2016-09-26

නාගොල්ලාගම මේජර් ජනරාල් විදර්ශන????????

පොත් 
කොළඹ පොත් පොළ අවසන් විය.

ඒ ආසන්නයේ නිතර ගැවසුණත්, මම නම් ඒ පැත්ත පළාතේ ගියේ නැත. එවැනි තදබද ස්ථානවල ගැවසෙන්නට මා තුළ කැමැත්තක් නැත. අනෙක, ඔය තරම් පොත් කියවන්නට ද මට හැකියාවක් නැත. මන්ද, මා ජීවත් විය යුතු බැවිනි. පොත් කියවීම ජීවත් වීමෙහි එක් කොටසක් පමණි.

දවසකට එක ගණනේ ලොකු පොත් කියවිය හැකි විස්මිත චරිතවලට පවා අවුරුදු පනහක් පොත් කියැවූවත් කියවන්නට පුළුවන් පොත් 18,250ක් පමණි. එහෙයින්, ඔය කියවූ බව කියවන වැඩි දෙනෙක් කියවූ ප්‍රමාණයට වඩා නො කියවූ ප්‍රමාණය සුවිසල් බව අමුතුවෙන් කියන්නට ඕනෑ නැත. මම නම් මගේ ජීවිතය තුළ බරසාර පොත් 2000ක්වත් කියවා ඇත් ද යන්න මට නම් සැක සහිත ය. අච්චර කියෙව්වා මෙච්චර කියෙව්වා යයි කියවීම ගැන පම්පෝරි ගැසීම පට්ට බොරුවකි. ඔය පම්පෝරිකාරයන් වැඩි දෙනෙක් පොත් 5000ක්වත් නො කියවූ අයයි. ඒ වුණාට පෙනී සිටින්නේ ලක්ෂ ගණන් කියවූ අය ලෙස ය. 

රටක සාහිත්‍යයේ, කලාවේ ප්‍රබෝධයක් ඇති වන්නේ දේශපාලනයේ ස්ථාවරත්වය හා නිදහස් වටපිටාව හේතුවෙන් බව කී විට, එම ප්‍රකාශයට අකැමැති අය ඒ බරපතල ප්‍රකාශය කරන්නේ කුමන අනුභූතික සාක්ෂි මත පදනම්ව ද යන්න අසන්නට ද පුළුවන. එහෙත්, ඒ ප්‍රකාශයට කැමැත්තක් දක්වන අයට එය පිළි ගන්නට පුළුවන. ලංකා ඉතිහාසයේ සාහිත්‍ය ප්‍රබෝධයක් දක්නට ලැබුණු කෝට්ටේ යුගය මෙවැනි ප්‍රබෝධයක් දක්නට ලැබුණු, සාපේක්ෂ වශයෙන් දේශපාලනික ස්ථාවරත්වයක් ද පැවති යුගයක් ලෙස සැලකිය හැකි ය.

එහෙත්, මේ ප්‍රමාණාත්මක වර්ධනය  තුළ ගුණාත්මක විපර්යාසයක් තිබේ ද යන්න සැක සහිත ය. මෙය මම නවකතාව ආශ්‍රයෙන් තරමක් දුරට අධ්‍යයනය කළෙමි. කෙතරම් විශාල නවකතා ප්‍රමාණයක් බිහි වුවත්, 2015 වසරේ නවකතාව තිබෙන තැන එතරම් ඉහළ ස්ථානයකැයි කිව නො හැකි ය. සිංහල නවකතාව තවමත් සැලකිය හැක්කේ මෙම කොදෙව්වේ සීමාවන් තුළ පමණ ය. ඒ ද වික්‍රමසිංහ, කේ. ජයතිලක වැනි ලේඛකයන්ගේ නවකතාවට බොහෝ පසුපසිනි.

