2016-08-25

මෙතෙක් කතාව නැතිව අද එතැන් සිට කතා කරන අහිලන් කදිරගාමර්

අප මේ අදහස් දැක්වීමට පදනම් කර ගන්නේ පසුගිය අගෝස්තු 2දා කොළඹදී IMF ණය - උගුලෙන් එලියටද? කබලෙන් ලිපටද? මැයෙන් ආර්ථික ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සදහා සන්ධානය විසින් සංවිධානය කරන ලද සම්මන්ත්‍රණයේදී අහිලන් කදිරගාමර් විසින් පළ කරන ලද අදහස් ටිකයි.

අදාළ ලිපිය  ණය ගැනීම නිසා අර්බුදයට ලක් වූ රට තවදුරටත් ණය චක්‍රයේ හිරකිරීම විසදුමක් ද? - අහිලන් කදිරගාමර්

ලංකාවේ ණය උගුල නිර්මානය කළේ කවුරු ද? ඒක කළේ වෙන කවුරුවත් නෙමෙයි. ලංකාවේ රජයයි. රජය ගත් ණයවලින් කළේ මොනවාද?

1. දේශපාලකයන්, ජ්‍යේෂ්ඨ නිලධාරීන් හා රජය සමග කොන්ත්‍රාත් කරන්නන් එයින් කොටසක් වංචා කළා.

2. තව කොටසක් ඔවුන් වැටුප්, දීමනා, වරප්‍රසාද ලෙස ලබා ගත්තා.

3. දැවැන්ත රාජ්‍ය අංශයක් ගොඩනගමින් ඉතා අඩුවෙන් වැඩ කර, මහජන මුදලින් වැටුප්, විශ්‍රාම වැටුප් හා තවත් වරප්‍රසාද ගන්නා අකාර්යක්ෂම රාජ්‍ය සේවයක් හැදුවා.

4. ඒ රාජ්‍ය සේවය පවත්වාගෙන යාම වෙනුවෙන් මහජන සුබසාධන සේවා පවත්වාගෙන ගියා. සැබෑ සුබසාධනය වෙනුවෙන් අඩු මුදලකුත්, රජයේ සේවය වෙනුවෙන් වැඩි මුදලකුත් වැය කළා. 

5. රාජ්‍ය සේවය උත්කර්ෂයට නංවමින් වැඩ කිරීමට කම්මැලි, පාරිභෝජනවාදී සමාජයක් නිර්මානය කළා. ශ්‍රමය වගුරුවා වැඩ කරන කම්කරුවන් හෙළා දකින සමාජ ආකල්ප නිර්මානය කළා.

6. රාජ්‍යය වැඩ කරන ජනතාව සූරා කමින් ඔවුන්ගේ ජීවිත කාලකන්නි කළා.

7. ඵලදායී නොවන සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිවලට මුදල් නාස්ති කළා.

8. අවිධිමත් සංවර්ධන ක්‍රියාවලි ඔස්සේ පරිසරය වනසමින් ආපදා තත්වයන් වැඩි කළා.

9. එක ණයක් බේරන්නට තව ණයක් වශයෙන් වගකීම් විරහිතව ණය ගනිමින් දැවැන්ත ණය උගුලක් නිර්මානය කළා. 

10. අවසානයේදී ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල වෙත නැවත යන්නට සිදු වන තැනට රට පත් කළා. 

දැන් කදිරගාමර් ඒ මෙතෙක් කතාව අමතක කරමින් ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල, නව ලිබරල්වාදය වැනි කරුණු සම්බන්ධයෙන් ලොව පුරා ජනප්‍රිය කතිකාව සමග ලංකාව ගැට ගසමින් අද එතැන් සිට කතාවක් පවත්වනවා. 

මේ කතාවේ මෙතෙක් කතාව නැහැ. ඒ නිසා මේ තත්වය නිර්මානය කරන්නට හේතු වූ වගකිව යුත්තෙකුත් නැහැ. 

අපි කියන්නේ ලංකාවේ තිබෙන රාජ්‍ය කේන්ද්‍රීය මධ්‍යම පංතියේ මූලිකත්වයෙන් යුත් ධනේශ්වර ක්‍රමය මෙයට වගකිව යුතු බවයි. 

ඒ ක්‍රමයට ආවඩන, එය ආරක්ෂා කරන මධ්‍යම පංතික නියෝජිතයෝ දැන් අලුත් සතුරෙක් සොයනවා. ඒකට හේතුව, වර්තමාන අර්බුදය සම්බන්ධයෙන් තමන්ගේ පංතිමය වගකීමෙන් මිදෙන්නට අවශ්‍ය වීමයි.  

ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල පසුගිය අවුරුදු දහයක් විතර කාලයක් තුළ ලංකාවේ කළේ අවම මැදිහත් වීමක්. 

ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල ළඟට ලංකාවට යන්නට සිද්ධ කළේ ලංකාවේ රජයෙන් යැපෙන මධ්‍යම පංතියයි.

මේ කතාවේ බලන්න, අහිලන් කදිරගාමර් මෙම ගැටලුවට විසඳුමක් ලෙස කිසිදු අදහසක් ඉදිරිපත් කරනවා ද කියලා. 

රට හමුවේ තිබෙන ප්‍රශ්නය ඉතා සරළයි. ඒක අමුතු වඳුරු කුණුහරුපයක් නෙමෙයි. රජයේ අය වැය පියවා ගන්නේ කෙසේ ද යන්නයි. මේක ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල ළඟට ‍ග‍ෙන යන්න අවශ්‍ය ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි. ලංකාවේ මේ බුද්ධිමත් ප්‍රජාවට පුළුවන් එහෙම නො කර මේ අර්බුදය විසඳා ගන්නට ක්‍රම හා විධි රජයට යෝජනා කරන්න. 

ලංකාවේ රජයෙන් යැපුණු කිසිම කෙනෙකුට අයිතියක් නැහැ තමන්ගෙන් පිට නො දන්නා සතුරකුට ලංකාවේ ආර්ථික අර්බුදය සම්බන්ධයෙන් චෝදනා කරන්නට. මේකට වගකිව යුත්තේ රාජපක්ෂ පවුල ය කියන එක වුණත් පූර්ණ ඇත්ත නෙමෙයි. අපි පහු කරගෙන ආවේ දූෂණය විමධ්‍යගත වෙච්ච යුගයක්. කවුරු කවුරුත් එකතු වෙලා රජය ඉහගෙන කාපු යුගයක්. 2015 ජනවාරි ඡන්දෙ කිට්ටුවත් මෝටර් සයිකලේ සිට සිල් රෙද්ද දක්වා මහජන මුදල් කොල්ල කෑම්වලට දේශපාලකයන් වගේ ම මේ රටේ ජනතාව සම්බන්ධ වුණා. විශේෂයෙන් ම රජයේ සේවය මේකට වග කිව යුතුයි. 

මධ්‍යම පංතික කණ්ඩායම් දැන් මේ මෙතෙක් කතාව නො ලියා අද එතැන් සිට කතා කරන එක නැවැත්විය යුතුයි. මේකෙ කිසිම තේරුමක් නැහැ. කාටවත් බැහැ මේ අර්බුදයේ වගකීමෙන් ගැලවෙන්න. රට ඉදිරියේ තිබෙන දැවැන්ත ආර්ථික අගාධයෙන් ගොඩ එන මාර්ග සොයා ගැනීම ආණ්ඩුවට විතරක් පවරන්න බැහැ. ඇත්තෙන් ම ආණ්ඩුව ඒ වෙනුවෙන් කරන දේකුත් නැහැ. ඔවුන් යන්නේ අගාධය දෙස යොමු වුණ පාරේයි. ඔවුන්ව ඒ දෙසට දුවවන්නේත් ලංකාවේ අධිපති පංති විසිනුයි.  

මේ ජාතියේ විවේචනවල කිසිදු අලුත් දැනුමක් නැහැ. මේවා පසුගිය කාලාන්තරයක් තිස්සේ ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල, ලෝක බැංකුව, නව ලිබරල්වාදය අරවා මේවා ගැන පට්ට ගහපු කතා. 

ඇත්ත විසඳුම් යෝජනා කරන්න. හැබැයි මේ වගේ ඒවා නෙමෙයි. 

මේ ක්‍රියාවලියට මුහුණ දිය හැකි එකම ක්‍රමය ඉල්ලීම් හා අරගල මාර්ගයෙන් ඊට සම්මුඛ වීමයි. උදාහරණයක් විදිහට ආණ්ඩුවේ ආර්ථික ප්‍රතිසංවිධාන වැඩපිලිවෙලට විරුද්ධව සාධාරණ හා සමානාත්මතාවය සහිත ආර්ථිකයක් සදහා වූ අපගේම වූ ඉල්ලීම් අප ඉදිරියට දැමිය යුතුයි.
- අහිලන් කදිරගාමර්

මේ විසඳුම් නෙමෙයි. ප්‍රශ්නෙන් තමන්ට පැවැත්මක් හදා ගන්න ක්‍රමයයි. 

ප්‍රශ්නෙ තියෙන්නෙ ඔතැන නෙමෙයි නේ. ප්‍රශ්නෙ තියෙන්නෙ මේ දැවැන්ත රාජ්‍යය හා එයින් යැපෙන මධ්‍යම පංතිය ආරක්ෂා කර ගනිමින් රජයේ අයවැය පරතරය පියවා ගන්නා ආකාරය සම්බන්ධයෙනුයි. 

පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය නම් ඔන්න තමන්ගේ විසඳුම එක පෝස්ටරයකින් ප්‍රකාශ කරලා තියෙනවා.

අන්න ඒ වගේ තමන්ගේ විසඳුම කියන්න. 

මේ සටහන ලිව්වෙ ටික දිනකට උඩදියි. ඉන් පසු දවසක අක්ෂය වෙබ් අඩවියේ  සිය විසඳුම ප්‍ර‍කාශයට පත් කර තිබුණා. 

එය මෙතැනින් කියවන්න.

සාමාන්‍යයෙන් වාමාංශිකයන් ප්‍ර‍ශ්නවලට විසඳුම් යෝජනා කරන්නේ නැහැ. යෝජනා කරන විසඳුම සමාජවාදයයි. ඒ වුණාට දැන් ඒක කියන්න ඒගොල්ලන්ට ම ලැජ්ජයි. ඒ නිසා විසඳුමක් නැතිව කදිරගාමර්ලා කරනවා වගේ අලුත් අලුත් විධිවලට ප්‍ර‍ශ්නය විග්‍ර‍හ කරන්නට උත්සාහ කරනවා. එහෙම සංදර්භයක් තුළ අක්ෂය කණ්ඩායමේ මේ උත්සාහයට අප ගරු කළ යුතුයි. 

මේ සමාජවාදී විසඳුම ගැන සාකච්ඡාවක් ෆේස්බුක්වල ඇති වුණා. ඒ ගැන පසුව සටහන් කරමු.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
6 Read More »

2016-08-24

2012 මාර්තු මාසයේ සිට මේ දක්වා 30,000 කට ආසන්න උපාධිධාරීන් ප‍්‍රමාණයක් විරැකියාවෙන්

54
පළ කරන්න කියා ඉල්ලා සිටියා. ඒ නිසා ඔන්න පළ කළා.

ප‍්‍රවෘත්ති කර්තෘ/අධ්‍යක්ෂකතුමා
2016.08.23

මාධ්‍ය නිවේදනයයි

රැකියා ඉල්ලා උපාධිධාරීන් උපවාසයේ 
 
දෙනවා යැයි පොරොන්දු වු ගුරු පත්වීම් ලබාදෙන ලෙස ඉල්ලමින් ඊයේ දින (23) වයඹ පළාත් ගුරු විභාග සමතුන් විසින් මාරාන්තික උපවාසයක් ආරම්භ කර ඇත. ගුරු පුරප්පාඩු 3500 කට අධික ප‍්‍රමාණයක් ඇති බවට පළාත් අධයාපන ඇමතිවරයා පවසා ඇති මොහොතක මෙසේ පත්වීම් ලබා නොදී සිටීම තරයේ හෙළදකිමු.

විශේෂයෙන් පසුගිය කාලය පුරා සියලූ උපාධිධාරීන්ට රැකියා ලබාදෙන ලෙෂ ඉල්ලා අපද අඛණ්ඩ අරගලයක් කරමු. 2012 මාර්තු මාසයේ සිට මේ දක්වා 30,000 කට ආසන්න උපාධිධාරීන් ප‍්‍රමාණයක් විරැකියාවෙන් සිටිති. ඒ ගුරු පුරප්පාඩු 32,000ක් ඇතුලූ රාජ්‍ය අංශයේ පුරප්පාඩු 50,000ක් පමණ තිබිය දීය.

ජනාධිපතිවරයා මෙන් ම අගමැතිවරයාද පසුගිය කාලය පුරා උපාධිධාරීන්ට රැකියා දෙන බවට විවිධ ප‍්‍රකාශයන් කරන ලදී. නමුත් රැකියා ලබාදෙන වැඩපිළිවෙළක් මෙතෙක් ඉදිරිපත් කර නැත. එපමණක් නොව රැකියා විරහිතව සිටින උපාධිධාරීන්ගේ සංඛ්‍යා ලේඛන පවා ආණ්ඩුවට නැත. එයින්ම වත්මන් ආණ්ඩුවේ තත්වය මනාව පැහැදිලි ව ඇත.

පසුගිය වසරේ අගමැතිවරයා විසින් රැකියා ගැටලූව විසදීමට අදාළව අගමැති පත් කළ කමිටුව රැස් වුයේ එක් අවස්ථාවක් පමණි. එය ද සුදු අලියෙකු බවට පත්ව ඇත. පසුගිය මාස 8 පුරාම සාකච්ඡා ඉල්ලූවද සාකච්ඡාවක් පවා ලබාදුන්නේ නැත.

රැකියා ලබාදෙන බවට කරන ප‍්‍රකාශයන් වහාම නවත්වා සියලූ උපාධිධාරීන්ට වහාම රැකියා ලබාදෙන වැඩපිළිවෙළක් සකසන මෙන් අවධාරණය කරමු.

මෙයට,
ධම්මික මුණසිංහ
කැදවුම්කරු,
ඒකාබද්ධ රැකියා විරහිත උපාධිධාරී සංගමය


මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-08-22

මා නූගතකු වූ හැටි හා අධ්‍යාපනයේ නිදහසට පක්ෂ වූ හැටි

71
1995 
මා නූගතෙකි. මගේ නූගත්කම ගැන ඇති තරම් සහතික මෙම බ්ලොගයේ ලියැවී තිබේ. ඒවා ලියූ බොහෝ දෙනෙක් උපාධි, පශ්චාත් උපාධි ඇති අය නිසා ඒ අය දෙන සහතික වැදගත් ය.

එහෙත් මා අධ්‍යාපනයේ නිදහසට පක්ෂ ඇයි ද යන්න පැහැදිලි කිරීමට මා නූගතෙකු වූ ආකාරය යොදා ගත හැකි ය. 

මා සම්ප්‍රදායික අධ්‍යාපනයෙන් සමත් වී තිබෙන්නේ පහේ ශිෂ්‍යත්වය හා සාමාන්‍ය පෙළ විභාගය පමණි. උසස් පෙළ කරන සමයේ මම රස්තියාදුවටත්, පසුව දේශපාලනයටත් යොමු වූ නිසා මුල් වර උසස් ‍ පෙළ විභාගයට පෙනී නො සිටියෙමි. එහෙත්,  විද්‍යා විෂයයන් ඉගෙනගෙන තිබුණු නිසා පාසලෙන් පිට වන්නට පෙර ම මා මෝටර් යාන්ත්‍රික ඉංජිනේරු විශේෂ ආධුනිකයෙකු ලෙස වෝකර් පුත්‍ර සමාගමට තෝරා ගන්නා ලදී. වසර හතරක පාඨමාලාව දෙවසරක් කර තිබියදී ජවිපෙ දේශපාලනය නිසා 1985දී මා අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදී. ඒ වන විට මගේ වයස අවුරුදු 20කි. මාස තුනක් සිර ගෙදර සිට නිදහස්ව ආ මා කෙළින් ම ජවිපෙ පූර්ණකාලීන දේශපාලනයට ගියෙමි. එතැන් සිට බ්ලා බ්ලා බ්ලා ය. මම නූගතෙක් වුණෙමි.

