2015-07-04

හෙටට ගැලපෙන පක්ෂයක් ගොඩනැගීමේ මාවතට රුවන් දොරටු ඇරගන්නට ශ්‍රීලනිපය සමත් වෙයි ද?

1950 දශකයේදී ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය බිහි වන්නේ ජාතිකවාදී මධ්‍යම පංතික පක්ෂයක් ලෙසයි. 1956දී ශ්‍රීලනිපය පළමු වරට බලයට පත් වන්නේ ගැඹුරු සමාජ ප්‍රතිසංස්කරණ යෝජනා කරමිනි. ඉංග්‍රීසියට තිබුණු ඉහළ තත්වය හා සිංහල, දෙමළ භාෂාවන්ට තිබුණු සම තත්වය පිටුදකිමින් සිංහල පමණක් රාජ්‍ය භාෂාව බවට පත් කිරීමේ ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණය ශ්‍රීලනිපය විසින් ගන්නා ලද ඉතා වැදගත් පියවරකි.

එදා කොල්වින් ආර්. ද සිල්වා මෙම පියවරෙහි ආදීනව හැඳින්වූයේ ‘භාෂා දෙකක් - එක රටක්; එක භාෂාවක් - රටවල් දෙකක්ලෙසයි. අවසානයේදී තිස් අවුරුදු යුද්ධය අවසන් කරන්නට යෙදුණෙ ද ශ්‍රීලනිපය නියෝජනය කළ ජනාධිපතිවරයකු වූ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාටයි.

ශ්‍රී ලංකාවේ පළමු වරට බලය බෙදා ගැනීමේ යෝජනාවලියක් ගෙන ඒමේ ගෞරවය ද ශ්‍රීලනිපයේ එස්.ඩබ්ලිව්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක අගමැතිවරයාට හිමි වන බව ද අපි අමතක නො කළ යුතු ය. 1957දී ඔහු විසින් යෝජනා කරන ලද රට සභා වර්තමානයේ ක්‍රියාත්මක පළාත් සභා වැනි බලතල සහිත ව්‍යූහයකි.

නිදහසින් පසු ලංකාවේ පළමු පුළුල් පරිමාණයේ වාර්ගික කලබල ඇති වන්නේ 1958දී බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩුව සමයේ ය. ලංකාවේ දේශපාලනික ඝාතනයට ලක් වූ පළමු රාජ්‍ය නායකයා ශ්‍රීලනිප නිර්මාතෘ එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක මහතා ය.

ලංකාවට පමණක් නොව ලෝකයට ම පළමු අගමැතිවරිය හඳුන්වා දුන්නේ ශ්‍රීලනිපයයි. තෙවරක් අගමැති ධුරය හෙබවූ මෙම කාන්තාව කීර්තිමත් දේශපාලනඥවරියක ලෙස ලොව පතළ වූවා ය.

ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය ධනවාදී, සමාජවාදී හා සුබසාධනවාදී ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණයන්ගේ නියමුවා වූයේ ද ශ්‍රීලනිපයයි. ජනසතුකරණය ඔස්සේ රාජ්‍ය ව්‍යවසාය පද්ධතියක් ගොඩනගන ලද අතර සිරිමා බණ්ඩාරනායක අගමැතිනියගේ පාලන කාලය තුළ රාජ්‍ය අංශයට ආර්ථිකයේ ප්‍රමුඛස්ථානය ලබා දෙන ලදී. 1977 සිට සිදු වූ පෞද්ගලීකරණයෙන් පසු 1994 සිට මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ පාලන සමය තුළ ද නැවත වටයකින් රාජ්‍ය ව්‍යවසාය පුළුල් කරන ලදී. පෞද්ගලීකරණය කරන ලද ගෑස්, ගුවන් සේවා වැනි ව්‍යාපාර රැසක් රජයට පවරා ගන්නා ලදී. රජය සමාගමක් ලෙස ක්‍රියාත්මක වනු දක්නට ලැබිණි.

බණ්ඩාරනායක මහතා ශ්‍රීලනිපයේ පදනම ලෙස ප්‍රවර්ධනය කරනු ලැබුවේ සඟ, වෙද, ගුරු, ගොවි, කම්කරු යන පංච මහා බලවේගයයි. සම්ප්‍රදායිකව කොම්ප්‍රදෝරු ධනපති පංතියේ ආධිපත්‍යයට නතු පක්ෂයක් වූ එක්සත් ජාතික පක්ෂය වෙනුවට සාර්ථක විකල්පයක් ලෙස මධ්‍යම පංතිය පෙරටු කොටගත් ශ්‍රීලනිපය නැගී සිටියේ ය. සිය ආණ්ඩු පාලන සමයන් තුළදී කෙතරම් සමීපව ධනපති පංතිය සමග කටයුතු කළත්, ශ්‍රීලනිපය සිය මධ්‍යම පංතික පදනම වෙත තිබුණු අවධානය නැති කර ගත්තේ නැත.

ශ්‍රීලනිපය හැමවිට ම වාමාංශික පක්ෂ සමග පහසුවෙන් සන්ධානගත වූයේ ය. වාමාංශික පක්ෂවලට ශ්‍රීලනිපය සමග සන්ධානගත වීම පහසු වන්නට ඇත්තේ එහි කේන්ද්‍රීය පංතිය මධ්‍යම පංතිය වූ නිසා විය හැකි ය. 1989 – 1994 වකවානුවේදී ශ්‍රීලනිපය ආරක්ෂා කරමින් ජයග්‍රහණය කරා මෙහෙයවූ නියමුවෝ කවුරු ද? එම වකවානුවේදී ක්‍රියාත්මක වූ අයෝමය පෞරුෂයන් වූ ඉන්ද්‍රපාල අබේවීර, අ.ම. කරුණාරත්න, අමරසිරි දොඩංගොඩ, රිචඩ් පතිරණ, මහින්ද රාජපක්ෂ වැනි අය මධ්‍යම පංතික වෘත්තිකයෝ ය. ඔවුහු ධනවතුන් නො වුණත් දක්ෂයෝ වූ හ.

එහෙත්, නව සහස්‍රකයේ පළමු දශකය දෙස බලන විට පැහැදිලිව දැකිය හැකි ලක්ෂණයක් වන්නේ ශ්‍රීලනිපය සිය සම්ප්‍රදායික පංති පදනමින් ඉවත් වෙමින් තිබෙන බවයි. සම්ප්‍රදායිකව මධ්‍යම පංතිය වෙත තිබුණු අවධානය වෙනුවට අලුත් සමාජ තීරයක් වෙත ශ්‍රීලනිපය ඇදී යන ආකාරය දකින්නට ලැබිණි.

අද වන විට ශ්‍රීලනිපයේ පදනම කුමක් ද යන්න විග්‍රහ කර ගැනීම වැදගත් ය. පසුගිය සමය වන විට ශ්‍රීලනිපයෙන් ප්‍රාදේශීය සභා මැතිවරණයක් පවා තරග කිරීමට බොහෝ විට අවස්ථාව ලැබුණේ එක්කෝ ධනවතකුට ය. නැතිනම් චණ්ඩියකුට ය. ශ්‍රීලනිපයේ මහජන නියෝජිතයන් ලෙස පසුගිය සමයේ ඉදිරියට පැමිණි බොහෝ දෙනෙක් විවිධ ක්‍රමෝපායන්ගෙන් මහජන මුදල් යටිමඩි ගසා ගත් අයයි. නැතිනම් වෙනත් අයථා මාර්ගවලින් ධනය උපයා ගත් අයයි.

පසුගිය සමයේ ශ්‍රීලනිප නායකයන්ගේ අනුග්‍රහයෙන් රටේ ගොඩනගන ලද දේශපාලන ක්‍රමය තුළ සිදු වුණේ අපේක්ෂකයන් තම ඉපැයුම් මැතිවරණවලදී ආයෝජනය කර ඡන්දෙන් දිනූ දා සිට, තමන් ආයෝජනය කළ මුදල මෙන් කිහිප ගුණයක් ලාභ ලැබීමට ක්‍රම සකසා ගැනීමයි. අද වන විට මහජන නියෝජිතයා යනු රජය සමග කොන්ත්‍රාත් සහ වෙනත් විවිධ ජාවාරම් කරන කූට ව්‍යාපාරිකයෙක් බවට පත් වී තිබේ.

දේශපාලන හා සමාජ ක්‍රියාකාරිකයන්ට, වෘත්තිකයන්ට, කලාකරුවන්ට හෝ සමාජ සේවකයන්ට මහජන නියෝජිතයන් ලෙස තේරී පත් වීමට අවස්ථාවක් ශ්‍රීලනිපය හරහා සොයා ගැනීම අද වන විට අතිශය දුෂ්කර තත්වයට පත් වී තිබේ. කාන්තාවන්ට ලැබෙන අවස්ථා අවම වී තිබේ. අපේක්ෂකත්වයක් ලැබුණත් තේරී පත් වීම සිහිනයක් වන තරමට මුදල් හා මැර බලය ශක්තිමත් වී තිබේ. 

මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාගේ නායකත්වය තුළ ශ්‍රීලනිපය එක්තරා දුරකට එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ම නිවුන් සොහොයුරකු බවට පත් විය. වෙනසකට තිබුණේ නිෂ්පාදන හා වෙළඳ ධනපති පංතිය වෙනුවට ශ්‍රීලනිපය තුළ ශක්තිමත් වූයේ රජයේ සමාගම්වල දේශපාලන පත්වීම් ලද විධායක නිලධාරීන්, දේශපාලන අනුග්‍රහය ලබන කොන්ත්‍රාත්කරුවන් හා සැපයුම්කරුවන් වැනි අයයි. ශ්‍රීලනිපය සිය පැරණි පංති පදනම් අහිමි කර ගත්තේ ය. 1956දී බණ්ඩාරනායක මහතා විසින් හඳුනා ගන්නා ලද සඟ, වෙද, ගුරු, ගොවි, කම්කරු පංච මහා බලවේගය හා පසුකාලීනව වර්ධනය වූ සෙසු මධ්‍යම පංතික බලවේගවලට පවා ශ්‍රීලනිපයේ දොරටු විවර වූයේ නැත.

අවසාන ප්‍රතිඵලය ලෙස 2015 ජනවාරි 08දා මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඔහුගේ ක්‍රමයත් සමග ම පරාජය කිරීමට පෙරමුණ ගත්තේ මෙම මධ්‍යම පංතික බලවේගයයි. 1950 ආසන්නයේදී පිහිටුවන ලද ගොවි ජනපදයක පදිංචි වූ සේවා මුක්ත භටයකුගේ පුතකු වූ, සිංහල බසින් උගෙන රාජ්‍ය පරිපාලන සේවයේ පහළ ම තනතුරක් වූ ග්‍රාමසේවක ධුරයේ සිට ඉදිරියට ආ නියම ශ්‍රීලනිප සුජාත පුත්‍රයකු ජනාධිපති පදවියට ඔසවා තබන ලදී.

ශ්‍රීලනිප ලේකම් ධුරයෙන් ඉවත් වී විපක්ෂ පොදු අපේක්ෂකයා බවට පත් වූ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාට ජනාධිපති ලෙස ලැබුණු ජනවරම ඉතා පැහැදිලිව ම රාජපක්ෂ ක්‍රමයට එරෙහි ජනවරමකි. රාජපක්ෂ ක්‍රමයට එරෙහි ඔහුගේ අරගලය අනිවාර්යයෙන් ම ශ්‍රීලනිපය තුළට ද විහිදිය යුතුව තිබිණි. ඔහු ශ්‍රීලනිප නායකත්වය භාර ගැනීම සිදු වන්නේ එම සංදර්භය තුළයි. එය අභාග්‍යවත් තත්වයක් ලෙස විග්‍රහ කරනවාට වඩා, සිදු විය යුතුව තිබුණු දෙයක් ලෙස තේරුම් ගැනීම වැදගත් ය.

ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා අතට පත් වන්නේ ඔහුට සතුරු, ඔහු පරාජය කිරීමට ක්‍රියා කළ, ඔහුගේ නායකත්වය පිළි ගැනීමට සූදානම් නැති, මහින්ද රාජපක්ෂ ක්‍රමය තුළ හැදුණු, වැඩුණු, නව තත්වයන් දරා ගත නො හැකි පිරිසක් වීම ඇත්තෙන් ම තියුණු අභියෝගයක් විය. මේ අතර පරාජිත මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ද තම ක්‍රමය ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා සටනට පිවිසුණේ ය. ඔහුගේ අනුගාමිකයෝ ඔහු ඒ මග වෙත තල්ලු කළ හ. 

අවසානයේදී ශ්‍රීලනිපය රාජපක්ෂ ක්‍රමයේ හා යහපාලනයේ බොක්සිං වළල්ලක් වී තිබේ.
ගැටුම යනු නරක තත්වයක් නො වේ. එය සංවර්ධනයේ ගාමක බලවේගයයි. සමාජය ඉදිරියට යන්නේ ගැටුම් හරහා ය. අවශ්‍ය වන්නේ ගැටුම් අවසන් කර ගැනීම නො වේ. ගැටුම් යහපත් අන්දමින් කළමනාකරණය කර ගැනීමයි.