විශාල වශයෙන් කවි පොත් නිකුත් වීම ද දැකිය හැකි ය. කවි පොත් පළ කිරීම මා නම් දකින්නේ ලෙහෙසියෙන් ලේඛකයකු වීමේ හා සමාජ ප්‍රාග්ධනය උපයා ගැනීමේ මාර්ගයක් බවට පත් වී ඇති බවයි. 

නාගොල්ලාගම ධර්මසිරි බෙනඩික්ට්ගේ කවි පොත නිකුත් වූ උත්සවයෙහිදී විදර්ශන කන්නන්ගර පැවැත්වූ කතාව පිළිබඳ ඇති වූ මත ගැටුම මෙම අර්බුදයේ ප්‍රකාශනයක් ලෙස සැලකිය හැකි ය. ධර්මසිරි බෙනඩික්ට් යනු විදග්ධ කවියෙක් නො වේ. ඔහු ජන කවියෙකි. විදර්ශන කන්නන්ගර කීවා සේ ම ඔහු ළං වන්නේ (රත්න ශ්‍රී විජේසිංහට වඩා) විල්බට් අඹතලාවට විය හැකි ය. එහි කිසිදු වරදක් ඇතැයි මම නො සිතමි. මේ සමාජයේ රත්න ශ්‍රී විජේසිංහට මෙන් ම විල්බට් අඹතලාවට ද තිබෙන ස්ථානය පිළිබඳ අප ගෞරවනීය විය යුතු ය. 

මෙතැනදී කෙනෙක් මෙසේ අසන්නට ද පුළුවන. එසේ නම් අප ඉරාජ් වීරරත්න විවේචනය කිරීමේදී නිර්දය වන්නේ ඇයි ද යන්නයි. 

විල්බට් අඹතලාව කවියෙන් යමක් උපයා ගන්නා අහිංසක කලාකරුවෙකි. ඉරාජ් වීරරත්න මුදල් ඉපැයීම ම අරමුණු කර ගත් සංගීත ව්‍යාපාරිකයෙකි. යැපුම් වෘත්තිකයකු වන හස්ත කර්මාන්ත ශිල්පියකුගේ ගුණාත්මකභාවයට වැඩි දෙයක් ධනේශ්වර කර්මාන්තකරුවකුගෙන් බලාපොරොත්තු වීමට පාරිභෝගිකයකුට අයිතියක් තිබේ. 

ධර්මසිරි බෙනඩික්ට් කවි නො ලියූ ප්‍රකාශනයක් නැති තරම් ය. ඔහු විසින් ස්පර්ශ නො කරන ලද සමාජ ප්‍රශ්නයක් ද නැති තරම් ය. ඔහු ලියූ කවි ඒ ඒ සංදර්භයන් තුළ දේශපාලනමය හා සමාජ වටිනාකමක් අත්පත් කර ගත් මුත්, ඒවායේ සර්වකාලීන වටිනාකම් අඩු ය. ඔහු ඒ කවි එක් කර පොතක් පළ කිරීම වැදගත් වන්නේ ඉතිහාසයක් ලේඛනගත කිරීම සඳහා ය. එහිදී එම අවස්ථාව සිද්ධියක් ලෙස ද ගත යුත්තේ එම අර්ථයෙනි. විදර්ශන කන්නන්ගරගේ කතාව එතැනට නො ගැලපෙන්නේ එහෙයිනැයි මම සිතමි. එහෙත්, එතැනට විදර්ශනට ආරාධනා කළ අය ඔහු කාලෝ ෆොන්සේකා වැනි යාලුකමට ඕනැ මගුලක් මාරයි කියන පුද්ගලයකු නො වන බව තේරුම් ගත යුතුව තිබිණි. ඔහුගේ නිදහස් අදහස් ඉදිරිපත් කළ පසු එය ධර්මසිරි බෙනඩික්ට්ට කළ අවමානයක් ලෙස සැලකීම බොළඳ වැඩකි. 

