2016-07-27

මුත්තයියාගේ මුරලිදරන් සහ ශෙහාන් කරුණාතිලකගේ චයිනමන්

Api Nodanna Pradeep Mathew 
මුරලි ඕස්ට්‍රේලියානු පන්දු යවන්නන් පුහුණු කරන එක වැරදි ය ආදී බයිලා අතර මුරලි වෙනුවෙන් ජාතිය ම නැගිට්ට කතාවක් ද කියවේ.

සුසන්තිකාට තහනම් උත්තේජක චෝදනාව ආ වෙලාවේත් මේ ජාතියේ නැගිටිල්ල සිදු වුණේ ය.

ජාතිය කියන්නේ මොකක් ද?

මුරලි වෙනුවෙන් ජාතියේ නැගිටීම වැඩිපුර අවධාරණය කරන අතර නො කියා කියන දෙයක් වන්නේ මුරලි දෙමළ වුණත් ජාතිය ම ඔහු වෙනුවෙන් නැගිට්ට බව නො වේ ද?

ඒ කියන්නේ මුරලි වෙනුවෙන් ජාතිය ම නැගිට්ටත් ඩොට්, ඩොට්, ඩොට් කතාවක් නේ ද? අමු හිංගලෙන් කිව්වොත් ඌ පිට එකා බව නේ ද?

පහත දැක්වෙන්නේ 2011දී මා මුරලි ගැන තැබූ සටහනකි.


(2011 මාර්තු 19, W3Lanka) තාරකාවෝ බැබළෙන්නේ තමන්ගේ ම ආලෝකයෙනි. තමන්ට කියා එළියක් නැති ග්‍රහයෝ තාරකා‍වල එළිය තමන්ගේ සේ පරාවර්තනය කරති.

මුත්තයියා මුරලිදරන් තරුවකි. ඔහු ටෙස්ට් කඩුලු 800 ලබා ගත් අවස්ථාවේ ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ ජාතික රූපවාහිනිය හරහා පැවසුවේ අලුතින් ඉදි වන පල්ලෙකැලේ ක්‍රීඩාංගනය මුරලිදරන්ගේ නමින් නම් කරන බවයි.

එහෙත්, පල්ලෙකැ‍ලේ ක්‍රීඩාංගනය විවෘත විය. එය මුරලිදරන් නමින් නම් කරන බව මුලින් කීව ද එසේ සිදු වූයේ නැත.

මුරලිදරන් යනු ඉන්දීය සම්භවයකින් යුත් දෙමළ මිනිසෙකි. සිංහල අපි 1983දී මුරලිදරන්ගේ පවුලේ දේපල ගිනි තැබුවෙමු. මුරලිදරන්ට ලංකාවේ පුරවැසිකම පවා ලැබුණේ ඉපදී බොහෝ කලකට පසුවයි.

ලංකාව විසින් බිහි කරන ලද විශිෂ්ඨ ම ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයා ඔහු වුණාට ඔහු දෙමළෙකි. එහෙයින් ඔහු නමින් ක්‍රීඩාංගනයක් නම් කිරීම ලෙහෙසි නැත.

ක්‍රීඩාව තිබෙන්නේ විශ්වීය දෙයක් වන සතුට හා යහපැවැත්ම සඳහා ය. ඒකට ඔය ජාතික රෙද්දවල් වැනි දේශපාලනය අදාළ කර ගත යුතු සීමාවක් තිබේ. මුරලි ඕස්ට්‍රේලියානු කණ්ඩායම පුහුණු කර ගන්නා ඩොලර් ටික පවා මා සිතන පරිදි ලංකාවට ඔය ජාතිකවාදී අදහස්වලට වඩා ජාතික වශයෙන් වැදගත් ය. අනෙක එංගලන්තයේ දුවන අස්සයන්ට ලංකාවේ කම්මැලි මිනිසුන් ලවා ඔට්ටු අල්ලවා සල්ලි හම්බ කරන එවුන්ගේ තියෙන ජාතික මෙව්ව එක මොකක් ද?

මම මේ දිනවල ශෙහාන් ගුණසේකරගේ චයිනමන් පොතේ දිලීප අබේසේකර විසින් කරන ලද විශිෂ්ට පරිවර්තනය කියවා හමාර කරමින් සිටිමි. සිංහල පරිවර්තනයට පෙර තමන් එය ඉංගිරිසියට පරිවර්තනය කරන්නට ඇතැයි ශෙහාන්ට සිතෙන සිතිවිල්ල සාධාරණ ය. 

මට නම් ඔය ඇඩ්වර්ටයිසිංකාරයන් අල්ලන්නේ නැත. උන් හිතන තරම් ලොකුවක් ඇඩ්වර්ටයිසිංවල නැත. මල්ටිබොන්ඩ් වෙනුවෙන් ඇලෙව්වොත් ඇලෙව්වාමයි කියන වචන දෙක ලියා තමන් එදා රුපියල් ලක්ෂ දෙකක් ගත් බව ආරියසිරි විතානගේ කයිය ගසයි. ඇඩ්වටයිසිං කයිවාරුකාරයෝ තමන්ගේ සමාගම් ව්‍යාපාරික ඩීල් වෙනුවෙන් කොම්පැනිවල ලොක්කන්ට සල්ලිවල සිට ගැහැනු දක්වා දෙන දොළ පිදේනි ගැනත් කතා කරනවා නම් හොඳ ය. අනෙක් පැත්තෙන්, ලංකාවේ ලොකු ලොකු ඇඩ්වටයිසිං පොරවල් අප වැනි චූල පරිවර්තක කම්කරුවන්ට පොලු තියන හිරිකිත ආකාරය ගැන කියන්න ද ලැජ්ජා ය. වැඩේ කරගෙන උන් ඇඟ බේරා ගන්නේ ක්ලයන්ට් ඒකට කැමති නැති වුණා ය කියමිනි. දවසක් එක් ඇඩ්වටයිසිංකාරියෙකුට මා කීවේ ක්ලයන්ට් එක්ක ............ එක ඔයාගේ වැඩක්, මං පරිවර්තන කළේ ඌට නෙමෙයි, ඔයාටනේ කියල.

ඇඩ්වටයිසිංකාරයන් ගැන තියෙන හිරිකිත නිසා මුලින් මං මේ පොත බලන්න පවා අකැමැති වුණත්, අම්මපා, ඇඩ්වටයිසිංකාරයෝ දෙන්නෙක් කරපු මේ පොත ඇත්තට ම මරු!

මට සුගතපාල ද සිල්වා අවසන් සමයේදී කළ අමුතු ඉලංදාරියා පරිවර්තනය සිහි වේ. ශ්‍යාම් සෙල්වදොරේගේ ෆනී බෝයි පරිවර්තනයේදී සුගතපාල සිල්වා අසමත් වූ දෙයක් කිරීමට දිලීප සමත් වී තිබේ.

ලංකාව ගැන ලියැවුණ පොතක් ලිවීමේදී ඉංග්‍රීසියෙන් ලියන පුද්ගලයාට වඩා පරිවර්තකයා අත්දැකීමට භාෂාත්මකව සමීප ය. එහිදී පරිවර්තනය භාෂාව පැත්තෙන් මුල් ඉංග්‍රීසි ලේඛනය අභිභවනය කිරීම අත්‍යවශ්‍ය ය.

චයිනමන් තරමක් දිග වැඩි ය. බොහෝ වැල්වටාරම් ඉවත් කළ හැකිව තිබිණි. එහෙත්, විනෝදය සඳහා කියවීමට ඒවා නරක නැත. සිංහල නවකතාකරුවන් ළඟ තිබෙන ළඟින් යන්න බැරි දාර්ශනික මෙව්ව එක ශෙහාන් ළඟ නැත. ඒක හරි අපූරු ය. චයිනමන් විනෝදය සඳහා කියවිය හැකි පොතක් වුවත්, එහි යටිතලය ස්පර්ශ කරන්නේ ධනවාදය හා ජාතිවාදය විසින් ක්‍රීඩාව දූෂ්‍ය කර ඇති ආකාරයයි. එය ලංකා ඉතිහාසයේ එක් තලයක් අපූරු සදය උපහාසයකින් විවරණය කරන්නකි.

ප්‍ර‍දීප් මැතිව්ගේ ප්‍ර‍බන්ධ චරිතය ඔස්සේ ශෙහාන් ගුණසේකර ලංකාවේ ජාතීන් අතර ප්‍ර‍ශ්නය ද පසුබිමින් චිත්‍රණය කරයි.

මුරලිදරන් පිළිබඳ අලුත් ම සිද්ධිය ඔස්සේ චයිනමන් සජීවීකරණය වනු දක්නට ලැබේ. 

චයිනමන් කතාවේ ප්‍ර‍දීප් මැතිව් යනු බොරු හා ඇත්ත දෙක ම ය. මේ තියෙන්නෙ එයාගෙ වෙබ් අඩවිය.

ඇත්ත හා හා ප්‍ර‍බන්ධය අතර සම්බන්ධය ගැන කියැවුණ මේ අවස්ථාවේදී මට සමන් වික්‍ර‍මආරච්චිගේ අසන්ධිමිත්තා නව කතාව ගැනත් ලිවිය යුතුයි කියලා හිතෙනවා. මේ වන විට අසන්ධිමිත්තා සුවර්ණ පුස්තකෙන් කපා හැර ඇති බව වාර්තා වේ. පොත් ලියන කාලයට සම්මාන ගනිමින්, නො ලියන කාලයට සම්මාන විනිශ්චය කරන ලංකාවේ සාහිත්‍ය විනිසුරුවරුන්ට එවැනි කෘතියක අපූර්වත්වය තේරුම් ගැනීමට බැරි වීම පුදුමයට කාරණයක් නො වේ.

වරලත් විචාරකයිනි, ප්ලීස්, ඔබට නො වේ.  රස විඳින අප වැනි සාමාන්‍ය මිනිසුන්ට ය. (අනන්‍යතා අර්බුදවලට බෙහෙත් සපයනු නො ලැබේ.)


මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
10 Read More »

W3Lanka ලක්ෂ 40ක් ගත් බවට නැගෙන චෝදනාවේ ඇත්ත නැත්ත

32
ඉස්ක්‍රා පුවත්පතේ මාධ්‍යකරුවන් මහජන මුදලින් මෝටර් සයිකල් ඉල්ලන යුගයක අපි ............  
අද අපේ හිට් කවුන්ටරය පිටු කියවීම් සංඛ්‍යාව ලක්ෂ 40ක් ලෙස දක්වනු ඇත. 

2009දී අපි මෙම බ්ලොගය පටන් ගත්තෙමු. බ්ලොගර් වෙබ් අඩවිය හිට් කවුන්ටරය දුන්නේ අප මෙය පටන් ගත්තාට සෑහෙන කාලයකට පසු ය. එසේම, අපි මෙම ලිපි ෆේස්බුක් හා ට්විටර් හරහා ද බෙදා හදා ගනිමු. පුවත්පත්වලත් පළ කරන්නෙමු. එහෙයින් අපගේ ලිපි කියවූ තරමක් විශාල පිරිසක් සිටින බව අපි සිතන්නෙමු.

අප ලියන්නේ මුදල්වලට ය කියා ද, අපගේ අරමුණ රනිල්ට / එජාපයට / රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවලට / කොටින්ට / බටහිරට / ඉන්දියාවට කඩේ යන එක ය කියා බොහෝ දෙනා සිය කැමැත්ත පරිදි කියති. ඉදිරියටත් තමන් කැමති දෙයක් කියා ගත්තාට අපට කමක් නැත. උවමනාවට වඩා මේ කතාව කීමෙන් එහි වලංගුභාවය නැති කර ගත්තේ චෝදනාව කරන අය ම ය. 

ලෝකය පාරිභෝජනවාදයට නතු වී ඇති තරම කෙතරම් ද යත්, විකල්ප දේශපාලනය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින අයට පවා, මුදලට නොව දේශපාලන අරමුණක් වෙනුවෙන් අප මෙය කරන බව තේරුම් ගන්නට හැකියාවක් නැත. ඔවුන්ට අනුකම්පා කිරීම හැර අපට වෙන කරන්නට දෙයක් නැත. 

එහෙත්, වසර 12ක පමණ කාලයක් තිස්සේ මගේ මූලික දේශපාලන මැදිහත්වීම් අවකාශය සමාජ මාධ්‍ය බවට පත් කරගෙන සිටින මගේ අත්දැකීම් කීපයක් ඒවා ගැන දැන ගන්නට කැමති අය සමග බෙදා හදා ගැනීමට කැමැත්තෙමි. 

මෙම බ්ලොග් අඩවිය හා ඒ ආශ්‍රිත සමාජ මාධ්‍ය කටයුතු දැන් කලක සිට ම පූර්ණ කාලීන වෘත්තියක තරම් කාර්ය බහුල වී තිබේ. අධ්‍යයනය කිරීම, කියවීම, ලිවීම, සංවාදවල යෙදීම ආදී කටයුතු අඛණ්ඩව කරන්නට සිදු වී තිබේ. සතතාභ්‍යාසය හේතුවෙන් වේගයෙන් ලිවීමේ හැකියාව මට ලැබී තිබේ. නිදසුනක් ලෙස මෙම කෙටිකතාව ලියන්නට මට ගත වූයේ පැය භාගයක පමණ කාලයකි. ලියන්නට කලින් බොහෝ සේ අධ්‍යයනය කළ යුතු ය. මේ කතාව ලියන්නට පෙර මම ගංවතුර අනාථයන්ගේ කඳවුරු බලන්නට ගියෙමි. සහන කටයුතුවල නියැලී සිටින නිලධාරීන් සමග සාකච්ඡා කළෙමි. ලිවීමට වඩා හැදෑරීම දුෂ්කර ය.

ලක්ෂ ගණන් පාඨකයන් ලිපි කියවන්නට නො පැමිණියත්, කවියක් ලිව්වත් දාහක් හමාරක් කියවන නිසා ලංකාවේ හැටියට තෘප්තිමත් වන්නට බැරිකමක් නැත. අප ලියන මාතෘකා ඉතා ජනප්‍රිය ඒවා නො වේ. 

අප අරගල කරන්නේ සමාජවාදී ජීවිතයක් වෙනුවෙන් බව අපි කියන්නෙමු. සමාජවාදය යනු රාජ්‍ය බලය ගැනීමෙන් පසු පමණක් කළ හැකි දෙයක් නො වේ. සමාජවාදය ජීවන අරගලයකි. ප්‍රතිපත්ති ගරුකව ජීවත් වීමත්, සමාජවාදී ඇසකින් ලෝකය දෙස බලන්නට උත්සාහ කිරීමත්, සංවාදයත් එහි අංග වේ. අපි දීර්ඝ කාලයක සිට එම භාවිතාවේ යෙදී සිටින්නෙමු. 

උපායශීලිත්වය හා නිර්මානශීලිත්වය ඉතා වැදගත් බව අපි සිතමු. මෙම බ්ලොග් අඩවියේදී අපි ඒවා උපරිමයෙන් පාවිච්චි කළෙමු. අප සමාජවාදය ගැන සංවාද කරන්නට එදිනෙදා සිදුවීම් යොදා ගන්නේ ඒ නිසා ය. 

කුමන හෝ දේශපාලන කාර්යයක යෙදෙන්නේ නම් අතහරින්නේ නැතිව අරගල කිරීම ඉතා වැදගත් ය. බ්ලොග්කරණය එසේ අතහැර නො දමා දිගට ම කරගෙන යාම අති දුෂ්කර එක් දේශපාලනික කාර්යයකි. නො කියවීම, නො තකා හැරීම, සල්ලිවලට ලියනවා ය කීම, වෙනත් අවලාද නැගීම, කඩාකප්පල්කාරිත්වය, මානසික වධ දීම, ශාරීරික හිංසනය හෝ ඒ සම්බන්ධ තර්ජන, පවුල්වලට තර්ජනය කිරීම ආදී දේ දරා ගැනීමට ඔබට හැකි විය යුතු ය. 

මේ සියල්ල මැද ඔබ ඔබගේ ජීවිතය මැනැවින් කළමනාකරණය කර ගත යුතු ය. මෙම බ්ලොගය නිසා මම දිනපතා උදේ හතරට හෝ ඊට පෙර අවදි වෙමි. ගුරු වෘත්තියෙන් සමු ගන්නා විටත් මගේ මූලික වැටුප රු. 18,000ක් පමණි. එහෙත්, මෙම බ්ලොගයේ පළ කළ දැන්වීම් කෑල්ලකින් මම සාර්ථක ඔන්ලයින් පරිවර්තන සේවාවක් පවත්වා ගෙන ගියෙමි. එය කෑලි ගණනට වැඩ කරන බුද්ධිමය කම්කරු කාර්යයකි. ස්වයං රැකියාවකි. ව්‍යවසායකි. 

දේශපාලනය, රැකියාව ආදී කටයුතු මැද ප්‍රීතිමත් පවුල් ජීවිතයක් ද ගත කරන්නට අපට අවස්ථාව ලැබුණේ ඒ නිසා ය. අධික උන්නතිකාමයකින් නො පෙළෙන, ආගම, ජ්‍යෝතිෂය වැනි විනාශකාරී දේ සමග නො බැඳුණු පවුලක් සමග ජීවත් වන එකත් ලොකු සම්පතකි. 

අන්තර්ජාලයෙන් මුදල් ඉපැයීමට ඇති ආසාව නිසා එසේ ලෙහෙසියෙන් මුදල් හම්බ කළ හැකි යයි උගන්වමින් මුදල් හම්බ කරන අයට නිතිපතා අහු වන ලංකාවේ මිනිසුන්ට මට කියන්නට ඇත්තේ අන්තර්ජාලයෙන් ද ලෙහෙසියෙන් මුදල් ඉපැයිය නො හැකි බවයි. එහෙත්, අන්තර්ජාලය ව්‍යවසායකත්වයට කදිම පදනමකි. එය බුද්ධිමත්ව හා නිර්මානශීලීව භාවිතා කළ යුතු ය. 