ශ්‍රීලනිපයේ ගැටුම තමන්ට වාසිදායක සම්මුතියකින් අවසන් කර ගැනීමට රාජපක්ෂ අනුගාමිකයන්ට දැඩි උවමනාවක් තිබේ. ඒ වනාහි මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට අගමැති අපේක්ෂකත්වය ලබා ගැනීම හා අවසානයේදී ඔහුගේ නායකත්වයෙන් ශ්‍රීලනිප ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමයි. එහෙත්, මෙහි තිබෙන පරස්පරය වන්නේ ජනවාරි 08දා ජනතාව මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාට දුන් ජනවරමේ අරමුණ රාජපක්ෂ ක්‍රමය පරාජය කිරීම වීමයි.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාත්, මහින්ද රාජපක්ෂ හිටපු ජනාධිපතිවරයාත් අතර සම්මුතියක් ඇති වීමේ ඉඩකඩ අවම බව ඉතා පැහැදිලි ය. එවැනි සම්මුතියක් ඔස්සේ ශ්‍රීලනිපයට ඉදිරියට යන්නට බැරි බව ද ඉතා පැහැදිලි ය. ශ්‍රීලනිපය අභිමුව ඉතා වටිනා අවස්ථාවක් උදා වී තිබේ. ඒ වනාහි හෙට දවසට ගැලපෙන නවීන පක්ෂයක් බවට පරිවර්තනය වීමේ අවස්ථාවයි. ශ්‍රීලනිපයේ ඛණ්ඩනය පැහැදිලිව ම ප්‍රතික්ෂේපිත රාජපක්ෂ ක්‍රමය හා නවීන අපේක්ෂා අතර ඛණ්ඩනයකි. එය වේදනාකාරී ඛණ්ඩනයක් වුව ද, යහපත් ප්‍රතිඵල උදා කරන්නකි. දූෂිත, ප්‍රතිගාමී, ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී බලවේගය ශ්‍රීලනිපයෙන් පලවා හැර පක්ෂය සුද්ද කිරීමේ ශක්තිය මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාට ලබා දීමට ශ්‍රීලනිප පාක්ෂිකයා සමත් වුවහොත්, පැරණි පිරිසිදු මධ්‍යම පංතික පදනම් මත යළි ස්ථාපිත වී හෙටට ගැලපෙන නවීන සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂයක් ලෙස ගොඩනැගීමේ ස්වර්ණමය අවස්ථාවක් ශ්‍රීලනිපය ඉදිරියේ තිබේ.

එය සිය ප්‍රබල ම ප්‍රතිවාදියා වන එක්සත් ජාතික පක්ෂයට පවා ලැබී නොමැති, සෙසු පක්ෂවලටත් අත්පත් කර ගත නො හැකි අභිමානවත් තත්වයක් බව ශ්‍රීලනිප පාක්ෂිකයා අවබෝධ කර ගත යුතු ය.

- අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ, සිළුමිණ 2015 - 07 - 05 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
6 Read More »

2015-07-03

මෛත්‍රී අරගලය පාවා දුන්නා යයි කීමට ඉක්මණ් නො විය යුතු ය

11
අග්ගල කං ඩෝං පුතා - හෙලේ නගිං ඩෝං පුතා
සුසිල් ප්‍රේම ජයන්ත එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය මහින්දට පාවා දීම ගැන පුදුම විය යුතු නැත. එය කලින් ද ආරංචි වී තිබුණු දෙයකි.

ජුලි 01දා මහින්දගේ මැදමුලන රැස්වීම අසාර්ථක ය. එයට මන්ත්‍රීවරු 20කට වඩා ආවේ නැත. සෙනග ද දාහක්වත් නැත. මහින්ද කියූ දෙයක් ද නැත.

ඓතිහාසික මැදමුලන ප්‍රකාශය පුස්ස බින්දා වැනි ය.

එවැනි තත්වයක් තුළ මහින්දට දේශපාලන පණ කෙන්ද ගැට ගසා ගන්නට නම් අතේ තියෙන සල්ලි වීසි කර අවශ්‍ය පුද්ගලයන් මිළ දී ගෙන හෝ වෙනත් ගේමක් ගසා හෝ මෙවැනි අන්තයකට බලවේග තල්ලු කර ගැනීමට සිදු වේ. මේ සිදු වූයේ එයයි. මහින්ද එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයෙන්, බුලත් කොළයෙන් සිය චෞර පිරිස මැතිවරණයට ඉදිරිපත් කරනවා ඇක. එය ඔහුගේ පැත්තෙන් ගත් විට අවසාන ජයග්‍රහණය වනු අැත.

ශ්‍රීලනිපය මහින්දගෙන් ගැලවිය යුතු ය. ඒ වෙනුවෙන් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය වැනි ලොකු මිළක් ගෙවන්නට සිදු වුණත් එය නරක තත්වයක් නො වේ. මහින්ද සමග යන්නට කැමති සොරුන් සියල්ලට ම යන්නට දිය යුතු ය.

මහින්දට ඔහුගේ මජර, දූෂිත ක්‍රමය රැකගැනීමේ සටන කරගෙන යන්නට ඉඩ දිය යුතු ය. දැන් ඒ ගැන විස්සෝප නො විය යුතු ය. එය දේශපාලනිකව විග්‍රහ කරගෙන වඩාත් හොඳ ප්‍රතිඵලය වෙත තල්ලු වීමට උත්සාහ කළ යුතු ය.

මහින්දට බුලත් කොළයෙන් ඡන්දය ඉල්ලන්නට ඉඩ දී ශ්‍රීලනිපය අලුත්, පිරිසිදු පිරිසක් සමග වෙනම අතෙන් තරග කළ යුතු ය. නැතිනම්, වඩා ප්‍රගතිශීලී සන්ධානයක් වෙත යාමට දිරි ගැන්විය යුතු ය.

සුසිල් ප්‍රේමජයන්ත සමග එක් වී මහින්ද ශ්‍රීලනිපය කැඩුවේ ය. එහි වගකීම ඔහුට දී ජනාධිපතිවරයා හා ශ්‍රීලනිපයේ ප්‍රගතිශීලී පාර්ශ්වය බේරා ගත යුතු ය.

මෛත්‍රී අරගලය පාවා දුන්නා යයි කීමට ඉක්මණ් නො විය යුතු ය.

මෙතන අවුලක් නැතිනම් සුසිල්ට මෙච්චර ඩෝං මොක ද?

"මගෙන් කුණුහරුප අහගන්න එපා" - සුසිල් ප්‍රේම්ජයන්ත මාධ්‍යවේදින්ට කියයිJust In: Last nights meeting was a private one- Susil PremajayanthaRead More:http://goo.gl/MgmXrV
Posted by Newsfirst.lk on Friday, July 3, 2015
මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

ජනවරමට ගරු කරනු..! රාජපක්ෂලාට ඉඩ නොදෙමු..!! හංස බලවේගයේ බහුජන සංවිධාන සියල්ල 3 දා පාරට බසී

9
ඉන්දියන් සාගරයේ මුතු ඇටය නමින් විරුදාවලි ලත් ශ්‍රී ලංකාව මැදමූලන තක්කඩි පවුලක ඇටයක් යයි සිතා එහි සම්පත් හොරකම් කරමින්, එහි අසරණ ජනතාව මරා දමමින්, සුදු වෑන් වලින් අතුරුදහන් කරමින්, එහි මාධ්‍ය ආයතන ගිනි තබමින් වසර 9 ක් පුරා රට යටත් කරගෙන සිටි රාජපක්ෂ පවුලට නාම යෝජනා දී යලි රට වැනසීමට ඉඩක් නොදෙන ලෙසත් , ජනවාරි 8 දා ජනතාවට දුන් පොරොන්දු අකුරට ඉටු කරන ලෙසත් බලකරමින් හංසයා දිනවීමට පෙරට ආ ජනතා බලවේග ලබන 3 වෙනි සිකුරාදා පාරට බැසීමට නියමිතය.

ජනවරමට ගරු කරනු..! රාජපක්ෂලාට ඉඩ නොදෙමු..!! යන සටන් පාඨය පෙරටු කර ගත් හංස බලවේගය නියෝජනය කළ සිවිල් පුරවැසි සංවිධාන, වෘත්තීය සංවිධාන, කලා සංවිධාන ඇතුළු බහුජන සංවිධාන එකමුතුව ජුලි 3 වන සිකුරාදා සවස 3 ට කොටුව දුම්රිය පොල ඉදිරිපිටදී දැවැන්ත උද්ඝෝෂනයක් පවත්වනු ලබන අතර ඒ සඳහා සහභාගී වන්නැයි හංස බලවේගයේ සියළු සහෘදයන්ට ආරාධනා කර සිටී..!
සටන් කිරීමෙන් තොරව දිනා ගත් කිසිදු අයිතිවාසිකමක් ලොව නැත..!

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2015-07-02

මෛත්‍රීපාල මහින්දට චෙක්මේට් වීම හා පුරවැසි දේශපාලනය

6
2015 ජනවාරි 08 දින පරාජයට පත් කර ජනාධිපති ධුරයෙන් පන්නා දමන ලද මහින්ද රාජපක්ෂ යළි කරළියට පැමිණීම ප්‍රබල අභියෝගයක් බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. ඔහු මැතිවරණයට තරග කිරීම එතරම් දෙයක් නො වේ. එහෙත්, ඔහු ශ්‍රීලනිපය තුළ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා චෙක්මේට් කිරීමට දරන ප්‍රයත්නය සාර්ථක වුවහොත් නම් එය බරපතල තත්වයකි. 

ජනවාරි 08 විප්ලවයේ අරමුණ වුණේ මහින්ද රාජපක්ෂ ක්‍රමය පරාජයට පත් කර ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ දොරටු විවර කිරීමයි. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාටත්, ආණ්ඩුවටත් ජනවරමක් ඇත්තේ ඒ වෙනුවෙන් ය. දැන් ඒ ජනවරමට පිටුපාමින් මහින්ද රාජපක්ෂටත්, ඔහු පසුපසින් එන රාජපක්ෂ ක්‍රමයටත් යළි දොර විවර කර දෙන්නට ඔවුන් කටයුතු කරනවා නම් එය පැහැදිලි පාවා දීමකි. 

මහින්ද රාජපක්ෂ යනු මහා ජන බලවේගයක් යයි වරදවා වටහා ගැනීමක් තිබේ. එහෙත්, එය තේරුම් ගත යුත්තේ සමාජ හා දේශපාලන ක්‍රමයක් ලෙසයි. එයට ඇති ජන පදනම ද එම සමාජ දේශපාලන ක්‍රමයේ පදනම මිස අන් යමක් නො වේ. රාජපක්ෂ ක්‍රමය තුළ දූෂණය, භීෂණය, නීතියෙන් මුක්තිය හා අයුක්තිය විමධ්‍යගත කරන ලදී. මේවායින් වරප්‍රසාද ලබන අලුත් පෙළැන්තියක් ගොඩනැගිණි. ඔවුහු දේශපාලන වශයෙන් බලය තහවුරු කර ගත් හ. 

රාජපක්ෂ ක්‍රමය යළි නගා සිටුවීමට උත්සාහ කරන බලවේගයෙන් සැලකිය යුතු කොටසක් මේ චෞර යාන්ත්‍රණයේ පාර්ශ්වකරුවෝ ය. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීන්ගේ සිට පළාත් සභා හා ප්‍රාදේශීය සභා මන්ත්‍රීන් හරහා ගොවි සංවිධාන නිලධාරීන් දක්වා ම විහිදී තිබෙන රාජපක්ෂ හිතවාදීන්ගේ යාන්ත්‍රණය තුළ සිටින්නේ රජය සමග කොන්ත්‍රාත් කරන, රජයට සැපයුම් කරන, රජයේ සමාගම්වල තනතුරු දරන, රාජ්‍ය අනුග්‍රහයෙන් විවිධ ව්‍යාපාර හා ජාවාරම්වල යෙදෙන, මහජන මුදල් කොල්ල කන, දේශපාලන බලය පාවිච්චි කර සිය සොරකම් වසා ගන්නාන්, නීතියෙන් ගැලවුණු අධමයෝ පිරිසකි. පසුගිය සමයේ රටේ දේශපාලන බලය අත්පත් කර ගත්තේ මෙම නව මජර පැළැන්තියයි. 

පසුගිය කාලයේ මේ රටේ ක්‍රියාත්මක වූ ආර්ථික, දේශපාලන, සමාජ, සංස්කෘතික ප්‍රතිපත්ති වනාහි එම පැළැන්තියේ උවමනාවන් මත සකස් වූ ඒවා ය. මෙරට සබුද්ධික පුරවැසියන් අඛණ්ඩ, දැවැන්ත අරගලයක් කළේ මේ ක්‍රමයට එරෙහිවයි. ප්‍රගතිශීලී ජනතාව ජනවාරි 08දා මහින්ද රාජපක්ෂට අත් කර දුන් පරාජය මේ චෞර ක්‍රමය පරාජය කළ ප්‍රජාතාන්ත්‍රික විප්ලවයක් වන්නේ එහෙයිනි. 