ඔය සර්වකාලීන වටිනාකම් ගැන කතා කරන විට මෙය ද කිව යුතු ය. ලංකාවේ වර්තමාන යුගයේ බිහි වන කලා කෘති කීයක එවැනි වටිනාකම් තිබේ ද? විශේෂයෙන් ම, සම්මාන හා දහසින් බැඳි පියලි ඉලක්ක කරමින් ලියැවෙන පොල් කුඩු බඳු සම්මානලාභී නවකතා බොහොමයක තිබෙන සර්ව කාලීන වටිනාකම කුමක් ද?

මෙම සාහිත්‍ය ප්‍රබෝධය තුළ ඇති තවත් වැදගත් ලක්ෂණයක් කෙරෙහි ද අවධානය යොමු කළ යුතු ය. ඒ වනාහි කමල් ගුනරත්නගේ පොත කෙරෙහි ඇති වූ උන්මාදයයි. එය මිළ දී ගත් කී දෙනෙක් එය කියවනු ඇද්ද? වාර්තාවක සඳහන් වූ එක් කාන්තාවක පැවසූ වදනක් මෙහිදී ඉතා වැදගත් ය. ඇය කියන්නේ මෙම පොත නො කියවූවත්, එය ගෙදර තබා ගත යුතු එකක් බවයි. හරියට පිරුවානා පොත් වහන්සේ වගේ ය. ඒ ඇයි? ඒ වනාහි දෙමළ ලේ සුවඳ විහිදුවන හඳුන්කූරක් වැනි එකකි. සිංහල බෞද්ධ ජාතිවාදියෝ එයට කැමති ය. සිංහල බෞද්ධ ජාතිවාදය පවතින්නේ ම ඒ ලේ සුවඳ මත ය. 

පොත් පොළට සෙනග එන තරමට පොත් නො විකිණෙන බව ද, පොත් විකිණෙන තරමට හොඳ පොත් නො විකිණෙන බව ද, මිළ දී ගන්නා තරමට මිනිසුන් පොත් නො කියවන බව ද, පොත් කියවන තරමට හොඳ පොත් නො කියවන බව ද, හොඳ පොත් කියවන තරමට මිනිසුන් හොඳ නො වන බව ද මගේ අවබෝධයයි.

පොත් පොළ සම්බන්ධ තවත් නිරීක්ෂණයක් වන්නේ ධනවාදයට එරෙහිව ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් කටයුතු කරන දාර්ශනිකයන් බොහෝ දෙනෙකුගේ ද ජීවිතය පොත් පොළ කේන්ද්‍ර කරගෙන ගොඩනැගීමයි. වෙළඳපොළට එරෙහි දැනුම පවා අලෙවි වන්නේ වෙළඳපොළෙහි ය. වෙළඳපොළ නොමැති සංදර්භයක් ගැන සිතා ගන්නට බැරි තරමට වෙළඳපොළ මිනිස් සමාජ ජීවිතය සමග බැඳී තිබේ. 

පොත් පොළ යනු නියාමනයක් නැති වෙළඳපොළක් පිළිබඳ කදිම නිදසුනකි. නියාමනය යයි කී විට බොහෝ විට අපගේ සිහියට එන්නේ රජයයි. එහෙත්, සමාජ සංවිධානවලට ද නියාමනයට මැදිහත් විය හැකි ය. සාහිත්‍යය හා කලාව යනු කිසි සේත් ම රජය විසින් නියාමනය කළ යුත්තක් නො වේ. එය යටත් විය යුත්තේ සමාජ නියාමනයකට ය. 

සාහිත්‍යය සම්බන්ධයෙන් එවැනි සමාජ නියාමනයක් තිබේ ද? 