තව බොහෝ දේ ලිවිය හැකි ය. එහෙත්, එයින් ඔබට ප්‍රයෝජනයක් ඇද්දැයි නො දනිමි. එහෙයින් මෙතැනින් නවතිමි. අලුත් ව්‍යාපෘතියකට අත ගැසීමට අදහසක් තිබේ. එතෙක් තව අවුරුද්දක්වත් මෙම බ්ලොගය පවත්වාගෙන යන්නෙමි. ඒ වන විට හිට් කවුන්ටරය පිටු දැක්ම කෝටි භාගයක් සලකුණු කරනු ඇතැයි සිතමි. 

හතරයි බිංදු හය අල්ල ගන්න හිතාගෙන හිටියට කෝච්චියෙන් බැහැල බලනකොට ඒක පැනල හිටං

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-07-26

ලැජ්ජා නැති මහමුදලි කිරිඇල්ල ඉල්ලා අස් වෙනු!

24
විරැකියාවෙන් පෙළෙන අයෙකුට රැකියාවක් දීම කිසිවිටකත් දූෂණ ක්‍රියාවක්‌ නොවන බව උසස්‌ අධ්‍යාපන සහ මහා මාර්ග ඇමැති සභානායක ලක්‍ෂ්මන් කිරිඇල්ල ඊයේ මහනුවර පැවැති මාධ්‍ය හමුවකදී පැවසූ බව මාධ්‍ය විසින් වාර්තා කර තිබේ.

මෙම ඇමතිවරයාට දූෂණයක් යනු කුමක් ද යන්න කියා දිය යුතු ය.

රජයේ තනතුරුවලට වැටුප් ගෙවන්නේ මහජන මුදලිනි. එම නිසා රජයෙන් වැටුප් ලබන තනතුරුවලට බඳවා ගැනීමේදී පාරදෘෂ්‍ය බඳවා ගැනීමේ ක්‍රියාවලියක් අනුගමනය කළ යුතු ය. මහාමාර්ග අමාත්‍යංශයට උපදේශකවරුන් බඳවා ගැනීම සඳහා අයදුම්පත් කැඳවන බවට ප්‍රසිද්ධ මාධ්‍යයකින් දැනුම් දුන්නේ නැත. අමාත්‍යවරයා පුවත්පත් සාකච්ඡාවේදී අඩු තරමේ බඳවා ගත් පිරිසට මහාමාර්ග කටයුතු සම්බන්ධයෙන් උපදෙස් දීමට තිබෙන සුදුසුකම් හෝ හෙළි කළ බවක් දක්නට නො ලැබේ.

1948 දී ශ්‍රී ලංකාවට නිදහස ලැබීමෙන් පසු මේ දක්‌වා බලයට පත්වූ සෑම ආණ්‌ඩුවක්‌ම රැකියා නැති අයට රැකියා ලබාදුන් බව සිහිපත් කළ හෙතෙම නීත්‍යනුකූල පදනමකින් රැකියා ලබාදී තිබේ නම් එහි ඇති වරද කුමක්‌ දැයි ප්‍රශ්න කර තිබේ.

මෙම පත්වීම් දුන් ආකාරය නීත්‍යානුකූල නැතුවා පමණක් නොව, මීට පෙර පැවති ආණ්ඩු කළ ආකාරයට ම දූෂණ ක්‍රියාවල යෙදෙන්නට නම් අලුත් ආණ්ඩුවක් අවශ්‍ය නො වන බව ද පරණ ආණ්ඩුවලින් ම දූෂණය කර ගන්නට හැකියාව තිබුණු බව ද ඇමති කිරිඇල්ලට මතක් කර දිය යුතු ය.

පසුගිය කාලයේ ද මහජන මුදලින් පිංපඩි ගෙවන රැකියා දුන් බව කවුරුත් දනිති. එ් කාලයේ ද අපි ඒවාට විරුද්ධ වුණෙමු. විමල් වීරවංශ සිය ඇම්බැට්ටයන්ගේ බිරියන් ඇතුළු පවුල්වල අයට ගෙදර නිකම් ම සිට පඩි ගන්නට රාජ්‍ය ඉංජිනේරු සංස්ථාවේ රැකියා දී තිබිණි. ඔවුන් කිසිදු තැනක කිසිදු රාජකාරියක් කර තිබුණේ නැත. පසුගිය ආණ්ඩුව උපදේශකයන් 250ක් පත් කර තිබූ බවක් ද ඒ ගැන පරීක්ෂණ නො කෙරෙන බව ද ඇමති කිරිඇල්ල කියයි. පරීක්ෂණ කළ යුත්තේ අප ද? අප ඔබට බලය දුන්නේ ඒ ගැන පරීක්ෂණ කිරීමට මිස, ඒවා නො කර, ඒ වැරදිවලට ආවරණය වෙමින් තව තවත් වැරදි කරන්නට නො වේ.

මේ වනාහි අමු අමුවේ මහජන මුදල් මංකොල්ලකෑම් ය. ඒවා දූෂණ නො වේ යයි කියන්නට දිව නැමෙන්නේ පල් හොරුන්ට පමණි.

මෙම සිද්ධිය පිළිබඳ ලක්බිම පුවත්පතේ පළ වූ වාර්තාව මෙසේ ය: 
මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියේ උපදේශකවරුන් ලෙස 45 දෙනකු පත්කර ඇති බවත් මහ මැතිවරණයේදී හා ජනාධිපතිවරණයේදී මහනුවර දිස්ත්‍රික්කය ජයග්‍රහණය කරදීමට සහය දුන් අයට අවස්ථාවක් ලබාදිය යුතු නිසා උපදේශක තනතුරු පිරිනැමූ බවත් අධ්‍යාපන හා මහාමාර්ග අමාත්‍ය ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල මහතා පාර්ලිමේන්තුවේදී අද (20) පැවැසීය.

රුපියල් 25000ක වැටුපක් හා රුපියල් 40000ක ගමන් වියදම් දීමනාවක් යටතේ මෙම උපදේශකයින් බඳවා ගත් බවද අමාත්‍යවරයා මෙහිදී සඳහන් කළේය.

අමාත්‍යවරයා මේ බව ප්‍රකාශ කළේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී වෛද්‍ය නලින්ද ජයතිස්ස මහතා ඇසූ පැනයකට පිළිතුරු දෙමිනි

නලින්ද ජයතිස්ස මහතා -
උපදේශකවරුන් ගණන කීයද?

කිරිඇල්ල මහතා - හතළිස් පහයි.

නලින්ද ජයතිස්ස මහතා -
මේ උපදේශක තනතුරකට සම්පූර්ණයෙන් රුපියල් 65000ක මුදලක් ලැබෙනවා. මා ළඟ ඇති ‍ලේඛනයේ උපදේශකවරුන් 56ක් ඉන්නවා. ගම්‍පොල හාලිඇල විහාරයේ වට්ටප්පල සීවලී හිමියන්ට නව කැලණි පාලම ඉදිකිරීමේ ව්‍යාපෘතියේ උපදේශක තනතුර දුන්නේ කුමන මාර්ග ඵලයක් ලබාගැනීමටද?

කිරිඇල්ල මහතා - ඔබ ඇහුවේ සුභාෂ් යටවර ගැන විතරයි. ඒකට මම උත්තර දුන්නා.

නලින්ද ජයතිස්ස මහතා - මා ළඟ ඇති ‍ලේඛනයේ මේ හාමුදුරුවන්ගේ නමත් තියෙනවා.

කිරිඇල්ල මහතා -
ඔබ දැනගත යුතුයි මහනුවර අපි ජනාධිපතිවරණයේදී ඡන්ද 81,000කින් දිනුවා. මහ මැතිවරණයත් ඉහළින්ම ජයගත්තා. අපට ජයග්‍රහණය අත්කර දුන් අයට අවස්ථාවක් ලබාදීම අපගේ වගකීමක්.

නලින්ද ජයතිස්ස මහතා -
නිමල් චන්ද්‍රසිරි නමැත්තකුට උපදේශකකමක් ලබාදීලා. ඔහු සාමාන්‍ය පෙළ පමණයි සමත්. උපදේශක තනතුරු මෙහෙම අයටද දෙන්නේ? ප්‍රාදේශීය සභාවක විපක්ෂ නායක කෙනෙකුටත් උපදේශකකමක් ලබාදීලා. ඔහු සාමාන්‍ය පෙළ පමණයි සමත්.

කිරිඇල්ල මහතා - ඒවා අතිරේක සුදුසුකම්. සම්මුඛ පරීක්ෂණයකට කැඳවලයි මේ තනතුරු දුන්නේ.
නලින්ද ජයතිස්ස මහතා - නුවර අරුප්‍පොලවත්තේ සමින්ද සමරසූරිය, සිරිල් සමරසූරිය එකම පවු‍ලේ එකම ගෙදර එකම ලිපිනය. මේකද යහපාලනය? ඔය ප්‍රතිපත්ති අගමැතිවරයා පිළිගන්නවාද?
කිරිඇල්ල මහතා - එකම පවු‍ලේ අයට දීලා තියෙනවා නම් මම ඒ ගැන හොයා බලන්නම්. පසුගිය රජය කාලයේ උපදේශක තනතුරු 250ක් දුන්නා. ඒ ගැනත් පරීක්ෂණ කරන්නේ නැහැ.
 පැතුම් වික්‍රමරත්න - රන්මලී සෝමසිරි (ලක්බිම)

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.


Read More »

2016-07-25

අපි නො දන්න ඒලියන්ල

9
අසූ තුනේ කළු ජුලියෙදි
දෙමළුන් හට ගල් ගැහුවේ
එකම එකම සිංහලයයි
ඒකගෙ නම නිර්මාල් ය

අනෙක් එවුන් සියලු දෙනා
දෙමළුන් බේරා ගත්තා
බේරා බේරා බේරා 
බේරෙ වගේ මනුස්සකම

අසූ තුනේ කළු ජූලිය
සිංහලුන්ගෙ මනුස්සකම
උතුරා ගැලු සමයක් විය
ඔය කියන්නෙ කවියො එහෙම

බේරී බේරී බේරී
දෙමළු මළා ලේ බේරී
ආසාවෙන් අපි බැලුවා
ගිනි කෙළි සිරි - සිරි සිරි සිරි

අපි නම් නෑ දෙමළු මැරුවෙ
අපි බේරා ගත්ත උන්ව
උන්ව මැරුවෙ ඒලියන්ල
ඒලියන්ල ඒලියන්ල

කඩ කැඩුවේ ඒලියන්ල
ගිනි තිබ්බේ ඒලියන්ල
ඔක්කොම කළෙ ඒලියන්ල
අපි නො දන්න ඒලියන්ල

පැරකුම් ජයසිංහ
2016-07-25


මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-07-22

දෙමළාට ඇති ප්‍ර‍ශ්නය කොච්චර උත්තර දුන්නත් ප්‍ර‍ශ්නය කුමක්දැයි නැවත නැවත ඇසීමයි

96
දෙමළ ජනයාට ඇති ප්‍ර‍ශ්නය ගැන උපුල් කුමාරප්පෙරුම රාවයට ලියන ලද ලිපියක් හා සම්බන්ධව සමාජ මාධ්‍ය සංවාදයකදී නැවත වතාවක් දෙමළාට දෙමළ වීම නිසා ඇති ප්‍රශ්නය කුමක්ද යන ප්‍ර‍ශ්නය නඟා තිබිණි. එතැන මම මෙවැනි පිළිතුරක් දුන්නෙමි. “ලංකාවේ දෙමළ ජනයාට ඇති ප්‍රශ්නය ඉතා සරළ ය. එනම්, කොයි තරම් පැහැදිලි කර දුන්නත්, ඒ පැහැදිලි කිරීම් නො තකා හැර, අලුත් වටයකින් නැවත දෙමළාට ඇති ප්‍රශ්නය කුමක්දැයි ඇසීමයි. උදාහරණයක් ලෙස, නිර්මාල් රංජිත් මේ ගැන පැහැදිලි කරමින් පොතක් ම ලියුවේ ය. දැන් ඔබ මේ ප්‍රශ්නය නිර්මාල්ගෙන් අසන්නේ නැතිව උපුල් කුමාරප්පෙරුමගෙන් අසයි. මෙය ඇත්තෙන් ම දෙමළාගේ ප්‍රශ්නයක් නොව සිංහලයාගේ ප්‍රශ්නයකි." මගේ මිතුරෙක් එයට එකතු කිරීමක් කරමින් එය සිංහල බෞද්ධයාගේ ප්‍ර‍ශ්නයක් බව කීවේ ය.

සිංහල ජාතිවාදී පදනමින් මෙම ප්‍ර‍ශ්නය මතු කරන අය බොහෝ විට කියන්නේ වාමාංශිකයන්ට එයට පිළිතුරක් නැති බවයි. මෙයට මගේ පිළිතුර කිසිවෙක් මගෙන් අසා නැත. ඇසුවා නම් මා දෙන පිළිතුර මෙසේ ය:

මා ජීවත් වන මතුගම ප්‍රදේශයේ දෙමළ කුලී කම්කරුවකුට ගෙවන දෛනික වැටුප සිංහල කුලී කම්කරුවකුට ගෙවන දෛනික වැටුපට වඩා අඩු ය. එහෙත්, බොහෝ විට වෙහෙසකර වැඩ සඳහා පළපුරුදු දෙමළ කම්කරුවෝ වැඩි වැඩ ප්‍ර‍මාණයක් කරති. සිංහල කම්කරුවන්ට මෙන් නොව, දෙමළ කම්කරුවන්ට හෙළා තලා කතා කරන්නටත්, වැඩිපුර වැඩ කරන්නැයි බල කරන්නටත්, කෑම හා තේ ආදිය අඩු ගුණාත්මකභාවයකින් ලබා දෙන්නටත් සිංහල ස්වාමිවරු කටයුතු කරති.

දෙමළ කම්කරුවාට එසේ සලකන්නේ දෙමළ වීම නිසා ය. මා ජීවත් වන ප්‍රදේශයේ වැඩිපුර ජීවත් වන්නේ ඉන්දියානු සම්භවයක් සහිත දෙමළ ජනයා ය. ඔවුහු දෙමළ ජනයා අතර ද පීඩිත පිරිසකි. උතුරු නැගෙනහිර ජීවත් වන දෙමළ ජනයා ජාතික පදනමින් කරන බලය බෙදීමක් සම්බන්ධ ඉල්ලීම ඉටු වුවත්, ඉන්දීය සම්භවය සහිත දෙමළ ජනයා මුහුණ දෙන ගැටලුවලට විසඳුමක් නැත.

ලංකාවේ දෙමළ බස කතා කරන ජනයාට ඇති සියලු ප්‍ර‍ශ්න දේශපාලනයට ලඝු කළ නො හැකි වුවත්, දේශපාලනය එහි ප්‍ර‍ධාන කොටසකි. තත්වයන් වෙනස් කිරීමේදී දේශපාලනය ඉතා වැදගත් ය. ඒ නිසා දෙමළ අරගලයේ මූලික අවධානය යොමු වී තිබෙන්නේ දේශපාලන බලය වර්ධනය කර ගැනීම වෙනුවෙනි. දෙමළ අරගලයේ මූලික ඉල්ලීම දේශපාලන බලයයි. එනම්, තමන් ජීවත් වන ප්‍රදේශවල පාලනය වැඩි ස්වාධීනත්වයකින් කර ගත හැකි බලයයි. එහි අන්තයෙහි සිටින කොටස් පූර්ණ ස්වාධීනත්වය ඉල්ලා සිටිති.

තමන් බහුතර ප්‍ර‍ජාවක් ලෙස ජීවත් වන ප්‍රදේශවල පාලනය තමන්ට හසුරුවා ගත හැකි අන්දමේ දේශපාලන බලයක් ඉල්ලා සිටීම ප්‍ර‍තිගාමී ඉල්ලීමක් නො වේ. එය වනාහි ජනතාව වෙත වැඩිපුර බලය බෙදී යාමට ඉවහල් වන ප්‍ර‍ගතිශීලී ඉල්ලීමකි. එහෙත්, ජාතික පදනමින් බලය බෙදීමට වඩා භූගෝලීය පදනමින් බලය බෙදීම ප්‍ර‍ගතිශීලී ය.

මෙතැනදී මතු වන ප්‍ර‍ශ්නයක් තිබේ. ලංකාව ජාතීන් අතර ප්‍ර‍ශ්නයක් තිබෙන, ජාතීන් අතර තිස් අවුරුදු සිවිල් යුද්ධයක් ඇති වුණ, ජාතීන් අතර සංහිඳියාව පිළිබඳ බරපතල ප්‍ර‍ශ්න ඇති රටක් බව අපට අමතක කළ නො හැකි ය. ලංකාවේ උතුරු-නැගෙනහිර දෙමළ, කඳුරට දෙමළ, නැගෙනහිර මුස්ලිම් යන ප්‍ර‍ධාන සුළුතර ප්‍ර‍ාවන් තුනෙන් ම ජාතික පදනමින් බලය බෙදා ගැනීම සඳහා ඉල්ලීම් ඉදිරිපත් වී තිබෙන සංදර්භයක එය නො තකා හැර භූගෝලීය පදනමින් ම බලය බෙදිය යුතු යයි කීම ප්‍ර‍ජාතන්ත්‍ර‍වාදී ක්‍රියාවක් වන්නේ නැත.