අප විසින් රාජපක්ෂ ක්‍රමය පරාජයට පත් කිරීමෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස බලයට පත් වූ ජනාධිපතිවරයා හා ආණ්ඩුව යනු ඒ මොහොතට ගැලපුණ එකක් මිස පරමාදර්ශී එකක් නො වේ. එහෙත්, නවීන තත්වයන්ට ගැලපෙන ආණ්ඩුවක් නිර්මානය කිරීම සඳහා එහි තිබෙන මෙවලම් භාවිතා කිරීමට සිදු වේ. වෙනසට දායක වූ සක්‍රිය පුරවැසියන් කරන බලපෑම ඔස්සේ ආණ්ඩුව ද පරිණාමය වනු ඇත. 

ආණ්ඩුව ජනතා බලාපොරොත්තු බිඳ දැම්මේ වතාවක්, දෙකක් නො වේ. ඇමති මණ්ඩලය හා ඉහළ නිලධාරීන් පත් කිරීමේ පටන් අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් ආරක්ෂා කර ගැනීමේ මෝඩකම දක්වා ආණ්ඩුව විසින් කරන ලද අමනෝඥ ක්‍රියා අපගේ දැඩි විවේචනයට ලක් විය. දූෂිතයන්ට එරෙහිව ක්‍රියා කිරීමේදී මූලධර්මයක් මත පිහිටා කටයුතු කරනවා වෙනුවට දේශපාලන වාසි වෙනුවෙන් කටයුතු කරන ආකාරය ජනාධිපතිවරයා හා අගමැතිවරයා යන දෙදෙනාගේ ම පැත්තෙන් දකින්නට ලැබිණි. වෙලේ සුදා සමග ගනුදෙනු කර හසු වූ දුමින්ද සිල්වාගේ පවුලේ රූපවාහිනී නාලිකාවට අගමැතිවරයා සිය පළමු සම්මුඛ සාකච්ඡාව ලබා දුන්නේ ය. ජොන්ස්ටන් ප්‍රනාන්දුට නඩු වැටුණු චෝදනාව ම අනුර යාපාටත් ඇති බව වාර්තා විය. එහෙත්, පරීක්ෂණ සිදු වූයේ නැත. මහින්ද රාජපක්ෂට නැගිටින්නට අත දුන්නේ එජාපය බවට ද චෝදනාවක් තිබේ. 

කවර අඩුපාඩු තිබුණත්, පසුගිය මාස කීපය තුළ ආණ්ඩුව කළ සුබවාදී කාර්යයන් ද තිබේ. එ් අතරින් වැදගත් ම දෙය වන්නේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, සාමය හා නීතියේ ආධිපත්‍යය ස්ථාපිත කරන්නට ගත් පියවරයි. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන ක්‍රියාත්මක කරන්නට ආණ්ඩුව උත්සාහ කළේ ය. පසුගිය සමයේ ආණ්ඩුව විවේචනය කළ කිසිදු මාධ්‍යකරුවකුට තර්ජනයක් එල්ල වූයේ නැත. මාධ්‍ය නිදහස කෙතරම් වල් බූරු නිදහසක් වී තිබේ ද යත්, ආණ්ඩුවට තමන්ගේ මාධ්‍යවත් හරිහැටි මෙහෙයවා ගන්නට හැකි තත්වයක් පෙනෙන්නට නැත. පසුගිය සමයේ ඉතා සුලබ වූ දෙයක් වන අපරාධකරුවන් ආයුධ පෙන්නන්නට යාම ලෙස හැඳින්වුණ මිනීමරු ක්‍රියාව ද මුළුමනින් ම නතර විය. අධිකරණයට ආණ්ඩුව අැඟිලි ගසන බවක් පෙනෙන්නට නො තිබිණි. රාජපක්ෂවරු නම් බලයේ නො සිට පවා එසේ කරන බව ඇතැම් නඩු තීන්දු දෙස බලන විට පෙනේ. 

රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව විසින් උලා කා තිබෙන ජාතික ආර්ථිකය නඟා සිටුවීමේ අති දුෂ්කර කාර්යයෙහිදී නම් ආණ්ඩුව සාර්ථක වූයේ නැත. එහි පැතිකඩ කීපයක් තිබේ. අස්ථාවර, තාවකාලික ආණ්ඩුවකට ආර්ථිකය සම්බන්ධයෙන් බැරෑරුම් තීන්දු, තීරණ ගන්නට බැරි ය. එසේම, ආයෝජක විශ්වාසය දිනා ගන්නටත් බැරි ය. ලංකාවේ ආර්ථිකයට අත්‍යවශ්‍ය උත්තේජකයක් වන ඍජු විදේශ ආයෝජන ලබා ගැනීම පැත්තෙන් රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව තරමට ම වත්මන් ආණ්ඩුව ද අසාර්ථක ය. එහි තාවකාලික ස්වභාවය ද එයට ප්‍රබල හේතුවකි. එක්සත් ජාතික පක්ෂය පැත්තෙන් ඉක්මණ් මහමැතිවරණයක් ඉල්ලා සිටියේත් මෙම සංදර්භය නිසා ය. 

ආණ්ඩුවට එරෙහිව රාජපක්ෂවාදීන් විසින් මතු කරමින් තිබෙන්නේ කොළඹ නගරයේ අලංකරණය පවත්වාගෙන යන්නට අසමත් වීම වැනි කාරණා ය. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ නාගරික සංවර්ධන අමාත්‍යංශයේ ලේකම්වරයා ලෙස මේවා නඩත්තු කළේ යුද හමුදාව යොදා ගනිමිනි. ඒ වෙනුවට මෙම කටයුතු ඒවා භාර විය යුතු අංශය වන කොළඹ මහ නගර සභාවට පැවරීම සිදු විය යුත්තකි. අවශ්‍යතාවන්ට දිගු කාලීනව ගැලපෙන පරිදි ආයතන ශක්තිමත් කළ යුතු ය. එහෙත්, ඒ සඳහා කාලය හා ක්‍රමානුකූල වැඩසටහන් අවශ්‍ය ය.

මේ අතර, ආණ්ඩුව රජයේ සේවක වැටුප් වැඩි කළේ ය. යම් බදු සහන ආදිය ද ලබා දුන්නේ ය. මේ වන විට ලෝක වෙළඳපොළේ ඉන්ධන මිළ ඉහළ ගොස් ඇතත්, රජය තෙල් හා ගෑස් මිළ වැඩි කරන්නේ නැත. ඒ ඔස්සේ උද්ධමනයේ යම් පාලනයක් සිදු විය. ජනතාවගේ මිළ දී ගැනීමේ ශක්තිය ද වර්ධනය විය. රජයේ සේවකයන් දෙදෙනෙක් එක් වන පවුල් කුඩා මොටෝරියක් ලීස් කරගෙන වැඩි වූ වැටුපින් ලීසිං වාරිකය ගෙවනු දක්නට ලැබිණි. මෙම ආර්ථික හා පාරිභෝජන ප්‍රවණතා දිගුකාලීනව ගතහොත් අසාර්ථක ඒවා වන මුත් මැතිවරණයක් ඉදිරියේ සිටින ආණ්ඩුවකින් අපේක්ෂා කළ හැකි ඒවා ය. කෙසේ වෙතත්, රාජ්‍ය ආදායම් අඩු වීම, අයවැය පරතරය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් ප්‍රතිශතයක් ලෙස ඉහළ යාම හා ආර්ථික වර්ධන වේගය අඩු විම වැනි ආර්ථික ගැටලු රැසක් මතු වී තිබේ. ඇමරිකාව හා යුරෝපා සංගමය විසින් අත්හිටුවා තිබෙන ජී.එස්.පී. ප්ලස් බදු සහන ආපසු ලබා ගැනීමටත්, මත්ස්‍ය අලෙවිය සම්බන්ධයෙන් පනවා තිබෙන තහංචි ඉවත් කර ගැනීමටත් ආණ්ඩුව සාකච්ඡා ආරම්භ කර ඇති බව වාර්තා විය. ඒවා සිදු වනු ඇත්තේ ආණ්ඩුවේ ක්‍රියාකාරිත්වය පිළිබඳ එම රටවලින් ලැබෙන සුබවාදී ප්‍රතිචාර මතයි. 

මේ කිසිවකට විසඳුම නැවත මහින්ද රාජපක්ෂ බලයට ගෙන ඒම නො වේ. මන්ද, රාජපක්ෂ ක්‍රමය යනු මෙම ගැටලු උග්‍ර කිරීමට හේතු වූ පාලන ක්‍රමයක් මිස මේවාට විසඳුම් ක්‍රියාත්මක කළ ආණ්ඩුවක් නො වේ. වරාය අධිකාරියේ සභාපති ආචාර්ය ලක්දාස් පනාගොඩ පසුගියදා වැදගත් හෙළිදරව්වක් කළේ ය. ඔහු පැවසූ පරිදි හම්බන්තොට වරාය ඉදිකිරීම වෙනුවෙන් ගත් ණය පමණක් ආපසු ගෙවීම සඳහා මේ වසරේ රුපියල් බිලියන හතක් ගෙවිය යුතු ය. එයින් බිලියන තුනක් පසුගිය ජනවාරියේ ගෙවන ලද අතර හතරක් ජුනි මාසයේ ගෙවිය යුතු ය. හම්බන්තොට වරාය උපයා තිබෙන්නේ මේ ගෙවන මුදලින් අංශු මාත්‍රයක් පමණි. 

හෙළිදරව් කරන ලද තවත් කාරණයක් වන්නේ මෙම ඉදිකිරීම වෙනුවෙන් ලබා ගත් ඩොලර් මිලියන 500 වෙනුවෙන් ගෙවීමට නියමිතව තිබූ 2%ක් පමණ වන පොළිය ශ්‍රී ලංකා රජයේ ඉල්ලීමක් මත 6% දක්වා වැඩි කරගෙන ඇති බවයි. ණයගැතියා ණය හිමියා ලවා පොළිය වැඩි කරවා ගත් මේ අභිරහස කුමක්දැයි මහින්ද රාජපක්ෂ, ප්‍රියත් බන්දු වික්‍රම වැනි අය හෙළිදරව් කළ යුතු ය.

රාජපක්ෂවරුන් නැවත බලයට පැමිණියහොත්, ලංකාව එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කොමිෂමේ දෝෂදර්ශනයට ලක් වී ඇමරිකාවෙන්, යුරෝපයෙන් අපනයන සම්බාධකවලට ලක් වී තිබෙන දේත් අහිමි කර ගැනීමේ අවදානමක් තිබේ. 

මේ අතර, රාජපක්ෂවාදීන් විසින් ඉත සිතින් ප්‍රාර්ථනා කරන ලද, එහෙත්, සිදු නො වූ දේ කෙරෙහි ද අවධානය යොමු කිරීම වැදගත් ය. රාජපක්ෂවාදීන් ඡන්දය අවසන් වූ හැටියේ කටකතා පතුරුවා හැරියේ කොටින් විසින් උතුරේ හමුදා කඳවුරු වට කර ඇති බවයි. ඔවුන් බලාපොරොත්තු වූ අන්දමින් කොටි සංවිධානයේ නැගිටීමක් සිදු වූයේ නැත. එහෙත්, උතුරේ ජනයාත්, දකුණේ ආණ්ඩුවත් අතර කිසියම් සංහිඳියාවක් ඇති වී තිබේ. ඉදිරි ආණ්ඩුවක දෙමළ ජාතික සන්ධාන ඇමතිවරුන් පවා සිටිය හැකි ය. උතුරත්, දකුණත් අතර නව සංහිඳියාවකට දොරටුවක් විවර වෙමින් තිබේ. 

ඒ නිසා මහින්ද රාජපක්ෂ යළි බලය අල්ලා ගැනීමට දරන උත්සාහය පැරදවීම වෙනුවෙන් පුරවැසි අවධානය දැඩිව යොමු විය යුතුව තිබේ. මහින්ද රාජපක්ෂට හා ඔහුගේ චෞර නඩයට ජනාධිපතිවරයා හා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ආණ්ඩු මට්ටු කිරීමට ඉඩ නො දිය යුතු ය. එය වැළැක්වීමට අවශ්‍ය ශක්තිය ශ්‍රීලනිපය තුළ නැති නම් පුරවැසියන් වශයෙන් පිටතින් ඒ ගැම්ම ලබා දීමට කටයුතු කළ යුතු ය. 

- අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ, රාවය 2015 - 07 - 03
මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2015-07-01

මහින්දගේ මැදමුලන ප්‍රකාශයේ අරුත

14
අප්පච්චි දොක්කගෙන යන්න යන මාර පුත්තු
අද මැදමුලනේදී මහින්ද පැවැත්වූ සූදානමකින් තොර, අවුල් සහගත, විශ්වාසයකින් තොර ප්‍රකාශයේ සාමාන්‍ය හරය ගතහොත්, ඔහු කියන්නේ ඔහු ඉදිරි මහමැතිවරණයට තරග කරන බවයි. ඔහු අගමැති අපේක්ෂක ලෙස ඉදිරිපත් වන බවක් හෝ, කුමන පක්ෂයකින් ඉදිරිපත් වන්නේ ද යන්න හෝ එහි කියැවුණේ නැත. එසේම, එය උද්‍යෝගයකින් යුක්තව, විශ්වාසයෙන් කළ ප්‍රකාශයක් ද නො වේ. පෙනෙන අන්දමට නම්, පැමිණි පිරිස හමුවේ ඇපෙන් ගැලවෙන්නට කළ ප්‍රකාශයකි. කඩිමුඩියේ පවත්වා හිටිහැටියේ අවසන් කළ මේ කතාවේ කිසිදු අලුත් දෙයක් නැත. මහින්ද ඡන්දෙට එන බව කියන්නට ඔච්චර තෙපර බාන්නට දෙයක් නැත. කන්දක් විළි ලා මහින්ද වැදූ මී පැටවෙක්වත් අපට නම් නො පෙනේ. 

මහින්දට කෙළින් කතා කරන්නට බැරි ඇයි? තමන් ඡන්දයට ඉදිරිපත් වන බව ද, ඉදිරිපත් වන්නේ අහවල් දිස්ත්‍රික්කයෙන් බව ද, තමන් අගමැති අපේක්ෂකයා බව ද, තරග කරන්නේ කුමන් පක්ෂයෙන් ද යන වග ද කෙළින් කියා ගන්නට බැරිව, ඔහෙන් වරෝ නො කියා වහෙන් ඔරෝ කියන්නේ ඇයි?

ඔහු තබන්නට යන පියවර අතිශය මතභේදාත්මක එකක් බව හා එයින් ඔහු හා ඔහුගේ පවුලේ අය තවත් අමාරුවේ වැටෙන්නට ඉඩ ඇති බවත් ඔහු දනියි. එසේ ම, ඔහු පසුපස යන පිරිස එන්නේ ඔහුට ආදරයට නො වන බව ද, ඔවුන් ආදරය කරන්නේ ඔහුගේ ඡන්ද පදනමට බව ද ඔහු දනියි. අනෙක් පැත්තෙන්, එම පිරිස කුමන අන්දමේ පිරිසක් ද යන්න ද ඔහු හොඳින් දනියි. 

මහින්දට ශ්‍රීලනිපයෙන් නාම යෝජනා ලැබුණත්, ඔහුට අගමැති අපේක්ෂකකමක් නම් ලැබෙන්නේ නැත. 

මහින්දට යළි බලවත් වීමට ඉඩකඩ විවර කර දුන්නොත් මෛත්‍රීපාලට ඉතා පැහැදිලිව ම අල්ලපු අත්තත්, පය ගහපු අත්තත් දෙකම නැති වේ. ඔහු බලයට ගෙන ආවේ මහින්ද ක්‍රමය වෙනස් කරන්නට මිස එය නගා සිටුවන්නට නො වේ. ඔහු එසේ ක්‍රියා කරනවා නම්, එය අතිශය බරපතල වරදකි. ඔහු ඔසවා තැබූ බලවේගය ඔහුට අහිමි වනු ඇත. රාජපක්ෂ බලවේගය යනු ඔහු පැරදවූ බලවේගයයි. ඔහුට රාජපක්ෂ බලවේගයෙන් කිසිවක් ලැබෙන්නේ නැත. අවසානයේදී වතුර බෝතලයක සරණ පමණක් හිමි වනු ඇත. 

මහජන සහයෝගය නො මැතිව ජනාධිපතිවරයකුට පැවතිය නො හැකි ය. එහෙයින් ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල රාජපක්ෂ වෙනුවෙන් සිය සහයෝගී බලවේගය අහිමි කර ගන්නේ නැත. 

මහින්ද රාජපක්ෂට ඇති තරම් නටන්නට පුළුවන. එහෙත්, ඔහුට ශ්‍රීලනිපය කඩාගෙන යන්නට සිදු වනු ඇත. 

ඔහුට පමණක් නොව දූෂිත පිරිවරට ද ශ්‍රීලනිපයෙන් නාමයෝජනා නො දීමට ජනාධිපතිවරයා වග බලා ගත යුතු ය. 

වර්තමාන මොහොත යනු අන් කිසිවක් නොව මහින්දටත්, ඔහුගේ නඩයටත් පක්ෂය සියතින් ම කඩාගන්නට හා එහි වගකීම භාර ගන්නට දී තිබෙන අවස්ථාවකි. 

මහින්ද මේ මෙහොතේ කරමින් සිටින්නේ ශ්‍රීලනිපයේ කුණු කන්දල් ටික රැගෙන ඉවත් වීමේ අත්‍යවශ්‍ය පවිත්‍රක භූමිකාවකි. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2015-06-30

මහින්දයි මෛත්‍රීයි හවුල් වුණොත් දෙන්නා ම ඉතිහාසයේ එක ම කුණු කූඩයට

16
මහින්ද ශ්‍රීලනිපය දෙකට කඩන බව ඉතා පැහැදිලි ය. 

ඔහුට කළ හැකිව තිබෙන ප්‍රගතිශීලී ම කැඩිල්ල නම්, ඔහුගේ හොරු සෙට් එකත් එක්ක හැකි නම් බුලත් කොළය හා අනුර යාපා, සුසිල් ප්‍රේමජයන්ත හා නිමල් සිරිපාල යන තුන් බානත් අරගෙන තොලොංචි වී යන එක ය. 

මහින්දගේ හොර නඩයේ ගැලවී යාම විසින් ශ්‍රීලනිපයට නවීන පක්ෂයක් ලෙස ඉදිරියට යාමට මග විවර කර දෙනු ඇත. 

ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මෙතැනදී මඩේ හිටවපු ඉන්න සේ සිටීම තේරුමක් නැත. අප ඔහු බලයට පත් කළේ මේ හොරු සමග කූට්ටාලි වන්නට නො වන බව ඔහු මතක් කර ගත යුතු ය. තමන්ගේ ජනවරම කුමක් ද යන්න ඔහු නැවත සිහිපත් කර ගත යුතු ය. රට වෙනස් මගකට යොමු කළ නායකයකු ලෙස ඉතිහාසගත වන්නට මෛත්‍රීපාලට ලැබී තිබෙන අවස්ථාව පාරාජිකා වූ මේ චෞරයන් නිසා නැති කර ගත යුතු නැත. 

මේ සොරුන් සමග එක් වුණොත් ඔහු ඉතිහාසගත වනු ඇත්තේ ජනවරමට පිටු පෑ ගුණමකු කාලකන්නියකු ලෙසයි. ඔහු එවැන්නකු වන බවක් මෙතෙක් ඔහු පෙන්වා නැත.

මෛත්‍රීපාල නිවැරදි තීරණයක් ගත යුතු ය. ඔහු මහින්දට ඉඩ දුන්නොත්, ඔහු බලයට පත් කරන්නට ඉදිරියට පැමිණ අවදානම භාර ගත් දේශපාලනඥයන් හා ජනතාව ඔහුට අහිමි වනු ඇත. මහින්ද සමග ගියොත් ඔහුට කිසිවක් ලැබෙන්නේ නැත. අන්තිමට සිදු වන්නේ ඔහුට ඔහුවත් අහිමි වී ඔහු ද මහින්දගේ ම බුක්තියට සින්න වීමයි. අවසානයේදී ඔහුට වතුර බෝතලයක පිහිට ලැබෙනු නියත ය. 

මෛත්‍රී මහින්දත් සමග එක් වුණොත් මේ දෙන්නා ම ඉතිහාසයේ එක ම කුණු කූඩයකට දක්කන්නට ජනවාරි 08 විප්ලවයේ ජනතා බලවේගයට සිදු වනු ඇත. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

සංගා දේශපාලනයට එන එක නරක ද?

7
කුමාර් සංගක්කාර දේශපාලනයට එන නො එන එකේ හොඳ නරක පසුගිය දිනවල සාකච්ඡා වෙමින් තිබිණි. 

ඔහු එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන් අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයට තරග කරන බවට වාර්තා පළ වී තිබිණි. 

ඔහු එම වාර්තා ප්‍රතික්ෂේප කරමින් තමන් දේශපාලනයට නො එන බව නිවේදනය කළේ ය. 

අද අයිලන්ඩ් පුවත්පතේ ද මේ පිළිබඳ බොළඳ කතුවැකියක් ලියා තිබේ. එයින් ද කියන්නේ දේශපාලනය නරක දෙයක් නිසා හොඳ සංගා එයට නො ආ යුතු බවයි. 

දේශපාලනය නරක දෙයක් කළේ ලංකාවේ දේශපාලකයෝ ය. එය නරක ම දෙයක් බවට පත් වුණේ පසුගිය දශකය තුළ ය. මෙම සමය තුළදී දේශපාලකයා යනු අමු අමුවේ මහජන දේපල මංකොල්ල කන්නකු බවට පත් කරන ලදී. 

මේ ක්‍රමය වෙනස් කළ යුතු ය. ඒ සඳහා හොඳ පෞරුෂයන් දේශපාලනයට පිවිසිය යුතු ය. ක්‍රීඩාවේ පරමාදර්ශී චරිතයක් වූ සංගාට දේශපාලනයේදී ද එසේ වන්නට බැරිකමක් නැත. 

දේශපාලනය අනිවාර්යයෙන් ම දූෂණය විය යුතු නැත. ලංකාව මේ මොහොතේ මුහුණ දී තිබෙන ප්‍රශ්නය ක්‍රිකට්වලින් විසඳන්නට බැරි ය. එ් සඳහා දේශපාලන පුරෝගාමිත්වයන් අවශ්‍ය ය. සංගා ඒ සඳහා හොඳ පෞරුෂයකි.

කලින් ද ක්‍රිකට් නායකයන් දෙදෙනෙක් දේශපාලනයට පිවිසුණ හ. එක් අයෙක් අර්ජුන රණතුංග ය. අනෙක් පුද්ගලයා සනත් ජයසූරිය ය. මේ දෙදෙනා ම දේශපාලනයේදී එතරම් සාර්ථක වූයේ නැත. එහෙත්, මේ වන විට අර්ජුන රණතුංග කෙරෙන් යම් පරිණතබවක් පළ වේ. 

කුමාර් සංගක්කාර මේ දෙදෙනාට ම වඩා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවේදී පරිණත ය. එම පරිණතකම දේශපාලනයට උපයෝගී කර ගන්නට බැරිකමක් නැත. 

ඔහු වැනි තරුණ නායකයන් දේශපාලනයට පිවිසීම ඉතා හොඳ දෙයකි. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2015-06-29

ශ්‍රීලනිපය මහින්දගෙන් නිදහස් කර ගැනීම රට සොරුන්ගෙන් ගලවා ගැනීමේ අරගලයේ ම එක් අදියරකි

7
ශ්‍රීලනිපය මහින්දගෙන් නිදහස් කර ගැනීම රට සොරුන්ගෙන් ගලවා ගැනීමේ අරගලයේ ම එක් අදියරක් බව අපි නැවතත් අවධාරණය කරමු. 

මේ වන විට රාජපක්ෂවාදී සොරු දත මැදගෙන ඉන්නේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයත් එක් කරගෙන එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයෙන් ඡන්දෙ ඉල්ලා පසුගිය කාලයේ සොරකම් කර මුදල් යොදවා ඡන්ද කර දිනා ගන්නට ය. 

මේ සිහිනය සැබෑ කිරීමට ඉඩ නො දිය යුතු ය. මහජනතාව ලෙස අපි නැවතත් මේ සොරුන්ට බලයට පත් වන්නට තිබෙන සියලු මාර්ග අවහිර කළ යුතු ය. 

අපි මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ජනාධිපති ධුරයට පත් කළේ මේ සොරුන්ට අනුග්‍රහ දක්වන්නට නො වේ. සොරුන් දේශපාලනයෙන් අතු ගා දමන්නට ය. 

ඔවුන්ට නාම යෝජනා දී ඔවුන් පරද්දන්නැයි අපෙන් ඉල්ලන්නට එපා. 

මේ චෞර කැලත මහින්දට ම භාර දෙන්න. 

ශ්‍රීලනිපයෙන් අලුත්, දක්ෂ පිරිසකට අවස්ථාව දෙන්න. 

අපි පාර්ලිමේන්තුව පිරිසිදු කරමු. 

(මෙම පෝස්ටර් ෆේස්බුක් මගින් බෙදා හරින ලද ඒවා ය. ඒවායේ නිර්මානකරුවන්ට ස්තුතියි.) 




මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

සීසර්ගේ දේ සීසර්ට - මහින්දගේ දේ මහින්දට

22
මහින්ද රාජපක්ෂවාදියකු වන පළාත් සභා මන්ත්‍රී අජිත් ප්‍රසන්න සිය ෆේස්බුක් පිටුවේ සුසිල් ප්‍රේමජයන්තගේ ඡායාරූපයක් පළ කරමින් THIRAYEN PITUPASA MAHINDA WENUWEN AYOMAYA SHAKTHIYA යි සටහන් කර තිබිණි.