සරළ නිදසුනකින් මෙය විමසා බලමු. නවකතාව සම්බන්ධයෙන් මතු වී තිබෙන තත්වය විමසා බලන්න. අද වන විට බොහෝ ලේඛකයන් නවකතා ලියන්නේ ස්වර්ණ පුස්තක, ගොඩගේ, ෆෙයාවේ, රාජ්‍ය සාහිත්‍ය වැනි සම්මාන බලාගෙන ම ද යන ප්‍රශ්නය මතු වේ. අවුරුද්දකට දෙකකට වතාවක් කෙසේ හෝ නවකතාවක් පඩ්ඩා ගැනීමේ රුදාව තුළ බොහෝ නවකතාකරුවන් පෙන්වන්නේ පසුගමනයකි. මෙවැනි තත්වයන් පාලනය කළ හැකි සමාජ නියාමනයක් සිදු වෙනවා ද? විචාරකයන් ලෙස සිය අනන්‍යතාව සලකුණු කර ගන්නා හා සෙසු අය එම අනන්‍යතාව භාවිතා කිරීමට එරෙහි වන්නන් මෙහිදී සිය කාර්යභාරය ඉටු කර තිබේ ද?

මා සිතන්නේ අප යන ගමන වේගවත් වැඩි ය කියා ය. සම්භාව්‍ය කලාව දඩ බඩ ගා පොත් පැඩ්ඩීම නවත්වා ගුණාත්මකභාවය ගැන සිතිය යුතුව තිබේ. දිවීම නවත්වා නැවතී වටපිට බැලිය යුතු ය. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2016-09-25

සිරසේ ආපදාව කළමනාකරණය කිරීම හා රංග කලන්සූරිය

ආපදා කළමනාකරණයේදී ජනමාධ්‍යයන්ගේ වගකීම පිළිබඳ රජයේ ප්‍රවෘත්ති අධ්‍යක්ෂ ආචාර්ය රංග කලන්සූරිය විසින් කරන ලද ප්‍රකාශයක් හා එයට සිරස ආයතනය දක්වන දැඩි විරෝධය හේතුවෙන් පුළුල් සමාජ සංවාදයක් ඇති වී තිබේ.

රංග පැවසුවේ අපදාවකදී මාධ්‍ය සංවිධානවල වගකීම වන්නේ පරිත්‍යාග එක්රැස් කිරීම හා බෙදා හැරීම නො ව, මහජනතාවට නිවැරදි තොරතුරු ලබා දීම හා රජයේ අඩුපාඩු පෙන්වා දීම බවයි. 

මෙම මතක් කර දීම ඉතා වැදගත් එකකි. ලංකාවේ රජය වනාහි අති දැවැන්ත ආයතනයකි. ආපදාවකදී ක්‍රියාත්මක වීම පිණිස දැවැන්ත යාන්ත්‍රණයක් එයට තිබේ. ඒ වෙනුවෙන් සමාජය විශාල පිරිවැයක් දරයි.

එසේම, කිසිවකුට එම යාන්ත්‍රණයට අභියෝග කිරීමේ හැකියාව ද නැත. ග්‍රාමසේවා නිලධාරිගේ සිට හමුදාව දක්වා සමස්ත යාන්ත්‍රණය ම ද, අනාථ කඳවුරු ආදිය පිහිටුවන පොදු ස්ථාන බොහොමයක් ද රජයේ දේපල ය. 

ආපදා කළමනාකරණ කටයුතු නිසි ලෙස කිරීම රජයේ වගකීමක් වන අතර, මාධ්‍ය හා ස්වේච්ඡා සංවිධාන ඇතුළු අනෙකුත් අංශ විසින් කළ යුතුව තිබෙන්නේ රජයේ යාන්ත්‍රණය ක්‍රියාත්මක කිරීමට උපකාර කිරීමයි. ආපදා කළමනාකරණ කටයුතුවලදී රජය අභිභවා කැපී පෙනෙන්නට උත්සාහ කරන මාධ්‍ය අශ්වයාට ලාඩම් ගසන විට තමන්ගේ කකුල ඔසවන අසු කුර මත වැසූ මැස්සා වැනි ය. 