මෙයට හේතු වන මූලික කාරණය වන්නේ ශ්‍රී ලාංකික රාජ්‍යයේ තිබෙන ජාතික අසමමිතිකත්වයයි. ශ්‍රී ලංකාව අනාගමික රාජ්‍යයක් නො වේ. රාජ්‍යය තුළ බුදු දහමට සෙසු ආගම්වලට නැති සුවිශේෂ ස්ථානයක් හිමි වී තිබේ. එසේ සිදු වූයේ නිශ්චිත ඓතිහාසික පරිණාමයක් තුළ ය. එසේම, ප්‍රායෝගික තත්වයන් තුළ ලංකාවේ දේශපාලන නායකත්වය සිංහල බෞද්ධයකුට පමණක් හිමි වන සම්ප්‍ර‍දායක් ද නිර්මානය වී තිබේ. ශ්‍රී ලංකාවේ භෞතික රාජ්‍ය සැකැස්ම සිදු වී තිබෙන්නේ සිංහල-බෞද්ධ-ගොවිගම-පිරිමි ප්‍ර‍ජාවට වැඩි බලයක් හිමි වන ආකාරයට ය. මේවා සිදු වන්නේ තනිකර ම ව්‍යවස්ථා නීති මගින් නො වේ. තවත් සමාජ, සංස්කෘතික සාධක රැසක් ඒ කෙරෙහි බලපායි. ඒ නිසා, ලංකාවේ ජාතීන් ප්‍ර‍ශ්නයක් නැති ය කියන්නට හෝ ජාතීන් අතර ඇති ප්‍ර‍ශ්නයට ජාතික නො වන විසඳුමක් දෙන්නට හෝ බැරි ය. කෙතරම් ප්‍ර‍ගතිශීලී වුණත් භෞමික පදනම මත බලය බෙදීමක් ලංකාවේ ප්‍රායෝගික නො වන්නේ එම සංදර්භය තුළයි. එය අනාගතයේ යම් දවසක අපේක්ෂා කළ යුතු තත්වයකි. එහෙත්, ඒ සඳහා අවශ්‍ය සංහිඳියාව ගොඩනගා ගන්නා තෙක් අප ජාතීන් අතර බලය බෙදාගන්නා ක්‍ර‍ම ඔස්සේ ගමන් කළ යුතුව තිබේ.

පසුගිය දිනවල යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයේදී දෙමළ සිසුන් විසින් සිංහල සිසුන් පිරිසකට පහර දුන් සිද්ධිය ජාතිවාදී සිදුවීමකි. සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් කවුරු රෙදි හෝදන්නට හැදුවත් එහි ඇත්තේ ජාතිවාදය බව සඟවන්නට බැරි ය. එය වනාහි ලංකාව සමස්තයක් ලෙස ගත් විට සුළුතර වන දෙමළ ජාතිවාදය, තමන් බහුතරය වන උතුරු නැගෙනහිර ප්‍රදේශවලදී හැමදාමත් හැසිරුණ විධියයි.

මුස්ලිම් සුළුතරය ඉදිරියේ දෙමළ ජාතිවාදය ඉතිහාසයක් පුරා මෙසේ කටයුතු කර තිබේ. එය කෙතරම් තිරශ්චීන වූවා ද යත්, උතුරු නැගෙනහිර පළාත්වල මුස්ලිම් වාර්ගික ශුද්ධියක් ද කොටි සංවිධානයේ නායකත්වයෙන්, දෙමළ ජාතිවාදීන්ගේ ආශිර්වාදයෙන් සිදු විය. ඒ සම්බන්ධයෙන් දෙමළ ජාතිවාදීන්ගේ පශ්චාත්තාපයක් නැතිකම ඔවුන් ප්‍රදර්ශනය කළේ අවසන් ඊලාම් යුද්ධයේ ආරම්භය මූතූර් වෙත ගෙන යාමෙනි. අවසන් ඊලාම් යුද්ධයේදී කොටි සංවිධානය හමුදාවට මුල් වෙඩිමුරය තැබීමට තෝරා ගත්තේ මූතූර් මුස්ලිම් ජනතාවගේ ඔලුවලට උඩිනි.

සිංහල ජනතාව හමුවේ දෙමළ ජාතිවාදය යම් විනයගත වීමක් සිදු වුණා නම් එසේ වුණේ අන් කිසිදු හේතුවක් නිසා නොව සිංහල ජාතිවාදීන් ද දෙමළ ජාතිවාදය හා සමාන හෝ ඊටත් වැඩි කෘර ජාතිවාදයකින් දෙමළ ජනයා මතට කඩා පනින්නට හැමදාමත් සූදානමින් සිටි නිසා ය. සිංහලයන්ගේ ජාතිවාදී ව්‍යාපෘතියට රාජ්‍ය හා මිලිටරි බලය ද උපයෝගී කර ගැනිණි. එබැවින් සිංහල, දෙමළ ජාතිවාදයන් අතර ගැටුමින් හැමදාමත් වැඩිපුර තුවාල ලැබුවේ දෙමළ ජාතියයි.

කොටි සංවිධානයේ පරාජය යනු දෙමළ ජාතිවාදයේ තීරණාත්මක පරාජයකි. මොන යම් ආකාරයකින් හෝ එවැනි පරාජයන් වළක්වා නො ගෙන අරගලයක් ඉදිරියට ගෙන යන්නට බැරි ය. එහෙත්, දෙමළ ජාතිවාදයේ තිබුණු සීමාවන් හේතුවෙන් පරාජය වළක්වා ගැනීමට ඔවුන්ට බැරි විය. කොපමණ වලි කෑවත් දෙමළ ජාතිවාදීන්ට නැවත 2002 සටන් විරාමය අත්සන් කරන විට ඔවුන් සිටි ප්‍රබල තත්වයට නැවත එන්නට බැරි ය. මේ යථාර්ථය තේරුම් නො ගන්නේ නම්, ඇත්තෙන් ම සිදු වන්නේ තව දුරටත් විනාශයට පාර කපා ගැනීමයි.

මේ බව විශේෂයෙන් සඳහන් කරන්නට සිදු වුණේ විශේෂයෙන් ම දෙමළ ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් ප්‍ර‍ගතිශීලී ස්ථාවරවල සිටින සිංහල වාමාංශිකයන් බොහෝ දෙනෙක් දිගින් දිගට ම දෙමළ ජාතිවාදය සම්බන්ධයෙන් මෘදු හැඟීම් දැරීම හා දෙමළ ජාතිවාදය ප්‍ර‍තිචාරාත්මක සුළුතර ජාතිවාදයක පදනමින් සාධාරණීකරණය කරන්නට උත්සාහ දරන ආකාරයක් නිරීක්ෂණය කිරීම නිසා ය. ජාතිවාදයට පිළිතුර ජාතිවාදය නො වේ. මහ ජාතිවාදයට වඩා සුළුතර ජාතිවාදය ප්‍රගතිශීලී වන්නේ නැත. කලින් ඇති වුණේ කොයි ජාතිවාදය ද කියන එක සෙවීම මුලින් ඉපදුණේ කිකිළි ද බිත්තරේ ද සොයනවා වැනි මුග්ධ වැඩකි. අප විමසිය යුත්තේ ජාතිවාදයේ මුල් නොව එහි අග්ගිස්ස හෙවත් එය අවසන් කරන ආකාරයයි.

වාමාංශිකයන් ඉතා පැහැදිලිව ජාතිවාදයෙන් වෙන් විය යුතු ය. ජාතීන්ගේ ප්‍ර‍ශ්නයට විසඳුම ලෙස සුළුතර ජාතිවාදයන් හෝ ප්‍ර‍වර්ධනය නො කළ යුතු ය. වාමාංශිකයන් පෙනී සිටිය යුත්තේ සුළුතර ජාතිවාදයන් වෙනුවෙන් නොව, ජාතික සීමාවන් ඉක්මවා යන දේශපාලන ප්‍ර‍ජාවන් ගොඩනැගීම වෙනුවෙනි. සරළව කිවහොත්, ජාතිය යනු වාමාංශිකයන්ට අදාළ දෙයක් නො වේ.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-07-21

කිරිඇල්ලගේ වටඇල්ල

25
2015 ජනවාරි 8දා ජනාධිපතිවරණයෙන් අප මහින්ද රාජපක්ෂ ගෙදර යැව්වේ තවත් මහින්ද රාජපක්ෂ කෙනෙකු බලයට පත් කර ගැනීමට නො වේ. අප විරෝධය සලකුණු කළේ පුද්ගලයකුට, පවුලකට වඩා ක්‍ර‍මයකටයි.

ඒ ක්‍ර‍මය තුළ සිදු වූ දේ එපරිද්දෙන් ම නව ක්‍ර‍මය තුළත් සිදු වනවා නම් එය බරපතල තත්වයකි.

උදාහරණයකින් විමසමු.

ලාල් කුලරත්න නළුවෙක් හා ගුරුවරයෙකි. පසුව දේශපාලනයට පිවිසි ඔහු විමල් වීරවංශ පාක්ෂිකයෙකි. ඔහුට ඉංජිනේරු සංස්ථාවේ ණය අංශයේ විශේෂ තනතුරක් දරන්නට ඇති සුදුසුකම් මොනවාදැයි අපි නො දනිමු. සමහර විට එහි සේවකයන් පිනවන්නට අර බට්ටි ටෙලි නාට්ටියේ කළ රිලා නැටුම වැනි මොකක් හෝ කරන්නට ඇත. ඒක ප්‍ර‍ශ්නයක් නැත. එහෙත්, ඔහු මෙසේ ද කළේ ය. ඔහුගේ බිරිඳගේ නමින් වාහනයක් මිළ දී ගෙන එය ඉංජිනේරු සංස්ථාවට කුලියට දී ඉන් පසු එම වාහනය ඔහුගේ නිල වාහනය ලෙස පාවිච්චි කළේ ය. එහි ඉන්ධන හා කුලිය ලෙස රුපියල් ලක්ෂ 28ක් ලබාගෙන තිබේ.

විමල් වීරවංශලා කළ ජාවාරම්වල හැටියට මෙය ඉතා කුඩා එකකි. මේ වනාහි කලක් රටේ සමාජවාදී විප්ලවය කරන්නට ගිය අය ය. එහෙත්, අමාත්‍යාංශයක් ලැබුණු සැණින් මේ බඩගිනිකාරයන් කළේ පවුල් පිටින් වල ඉහ ගැනීමයි. විමල්ගේ ගෝලබාලයින් බොහෝ දෙනෙක් ඔහුගේ අමාත්‍යාංශයෙන් හොරා කෑවෝ ය. අඩු තරමේ තමන්ගේ භාර්යාවගේ නම පේරෝලකට දමා ගෙදර සිට වැටුප ගැනීම හෝ කළ හ. මේ සුළු පරිමාණ හොරකම් විභාග කරන්නට තව දීර්ඝ කාලයක් ගත වනු ඇත.

යහපාලනය යටතේ ද එවැනි දේ සිදු වන බව උසස් අධ්‍යාපන හා මහා මාර්ග ඇමති ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල විවෘතව පිළි ගත්තේ වෙන කොතනකදී හෝ නොව පාර්ලිමේන්තුවේදී ම ය.  පහත පළ වන්නේ ලක්බිම පුවත්පතේ සිද්ධිය හා සම්බන්ධයෙන් පළ වූ වාර්තාවකි.


මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියේ උපදේශකවරුන් ලෙස 45 දෙනකු පත්කර ඇති බවත් මහ මැතිවරණයේදී හා ජනාධිපතිවරණයේදී මහනුවර දිස්ත්‍රික්කය ජයග්‍රහණය කරදීමට සහය දුන් අයට අවස්ථාවක් ලබාදිය යුතු නිසා උපදේශක තනතුරු පිරිනැමූ බවත් අධ්‍යාපන හා මහාමාර්ග අමාත්‍ය ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල මහතා පාර්ලිමේන්තුවේදී අද (20) පැවැසීය.

රුපියල් 25000ක වැටුපක් හා රුපියල් 40000ක ගමන් වියදම් දීමනාවක් යටතේ මෙම උපදේශකයින් බඳවා ගත් බවද අමාත්‍යවරයා මෙහිදී සඳහන් කළේය.

අමාත්‍යවරයා මේ බව ප්‍රකාශ කළේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී වෛද්‍ය නලින්ද ජයතිස්ස මහතා ඇසූ පැනයකට පිළිතුරු දෙමිනි

නලින්ද ජයතිස්ස මහතා -
උපදේශකවරුන් ගණන කීයද?

කිරිඇල්ල මහතා - හතළිස් පහයි.

නලින්ද ජයතිස්ස මහතා -
මේ උපදේශක තනතුරකට සම්පූර්ණයෙන් රුපියල් 65000ක මුදලක් ලැබෙනවා. මා ළඟ ඇති ‍ලේඛනයේ උපදේශකවරුන් 56ක් ඉන්නවා. ගම්‍පොල හාලිඇල විහාරයේ වට්ටප්පල සීවලී හිමියන්ට නව කැලණි පාලම ඉදිකිරීමේ ව්‍යාපෘතියේ උපදේශක තනතුර දුන්නේ කුමන මාර්ග ඵලයක් ලබාගැනීමටද?

කිරිඇල්ල මහතා - ඔබ ඇහුවේ සුභාෂ් යටවර ගැන විතරයි. ඒකට මම උත්තර දුන්නා.

නලින්ද ජයතිස්ස මහතා - මා ළඟ ඇති ‍ලේඛනයේ මේ හාමුදුරුවන්ගේ නමත් තියෙනවා.

කිරිඇල්ල මහතා -
ඔබ දැනගත යුතුයි මහනුවර අපි ජනාධිපතිවරණයේදී ඡන්ද 81,000කින් දිනුවා. මහ මැතිවරණයත් ඉහළින්ම ජයගත්තා. අපට ජයග්‍රහණය අත්කර දුන් අයට අවස්ථාවක් ලබාදීම අපගේ වගකීමක්.

නලින්ද ජයතිස්ස මහතා -
නිමල් චන්ද්‍රසිරි නමැත්තකුට උපදේශකකමක් ලබාදීලා. ඔහු සාමාන්‍ය පෙළ පමණයි සමත්. උපදේශක තනතුරු මෙහෙම අයටද දෙන්නේ? ප්‍රාදේශීය සභාවක විපක්ෂ නායක කෙනෙකුටත් උපදේශකකමක් ලබාදීලා. ඔහු සාමාන්‍ය පෙළ පමණයි සමත්.

කිරිඇල්ල මහතා - ඒවා අතිරේක සුදුසුකම්. සම්මුඛ පරීක්ෂණයකට කැඳවලයි මේ තනතුරු දුන්නේ.
නලින්ද ජයතිස්ස මහතා - නුවර අරුප්‍පොලවත්තේ සමින්ද සමරසූරිය, සිරිල් සමරසූරිය එකම පවු‍ලේ එකම ගෙදර එකම ලිපිනය. මේකද යහපාලනය? ඔය ප්‍රතිපත්ති අගමැතිවරයා පිළිගන්නවාද?
කිරිඇල්ල මහතා - එකම පවු‍ලේ අයට දීලා තියෙනවා නම් මම ඒ ගැන හොයා බලන්නම්. පසුගිය රජය කාලයේ උපදේශක තනතුරු 250ක් දුන්නා. ඒ ගැනත් පරීක්ෂණ කරන්නේ නැහැ.

පැතුම් වික්‍රමරත්න - රන්මලී සෝමසිරි (ලක්බිම)
යහපාලන ඇමතිවරයකුට මෙවැනි දෙයක් විවෘතව පිළිගන්නට තරම් මෝඩකමක් හා ලජ්ජා නැතිකමක් තිබීම ගැන ලජ්ජා විය යුත්තේ අප ය. 

යහපාලනය යනු මහින්ද රාජපක්ෂ කාලයේ කළා සේ මේ අන්දමින් බෙදාගෙන කෑම ද? මේ බෙදාගෙන කන්නේ කාගේ සල්ලි ද? 

ලජ්ජා නැති ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල ඇමතිකමින් ඉල්ලා අස් විය යුතු ය. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-07-20

බදු නොගසන, සියල්ල නිකම් දෙන සුරංගනාවන්ගේ ආණ්ඩුවක් වහා පිහිටුවනු!

28

වැට් බද්ද වැඩි කිරීමට නො හැකි වූ නිසා ආණ්ඩුව දැන් තෙල් මිළ රුපියල් දහයකින් වැඩි කිරීමට සැරසෙන බව දිනේෂ් ගුණවර්ධන පවසයි. ගාමිනී ලොකුගේ කියන්නේ තමන් වැට් බද්ද ෆ්ලැට් කළ බවයි. වැට් බද්දට එරෙහිව නඩු කී වීරවංශ කතා කරන්නේ මාර උජාරුවෙනි. 

මේ ආණ්ඩුව ද නාස්ති කරයි. දූෂණයේ ද යෙදෙයි. ශ්‍රීලනිප ලේකම් දුමින්ද දිසානායකගේ කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශ ගොඩනැගිලි කුලිය එවැනි එක් සිද්ධියක් පමණි. එහෙත්, අද වන විට අඩු තරමේ දූෂණය දේශපාලකයන්ගේ හා නිලධාරීන්ගේ පිළිගත් ආදායම් මාර්ගයක් ලෙස නො සැලකෙන තත්වයක් හෝ නිර්මානය කර ගැනීමට මේ රටේ ජනතාව සමත් වී තිබේ. එය කෙතරම් විශාල ජයග්‍රහණයක් ද යන්න පැහැදිලි වන්නේ මහජන මුදල් සොරකම් කිරීම හා නාස්ති කිරීම නිසා හිරේ ගිය නාමල්ලා, බැසිල්ලා පෙන්නන උජාරුව නිසා ය. දුමින්දලා ඇතුළු මේ ආණ්ඩුවේ කට්ටියට එරෙහිව ද විමර්ශන සිදු විය යුතු ය. විපක්ෂය උද්ඝෝෂණ කළ යුත්තේ තමන්ගේ සොරකම් පිළිබඳ පරීක්ෂණ නො කරන්නට ය කියා නොව, ආණ්ඩුවේ සොරුන්ට එරෙහිව විමර්ශන නො කෙරෙන්නේ ඇයි ද කියා ය. 

එහෙත්, විපක්ෂය ආණ්ඩුවේ දූෂණ පිළිබඳ කිසිදු ශක්තිමත් හඬක් නගන්නේ නැත. ඔවුන් උත්සාහ ගන්නේ තමන්ගේ දූෂණ විමර්ශනය වන එක වළක්වා ගැනීම සඳහා ඩීල් දමා ගන්නට පමණි. 