මට නැවත උසස් පෙළ ලියන්නට සිතුණේ 1991දී මා වීරවිල රැඳවුම් කඳවුරේ සිටියදී ය. අප්‍රේල් මාසයේ විභාගයට අයදුම් කළ මම දේශපාලන විද්‍යාව, සිංහල, ඉංග්‍රීසි, නාට්‍ය හා රංග කලාව යන විෂයයන් හතරේ පොත් ගෙන්වාගෙන කියවා මාස හතරකට පසු අගෝස්තු මාසයේ විභාගයට පෙනී සිටියෙමි. විභාගයට පෙනී සිටීමට මා පැලවත්ත කඳවුරට ගෙන යන ලදී. එහි තිබුණේ දැඩි මර්දනකාරී වාතාවරණයකි. හමුදාකාරයෝ මගේ රැවුල පවා බලෙන් කැප්පවූ හ. අවසාන සතියකට වැඩි කාලයක් මා කිසිදු පොතක්, පතක් කියෙව්වේ නැත. පොතක් පතක් කියවන්නට හේත්තු වන්නට බිත්තියක්වත් එහි නො තිබිණි. මේ මුළු අධ්‍යාපනය ම මා කළේ පුටුවක, මේසයක කිසි විටෙක හිඳ ගන්නේ නැතිව ය. ලංකාවේ හිර ගෙවල්වල ඇඳ, පුටු, මේස නැති බව නො දන්නා අයගේ දැනගැනීම සඳහා ලියමි. පැලවත්තේදී මා සිටියේ ශාලාවක මැද ය. රෙද්දක් බිම එළා නිදා ගත්තෙමි. එවැනි වාතාවරණයක් තුළ පාඩම් කරන්නට හැකියාවක් නැත. එහෙත්, කිසිදු ගුරුවරයකුගෙන් ඉගෙන නො ගත් මට විශ්වවිද්‍යාලයට තෝරා ගන්නා ලකුණු මට්ටමට ලකුණු තුනක්, හතරක් අඩුවෙන් ලකුණු ඇතිව විභාගය සමත් වන්නට හැකි විය. ඒක කියන්නේ මගේ විශේෂ දක්ෂකමක් ගැන කියන්නට නො වේ. ඔය උසස් පෙළ කලා විෂයයන්ගෙන් සමත් වීම මාාාාර දක්ෂකමකැයි සිතන අයට ඒක ඒ හැටි මගුලක් නො වන බව කියන්නට ය.

මා නූගතකු වන්නට තවත් හේතුවක් වන්නේ ලේසියෙන් සමත් විය හැකි බෞද්ධ ශිෂ්ටාචාරය වැනි විෂයක් නො කර ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යය, නාට්‍ය හා රංග කලාව වැනි අභියෝගාත්මක විෂයන් තනිව ඉගෙන ගන්නට ගිය නිසා ය. එහෙම නැතිනම් මටත් රජය විසින් පමණක්, නොමිළේ පමණක් දෙන නිදහස් අධ්‍යාපනය යයි කියන දෙය මහජන මුදලින් ලබා ගන්නට අවස්ථාව ලැබෙන්නට තිබිණි. එහෙත්, දැන් එසේ අධ්‍යාපනය ලැබූ අය අපට කියන්නේ අදක්ෂයන් කියා ය. අප නූගතුන් වී තිබෙන්නේ ඒ අදක්ෂකම නිසා ය.

අසූ නමයේදී අප හිරේ යද්දී රටින් පළා ගොස් ප්‍රංශයේ එංගලන්තයේ දේශපාලන රැකවරණ ලැබ ජීවත් වී, උපාධි ලැබ මෙහි පැමිණ විධායක ශ්‍රේණියේ රැකියාවක් කරමින්, වෙනත් කිසිවක් නො කර, වාමාංශිකයන්ට ඉඳහිට කීයක් හරි අතමිට මෙළවීමෙන් පමණක් විප්ලවවාදියකු වී සිටින එක් පුද්ගලයෙක් මෙම බ්ලොගයට පැමිණ මගේ ඉංග්‍රීසි හොඳ නැති බව කියන්නට විශේෂ මහන්සියක් ගනියි. ඔහු මා මනින මිනුම් දණ්ඩ දක්ෂිණ එංගලන්තයේ මධ්‍යම පංතික ඉංග්‍රීසි උප භාෂාවයි. එංගලන්තයට කිසි කලෙක ගොස් නැති, අඩු තරමේ කොළඹ වැසියකු හෝ නොවන මා වැනි අයගේ ඉංගිරිසියට දකුණු එංගලන්තයේ ප්‍රමිතිය අදාළ නැත. ලංකාවේ ඉන්නේ මා වැනි බහුතරයක් මිස, දේශපාලන රැකවරණ පිහිටෙන් එංගලන්තයේ සිට මෙහි පැමිණි කළු සුද්දෝ නොවේ. ඉංග්‍රීසි පිළිබඳ මගේ අදහස ම ඔවුන්ට ප්‍රතිපක්ෂ ය. මා කියන්නේ අප ජාත්‍යන්තරය දිනිය හැකි අපේ ඉංගිරිසියක් ගොඩනගා ගත යුතු බවයි. 

නූගතකු වුවත්, පොත පත කියවා හා වීරවිල කඳවුරේදී සෙසු රැඳවියන්ට දන්නා තරමින් ඉංග්‍රීසි උගන්වා ලැබ තිබූ පරිචය නිසා තරග විභාගයක් ඉහළින් සමත් වූ මට 1994දී ශ්‍රී ලංකා රජය ඉංග්‍රීසි ගුරු පත්වීමක් දුන්නේ ය. කෙටි කාලීන පූර්ව සේවා පුහුණුවකින් පසු මම ඈත දුෂ්කර පදවියේ මායිම් ගම්මානයක ළමයින්ට ඉංග්‍රීසි උගන්වන්නට ගියෙමි. අවුරුදු ගණනාවක් ම මා එහිදී ඇසුරු කළේ ළමයින්ට උගන්වන මට්ටමේ අවම ඉංග්‍රීසියකි. හැදෑරීමට වඩා පණ බේරා ගැනීමට ප්‍රමුඛතාව දෙන්නට සිදු විය. මා නූගතකු වන්නට එය දැඩි ලෙස බලපෑවේ ය.

එහෙත්, මේ කාලයේ මම මගේ ම කවි පොතක් හා කෙටි කතා පොතක් ද පළ කළෙමි. මා නූගතකු වුව ද මගේ කෙටි කතා පොත පළ කරන්නට තෝරාගෙන එයට මුදල් ගෙව්වේ ශ්‍රී ලංකා රජයේ ජාතික පුස්තකාල හා ප්‍රලේඛන සේවා මණ්ඩලයයි.

පදවියේ ඉන්න කාලේ මම ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලයේ ලේඛකත්ව ඩිප්ලෝමාවට අයදුම් කළෙමි. එහෙත්, මහාචාර්ය තිස්ස කාරියවසම් මා එයට තෝරා ගත්තේ නැත. පදවියේ සිට එය හදාරන්නට බැරි බව ඔහු සම්මුඛ සාකච්ඡාවේදී කෙළින් ම කීවේ ය. ඔහුගේ මහ ලොකු පාඨමාලාව කළ කීදෙනෙක් ලේඛකයන් වුණාදැයි මම නො දනිමි. නමුත්, මම නම් වෘත්තීය ලේඛකයෙක්මි.

එහෙත් ඔහුගේ කතාවෙහි ඇත්තක් ද තිබිණි. පදවියේ සිට මුර කපොලු හයක හතක බසිමින් ඒ දිනවල මගේ නිවසට යන්නට පැය දොළහක් ගත විය. නිතිපතා කොළඹ එන්නට යන්නට තරම් වැටුපක් ද නො ලැබුණු බැවින් මම මට ලැබුණු පදවියට වී සිටියෙමි. 

මේ අතරවාරයේ කැලනිය විශ්වවිද්‍යාලයේ බාහිර උපාධියකට ලියාපදිංචි වූ මම එක් මාසයක් පමණක් සිංහල විෂයට මහාචාර්ය කුලතිලක කුමාරසිංහගේ හා ජනසන්නිවේදනයට ආචාර්ය රෝහණ ලක්ෂ්මන් පියදාසගේ ටියුෂන් පංතියකට ගියෙමි. සිංහල පන්තිය පටන් ගත් වේලාවේ සිට ඉවර වෙනකල් ම සටහනක් කියවන ලදී. ළමයි ලියා ගත් හ. ඒ දිනවල ජයතිස්ස හා රොසලින් නවකතාව ගැන සටහනක් දෙමින් තිබිණි. එහි ජයතිස්ස හා රොසලින් පොතේ පිටු ගණන් ලියවන ලදී. ඒවා ලියා ගත් විට නැවත පොත කියවන්නට ඕනෑ නැත. අවශ්‍ය කෑලි සමග උත්තර ලිවිය හැකි ය. කුලතිලක කුමාරසිංහගේ අධ්‍යාපන ක්‍රමවේදය නිසා මගේ උපාධි පංතිය ඒ මාසයෙන් අවසන් වූ අතර එතැන් සිට මම මුළු උපාධිය ම ලිව්වේ තනියෙන් පොත් කියවා ය. මා කළ අනෙක් විෂය වන ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යයට නම් පන්ති තිබුණ තැනක්වත් මා දන්නේ නැත. 

ඇත්තම කියනවා නම් මට ඒ උපාධිය ලබා ගන්නට බැරි වුණේ අවසන් වසරේ විභාගයෙන් ඉංග්‍රීසි විෂයට ඌන සාමාර්ථයක් තිබුණ නිසා ය. ජන සන්නිවේදනයට හා සිංහලවලට මට වසර තුනේ ම විභාගවලින් උසස් සාමාර්ථ තිබිණි. ඒ කාලයේ කැලනි විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉංග්‍රීසි අංශය භාරව සිටි මැනික් ගුණසේකර, මෛත්‍රී වික්‍රමසිංහ වැනි අර කියන ජාතියේ දකුණු එංගලන්ත ප්‍රමිතියේ රදළ ආචාර්ය මහාචාර්යවරු එහි අප වැනි පීඩිතයන්ට ඉංග්‍රීසි විෂය බාහිරව සමත් විය හැකි තත්වයක් ඉතිරි කළේ නැත. මා උපාධියක් නැති නූගතකු වූයේ ඒ නිසා ය. 

එහෙත්, මේකත් කිව යුතු ය. ඔය මහ ලොකු උපාධිවල තිබෙන සිංහල හා ජනසන්නිවේදනය යන විෂයයන් දෙක නූගතකු වන මා උසස් ලෙස සමත් වූයේ කිසිදු ගුරුවරයකුගෙන් ඉගෙන ගන්නේ නැතිව තනිව පොත් කියවා ය. එයින් මා පෙන්නන්නට හදන්නේ මගේ ලොකුකමක් නොව, ඔය මහ ලොකු කලා උපාධිවල තිබෙන පොඩිකම ය. 

මහරගම ගුරු විද්‍යාලයේ සිටි 1998, 99 වසර දෙක වෙනුවෙන් අත්සන් කර තිබුණු ගිවිසුම අනුව බාහිර උපාධිවලට පෙනී සිටින්නට තහනම් විය. එසේ පෙනී සිට සමත් වූවත් උපාධි වැටුපක් දෙන්නේ නැත. ඒ නිසා ඒ කාලයේ මම මගේ උපාධිය කල් දැමුවෙමි.

2001 සමයේදී මම නැවත හිරු කණ්ඩායම සමග දේශපාලනයට පිවිසුණෙමි. බොහෝ කාලයක් කොළඹ රස්තියාදු ගැසූමුත්, ඌන සාමාර්ථය තිබූ විෂය සමත් කරගෙන උපාධිය ගන්නට මට උවමනාවක් තිබුණේ නැත. හිරු කණ්ඩායම දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් ගොඩනගන්නට තීරණය කළ වෙලාවේ මම රැකියාව ද අතහැර දමන්නට තීරණය කර සිටියමි. ඒ වන විට මට වයස අවුරුදු 40ත් ඉක්මවා තිබිණි. 

දැන් ඒ හිරු කණ්ඩායමේ අය මෙහි පැමිණ මා නූගතකු යයි කියති. ඒ මට උපාධියක් නැති නිසා ය.

විශ්වවිද්‍යාලයට යන්නට ලකුණු කීපයක් මදි වූ, අප වැනි අයට රැකියා කරන ගමන් උපාධියක් ලබා ගන්නට පහසු ක්‍රම ලංකාවේ නැත. මා දන්නා බොහෝ පුහුණු ගුරුවරු උපාධියක් ලබා ගැනීම සඳහා අනන්ත දුක් වින්ද හ. ගුරුවරුන්ට අධ්‍යාපනවේදී උපාධි ලබා දෙන ජාතික අධ්‍යාපන ආයතනය ඉතා බාල ආයතනයකි. ඉස්කෝල වැනි මෙවැනි ආයතනවලට උපාධි දෙන්නට තිබෙන සුදුසුකම කවුරුවත් ප්‍රශ්න කරන්නේ නැත. විවෘත විශ්වවිද්‍යාලය ඔය කියන තරම් විවෘත නැත. විශ්වවිද්‍යාල බාහිර උපාධි යනු විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන්ගේ ටියුෂන් ගරානාවකි. ඒවායේ විභාග පවත්වන්නේ එපා වාහෙට හොදි බෙදනවා වගේ ය.

මහජන මුදලින් විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය ලැබූ, ශිෂ්‍යත්ව ලැබූ, විදේශ අධ්‍යාපනය සඳහා අවස්ථා ලැබූ, පොතපත හැදෑරීමට මහජන මුදලින් කාලය හා නිදහස ලබා දී තිබෙන, හොඳ පුස්තකාලවලට ප්‍රවේශය ඇති, බුද්ධිමය සමාජයන්හි ජීවත් වන්නන් බ්ලොග් එකකට පැමිණ මාධ්‍යකරුවන් වන අපට නූගතුන් යයි අවමන් කරන තත්වයක් නිර්මානය වීම කෙතරම් බුද්ධිමය පරිහාණියක්දැයි බුද්ධිමත්තු ම කල්පනා කරත්වා! 

විශේෂත්වය වන්නේ මේ පණ්ඩිතයන් රොත්ත පිටින් ම අධ්‍යාපනයේ නිදහසට විරුද්ධ වෙමින්, අධ්‍යාපනය රජය විසින්, මහජන මුදලින්, නොමිළේ පමණක් දිය යුතු එකකි ය, රජයේ විශ්වවිද්‍යාලවලට නො තේරෙන සිසුන්ට ඉගෙන ගැනීමට අවස්ථාව නො දිය යුතු ය යන මතය ප්‍රවර්ධනය කරන්නන් වීමයි. 

මුල් උපාධියක් නැතිකම ඇත්තට ම වෘත්තිකයකුගේ ඉදිරි ගමනට බරපතල බාධාවකි. කුසලතා සහිත බුද්ධිමය කම්කරුවකු නිසා, උපාධියක් නැතත්, ජීවත් වන්නට ගැටලුවක් නැති වුවත්, මා වැනි අය ජීවත් වන්නට සෑහෙන්න වැඩ කළ යුතු ය. මට නම් එහි ගැටලුවක් නැත. එහෙත්, උපාධිධාරී වැඩ බැරි දාසලා බොස්ලා වී පාට් දමන විට අනේ අපොයි කියා සිතෙන එක වළක්වා ගන්නට බැරි ය.

උන්නතිකාමී අරමුණකින් තොරව, හුදෙක් ම විධිමත් අධ්‍යාපනයක් ලැබීමේ ආශාව නිසා ම මම නැවත උපාධියක් සඳහා ඉගෙන ගැනීම පිළිබඳ සොයා බලා තිබේ. එහෙත්, අප වැනි අයට වැඩ කරමින් අප කැමති විෂයන් හදාරා උපාධියක් ලබා ගන්නට පහසුකම් ලංකාවේ නැත. විදේශ රටකින් එවැනි උපාධියක් වෙනුවෙන් අති විශාල ධනස්කන්ධයක් වැය කළ යුතු ය. 

මට කවුරුවත් නොමිළේ ඉගැන්විය යුතු නැත. ඒ වෙනුවෙන් වියදම් කරන්නට මට මුදල් ඇත. එසේම, රජය විසින් නොමිළේ ලබා දෙනවා ය කියන නිදහස් අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් බදු ගෙවන්නට ද මගේ කිසිම මැලිකමක් නැත. එයත් තිබිය යුතු ය. මා වැනි අයටත් ඉගෙන ගන්නට තැනක් අවශ්‍ය ය. 