ඒ බව මතක් කර දීම කාටවත් කේන්ති යන්නට දෙයක් විය යුතු නැත. මන්ද, මෙම මතක් කිරීම දෙපැත්තට ම අදාළ වන බැවිනි. රජයට තම කාර්යය හරියට කරන්නට ඇති වගකීම ද එමගින් නැවත සිහිපත් කෙරේ. මෙම මතක් කිරීම කරන අවස්ථාවේ ආපදා කළමනාකරණ ඇමති අනුර ප්‍රියදර්ශන යාපා ද, එම ක්ෂේත්‍රයේ සෙසු බලධාරීහු ද එතැන සිටිය හ. 

ආපදා කළමනාකරණයට හා සංවර්ධනයට මාධ්‍ය කරන මැදිහත්වීම සමායතන සමාජ වගකීමේ සීමාවන් ඉක්මවමින් තිබෙන බව පැහැදිලි ය. මේ පසුපස විගණනය නො වන දැවැන්ත අරමුදල් රැස්කිරීම් ද තිබේ. 

කේන්ති යන්නට හේතුව එයයි. 

පිළිතුරු දීමට අවස්ථාව නො දෙමින් රජයේ ප්‍රවෘත්ති අධ්‍යක්ෂවරයාට පහර දෙන සිරසට මතක් කර දිය යුතු තවත් දෙයක් තිබේ. 

සිරස විසින් භාවිතා කරමින් තිබෙන විකාශන තරංග සංඛ්‍යාත පරාසය යනු කාගේවත් පෞද්ගලික දේපලක් නො වේ. එය පොදු මහජන දේපලකි. ඒවා භාවිතා කරන අය මහජනතාවට වගකිව යුතු ය. ප්‍රජාතාන්ත්‍රික මූලධර්මවලට ගරු කළ යුතු ය.  

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2016-09-24

හන්දි හන්දි ගානේ පිළිම ඇටවීම හා බෞද්ධ කලාවට ගිය කල

අවුකන හා මතුගම 
හන්දි හන්දි ගානේ බුදු පිළිම අටවන එකට විරුද්ධව දකුණේ අප ද හර්තාලයක් කළ යුතු ය.

මුලින් ම හන්දියක රජයේ ඉඩමක් අවිධිමත් ලෙස අත් පත් කරගෙන බුදු පිළිමක් අටවනු ලැබේ. ඉන් පසු එතන බෝ පැළයක් ද සිටුවනු ලැබේ. පිං කැටයක් ද අටවනු ලැබේ. ලවුඩ්ස්පීකරය අත්‍යවශ්‍ය අංගයකි. උදේ හවස එයින් පිරිත් සජ්ජායනා කරමින් රටට ම වධ දෙනු ලැබේ.

උතුරේ මෙය කෙරෙන්නේ තනිකර ම ආක්‍රමණශීලී මානසිකත්වයෙනි. එහෙයින් බුදු පිළිම ළඟ මුරට සෙබලුන් දමන්නට පවා සිදු වන තත්වයක් පැන නැගී ඇත. 

ඔය අතරේ ස්ථානයේ ආර්ථික වටිනාකම වැඩිනම් සිවුරුකාරයෙක් ද එතැනට සෙට් වේ. කේන්දර බැලීම, යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර ගුරුකම් ආදිය ද වෙනත් හොර ජාවාරම් ද සිදු විය හැකි ය.

මෙවැනි බුදු පිළිමවලට මුවා වී පාරවල් පළල් කිරීම වළක්වා ගැනීමේ හා තම තමන්ගේ දේපල ආරක්ෂා කර ගැනීමේ ව්‍යාපෘති ද දියත් වේ.

මේ වන විට බුදු දහමට මුවා වෙමින් ආර්ථික වශයෙන් ඉතා වැදගත් ඉඩම් රැසක් විවිධ පුද්ගලයන් විසින් අල්ලාගෙන තිබේ.