දේශපාලකයන් හා ඉහළ නිලධාරීන් වගකිව යුතු දූෂණ සිදු වන බව ඇත්ත ය. එහෙත්, රජයේ ආදායම්වලින් වැඩි ප්‍රමාණයක් වෙන් වන්නේ දේශපාලකයන්ගේ හා රජය සමග කොන්ත්‍රාත් කරන්නන්ගේ දූෂණවලට වඩා, රජයේ සේවක පඩිනඩි, පෙන්ෂන් ආදිය ගෙවන්නට ය. අමාත්‍යාංශවලට වෙන් කර ඇති මුදල්වලින් වැඩි ප්‍රතිශතයක් පුනරාවර්තන හෙවත් එදිනෙදා වියදම් ය. 

එසේම, යටිතල පහසුකම් සංවර්ධන කටයුතු හා වෙනත් ප්‍රාග්ධන වියදම් වෙනුවෙන් රජයට මුදල් අවශ්‍ය ය. ඒවා සපයා ගන්නා යථාර්ථවාදී මාර්ගය වන්නේ බදු මුදල් ය. ලංකාවේ ජනතාව නිසි පරිදි ආදායම් බදු ගෙවන්නේවත්, රජයේ එකතු කිරීම් යාන්ත්‍රණයන්ට හරි හැටි ආදායම් බදු එකතු කර ගත හැකි වැඩපිළිවෙලක්වත් නැත. රජයේ සේවකයන්ට කෙතරම් වැටුප් ගෙව්වත් රජයට ආදායම් එකතු කර දෙන එකවත් හරි පිළිවෙලකට වෙන්නේ නැත. 

රජයට ආදායම් නොමැති විට මේ වියදම් පියවා ගන්නේ කෙසේ ද? විපක්ෂය බදු අය කරනවාටත් අකැමැති ය. ණය ගන්නවාටත් අකැමැති ය. පොදු විපක්ෂයේ චෞර නඩය පසුගිය අඳුරු දශකය තුළ හා ඊට පෙර තමන් සොරකම් කළ මහජන මුදල් රජයට ආපසු දී කිසිදු ආදර්ශයක් පෙන්වා ද නැත. රාජ්‍ය විරෝධී ක්‍රියා වෙනුවෙන් මහජන මුදලින් ලබා ගන්නා වැටුප් හා වරප්‍රසාද ද කිසිවක් නො ගෙන ඉන්නේ ද නැත

දැන් තිබෙන්නේ එක් විකල්පයකි. එනම්, රාජ්‍ය අංශයේ වියදම් තව දුරටත් කපා හැරීමයි. එහෙත් ඒකත් කරන්නට බැරි ය. විපක්ෂය පොහොර සහනාධාරය වැනි අවිධිමත් නාස්තිකාර ක්‍රියා විධිමත් කරන එකට පමණක් නොව වැඩකට නැති තීරු බදු සහන නවත්වනවාට පවා විරුද්ධ ය. ආණ්ඩුවට නිදහස් අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍යය ආදිය කප්පාදු කරන්නට උවමනාවක් තිබුණත්, නැතත්, විපක්ෂය හැම විට ම මොර ගාන්නේ ආණ්ඩුව ඒවා කප්පාදු කරනවා ය කියා ය. 

ජනතාව බදු ගෙවන්නට අකැමැති වුණාට, රජය ඇති නැති සියලු ජනතාවට නොමිළේ පාසල් අධ්‍යාපනය, පෙළ පොත්, නිල ඇඳුම් රෙදි, විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය, නොමිළේ සෞඛ්‍ය පහසුකම්, රජයේ සේවකයන්ට තෙරපි තෙරපී වුණත් අඩු ගානට යන්න කෝච්චි, පැන්ෂන්, පිංපඩි, වැඩබැරි වුණත් උපාධිධාරීන්ට රස්සා, පාරවල්වලට කාපට්, කුඹුරුවලට පෝර, වීවලට සල්ලි ආදී හැම මගුලක් ම දිය යුතු ය. ඒ මදිවාට පාරට වීසි කරන කුණු, බලු බෙටි ආදියත් ඇදිය යුතු ය. ජනතාව කඳු බෑවුම් එළි කර ගෙවල් හදාගෙන නාය ගිය විට ඒවාට වන්දිත් ගෙවා, ඉඩමුත් දී, ගෙවලුත් හදා දිය යුතු ය. ගං ඉවුරුවල ගෙවල් හදාගෙන, පොලිතින් දමා කාණු අවහිර කරගෙන ගංවතුරෙන් යට කර ගත් විට ඒවාටත් වන්දි ගෙවිය යුතු ය.

මේ වගේ ජනාධිපති කෙනෙක්
සරළ ප්‍රශ්නය මෙයයි. ආදායම් නැතිව වියදම් විතරක් කරන්නට රජය සුරංගනාවක් ද? ලංකාවේ පවත්නා සමාජ ක්‍රමය තුළ ආණ්ඩු බලය ඇති කිහිප දෙනා හැර අනෙක් සියල්ලෝ ම විපක්ෂයේ ය. ආණ්ඩු බලය තියෙන එවුන් ද කටයුතු කරන ආකාරය අනුව ජනතාව එහෙම හිතන එකත් වැරදි නැත. 

එහෙත්, රජය යනු ජනතාවගෙන් පරිබාහිර දේශපාලකයන්ගේ දේපලක් නො වේ. ලංකාවේ නම් රජය නම් සමාගමෙහි ලාභය බෙදා ගන්නා අය වන්නේ දේශපාලකයෝ, රජය සමග කොන්ත්‍රාත් කරන්නෝ, නිලධාරීහු හා රජයේ සේවකයෝ ය. ලංකාවේ ධනේශ්වර ක්‍රමය තුළ රජය යනු ලොකු ම සූරාකන්නා ය. එම තත්වය වෙනස් කළ යුතු ය. එහෙත්, රජය විසින් සූරා කනු ලබන පීඩිතයන් පවා රජයේ පාර්ශ්වකාරයෝ ය. රජය පවත්වාගෙන යන්නේ කෙසේ ද යන්න සම්බන්ධයෙන් රටේ සියලු ජනතාවට වගකීමක් තිබේ.

වැඩේ කියන්නේ ලංකාවේ විපක්ෂය හා ජනතාව ආණ්ඩු විරෝධීන් පමණක් නොව රාජ්‍ය විරෝධීන් ද වීමයි. ඔවුන්ගේ ආකල්පවල ම ඇත්තේ රාජ්‍ය විරෝධයයි. කඩාකප්පල්කාරිත්වයයි. රජයේ දේශපාලකයින්ගේ සිට රජයේ සේවයේ පහළම සේවකයන් දක්වාත්, පොදු ජනතාවත් බලාගෙන ඉන්නේ ම රජය විනාශ කරන්නට ය. ආසන්නම නිදසුන මේ වැට් හුටපටයයි. 

වැට් බද්ද වැඩි කිරීමේ යෝජනාව අයවැය යෝජනාවක් ලෙස පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත වූවකි. පාර්ලිමේන්තුව යනු නීති හදන ආයතනයයි. අධිකරණය නීති හදන්නේ නැත. කොහොමින් කොහොම හෝ නීති හදන ආයතනයේ සම්මත වූ වැට් බද්ද නීති විරෝධී කරන්නට අධිකරණය කටයුතු කර තිබේ. 

මෙම ලිපිය ලියන මම වැට් බද්දට පක්ෂ අයෙක් නොවේ. එහෙත්, පුරවැසියකු ලෙස මට රජයෙන් නිකම් කන්නට අවශ්‍යතාවක් නැත. මට අවශ්‍ය මගේ මූලික සේවාවන් මට සාධාරණ මිළක් දී ගන්නට හැකි ආකාරයට රජය මා ශක්තිමත් කරන එක ය. රජය මහ ලොකු දෙයක් කරන්නට අවශ්‍ය නැත. රජය ප්‍රතිපත්ති හරියට සම්පාදනය කරනවා නම් මට මගේ ජීවිතය ගොඩනගා ගන්නට පුළුවන. මෙතෙක් අප වැඩි දෙනෙක් කර තිබෙන්නේ ද එහෙම ය. 

අපට ද බැරි දවසක්, දුප්පත් වන, අසරණ වන දවසක් උදා විය හැකි ය. එදාට අප රැක බලා ගන්නට සුබසාධන සේවා තිබිය යුතු ය. 

එසේම, පොදු පහසුකම් සංවර්ධනය කිරීම වෙනුවෙන් අප රජයට බදු ගෙවිය යුතු ය. 

මහජන ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් ද අප ගෙවිය යුතු ය. ලෝකය සමග සාමකාමීව සහයෝගයෙන් කටයුතු කරමින් රාජ්‍යාරක්ෂාව සහතික කිරීම ආණ්ඩුවේ වගකීමකි.

රජය මහජන මුදල් නාස්ති නො කළ යුතු ය. මහජන මුදල් සම්බන්ධයෙන් වග විය යුතු ය. මහජනතාවට සපයන සේවාවන් වෙනුවෙන් සාධාරණ වැටුපක් ලබන්නට රජයේ සේවකයන්ට, නිලධාරීන්ට, දේශපාලකයන්ට හිමිකමක් ඇත. 

ඔය කියන ටිකට වඩා මහා ලොකු දේවල් කරමින් අපේ ජීවිතවල හැම අස්සක් මුල්ලක් නෑර ම ඇඟිලි ගසන රජයක් අපට අවශ්‍ය නැත. 

සියල්ල වෙළඳපොළ විසින් නියාමනය විය යුතු බවක් අප කියන්නේ නැත. එසේම, අප වෙළඳපොළ විරෝධීහු ද නොවෙමු. වෙළඳපොළ නියාමනය රජයේ වගකීමකි. එහෙම නැතිව රජය වෙළඳාම් කරන්නට යා යුතු නැත. දැන වෙළඳං ය. නොදැන ගොවිතැන් ය. රජය මේ දෙකම දන්නේ නැත. රජය කළ යුත්තේ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය හා නියාමනයයි.

අප ප්‍රවර්ධනය කරන සමාජවාදය තුළ රජය ශක්තිමත් කරන්නට අපට අවශ්‍ය නැත. අප පෙනී සිටින්නේ ස්වාධීන මහජන ආයතන ගොඩනැගීම වෙනුවෙනි. ඒ ගැන වෙනම කතා කරමු. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-07-19

ජාතිවාදී රිලවුන්ගේ ගිනි ගත් වලිග කොන් කැපීම

45
මොවුන් සිංහල ද දෙමළ ද කියා මම නො දනිමි. එය හඳුනාගන්නට සාධක කිසිවක් ඔවුන්ගේ ශරීරවල නැත. එහෙත්, ඔවුන් මෘගයන් බව හඳුනා ගැනීම නම් ඉතා පහසු ය.  
යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයේ සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් කවුරු රෙදි හෝදන්නට හැදුවත් එහි ඇත්තේ ජාතිවාදය බව සඟවන්නට බැරි ය. එය වනාහි ලංකාව සමස්තයක් ලෙස ගත් විට සුළුතර වන දෙමළ ජාතිවාදය, තමන් බහුතරය වන උතුරු නැගෙනහිර ප්‍රදේශවලදී හැමදාමත් හැසිරුණ විධියයි. 

මුස්ලිම් සුළුතරය ඉදිරියේ දෙමළ ජාතිවාදය ඉතිහාසයක් පුරා මෙසේ කටයුතු කර තිබේ. එය කෙතරම් තිරශ්චීන වූවා ද යත්, උතුරු නැගෙනහිර පළාත්වල මුස්ලිම් වාර්ගික ශුද්ධියක් ද කොටි සංවිධානයේ නායකත්වයෙන්, දෙමළ ජාතිවාදීන්ගේ ආශිර්වාදයෙන් සිදු විය. 

ඒ සම්බන්ධයෙන් දෙමළ ජාතිවාදීන්ගේ පශ්චාත්තාපයක් නැතිකම ඔවුන් ප්‍රදර්ශනය කළේ අවසන් ඊලාම් යුද්ධයේ ආරම්භය මූතූර් වෙත ගෙන යාමෙනි. අවසන් ඊලාම් යුද්ධයේදී කොටි සංවිධානය හමුදාවට මුල් වෙඩිමුරය තැබීමට තෝරා ගත්තේ මූතූර් මුස්ලිම් ජනතාවගේ ඔලුවලට උඩිනි.

සිංහල ජනතාව හමුවේ දෙමළ ජාතිවාදය යම් විනයගත වීමක් සිදු වුණා නම් එසේ වුණේ අන් කිසිදු හේතුවක් නිසා නොව සිංහලයන් ද දෙමළ ජාතිවාදය හා සමාන කෘර ජාතිවාදයකින් දෙමළ ජනයා මතට කඩා පනින්නට හැමදාමත් සූදානමින් සිටි නිසා ය. සිංහලයන්ගේ ජාතිවාදී ව්‍යාපෘතියට රාජ්‍ය හා මිලිටරි බලය ද උපයෝගී කර ගැනිණි. එබැවින් සිංහල, දෙමළ ජාතිවාදයන් අතර ගැටුමින් හැමදාමත් වැඩිපුර තුවාල ලැබුවේ දෙමළ ජාතියයි. 

කොටි සංවිධානයේ පරාජය යනු දෙමළ ජාතිවාදයේ තීරණාත්මක පරාජයකි. මොන යම් ආකාරයකින් හෝ එවැනි පරාජයන් වළක්වා නො ගෙන අරගලයක් ඉදිරියට ගෙන යන්නට බැරි ය. එහෙත්, දෙමළ ජාතිවාදයේ තිබුණු සීමාවන් හේතුවෙන් පරාජය වළක්වා ගැනීමට ඔවුන්ට බැරි විය. කොපමණ වලි කෑවත් දෙමළ ජාතිවාදීන්ට නැවත 2002 සටන් විරාමය අත්සන් කරන විට ඔවුන් සිටි ප්‍රබල තත්වයට නැවත එන්නට බැරි ය. මේ යථාර්ථය තේරුම් නො ගන්නේ නම්, ඇත්තෙන් ම සිදු වන්නේ තව දුරටත් විනාශයට පාර කපා ගැනීමයි.

සිංහල ජාතිවාදීන් සම්බන්ධයෙන් ද කියන්නට තිබෙන්නේ සමාන කාරණාවකි. තමන් මාර හොඳ බව පෙන්වන්නට කියන ප්‍රලාපවලින් තමන්ට සතුටු විය හැකි මුත්, එයින් ජාතිවාදය ඉක්මවා කිසිවක් කරන්නට බැරි ය. 

ඔය හොඳකම ය කියා කියන්නේ අන් කිසිවක් නො ව, සිංහලයන් දෙමළ ජනයාට කොළඹ ඇතුළු වෙනත් ප්‍රදේශවල සාමයෙන් ඉන්නට දී ඇතැයි කියන එක ය. එය කියන එවුන් සම්බන්ධයෙන් මට නම් කියන්නට ඇත්තේ ඉතා සරළ දෙයකි. 

 ඇත්ත වශයෙන් ම, සිංහල ජාතිවාදීන් දෙමළ ජනයාට කොළඹ ඇතුළු ප්‍රදේශවල සාමයෙන් ඉන්නට දී ඇත්තේ ඔවුන්ට විරුද්ධව කිසිවක් කරන්නට බැරි නිවට නියාලුකම නිසා ය. මහ ලොකු සිංහල ජාතිවාදීන් කිසිවෙකුට කළ හැකි දෙයක් නැත. අලි කයිය තිබුණාට ඔවුහු දෙමළුන්ට බය ය. ඉන්දියාවට බය ය. දෙමළ ඩයස්පෝරාවට බය ය. යුරෝපයට බව ය. එච්චර දුර යන්නට ඕනෑ නැත. ලංකාවේ ආණ්ඩුවට ද බය ය. සිංහල ජාතිවාදීන්ගේ ඔය කියන හොඳකම නිර්මානය වී තිබෙන්නේ ඔය කියන බයවල් නිසා මිස අන් කිසිවක් නිසා නො වේ. 

සමාජ ජාල ආදියෙන් වීරයන් වී සිටින සිංහල ජාතිවාදීන්ට අපි අභියෝගයක් කරමු. ඔබගේ සිත් ඇතුළේ සැඟවී තිබෙන කළු ජූලියක් නැවත ඇති කරන්නට හැකිනම් එනු ඉදිරියට. තොපට ජාතිවාදයෙන් කළ හැකි කිසිවක් නැත.

සිංහල වේවා, දෙමළ වේවා, මුස්ලිම් වේවා, ජාතිවාදීන් හැම දෙනෙක් ම අනුකම්පා විරහිතව, නීත්‍යානුකූලව මර්දනය කළ යුතු ය. දුටු තැන වෙඩි තැබීම දක්වා අවශ්‍ය සියලු ක්‍රියාමාර්ග ගත යුතු ය. 

යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයේ ඩෙඟා නැටූ දෙමළ ජාතිවාදී පිස්සන් වහා අත්අඩංගුවට ගත යුතු ය. දකුණේ එයට සූදානම් වී සිටින පිස්සන් වෙනුවෙන් මාංචු සූදානම් කර තබා ගත යුතු ය. 

උතුරේ වෙන්ඩ ප්‍රභාකරන්ලාට මෙන් ම දකුණේ ඥානසාරලාට ද බෙදන්නට එක විධියේ හැන්දක් අවශ්‍ය ය. උතුරේ ජාතිවාදය අවුස්සන විග්නේශ්වරන්ලාට ද, දකුණේ ජාතිවාදය අවුස්සන ඔහුගේ මස්සිනාගේ කල්ලියේ විමල් වීරවංශලාට ද එක හා සමාන ලෙස සැලකිය යුතු ය. මේ රිලවුන් අල්ලා ඔවුන්ගේ ගිනි ගත් වලිගා කොන් කපා දැමිය යුතු කාලයකට අපි එළඹ සිටින්නෙමු.  