මා අධ්‍යාපනයේ නිදහසට පක්ෂ මා වෙනුවෙනි. මා වැනි වෙනත් මිනිසුන් වෙනුවෙනි. අපට වූ දේ වීමට ඉඩ තිබෙන අපේ දරුවන් වෙනුවෙනි. අධ්‍යාපන ක්‍රමයේ ගැටලු හා සීමිත අවස්ථා නිසා අදක්ෂයන් ලෙසත්, පසුව නූගතුන් ලෙසත් ලේබල් කරනු ලබන මා වැනි පීඩිතයන් වෙනුවෙනි. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-08-21

හසන්ත මහත්තයා දඩිබිඩිස් වන සමාජ මාධ්‍ය යුගයේ මාධ්‍ය සාක්ෂරතාව

12
ඒ කාලෙ ඉවරයි චතුර 
සාක්ෂරතාව සරළව කිව්වොත් අකුරු හැකියාවයි.

වර්තමානයේදී අපි මාධ්‍ය සාක්ෂරතාව ගැනත් කතා කරනවා.

මොකක්ද මේ මාධ්‍ය සාක්ෂරතාව? ඇයි අපට එය අවශ්‍ය?

නූතන සමාජය කියන්නේ මාධ්‍ය සමාජයක්. එහි ජීවිතය හා මාධ්‍ය අතර ඇත්තේ කිසි සේත් වෙන් කළ නො හැකි තරමේ දැඩි සම්බන්ධයක්. මාධ්‍ය නූතන මිනිසාගේ ජීවිතයට නැතුවම බැරි දෙයක්. එය හැම තැනම තිබෙනවා. හැම දේකට ම සම්බන්ධ වෙනවා. සම්බන්ධ නො වන්නේ කුමකට ද කියන එක තමයි හිතා ගන්නට බැරි. 

මාධ්‍ය කියන්නේ වෙළඳපොළක්. එය පවතින්නේ වෙළඳපොළ ඉල්ලුම සැපයුම න්‍යාය තුළ. මූලිකව මාධ්‍ය පවත්වාගෙන යන්නට නම් සන්නිවේදකයන් හා ග්‍රාහකයන් සිටිය යුතුයි. එහෙම නැතිව මාධ්‍ය විතරක් තිබිලා වැඩක් නැහැ. ඒවා පවතින්නේත් නැහැ. ඒත්, මාධ්‍ය මේ වෙළඳපොළේ හැසිරෙන්නේ කොහොමද කියන එක ජනතාව දැන ගත යුතුයි. මන්ද, වෙළඳපොළ විසින් මාධ්‍ය ඉතා භයානක ලෙස හසුරුවනු ලබනවා. ඒ වගේම, මාධ්‍යත් වෙළඳපොළ හසුරුවනවා. 

කෙටියෙන් කියනවා නම්, නූතන මාධ්‍ය සමාජයේ ජීවත් වන එක හරියට ඔලුව කන පණුවන් ගොඩක් මැද මොළේ බේරාගෙන ජීවත් වෙනවා වගේ වැඩක්. 

සාමාන්‍ය මාධ්‍ය ග්‍රාහකයන්ට මාධ්‍ය ලෝකයේ සිදු වන කුමන්ත්‍රණ, ගේම්, ගනුදෙනු තේරුම් ගන්න බැහැ. ඒත්, අඩු තරමේ ඔය රූපවාහිනී නිවේදකයන් ගැනවත් තේරුම් ගන්නට බැරි නම් ප්‍රේක්ෂකයන්ට සිදු වන්නේ ගොනාට ඇන්දෙන්නයි.

මේක සරළ උදාහරණයකින් පැහැදිලි කරමු. අපි හිතමු රියලිටි වැඩසටහනකට එන ජැක්සන් ඇන්තනි එනවා ය කියලා. සිංදුවක් අහලා එයාට ඇඬෙනවා. මේ ඇඬිල්ල පිටිපස්සෙ මුදලට කරන රඟපෑමක්, මාධ්‍ය සංවිධානයේ මොකක් හරි කුමන්ත්‍රණයක් වැනි දෙයක් තියෙන්න පුළුවන් ය කියන අවබෝධය නැති ප්‍රේක්ෂකයාට වෙන්නේ බාල ම කොලිටියේ රංගනයකට ඇන්දෙන්නයි. 

ජනමාධ්‍ය හා නව තාක්ෂණය භාවිතාවට පැමිණීමත් සමග මානව සන්නිවේදන ක‍්‍රියාවලියේ හා චර්යාවේ තීරණාත්මක වෙනස්කම් සිදු වී තිබෙනවා. 

මාධ්‍ය සාක්ෂරතාව විසින් අරමුණු කරනු ලබන්නේ දැනුම, කුසලතා, ආකල්ප යන නිපුණතා මගින් පුරවැසියන් බලසතු කිරීමයි. සම්ප‍්‍රදායික මාධ්‍ය හා නව තාක්ෂණයන් සමග නිමග්න වීමට ඒවා අවශ්‍ය ය. එයට පහත සඳහන් මූලිකාංග සහ ඉගෙනුම් ප‍්‍රතිඵල ඇතුළත් වේ.


  • ප‍්‍රජාතාන්ත‍්‍රික සමාජයේදී මාධ්‍යවල ක‍්‍රියාකාරිත්වය හා භූමිකාව තේරුම් ගැනීම
  • මාධ්‍යවලට එම ක‍්‍රියාකාරිත්වය ඉටු කළ හැකි කොන්දේසි තේරුම් ගැනීම
  • මාධ්‍ය අන්තර්ගතයන් ගැඹුරින් තක්සේරු කිරීම
  • ස්වයං ප‍්‍රකාශනය හා ප‍්‍රජාතාන්ත‍්‍රික සහභාගිත්වය සඳහා මාධ්‍ය සමග එක්ව කටයුතු කිරීම
  • තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්ෂණ කුසලතා ඇතුළුව, මාධ්‍ය භාවිතා කරන්නන්ට අන්තර්ගතයන් නිර්මානය කිරීමට අවශ්‍ය කුසලතා විවරණය කිරීම

මාධ්‍ය හා සන්නිවේදන ජාලයන්හි ගුණාත්මක මාධ්‍ය හා තොරතුරු අන්තර්ගතයන් හා සහභාගිත්වයන් වෙත ප‍්‍රවේශය විශ්ව මානව හිමිකම් ප‍්‍රකාශයේ 19වන වගන්තිය සාධනය කිරීම සඳහා අවශ්‍ය ය.

මූලාශ‍්‍රය: යුනෙස්කෝ වෙබ් අඩවිය (උපුටා ගත්තේ: Rebuilding Public Trust: An Assessment of Media Industry and Profession in Sri Lanka, by Secretariat for Media Reform, May 2016)

ශ්‍රී ලංකාවේ පාසල්වල 10, 11 ශ්‍රේණිවල හා උසස් පෙළ උගන්වන සන්නිවේදනය හා මාධ්‍ය අධ්‍යයනය විෂයෙන්වත් මාධ්‍ය සාක්ෂරතාව ගොඩනැගෙන්නේ නැහැ. උදාහරණයක් ලෙස මේ විෂයන්වලින් උසස් ලෙස විභාග සමත් වන සිසුවෙකුට සරළ ප්‍රවෘත්ති වාර්තාවක් ලියාගන්නට පුළුවන් ද කියන එක විභාගවලදී පරීක්ෂා වෙන්නේ නැහැ. ඒ වගේ ම එහෙම ප්‍රායෝගික අභ්‍යාසවලට මේ විෂය නිර්දේශවල කිසිදු වැදගත්කමක් දීලාත් නැහැ. 

හැබැයි, සමාජ මාධ්‍ය භාවිතාවට පැමිණීමත් එක්ක මාධ්‍ය සාක්ෂරතාවේ සුවිසල් වර්ධනයක් ඇති වුණා ය කියන්නට පුළුවන්. එක පැත්තකින් ප්‍රධාන ධාරාවේ මාධ්‍ය විසින් සඟවන ලද තොරතුරු එළියට එනවා. උදාහරණයක් විදියට රූපවාහිනී නිවේදකයෙකුගේ හොර ඩීල් පිළිබඳ තොරතුරු සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ ලැබෙන්නට පුළුවන්. ඊළඟට, සමාජ මාධ්‍ය හරි සංවාදශීලීයි. රූපවාහිනිය ඉතාම කුමන්ත්‍රණකාරී ලෙස සජීවීව සම්බන්ධ කරන දන්නා හඳුනන අය වෙනුවට ඕනෑම කෙනෙකුට, ඕනෑම අදහසක් රැගෙන සංවාදයට සහභාගි වෙන්නට අවස්ථාව සමාජ මාධ්‍ය ලබා දුන්නා. 

සමාජ මාධ්‍ය විසින් කරන ලද වැදගත් ම කාර්යය තමයි, අන්තර්ගතයන් නිර්මානය කරන්නේ නැතිව සක්‍රිය ග්‍රාහකයකු වන්නට බැරි මාධ්‍ය ලෝකයකට අප හැමෝම ඇද දැමීම. දැන් ඉතින් නිකම් බලා ඉඳලා බැහැ. අපි අන්තර්ගතයන් හදන්නට ම ඕනැ. අඩු තරමේ සෙල්ෆියක්වත් පළ නො කරන කෙනෙකුට මේ මාධ්‍ය අවකාශයේ පණ ගැට ගහගන්නට බැහැ. 

කවදාවත් ලියන්න නො හිතපු, චිත්‍රපට ගහන්න නො හිතපු මිනිස්සු සමාජ මාධ්‍යවල ඒ දේවල් කරනවා. කාටද ආඩම්බර?

මාධ්‍ය ලෝකයේදී 

  • පිවිසෙන්න
  • විශ්ලේෂණය කරන්න
  • තක්සේරු කරන්න
  • නිර්මානය කරන්න
මේක පැහැදිලි කරන්න තව උදාහරණයක් මතක් වුණා. දැන් අර දොරමඩලාවේ ප්‍රබුද්ධ විදියට ඇඳගෙන අදහස් ඔලුවට ඔබන නිවේදකයා ගන්නකෝ. එයා තව අයත් එක්ක එකතු වෙලා තෝරලා දෙන දේවල් අපි බණ වගේ අහගෙන ඉන්න ඕනැනේ. ඒ වුණාට ඒ හසන්තට ම අටපට්ටමේදි මොකද වෙන්නෙ? ග්‍රාහකයන් නිර්මානය කරන අන්තර්ගතයන් තමන්ගේ වගේ පළ කරමින් ජෝක් වෙන්න. ඔන්න ඕක තමයි හසන්ත මහත්තයෝ සමාජ මාධ්‍ය යුගයේ මාධ්‍ය සාක්ෂරතාව විසින් ඇති කර තිබෙන තත්වය. ඕක ඔහෙලගේ සම්ප්‍රදායික මාධ්‍යවලටවත්, අධ්‍යාපනයටවත් අහු වෙලා නැහැ. හැබැයි සමාජ මාධ්‍ය නිසා දැන් ඔහෙලට ගේම් ගහන්න පුළුවන් ගම්වල උපාසකම්මලා එක්ක විතරයි. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-08-20

පුංචිම පුංචි දේවල් (කවි)

15
මා මේ ඡායාරූපය ගත්තේ කොහේදීදැයි අනුමාන කළ හැකි ද? 

පුංචි දේවල් ජීවි‍තේ
ඇඟිලි අතරින් රූටා
ගලා යයි දිය දහර සේ
ඉතිරි කොට අත මිණි කැට

මිණ සාක්කුවේ ලූ කල
සාක්කුව බර බව සැබැවකි
අත්ල තවමත් හිස් ම ය
හිතෙත් කිසියම් අඩුවකි

අතින් රූටා ගිය ඒ
අඩුව සොයමින් ඇවිදිමි
එහෙත් ගඟක එක දිය
දෙවරක් ගලන්නේ නැත

ගඟ නම් ගලා යයි
මම ඉවුරේ බලා ඉමි
ඈතින් ඔබ දකිමි
ඈතින් ඈත ඈතම

දෙඉවුරක අප රඳවා
ගඟ ගලා යයි
සන්සුන්ව තව වරෙක චණ්ඩව
පුංචි දේවල් ගෙන

2013-08-19 පාන්දර

(ලියලා ෆේස්බුක්හි පළ කර අමතක කර දැමූ කවියක් ෆේ්ස්බුක් මතකය තුළින් මතු විය. මෙහි ඇති මා මීට වසර 12කට පමණ පෙර ගත් ඡායාරූපය ද සොඳුරු මතකයකි. අප සමග දේශපාලනය කළ අයට මේ කොතැනදැයි අනුමාන කරන්නට ආරාධනා කරමි. දේශපාලනය නො කළ අයටත් අනුමාන කළ හැකි ය.

අනුමාන කිරීම පහසු වීම පිණිස පහත පළ කරන්නේ මොහොතකට පසුව එතැනදී ම ගත් තවත් ඡායාරූපයකි. මේ ප්‍රශ්නය මා මීට වසර දෙකකට පෙර ද ඇසුවෙමි.)

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-08-19

සුබසාධනය දඩමීමා කර ගත් රාජ්‍යය රැකගන්නට රාජ්‍ය ආදායම් බිඳවැට්ටවීම

14
වැට් බද්දට එරෙහිව උද්ඝෝෂණය කරන්නට ලංකාවේ වෙළඳ ප්‍රජාව එක් වීම සුවිශේෂ සිද්ධියකි. සාමාන්‍යයෙන් වෙළඳ ප්‍රජාව එක්සත් ජාතික පක්ෂයට හිතවත් යයි ජනප්‍රිය මතයක් ඇති මුත්, එය එසේ නොවන බවටත්, පසුගිය රාජපක්ෂ දශකය තුළ වෙළඳ ප්‍රජාව අතර පවා ප්‍රබල වෙනස්කම් සිදු වී තිබෙන බවටත් මෙම සිද්ධිය දෙස් දෙයි.

1987-89 ජවිපෙ කැරැල්ල සමයේ ජවිපෙ ද, කොටි සංවිධානය ද හර්තාල්වලදී වෙළඳසල් වැසීම කළ හ. යම්, යම් සිදුවීම් ආශ්‍රිතව කඩ වසා දමා හර්තාල් පැවැත්වීම සිදු වී තිබෙන මුත්, වෙළෙඳුන් මේ අන්දමින් ආණ්ඩුවට එරෙහිව සටනට පිවිසීම අලුත් තත්වයකි.

නව වැට් බදු සංශෝධන අනුව, රු. 33,333ක දෛනික ආදායමක් ඇති වෙළඳසල්වලට ද වැට් බද්ද ගෙවීමට සිදු වී තිබේ. මෙය ඉතා සංකීර්ණ තත්වයක් නිර්මානය කරන බව ඇත්ත ය. තමන් විකුණන භාණ්ඩයට බිල්පතක් නිකුත් කිරීමේ වගකීමක්වත් නැති කූට වෙළඳුන්ගෙන් පිරි ලංකාවේ වෙළඳපොළ තුළ මෙමගින් වැඩිපුර සිදු වීමට ඉඩ තිබෙන්නේ වෙළඳුන් වැඩියෙන් පාරිභෝගිකයන් සූරාකෑමට මෙය භාවිතා කිරීමයි. අවසානයේදී රජය අපේක්ෂා කරන ආදායම් ලැබෙන්නේත් නැතිව, සූරා කෑම වැඩි වීම නිසා ජනතාවගෙන් බැනුම් අසන්නට ද ආණ්ඩුවට සිදු වනු නියත ය.

වැට් බද්ද ගැන ආණ්ඩුව නැවත සිතා බැලිය යුතු ය. එහෙත්, වැට් බදු විරෝධයට නායකත්වය දුන් බව කියන වෙළඳුන් කිහිපදෙනෙකුගේ කඩ සීල් තැබීමට ක්‍රියා කිරීම ද එක්තරා ඇත්තක් වෙත මහජන අවධානය යොමු කළේ ය. අදාළ වෙළඳුන්ට තමන්ගේ භාණ්ඩ තොග ලබා ගත් ආකාරය පැහැදිලි කරන්නට බැරි වූ බැවින්, ඒවා නීති විරෝධීව ආනයනය කළ භාණ්ඩ ය යන චෝදනාව එල්ල කරන ලදී. ඇත්ත තත්වය වන්නේ ලංකාවේ වෙළඳාම පසුපස දැවැන්ත තීරු බදු වංචා, ආදායම් බදු වංචා, වෙනත් බදු වංචා පමණක් නොව, පාරිභෝගික නීති, කම්කරු නීති, පාරිසරික නීති ආදී උල්ලංඝනයන් අටෝරාශියක් තිබෙන බවයි. සරළව කියනවා නම්, ලංකාවේ වෙළඳපොළ යනු හොර ගුහාවකි. රජය ද, ආණ්ඩුව ද, දේශපාලකයින් ද, ජනතාව ද මේ කවුරුත් අඩු වැඩි වශයෙන් දූෂිත ය.