පූජකයෝ ජේසු අමාරුවේ දාන්න මිනිසුන් ලවා ප්‍රශ්නයක් ඇසූ බව බයිබලයේ සඳහන් වෙනවා. අහපු ප්‍රශ්නය තමයි සීසර්ට බදු ගෙවිය යුතු ද යන්න. එපා කිව්වා නම් ජේසු අමාරුවේ වැටෙනවා. ගෙවන්න කිව්වා නම් යුදෙව්වන් ඒ අදහසට විරුද්ධ වෙනවා. කාසියක් ගෙන්වා ගත් ජේසු ඇහුවා එහි තිබෙන්නේ කාගේ රූපය ද, නම ද කියා. එහි තිබෙන්නේ සීසර්ගේ නම හා රූපය යි පැවසූ විට ජේසු කීවේ ‘සීසර්ගේ දේ සීසර්ට දෙන්න. දෙවියන්ගේ දේ දෙවියන්ට දෙන්න' කියා ය.

ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ අර්බුදය සම්බන්ධයෙන් ද තිබෙන්නේ මෙවැනි පිළිතුරකි. එහිදී කීමට සිදු වන්නේ ‘මහින්දගේ දේ මහින්දට දෙන්න. දෙවියන්ගේ දේ දෙවියන්ට දෙන්න' යි කියා ය.

මෙතැනදී දෙවියන් යනු මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා නො වේ. මේ වන විට ඔහු ජනවාරි 08 විප්ලවයේ බලාපොරොත්තු සුන් කරන යම් ක්‍රියාමාර්ග ගෙන හමාර ය. එක පැත්තකින් එය ඔහුගේ වරදක් නො වන්නට ද පුළුවන. ඔහු ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ සභාපතිකම භාර ගනිද්දී එතරම් ගැඹුරට සිතා නො බැලුවා විය හැකි ය. සරළව කිවහොත්, ඔහු විසින් පරදවන ලද, ඔහුව පැරදවීමට ගොස් අසාර්ථක වූ පක්ෂයකට ඔහුට නායකත්වය දිය නො හැකි ය. එහි මූලික සදාචාරාත්මක ප්‍රශ්නයක් ද බැඳියා පිළිගැටුමක් (conflict of interests) ද තිබේ.

පවතින ශ්‍රීලනිපය යනු මහින්ද රාජපක්ෂගේ නිර්මානයකි. එය සමන්විත වන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ රජකු සේ ප්‍රවර්ධනය කළ, ඔහුගේ ඒකාධිපති පාලනය නිහඬව ඉවසා සිටි, රාජපක්ෂ පවුලට පක්ෂයේ බලය පවරා දුන්, රාජපක්ෂ පවුලේ අත පල්ලෙන් වැටෙන දෙයකින් සැනසුණු, මහජන දේපල සොරකමින් ධනවත් වූ, තමන් කළ අපරාධ සම්බන්ධයෙන් රාජපක්ෂවරුන්ගෙන් මුක්තිය අපේක්ෂා කරන බලවේගයකිනි. ඇමතිවරුන්ගේ සිට ප්‍රාදේශීය සභා මන්ත්‍රී හෝ ඊටත් පහළ මට්ටම දක්වා ම තත්වය එයයි. මෙම බලවේගය මහින්ද නැවත බලයට පත් කිරීම සඳහා වෙහෙසෙන්නේ හේතු ඇතිවයි. ඔවුන්ගේ පැවැත්ම තීරණය වන්නේ මහින්දගේ පැවැත්ම මත ය. මහින්ද යනු හුදු පුද්ගලයෙක් නො වේ. සමාජ ක්‍රමයකි.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන යනු මේ ක්‍රමයට ඇතුළතින් ම අභියෝග කළ පුද්ගලයෙකි. එහෙත්, ඔහු ජනාධිපතිවරණය ජය ගත්තේ රාජපක්ෂ ක්‍රමයේ අනුගාමිකයන්ගේ ඡන්දයෙන් නො වේ. ඔහු දිනුවේ රාජපක්ෂ ක්‍රමයට එරෙහිව සටන් කළ මිනිසුන්ගේ ඡන්දයෙනි. ඔහුට ශ්‍රීලනිපයෙන් ඡන්ද වැටුණේ අතළොස්සකි. එහෙව් පක්ෂයක නායකත්වය අතට ගැනීම හා දැන් එය ගොඩ දමන්නට වෙර දැරීම යනු මහත් අභාග්‍යසම්පන්න තත්වයකි.

ඔහු මහින්ද රාජපක්ෂ සමග කුමන අන්දමේ සම්මුතියකට එළඹ තිබේ ද යන්න අපැහැදිලි ය. එහෙත්, දැනට පෙනෙන්නට තිබෙන ආකාරයට නම් මෛත්‍රී හා මහින්ද යන දෙදෙනා ම තරග කරන්නට සැරසෙන්නේ එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයෙනි.

අගමැති අපේක්ෂකයෙකු නම් නො කරන බව ද අධ්‍යයනය කර තිබේ. එසේම, මහින්ද රාජපක්ෂ තම අපේක්ෂකයන් වෙනුවෙන් වෙනම ද, මෛත්‍රීපාල සිරිසේන තම අපේක්ෂකයන් වෙනුවෙන් වෙනම ද කැම්පේන් කරන්නට යන බව දැනගන්නට තිබේ.

එසේ සිදු වේ නම්, මේ වනාහි මෛත්‍රීපාල සිය දිවි නසා ගැනීමක් බඳු ය.  මහින්දගේ ජනප්‍රියත්වය පාවිච්චි කරමින් සිය ගෝලබාලයන් වන චම්පික රණවක, රාජිත සේනාරත්න වැනි අය බෝඩ් කර ගන්නට ඔහු උත්සාහ කරන බව පෙනේ. එහෙත් මහින්ද සමග සම්මුතියකට ගියහොත් මෛත්‍රී පිලේ නියෝජිතයෝ නියත වශයෙන් ම පරදිනු ඇත. ඔවුන්ට ලැබෙන ඡන්දයෙන් ද සිදු වන්නේ මහින්ද පිලේ චෞරයන් ම වැඩිපුර බලයට පත් වීමයි.

මේ අන්දමින් ඡන්ද කෙරුවාව කළහොත් මෛත්‍රීට අල්ලපු අත්තත්, පය ගහපු අත්තත් දෙක ම නැති වනු ඇත. කොයි ආකාරයෙන් ආවත් ශ්‍රීලනිපයට මෙම ඡන්දය දිනන්නට බැරි ය. මහින්දගේ අගමැති සිහිනය සැබෑ වන්නේ ද නැත. එය සැබෑ වුණහොත්, මෛත්‍රීගේ ජනාධිපති ධුරයට වතුර බෝතලයක පිහිට ය.

මෛත්‍රීට තවමත් කරන්නට දේ ඉතිරි වී තිබේ. මහින්දගේ දේ මහින්දට දිය යුතු ය. ඒ කියන්නේ ඔහු නායකත්වය දෙන චෞර කැළට ඔහු සමග ම යන්නට ඉඩ දිය යුතු ය. සුසිල් ප්‍රේම ජයන්ත, අනුර ප්‍රියදර්ශන යාපා වැනි තිරයෙන් පිටුපස සිටින මහින්දගේ අයෝමය ශක්තීන්වලට ද තීරණයක් ගන්නැයි දැනුම් දිය යුතු ය. කරන්නේ කුමක්දැයි නො දැන නිදි කිරන නිමල් සිරිපාලට ද තීරණයක් ගන්නට බල කළ යුතු ය. මහින්ද සමග මෛත්‍රී කිසිදු සම්මුතියකට යා යුතු නැත.

ශ්‍රීලනිපය මහින්දගෙන් වෙන් විය යුතු ය. චෞරයන්ට නායකත්වය දීමේ වගකීම මහින්දට ම භාර දිය යුතු ය. මෛත්‍රීපාල විසින් කළ යුතුව තිබෙන්නේ ශ්‍රීලනිපයේ අලුත් පිරිසක් ඉදිරියට ගැනීමයි.

ශ්‍රීලනිප රාජපක්ෂ ක්‍රමයෙන් ගලවාගෙන නවීන පක්ෂයක් බවට පත් කිරීම මෛත්‍රීපාලට පැවරී තිබෙන යුගයේ කාර්යභාරයකි. ශ්‍රීලනිපය මහින්දගෙන් බේරා ගැනීම යනු රට දූෂණයෙන් බේරා ගැනීමේ ම අදියරකි.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2015-06-28

මෛත්‍රී - මහින්ද සම්මුතිය මොකක් ද?

5
ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන හා මහින්ද රාජපක්ෂ අතර නිර්මානය වී තිබෙන සම්මුතිය ගැන තවමත් පැහැදිලිව හෙළිදරව් වී නො මැත. 

එහෙත්, ලැබී තිබෙන වාර්තා අධ්‍යයනය කිරීමේදී අනුමාන කළ හැකි කාරණයක් වන්නේ දෙපාර්ශ්වය ම එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයෙන් තරග කිරීමේ සම්මුතියක් නිර්මානය වී තිබෙන බවයි. 

අගමැති අපේක්ෂකයකු නම් නො කරන අතර, මහින්ද සිය අපේක්ෂකයන් වෙනුවෙන් ද මෛත්‍රී තමන්ගේ පාර්ශ්වය වෙනුවෙන් ද ප්‍රචාරණයේ යෙදෙන්නට ඉඩ තිබේ. මේ වෙනුවෙන් මහින්ද ජාතික ලැයිස්තුවෙන් තරග කිරීමට ඉඩ තිබේ. 

කෙසේ වෙතත්, මෙවැනි සම්මුතියක් ඇති වී තිබේ නම් ජනාධිපති මෛත්‍රීපාලට එරෙහිව ඔහුගේ පාර්ශ්වයෙන් පවා දැවැන්ත විරෝධයක් එල්ල වන්නට ඉඩ තිබෙන බව ද වාර්තා වේ. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2015-06-27

මිරුසුවිල් අධිකරණ තීන්දුවට එරෙහිව උද්ඝෝසණ කරන සියලු දෙනා අත්අඩංගුවට ගනු!

21
2002දී හමුදා පාලනය යටතේ පැවති යාපනය මිරුසුවිල්හිදී වයස අවුරුදු පහක දරුවකු හා අවුරුදු 15ක ළමයකු ඇතුළු දෙමළ සාමාන්‍ය වැසියන් අටදෙනෙකුගේ බෙලි කපා මරා දැමූ බවට චෝදනා ලැබ මරණීය දණ්ඩනයට ලක් වූ ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදාවේ රත්නායක මුදියන්සේලාගේ සුනිල් රත්නායකට අධිකරණය විසින් ජුනි 25දා මරණ දඬුවම නියම කරන ලදී.

එම ඝාතනය හා සම්බන්ධ නඩු වාර්තා අනුව මෙහි සිදු වී තිබෙන සිද්ධිය මෙසේ ය.

සරණාගතයන් වූ මෙම සිවිල් වැසියන් ඝාතනයට ලක් වන්නේ ඒ වන විට හමුදාව විසින් අධි ආරක්ෂක කලාපයක් බවට පත් කර තිබුණු ඔවුන්ගේ ඉඩකඩම් වෙත ගොස් එහි ගඩා ගෙඩි ආදිය කඩාගෙන ආපසු සරණාගත කඳවුරු වෙත එන්නට සූදානම් වද්දී ය. ඔවුන් මේ අවදානම් ගමන යන්නේ බඩගින්න නිසා බව පැහැදිලි ය.

මෙම ප්‍රදේශ හමුදා පාලනය යටතේ පැවති අතර එහි සිදු වූ දිගු දුර මෙහෙයුමක් නැත. ඒ නිසා දිගු දුර මෙහෙයුම් බලකායක් මේ සමග පටලවා ගැනීම සම්පූර්ණයෙන් ම වැරදි ය. දිගු දුර මෙහෙයුම් කණ්ඩායම්වල සාමාජිකයෝ කිසිවෙක් කිසි කලෙක සිය කටයුතු ගැන කයිවාරු ගසා නැත. ඉතා විධිමත් පුහුණුවක් ලබන ඔවුන් කරන්නේ මිලිටරි කාර්යයකි. ඉතා සැලසුම් සහගත ලෙස ඉලක්ක හඹා යන ඔවුන් අතින් ඝාතන සිදු වන බව ඇත්ත ය. එහෙත් ඒවා යුදමය කාර්යයන් මිස ආසාවට මිනීමැරීමේ මෙවැනි පහත් ක්‍රියා නො වේ. 

මෙම ඝාතනය පිළිබඳ තොරතුරු හෙළිදරව් වන්නේ මරා වැසිකිළි වලකට දැමීම පිණිස හමුදා භට පිරිසක් විසින් රැගෙන යමින් සිටියදී පළා යාමට සමත් වූ මහේෂ්වරන් නමැති දෙමළ සිවිල් වැසියෙක් පසුව ඒ පිළිබඳ රජයට සම්බන්ධ ඊපීඩීපී සංවිධානයට දැනුම් දීම නිසා ය.