ජාතිවාදයට පිළිතුර ජාතිවාදය නො වේ. මහ ජාතිවාදයට වඩා සුළුතර ජාතිවාදය ප්‍රගතිශීලී වන්නේ නැත. කලින් ඇති වුණේ කොයි ජාතිවාදය ද කියන එක සෙවීම මුලින් ඉපදුණේ කිකිළි ද බිත්තරේ ද සොයනවා වැනි මුග්ධ වැඩකි. අප විමසිය යුත්තේ ජාතිවාදයේ මුල් නොව එහි අග්ගිස්ස හෙවත් එය විනාශ කරන ආකාරයයි. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-07-18

ලසන්ත වික්‍රමතුංග ඝාතනයට අණ දුන්නේ කවුරු ද?

7
යාපනය මිරුසුවිල්හිදී වයස අවුරුදු පහක දරුවකු හා අවුරුදු 15ක ළමයකු ඇතුළු දෙමළ සාමාන්‍ය වැසියන් අටදෙනෙකුගේ බෙලි කපා මරා දැමූ බවට චෝදනා ලැබ වරදකරු වූ ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදාවේ රත්නායක මුදියන්සේලාගේ සුනිල් රත්නායක
සන්ඩේ ලීඩර් පුවත්පතේ සමාරම්භක කර්තෘ ලසන්ත වික්‍රමතුංග 2009 ජනවාරි මාසයේදී මහමගදී කෘර ලෙස ඝාතනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් හමුදා නිලධාරියකු අත්අඩංගුවට ගෙන තිබේ. එය මහත් ආන්දෝලනයකට තුඩු දී ඇති බව ද, ඇතැම් හිටපු බලධාරීන් කලබලයට පත් වී ඇති බව ද දක්නට ලැබේ.

දේශපාලන හා හමුදා ලොක්කන් වෙනුවෙන් නීති ඉක්මවා සේවය කරන්නට යන නිලධාරීන් අමාරුවේ වැටීම සුලබ තත්වයකි. ඇතැම් ඝාතන සම්බන්ධයෙන් ප්‍රමාද වී හෝ නීතිය ක්‍රියාත්මක වීම වළක්වන්නට අපරාධකරුවන්ට බැරි වී තිබේ.

මහින්ද රාජපක්ෂගේ අඳුරු දශකයේ අපරාධවල සුලමුල දැන් එකින් එක හෙළිදරව් වෙමින් තිබේ. එහෙත්, ඒවා හෙළිදරව් කිරීමටත්, වගඋත්තරකරුවන්ට දඬුවම් පැමිණවීමටත්, නැවත එවැනි සිදුවීම් සිදු නොවන තත්වයක් ඇති කිරීමටත් අවශ්‍ය කටයුතු සිදු කිරීමට දැඩි දේශපාලනික අධිෂ්ඨානයක් ආණ්ඩුවට තිබෙන බවක් නො පෙනේ.

එහෙත්, දේශපාලකයන් වෙනුවෙන් අපරාධවල යෙදුණු නිලධාරීන්ට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක වන විට ඔවුන් තනි වීම සාමාන්‍ය තත්වයකි.

2002දී හමුදා පාලනය යටතේ පැවති යාපනය මිරුසුවිල්හිදී වයස අවුරුදු පහක දරුවකු හා අවුරුදු 15ක ළමයකු ඇතුළු දෙමළ සාමාන්‍ය වැසියන් අටදෙනෙකුගේ බෙලි කපා මරා දැමූ බවට චෝදනා ලැබ වරදකරු වූ ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදාවේ රත්නායක මුදියන්සේලාගේ සුනිල් රත්නායකට අධිකරණය විසින් 2015 ජුනි 25දා මරණ දඬුවම නියම කරන ලදී. ඔහු සමග ඝාතනයට හවුල් වූ සෙස්සෝ පමණක් නොව, අණ දුන් නිලධාරියා ද අධිකරණය ඉදිරියේ සාක්ෂි ප්‍රමාණවත් නො වීම නිසා නිදහස් විය.

මෙම ඝාතනය පිළිබඳ තොරතුරු හෙළිදරව් වන්නේ මරා වැසිකිළි වලකට දැමීම පිණිස හමුදා භට පිරිසක් විසින් රැගෙන යමින් සිටියදී පළා යාමට සමත් වූ මහේෂ්වරන් නමැති දෙමළ සිවිල් වැසියෙක් පසුව ඒ පිළිබඳ රජයට සම්බන්ධ ඊපීඩීපී සංවිධානයට දැනුම් දීම නිසා ය.

පසුව ඊපීඩීපී සංවිධානයේ මැදිහත් වීමෙන් යුද හමුදා පොලිසියේ මෙහෙයවීමෙන් පරීක්ෂණ පැවැත්විණි. සිද්ධිය වූ ස්ථානයට මහේෂ්වරන් රැගෙන ගොස් සිටියදී ඒ අසල ගැවසෙමින් සිටි හමුදා අනුඛණ්ඩයක් දැක ඔවුන් කැඳවා විමර්ශනය කළ අවස්ථාවේ මහේෂ්වරන් එම කණ්ඩායමේ සිටි සුනිල් රත්නායක හඳුනා ගත්තේ ය.

ඔහු සුනිල් රත්නායක හඳුනා ගන්නේ වැසිකිළි වළ අසල සිටි බෙලිකපන්නා ලෙසයි. බෙල්ල කැපීම සඳහා වැසිකිළි වළ අසලට රැගෙන යන විටත් වළ තුළ මිනිසුන් දඟළනු මහේෂ්වරන්ට දැනී තිබේ. සුනිල් රත්නායක දැකීමෙන් මහේෂ්වරන් අතිශය භීතියට පත් වූ බව වාර්තා වේ.

යුද හමුදා පොලිසිය විසින් අත්අඩංගුවට ගන්නා ලද සුනිල් රත්නායක විසින් මළ මිනී වළ දැමූ ස්ථානය පෙන්වන ලද අතර නඩුවේ සෙසු සැකකරුවන් පිළිබඳ තොරතුරු ලබා දුන්නේ ද ඔහු විසිනි.

මෙවැනි ඝාතනයක් ඔප්පු කිරීම ඉතා දුෂ්කර ය. දක්ෂ නීතිඥයකුට තවමත් මහේෂ්වරන්ගේ සාක්කිය බිඳ සුනිල් නිදහස් කර ගන්නට අවස්ථාව තිබේ. සෙසු පිරිස නිදහස් වන්නේ ඒ නිසා ය. එහෙත්, සුනිල් තමා එම ඝාතනය කළ බව පිළි ගත් බවත්, එයට සම්බන්ධ සෙසු පිරිස් පාවා දුන් බවත් ඇත්තකි. ඔහුට එය කරන්නට නියෝග දුන් අය බේරී ඔහු පමණක් වරදකරු වූ බව ඇත්ත ය.

කුලියට මිනීමැරූ පීඩිතයන් ඔවුන් එයට පෙළඹවූ බලධාරීන් වෙනුවෙන් බෙල්ල දිය යුත්තේ කුමට ද? 

සත්‍යය හෙළිදරව් කිරීමට උපකාර කළ මෙවැනි වරදකරුවන් රජයේ සාක්ෂිකරුවන් බවට පත් කර ඔවුන්ට ලිහිල් දඬුවම් ලබා දිය යුතු ය. 

ඔවුන්ට මෙවැනි දඬුවම් ලබා දීම ඇත්තෙන් ම සත්‍යය හෙළිදරව් කරන්නට කැමති අපරාධ සහායකයින් අධෛර්ය කරන්නට හේතු වේ. 

ලසන්ත වික්‍රමතුංග ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් කළ යුතුව තිබෙන්නේ එයට අණ දුන් පුද්ගලයන් හෙළිදරව් කර ගැනීමයි. එය සුළු සිද්ධියක් නො වේ. ඉහළින් ම පැමිණි අණකින් සිදු වූ දෙයකි.

ලසන්ත වික්‍රමතුංග ඝාතනයට අණ දුන්නේ කවුරු ද? 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-07-17

වාමාංශික පිරිමින් නවකතාවෙන් විච්ඡේදනය කිරීම

22
මං ඔය එන එන පිළිවෙලට පොත් කියවන කෙනෙක් නෙමෙයි. ඒත් මං කියවන්න හිතාගෙන හිටපු පොත් කීපයක් පසුගිය දිනවල මං කියෙව්වා. මහින්ද කුමාර සෙනරත් පරිවර්තනය කරපු මිහයිල් ෂෝලහොව්ගෙ 'දොන් නදිය නිසලව ගලා බසී' පොත් හතරයි, පී.බී. ජයසේකරගේ 'මරියා සිලොනිකා වස්තුව'යි, සුරේඛා සමරසේනගේ 'මේ කතාව'යි තමයි ඒ පොත්. ඕවා කියවන අතරෙ තව, තව එව්වාත් කියෙව්වා. ඒ වුණාට යමක් ලියන්න ඕනැ ය කියලා හිතෙන්නේ මේ පොත් ගැනයි.

මේ කතා තුනම කතා කරන්නේ එක ම දෙයක් පිළිබඳව. ඒ තමයි, මාක්ස්වාදී ආගමික දේශපාලනය. කවුරුවත් ඒක ආගමක් ය කියලා ඍජුව කියන්නෙ නැති වුණාට ඒක ආගමක් වගේ ජරාවක් ය කියන එක මේ හැමෝ ම අඩු වැඩි වශයෙන් පෙන්වා දෙනවා.

ෂෝලහොව් ලියන්නේ මාක්ස් ලෙනින්වාදී ආගම ව්‍යාප්ත වීම ආරම්භ වූ 1917 අවට කාලය තුළ සෝවියට් දේශයේ රතු පාට කුරුස යුද්ධ නිසා දොන් නදීබඩ කොසාක්වරුන්ගේ ජීවිතයට එයින් කරපු බලපෑම හෙවත් විනාශය ගැනයි. ස්වයං පෝෂිත ගොවි සමාජයක මිනිස්සු තමන්ට අදාළ නැති කම්කරු විප්ලවයක් එක්ක කරන අරගලය ගැන අතිශය ගැඹුරු සාහිත්‍යමය විග්‍රහයක් එහි අඩංගු වෙනවා. එය පරිවර්තනය කිරීම මහින්ද කරපු ලොකු වැඩක්.

පී.බී. ජයසේකර මූලිකව විෂය කර ගන්නේ වාම දේශපාලනයේ මාක්ස්වාදී යුගයේ අවසන් සමය නම්, සුරේඛා සමරසේන විෂය කර ගන්නේ පශ්චාත් මාක්ස්වාදී යුගය. එහෙත් මේ යුග තුන හරහාම ගලා යන්නේ එක ම ආගමික දුස්සීලයක්.

මාක්ස්වාදී හා පශ්චාත් මාක්ස්වාදී ආගමික සංස්ථාවන්ගේ හොඳ නරක හා එයින් සමාජයට සිදු වන බලපෑම පිළිබඳ සාකච්ඡා කරන මේ දෙන්නා යුග දෙකක ලේඛකයෝයි.

පී.බී. ජයසේකර සම්මත කතා ආකෘතිය තුළ රහස් සැඟවී ගත්, කුතුහලය සපිරි කතාවක් කියන ගමන් පරමාදර්ශී චරිතයක් ද ගොඩනගනවා. ඒ තමයි කරුණාපාල. අසරණ වුණ ගැහැනියකට වරදට සමාව දීපු, අනුන්ගේ ලෙයින් සැදුණු ආබාධිත දැරියක තමන්ගේ ම දරුවකු ලෙස රැක බලා ගන්නා, කම්කරුවන්ගේ, ගොවීන්ගේ අරගලවල ඉදිරියෙන් සිටින, නාට්‍ය කරන, මිනිස්කම උතුරා ගිය කරුණාපාල තමයි චරිතය. සියලු චරිත ගොඩනැගෙන්නේ මේ පරමාදර්ශී චරිතය වටායි. ඔහුගේ පරමාදර්ශයන් සමග තබා අපට සෙසු චරිත විනිශ්චය කරන්නට මාපකයක් ලේඛකයා ඉදිරිපත් කරනවා.

කතානායකයා වචනයේ පරිසමාප්ත අරුතින් ම උතුම් ජීවිත හා සමාජ අරමුණු වෙනුවෙන් කැප වුණ මානව දයාවේ ප්‍රතිමූර්තියක් වන් මිනිසෙක්. ඒ එක්තරා අතකට වාමාංශික පරමාදර්ශී මිනිසා හෙවත් වාමාංශිකයන්ගේ දේශපාලන ෆැන්ටසිය. එ් වුණාට මරියා සිලොනිකා වස්තුවේ අපට හමු වෙන චරිත ඒ ෆැන්ටසිය වන්දනා කරන ගමන් සාමාන්‍ය මිනිසුන් කරන කපටිකම්, කුහකකම් විතරක් නෙමෙයි පූර්ණ ආබාධිත දැරියක දූෂණය කිරීම වැනි නින්දිත අපරාධත් කරන අයයි.

ෂෝල‍හොව්ගේ කතාවේ මෙවැනි වීරයන් නැහැ. ඔහු පරමාදර්ශ හොයන්නේ නැහැ. රුසියානු විප්ලවයේ මුල් යුගයේ සෝවියට් දේශයට පක්ෂපාතී සමාජවාදී ලේඛකයකු ලෙස පවා ඔහු කරන්නේ පවත්නා ඇත්ත ඒ විදියට නිරූපණය කිරීම විතරයි. ඒත්, ලංකාවේ අපි වාමාංශික පරමාදර්ශී චරිත පරිකල්පනය කරන්නට පෙළඹෙන්නේ ඇයි? මං හිතන්නේ එහෙම වුණේ වාමාංශික දේශපාලනය තුළ අප මුහුණ දීපු බරපතල ගැටලුවක් නිසා ය කියලායි.

පී.බී. ජයසේකරට සුරේඛා සමරසේන හමු වෙන්නේ නැහැ. හේතුව සුරේඛා සමරසේන විග්‍රහ කරන යුගයයි, පී.බී. ජයසේකර විග්‍රහ කරන යුගයයි අතර තිබෙන වෙනස නිසා. සුරේඛා ලියන දේවල් හා ඒවා ලියන විධිය පී.බී. ජයසේකරට පවා දරා ගන්නත් බැරි වෙයි වගේ.

පී.බී. ජයසේකරගේ ලෝකයේ දේශපාලනික යයි සිතන ගැහැනිය අදේශපාලනිකයි. උන්නතිකාමියි. පාරිභෝජනවාදීයි. අමානුෂිකයි. ඒ තමයි කතානායකයාගේ බිරිය. පී.බී. ජයසේකරගේ ලෝකයේ පිරිමි දේශපාලනය කරනවා. ඒ පිරිමින්ට ගැහැනු පේන්නේ අදේශපාලනික, පටු සන්තර්පණයන් සොයා යන, වරදට සමාව දිය යුතු බොළඳ සත්ව කොට්ඨාසයක් ලෙසයි. 

එහෙත්, සුරේඛා කතා කරන්න පටන් ගන්නෙ පී.බී. ජයසේකර නිහඬ වෙන තැනින්. සුරේඛා සමරසේන කියලා ගැහැනියක් ඇවිත් පී.බී. ජයසේකරලාගේ වාමාංශික පිරිමි ලෝකයට නෙළාගෙන, නෙළාගෙන යනවා. වෘෂණ කෝෂවලින් අල්ලලා අඹරනවා. මූණට කෙළ ගහනවා. වාමාංශික රැවුල්කාර පිරිමින්ගේ කලිසම් ගලවලා පාරවල් දිගේ එළවනවා.

මේ ප්‍රහාරයේ මූල බීජය ලියැවුණේ සුනේත්‍රා රාජකරුණානායකගේ පොදු පුරුෂයා නවකතාවෙයි. වාමාංශික, රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන පුරුෂ ලෝකයේ චරිතයක් අරගෙන සුනේත්‍රා ඒක ඒ අතට මේ අතට හරව හරවා එහි නිරුවත පෙන්වන්නේ ස්ත්‍රී ශ්‍රේෂ්ඨත්වයක් පිළිබඳ කිසියම් ආකාරයක ප්‍රති පුරුෂෝත්තමවාදී ස්ත්‍රී ස්වෝත්තමවාදයකින්.

මේ පොතට සම්මාන ලැබුණු වෙලාවේ පොදු පුරුෂයන්ගේ ලෝකයේ වීරයකු වූ සුචරිත ගම්ලත්ට මාරාවේශ වෙනවා. එයා පොදු පුරුෂයාට නෙළන්නේ මෙන්න මෙහෙමයි: "ගිය සැරේ සුනේත්‍රා රාජකරුණානායක කියල කෙනෙක්‌ගෙ පොදු පුරුෂයා කියල පොතකට තෑගි දුන්න. ඒක එහෙම පිටින්ම පපඩම් නව කතාවක්‌. නීරස නාටාමි භාෂාවෙන් ලියල තියෙන ඒ කතාව දැකල සුමිත්‍රා රාහුබද්ධ කියල කෙනෙක්‌ නාටාමි භාෂාවෙන් ඒ ජාතියෙම කතාවක්‌ ගොතල සම්මානෙකුත් ගත්ත. මේ වගේ පොත් ලියල පොත් කියවන මිනිස්‌සුන්ගෙ කාලය විනාශ කරන එක විශාල අපරාධයක්‌. හොඳ පොත් කියල මේ පපඩම් නවකතාවලට සම්මාන දෙන සාහිත්‍ය මණ්‌ඩලවල ඉන්න අයත් ඒ අපරාධයේ හවුල්කාරයෝ."