බදු ක්‍රමය වඩා සරළ වන්නට නම්, ලංකාවේ ආදායම් බදු ගෙවිය යුතු, ඉහළ ආදායම් තිබෙන, ආදායම් ඉපදවීම සඳහා පොදු ආර්ථික හා සමාජ යටිතල පහසුකම් පාවිච්චි කරන ධනවතුන් ආදායම් බදු ගෙවිය යුතුව තිබේ. එහෙත්, ජනතාව අවංකව බදු ගෙවන්නේත් නැත. රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණයට නියමිත පරිදි බදු එකතු කර ගැනීමේ හැකියාව ද නැත.

ජනතාව නිසි පරිදි බදු ගෙවන්නට නො පෙළඹෙන එක් හේතුවක් වන්නේ දූෂණයයි. රජය එකතු කර ගන්නා ආදායම්, දේශපාලකයන්, රජයේ නිලධාරීන් හා රජය සමග කොන්ත්‍රාත් කරන පිරිස් විසින් සූරා කන බව ඉතා ප්‍රකට කරුණකි. අනෙක් පැත්තෙන්, රජය විසින් බදු ගෙවන ජනතාවට සාධාරණ සේවාවක් සපයන්නේ ද නැත. රාජ්‍ය සේවය අතිශය අකාර්යක්ෂම ය.

ලංකාවේ රජය යනු ජනතාව සූරාකන දැවැන්ත ම ධනපති සමාගමයි. එය මහජනතාවගෙන් එක්රැස් කරන බදු පමණක් නොව, අනාගත පරම්පරා ගණනාවක් උගසට තබා ගත් ණය ද භක්ෂණය කරමින් තමන් ලබන සියලු පාඩු ආපිට ජනතාව මත ම පටවන අතිශය අකාර්යක්ෂම සමාගමකි. රජයෙන් ලාභ ලබන්නේ කවුරුද යන්න හරිහැටි තේරුම් ගත යුතු ය. ධනපති පංතිය ජනතාව සූරාකනවා ය යන ජනප්‍රිය මාක්ස්වාදී ප්‍රවාදයට මුවා වී වසන් කරන ලද යථාර්ථය තුළ ඇත්තට ම සිදු වන්නේ කුමක් ද? බහුතර මහජනතාවට කාලකන්නිකම උරුම කර දී තිබෙන මේ දැවැන්ත රජය පවත්වාගෙන යන්නට උවමනා වන්නේ කාට ද? ඒ වනාහි, එයින් යැපෙන දේශපාලකයෝ, රාජ්‍ය නිලධාරීහු හා රජය සමග විවිධ කොන්ත්‍රාත් කරන්නෝ ය. රජයෙන් යැපෙන්නන් වන මුත්, රාජ්‍ය සේවකයන්ගේ පහළ ස්ථරයේ ජීවිත ද රජය නිසා කාලකන්නි වී තිබේ.

ලංකාවේ ආර්ථිකයේ තිබෙන ලොකුම ගැටලුව මේ දැවැන්ත, අකාර්යක්ෂම රාජ්‍යයයි. එය සුබසාධන රාජ්‍යයැයි අර්ථකථනය කරන අය තේරුම් ගත යුතු කාරණය වන්නේ සුබසාධනය මේ රාජ්‍යයේ අරමුණ නො වන බවයි. ඇත්තම කියනවා නම් සුබසාධනය යනු මේ රාජ්‍යය පවත්වාගෙන යාම සාධාරණීකරණය සඳහා දඩමීමා කරගෙන ඇති දෙයයි.

දඩමීමා යනු දඩයක්කාරයන් වනයේ දඩයමේ යන විට ගෙන යන මීහරකෙකි. දඩයක්කරුවා යන්නේ ඌට මුවා වෙලා ය. මීමා පමණක් දකින වන සත්තු බිය නො වී නිසලව සිටිති. දඩයක්කරුවා වෙඩි තබන්නේ මීමාට මුවා වෙලා ය. සුබසාධනය ද මෙම දඩමීමා වැනි ය. සුබසාධනය නඩත්තු කරන්නේ රජය පවත්වාගෙන යන්නට මිස, රජය තිබෙන්නේ සුබසාධනය වෙනුවෙන් නො වේ. මෙය ඕනෑ ම, රාජ්‍ය ව්‍යවසායක් ඇසුරෙන් පැහැදිලි කළ හැකි ය. පාර්ලිමේන්තුව තිබෙන්නේ නීති සම්පාදනයට ද, නැතිනම්, එයට තේරී පත්වන අයට වරප්‍රසාද භුක්ති විඳින්නට ද? එපරිද්දෙන් ම, රජයේ රෝහල් තිබෙන්නේ මහජනතාවට වෛද්‍ය පහසුකම් සපයන්නට ද, නැතිනම්, සෞඛ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවකයන් මහජන මුදලින් වැටුප් ගැනීම සාධාරණීකරණය කරන්නට ද?

පවත්නා රාජ්‍යය සුබසාධන රාජ්‍යයකැයි නාමකරණය කරමින් එය ඒ අන්දමින් ම රැක ගැනීම වෙනුවෙන් පෙනී සිටින, තමන් ඉතා මානව හිතවාදී යයි කියන බලවේග ඇත්තෙන් ම කරන්නේ මේ රාජ්‍ය සූරාකෑම පවත්වාගෙන යාම වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමයි.

ඒ අතරවාරයේ ඔවුන් මේ ඊනියා සුබසාධන රාජ්‍යය පවත්වාගෙන යාමට බැරි තත්වයකුත් නිර්මානය කරනවා. එය කරන්නේ රජයේ බදු ආදායම් මාර්ගවලට විරුද්ධ වීමෙනුයි. ඒකාබද්ධ විපක්ෂය විවෘතව ම ආණ්ඩු විරෝධී පදනමකින් වැට් බද්දට විරුද්ධයි. විමල් වීරවංශ එයට එරෙහිව නඩු පවරා ජය ගත්තා. ඔවුන් තේරුම් ගන්නට පහසුයි. ඔවුන්ට උවමනා වී තිබෙන්නේ රජය අයවැය පියවා ගත නො හැකි තත්වයකට පත් කර, ආර්ථික අර්බුදය උත්සන්න කර, ආණ්ඩුව බිඳ වට්ටා තමන් අතට බලය ගැනීමයි. ඉන් පසු ඔවුන් නැවත වැට් බද්ද හා තවත් බදු ගෙන එනු ඇත.

එහෙත්, මානව හිතවාදී පදනමකින් වැට් බද්දට විරුද්ධ වනවා ය කියන අය ඇත්තෙන් ම කරන්නේ කුමක් ද? ඉතාම සුන්දර පෙනුමක් ආරෝපණය කර ගනිමින්, ආකර්ශනීය වචනවලින් ඔවුන් කියන්නේ තමන් රජයේ හොඳ පැත්ත වන නොමිළේ අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍යය ආදිය ආරක්ෂා කර ගැනීම වෙනුවෙන් පෙනී සිටින ගමන් රජයේ නරක පැත්ත වන අධික ලෙස බදු අය කිරීම, ණය ගැනීම ආදියට විරුද්ධ වන බවයි. තවත් සරළ කළහොත්, ඔවුන් කියන්නේ ඔවුන් රජයේ වියදම්වලට පක්ෂ බව හා ආදායම්වලට විරුද්ධ බවයි. ආදායම් නැති, වියදම් වැඩි, ලක්ෂ 14කට අධික ඍජු කොටස් හිමියන්ගෙන් සමන්විත රජයේ අයවැය පියවා ගන්නේ කෙසේ ද යන සරළ ප්‍රශ්නයට විසඳුමක් මේ සෝබනකාරයෝ ඉදිරිපත් නො කරති.

මේ ඊනියා විරෝධතාවාදීහු අර්බුදය ඉතා මනරම් වචනවලින් විග්‍රහ කරති. එහෙත්, ඔවුන්ට විසඳුමක් නැත. කිසිවෙක් මේ සරළ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරක් නො දෙති. ඔවුන් රාජ්‍යය බිඳ දමන කඩාකප්පල්කාරීන් පිරිසක් බව අප කියන්නේ ඒ නිසා ය. අප මේ ඊනියා සමාජවාදීන් රාජ්‍ය විරෝධී සහෝදරත්වය ලෙස හැඳින්වූයේ ද එහෙයිනි. නිසි ඉලක්කයක් නැති ඔවුන්ගේ රාජ්‍ය විරෝධිත්වය සේවය කරන්නේ විනාශයටයි. ප්‍රතිගාමිත්වයටයි.

ලංකාවේ ජනතාව සූරා කන, විශේෂයෙන් ම පීඩිතයන්ගේ ජීවිත කාලකන්නි කරන රජය ආරක්ෂා කිරීම වෙනුවෙන් අප පෙනී සිටීම විරුද්ධාභාසයක් බව ගිය සතියේ අප උපුටා දැක්වූ අක්ෂය වෙබ් අඩවියේ සහෝදරයෙක් තර්ක කළේ ය. රජයට විරුද්ධ වෙමින් එය ආරක්ෂා කිරීම වෙනුවෙන් ද පෙනී සිටීම පැහැදිලි කරන්නේ කෙසේ ද? අපි මොහොතකට යුනිලීවර්ස් බහු ජාතික සමාගම සලකා බලමු. එය ජනතාව අතර අධික පාරිභෝජනවාදයක් ප්‍රවර්ධනය කරමින් අධික ලාභයක් ලබන ප්‍රධාන පෙළේ බහුජාතික සමාගමක් බව ඇත්තකි. එහෙත්, එක පාරට එය අහෝසි වේ යයි සිතන්න. එවිට ලෝකයට අවශ්‍ය සබන්, දත්බෙහෙත් වැනි නිෂ්පාදනවල දැඩි හිඟයක් එක පාරට ම ඇති වෙන එක ද සිදු විය හැකි දෙයකි. රජයත් එවැනි ය. රජය සිය පැවැත්ම වෙනුවෙන් දඩමීමා ලෙස හෝ කාලාන්තරයක් තිස්සේ මහජන සුබසාධන සේවාවන්වල ඒකාධිකාරය පවත්වාගෙන ගොස් තිබේ. එය බිඳවැටුණහොත්, මුලින් ම සිදු වනු ඇත්තේ රජයේ සේවකයන්ට වැටුප් ගෙවීමට බැරි වීමයි. එතැන් සිට සුබසාධන සේවාවන් තවත් බිඳ වැටෙනු ඇත. සෞඛ්‍ය සේවාවන් වැනි අත්‍යවශ්‍ය ම සේවා බිඳ වැටුණවිට පීඩිත ජනයා අතර කාලකන්නිකම තවත් තීව්‍ර වනු ඇත.

රජය බිඳ දැමීමට කටයුතු කරන අයට ඒ වෙනුවට ආදේශ කිරීම සඳහා දෙයක් තිබේ ද? නැත. රජය බිඳ වැටීම සමග සමස්ත සමාජ දේහය ම බිඳ වැටෙනු ඇත. එහෙයින් කළ යුතුව තිබෙන්නේ රාජ්‍යය බිඳ දැමීම නො වේ. බිඳ වැටීම වළක්වා ගත හැකි අන්දමේ ප්‍රතිසංස්කරණ වෙනුවෙන් පෙනී සිටිමින් ඒවාට උපකාර කිරීමයි. අරගලය රාජ්‍යය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමට ය. එය ප්‍රතිව්‍යූහගත කිරීමක් විය හැකි ය. එය කරන්නේ කෙසේ ද යන්න අපේ සංවාදය විය යුතු ය.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-08-18

අතුරුදහන් වූවන් වෙනුවෙන් පවුල්වලට සහන දෙන්නට යනකොට සරත් වීරසේකර නලියන්නේ ඇයි?

31
යුදබිමකදී මිනිසුන් අතුරුදහන් විය හැකි ය. ඒ යුද්ධයෙන් මිය යන මිනිසුන් හඳුනාගැනීමට සාක්ෂි නොමැතිව කිසියම් ආකාරයකින් මිහිදන් වීමට ඉඩ තිබෙන හෙයිනි. යුද්ධයකදී යුද නීතිවලට අනුකූලව මිනිසකු මරා දැමීම සම්බන්ධයෙන් කිසිවකුට චෝදනා එල්ල කළ නො හැකි ය.

එහෙත්, යුද්ධයේදී පවා ශිෂ්ට ලෝකය නො කරන දේ තිබේ. ඒ වනාහි යටත් වූ මිනිසුන් මරා දැමීම, ගිලන් රථවලට, රෝහල්වලට පහර දීම වැනි දේ ය. විරුද්ධවාදියා එවැනි දේ කරනවා ය යන්න ශිෂ්ට පුද්ගලයකුට හෝ සංවිධානයකට හෝ එසේ කිරීම සාධාරණීකරණය කිරීමට හේතුවක් වන්නේ නැත. ත්‍රස්තවාදීන් යුද නීති නො තකනවා ය කියා රජයට එසේ යුද නීති බල්ලාට දමා කටයුතු කළ නො හැකි ය.

දැන් අලුතෙන් සදාම් හුසේන් හිතවාදීන් පිරිසක් බිහි වී තිබේ. බටහිර බලවතුන් විසින් සදාම් හුසේන් මරා දමන ලද ආකාරය නීති විරෝධී විය හැකි ය. එහෙත්, සදාම් හුසේන් කුර්දි කැරැලිකරුවන්ට එරෙහිව රසායනික අවි භාවිතා කළ රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදියෙකි.

ලංකාවේ ද සදාම් ලෝලීහු සිටිති. තව වැඩි කලක් යන්නට පෙර හිට්ලර්වාදීහු ද කලඑළි බසිනු ඇත.

වැරදිකරුවන්ට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක කරනවා වෙනුවට විරුද්ධවාදීන් පැහැරගෙන ගොස් අතුරුදහන් කිරීම ශිෂ්ට සමාජයක සිදු වන්නේ නැත. එහෙත්, ලංකාවේ නම් කප්පම් ගැනීම සඳහා මිනිසුන් මරා දැමූ, කුලියට මිනී මැරූ, පොලිස් හමුදා, අතුරු හමුදා, දේශපාලක කල්ලි නායකයෝ ද සිටිති.

අතුරුදහන් වූවන් වෙනුවෙන් යුක්තිය ඉටු කිරීමට ගනු ලැබූ සාධාරණ ක්‍රියාමාර්ග හමුවේ කුපිත වී සිටින්නේ ඒ අපරාධකාරයෝ හා ඔවුන්ගේ අපරාධ සහායකයෝ ය.

ජාතිවාදය නිසා, හීනමානය නිසා, ඊර්ෂ්‍යාව නිසා, මිනී මැරීමේ ආසාව නිසා හා හේතුවක් නොමැතිව නිකරුණේ මිනී මැරූ අය හැර යුද්ධ කළ සොල්දාදුවන් මේ නීතිවලට බිය විය යුතු නැත. ඍජු යුද්ධයේදී සිදු වූ මිනිස් ඝාතන සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් කිසිවෙකුට එරෙහිව ක්‍රියාමාර්ග ගන්නට කිසිවෙකුට බැරි ය.

ඉහළ නිලධාරීන්ගේ අණට කීකරු වීමට සිදු වූ නිසා ඝාතන කළ අය සිටිනවා නම් ඔවුන්ට ද සමාව දිය යුතු ය.

එහෙත්, ලංකා සී නිව්ස්හි පළ වූ මේ පුවතේ ප්‍රකාශකයා වැනි අය නම් අති භයානක පුද්ගලයෝ ය. මෙවැන්නන්ට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක කළ යුතු ය. ඔවුන් සාමාන්‍ය වැසියන් අතර සිටීම ම සාමාන්‍ය ජන ජීවිතයට බාධාවකි.

