණන අනුව, 1881දී සිංහලයන්ගේ ප්‍රතිශතය 66.91%කි. 2011 සංගණනය වනවිට මෙම ප්‍රතිශතය 74.88%කි.

ශ්‍රී ලාංකික මුස්ලිමුන්ගේ ප්‍රතිශතය 1881දී 6.69%කි. 2011දී 9.23%කි.

1881දී ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ ප්‍රතිශතය 24.90%කි. එය 2011 වනවිට 11.21%කි වී තිබේ.

1911 සංඛ්‍යාලේඛන අනුව ඉන්දියානු දෙමළ ජනගහණය 12.93%ක්ද, ලාංකීය දෙමළ ජනගහණය 12.86%ක්ද විය. 2011 වන විට ඉන්දියානු දෙමළ ජනගහණය 4.16%කි.

ඉහත සංඛ්‍යාලේඛන අනුව බලන කල ඉතා පැහැදිලිවම සිංහල ජනගහණයේ ප්‍රතිශතය වැඩි වී තිබේ. වෙනත් ජාතීන් සිංහල ලෙස ස්වීකරණය වීමට වැඩි නිදහසක් ලැබේනම් තත්වය තවත් වෙනස්වන්නට පුළුවන.

ආගම් අනුව ගත්තත් 1881දී 61.53%ක් වූ බෞද්ධ ප්‍රතිශතය 2012 වනවිට 70.19%ක් දක්වා වැඩිවී තිබේ.

මුස්ලිම් ජනගහණයේ සාපේක්ෂව වේගවත් වැඩිවීමක් 1981 - 2012 කාල පරිච්ඡේදය තුළ දකින්නට ලැබෙන බව සත්‍යයකි. ප්‍රතිශතය වැඩිවීම 2%කට මඳක් වැඩිය. මෙම වකවානුව තුළ සිංහල ජනගහණයේ ප්‍රතිශත වර්ධනය 1%ට අඩුය.

සිංහලයන් අතර සිය ජාතිය සම්බන්ධයෙන් භීතියක් ඇතිකරන්නට උපයෝගී කරගන්නේ මේ සංඛ්‍යාලේඛනයි. එහෙත්, ‍අප සිතන පරිදිනම් යම් ජාතියක් වඩා දියුණු තත්වයට පත්වනවිට ඉබේම ජනගහණ පාලනයක් ඇති වේ. අධික ජනගහණයක් ඇති සමාජ කණ්ඩායම් අතර දිළිඳුකමද අධිකය.

ලංකාවේ ජාතීන් අතර ඇති මෙවැනි ප්‍රශ්න ෆෙඩරල් දීමෙන් විසඳන්නට බැරි ය. මාක්ස්වාදී ආණ්ඩුවක් පිහිටෙව්වා ය කියා මේවා කිසි සේත් ම විසඳෙන්නේ නැත. හේතුව ප්‍රශ්නය ගැන අවබෝධයක් ඔවුන්ට නැතිකමයි. ජාතීන් අතර ප්‍රශ්නයට විසඳුම අන් කිසිවක් නොව, ජාතීන් ඉක්මවා ගිය පුළුල් දේශපාලන ප්‍රජාවන් ගොඩනැගීම බව අපි කලක සිට කියන්නෙමු. අප වැඩ කරන්නේ ඒ වෙනුවෙනි. ලංකාවේ සංවර්ධනය ද එහිදී ඉතා වැදගත් ය. පුළුල් දේශපාලන ප්‍රජාවන් ගොඩනැගිය හැක්කේ සංවර්ධනයත් සමගයි.

අප එක්සත් ජාතික පක්ෂය හා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය හවුල් වී සිටින ආණ්ඩුවකට උපකාර කරන්නේ ඇයි ද යන්න තේරුම් ගැනීමට බැරුව අඤ්ඤකොරොස් වී සිටින අයට රජයේ 'V2025 පොහොසත් රටක්' සංවර්ධන සැලැස්ම කියවන ලෙස අපි යෝජනා කරමු. එයට විකල්ප ඉදිරිපත් කිරීමට ඕනෑම දේශපාලන පක්ෂයකට පුළුවන. දැනට කිසිවෙක් එවැනි විකල්පයක් ඉදිරිපත් කර නැත.

අනෙක් කාරණය තමයි, පාරිභෝජනය පාලනය කිරීම. ඒ ගැන වැඩිදුරටත් පසුවට.

කවුද ඇත්ත කියන්නෙ බලන්නට පුළුවන් මෙතනින් >>

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-09-11

කොරේ පිටට මරේ හෙවත් සංවර්ධන නිලධාරි හා පළාත් පාලන මන්ත්‍රීන්

තවත් සංවර්ධන නිලධාරීන් 20,000ක් බඳවා ගන්නට නියමිත බව ආණ්ඩුව පවසයි. රජයේ රැකියා බලාගෙන උපාධි සහතික ලබා ගත්, වෙනත් රැකියාවක් කිරීමට සුදුසුකම්, කුසලතා නැති, එහෙම නැතිනම් ඵලදායී වැඩක් කිරීමට උවමනාවක් නැති තවත් පිරිසක් ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලවලට ගාල් වනු ඇත. 