ඇය අවුරුදු පතා පොත් ලියනවා ය, භාෂාව හොඳ නැති ය වැනි විගඩම් මිස හරයක් ඇති විචාරයක් ඔවුන්ගේ කෘති සම්බන්ධයෙන් කිරීමට සුචරිත ගම්ලත් දක්වා කිසිදු විචාරකයෙක් සමත් වූයේ නැත. තමන්ගේ බැනිල්ලට පදනමක් අවශ්‍ය නිසා අන්තිමේදී බොහෝ දෙනෙක් එල්ලුණේ ‍ගුණදාස අමරසේකරගේ කරේ ය. ඔහු කී දෙයක් වන්නේ ඇගේ පොදු පුරුෂයා ව්‍යාජයක් ය කියා ය. ඒ කියන්නේ යථාර්ථවාදී නො වනවා ය කියා ය. ඒ වනාහි ඉතා නො ගැඹුරු, ව්‍යාජ ප්‍රකාශයකි. එහෙත්, මෙවැනි ගොබ්බ කතා ද ලංකාවේ විචාර ලෙස සැලකේ.

පිරිමින්ගේ ස්වයංජාත වැනි දුර්වල නවකතාවලට සම්මාන දෙන විට ‍මේ විචාරකයන් මේ තරම් කිපුණේ නැති බව විමසා බැලුවොත් පෙනේ. සුනේත්‍රාගේ නවකතාව විශිෂ්ට එකක් නො වුණත්, එහි වැදගත්කම ඇති වන්නේ එය වාමාංශික අධිපතිවාදී විචාරකයන් කුපිත කළ ආකාරය නිසායි. වාමාංශික, එන්ජීඕ දේශපාලනයේ ඉතා සුලබ චරිතයක් වන පොදු පුරුෂයා කතාවේ පිරිමියා ව්‍යාජයක් ය කියා බැහැර කරන්නේ අන් කිසි හේතුවක් නිසා නෙමෙයි, සුනේත්‍රා ලංකාවේ වාමාංශිකයන්ගේ නිරුවත ඉදිරියේ දර්පණයක් සවි කරන නිසායි. 

මම ශාස්තෘ නවකතාව ලියපු වෙලාවෙත් මං මේ අත්දැකීමට මුහුණ දුන්නා. බොහෝ වාමාංශික පිරිමි ඒ ගැන වචනයක්වත් කතා කළේ නැහැ. ඒ පොත ගැන හැත්තැ එකේ මහ නඩුවේ විත්තිකාරයකු වූ ප්‍රේමපාල හේවාබටගේ හා පැට්‍රික් ප්‍රනාන්දු කිව්වේ ඒ පොත කියවන්න බැරි එකක් ය කියායි. පොත දොරට වැඩි දාට පහුවෙනිදා ම එය වැඩක් නැති එකක් ය කියා ලියපු ටැබූ සබ්ජෙක්ට්ස් පවා එක රැයින් පොත කියවා හමාර කළා. වාමාංශිකයෝ කියවීම ප්‍රතික්ෂේප කළා. මං ලියන රාවය පත්තරේ පවා ශාස්තෘ පොත ගැන වචනයක්වත් ලියවුණේ නැහැ. ඉන්ද්‍රනාම ද්විලිංගික වීම, විප්ලවවාදී කවියන් තමන්ගේ අතින් කුඩා දරුවන් ඝාතනය කළ අය වීම වැනි දේ දරා ගන්න වාමාංශිකයන්ට බැහැ. ඒවා ව්‍යාජ ය කියලා කිව්වාට ඒක තමයි ඇත්ත.  

වරක් අපි ජානකී සූරියආරච්චි නම් ළමා පොත් ලියන ළමා විය ඉක්මවා ගොස් නැති ලේඛිකාවගේ දොයියම්මා නම් කවිය ස්ත්‍රීවාදී ඇසකින් විමසමින් බ්ලොග් සටහනක් ලිව්වෙමු. ඊට පසු අපට කතා කළ ජානකී ඇයට ස්ත්‍රීවාදිනියක යයි කීම හරියට ත්‍රස්තවාදියකු කියන්නා වගේ ය කියා එම සටහන ඉවත් කරන්නැයි ඉල්ලා සිටියා ය. එය අපහාසාත්මක සටහනක් නො වන නිසාත්, පොත් ලියා විකුණනවා නම් ඒවා මිළ දී ගන්නා මිනිසුන්ට ඒවා ගැන කතා කරන්නට ඇති අයිතියට ගරු කළ යුතු බවත් මම ඇයට පෙන්වා දුන්නෙමි. මහින්ද රාජපක්ෂ, ගෝඨාභය රාජපක්ෂ, ගාමිනී මතුරට වැනි එයාගේ අංකල්ලා ගැන කියමින් අැය මා බිය වද්දන්න ද උත්සාහ කළා ය.

සුනේත්‍රා රාජකරුණානායක වනාහි ජානකී සූරියආරච්චිගේ වර්ධනීය අවධියක් යයි මට සිතේ. ඇගේ පොදු පුරුෂයා විචාරක පිරිමින් භූමිතෙල් ගෑවුණු ගැරඬින් බවට පත් කිරීමට හේතු වුණේ ජානකීගේ දොයියම්මා සේ ස්ත්‍රියගේ සමාජ භූමිකාව ප්‍රශ්න කළ අහම්බ ස්වරූපය හේතුවෙන් වන්නටත් පුළුවන. එහෙත්, සුරේඛා වනාහි එවැනි ලේඛිකාවක් නො වේ. ඇය ලියන්නේ පණුවන් නලියන කාණු පල්ලවල් අත පත ගෑ කුණු වැකි අතකිනි.

මිනී කපන්නකු මළසිරුරකට දක්වන ගරුත්වය හෝ නො දක්වන සුරේඛා සමරසේන මේ ඊනියා වාමාංශිකයන්ගේ කුහක ලෝකය හම ගැසූ කුකුළකුගේ බොකු බඩවැල් ඇද දමා එය හොද්දට ගැනීම සඳහා ලී කොටයක් උඩ තබා කෑලි කෑලි කපනවා සේ කපා වළඳකට දමයි. එය පී.බී. ජයසේකරගේ මරියා සිලොනිකා වස්තුව සේ බළල් මස් පිස සුදු ඇතිරිලි සහිත මේසයක් මත දීසියක් ලෙස ඉදිරිපත් කිරීමක් නො වේ. එය වනාහි බළල් කුණ ඉඳා කාපියව් කියා අමුවෙන් ම මූණේ ගැසීමක් වැනි ය. එහි භාෂාව, ආකෘතිය ආදී සියලු ලක්ෂණ එසේ ය. ප්‍රබන්ධය යථාර්ථය බව ද යථාර්ථය ද ප්‍රබන්ධයක් බව ද යන කරුණු දෙක ම පසක් කර දෙන ඇගේ කතාව ලියන සුරේඛා සමරසේන ද එහි චරිතයකි.

ඉතින් සාහිත්‍ය විචාරය හා සම්මාන විනිශ්චය අරක් ගෙන සිටින, පොත් ලියන කාලයට ඒවාට සම්මාන ගැනීම ද නො ලියන කාලයට විනිශ්චය ද කරන ලංකාවේ සාහිත්‍ය මාෆියාව සුරේඛාගේ මේ කතාව ගැන කිසිවක් කතා නො කිරීම පුදුම විය යුතු කාරණයක් ද?

අප මෙම සටහන තබන්නේ සුරේඛා ගැසූ බෝම්බයෙන් තුවාල වී, එහෙත් රහසේ ප්‍රතිකාර කිරීම නිසා ඔඩු දුවා, කුණු වී ගිය තුවාලවල වෙලුම් පටි ඇද දමා ඕජස් ගලන ඇඟ මස් තවත් නිරාවරණය කර දැමීමට ය. හෙට අනිද්දා සම්මාන බෙදා ගන්නා විට සුරේඛා නම් ලේඛිකාවක් සිටි බව හා ඇය මේ කතාව නම් නවකතාවක් ලියූ බව අමතක නො විය යුතු හෙයින් සුරේඛාගේ මේ කතාව කියවිය යුතු ම පොතකැයි අපි නිර්දේශ කරන්නෙමු.

මෙය විචාරයක් නොව ප්‍රචාරයක් බව කරුණාවෙන් සලකන්න.

ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-07-14

තීරු බදු රහිත වාහන ජාවාරම තලතා අතුකෝරළගේ සිට සමන්ත විද්‍යාරත්න දක්වා

27
අපි මෙහෙමයි වැඩට යන්නෙ 
විදේශ රැකියා ඇමතිනියගේ වාහනයක් සම්බන්ධ වැදගත් ප්‍රශ්නයක් ජවිපෙ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී සමන්ත විද්‍යාරත්න විසින් මතු කර තිබේ. ඔහු පවසන්නේ ඇමතිනිය සිය අමාත්‍යාංශයට වාහනයක් ආනයනය කර ඇති බවයි. 

එහෙත් ඒ පිළිබඳ පැහැදිලි කරන ඇමතිනී තලතා අතුකෝරළ වැදගත් කරුණු කීපයක් හෙළිදරව් කරයි. ඇය පවසන්නේ ඒ වනාහි තීරු බදු රහිතව තමා විසින් ආනයනය කර ගන්නා ලද වාහනයක් බවයි. 

මෙම වරප්‍රසාදය වසර 30ක පමණ කාලයක් තිස්සේ ඇති බව ද, එමගින් මන්ත්‍රීවරයකුට වසර පහකට වරක් තීරු බදු රහිතව වාහනයක් ආනයනය කර ගත හැකි බව ද ඇය පෙන්වා දෙයි. ඇගේ සොයුරා වන ගාමිනී අතුකෝරළ මන්ත්‍රීවරයකු ලෙස එසේ වාහන තුනක් ආනයනය කර ඇති බව ද, ඇය ද එසේ වාහන තුනක් ආනයනය කර තිබෙන බව ද ඒවා ගෙදර ඇති බව ද ඇය පවසයි. 

ගාමිනී අතුකෝරළගේ වාහන පැත්තකින් තියමු. මෙම ඇමතිනියට ගෙදර වාහන තුනක් තිබේ. ඊට අමතරව අමාත්‍යාංශයේ ද වාහන ඇත. අපට තිබෙන ප්‍රශ්නය මෙයයි. මෙච්චර වාහනවලින් දුවමින් කළ වැඩ කෝ? විදේශ රැකියාවල නියුක්ත වන ලාංකිකයන්ට පසුගිය කාලයේ මෙම අමාත්‍යාංශය විසින් කර ඇති කැපී පෙනෙන සේවා මොනවා ද? 

අනෙක් කාරණය වන්නේ පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීවරුන් 225 ම මෙසේ වාහන ආනයනය කරගෙන ඇති බවයි. ප්‍රශ්නය මතු කළ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මෙම වරප්‍රසාදය පාවිච්චි කර වාහන ආනයනය කළේ නැද්ද? ජවිපෙ මන්ත්‍රීවරු 1994 සිට පාර්ලිමේන්තුවේ සිටිති. මෙතෙක් කල් ආනයනය කරන ලද තීරු බදු රහිත වාහන කෝ? ඒවායින් මහජනතාවට කරන ලද සේවය කුමක් ද? වසර පහක් ගත වන තෙක් විකිණිය නො හැකි ය යන කොන්දේසිය මත ලබා දෙන මෙම වාහනය විකුණා තමන් මුදල් ගත් බව හිටපු ජවිපෙ මන්ත්‍රී අජිත් කුමාර විවෘතව ම පැවසුවේ ය. 

මෙම තීරු බදු රහිත වාහන ජාවාරම කරන්නේ දේශපාලකයන් පමණක් නො වේ. රජයේ නිලධාරීහු ද ගජරාමෙට මෙම ජාවාරමේ යෙදෙති. 

බොහෝ දෙනෙක් කරන්නේ තීරු බදු රහිත වාහන බලපත්‍රය ගෙඩිය පිටින් ම වාහන ආනයනකරුවෙකුට විකුණා අවම වශයෙන් රු. ලක්ෂ 10කට වැඩි මුදලක් ලබා ගැනීමයි. මේ දේශපාලකයන්ට හා රජයේ නිලධාරීන්ට මේ රටේ මහජනතාව වසර පහකට වරක් අඩු ම තරමේ රු. ලක්ෂ 10ක් බෝනස් ලෙස ගෙවන්නෙමු. මෙය අවම වශයෙන් මාසයකට රු. 16,667ක බෝනස් එකකි.  

එය මෙරට බොහෝ වැඩ කරන මිනිසුන්ගේ මාසික වැටුපට සමාන මුදලකි. 

මේ රථගායේ තවත් පැත්තකි.



මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-07-13

සිරිපාල ගෙදර පල!

23
නිමල් සිරිපාලත් ඔන්න වැඩක් කරලා. 

බස් ගාස්තුව සීයට හයකින් මෙව්ව කරලා. ඒ කියන්නේ තට්ටු කරන ගාස්තුව රුපියලකින් විතර බස්සලා. 

ඇත්තම කියනවා නම් මෙතන වෙලා තියෙන්නේ බස් ගාස්තුව අඩු වීමක්. ඉස්සර අවම ගාස්තුව රුපියල් අටනෙ. ඉතින් රුපියල් දහයක් දුන්නා ම කොන්දොස්තර රුපියල් දෙකකට තට්ටු කරනවා. දැන් අවම ගාස්තුව රුපියල් නමයනේ. එතකොට කොන්දොස්තර තට්ටු කරන්නේ එක සුපියලටයි. 

මං සාමාන්‍යයෙන් දිනපතා ගමන් බිමන් යන්නෙ අඩු ගානෙ ලක්ෂ පනහක් හැටක්වත් වටින වාහනේකින් විතරයි. ඒ කියන්නේ බස්වල හා කෝච්චිවල. මං නං ඔය සුපියලවල් දෙකවල් පඩේකට ගණන් ගන්නෙ නැහැ. ඕවා පර්ස් එකේ දාගත්තා ම ඒක ඉරෙන්න බලනවා. සාක්කුවේ දාගත්තා ම ඒක සිලිං බිලිං ගානවා. හිඟන්නෙකුට දුන්නොත් ඌ රවනවා. ඒ නිසා කොන්දොස්තරලා ඒක තියාගන්න එක ගැන මං සතුටුයි. ඔය කොන්දොස්තර මල්ලිලා රුපියලට දෙකට මාටියා ගහන අය ය කියලා පොදුවේ කිව්වට උන් ඇත්ත වශයෙන් ම අනෙක් පැත්තටත් ඔය වගේ කරනවා. ඒ කියන්නේ වැඩි පැත්තට විතරක් නෙමෙයි අඩු පැත්තටත් ගාන රවුම් කරන අවස්ථා ඕනැ තරම් තියෙනවා.  

හුඟක් අය හිතන්නේ ඔය වගේ රුපියලේ දෙකේ හොරකම් කරන්නෙ බස් කොන්දොස්තරලා විතරයි කියලා. ඒ වුණාට සුදු කිට් ගහන රේල්ලුවේ ඉස්ටේසන් මාස්ටර්ලා අතරත් ඔය වගේ පීචං හොරු ඉන්න බව මගේ අත්දැකීමයි. පව් රජයේ සේවය!

මට තියෙන ප්‍රශ්නය නිමල් සිරිපාල පසුගිය කාලෙ කරපු වෙන වැඩක් තියෙනවා ද කියන එකයි. මේ හාදයාට නිදි වදින එක ගැන ඉස්සර ලොකු ප්‍රසිද්ධියක් තිබුණා. දැන් ඒකත් බැරුව වගේ. නිදි කිරන එක තමයි වැඩිපුර කරන්නේ. 


ප්‍රවාහන ඇමති කිව්වට පුළුවන් නම් කියහන්කො අඩු ගානෙ පහුගිය අවුරුද්දක් තිස්සෙ පොදු ජනතාවගේ ගමනාගමනය වෙනුවෙන් කරපු වැඩක් තියෙනවා නම්. 

බස් ගාස්තු වැඩි කරන එක හැර සිරිපාල පොදු ප්‍රවාහනය වෙනුවෙන් කරපු වැඩක් කිව්වොත් මං මේ බ්ලොග් එකේ එයා ගැන ප්‍රශස්තියක් ලියලා පළ කරනවා. 

සිරිසේනට ම හරි යන සිරිපාල. හැබැයි සිරිසේන ලොරි ටෝක්කාරයා. දෙන්නෙ නැතෑ හැමදාම ඇට්ටි හැලෙන ටෝකක්. හඩ්සන් සමරසිංහ පරාදයි. 

සිරිපාල නම් හැකි ඉක්මණින් ගෙදර යා යුතුයි. සිරිසේනත් කයිවාරු අතෑරලා වැඩක් කරන්න බලනවා නම් හොඳයි. නැතිනම් ඉතින් වැඩි දවසක් යන්න කලියෙන් අපි උඩ මාතෘකාවේ පාල සේන කරනවා. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-07-12

ඔබට දැන් සතුටුදැයි අසන මහින්ද, අපට සතුටු නැත

14
අප්පුහාමිගේ ඉඹලා පිළිගැනීම 
ඔබට සතුටුයිදැයි මහින්ද රාජපක්ෂ අසයි.

ඔහු එසේ අසන්නේ විරුද්ධ පාර්ශ්වයේ අය මර්දනය කිරීමෙන් ඔහු ලැබූ සතුට ඔහු දන්නා නිසා ය. ඔහුට ලසන්ත වික්‍ර‍මතුංග එහෙම මතක් වෙනවා ඇත.

අපි නම් සතුටු වන්නේ නැත. හේතුව, නාමල් රාජපක්ෂ යනු එක්තරා යුගයක ලංකාවේ තාරුණ්‍යය වෙනුවෙන් ප්‍ර‍වර්ධනය කරන ලද පරමාදර්ශී චරිතයක් නිසා ය. 

ඒ පරමාදර්ශය තුළ තිබුණේ කුමන ආකාරයෙන් හෝ මුදල් හම්බ කරගෙන කාලා, බීලා, ජොලි කිරීම හා ඕනෑම ගේමක් ගසා බලය ගොඩනගා ගැනීම හා රැක ගැනීමයි.  