මෙවැනි ප්‍රකාශයක් කරන්නට ඔහුට තිබෙන හේතුව ද විමර්ශනය කිරීම වැදගත් ය.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-08-17

අපේ ගම බත්තරමුල්ල (කවි)

15

උපන් දා සිටම ඉන්නා
ගමෙන් අපි උදේ ඇවිදින්
රටේ අගනුවර මැද ඇති
අපේ ගම බලා

අපේ ගම නෙමෙයි අපෙ ගම
අපේ ගම ඇත්තෙ එතැන ය
ඇත්ත නම් එකී ගම නම්
තිබෙන්නේ හිතේ

ගම්වලින් ඇවිත් දරුවන්
මළානික පිළිම සමගින්
සෙල්ෆි ගෙන මුහුණු පොත දමතී
විසුළු ලෙස සිටන්

ගමේ ආරච්චි රාළට
කියා දුන් නිසා ගම ගැන
පුංචි සන්තොසක් දුන්නෙමි
අනේ පව් නිසා

ඇවිත් ගම් දමා සෙල්ලම්
ගෙවල් තුළ උයා කාගෙන
පෙට්ටි කාඩ්බෝඩ් මත උන්
නිදති බඩ සයින්

ටැට්ටරේ ගමට ආ කල
දිරූ විය ගසේ සිදුරින්
එකැස් කසුබුවකු කෙදින ද
අහස දකින්නේ

අපේ ගම අසල ඉදි වුණ
ලක්සලේ තිබේ ඒ ගම
අලෙවියට තබා එනතුරු
සුදු මහත්වරුන්

වලව්වට වඩා සුවිසල්
මහා මන්දිරේ වැජඹෙන
පඩිකාර නිලමෙවරු වැඩ නැති
සිටිති සන්තොසින්

- පැරකුම් ජයසිංහ 
2016 - 08 - 17

(බත්තරමුල්ලේ අපේ ගම බැලීමෙන් පසුව ලියුවෙමි. පැරණි ගම මෙසේ ප්‍රතිනිර්මානය කර නව පරපුරට හා සංචාරකයන්ට දකින්නට සැලැස්වීම වරදකැයි නො සිතමි. එහෙත්, මේ අපේගම බැලීමෙන් දැකිය හැකි වන්නේ මෙවැනි සුළු වැඩක් හෝ හරියට කරන්නට රජයට බැරිකමේ තරමයි. මෙතන තිබෙන අපේ ගම දකින විදේශිකයන් පැරණි ලාංකිකයන් යනු දූවිලි ගොඩක සිටි කාලකන්නි සුළු වෙළෙන්දන් පිරිසකැයි සිතනු ඇත. ගම ගැන මැරෙන්න හදන ලේ රත් වුණ මෝඩයින් අපේ ගමට විසිට් එකක් දමනවා නම් හොඳ ය. මෙන්න මහ ලොකු ඉතිහාසය. උඩ දාන ගමේ තරම දැනගන්නට මෙන්න අපේගමේ නිල වෙබ් අඩවිය.) 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-08-16

වැට් බද්ද හා But Vadda

6
සීයට සීයක් ම පිරිසිදුව බිස්නස් කරන්නට පුළුවන්දැයි මම නො දනිමි. බොහෝ දෙනෙකු කියන්නේ දූෂිත දේශපාලකයන් ය කියා ය. එහෙත්, මා නම් සිතන පරිදි උන්ට වඩා රජයේ ඉහළ නිලධාරීහු දූෂිත ය. මන්ද, ඔවුහු වයස අවුරුදු 60 දක්වා ම අඛණ්ඩව දූෂිතබව නඩත්තු කරති. 

ලංකාවේ ජනතාව ද පට්ට දූෂිත ය. එහෙත්, හැසිරෙන්නේ මාර පිරිසිදු වගේ ය. 

බිස්නස්කාරයෝ සාමාන්‍යයෙන් හොරු ය. හේතුව, හරියට ම හරියට ආදායම් බදු ගෙවන බිස්නස්කාරයෝ නැත. එක අතකට ආදායම් බදු වංගු ගහන එක ගැන පුදුම විය යුතු නැත. හේතුව, ජනතාව බදු ගෙවන සල්ලිවලින් සිදු වන්නේ දේශපාලකයන් හා රජයේ සේවකයන් ආතල් ගන්නා එක ය. ඒ ගමන් ඔවුහු බදු ගෙවන මිනිසුන්ගේ ඔලුවට අත හෝදති. 

බිස්නස්කාරයන් ගහන වංගු ගැන තවත් බිස්නස්කාරයකු වන මුදල් ඇමති රවි කරුණානායක හොඳින් දනියි. වැට් බද්දට එරෙහිව විරෝධතාවලට නායකත්වය දුන් බිස්නස්කාරයන්ගේ කඩ සීල් වන්නේ ඒ නිසා ය. තමන්ගේ තොග ලබා ගත් විදිය පැහැදිලි කරන්නට බැරි වීම නිසා ඔවුන් ඒවා හොරෙන් ආනයනය කළ බවට රේගු පනත යටතේ චෝදනා නඟා තිබේ. එය බොරුවක් නො වේ. ඒ ගේම් ගැන දැන් මේ වැඩේට විරෝධය පළ කරන රේගු නිලධාරීන්ගේ සංගමය විස්තර ඇතුව දන්නවා ය. 

බිස්නස්කාරයන් ආණ්ඩුවට එරෙහිව උද්ඝෝෂණය කරන්නට යන එක බස්කාරයන් පොලිසියත් එක්ක ඇරගන්නවා වැනි ය. ලංකාවේ බස් කර්මාන්තය කියන්නේ ම නීති උල්ලංඝනය කිරීමට ය. පොලිසියට ඕනෑ නම් ඕනෑ ම බස් එකකට නඩු දුසිමක් විතර දමන එක සිම්පල් වැඩකි. 

වැට් බද්ද සම්බන්ධ බිස්නස්කාරයන්ගේ උද්ඝෝෂණ මර්දනය කරන්නට ආණ්ඩුව අරගෙන ඇත්තේ එහෙම කෙවිටකි. (අපට මොකද අපි දසසිල් උපාසක - ඉබ්බන්නේ පුච්චන්නේ අනෙක් පිට)

අප ද වැට් හා වෙනත් සියලු බදුවලට විරුද්ධ ය. එහෙත්, රාජ්‍යය බිඳ දමනවාටත් විරුද්ධ ය. 

බදු අඩු කරන්නට ඇත්තේ එක ම ක්‍රමයකි. ඒ දේශපාලකයන්, රජයේ නිලධාරීන්, රජයේ සේවකයන්, රජය සමග කොන්ත්‍රාත් කරන්නන් හා මහජනතාවගේ බදු මුදල් හා අනාගත පරම්පරා උගසට තබා ගන්නා ණය මත යැපෙන සෙසු මළ පෙරේතයන් හා හිඟන්නන් සංඛ්‍යාව අවම කිරීමයි. 

ඒක කරන ක්‍රම හරියට කියන ඕනෑ කෙනෙකු සමග වැට් බද්දට එරෙහිව පමණක් නොව මේ ආණ්ඩුව විතරක් නොව රාජ්‍යය ද පෙරළා දැමීමට අපිත් අත් දෙක ම උස්සන්නෙමු. 

හැබැයි ක්‍රමය පැහැදිලිව කිව යුතු ය. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-08-15

Did Sri Lanka throw away an Olympic medal in 1976?

20
In 1976, K.B. Rathnayaka was the Minister of Sports of Sri Lanka. Julian Grero was the president of the National Olympic Committee and Shirley Illesinghe was the chef de mission.

Must these names be written in Sri Lanka's history with due dishonour as the major officials who denied Sri Lanka an apparent Olympic medal in 1976 at Montreal? The answer depends on the balance of the levels of patriotism and nationalism in your blood.

They were alleged to be the men behind successfully upsetting Sellapuliyage Lucien Benedict Rosa aka S.L.B. Rosa winning a medal in Montreal Olympics in 1976.

View Rosa's performances here >>

Rosa's story has been written by many writers. This is a story which reveals the names of the 'villains' too who are accused of cutting off an Olympic medal for Sri Lanka, according to Rosa and many other Sri Lankan sports writers.

Sri Lankan marathon legend S. L. B. Rosa said to media he had had no ambition to compete under the Olympic flag when the country pulled out of the 1976 Montreal Olympics. It was an apparent option before him. He could run under the Olympic flag instead of a country flag. But Rosa said that the Sri Lankan official who was present there had filed objections against such a move.

The official who was so firm in the government's decision to boycott Olympics even to the length to prevent anyone except himself participate in the event was Shirley Illesinghe. Can we blame him for that? Sri Lanka was hosting the summit of Non-aligned Movement a month later in Colombo. Rosa was to run in Montreal Olympics in July 1976. Sri Lanka was elected to the chair of the Non-Aligned Movement in August. The country was full throttle in preparations for the summit.

Actually, Sri Lanka's expressed decision to boycott 1976 Montreal Olympics which rationalized denying Rosa the chance to run for an apparent medal for Marathon was controversial. Why on earth the Sri Lankan chef de mission Shirley Illesinghe had been there flying Sri Lankan flag high if the country actually boycotted Olympics according to a collective decision of 22 countries of the Non-Aligned Movement? The boycott was organised by Tanzania to protest the facts that the New Zealand rugby team had toured apartheid South Africa and that New Zealand was scheduled to compete in the Olympic Games. Rosa says the African countries that actually boycotted had neither hoisted their flag nor sent officials to Montreal.Was Illesinghe on an Olympicnic like the Sri Lankan train to Rio these days?

In fact Rosa had more chance of winning an Olympic medal thanks to the boycott of Africans who were the top long distance runners. In 1976, Sri Lanka was so close yet so far from an Olympic medal in 1976.

S.L.B. Rosa was a village boy from Ampitiya, Kandy and educated in a humble Christian school in Kandy. His father died when he was four years old. His mother brought up the boy and he excelled in athletics as a long distance runner after he joined Army Engineers' Corps. His emergence marked with defeating R.J.K. Karunananda in 5000 meters in National Championships of 1965. Karunananda received a standing ovation at 1964 Tokyo Olympics due to the courage he showed ending the 10,000 meters as last man, even after a full round lead from his nearest competitor.

Rosa established a new Asian Games record for the 10,000 metres with timing of 29 minutes - 55.6 seconds. He won the 5,000, meters with timing of 14 minutes. 32.2 seconds. His 10,000 meters timing was bettered by only five Olympic champions at that time. It was 1970 Asian Games in Bangkok. He represented 1972 Munich Olympics and practiced hard targeting a medal in Marathon. By then, he was a student of University of Wisconsin Park, USA.

Analyzing the performances of Rosa and the numerous victories he had achieved in USA, Lalith Gunawardena in his 2004 book ‘Visikala Olympic Padakkama Rosa’ (Rosa the thrown away Olympic medal) suggests that Rosa had a good chance of winning a medal in Montreal.

Rosa established a new Sri Lanka record in Japan, months before the Montreal Olympics. His time of two hours 14 minutes and 31 seconds placed him 11th at the Fukuoka Marathon, which was considered the world’s top marathon at that time.

‘The Island’ claimed on July 18, 2012, it had in its possession a copy of a draft of a letter believed to be sent by the Sri Lankan official at Montreal to the International Olympic Committee authorities, preventing Rosa from competing in the Olympics. The newspaper described the incident in its report like this:

The letter, addressed to an IOC official, clearly states that Rosa should not be allowed to participate in the marathon, as an entry from Sri Lanka. It also clearly states that the Sri Lankan Olympic Committee will not be responsible as regards his stay in the Olympic Village.

As it transpired in the letter, the country had entered Rosa as its participant for the marathon earlier and had withdrawn same on July 7.

That was 10 days before the Games proper started. The Montreal Olympics was held from July 17 to August 1.

The Sri Lankan official at the Montreal Olympics had seconded its earlier decision to withdraw the entry via the letter dated July 23, which was just a week before the marathon. The marathon was held on July 31.

The 1976 Olympics marathon was won by Waldemar Cierpinski of East Germany, and USA’s Frank Shorter, with whom Rosa had run several races in the USA won the silver, finishing 50 seconds behind the winner.


Did Sri Lanka actually throw away an Olympic medal in 1976?

Was it wrong from the part of Sri Lanka government to maintain its dignity in international relations as the would-be chair of the Non-Aligned Movement without betraying a common struggle for the sake of an Olympic medal?

But wasn't it fair from the part of Rosa to question why he who was in Montreal under US sponsorship was not allowed to run under Olympic flag?

1976 summit of Non-Alignment Movement was the first international conference hosted by Sri Lanka and it took the island's name to the world. For the past 40 years, we have been reaping its outcome indirectly in tourism, commerce, industry and many other sectors. But we had to wait for 24 years more to win the Olympic medal we missed then.

Was the politics in 1976 worth more than an Olympic medal? Even after 40 years, I have no answer.

- Ajith Perakum Jayasinghe
Read More »

2016-08-14

සන්නස්ගල, දෙරණ, අජිත් ගලප්පත්ති හා ලංකාවේ විචාර කලාව

13
අජිත් ගලප්පත්තිගේ කීර්ති නාමයට හානි වන අන්දමින් අපහාසාත්මක ලෙස කටයුතු කිරීම නිසා දෙරණ රූපවාහිනියට හා උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගලට රු. ලක්ෂ 25 බැගින් වන්දි ගෙවීමට සිදු වී තිබේ.

මෙයට හේතු වී තිබෙන්නේ ගලප්පත්තිගේ විචාරයකි. ගලප්පත්ති කිසිදු ගුරුකුලයක් හෝ දෘෂ්ටිවාදියක් හෝ වෙනුවෙන් විශේෂයෙන් පෙනී සිටින්නෙකු නො වේ. අප දන්නා පරිදි හේ ස්වාධීන විචාරකයෙකි. මෙම සිදුවීම පිළිබඳ ලංකා ඊ නිව්ස් වෙබ් අඩවියේ පළ වූ විස්තරය මෙසේ ය:

විත්තිකාර සන්නස්ගල මහතා 2003 දී නිෂ්පාදනය කළ ‘තනි තටුවෙන් පියාඹන්න' චිත්‍රපටිය පිළිබඳ විචාරයක් මාධ්‍ය වෙත යැවීම සඳහා තමා වෙත එවන්නැයි එහි නිෂ්පාදක සන්නස්ගල හා අධ්‍යක්ෂ අශෝක හඳගමගේ අත්සනින් යුතුව 2003 ජනවාරි 25 දිනැති ලිපියක් අජිත් ගලප්පත්ති වෙත ලැබී ඇත.

ස්වාධීන විචාරකයකු ලෙස ඔහු තම විචාරය 2003 ජනවාරි 31 දිනැති ‘දිණමිණ‘ පුවත්පතෙහි පළ කොට ඇත. පසුව එම විචාරයෙහි එක් වාක්‍යයක් එහි අර්ථය සපුරා වෙනස් වන අයුරින් විකෘති කොට අනවසරයෙන් ප්‍රචාරක පත්‍රිකාවක මුද්‍රණය කොට ප්‍රසිද්ධ කිරීම සම්බන්ධව එහි නිෂ්පාදක සන්නස්ගල මහතාගෙන් ‘360‘ වැඩසටහන ප්‍රශ්න කර ඇත. ගලප්පත්ති විචාරයක් ලිවීම සඳහා 2003 මාර්තු මාසයේ දී තමාගෙන් මුදල් ඉල්ලූ බව එහිදී සන්නස්ගල මහතා පවසන ලදී.


මෙයින් ගලප්පත්තිට බලවත් අපහාසයක් සිදුවී යැයිද ඔහු සමාජයේ යම් ආකාරයක පහත් තත්වයකට පත් වුණු බවත් අධිකරණයට අනාවරණය වන බවත් අධිකරණය දුන් නඩු තීන්දුවෙහි දැක්වේ.


සිනමා විචාරකයකු ලෙස කටයුතු කරන පැමිණිලිකාර අජිත් ගලප්පත්ති ස්වාධීනව කටයුතු කරන විචාරකයකු නොවන බව ඒත්තු ගැන්වීමට සන්නස්ගලගේ මෙම ප්‍රකාශය හේතු වන බවත්, අජිත් ගලප්පත්තිගේ විචාර කියවන පුද්ගලයින් තුළ එම විචාර ස්වාධීන විචාර ද යන ප්‍රශ්නයක් මතු විය හැකි බවද අධිකරණය තීන්දු කර ඇත.


මෙම නඩු තීන්දුව ඇසුරෙන් වැදගත් කරුණු කීපයක් මතු වේ. විචාරය යනු කුමක් ද? විචාරය හා ප්‍රචාරය එකිනෙකින් වෙනස් වන්නේ කොතැනින් ද?

විචාරය යනු කුමක් ද යන්න හඳුනා ගැනීම වඩා සංකීර්ණ ය. ලංකාවේ ඇතැම් දේශපාලනාගමික ගුරුකුලවලට අනුව විචාරය යනු ඔවුන් අනුදත් දැනුම් පද්ධතියකට අනුකූලව කරනු ලබන කියවීම් පමණ ය. ඒ අනුව, සාමාන්‍ය රසිකයන් තබා අජිත් ගලප්පත්ති වැනි පිළිගැනීමක් ඇති විචාරකයන් විසින් ලියනු ලබන විචාරයන් ද විචාර නො වේ. ලංකාවේ සිනමා විචාරයෙහි සමාරම්භකයකු ලෙස කීර්තියට පත් ජයවිලාල් විලේගොඩ වැන්නකු පවා ඔවුන්ගේ මිනුම් දඬු අනුව විචාරකයකු නො විය හැකි ය.