මහින්දගේ කාලයේ මෙවැනි පත්වීම් 80,000ක් දෙන ලදී. එම ඊනියා සංවර්ධන නිලධාරීන් සංවර්ධනයට දේශපාලකයන් තරමට ම කොඩිවිනයක් විය. මේ අතර සිටින ක්ෂේත්‍ර නිලධාරීන් ලෙස හැඳින්වෙන පිරිස අතරින් වැඩිදෙනෙකුට වැඩක් ඇත්තේ ම නැත. ඇතැම් උපාධිධාරී සංවර්ධන නිලධාරි මහතුන් කළේ බැසිල්ගේ දිවි නැගුමෙහි ඇට පැකට් බෙදීම වැනි පොඩි පොඩි අතානාත්තු ය. 

හැබැයි, මේ කාටත් ලංකාවේ ආර්ථිකය උසුලාගෙන සිටින සැබෑ වැඩ කරන ජනයා අතරින් වැඩි දෙනෙකු ලබන වැටුපට වඩා වැටුප් පමණක් නොව, මහජන මුදලින් මෝටර් සයිකල් ද ලැබිණි. 

තවත් සංවර්ධන නිලධාරීන් 20,000කට රැකියා දෙන එක නරක යයි අපි නො කියමු. හැබැයි මේ සංවර්ධන නිලධාරීන් ලක්ෂයම දැන්වත් හරිහමන් විදියකට වැඩට යෙදවිය යුතු ය. සෑම ගමකට ම සේවය සැලසීම සඳහා බලතල සහිත නිලධාරීන් 35ක් පමණ සිටින රටක ගමේ මිනිහාට යම් තරමකට පහසුවෙන් සොයා ගත හැක්කේ ග්‍රාම සේවක හා මිඩ්වයිෆ් නෝනා පමණි. කෘෂි සංවර්ධන නිලධාරීන් දස දහස් ගණනක් සිටින රටක දවසින් දවස ගම්වල කුඹුරු මෙතරම් පුරන් වන්නේ කෙසේ ද? ඒ සම්බන්ධයෙන් මෙම නිලධාරීන් විගණනයට ලක් නො වන්නේ ඇයි?

මහජන මුදලින් වැටුප්, දීමනා, විශ්‍රාම වැටුප් ආදියට හිමිකම් කියන මෙම නිලධාරීන් රටේ සංවර්ධනය සඳහා ඇත්තෙන් ම සේවයට යෙදවිය යුතු ය. එය කරන්නේ කෙසේ ද?

ලලිත් වීරතුංගගේ හිස් මුදුනට වැදුණු ටොක්ක සමග රජයේ ඉහළ නිලධාරීන් නීතියට පිටින් වැඩ නො කළ යුතු බවට සිහිපත් කරමින් මුත්‍රා බර හැදෙන්නට ඇත. 

මහජනතාවගේ පැත්තෙන් මීළඟ පියවර ගත යුත්තේ වැඩ නො කර කර අරින, අයිස් ගහන, බොරු කරන, ජනතාව පීඩාවට පත් කරන රජයේ සේවකයින් මට්ටු කිරීමට ය.

ඉදිරියේදී පැවැත්වීමට නියමිත පළාත් පාලන මැතිවරණය වැදගත් වන්නේ මෙතැනදී ය. 

පළාත් පාලන නියෝජිතයන් ගම් මට්ටමේ රාජ්‍ය සේවා නිරීක්ෂකයන් බවට පත් කළ යුතු ය. ගමේ පළාත් පාලන නියෝජිතයා ලවා ගමට අදාළ රාජ්‍ය නිලධාරීන් සේවයට කැඳවා ගත යුතු ය. රජයෙන් සිදු වන අසාධාරණකම් හා නො කෙරෙන දේවල් සම්බන්ධයෙන් ජනතාව බලමුළු ගැන්වීමට පළාත් පාලන නියෝජිතයන් කටයුතු කළ යුතු ය.

රටට ඉදිරියට යන්නට නම්, සිදු වන ප්‍රතිපත්ති වෙනස්කම්වලින් ප්‍රයෝජන ගෙන ගමේ සංවර්ධනයට වැඩ කළ හැකි බිම් මට්ටමේ සැබෑ නායකයන් පිරිසක් මෙම පළාත් පාලන මැතිවරණය හරහා ගොඩනගා ගන්නට සියලු පක්ෂ මහජනතාවට උපකාර කළ යුතු ය. 

පළාත් පාලනය උදේනි අතුකෝරළලාගෙන් සංකේතවත් වන යුගය අවසන් කිරීමට ඉදිරි පළාත් පාලන මැතිවරණය අවස්ථාව කර ගනිමු. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.