පාතාල අපරාධකාරයන් පවා තමන්ගේ දරුවන් තමන් කරන දෙයට වඩා ශිෂ්ට සම්මත කටයුත්තක් වෙත යොමු කිරීමට උත්සාහ දරන ලෝකයේ තාත්තලා තමන් කරන අපරාධවලට පුතුන් විවෘතව හවුල් කර ගන්නා යුගයක් බිහි විය. නියෝජ්‍ය පොලිස්පති වාසුත් ඔහුගේ පුතාත් දෙදෙනා ම හිරේ ගියේ කුලියට මිනී මරන්නට ගොස් ය. මේ වනාහි දේශපාලන රැකවරණයෙන් බිහි වූ දෙවන පෙළයි. 

සදාචාරය පමණක් නොව, රටේ නීතිය ද තඹ දොයිතුවකට මායිම් නො කර, හිතූ හිතූ දේ කළ හැකි, බලය පාවිච්චි කර නීතියෙන් ද ගැලවී යා හැකි යුගයක වැඩුණු නාමල් රාජපක්ෂ වැනි බලවත් පුත්තු එක පැත්තකින් මෙම ක්‍ර‍මයේ ගොදුරු වෙති. 

බලයෙන් අන්ධ වී සිටි මේ පුත්තු තාත්තලා අනුගමනය කළ ආරක්ෂක විධික්‍ර‍ම හෝ අනුගමනය කරන්නට උනන්දු වී ඇති බවක් පෙනෙන්නේ නැත. 

නාමල්ගේ කෝටි හැත්තෑවේ කොමිස් ජාවාරම සමග කියැවෙන නමක් වන නිමල් පෙරේරා ගැන අපි මීට පෙර ලිපියක් ලියුවෙමු. තාත්තලා කළු සල්ලි සුදු කර ගන්නට වූ පරිස්සමවත් වෙන්නට පුත්තුන්ට උවමනාවක් තිබී ඇති බව පෙනෙන්නට නැත. 

අත් උස්ස උස්සා පෙන්න පෙන්නා හිනා වෙවී රිමාන්ඩ් වන්නට පුළුවන. පසුව ඒ අයුරින් ම ඇප පිට නිදහස් වී එන්නට ද පුළුවන. එහෙත්, මේ ටිකත් මතක තබා ගත යුතු ය. සාධාරණ නඩු විභාග පැවැත්වුණොත් මේ නඩු පහසුවෙන් ඔප්පු වනු ඇත.

විදේශීය සංචාරකයකු මරා දමා ඔහුගේ පෙම්වතිය දූෂණය කර හිරේ ගිය මහින්ද ගෝලයකු වන සම්පත් චන්ද්‍ර‍ පුෂ්ප විනය විරෝධී ක්‍රියා හේතුවෙන් වැලිකඩින් වඩා නරක සිරගෙයක් වන මහරට මාරු කර තිබේ. කරන කලට පව් මිහිරි මුත් විඳින එක අමාරු ය. 

දැන් බලයේ සිටින අයටත් මේවා පාඩම් ය. 



මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-07-11

සෝමවංශ අමරසිංහගේ මළගම හා ලාංකීය ස්ටාලින්වාදය

23
සෝමවංශ අමරසිංහගේ මළගෙදර, බණ ගෙදර ජවිපෙ, පෙසප, ජානිපෙ ආදී පක්ෂ අතර මනුස්සකම ගැන සඳහන් වෙන කතා බහක් අවදි කරලා තිබෙනවා දැක්කා.

මම මගේ ජීවිත කාලය ඇතුළෙ ජවිපෙත්, හිරු කණ්ඩායමෙත් සම්පූර්ණ සාමාජිකයකු ලෙස වැඩ කර ඇත්තෙමි. සාමාජිකයකු නො වීත්, කලින් කලට නව සමසමාජ පක්ෂය, පෙසප සහ තවත් කණ්ඩායම් සමග විවිධාකාරවලින් වැඩ කර ඇත.

මූලිකව මම නම් කියන්නේ මේ වාමාංශික දේශපාලනයත්, සාමාන්‍ය මිනිස්කමත් යනු දෙකක් මිසක් එකක් නො වන බවයි. වාමාංශික සංස්කෘතික අනන්‍යතාව නිර්මානය වන්නේ ම පොදු මිනිස්කම මරා දැමීම තුළයි. එය සිදු වන්නේ කෙසේ ද යන්න සාකච්ඡා කිරීමට පෙර මමඋදාහරණ ලෙස සිද්ධි කීපයක් දක්වමි.

1. කවුරුත් දන්නා නන්දන මාරසිංහ ඝාතනය
2. ජවිපෙ සන්නද්ධ අංශයේ සටන්කරුවකුව සිටිමින් විජය කුමාරතුංග ඝාතනය ඇතුළු ජවිපෙ දේශපාලන ඝාතන රැසක තුවක්කුකරු පමණක් වූ, අත්අඩංගුවේ සිටියදී රජය විසින් මරා දමන ලද ලයනල් රණසිංහ ප්‍රේමදාසගේ කුලී මිනීමරුවකු යයි ලයනල් රණසිංහගේ ගෙදරින් බත් වේල් ගණනාවක් කා ඇති ටිල්වින් සිල්වා පසු කලෙක පැවසීම
3. ජවිපෙ හා පසුකාලීනව පෙසප බවට පත් වූ පිරිස අතර ඇති වූ ගැටුමෙහිදී ටිල්වින් සිල්වා සමග සාකච්ඡා කරන්නට පැමිණි පිරිසට බත් කා යන්නැයි ටිල්වින් කළ ආරාධනය මත ඔවුන් බත් කමින් සිටියදී එතැනට පැමිණි සෝමවංශ අමරසිංහ “පක්ෂයට ද්‍රෝහී වුණ අයටත් මේ පක්ෂය කන්නට දෙනවාද?" කියා ඇසීම (මූලාශ්‍රය ඉන්ද්‍රානන්ද සිල්වා, ලංකාදීප 2016-06-26)
4. 1971 කැරැල්ල සම්බන්ධ ලේඛන එක්රැස් කර ජවිපෙන් 1982දී බිඳී ගිය උදේනි සමන් කුමාර විසින් සංස්කරණය කරන ලද ‘71 මහ නඩුව, විජේවීරගේ හෘදය සාක්‍ෂිය’ නම් පොත නියමුවා ප්‍රකාශනයක් ලෙස පළ කළ ජවිපෙ එහි සංස්කාරකවරයාට අඩු තරමේ පොතේ පිටපතක්වත් නො දීම හා ජවිපෙ නායක අනුර කුමාර දිසානායක සංස්කාරකවරයාට ආරංචි වන ලෙස එය ඔහුට අයත් දෙයක් නොව පක්ෂයේ දේපලක් ය යන අදහස දෙන ප්‍රකාශයක් කිරීම.

තවත් මෙවැනි සිදුවීම් ඕනෑ තරම් පැවසිය හැකි ය. එහෙත්, මේ සිදුවීම් හතර පමණක් මෙම වාම සංස්කෘතිය තේරුම් ගැනීමට ප්‍රමාණවත් ය.

එය මෙසේ වචනගත කළ හැකි ය. මනුෂ්‍යත්වය හිමි පක්ෂ සාමාජිකයාට පමණ ය. ඒ එම පුද්ගලයා පක්ෂ සාමාජිකත්වය දරණ තාක් කල් පමණි. යම් කිසිවෙක් පක්ෂ සාමාජිකත්වය අත් හළේ ද, විකල්ප මතවාදයක් දැරුවේ ද, එතැන් සිට එම පුද්ගලයා කිසි දිනෙක සමාව නො දිය යුතු, අනිවාර්යයෙන් ම සුද්ද කළ යුතු ද්‍රෝහියෙකි. (සුද්ද කරන දිනය තීරණය වන්නේ පක්ෂ බලය මත ය.)

මේ අතරවාරයේ පක්ෂයට සම්බන්ධ නොවී සිටින ජනතාව ලෙස හැඳින්වෙන පිරිස සම්බන්ධයෙන් මේ විප්ලවවාදී පක්ෂවල ආකල්පය විසුළු සහගත ය. ඔවුන් ධනපතියන් ලෙස හඳුන්වන අය හෝ කිසිදාක පක්ෂ ක්‍රියාධරයකු නො වන අය හෝ සම්බන්ධයෙන් මෙම පක්ෂවල ඇත්තේ ව්‍යාජ ප්‍රේමනීය ආකල්පයකි. ඔවුන් කිසි කලෙක තමන්ගෙන් ඈත් වූ වාමාංශිකයන් මෙන් ස්ථාවර සතුරන් හෝ ද්‍රෝහීන් වන්නේ නැත.

දැන් මෙම උදාහරණ ආදියෙහිදී වැඩිපුර සඳහන් වන්නේ ජවිපෙ ගැන මුත්, මෙම තත්වය ජවිපෙට පමණක් සීමා වන්නක් නො වේ. ජාතික ප්‍රශ්නය මත ජවිපෙන් බිඳී ගිය හිරු කණ්ඩායම සමග මෙන් ම, පෙසප ජනරළ පුවත්පත සමග පමණක් නොව, නවසමසමාජ පක්ෂයේ සිට වාමාංශිකයන් ක්‍රියාකාරී වන වෘත්තීය සමිති, බහුජන සංවිධාන හා රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන දක්වා ම විහිද යන අත්දැකීම වන්නේ මේ සියල්ලන් ම ජවිපෙන් සංකේතවත් වන එකී වාමාංශික මහා සංස්කෘතියෙන් ගැලවීමට අසමත් වී ඇති බවයි.

මෙම තත්වය විසින් අවසානයේදී කරනු ලබන්නේ වාමාංශිකයන් යනු බලවේගයක් ලෙස ගත් කල සී සී කඩ විසිර ගිය, කිසිදු කලෙක එක්සත් නො විය හැකි, එකිනෙකා දෙස දැඩි ඊර්ෂ්‍යාවකින් හා  වෛරයකින් යුත් පක්ෂ, කල්ලි, කණ්ඩායම් හා පුද්ගල සමූහයක් බවට පත් කිරීමයි.

වෙන වෙන ම ක්‍රියාකාරිත්වයන් ලෙස සැලකූ විට, දේශපාලන, සිවිල් සමාජ, මාධ්‍ය, සංස්කෘතික හා කලා ක්ෂේත්‍රවල මෙම බලවේගය අතිශය සක්‍රිය ය. එසේම, බලවත් ය. එම ක්ෂේත්‍රවල සියලු අධිපති මතවාදයන් මෙම බලවේග විසින් හසුරුවනු ලැබේ. ඔවුන්ගේ ආසන්න තරගකරුවන් වන ජාතිවාදීන්ටවත් ඔවුන් සමග මතවාදීමය තලයේදී තරග කරන්නට බැරි ය. එහෙත්, මහජන තලයේදී මෙම බලවේගය පාර්ලිමේන්තු ආසන 10ක්වත් දිනා ගන්නට සමත් වන්නේ අසාමාන්‍ය තත්වයක් තුළ, ජාතිවාදය සමග සම්මුතියකට එළඹුණොත් පමණි.

මෙහි ඇති ගැටලුව වන්නේ සමාජ වෙනස්කම් ඇති කිරීම සඳහා අවශ්‍ය දේශපාලන බලය නොමැතිව මෙම පිරිස්වලට කළ හැකි බලපෑම අවම වීමයි. අවසානයේදී ඔවුන්ගේ ශ්‍රමය වැය වන්නේ අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් මහ බැංකු සභාපතිකමින් ඉවත් කිරීම වැනි සරළ වැඩවලට ය.

සරළ උදාහරණයකින් දැක්වුවහොත්, බොහෝ පැතිවලින් ඉදිරිගාමී වාමාංශිකයකු වන ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි හා ඔහුගේ විශ්වවිද්‍යාල සගයකු වන බස්නාහිර පළාත් අධ්‍යාපන ඇමති රංජිත් සෝමවංශ සන්සන්දනය කළ හැකි ය. බුද්ධිමය පැත්තෙන් ගතහොත් නිර්මාල් විශාල සමාජ ප්‍රාග්ධනයක හිමිකරුවෙකි. රංජිත් සෝමවංශ යනු බුද්ධිමය වශයෙන් කිසිදු කැපී පෙනෙන කාර්යභාරයක් කර ඇති අයකු නො වේ. දේශපාලනයට නො පැමිණියා නම් ඔහු බොහෝ විට උපාධිධාරී ගුරුවරයකු හෝ සංවර්ධන නිලධාරි වැනි රජයේ සේවකයකු වන්නට තිබිණි. ආචාර්ය උපාධියක් හිමි, හැමදාමත් වාමාංශික දේශපාලනයේ ඉහළ තැනක සිටි නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි ජාතික අධ්‍යාපන ආයතනයේ වැඩකට නැති අධ්‍යක්ෂකමක් කරද්දී රංජිත් සෝමවංශ බස්නාහිර පළාතේ ම අධ්‍යාපන ඇමතිකම කරයි. අපට සිදු වී තිබෙන්නේ ‘එහෙම වෙන්නෙ ඇයි? අයි ඩෝ්න්ට් නෝ වයි?' කියන්නට ද?

නැත. මෙය පැහැදිලි කර ගැනීම අතිශය දේශපාලනික ය. වාමාංශිකයන් බල දේශපාලනය තුළ දවසින් දවස හැකිළී යමින් ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනයේදී හා සමාජය වෙනස් කිරීමේ කාර්යයේදී නො වැදගත් ප්‍රාණීන් පිරිසක් බවට පත් වෙමින් පුස්සන් බලවත් වන්නේ හෙවත් ගල් බොරළු යට යමින් ගොමරිති මතු වන්නේ පැහැදිලි දේශපාලනික ප්‍රශ්නයක් නිසා ය. ඒ දේශපාලනික ප්‍රශ්නය සමග පොරබැදීම වනාහි කෑල්ලෙන් කෑල්ල ගියත් අත නො හැර කළ යුතු අරගලයකි.

මෙය වනාහි මාක්ස්වාදී පෙරටුගාමිත්වයටත් වඩා ස්ටාලින්වාදයයි. මේ දෙකේ වෙනස තේරුම් ගත යුතු ය. මාක්ස්වාදී පෙරටුගාමිත්වය තුළ පක්ෂය නිර්මානය වන්නේ වඩා බලවත් මාක්ස්වාදීන් විසින් අර්ථකථනය කරගන්නා පරිදි විප්ලවය වෙනුවෙන් ඇපකැප වූ වඩා ප්‍රබුද්ධ පිරිස වෙතිනි. විප්ලවය විෂයෙහි වැදගත් වන්නේ මෙම බලවේගය වන අතර සෙසු ජනතාව වනාහි ඒ වෙනුවෙන් මෙහෙයවා ගත යුතු අත් වෙති. අත් යන යෙදුම වැදගත් ය. මන්ද, එහි මොළ නැත. මොළ ඇත්තේ පක්ෂයෙහි ය. ලෙනින්වාදය, ස්ටාලින්වාදය මෙන් ම, ට්‍රොට්ස්කිවාදය ද මූලික වශයෙන් මෙම ආස්ථානයෙන් වෙනස් වන්නේ නැත. මේ තුන ම එහිදී එක සේ ඒකාධිපතිවාදී ය. කෘර ය. ස්ටාලින්වාදය යනු කෘරත්වයේ සීමාවන් අකා මකා දැමීමයි.

ලංකාවේ වාමාංශික සංස්කෘතියේ ගැටලුව ඇත්තේ ස්ටාලින්වාදී කෘරත්වය හා පොදු මිනිස් දුබලතා වන ඊර්ෂ්‍යාව, හීනමානය ආදී කාරණාවලයි. පෙරටුගාමී සංකල්පය යනු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයත් සමග සංවාදයක පවත්වාගෙන යා හැකි සංකල්පයකි. එහෙත් ස්ටාලින්වාදී කෘරත්වය යනු එකහෙළා ප්‍රතික්ෂේප කිරීම මානව සංහතියේ අනාගත අභිවෘද්ධිය වෙනුවෙන් සමා විරහිතව කළ යුතුව තිබෙන කාර්යයකි.

ස්ලැවොජ් සිසැක් ස්ටාලින්වාදය දකින්නේ නාසිවාදයටත් වඩා භයානක දෙයක් ලෙසයි. “ස්ටාලින්වාදය නාසිවාදයටත් වඩා දාර්ශනික ගැටළු ජනනය කරවන්නක්. උදාහරණයක් වශයෙන් ස්ටාලින්වාදීන්ට හා නාසිවාදීන්ට ගොදුරුවන්නන් අතර පැහැදිලි මූලික වෙනසක් සංසිද්ධිවාදී එළඹුමකදි [phenomenological approach] තියෙනවා. නාසිවාදය තුළ ඔබ යුදෙව්වකු නම් ඔබව සරලවම ඝාතනය කර දමනවා. කිසිම ප්‍රශ්නයක් අහන්නේ නැහැ. ඔබට කිසිම දෙයක් ඔප්පු කරන්න නැහැ. ඔබ සාපරාධී වන්නේ ඔබ නිසයි-ඔබ යුදෙව්වකු නිසයි. ඒ නිසා ඔබව ඝාතනය කරනවා. එච්චරයි. ස්ටාලින්වාදය තුළ ඇත්ත වශයෙන්ම බොහෝ ගොදුරුවන්නන්ට මුහුණ දෙන්න වන්නේ ‍‍ව්‍යාජ චෝදනාවලටයි. ඔවුන්ගෙන් බහුතරය දේශද්‍රෝහීන් නොවෙයි. කොහොම වුනත් සිත්ගන්නා ගුණාංගයක් තියෙනවා-ඔවුන්ව වධ වේදනාවලට හෝ බ්ලැක්මේල් කර දේශද්‍රෝහීන් ලෙස පාපොච්චාරණය කරවා ගන්නවා. (ස්ටාලින්වාදය නාසිවාදයට වඩා දුෂ්ට වන්නේ ඇයි? -ස්ලාවොජ් සිසැක්, පරිවර්තනය: ඩෝසන් ප්‍රීති, බූන්දි වෙබ් අඩවිය)

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2016-07-09

පාලිත තෙවරප්පෙරුම සිද්ධියෙන් නිරූපණය වූ ජනප්‍රිය පාසල් අර්බුදයට විසඳුම් සෙවිය හැක්කේ කෙසේ ද?