පසුව ඊපීඩීපී සංවිධානයේ මැදිහත් වීමෙන් යුද හමුදා පොලිසියේ මෙහෙයවීමෙන් පරීක්ෂණ පැවැත්විණි. සිද්ධිය වූ ස්ථානයට මහේෂ්වරන් රැගෙන ගොස් සිටියදී ඒ අසල ගැවසෙමින් සිටි හමුදා අනුඛණ්ඩයක් දැක ඔවුන් කැඳවා විමර්ශනය කළ අවස්ථාවේ මහේෂ්වරන් එම කණ්ඩායමේ සිටි සුනිල් රත්නායක හඳුනා ගත්තේ ය.

ඔහු සුනිල් රත්නායක හඳුනා ගන්නේ වැසිකිළි වළ අසල සිටි බෙලිකපන්නා ලෙසයි. බෙල්ල කැපීම සඳහා වැසිකිළි වළ අසලට රැගෙන යන විටත් වළ තුළ මිනිසුන් දඟළනු මහේෂ්වරන්ට දැනී තිබේ. සුනිල් රත්නායක දැකීමෙන් මහේෂ්වරන් අතිශය භීතියට පත් වූ බව වාර්තා වේ.

යුද හමුදා පොලිසිය විසින් අත්අඩංගුවට ගන්නා ලද සුනිල් රත්නායක විසින් මළ මිනී වළ දැමූ ස්ථානය පෙන්වන ලද අතර නඩුවේ සෙසු සැකකරුවන් පිළිබඳ තොරතුරු ලබා දුන්නේ ද ඔහු විසිනි. මෙම ඝාතනය වීරෝදාර ක්‍රියාවක් ය කියන අය එය පාවා දීමක් ලෙස සලකනවා ද?

මෙවැනි ඝාතනයක් ඔප්පු කිරීම ඉතා දුෂ්කර ය. දක්ෂ නීතිඥයකුට තවමත් මහේෂ්වරන්ගේ සාක්කිය බිඳ සුනිල් නිදහස් කර ගන්නට අවස්ථාව තිබේ. සෙසු පිරිස නිදහස් වන්නේ ඒ නිසා ය. එහෙත්, සුනිල් තමා එම ඝාතනය කළ බව පිළි ගත් බවත්, එයට සම්බන්ධ සෙසු පිරිස් පාවා දුන් බවත් ඇත්තකි. ඔහුට එය කරන්නට නියෝග දුන් අය බේරී ඔහු පමණක් වරදකරු වූ බව ඇත්ත ය.

වයස අවුරුදු පහක දරුවකු ඇතුළු නිරායුධ මිනිසුන් අටදෙනෙකුගේ බෙලි මන්නයකින් කපා මරා දැමූ මෙම මිනීමරුවා විරුවකු ලෙස සලකා ඔහු බේරා ගැනීමට උද්ඝෝෂණ කරන්නට ඉදිරිපත් වන මිනිස්සු ද මිනීමරු මානසිකත්වයකින් යුත් අය වෙති.

අහිංසක දෙමළ ළමයකු මරා දැමීම පවා ඔවුන්ට වීර ක්‍රියාවකි.

මේ වනාහි සිංහල ජාතිකවාදීන් විසින් පවා පිටුදැකිය යුතුව තිබෙන අතිශය නින්දිත ජාතිවාදයකි. ඔවුන් මේ කරන්නට යන උද්ඝෝෂණය සිංහල සමාජයට ම කරන අවමානයකි. සිංහලකම යනු හැකි හැම අයුරින් ම දෙමළුන් මරා දැමීම ද?

විනෝදය පිණිස මිනී මරන මෙවැනි මිනීමරුවන් දකුණේ සිංහලයන් විශාල පිරිසක් මරා දමා ඇති බව ද අමතක නො කළ යුතු ය.

ඔවුන් මේ කරන්නට යන්නේ සිංහලයා රුවන්ඩාවේ හුටු ගෝත්‍රිකයන් ලක්ෂ පහක් මරා දැමූ ටුට්සි ගෝත්‍රවාදීන්ගේ තත්වයට හා හිට්ලර්ගේ නාසිවාදීන්ගේ තත්වයට පහත හෙළන්නට ය. ඔබ එයට ඉඩ දෙනවා ද?

යුද හමුදා පොලිසියේ මැදිහත් වීමෙන් කරන ලද මූලික පරීක්ෂණයක් මත පදනම් වූ සාධාරණ අධිකරණ තීන්දුවකට එරෙහිව පවත්වන්නට යන මෙම උද්ඝෝෂණය නීති විරෝධී ය. එයට සහභාගි වන සියලු දෙනා අත්අඩංගුවට ගෙන අධිකරණයට අපහාස කිරීමේ චෝදනාව යටතේ අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළ යුතු ය.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

ඩයස්පෝරා සැණකෙළිය හා ජාතිවාදී හබන් කුකුළන්ගේ රජ මඟුල

4
ලංකාවේ ජාතීන්ගේ ප්‍රශ්නය විසඳීම පහසු කාර්යයක් නො වන බව අපි කවුරුත් දනිමු. එය ලංකාවේ ප්‍රශ්න අතර ඇති වැදගත් ම ප්‍රශ්නය ලෙස ද ඇතැමෙක් හඳුන්වති. ජාතීන්ගේ ප්‍රශ්නය කල් තබා විසඳා ගත්තා නම් නිදහසින් පසු ලංකාව අද වන විට තිබෙන්නේ මේ තත්වයේ නො වන බව ප්‍රත්‍යක්ෂ ය. ජාතීන් අතර ගැටුම නිසා අපි තිස් අවුරුදු යුද්ධයක පැටලුණෙමු. එයින් මෙරට ආර්ථික හා සමාජ දේහයන්ට සිදු වූ හානිය සුළුපටු එකක් නො වේ. යුද්ධය අවසන් වී දැන් පස් වසරකි. එහෙත් තවමත් එක රටක, එක ජාතියක් ලෙස ක්‍රියාත්මක වන්නට මෙරට ජනතාව සමත් වී නැත.
             
ජාතීන්ගේ ප්‍රශ්නයට විසඳුම කුමක් ද යන පැනයට විවිධ දේශපාලන විශ්ලේෂකයන් විසින් විවිධ පිළිතුරු සපයා තිබේ. ඒ සියලු පිළිතුරු සරළ වර්ගීකරණයකට ලක් කළ හැකි ය. එක් පිළිතුරක් වන්නේ ප්‍රමාණාත්මකව සුළුතර ජාතීන් මහ ජාතියේ ආධිපත්‍යයට යටත්ව ජීවත් විය යුතු ය යන්නයි. එහෙත් සුළුතර ජාතීන් මෙම විසඳුම පිළිගන්නට මැළි වෙති. එය ඔවුන්ගේ අභිමානයට හානිකර ලෙස සලකති. එම නිසා එම විසඳුම යල් පැන ගිය එකකි.

දෙවන විසඳුම යෝජනා වන්නේ සුළුතර ජාතීන් පැත්තෙනි. ඒ වනාහි රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණයකි. මෙම රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ යෝජනාවේ එක් අන්තයක වෙනම දෙමළ ඊලාම් රාජ්‍යයක්ත පිහිටුවීම ද තිබේ. අතරමැද තැන්වල ලංකාව සහසන්ධීය රාජ්‍යයක් බවට පත් කිරීම, සන්ධීය රාජ්‍යයක් බවට පත් කිරීම, ජාතීන් අතර බලය බෙදා ගැනීම, බලය විමධ්‍යගත කිරීම ආදී විවිධ යෝජනාවලි තිබේ. ලංකාව තුළ යම් රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ සිදු වී තිබෙන අතර 1987 ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම අනුව පළාත් සභා පිහිටුවීම එයින් ප්‍රධාන එකකි. පළාත් සභා ක්‍රියාත්මක වීමේ ඉතිහාසය දැන් වසර 27කි. එහෙත් මෙම වසර 27 තුළ පළාත් සභා ඔස්සේ බෙදා ගත් බලතල තම උන්නතිය සඳහා යොදා ගන්නට සුළුතර ජාතීන් පූර්ණ වශයෙන් සමත් වී නැත. යුද්ධය එයට එක් හේතුවකි. එසේ ම, කිසිදු බලය බෙදා ගැනීමක් ක්‍රියාත්මක නො වන, ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී ඒකාධිපති පාලනයකට ලංකාව පසුගිය සමයේ නතු වී තිබීම ද තවත් හේතුවකි.

ඉහත කී විසඳුම් මාර්ග දෙක හැර තුන්වන විසඳුමක් ජාතික ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් ඇති බව මම මගේ ලිපි හරහා කලක සිට යෝජනා කර ඇත්තෙමි. එය දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ මෙන් ම සමාජ සංවර්ධනය සමග ද සම්බන්ධ එකකි. ඒ වනාහි, මෙම දිවයිනේ දේශ සීමා තුළ ජීවත් වන සියලු ජනයා නව දේශපාලන ප්‍රජා අනන්‍යතාවක් ගොඩනගා ගැනීමයි. මම එය ලාංකික අනන්‍යතාව ලෙස හඳුන්වන්නට කැමැත්තෙමි. ඇතැමෙක් මෙය ශ්‍රී ලාංකික ජාතිය ගොඩනැගීම ලෙස ද හඳුන්වති. ජාතිය යන වචනය ගැටලු සහගත ය. සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් යනු ජාතීන් බව ඇතැමෙකුගේ තර්කයයි. තවත් අය තර්ක කරන්නේ ඒවා ජනවර්ග බව හා ජාතිය යනු වඩා පුළුල් ශ්‍රී ලාංකිකත්වය බවයි. කුමක් හෝ වේවා වඩා පුළුල් දේශපාලන ප්‍රජාවක් වෙත අප යොමු විය යුතු ය. ජනවාර්ගික හෝ ජාතික අනන්‍යතාවන්ගේ සීමාවන් ඉක්මවා ගිය නව ලාංකික දේශපාලන ප්‍රජාවක් ලෙස මෙරට ජනතාව නැවත සංවිධානය විය යුතු ය.

එවැනි නව දේශපාලන ප්‍රජාවක් තුළ ජාතික අනන්‍යතාවන් ද්විතීයක වේ. එසේ වූ කල ජාතික පදනමින් බලය බෙදා ගැනීමේ සිට වෙනම රාජ්‍යය දක්වා කතිකාවන් ද නො වැදගත් තත්වයට පත් වේ. යුද්ධයෙන් පසු අපි මෙම නව දේශපාලන ප්‍රජාවක් ගොඩනගා ගැනීමේ අවධියට පිවිස ඇත්තෙමු. සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් ජාතිවාදීන් කුමන තර්ක ගෙන ආවත්, සමාජයක් ලෙස අප ගමන් කරමින් සිටින්නේ පුළුල් දේශපාලන ප්‍රජාවක් වෙතයි. ජනවාරි 08දා සිදු වූ ප්‍රජාතාන්ත්‍රික විප්ලවය මෙම ගමනේ ප්‍රධාන මං සලකුණකි. එය මෙරට සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් සමගියේ වැදගත් සන්ධිස්ථානයකි. අප යා යුත්තේ එතැනින් ඉදිරියට මිස ආපස්සට නො වේ.

ලංකාවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ශක්තිමත් කිරීමෙන් තොරව අපට නව ලාංකික දේශපාලන ප්‍රජාවක් ගොඩනගා ගත නො හැකි ය. කුමන අඩුපාඩුකම් තිබුණත් 19වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් අපි එ් සඳහා පදනමක් සැකසුවෙමු. එය ක්‍රියාත්මක වීම අවශ්‍ය ය. මැතිවරණ ක්‍රමය සංශෝධනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඇති වී තිබෙන කතිකාව ද අතිශය වැදගත් ය. එය තව දුරටත් ඉදිරියට යා යුතුව තිබේ. මධ්‍යම රජය තුළ සුළුතර ප්‍රජාවන්ට වැඩි අවස්ථා ලබා දීම මෙහි ඊළඟ අදියරයි. මධ්‍යම රජය හා පළාත් සභා අතර සුහද සංහිඳියාවක් සහිත සංවර්ධන අදියරක් වෙත රට ගෙන යා යුතු ය. ජාතීන්ගේ ප්‍රශ්නයට විසඳුම් තිබෙන්නේ ඒ මාවතේ ය.