මේ බුදු රූ හා ඒවා සරසා ඇති එල්ඊඩී වැනි කලාංගයන් දෙස පුළුල් ඇසකින් බලන්න.

තව අවුරුදු සිය ගණනකට පසුව, මෙම යුගයේ බුදු දහම ආශ්‍රිත කලාව නිරීක්ෂණය කරන කෙනෙකු කුමක් කියනු ඇද්ද?

මා නම් සිතන්නේ බෞද්ධ කලාව අන්ත පරිහාණියකට පත් වූ යුගය මෙම 20, 21 ශතවර්ෂ යයි අනිවාර්යයෙන් ම කියැවෙනු ඇත.

මෙම සියවස්වල පන්සල් චිත්‍ර කර්මාන්ත අතරින් කැලනි විහාරය, බොරැල්ල ගෝතමී විහාරය වැනි තැන් කීපයක හැර කලාවක් තිබෙන්නේ කොහේ ද? පසුගිය දිනවල මම එවැනි දැවැන්ත බිතු සිතුවම් කර්මාන්ත දෙකක් වන වෙහෙරහේන හා වැවුරුකන්නල බැලුවෙමි. චිත්‍ර ශිල්පීන් මේ ගැන කතා කළ යුතු ය. ඒවායේ තිබෙන බිතු සිතුවම් කෙතරම් ප්‍රාථමික කලා නිර්මාන ද?

තැන් තැන්වල අටවන දැවැන්ත බුදු පිළිමවල කුමන කලාවක් තිබේ ද? ඒවා වැඩි ම වුණොත් අවුකන වැනි බුදු පිළිමයක තරමක් හොඳ අනුරුවක් පමණි. බොහෝ පිළිමවල බාහිර හැඩය හා ශරීර අනුපාතිකයන් පවා විකෘති ය. මා මෙහි දක්වන උදේ සවස මා දකින බුදු රුව එවැන්නකි. මෙය ඉදි කළේ රාජ්‍ය ඉංජිනේරු සංස්ථාවයි. සැලසුම කාගේදැයි නො දනිමි. නවීන තාක්ෂණය භාවිතා කළ හැකි වර්තමානයේ අප අවුකන බුදු පිළිමය ඉදි කළ අනුරාධපුර යුගයට වඩා කෙතරම් පිටුපසින් සිටින්නේ ද යන්න සිතා බලන්න.

ඒ අතින් බැලූ කල, වෙහෙරහේන හා වැවුරුකන්නල බුදු පිළිම කලාත්මක නිර්මාන බව කිව යුතු ය. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2016-09-23

යුරෝපා සංගමය කොටි තහනම ඉවත් කරන ලකුණු

යුරෝපා සංගමයේ ඉහළම උසාවිය විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ දෙමළ ඊලාම් විමුක්ති කොටි සංවිධානයට හා පලස්තීනයේ හමාස් සංවිධානයට නීත්‍යානුකූලභාවය ලබා දීම තහවුරු කරන්නට හේතු විය හැකි පියවරක් ගෙන තිබේ.

යුරෝපීය යුක්ති අධිකරණයේ අද්වකාත් ජනරාල්වරයකු විසින් යුරෝපා සංගමයේ සාමාජික රටවල් විසින් මෙම සංවිධාන දෙකෙහි තහනම ඉවත් කිරීමට එරෙහිව ඉදිරිපත් කර තිබුණු අභියාචනා ප්‍ර‍තික්ෂේප කළ යුතු බව නිර්දේශ කර තිබේ. සාමාන්‍යයෙන්, මෙම නිලධාරිවරයාගේ උපදෙස් විනිසුරුවරුන් විසින් අනුගමනය කරන බව රොයිටර් පුවත් සේවය පවසයි.