14
පසුගියදා මතුගමදී හා මීගහතැන්නේදී නියෝජ්‍ය ඇමති පාලිත තෙවරප්පෙරුමගේ මූලිකත්වයෙන් සිදු වුණ සිද්ධි දාමය රටේ අධ්‍යාපනයේ ගැටලු ගැන ජනතා අවධානය යොමු කරන සිද්ධියක් විය. එපමණක් නොව, එම සිද්ධිය අධ්‍යාපනය ගැන මාධ්‍යවල, සිවිල් සංවිධානවල හා දේශපාලකයන්ගේත් අඩු දැනුම ගැන ද හෙළිදරව් කළේ ය.

බොහෝ මාධ්‍ය විසින් සුපුරුදු පරිදි කරනු ලැබුවේ භාවාතිශය ලෙස මෙම සිද්ධිය වාර්තා කිරීමයි. හැමදාමත් සිදු වෙන්නා වගේ ම මෙහිදීත් මාධ්‍යවල බාල වාර්තාකරණය නිසා අවුල්සහගත තත්වය තවත් වර්ධනය විය. අවසානයේදී නියෝජ්‍ය ඇමති පාලිත තෙවරප්පෙරුම ළමයින් නවදෙනෙකු බලහත්කාරයෙන් මීගහතැන්න ප්‍රාථමික විද්‍යාලයට ඇතුළත් කළේ ය. ඔහුත් මව්වරුන් නවදෙනෙකු ඇතුළු පිරිසකත් අයුතු ජනරාශි පිළිබඳ චෝදනාව මත අධිකරණයට ඉදිරිපත් කිරීමෙන් පසු රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාරගත කර පසුව ඇප පිට නිදහස් කරන ලදී.

මෙම අයුතු ජනරාශි චෝදනාව වැදගත් ය. ප්‍රශ්නයක් විසඳා ගැනීමට කටයුතු කළ හැක්කේ අයුුතු ජනරාශියකින් විතර ද? අයුතු ජනරාශි ඇති වනතෙක් ප්‍රශ්නය ඔඩු දිව්වේ ඇයි? රජයේ නියෝජ්‍ය ඇමතිවරයකු වන පාලිත තෙවරප්පෙරුම ප්‍රශ්න විසඳන මාර්ගය විය යුත්තේ අයුතු ජනරාශි බලමුළුගැන්වීම ද?

අයුතු ජනරාශියට ඉංග්‍රීසියෙන් මොබ් යයි කියනු ලැබේ. මොබ් එකක් යනු කුමක් ද? එය වනාහි කිසියම් ප්‍ර‍ශ්නයකදී ආවේග මත පදනම්ව ප්‍ර‍තිචාර දක්වන ජන සාමූහිකයකි. අයුතු ජනරාශි හෙවත් මොබ් මේ සමාජයේ පිළිගත් සංස්කෘතියක් බවට පත් වී තිබේ. මොබ් මානසිකත්වය බරපතල සමාජ ගැටලුවකි. මොබ්වල සාමාජිකයන් වන ආවේගශීලී පුද්ගලයෝ වනාහි තර්කානුකූලව සිතන මතන පිරිසක් නො වේ. තනි පුද්ගලයකු ලෙස නො දැනෙන ශක්තියක් සමූහයක් තුළ සිටියදී දැනීම සාමාන්‍ය තත්වයකි. මහජන උද්ඝෝෂණවලදී මෙම ශක්තිය ප්‍රචණ්ඩ අයුරින් භාවිතා කිරීම මොබ් එකක් හෙවත් අයුතු ජන රාශියක් නිර්මානය කිරීමට හේතු වේ. මොබ් මානසිකත්වය හා වීරත්වය යනු එකක් නොව දෙකකි. වීරත්වය මතු වන්නේ වඩා අව්‍යාජ, බුද්ධිමත්, සංවේදී හා සිතා මතා ගනු ලබන ක්‍රියාමාර්ග ඔස්සේ ය. මොබ් මානසිකත්වයෙන් යුතුව යම් යම් ක්‍රියාමාර්ගවලට එළඹෙන බොහෝ පුද්ගලයෝ මොබ් මානසිකත්වය පහව ගිය පසු පශ්චාත්තාපයට ගොදුරු වෙති.

මොබ් මානසිකත්වය වීරත්වය ලෙස සලකන ශ්‍රී ලංකාව නම් රටේ රාජ්‍ය පාලන හා රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික කටයුතු සම්බන්ධ නීති හා පටිපාටි හෙවත් ප්‍රොටොකෝල් බිඳ දමමින් ආයතන යටපත් කරමින් මොබ් මැදිහත් වන අවස්ථා ඉතා සුලබ ය. පාලිත තෙවරප්පෙරුමගේ සිට මහින්ද රාජපක්ෂ දක්වා දේශපාලකයන්, ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමි වැනි මතභේදාත්මක භික්ෂූන්, වෘත්තීය සමිති, අන්තර් විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලය, රැඩිකල් වාමාංශික පක්ෂ, බොහෝ පෞද්ගලික ජනමාධ්‍ය, පාසල්වල ආදි ශිෂ්‍ය සංගම් ආදිය මෙසේ ප්‍රොටොකෝල් විරෝධී මොබ් මානසිකත්වය ප්‍රවර්ධනය කරන ප්‍රමුඛ සංවිධානයි.

මීගහතැන්න ප්‍රාථමික විද්‍යාලය හා සම්බන්ධ ප්‍රශ්නය එම පාසලට පමණක් සීමා වූවක් නො වේ. එය වනාහි මුළු රටේ ම පවතින සංකීර්ණ ප්‍රශ්නයක නිරූපණයක් පමණි. ප්‍රශ්නය ජනප්‍රිය පාසල් තරගයයි. තමන්ගේ දරුවන්ට හොඳම දෙය ලබා දෙන්නට මව්පියන් උත්සාහ කරන එක සාමාන්‍ය තත්වයකි. එහෙත්, හොඳම දේ යයි සමාජය පෙන්වන හැම දෙයක් ම ඇත්තෙන් ම හොඳම දේ ද?

ප්‍රාථමික දරුවා පාසල් යා යුත්තේ නිවස අසල පාසලකට ය. එය දරුවාගේ කායික, මානසික සෞඛ්‍යය පැත්තෙන් ඉතා හොඳ ය. රජයේ ‘ළඟම පාසල - හොඳම පාසල' සංකල්පය ප්‍ර‍ගතිශීලී එකක් වන්නේ එම සංදර්භය තුළය. එහි ඇති ගැටලු විසඳා දිය යුතු ය. ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය සමාප්ත කරන සෑම සිසුවෙකුට ම පහසුකම් සපිරි ද්විතීයක පාසලක අධ්‍යාපනය ලබන්නට අවස්ථාව ලැබිය යුතු ය. රජයට බලපෑම් කළ යුත්තේ සෑම ප්‍රාථමික පාසලක ම හා ද්විතීයක පාසලක ම පහසුකම් වැඩිදියුණු කරන්නට ය.

එහෙත් මේ රටේ මහජනතාව අරගල කරන්නේ කුමක් සඳහා ද? හැමෝට ම අවශ්‍ය තමන්ගේ දරුවන් ජනප්‍රිය පාසලකට ඇතුළත් කර ගන්නට ය. ඒ පාසලේ පහසුකම් ප්‍ර‍මාණවත් ද, පංති කාමරවල ඉඩකඩ තිබේ ද, යහපත් අධ්‍යාපන වාතාවරණයක් තිබේ ද යන්නට වඩා වැදගත් වී තිබෙන්නේ පාසලේ නම ය. නමක් ඇති පාසලකට ගිය පමණින් දරුවන්ට අනාගතේ තැනක් ලැබේ යයි ඇතැමෙක් සිතති. මෙය මිථ්‍යාවකි. ගම්වල සාමාන්‍ය පාසල්වලට ගිය අය විශාල පිරිසක් සමාජයේ කැපී පෙනෙන තත්වයන්ට පැමිණ තිබේ.

මීගහතැන්න ප්‍රාථමික විද්‍යාලය ආශ්‍රිතව ඇති වූ ගැටලුව ඇසුරෙන් ලංකාවේ අධ්‍යාපනයේ තිබෙන මෙම ගැටලුව විග්‍ර‍හ කර දැක්විය හැකි ය. මතුගම, අගලවත්ත, බුලත්සිංහල යන ආසනවල බොහෝ ප්‍රදේශවල මධ්‍යස්ථානය මතුගමයි. මෙම ප්‍රදේශයේ මව්පියන් තම දරුවන් ඇතුළත් කරන්නට වැඩියෙන් ම පොරකන්නේ මතුගම කන්නන්ගර මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයටයි. දෙවන ස්ථානය මතුගම ආනන්ද ශාස්ත්‍රාලයට ද, තුන්වන ස්ථානය මතුගම ශාන්ත මේරි විද්‍යාලයට ද හිමි වේ. මේ පාසල්වලට ළමයින් ඇතුළත් කර ගන්නට බැරි වූ විට සමහරු මතුගම අදිකාරම් හා ඇතුලත්මුදලි කණිෂ්ට විද්‍යාලවලට ළමයින් ඇතුළත් කරගෙන එතැන් සිට අර කී පාසල්වලට ළමයින් රිංගවා ගැනීමට මාන බලති.

මේ ප්‍රධාන පාසල් තුන ම ළමයින්ගෙන් පිරී ඉතිරී ගිය, ප්‍රමාණවත් පහසුකම් නොමැති, මානව සම්පත් හා අධ්‍යාපනයේ ගුණාත්මකභාවය පිළිබඳ ද බරපතල ගැටලු ඇති, ඒ තරම් ලොකු නමක් ද නැති පාසල් ය. එහෙත් අගලවත්ත, බදුරලිය, කලවාන, මීගහතැන්න, පැලවත්ත, වලල්ලාවිට, දොඩංගොඩ, නෑබඩ, වරකාගොඩ, බුලත්සිංහල වැනි පැතිවල මව්පියන් හැකි නම් තම ළමයින් එවන්නේ මේ මතුගම නගරයේ පාසල්වලටයි. ඒ මදි අය තවත් ටිකක් එහායින් පිහිටි හොරණ, කලුතර, පානදුර, කොළඹ පාසල්වලට ළමයින් යවති. ගම්වල පාසල්වලට ළමයින් යවන්නේ ප්‍ර‍ධාන පාසල්වලට ළමයින් ඇතුළත් කර ගන්නට බැරි වුණොත් පමණි.

මීගහතැන්න මතුගමින් කිලෝමීටර් 16ක් පමණ දුරින් පිහිටි සුන්දර ගම් පෙදෙසකි. එහි පිහිටා තිබෙන මෙරිල් කාරියවසම් මහා විද්‍යාලයේ මෑතදී අති නවීන ශ්‍රවණාගාරයක් පවා විවෘත කරන ලදී. අර්බුදයට තුඩු දී තිබෙන මීගහතැන්න ප්‍රාථමික පාසල මේ පාසලේ ප්‍රාථමික අංශයයි. පසුගිය වසරකදී මෙම පාසලේ සිසුවියක ශිෂ්‍යත්ව විභාගයෙන් රටේ ම දෙවෙනි තැන ගත්තා ය.

පාසලේ අනුමත සමාන්තර පංති ගණන තුනකි. එය අනවසරයෙන් හතරක් කිරීම නිසා මෙම පාසලේ කලින් සිටි විදුහල්පතිවරයකු වැඩ තහනමට පවා ලක් වූයේ ය. පාසල්වල සමාන්තර පංති සංඛ්‍යාව තීරණය කරන්නේ අධ්‍යාපන දෙපාර්තමේන්තුව විසිනි. නගරයේ පාසලක පංතියක් වැඩි කළ විට එය අවට ගම්වල පාසල් රැසකට බලපායි. පළමු ශ්‍රේණියට ළමයින් 10ක් හෝ ඊටත් වඩා අඩුවෙන් ළමයින් ඇතුළත් වන පාසල්වලට එයින් ගැටලුවක් ඇති වේ. එක වර ම එම පාසල වැසී නො ගියත්, කාලයක් යන විට එය වැසී යන තැනට වැඩ සිදු වේ. මතුගම කලාපයේ පාසල් රැසක් මෙසේ වැසී ගොස් තිබේ. මෑතදී එවැනි පාසල් කිහිපයක් නැවත ආරම්භ කළේ දැඩි පරිශ්‍ර‍මයකිනි.

අර්බුදයට තුඩු දුන් දරුවන් නවදෙනා සම්බන්ධයෙන් ඇත්ත බොහෝ මාධ්‍ය විසින් ගවේශනය කළේ නැත. අයදුම් කරන ලද පාසලකට නො තේරුණ දරුවන් වෙනුවෙන් මව්පියන් කළ යුතුව තිබෙන්නේ කලාප අධ්‍යාපන කාර්යාලයට දැනුම් දීමයි. කලාප අධ්‍යාපන කාර්යාලව විසින් ඔවුන්ට ඉතා ඉක්මණින් පාසල් ලබා දෙයි. එහෙත්, තමන් කැමති පාසලට ම දරුවන් ඇතුළත් කිරීමට උත්සාහ කරන ඇතැම් මව්පියන් එසේ දෙන පාසල් භාර ගන්නේ නැත. ඇතැමෙක් තමන්ගේ දරුවන්ට පාසල් නො ලැබුණ බව කලාප කාර්යාලයට දැනුම් දෙන්නේ ද නැත. එසේ කරන්නේ පාසල් ලැබෙන නිසා ය. ඔවුන් ඊළඟට කරන්නේ දේශපාලකයකු පසුපස යාමයි. දේශපාලකයෝ ද මේ මව්පියන්ට යථාර්ථය වටහා දෙනවා වෙනුවට කරන්නේ අයථා මාර්ගවලින් දරුවන් ඇතුළත් කිරීමයි. මෙය සෑම වසරක ම සිදු වේ. එයට දේශපාලන කෝටාව යයි ද ව්‍යවහාර වේ.

මෙතැනදී සිදු වන බරපතල අසාධාරණයක් කෙරෙහි කිසිවකුගේ අවධානය යොමු වන්නේ නැත. පාසල්වලට දරුවන් ඇතුළත් කර ගැනීමේ නියමිත පටිපාටිය අනුව කටයුතු කර එක් ලකුණක් අඩු වීම නිසා වෙනත් පාසලකට දරුවන් ඇතුළත් කළ සාමකාමී මව්පියන් හූල්ල, හූල්ලා බලා සිටිද්දී අඩු ලකුණු ලැබූ දරුවන් පිරිසක් මේ දේශපාලන ලැයිස්තු හරහා පාසල්වලට ඇතුළත් වෙති.

පාසල්වලට බඳවා ගැනීමේ පටිපාටියේ ගැටලු තිබේ. නිදසුනක් ලෙස මෙම සිසුන් අතරින් පස්දෙනෙකුට අදාළව මතු කරන කරුණක් වන්නේ ඔවුන්ගේ නිවෙසට ආසන්න තල්පැදිවල ප්‍රාථමික පාසලට යාම ඔවුන්ට ප්‍රායෝගිකව දුෂ්කර බවයි. මෙය විමර්ශනය කළ යුතු කරුණකි. පාසලට ඇති ආසන්නතාවේ පදනමින් දරුවන් පාසල්වලට බඳවාගැනීමේ පටිපාටියේදී කරන්නේ නිවසේ සිට පාසලට ඇති දුර අරය ලෙස ගෙන වෘත්තයක් ඇඳ එම වෘත්තය තුළ ඇති සෙසු පාසල්වලට ලකුණු පහ බැගින් අඩු කිරීමයි. මෙහිදී සලකා බලන්නේ ගුවන් දුරයි. එහෙත්, ලංකාවේ කිසිදු දරුවෙක් ගුවනින් පාසල් යන්නේ නැත. මෙම පටිපාටියේ ඇති ප්‍රායෝගික ගැටලු සම්බන්ධයෙන් විසඳුම් ලබා දීම දුෂ්කර කරුණක් නො වේ.

එසේම, ලංකාවේ පාසල්වලට දරුවන් බඳවා ගන්නා පටිපාටිය අනුව, මව්පියන් සියලු කටයුතු විවාහයට පෙර සිට පවා සැලසුම් කළ යුතුව තිබේ. වැඩ කිරීම නිසා ඇති වන ප්‍රායෝගික තත්වයන් තුළ පදිංචිය මාරු කිරීමට සිදු වන දෙමව්පියෝ දරුවන් පාසල්වලට ඇතුළත් කිරීමෙහිදී මහත් අසරණ තත්වයට පත් වෙති. මේ හේතුවෙන් නිවස ආසන්න පාසල තිබියදී දුර බැහැර පාසල්වලට යන්නට ද ළමයින්ට සිදු වේ.

පාසල්වල පළමු ශ්‍රේණියට සිසුන් බඳවා ගැනීමේදී පදනම් කීපයක් සලකා බලනු ලැබේ. ඒ අතර ප්‍ර‍ධාන ඒවා වන්නේ ආසන්න පදිංචිය, ආදි ශිෂ්‍යයන්ගේ දරුවන් වීම, පාසලේ දැනට ඉගෙන ගන්නා දරුවන්ගේ සහෝදරයන් වීම, ආරක්ෂක අංශයේ සේවකයන්ගේ දරුවන් වීම, හා අධ්‍යාපන කාර්ය මණ්ඩලවල සේවකයන්ගේ දරුවන් වීම ආදියයි. අන් සියලු සාධක අතහැර දමා පාසලට ආසන්න පදිංචිය පමණක් සැලකිල්ලට ගත හැකි වන ආකාරයට අධ්‍යාපන පද්ධතිය හා අදාළ වෙනත් යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය කළ යුතුව තිබේ. එසේම, ජනතාවගේ ආකල්ප වෙනස් කරන්නට ද රජය කටයුතු කළ යුතු ය. ඒ හැරෙන්නට ජනප්‍රිය පාසල් ප්‍ර‍ශ්නයට විසඳුමක් නැත.


මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...