එහෙත්, විචාරය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ ආකල්පවලින් පෙන්නුම් කරන්නේ අන් කිසිවක් නොව, ඔවුන් තමන් අනුයන ව්‍යූහවාදී, පශ්චාත් ව්‍යූහවාදී, පශ්චාත් නූතනවාදී ඈ න්‍යායික ධාරාවන් පවා හරි හැටි තේරුම් නො ගත් ගිරවුන් පිරිසක් බවයි.

අප නව න්‍යායික විචාර ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නැත. එහෙත්, කලාව තුළ පැවතිය යුත්තේ න්‍යායික විචාරය පමණක් නො වේ. නව න්‍යායන්ට අනුව ගත්තත් සෑම කියවීමක් ම විචාරයකි. ලංකාවේ ඊනියා නව න්‍යාය ගුරුකුලවල හා මාක්ස්වාදී ගුරුකුලයේ සාහිත්‍ය විචාරකයෝ අප වැනි සාමාන්‍ය බ්ලොග්කරුවන් කලා කෘතියක් ගැන රසවින්දනයක් ලියූ විට අපට තර්ජනය කරන හා අපහාස කරන තැනකට පවා පත් වූ හ. එය පාඨකයා කෘතිය ගැන කතා කිරීම වළක්වන ත්‍රස්තවාදයක ස්වරූපය ගෙන තිබේ.  

නිදසුනක් ‍ලෙස, 2015 වසරේ ලියැවුණ නවකතා අතරින් දැන් ස්වර්ණ පුස්තකවලට නම් වී තිබෙන ඇතැම් කෘති හා පසුගිය සමයේ අප කතා බහට ලක් කළ සුරේඛා සමරසේනගේ ‘මේ කතාව' වැනි කෘති සසඳා බලන්න. සුවර්ණ පුස්තකයෙන් කපා හරින ලද සමන් වික්‍රමආරච්චිගේ අසන්ධිමිත්තා නවකතාව රස විඳින්නට අපට අවශ්‍ය වූ මුත් මෙතන ඇවිත් එක එකා කියූ කතා සමග අප කල්පනා කළේ එවැනි විචාරක තගෙකුගේ නවකතාවක් වෙනුවෙන් අප එක එකාගෙන් බැනුම් අසන්නේ කුමට ද යන්නයි. එහෙත්, අප නම් සිතන්නේ අසන්ධිමිත්තා යනු සම්මාන සඳහා නිර්දේශ වී තිබෙන නවකතාවලට වඩා උසස් කෘතියක් බවයි. 

න්‍යාය වන්දනාකරුවන් විසින් ඇත්තෙන් ම කර තිබෙන්නේ විචාරය හුදී ජනයා වෙතින් ඈත් කර දැමීමයි. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අද වන විට පොදු ජන රුචිකත්වය තවත් පිරිහී තිබේ. පත්තිනි දින සීයක් ප්‍රදර්ශනය වීම නිමිත්තෙන් එහි අධ්‍යක්ෂවරයා වන සිංහල මහාචාර්යවරයකු වන සුනිල් ආරියරත්න පවසන අදහසකින් මේ තත්වය තේරුම් ගත හැකි ය.

පත්තිනි ලද විචාරක ප්‍රතිචාර වලින් සියයට අනූපහක්‌ම සාධනීය නෑ. මට දිනපතා ඊ.ඒ.පී සමාගමෙන් ආදායම් වාර්තා ලැබෙනවා. ලංකාවේ ප්‍රධාන පෙළේ ජාතික පුවත්පත්වල 'පත්තිනි' සම්බන්ධව නිර්ධය විචාර පළවූ දිනට පසුදින ආදායම් වාර්තා නිර්ක්‍ෂණය කරද්දී චිත්‍රපටයට එක රුපියලක හෝ බලපෑමක්‌ කරන්නට එම විචාරකයන් සමත් නොවූ බව මට ප්‍රතක්‍ෂ වුණා. බොහෝ කලකට ඉහතදී ජයවිලාල් විලේගොඩ, කරුණාසේන ජයලත්, රෙජී සිරිවර්ධන, ඒ. ඡේ. ගුණවර්ධන, බෙනඩික්‌ට්‌ දොඩම්පෙගම වැනි විචාරකයන්ට චිත්‍රපටයක්‌ ඔසොවා තබන්නටත්, චිත්‍රපටයක්‌ වානිජමය වශයෙන් අසාර්ථක කරන්නටත් හැකියාවක්‌ තිබුණා. මට මතක්‌ වෙනවා මහාචාර්ය සරච්චන්ද්‍රයන් දිනමිණට ලියූ ගම්පෙරළිය විචාරය. "ගම්පෙරළිය" පොදු රසිකයා වෙත වගේම සම්භාව්‍ය රසිකයා වෙත ගෙන යන්නටත් සරච්චන්ද්‍රයන්ගේ එම විචාරය සමත් වුණා. 
- සුනිල් ආරියරත්න, දිවයින පුවත්පත 

මෙම තත්වයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අද වන විට නවකතාව වැනි ක්ෂේත්‍රවල ජනතාවට බලපෑමක් වන විචාරය බවට පත් වී තිබෙන්නේ ස්වර්ණ පුස්තක වැනි සම්මාන උළෙලවල නිර්දේශයයි. හතරවරං සාහිත්‍යකරුවන් යයි සිතා සිටින සම්මානලාභී ලේඛකයන් ලොසින්ජරවලට රණ්ඩු වන පොඩි ළමයින් සේ සම්මානවලට ගහ බැන ගන්නේ ඒ නිසා ය. විචාර යයි ලියවෙන පල් හෑලි සාමාන්‍ය රසිකයන් නො කියවන්නේත්, ඒවායින් පොදු ජන රුචිකත්වය අංශු මාත්‍රයකින්වත් ඉහළ නො යන්නේත් මේ තක්කඩි පණ්ඩිතමානී විචාරය නිසා ය. 

විචාරය යනු පාඨකයාට කෘතිය රස විඳීම පහසු කරන වියමනක් මිස රසවින්දනය එපා කරන, විචාරකයා දන්නා දේවල පට්ටංදරයක් නො විය යුතු ය. 

අනෙක් කාරණය වන්නේ විචාරය හා ප්‍රචාරය අතර තිබෙන සම්බන්ධයයි. විශේෂයෙන් ම මෙම නව න්‍යායයන් පදනම් කර ගත් විචාරකයන්ගේ විචාරක චර්යාව නිරීක්ෂණය කර බලන්නැයි අපි ඔබෙන් ඉල්ලා සිටිමු. මොවුන් විචාර ලියා ඇති කෘති මොනවා ද? ඒවාට පමණක් ඔවුන් විචාර ලියා තිබෙන්නේ ඇයි? ඒ පසුපස තිබූ හේතු හුදෙක් ම බුද්ධිවාදී කාරණා පමණක් ද? 

නිදසුනක් ලෙස මම එක් කරුණක් කෙරෙහි ඔබගේ අවධානය යොමු කරමි. රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ආධාර යටතේ කර ඇති නිර්මානවලට මොවුන් වැඩිපුර විචාර ලියා තිබේ ද නැද්ද යන්න අධ්‍යයනය කර බලන්න. 

උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගල විසින් අජිත් ගලප්පත්ති සම්බන්ධයෙන් කියන ලද, උපුල්ට ඔප්පු කරන්නට බැරි වූ කාරණය වන විචාර ලියන්නට මුදල් ඉල්ලුවා ය කියන කාරණය වෙනත් සංදර්භයන් තුළ ඇත්ත යයි නො සිතන්නට සාධාරණ හේතු තිබේ ද? 

ලංකාවේ බොහෝ විචාරකයන් යයි කියන අය පෙනී සිටින තරම් අහිංසක ද? සද්භාවයෙන් යුතුව කටයුතු කරන්නෝ ද? වෙළඳපොළ විරෝධීන් යයි කියන අය තමන් වෙළඳපොළේ අලෙවි කර ගන්නේ නැද්ද? 

ඔවුන් තෝරා ගත් කෘති වෙනුවෙන් පමණක් විචාර කරන්නේ ඇයි? විචාරය සඳහා කෘති තෝරා ගැනීමේ තමන්ගේ පදනම විවෘතව පැහැදිලි කරන්නට ඔවුන්ට හැකියාවක් තිබේ ද? දැන හැඳුනුම්කම, මිතුරුකම, මුදල් ගනුදෙනු, ලිංගිකත්වය, සමාජ ගනුදෙනු ආදියෙන් තොරව, හුදෙක් ම කෘතිය පමණක් සැලකිල්ලට ගනිමින් කරන විචාර කලාවක් ලංකාවේ තිබේ ද? 

විචාරය ද බොහෝ දුරට ප්‍රචාරයක් වන නිසා කලා කෘතියක් අලෙවි කිරීමෙන් ලාභ ලබන සන්නස්ගල වැනි නිෂ්පාදකයෙක් විචාරකයකුට ඔහුගේ මහන්සිය ගෙවන එක වැරදි යයි අපි නො කියමු. එහෙත්, විචාරකයන් යයි කියන අය මුදලට, බලයට, ලිංගිකත්වයට, කීර්තියට ආදී කාරණාවලට ගිජුව ව්‍යාජ විචාර සිදු කරනවා නම් එය කෙතරම් නිවැරදි ක්‍රියාවක් ද? 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-08-13

මේ බ්ලොගය ලියන්නාගේ ආශාවේ වස්තුව කුමක් ද?

9
අප මෙම බ්ලොගයෙන් කරන කාර්යය ප්‍ර‍ශ්න කරන අය නඟන ප්‍ර‍ශ්නයක් පරිකතාකරුවකු විසින් වඩා සංයුක්ත ලෙස මෙසේ වදන්ගත කර තිබෙනු දුටුවා.

ලංකීය සමාජ-දේශපාලන සංස්ථාපිතයේ අධිපති සංරචකයන්ට එරෙහි ව මතුගම අජිත් පැරකුම් ජයසිංහයන් නඟන විවේචනය විෂයනිශ්‍රිත කියවීමක් ද? නැත හොත් එකී විවේචනය තමාට (ජයසිංහයනට) අහිමි වූ ආශාවේ වස්තුවේ අනෙකාගේ (එනම් එම වස්තුවෙන් අනෙකා ලබන) ප්‍රමෝදය කෙරෙහි පසමිතුරු වන පුද්ගලනිශ්‍රිත කියවීමක් ද?

(මේ ප්‍රශ්නයේ තිබෙන මතුගම, ජයසිංහයන් ආදී කෑලි එය ලියපු පුද්ගලයාගේ අහිමි වූ ආශාවේ වස්තුවෙන් මා ලබන ප්‍රමෝදය කෙරෙහි ඇති පසමිතුරුකමකින් භාවිතා කරන වදන් විය හැකි ඒවා මිස මට කිසිදු ගෞරවයක් දැක්වීමට භාවිතා කරන ඒවා නොවේ.)

මේ ප්‍රශ්නයට මා උත්තර දිය යුතු ද? දැන් මා දත කාගෙන, මගේ මුළු ජීවිත කාලය ම විශ්ලේෂණය කරමින් මෙය පුද්ගලනිශ්‍රිත කියවීමක් නොව, විෂයනිශ්‍රිත එකකැයි ඔප්පු කිරීමට පිළිතුරු දෙනවා ය හිතන්න. එහෙම උත්තර දුන්නත් ඔබ එය පිළි ගන්නවා ද? ඔබට ඉතා සරළව කියන්නට පුළුවන් ඕකා කියන්නේ බොරු ය කියන වචන තුන.

ඒ නිසා මා ලියන්නට යන්නේ ප්‍ර‍ශ්නයට පිළිතුර නෙමෙයි. ප්‍ර‍ශ්නය ගැනයි. මෙවැනි ප්‍ර‍ශ්න මතු වන සංදර්භය ගැනයි.

ආශාවේ වස්තුව හෙවත් object of desire යන මනෝ විශ්ලේෂණය හා සම්බන්ධ ලකාන්ගේ objet petit a කියන සංකල්පය මෙතැනට සම්බන්ධ කර ගන්නේ මොකට ද? අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ ලියන්නේ ඔහුට අහිමි වූ ආශාවේ වස්තුවේ අනෙකා (එනම් එම වස්තුවෙන් අනෙකා ලබන ප්‍රමෝදය) කෙරෙහි පසමිතුරුකමකින් ද? හිනා යන කාරණය නම්, මේ ප්‍ර‍ශ්නය අජිත් පැරකුම් ජයසිංහගෙන් ම ඇසීමයි. එය කවර නම් භූත මනෝ විශ්ලේෂණයක් ද?

මනෝ විශ්ලේෂණය සායනිකව හෝ විචාරයෙහිදී හෝ යොදා ගත යුත්තේ මෙවැනි ගොන් ප්‍රශ්න ඇසීම සඳහා ද? අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ මානසික රෝගියකු යයි සිතන්න. දැන් මේ ශ්‍රී ලාංකික මනෝ විශ්ලේෂක වෙදුන් රෝගියාට කියන්නේ මෙවැනි එකකි. ඔබගේ රෝගය හා එයට හේතුව වහා විග්‍රහ කරන්න. එය කළ හැකි නම් රෝගියා වෙදකු ළඟට එන්නේ කුමට ද? ලංකාවේ සිටින මනෝ විශ්ලේෂකයන් වනාහි මෙවැනි රෝගීන් පිරිසකි.

ඔවුන්ගේ රෝගීභාවය පිළිබඳ උදාහරණයක් මෙසේ දැක්විය හැකි ය. මේ න්‍යායාචාර්යවරුන් සමහර දෙනෙක් දැන් සයිටම් විරෝධීන්, උග්‍ර වෙළඳපොළ විරෝධීන් වී තිබෙනවා. දැන් මේක අපි කොහොමද මේ ආශාවේ වස්තුව පිළිබඳ සංකල්පයෙන් විග්‍රහ කරන්නෙ? මේ අයට තිබෙන්නේ නිදහස් අධ්‍යාපනය තුළ තමන්ට අහිමි වුණ දෙයකින්, වෙනෙකෙකු ලබන ප්‍රමෝදය සමග පසමිතුරුකමක් ද? 

සයිටම් විරෝධයෙන් ගොඩ යන පාර හොයන ලකාන් හුකාන් විශේෂඥවරුන්ට තමන්ව ම මේ ආකාරයෙන් විශ්ලේෂණය කර ගත හැකි ය. එහෙත්, අප නම් එහෙම කියන්නේ නැත. එයට හේතුවක් තිබේ. ලෝකයේ analyses (විශ්ලේෂණ) ඇත. The analysis (ඒක තමයි විශ්ලේෂණ) කියා එකක් නැත. සත්‍යයන් ගැන ද කියන්නට තිබෙන්නේ එය ම ය.  

ඒක එහෙම වුණාට, විශේෂයෙන් ම වාමාංශික ලක්ෂණ සහිත ලාංකික දේශපාලන ක්‍රියාකාරිකයන් දැනුම භාවිතා කරන්නේ මොකට ද? ඔවුන් ඉතාම අමුවෙන් දැනුම ආධිපත්‍යය සඳහා මෙවලමක් විදියට භාවිතා කරන්නට උත්සාහ කරනවා. ඒ වෙනුවෙන් ඔවුන් කරන්නේ අතේ දුරින් සිටින කාව හෝ අල්ලා පතුරු ගැසීම සඳහා දැනුම භාවිතා කිරීමයි.

මෙහි විහිළු ම ස්වරූපය දකින්නට ලැබෙන්නේ පීඩිතයන් අතර පැතිර තිබෙන නිහඬතාවේ සංස්කෘතිය බිඳ දමන්නට පාවුලෝ ෆ්‍රෙයරි විසින් ගෙන එන ලද පීඩිතයන්ගේ ශික්ෂණ ශාස්ත්‍ර‍ය පවා මේ ඊනියා පඬිවරුන් විසින් පීඩිතයන් මත බලය පිහිටුවීම පිණිස දැනුමක් ලෙස භාවිතා කරන ආකාරය දක්නට ලැබීමයි.

ඇත්තෙන් ම දැනුම කියන්නේ මොකක් ද? දැනුම යනු යථාර්ථයේ කිසියම් අංගයක් පිළිබඳ අවබෝධයකි. එය ගොඩනගා ගනු ලබන්නේ යථාර්ථය මත තර්කය භාවිතා කිරීමෙනි. පාවුලෝ ෆ්‍රෙයරිට අනුව දැනුම මතු වන්නේ නවෝත්පාදනයෙන් හා නැවත නවෝත්පාදනයෙන් ද, මිනිසා විසින් ලෝකය තුළ, ලෝකය සමග හා එකිනෙකා අතර විවේකයකින් තොරව, නොඉවසිල්ලෙන්,  දිගින් දිගට ම, බලාපොරොත්තු සහගතව ප්‍රශ්න කිරීම තුළිනි. ප්‍රැක්සිස් යන්නෙන් පාවුලෝ ෆ්‍රෙයරි අදහස් කළ, පුද්ගලයන්ට මිනිසුන් වීම සඳහා අවශ්‍ය ප්‍රායෝගික අරගලයේ අපි නිමග්නව සිටිමු.