මෙම පූර්විකාව ලියන්නට අප පෙළඹුණේ මේ දිනවල කතාබහට ලක් වී තිබෙන කරුණක් නිසා ය. ඒ වනාහි දෙමළ ඩයස්පෝරාව සමග අන්තර් ක්‍රියාකාරිත්වයකට යන්නට ලංකාවේ රජය ගෙන තිබෙන පියවරයි. ගැටුම් කළමනාකරණය හා සාමය ගොඩනැගීම සම්බන්ධව කටයුතු කරන දකුණු අප්‍රිකානු රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක අනුග්‍රාහකත්වයෙන් ගෝලීය දෙමළ සංසදයේ ප්‍රකාශක සුරේන් සුරේන්ද්‍රන් හා විදේශ ඇමති මංගල සමරවීර අතර පැවති සාකච්ඡා පිළිබඳ රටේ අවධානය යොමු වී තිබේ. ජුනි 23දා ඩේලි නිව්ස් පුවත්පතේ මුල් පුවතේ අරමුණ වී තිබෙන්නේ මේ සාකච්ඡා හේතුවෙන් දෙමළ ඩයස්පෝරාව බෙදී ඇති බව පෙන්වීමයි. එවැනි ප්‍රකාශනයක් මේ සාකච්ඡා ඉදිරියට ගෙන යන්නට කෙසේ ඉවහල් වේ ද යන්න සැක සහිත ය. තමන් සාකච්ඡා කරන්නේ දෙමළ ඩයස්පෝරාව දුර්වල කරන්නට ය කියා කී විට සිදු වන්නේ තමන් සමග සාකච්ඡාවට පැමිණි පාර්ශ්වයට එරෙහිව අවි අමෝරා ගන්නට විරුද්ධවාදීන්ට අවස්ථාව ලැබීමයි. ගෝලීය දෙමළ සංසදය හා දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ එම්. ඒ. සුමන්තිරන් මන්ත්‍රීවරයාට එරෙහිව මේ වන විටත් ඩයස්පෝරාවේ දෙමළ ජාතිවාදීහු අවි අමෝරාගෙන සිටිති.

විදෙස්ගත ලාංකික ප්‍රජාව හෙවත් ඩයස්පෝරාව යනු සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් ආදී විවිධ ජාතීන් ඇතුළත් වන බහුවිධ ප්‍රජාවකි. ඩයස්පෝරාවෙන් සැලකිය යුතු පංගුවක් දෙමළ ජනයා බව ඇත්ත ය. එසේ වුණේ ලංකාවේ තිබුණු තත්වය හේතුවෙන් ලෝකයේ අනුකම්පාව දෙමළ ජනයාට ලැබී ඔවුන්ට සංවර්ධිත රටවල රැකවරණ ලැබුණු නිසා ය. ඒ අවස්ථාව සිංහලයන්ට ලැබුණේ නැත. අපේක්ෂා භංගත්වයට පත් සිංහලයන්ට විදෙස් රටවලට යන්නට සිදු වී තිබෙන්නේ බෝට්ටුවලිනි. දෙමළ විදෙස්ගත ප්‍රජාව වඩා සංවිධානාත්මක ය. පසුගිය සමයේ කොටි සංවිධානය ඔවුන් අතර සුවිසල් සංවිධාන ජාලයක් ගොඩනැගුවේ ය. කොටි සංවිධානය ලංකාව තුළ ශක්තිමත්ව තිබුණු අවධියේදී දෙමළ ඩයස්පෝරාව විවිධ ස්වරූපවලින් එයට ආධාර කිරීම සිය මූලික වගකීම කර ගත්තේ ය. එහෙත්, කොටි සංවිධානයේ පරාජයෙන් පසු දෙමළ ඩයස්පෝරාව තුළ විභේදනයන් කැපී පෙනෙන්නට විය. කොටි හිතවාදී කොටස් අතර ද බල අරගලයක් ඇති විය.

මේ අතර පුළුල් ම විභේදනය නිර්මානය වූයේ ඩයස්පෝරාව හා ලාංකීය දෙමළ ජනතාව අතරයි. තවත් යුද්ධයක් යෝජනා කරන දෙමළ ඩයස්පෝරා කොටස්වල උවමනාව මත යුද්ධයේ බිලි බවට පත් වන්නට තරුණ තරුණියන් පිරිසක් ලංකාවේ උතුරු නැගෙනහිරින් යළි නිර්මානය කර ගැනීම අතිශය දුෂ්කර තත්වයට පත් වී තිබේ. යුද්ධයෙන් පසු උතුරු නැගෙනහිර පළාත් රටේ සෙසු පළාත් සමග යළි සම්බන්ධ වීමත්, ප්‍රාග්ධනයේ හා ශ්‍රමයේ නිදහස් සංචලනයකට අවස්ථාව ලැබීමත් හේතුවෙන් ලංකාවේ දෙමළ ස්වෝත්තමවාදී යුද්ධයක් යළි ඇරඹීම කළ නො හැක්කක් වී තිබේ. මෙම අර්බුදය නිසා, ඩයස්පෝරාවේ දෙමළ ජාතිවාදීන්ගෙන් කොටසක් ලංකාවේ දෙමළ ජනයාට හා තම තමන්ට ම අලෙවි කර ගත්තේ ප්‍රජාතාන්ත්‍රික අරගලයක් ඔස්සේ වෙන් වීම සඳහා ජනමතවිචාරණයක් වෙත ජාත්‍යන්තර පිළිගැනීම ලබා ගැනීමයි. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මැදිහත්වීමෙන් ලංකාව බෙදා වෙන් කිරීම සඳහා වූ ජනමතවිචාරණයක් පැවැත්වීම මෙම උපායමාර්ගයේ ඉලක්කය වී තිබේ.

මෙම අරමුණ සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා දෙමළ ජාතිවාදීන්ට අවශ්‍ය මූලික ම කොන්දේසිය වන්නේ සිංහල ජාතිවාදයයි. ලංකාවේ මධ්‍යම රජය හැකි තරම් දුරට සිංහල ජාතිවාදයට නතු වීම ඔවුන්ට ආශිර්වාදයකි. එසේම, පළාත් සභා අසාර්ථක කිරීම ද මෙම උපායමාර්ගයේ ම කොටසකි. පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී ඔවුන්ට අවශ්‍ය වුණේ ලංකාවේ දෙමළ ජනයා අකර්මන්‍ය කිරීමටයි. එය 2005 ජනාධිපතිවරණයේදී කොටි සංවිධානය විසින් දියත් කරන ලද මැතිවරණය වර්ජනය කිරීමේ උපායමාර්ගයේ ම දිගුවකි. එම වර්ජනය සිදු නො විණි නම්, එදා මහින්ද රාජපක්ෂට ජනාධිපතිවරණය දිනා ගන්නට ලැබෙන්නේ නැත. එසේම, මෙදා ද දෙමළ ජනයා ලවා මැතිවරණය වර්ජනය කරවන්නට කොටි සංවිධානය සමත් වුණා නම් ජනාධිපතිවරණය නැවත වතාවක් දිනන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ ය.

මහින්ද රාජපක්ෂ පාලන ක්‍රමය සිංහල ජාතිවාදය මත පදනම් වූවකි. සිංහල ජාතිවාදීහු සාම සාකච්ඡාවලට විරුද්ධ වූ හ. සාම සාකච්ඡා තුළ සිර වී ඊලාම් සංකල්පය අතහැර දමන්නට බල කරනු ලැබ තිබුණු කොටින්ට මහින්ද රාජපක්ෂ බලයට පත් වීම ආශිර්වාදයක් විය. යුද්ධයෙන් සිය අරමුණ ජයගන්නට හැකි වනු ඇතැයි හෝ යුද්ධයෙන් බලවත් වී නව සාකච්ඡා වටයකට පිවිසෙන්නට හැකි වනු ඇතැයි ඔවුහු බලාපොරොත්තු වූ හ. එහෙත් ශ්‍රී ලංකා රජය කොටි සංවිධානය යුද්ධයෙන් පරාජය කළේ ය.

කොටි හිතවාදී ඩයස්පෝරා බලවේගයේ දැන් උපායමාර්ගය වන්නේ වෙන් වීම සඳහා වන ජනමතවිචාරණයක් දිනා ගැනීමයි. වෙන් වීම සාධාරණීකරණය කරන්නට නම් ලංකාවේ දෙමළ ජනයා දිගින් දිගට ම අසාධාරණයට  හා මර්දනයටලක් විය යුතු ය. යාපනය හමුදා කොලනියක තත්වයේ ම තිබිය යුතු ය. ඉඩම් වැඩි ප්‍රමාණයක් අධි ආරක්ෂක කලාප තුළ තිබිය යුතු ය. ඉඩම් අහිමි ජනයා සරණාගත තත්වයේ ම සිටිය යුතු ය. දෙමළ ජනයා දිළිඳුභාවයේ හා කාලකන්නිකමේ ම ගිලිය යුතු ය. ලංකාවේ සුළුතර ප්‍රජාවන් ජාතිවාදී පීඩාවන්ට ලක් විය යුතු ය. වසරකට පෙර ධර්ගා නගරයේ සිදු වූ ආකාරයේ ක්‍රියා රට පුරා පැතිරිය යුතු ය. 

ඔවුන්ගේ මෙම උපායමාර්ගය හා සමපාත වන්නේ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා බලයට ගෙන ආ දේශපාලන ව්‍යාපාරය නො වන බව ඔබට සක් සුදක් සේ පැහැදිලි වනු ඇත. කොටින්ට අවශ්‍ය රාජපක්ෂ ක්‍රමයයි. සිංහල ජාතිවාදයයි. සිංහල ජාතිවාදය පසුබසින තරමට ඔවුන්ගේ දෙමළ ජාතිවාදී වැඩසටහන ද පසුබසියි. 

මේ වන විට කොටි සංවිධානයේ හා වෙනත් දෙමළ ජාතිවාදී සංවිධානවල ජාතිවාදී ප්‍රවණතා සෑහෙන දුරට පසුබැස තිබේ. කොටි සංවිධානය හා සම්බන්ධ එක් පාර්ශ්වයක් විසින් පිහිටුවන ලද රුද්‍රකුමාරන්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් දෙමළ ඊලාම් පාරජාතික ආණ්ඩු ව්‍යූහයට ඉදිරියට යන්නට අවස්ථාවක් ලැබුණේ නැත. එහි ඊනියා මන්ත්‍රීන්ට ලොකු සමාජ පිළිගැනීමක් නැත. මේ ඊනියා ආණ්ඩුව වෙනුවෙන් දෙවන වටයක මැතිවරණවත් පැවැත්වීමට ඔවුන්ට ශක්තිය නැත. 

දෙමළ ඩයස්පෝරාව සමග ඍජුව අන්තර්ක්‍රියා කිරීමෙන් ජාතිවාදී ප්‍රවණතා වෙනුවට සාමූහිකත්වය ප්‍රවර්ධනය කරන්නට පුළුවන. මේ වන විට දෙමළ ජාතිවාදී සන්නද්ධ අරගලයකට ලංකාවේ භූමියේ ඉඩක් නැති තරම් ය. යම් හුදකලා ත්‍රස්තවාදයකට අවකාශයක් ඇතත්, පැතිරුණු සන්නද්ධ අරගලයක් ගැන නම් හිතන්නටවත් බැරි ය. ලංකාවේ දෙමළ ජනයාට තම ජාතිය ගැන හැඟීම් තිබෙන මුත් ඔවුන්ට යළි යුද්ධයක පැටලීමේ කිසිදු උවමනාවක් නැති බව පැහැදිලි ය.

දෙමළ සමාජයට මූලික වන්නේ යුද්ධයෙන් විනාශ වූ තම ජන ජීවිත යළි ගොඩනගා ගැනීම සහ ආර්ථික හා සමාජ සංවර්ධනය මිස ජාතිවාදය නො වේ. එහෙත්, සිංහල ජාතිවාදය පවතින තාක් කල් දෙමළ සමාජය තුළ ද ජාතිවාදයට වෙළඳපොළක් සොයා ගත හැකි ය. සිංහල සමාජයේ මෙන් ම දෙමළ සමාජයේ ද ජාතිවාදය ඔස්සේ බලය ගොඩනගා ගැනීමට උත්සාහ කරන කපටි අවස්ථාවාදීහු සිටිති. සිංහල සමාජයට ද ජාතිවාදයෙන් කිසිදු යහපතක් අත් කර ගත නො හැකි බවට හොඳ ම උදාහරණය යුද්ධයෙන් පසු වසර පහමාරක් තිස්සේ මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනයේ පැවති අසාර්ථකත්වයයි.

ඩයස්පෝරාව සමග අන්තර්ක්‍රියාකාරිත්වයක් ගොඩනගා ගැනීම යනු අපෙන් දුරස්ථ වී සිටි අපේම සහෝදර ජනතාවක් සමග යළි සම්බන්ධ වීම මිස වෙනත් අපභ්‍රංශයක් නො වේ. එම අන්තර් ක්‍රියාකාරිත්වය ඔස්සේ සිංහල හා දෙමළ ජාතිවාදී ප්‍රවණතා පරාජය කිරීමට උත්සාහ කළ යුතු ය. දෙමළ, සිංහල සමාජයන් යළි එක්සත් කිරීමේ උත්සාහයන් නො ගෙන ඒ සමාජයන් දෙක අතර තිබෙන දුරස්ථභාවය නඩත්තු කිරීමෙන් ලංකාවට කිසිදු යහපත් ප්‍රතිඵලයක් අත් වන්නේ නැත.