තහනම් කිරීමේ පටිපාටියේ වැරදි හේතුවෙන් මෙම සංවිධාන දෙක යුරෝපයේ තහනම් සංවිධාන ලැයිස්තුවෙන් ඉවත් කළ යුතු බව 2014 අග භාගයේදී යුරෝපා සංගමයේ පහළ සාමාන්‍ය අධිකරණය තීන්දු කළේ ය. අධිකරණ මතය වූයේ තහනමෙහිදී යුරෝපා සංගම් නායකයන් තමන්ගේ පරීක්ෂණවලට වඩා මාධ්‍ය වාර්තා මත බර තබා ඇති බවයි.

2014දී ශ්‍රී ලංකාව මෙම තීන්දුවට විරුද්ධව තහනම සඳහා අවශ්‍ය සාක්ෂි සපයන බව පැවසී ය.

වසර 15කට පෙර වනවන ලද මෙම තහනම හේතුවෙන් දෙමළ එක්සත් විමුක්ති කොටි සංවිධානයේ යුරෝපයේ දේපල භාවිතාව තහනම් කර තිබෙන අතර, එම සංවිධානයේ සාමාජිකයන්ට එරෙහිව ගමන් බිමන් තහනම් පනවා තිබේ.

මේ පිළිබඳ කතා කරමින් ඊශ්‍රායල් විදේශ අමාත්‍යංශ ප්‍ර‍කාශකයෙකු රොයිටර් පුවත් සේවයට පැවසුවේ මෙය අධිකරණ බැඳීමක් නැති නීතිමය මතයක් හා යුරෝපා අධිකරණ ක්‍රියාවලියේ කොටසක් පමණක් බවයි.


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

මා නො වන මම හෙවත් අජිත් පැරකුම්-2


කුලියාපිටියේ මගේ මිත්‍රයෙක් කතා කරලා අහපි “කෝ දැන් අර පත්තරේ නැවැත්තුව ද?" කියලා.

මං ඇහුව මොකක්ද කියලා.

“අර හෙටදින ද මොකක් ද කියලා අලුතෙන් ආවෙ බදාදට."

“ඒ මොන මගුලක් ද?"

“උඹේ නමත් තිබුණ හින්ද මාත් ගත්තා."

“ආ යූ ෂුවර්?" මං ප්‍රභාකරන් මරපු හමුදා නිලධාරියාගෙන් එයාගේ ලොක්ක ඇහුව වගේ ඇහුව. එයා එහෙම ඇහුවෙ ඊට කලින් දවසෙ මරපු මිනිහෙකුවත් ප්‍රභාකරන් ය කියල හිතපු නිසා ලු.

අන්තිමට තලගොයා මරාපු බ්‍රාහ්මණයා වගේ වුණ මගේ මිත්‍රයා පත්තරේ පිංතූර ගහලා මට එවලා තිබුණා.

“යුරේකා!" මං කිව්වා.

සිංහල බෞද්ධ රටේ මිනිහෙකුව මරපු දවස ලු නේ සතුටු ම දවස. මට මගේ මිනිය හම්බ වුණා වගේ සතුටක් දැනුණා.

එහෙම නො වෙන්නත් ඇති. අර නිකම් කියන්නෙ එක වගේ හත්දෙනෙක් ඉන්නවා ය කියලා. මේ මං වගේ තව එකෙක් වෙන්න ඇති.

ඌත් අජිත් පැරකුම්. මාත් අජිත් පැරකුම්. නයිස් ටු මීට් යූ මචං. 

ඔන්න බොලාට පබ්ලිසිටි පාරක්. කරගෙන පලයල්ලා. හැබැයි මට උසාවි ගානෙ රස්තියාදු වෙන්න බැහැ හරිද? බොලා ම ඒකත් කර ගනිල්ලා. 

මට රස්සාවල් දෙන්න බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්න කවුරුහරි ඉන්නවා නම් මගෙන් අහලා ඉඳපල්ලා. 



ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.