කියවීම යනු අකුරු මත ඇවිදීම නොව එහි ආත්මය ග්‍රහනය කර ගැනීම බව පාවුලෝ ෆ්‍රෙයරි පැවසුවා. පීඩිතයා අවධානය යොමු කළ යුත්තේ  පුද්ගලයා හා සමාජය තුළ දැනුම විසින් ඇති කරනු ලබන වෙනසට මිස පැරණි ක්‍ර‍මයට දැනුම තැන්පත් කර ගැනීමට නොවේ. 

මෙම බ්ලොගය ඉතා පැහැදිලිව දේශපාලන අරමුණක් වෙනුවෙන් කරන අරගලයක්.  අප පෙනී සිටින්නේ පීඩිත ජනයාගේ යහපත පිණිස මිස දෘෂ්ටිවාදයන්ගේ ආධිපත්‍යය වෙනුවෙන් නො වේ. අප දෘෂ්ටිවාදයන් නිකම් ආවාට ගියාට තෙපළන, ප්‍රායෝගික නො වන ගිරවුන් හා ඔවුන් සමාජය මත පිහිටුවන්නට උත්සාහ කරන දැනුමේ ආධිපත්‍යය අනුකම්පා විරහිතව ප්‍රශ්න කරන්නේ ඒ නිසා ය. අපගේ උපායමාර්ග තීරණය වන්නේ ද එසේයි. අප මනෝරාජිකයන් නො වන, මහ පොළවේ ජීවත් වෙමින් පීඩිතයන්ගේ ප්‍ර‍ශ්න සමග පොරබදමින් ඔවුන්ගේ ජීවිත අංශු මාත්‍ර‍යකින් හෝ යහපත් කරන්නට දේශපාලනය කරන අය මිස, පෞද්ගලික බලයන් ගොඩනගා ගැනීමේ අභිලාෂයක් අපට නැත.

දැනුම වඳුරන් අත දැලිපිහි වෙලා තියෙන එක ගැන කණගාටුයි. මෙතන ඇවිත් මා මෝඩයකු බව ඔප්පු කිරීමට වලිකන විප්ලවවාදී ප්‍රාඥයන්ට කිව යුත්තේ අනුන්ට මෝඩයකු යයි කියන විප්ලවවාදියා තරම් මෝඩයකු තවත් නැති බවයි. විප්ලවවාදීන් තුළ දැනුම සම්බන්ධයෙන් තිබිය යුතු විනය නො දැනුම ලෙස සලකන බුද්ධිමතුන් ගැන අනුකම්පා කිරීම හැර වෙන කරන්නට දෙයක් නැත. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-08-12

රාජ්‍ය විරෝධී සහෝදරත්වය අබියස පුරවැසි ව්‍යාපාරය

22
පොහොසත්, දුප්පත් සියලු පංති සූරාකන්නේ රජයයි. එය කළු හා සුදු මිනිසුන් ද, කම්කරුවා හා ව්‍යාපාරිකයා ද එක ලෙස සූරා කයි. අප සියලු දෙනාගේ ජීවිත කාලකන්නි කරන්නේ රජයයි. මානව වර්ගයාගේ පොදු සතුරා රජයයි. (මරේ නිව්ටන් රොත්බාර්ඩ්) 
ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි පුරවැසි බලය සමග සියලු ගනුදෙනු අවසන් කර ඇති බව ප්‍රකාශ කර තිබේ. 

ඔහුට මේ වන විට සයිටම් ප්‍රශ්නය වඩා වැදගත් වී තිබේ. ලංකාවේ පුරවැසි ක්‍රියාකාරකම්වල ලිට්මස් පරීක්ෂාව සයිටම් හෙවත් පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාල ප්‍ර‍ශ්නය බව ඔහු පවසයි.

පුරවැසි බලයේ නායක දෙපළක් වන ගාමිනී වියන්ගොඩ හා දඹර අමිල හිමි පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාල අධ්‍යාපනයට පක්ෂව අදහස් දක්වන රැස්වීමකට සහභාගි වීම නිර්මාල් සහ පුරවැසි බලය අතර සම්බන්ධය බිඳී යාමට ආසන්න හේතුව ලෙස සැලකිය හැකි ය. 

මෙම සිදුවීම අනිවාර්යයෙන් සිදු විය යුතුව තිබුණු ඉතා වැදගත් සිද්ධියකි. එය පුරවැසි ව්‍යාපාරයට බැරෑරුම් තීරණයක් ගැනීමට අවස්ථාව ලබා දෙයි.

පුරවැසි බලය යනු පැහැදිලි ව්‍යූහයක් තිබුණු සංවිධානයක් නො වේ. එය වනාහි 2015 ජනවාරි 8 වෙනස සඳහා ඉවහල් වුණ පුරවැසි ක්‍රියාකාරකම්වල කිසියම් ඉදිරි ප්‍රකාශනයක් පමණි. මා මෙය සරළ උදාහරණයකින් පැහැදිලි කරන්නම්. 

මෙම බ්ලොගය ලියන මා මෙම පුරවැසි ක්‍රියාකාරිත්වය දිගින් දිගට ම අගය කර තිබේ. මා ජීවත් වන මතුගම ප්‍රදේශයේදී අපි වරක් පුරවැසි පවුර නමින් රැස්වීමක් පවා සංවිධානය කළෙමු. පුරවැසි බලයේ නායකයන්ට ද අපි ආරාධනා කළෙමු. එවැනි රැස්වීමක් හොරණදී ද පැවැත්විණි. එම සංවිධාන නාමයන් ද මූලික වශයෙන් ක්‍රියාකාරිත්වයන් මිස ආයතනගත සංවිධාන නො වේ. අපි ඒ බව ඒ රැස්වීම්වලදී ද පැවසුවෙමු. 

2015 ජනවාරි 8 වෙනස හා සම්බන්ධව බොහෝ පුරවැසි ක්‍රියාකාරිත්වයන් දක්නට ලැබිණි. සාධාරණ සමාජයක් සඳහා ව්‍යාපාරය, වීදියේ විරෝධය, අලුත් පරපුර ආදිය උදාහරණ ලෙස සැලකිය හැකි ය. පුරවැසි ව්‍යාපාරය මේ ක්‍රියාකාරකම් සමග එක්ව කටයුතු කළමුත් ඒවා තමන්ට නායකත්වය දෙන ආයතන ලෙස සැලකුවේ නැත. විවිධ නම් යටතේ පවත්වන ලද රැස්වීම් හා වෙනත් ක්‍රියාකාරකම්වලට සහභාගි වූයේ කවුරුද යන්න අධ්‍යයනය කර බැලුවහොත් මෙය පැහැදිලි කර ගත හැකි ය.

මා පෙන්වා දෙන්නට උත්සාහ කරන්නේ මෙයයි. ලංකාවේ පුරවැසි ව්‍යාපාරයක් තිබේ. පුරවැසි බලය එහි ඉදිරි පෙළ ප්‍රකාශනයකි. එසේ නොමැතිව පුරවැසි බලය නිසා ලංකාවේ පුරවැසි ව්‍යාපාරයක් හැදුණේ නැත. 

සයිටම් ප්‍රශ්නය වැදගත් ම ප්‍ර‍ශ්නය බවට පත් කර ගනිමින් පුරවැසියන් විසින් මුලපුරන ලද අරගලය අවසන් කළ යුතු බවක් අපි නො කියමු. සයිටම් ආයතනය පිළිබඳ ගැටලුත්, විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය සම්බන්ධයෙන් සමාජයේ තිබෙන සංවාදයත් එකක් නො වේ. අධ්‍යාපනය යනු රජය විසින් නොමිළේ පමණක් ලබා දිය යුතු දෙයක් ය යන්න ගතානුගතික රාජ්‍ය ධනවාදී, ජාතික සමාජවාදී අදහසකි.  

අද වන විට සයිටම් දැවැන්ත සමාජ ප්‍රශ්නයක් බවට පත් කරගෙන තිබෙන, ඒ ඔස්සේ සරසවි සිසුන් ප්‍ර‍චණ්ඩත්වය වෙත යොමු කර, දේශපාලනික වශයෙන් ගොඩ යන්නට බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින පිරිස කවුරු ද? සයිටම් මූලික කරගෙන ආණ්ඩු පෙරළීමේ අරගලයක නියැලී සිටින පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය, අන්තර් විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලය, රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය වැනි බලවේග 2015 ජනවාරි 8 වන විට සිටියේ කොතැන ද? 

මෙම බලවේගයට ඇත්තේ වෙනත් උවමනාවකි. එය සරළව මෙසේ කිව හැකි ය. ඔවුන් නියැලී සිටින්නේ රාජ්‍යය බිඳ වැට්ටවීමේ අරගලයකයි. රාජ්‍යය බිඳ වැට්ටීමෙන් ඔවුන් අත්පත් කර ගන්නට බලාපොරොත්තු වන්නේ කුමක් ද යන්න ඔවුන්ට පවා අපැහැදිලි ය. ඒ අතරින් කොටසක් මනෝරාජික සමාජවාදියෝ ය. අවසානයේදී මොවුන් සේවය කරන්නේ හැමදාමත් කළ පරිද්දෙන් ම ප්‍රතිගාමිත්වයට ය. මෙතැනදී නම්, රාජපක්ෂ පවුල ප්‍රමුඛ සොරමුළට ය. මෙම බලවේගය ලංකාව හමුවේ තිබෙන ප්‍ර‍ශ්නය හඳුනාගෙන තිබෙන ආකාරය ම වැරදි ය. ඔවුන් එය ධනවාදයේ අර්බුදයක් ලෙස හඳුනා ගැනීම පිළිබඳ අපට ගැටලුවක් නැත. එහෙත්, විකල්පය වෙනුවෙන් කිසිදු සමාජවාදී යෝජනාවක් හෝ වැඩපිළිවෙලක් ඉදිරිපත් නො කර රාජ්‍යය බිඳ දැමීම සඳහා කරන සටන අවසානයේදී කඩාකප්පල්කාරිත්වයට වැඩි දෙයක් වන්නේ නැත.  

පසුගිය අගෝස්තු 2දා කොළඹදී IMF ණය - උගුලෙන් එලියටද? කබලෙන් ලිපටද? මැයෙන් ආර්ථික ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සදහා සන්ධානය විසින් සංවිධානය කරන ලද සම්මන්ත්‍රණයේදී රාජ්‍ය විරෝධී සහෝදරත්වයේ එක් න්‍යායාචාර්යවරයකු වන අහිලන් කදිරගාමර් පසුගියදා කොළඹදී පැවති සම්මන්ත්‍ර‍ණයකදී රටේ පවතින අර්බුදයට විසඳුම් ලෙස ඉදිරිපත් කළ අදහස සැලකිල්ලට ගන්න. ඊට පෙර සත්‍ය ප්‍ර‍ශ්නය කුමක් ද යන්න වටහා ගත යුතු ය. ලංකාවේ ධනේශ්වර රජය හමුවේ තිබෙන මූලික ප්‍ර‍ශ්නය වන්නේ ලක්ෂ 14කට අධික වන දේශපාලකයන්, රජයේ නිලධාරීන්, රජය සමග කොන්ත්‍රාත් කරන්නන් ආදීන් ඇතුළත් දැවැන්ත මධ්‍යම පංතියක ජීවනෝපාය බවට පත් වී තිබෙන රජයේ අයවැය පරතරය පියවා ගැනීමයි. සරළව කිව්වොත්, රජයේ ආදායම් ඉහළ නංවා ගනිමින්, වියදම් අඩු කර ගනිමින්, ලංකාවේ ආර්ථිකය යට කර දැමීමට ආසන්න ණය බර බේරා ගන්නේ කෙසේ ද යන්නයි. 

මෙන්න අහිලන් කදිරගාමර්ගේ විසඳුම:
මේ ක්‍රියාවලියට මුහුණ දිය හැකි එකම ක්‍රමය ඉල්ලීම් හා අරගල මාර්ගයෙන් ඊට සම්මුඛ වීමයි. උදාහරණයක් විදිහට ආණ්ඩුවේ ආර්ථික ප්‍රතිසංවිධාන වැඩපිලිවෙලට විරුද්ධව සාධාරණ හා සමානාත්මතාවය සහිත ආර්ථිකයක් සදහා වූ අපගේම වූ ඉල්ලීම් අප ඉදිරියට දැමිය යුතුයි.
- අහිලන් කදිරගාමර් (උපුටා ගැනීම: අක්ෂය වෙබ් අඩවිය)


මේ විද්වත්හු මේ අර්බුදය එක එක විදියට විග්‍ර‍හ කරන්නට අති සමර්ථයෝ ය. එහෙත් දැන් අපට ඒ විග්‍ර‍හවලින් තවදුරටත් පළක් නැත. අවශ්‍ය මා විසින් ඉහත දක්වන ලද සරළ ප්‍ර‍ශ්නයට විසඳුම පමණි. 


පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලවලට එරෙහි අරගලයේ කිසියම් ආගමික ස්වරූපයක් තිබේ. එය නිර්මානය වන්නට හේතු කීපයක් ඇත. එකක්, එයට නායකත්වය දෙන බලවේග විසින් 1980 දශකයේ පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලවලට එරෙහි අරගලයේ අත්දැකීම ප්‍රතිනිර්මානය කරන්නට දක්වන කැමැත්තයි. ජයග්‍රහනයෙන් අවසන් වූ මෙම අරගලය විසින් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට ශක්තිමත් පදනමක් සකසා දෙන ලදී. එහෙත්, ඒ නිසා වෛද්‍ය සිසුන් ගණනාවක් ජීවිත පරිත්‍යාග කළ හ.

සමාජයේ ගොඩනැගෙමින් පැවති වෛද්‍ය වෘත්තිය පදනම් කර ගත් ධනකාමී, පාරිභෝජනවාදී මධ්‍යම පංතික ජීවන පරමාදර්ශය සමාජවාදය සමග ගැටගසමින් මධ්‍යම පංතිය තුළ ශක්තිමත් පදනමක් දමා ගැනීමට ජවිපෙට හැකි වුණේ පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලවලට එරෙහි අරගලයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසයි. අද වන විට ජවිපෙ, පෙසප හා වෙනත් මධ්‍යම පංතික කල්ලි, කණ්ඩායම් ගැලවිය නො හැකි ලෙස මෙම මධ්‍යම පංතික පරමාදර්ශ සමග බැඳී තිබේ. ඔවුන්ගේ සමාජවාදී දෘෂ්ටිය සැකසෙන්නේ රාජ්‍යය මූලික කරගෙන ය. දිළින්දන්, පීඩිතයන්, කම්කරුවන් සූරාකන රාජ්‍යයෙන් පැවැත්ම සාධනය කර ගැනීම ලංකාවේ වාමාංශිකයන් විසින් ප්‍රවර්ධනය කරනු ලබන සමාජවාදී ජීවිතයයි. සරළව කිවහොත්, ලංකාවේ වම්මුන්ට විප්ලවය යනු රජයේ රස්සා කරන, රජයෙන් යැපෙන පරපුටු පංතියේ පහළ ස්ථරය වෙත බලය ගැනීමයි. ඔවුන්ගේ රාජ්‍ය විරෝධයේ, ක්‍රම විරෝධයේ අරමුණ එයයි.

වෛද්‍ය වෘත්තිය පදනම් කර ගත් ජීවන පරමාදර්ශයට තර්ජනයක් එල්ල වන විට වාමාංශිකයන් ආගමික ස්වරූපයෙන් එයට ප්‍රතිචාර දක්වන්නේ ඇයි ද යන්න තේරුම් ගත හැක්කේ මෙම සංදර්භය තුළයි.
සයිටම් හෝ වෙළඳපොළ හෝ ප්‍රශ්නයක් නම්, එයට ඉතා සරළ විසඳුමක් තිබේ. ඒ වනාහි ජනමත විචාරණයක් පැවැත්වීමයි. එහෙත්, අපි නම් එවැනි සමාජ ප්‍රශ්නයක් ඇතැයි නො පවසමු. ඇත්ත ප්‍රශ්නය එය නො වේ. 

රාජ්‍යය විනාශ කිරීමේ දැවැන්ත ව්‍යාපාරයක් මේ වන විට දියත් වේ. එහි මූලික උපායමාර්ග දෙකක් තිබේ. ඒ වනාහි රාජ්‍ය ආදායම් බිඳ වැට්ටවීම හා වියදම් ඉහළ නැංවීමයි. සමස්තයක් ලෙස ආර්ථික කළමනාකරණය කඩාකප්පල් කිරීමයි. මේ වෙනුවෙන් ධනවාදය, නව ලිබරල්වාදය, වෙළඳපොළකරණය වැනි වචන සහිත සාහිත්‍යයක් භාවිතා කරමින් තිබේ. ඒ සාහිත්‍යය භාවිතා කරන්නේ අන් කිසිවක් සඳහා නොව සත්‍ය ප්‍ර‍ශ්නය මතු කරන්නන් නාමකරණය කිරීමට ය.

මේ සාහිත්‍යකරුවන්ගේ රාජ්‍යය විනාශ කිරීමේ මූලෝපාය අරාජිකවාදී හා මනෝරාජික සමාජවාදී මූලයන්ගෙන් පැන නගින්නකි. ඔවුන්ට කිසිදු අරමුණක් නැත. ඔවුන්ගේ ආත්මය විරෝධයයි. ජීවිතය විරෝධය වෙනුවෙන් විරෝධයයි. අවසානයේදී ඔවුන් කරන්නේ අන් කිසිවක් නොව රාජ්‍යය බිඳ වැටෙන භයානක අපායක් වෙත ජනතාව තල්ලු කිරීමයි. 

ධනේශ්වර රාජ්‍යය බිඳ දැමූ පමණින් සමාජවාදය ගොඩනැගෙන්නේ නැත. සමාජවාදය ගොඩනැගීම යනු න්‍යාය ඉදිරිපත් කිරීම නො වේ. ඒ සඳහා ප්‍රායෝගික අරගලයක් කිරීමයි. 

පුරවැසි ව්‍යාපාරයෙන් ගැලවී යන අයට යන්නට ඉඩ දී පුරවැසි ව්‍යාපාරය ශක්තිමත් ස්ථාවරයකට පැමිණ යුතුව තිබේ. ඒ අන් කිසිවක් නොව, ග්‍රීසිය, පෘතුගාලය, අයර්ලන්තය වැනි රටවල් මුහුණ දුන් ණය අර්බුදයක් ඔස්සේ රට ආර්ථික අගාධයකට ඇද වැටීම වළක්වා ගැනීමයි. ඒ වෙනුවෙන් අවශ්‍ය සාධනීය ක්‍රියාමාර්ග ගැනීම සඳහා පුරවැසියන් රජයට ශක්තිමත් ලෙස බලපෑම් කළ යුතු ය. ඒ අතර ආණ්ඩුවේ ප්‍ර‍තිගාමී ක්‍රියා දැඩි ලෙස විවේචනය කරමින් ඒවාට එරෙහිව අරගල කළ යුතු ය. ලංකාව වැනි භංගුර ආර්ථිකයක් ඇති රටක රාජ්‍යය බිඳ දැමීම එතරම් අසීරු කාර්යයක් නො වේ. එහෙත්, ඒ සමග ම ජන ජීවිත තල්ලු වන කාලකන්නිකමෙන් පහසුවෙන් මිදිය නො හැකි ය. 
(අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ, රාවය, 2016 -08- 12) 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-08-11

අනුරාධපුර අධ්‍යාපන අධ්‍යක්ෂ ඝාතනය කළ දුම්රිය නිලධාරීන්ට දඬුවම් කරනු!

31
රාජකාරි කටයුත්තක් සඳහා කොළඹ පැමිණ අනුරාධපුරය වෙත දුම්රියෙන් ආපසු යමින් සිටි උතුරු මැද පළාතේ අධ්‍යාපන නිලධාරියෙක් දුම්රියට එල්ල වූ ගල් හෝ වෙනත් යම් ඝන ද්‍රව්‍ය ප්‍රහාරයකින් ලැබූ තුවාලවලින් මිය ගොස් තිබේ.

මෙම මරණයට දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුව ඉතා පැහැදිලිව වගකිව යුතු අතර ඒ වෙනුවෙන් සරළ වන්දි ගෙවීමකින් ඔවුන්ට ගනුදෙනුව හමාර කළ නො හැකි ය.

දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුව වනාහි ලංකාවේ ජන ජීවිත සමග වැඩිපුර ම සෙල්ලම් කරන, මහජන ආරක්ෂාව තඹයකට නො තකන, ඒ වෙනුවෙන් අවම ආයෝජනයක් කරන, මහජන ආරක්ෂාව සඳහා තිබෙන නීති ක්‍රියාත්මක නො කරන ආයතනයකි.

දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුව මෙම මගියා රෝහලකට ඇතුළත් කිරීමේ හෝ ප්‍රථමාධාර දීමේ මූලික කර්තව්‍යයන් හෝ කරන්නට අසමත් වී තිබේ. ඒ වන විට දුම්රියේ ගමන් කළ බව කියන ටිකට් පරීක්ෂකවරු ඉතා පැහැදිලිව ම මෙම ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් වගකිව යුතු ය.

ඔවුන්ට අපූරු එක්ස්කියුස් එකක් තිබේ. ඒ වනාහි රෝගියා රෝහලට ඇතුළත් වීම ප්‍රතික්ෂේප කළ බවයි. හිසට තුවාල වී තිබුණු රෝගියකු රෝහලට ඇතුළත් කරන්නට අවශ්‍ය ඔහුගේ අවසරය නොව, අදාළ නිලධාරීන්ගේ බුද්ධිය, වෘත්තිකභාවය හා මිනිස්කමයි.

මොළයේ අභ්‍යන්තර රුධිර වහනයකින් මිය ගොස් තිබෙන බව පෙනෙන මෙම රෝගියා රෝහලට ඇතුළත් කිරීම අනවශ්‍ය බවට ප්‍රකාශයක් ලබා දුන්නේ ය යන නින්දිත ප්‍රකාශය කරන්නට පවා මහජන මුදලින් වැටුප් ලබන, දුම්රිය මගීන්ගේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් කටයුතු කළ යුතු මෙම නිලධාරීන් කටයුතු කර ඇති බවට මාධ්‍ය වාර්තා පළ විය. හිසට තුවාල වී බරපතල තත්වයේ සිටි රෝගියකු තමන්ට ප්‍රතිකාර එපා යයි කීවත්, එම පුද්ගලයා රෝහලකට ඇතුළත් නො කර සිටීමට දුම්රිය නිලධාරීන්ට නො හැකි ය.

දුම්රිය මාර්ගය අසල රැඳී සිටින තිරිසනුන් දුම්රියට ගල් ගැසීම 100%ක් ම දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවේ වරදක් නො වේ යයි කියමු. එහෙත්, තුවාල ලැබූ රෝගියකු රෝහලට ඇතුළත් කරන්නට තරම්වත් වගකීමක් දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට නැද්ද? තමන්ගේ වරද නිසා තුවාල ලැබූ රෝගියකු අවසානයේදී පැය හතරක් පමණ කාලයක් දුම්රියේ ගමන් කර අසාධ්‍ය තත්වයෙන් පාරේ පයින් ගොස් තිබේ.

දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවේ මේ වගකීම් විරහිත ක්‍රියාකලාපය සම්බන්ධයෙන් දුම්රිය මගීන් මීට වඩා හඬක් නැගිය යුතු ය. මේ වනාහි දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවේ සාමාන්‍ය තත්වයයි. දුම්රිය ආරක්ෂකයන් යයි කියන පිරිස, ටිකට් පරීක්ෂකවරුන් ආදීන් මගී ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටිනවාට වඩා කටයුතු කරන්නේ මැරවරයන් පිරිසක් ලෙසයි.

ඉතාම අනාරක්ෂිත ලෙස, අධික ලෙස තදබදයෙන් යුක්ත දුම්රියවල එන මගියෙකුගේ ටිකට් පතක් වැරදීමකින් බිම වැටී නැති වුණොත් මේ වන විට රුපියල් දහස් ගණනක දඩයක් දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුව අය කරයි. දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවේ ආදායමින් මේ රජය යටතේ හා මෑත කාලීනව එක දුම්රිය එන්ජිමක්, පෙට්ටියක්වත් ආනයනය කර නැත.

ඇමති නිමල් සිරිපාලගේ සිට දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුව මේ ඝාතනය හා තවත් මිනිස් ඝාතන රැසකට වගකිව යුතු ය.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-08-10

නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි පුරවැසි බලය සමග ගනුදෙනු අවසන් කිරීම

61
නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි පුරවැසි බලය සමග ගනුදෙනු අවසන් කිරීමේ නිවේදනයක් නිකුත් කර තිබේ. 

පුරවැසි ව්‍යාපාරය ගැන ලිපියක් මේ සතියේ රාවය පුවත්පත අරමුණු කරමින් ලියමින් සිටිමි. එය සිකුරාදා මෙම බ්ලොගයේ පළ වනු ඇත. 

මෙම සටහනෙහිදී සංවාදයට භාජනය කරන්නේ එක් කරුණක් පමණි. එනම් නිර්මාල්ට ජාතික ප්‍රශ්නය, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, මානව හිමිකම්, යහපාලනය වැනි සියලු කාරණාවලට වඩා සයිටම් අධිනිශ්චය වුණේ ද, ඒ හේතුවෙන් පුරවැසි බලය හෝ පුරවැසි ව්‍යාපාරය සමග ඔහුගේ ගනුදෙනු අවසන් කළේ ඇයි ද යන්නයි. මේ පිළිබඳව නිර්මාල්ට ද අදහස් පළ කරන්නට පුළුවන. 

ලංකාවේ පුරවැසි ව්‍යාපාරයේ ලිට්මස් පරීක්ෂාව සයිටම් ප්‍රශ්නය ය යන අදහස දෙන ප්‍රකාශයක් නිර්මාල්ගේ ෆේස්බුක් පිටුවෙහි පළ වී තිබිණි. එය එසේ ද?

ලංකාවේ තිබෙන ලොකු ම ප්‍රශ්නය සයිටම් ද? කාලයක් ලංකාවේ වමට ලංකාවේ ප්‍රශ්න අතර මූලික ප්‍රශ්නය ජාතික ප්‍රශ්නය වී තිබිණි. ජාතික ප්‍රශ්නය තවමත් ලංකාවේ අතිශය වැදගත් ප්‍රශ්නයකි. එහෙත්, කොටි සංවිධානයේ පරාජයත් සමග ජාතිකවාදය හා සම්බන්ධ අරගලයෙහි ද සුසමාදර්ශීය වෙනසක් ඇති වී තිබේ.

නිර්මාල්ට ජාතික ප්‍රශ්නයත් අභිභවා සයිටම් අධිනිශ්චය වීම තේරුම් ගැනීම අපහසු නැත. හේතුව, ජාතීන්ගේ ප්‍රශ්නයේදී ශක්තිමත් අරගලයක් සිදු කිරීමේ අවස්ථාවක් මේ මෙහොතේ නැත. 

මේ මොහොතේ ශක්තිමත් නැතත්, අරගලයක් තිබෙන්නේ සයිටම් විෂය කරගෙන ය. නිර්මාල් ද එයට ආකර්ශනය හෝ ආසක්ත හෝ වී තිබේ. ඇතැමෙකුගේ දේශපාලනයේ පදනම ආණ්ඩුවට විරුද්ධ වීමයි. ඒ සඳහා මොකක් හෝ හේතුවක්, ක්‍රමයක් සොයා ගත යුතු ය. තවත් සමහරුන්ගේ පදනම රාජ්‍යයට විරුද්ධ වීමයි. ආණ්ඩු විරෝධීන් හා රාජ්‍ය විරෝධීන් අතර ස්වාභාවික සමාදානයක් දක්නට ලැබේ.

පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලවලට එරෙහි අරගලයේ කිසියම් ආගමික ස්වරූපයක් තිබේ. එය නිර්මානය වන්නට හේතු කීපයක් ඇත. එකක්, එයට නායකත්වය දෙන බලවේග විසින් 1980 දශකයේ පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලවලට එරෙහි අරගලයේ අත්දැකීම ප්‍රතිනිර්මානය කරන්නට දක්වන කැමැත්තයි. ජයග්‍රහනයෙන් අවසන් වූ මෙම අරගලය විසින් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට ශක්තිමත් පදනමක් සකසා දෙන ලදී. එහෙත්, ඒ නිසා වෛද්‍ය සිසුන් ගණනාවක් ජීවිත පරිත්‍යාග කළ හ.

සමාජයේ ගොඩනැගෙමින් පැවති වෛද්‍ය වෘත්තිය පදනම් කර ගත් ධනකාමී, පාරිභෝජනවාදී මධ්‍යම පංතික ජීවන පරමාදර්ශය සමාජවාදය සමග ගැටගසමින් මධ්‍යම පංතිය තුළ ශක්තිමත් පදනමක් දමා ගැනීමට ජවිපෙට හැකි වුණේ පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලවලට එරෙහි අරගලයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසයි. අද වන විට ජවිපෙ, පෙසප හා වෙනත් මධ්‍යම පංතික කල්ලි, කණ්ඩායම් ගැලවිය නො හැකි ලෙස මෙම මධ්‍යම පංතික පරමාදර්ශ සමග බැඳී තිබේ. ඔවුන්ගේ සමාජවාදී දෘෂ්ටිය සැකසෙන්නේ රාජ්‍යය මූලික කරගෙන ය. දිළින්දන්, පීඩිතයන්, කම්කරුවන් සූරාකන රාජ්‍යයෙන් පැවැත්ම සාධනය කර ගැනීම ලංකාවේ වාමාංශිකයන් විසින් ප්‍රවර්ධනය කරනු ලබන සමාජවාදී ජීවිතයයි. සරළව කිවහොත්, ලංකාවේ වම්මුන්ට විප්ලවය යනු රජයේ රස්සා කරන, රජයෙන් යැපෙන පරපුටු පංතියේ පහළ ස්ථරය වෙත බලය ගැනීමයි. ඔවුන්ගේ රාජ්‍ය විරෝධයේ, ක්‍රම විරෝධයේ අරමුණ එයයි. 

වෛද්‍ය වෘත්තිය පදනම් කර ගත් ජීවන පරමාදර්ශයට තර්ජනයක් එල්ල වන විට වාමාංශිකයන් ආගමික ස්වරූපයෙන් එයට ප්‍රතිචාර දක්වන්නේ ඇයි ද යන්න තේරුම් ගත හැක්කේ මෙම සංදර්භය තුළයි. 

අධ්‍යාපන නිදහස සම්බන්ධයෙන් සමාජයේ පැහැදිලි මත දෙකක් ඇති බව තේරුම් ගන්නට බැරි වන්නේ අන්තවාදීන්ට පමණි. එහිදී දෙපාර්ශ්වයට ම සිය අදහස් පළ කිරීමට හා සංවාදයට සහභාගි වීමට අයිතියක් තිබේ ය යන මූලික මූලධර්මය පවා නො තකන අන්තර් විශ්වවිද්‍යාල සිසුන්ගේ මොබ් මානසිකත්වය ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි දක්වා ම පැතිරීම තේරුම් ගන්නට මනෝ විශ්ලේෂණය භාවිතා කිරීම ඒ පිළිබඳ බොහෝ සෙයින් දන්නා ලංකාවේ සිටින මනෝ විශ්ලේෂණ විශාරදවරුන්ට භාර ය.

මෙම මානසිකත්වය කෙතරම් භයානක ද යත්, ගාමිනී වියන්ගොඩගේ හා දඹර අමිල හිමිගේ අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස පිළිගන්නට නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි සූදානම් නැත. එම රැස්වීම සංවිධානය කළ සයිටම් සිසුවකුගේ හෝ සිසුවියකගේ පියෙකු වන ගැමුනු විජේරත්නව ඔහු හඳුන්වන්නේ බස් ගැමුනු යන අපහාසාත්මක පදයෙනි. 

නිර්මාල්ගේ කඳවුරු මාරුව නරක දෙයකැයි අපි නො කියමු. ඔහු වැනි අයෙක් රාජ්‍ය විරෝධී රැඩිකල් ව්‍යාපාරය සමග සම්බන්ධ වීම හොඳ දෙයකි. මන්ද, එහි තිබෙන ප්‍රායෝගික අරමුණක් රහිත මනෝරාජික සමාජවාදී දෘෂ්ටිය සමග සංවාදගත වීමට ඔහුට අවස්ථාවක් ලැබී තිබෙන හෙයිනි.

ඔහු පිළි ගැනීමට දෑත් විහිදා බලා සිටින රාජ්‍ය විරෝධී සහෝදරත්වය සමග එක් වීමට යාම පිණිස අපි නිර්මාල්ට සුබ ගමන් ප්‍රාර්ථනා කරමු. මොබ්වලින් පරිස්සම් වන්නැයි පමණක් ආදරයෙන් ඉල්ලා සිටිමු. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...