ඩයස්පෝරාව සමග කටයුතු කිරීම සංහිඳියාව සඳහා අවශ්‍ය පියවරකි. එය ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් පත් කරන ලද උගත් පාඩම් හා සංහිඳියා කමිටුව විසින් ද නිර්දේශ කරන ලද ක්‍රියාමාර්ගයකි. එසේම, එය සංවර්ධනයට ද ඉවහල් කර ගත හැකි ය. විවිධ හේතු මත ලංකාවෙන් බැහැර වූ ජනයාට සිය ධනයෙන්, දැනුමින්, කුසලතාවලින් රටේ සංවර්ධනයට දායක වන්නට අවස්ථාවක් ලබා දිය හැකි ය. ඒ සඳහා සතුටින් ඉදිරිපත් වීමට කැමති මිනිසුන්ට පිළිගැනීමක් ලබා දිය යුතු ය.


මහමැතිවරණයක් ආසන්නයේදී තම අනාගත පැවැත්ම තර්ජනයට ලක් වී තිබෙන ඇතැම් අගතිගාමී බලවේග දැන් මෙම සාධනීය පියවර දඩ මීමා කරගෙන ජාතිවාදය ඇවිස්සීමට පටන් ගෙන තිබේ. එයට ඉඩ නො දිය යුතු ය. එය ජනවාරි 08 ජයග්‍රහණයේ හරය පාවාදීමකි. මේ කුමන තුප්පහිකමක් දජනතාව නො මග යවමින් පටු ජනප්‍රියත්වය වෙනුවෙන් කරන මේ ජරා ක්‍රීඩාව මොවුන්ට ඇති වන්නේ නැද්ද? මොවුන්ට තමන්ගේ බල ව්‍යාපෘති හැර රට ගැන අන් කිසිදු හැඟීමක් තිබේ දමොවුන් මේ ජාතිවාදයෙන් මිදෙන්නේ කවදා ද? ඔවුන් රටට කරන විනාශය ජනතාව තේරුම් ගන්නේ කවදා ද

කියවන්න:

ඩයස්පෝරාව සමඟ සාකච්ඡාවලට එරෙහි වීම මුවාවෙන් යළි ජාතිවාදය පිට නැඟීම

සිළුමිණ 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2015-06-25

මහමැතිවරණය හමුවේ පුරවැසි වගකීම්

8
අපි ගිය සතියේ මේ මාතෘකාවෙන් ම මතුගමදී සම්මන්ත්‍රණයක් පැවැත්වූයෙමු. මෙම ලිපිය පළ වන විට පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා තිබෙන්නටත් පුළුවන. රටම මහමැතිවරණයක් අපේක්ෂාවෙන් සිටියි. වෙනස් වී තිබෙන ජනමතය නියෝජනය කරන පාර්ලිමේන්තුවකින් තොරව රටට ඉදිරියට යන්නට බැරි ය.

පුරවැසියන් ලෙස අප බලාපොරොත්තු වන්නේ කුමක් ද යන්න විග්‍රහ කර ගැනීම වැදගත් ය. ඒ සඳහා පළමුව පුරවැසියා කවුරු ද යන්න ද විග්‍රහ කර ගත යුතුව තිබේ. පුරවැසියා යනු හුදු ගැහැනියක හෝ මිනිසකු හෝ නො වේ. පුරවැසිභාවය පිළිබඳ නූතන විග්‍රහය ධාරා දෙකක් ඔස්සේ සිදු වේ. ඉන් එක් ධාරාවක් වන්නේ ලිබරල් පුද්ගලවාදී දෘෂ්ටිවාදී ධාරාවයි. දාහත්වන හා දහඅටවන සියවස්වල සිට ගොඩනැගෙන මෙම දෘෂ්ටිවාදයට අනුව පුරවැසියන්ට මානව ගරුත්වය හා සම්බන්ධ වගකීම් පැවරේ. පුරවැසියෝ ස්වෛරී, ස්වාධීන ජනතාවකි. ඔවුහු බදු ගෙවති. නීතියට ගරු කරති. ව්‍යාපාරික ගනුදෙනු කරති. ජාතිය තර්ජනයට ලක් වූ අවස්ථාවලදී එය ආරක්ෂා කරති. එහෙත් පුරවැසියා දේශපාලනිකව නිෂ්ක්‍රීය ය.ඔවුන්ගේ මූලික අවධානය යොමු වන්නේ ආර්ථික වශ‍යෙන් වඩා යහපත් තත්වයන් ඇති කර ගැනීමටයි. පුරවැසියන්ගේ සිවිල්, දේශපාලන හා සමාජ හිමිකම් ආරක්ෂා කිරීමේ වගකීම පැවරෙන්නේ රජයටයි.

දෙවන ධාරාව වන්නේ ප්‍රජා ජනරජ දෘෂ්ටිවාදයයි. මෙමගින් පුද්ගලයාගේ දේශපාලනික ක්‍රියාකාරිත්වය අවධාරණය කෙරේ. ඒ අනුව පුරවැසිභාවය යනු ක්‍රියාකාරී ක්‍රියාවලියකි. එය නිෂ්ක්‍රීය තත්වයක් නො වේ. පුරවැසියා රාජ්‍ය කටයුතුවලදී සක්‍රිය ය. ඔහු නීති සම්පාදන ක්‍රියාවලියට ක්‍රියාකාරීව සහභාගි වෙයි.

ලංකාවට අදාළව ගතහොත්, දැනුවත්ව හෝ නො දැනුවත්ව, මහින්ද රාජපක්ෂ හා මෛත්‍රීපාල සිරිසේන යන ජනාධිපතිවරුන් දෙදෙනා විසින් අඩු වැඩි වශයෙන් මෙම ධාරා දෙක නියෝජනය කරන ලදී. ඉතාම සුබවාදීව හා සම්භාව්‍ය ලෙස කල්පනා කළහොත්, මහින්ද රාජපක්ෂට අවශ්‍ය වූයේ මුලින් සඳහන් කරන ලද ආකාරයේ ලිබරල් පුද්ගලවාදී පුරවැසියෙකි. එබැවින් ඔහු රජය හා විධායක ජනාධිපති ධුරය ශක්තිමත් කළ අතර පුරවැසියා දේශපාලනික වශයෙන් නිෂ්ක්‍රීයව රාජ්‍යය සමග හිඳිමින් ආර්ථික සංවර්ධනය වෙනුවෙන් කැප විය යුතු විය.

එහෙත්, එකී අවම සම්භාව්‍යත්වය හෝ ආරක්ෂා කර ගැනීමට ඔහුට නො හැකි වූයේ පුරවැසියාගේ සිවිල්, දේශපාලන හා සමාජ හිමිකම්වලට ගරු කිරීමට ඔහුගේ පාලනය අසමත් වූ නිසා ය. ඔහුගේ පාලනය විසින් බරපතල ලෙස මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය කරන ලදී. මහජන මුදල් භාවිතා කිරීම පාරදෘශ්‍ය වූයේ නැත. ඔහු විසින් දියත් කරන ලද සංවර්ධන වැඩසටහන දූෂණයෙන් පිරුණු එකකි. එය තුළ පුරවැසියා ආර්ථික, දේශපාලන හා සමාජමය වශයෙන් ද දුබල කරන ලදී. රාජපක්ෂ ක්‍රමයට එරෙහි දේශපාලන ව්‍යාපාරය විසින් පුරවැසියාගේ සක්‍රිය දේශපාලන මැදිහත්වීම් ඉල්ලා සිටින ලදී. ඒ අනුව ගත් කල ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන බලයට පත් කරනු ලැබුවේ මෙවැනි සම්භාව්‍ය ප්‍රජා ජනරජ දෘෂ්ටිවාදයක් මත පදනම්ව ක්‍රියාකාරී වූ පුරවැසියෙක් විසිනි.

දැන් අප කතා කරන්නේ එවැනි පුරවැසියකුට ඉදිරි මහමැතිවරණය හමුවේ තිබෙන වගකීම් ගැනයි. අපේ පරමාදර්ශී පුරවැසියා කෙළින් ම සම්මුඛ වන්නේ රාජපක්ෂ අනුගාමිකයින් රෑනකටයි. ඔවුහු දූෂණය සමග ඍජුව හෝ වක්‍රව හෝ සම්බන්ධ, එය දිරි ගන්වන, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට වඩා ඒකාධිපතිවාදයට කැමැත්තක් දක්වන, ජාතික-ආගමික-ලිංගික වශයෙන් ස්වෝත්තමවාදී, අතිශය පුද්ගලවාදී ලෙස සිතන ආත්මාර්ථකාමියෙකි. රට, ජාතිය, අනාගත පරපුර ආදියට වඩා ඔවුන්ට වැදගත් වන්නේ රාජපක්ෂ ක්‍රමයෙන් තමන්ට ලැබෙන පෞද්ගලික මානසික හා කායික තෘප්තියයි.

මෙම රාජපක්ෂ අනුගාමික බලවේගය සමග සංවාදයකට එළඹීම පුරවැසියාගේ මූලික වගකීමකි. රාජපක්ෂ අනුගාමිකයා වෙනස් කිරීමට උත්සාහ කිරීම සමාජ, දේශපාලනික ප්‍රතිසංස්කරණයක මූලික කාර්යයි. මහින්ද රාජපක්ෂ යනු හුදු පුද්ගලයෙක් නො වේ. ඒ වනාහි සමාජ ක්‍රමයකි. මහින්ද රාජපක්ෂත් සමග ම එකී සමාජ ක්‍රමය ම පරාජය කළ යුතු ය. එය පහසු කාර්යයක් නො වේ. රාජපක්ෂ ක්‍රමය යනු නිදහසින් පසු ලංකාවේ ක්‍රමානුකූලව පරිණාමය වූ මජර දේශපාලන ක්‍රමයක දිගුවකි. එය මේ රටේ මුල් බැස ගත් එකකි. එයට එරෙහිව නැගී සිටීම පහසු නැත.

නිදසුනක් ලෙස, සිංහල-දෙමළ-මුස්ලිම් ජාතිවාදයන් යනු මේ රටේ මුල් බැසගත් ඒවායි. සෑම ජනවර්ගයකම දේශපාලකයෝ එයින් යැපෙති. මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් පත් කරන ලද උගත් පාඩම් හා සංහිඳියා කමිටුව විසින් ද නිර්දේශ කරන ලද පරිදි ලාංකික විදේශගත ප්‍රජාව සමග අන්තර්ක්‍රියාකාරී වීම සඳහා රජය විසින් ගනු ලැබූ පියවරවලට එරෙහිව ආණ්ඩුවේ ම ජාතිවාදී කොටස් නැගී සිටින ආකාරය කදිම නිදසුනකි. දෙමළ ඩයස්පෝරාව සමග ඍජුව අන්තර්ක්‍රියා කිරීමෙන් ජාතිවාදී ප්‍රවණතා වෙනුවට සාමූහිකත්වය ප්‍රවර්ධනය කරන්නට පුළුවන. මේ සිදු වී තිබෙන්නේ බලය බෙදා ගැනීම පිළිබඳ සාකච්ඡාවක් නො වන බව හා සිදු වෙමින් තිබෙන්නේ සුහදතාව වර්ධනය කර ගැනීම පමණක් බව පවා අමතක කර දමා තිබේ. මේ වන විට දෙමළ ජාතිවාදී සන්නද්ධ අරගලයකට ලංකාවේ භූමියේ ඉඩක් නැති තරම් ය. යම් හුදකලා ත්‍රස්තවාදයකට අවකාශයක් ඇතත්, පැතිරුණු සන්නද්ධ අරගලයක් ගැන නම් හිතන්නටවත් බැරි ය. ලංකාවේ දෙමළ ජනයාට තම ජාතිය ගැන හැඟීම් තිබෙන මුත් ඔවුන්ට යළි යුද්ධයක පැටලීමේ කිසිදු උවමනාවක් නැති බව පැහැදිලි ය. එහෙම තත්වයක් තිබියදී දෙළ ඩයස්පෝරාව සමග සාකච්ඡා කිරීම යනු සංහිඳියාව සඳහ ඉවහල් වන ක්‍රියාවක් ය යන්න පවා අමතක කර දමා දැවැන්ත විරෝධයක් මතු කිරීමට ජාතිවාදීහු පියවර ගෙන තිබේ.

ජාතිවාදයෙන් දේශපාලන බලය ගොඩනගා ගැනීම යනු අලුත් දෙයක් නො වේ. සියලු ජාතීන්ට අයත් දේශපාලකයෝ ජාතිවාදයෙන් පෝෂණය වෙති. අවසාන වශයෙන් ඔවුන් විසින් රටට කරනු ලබන හානිය සුළුපටු නො වේ. ජාතිවාදය නිසා අපි තිස් අවුරුදු යුද්ධයක සාප ලද්දෙමු. දැන්වත් ජාතිවාදයෙන් අත් නො මිදුණොත් පමා වී හෝ අනාගතය ගොඩනගා ගන්නට ලංකාවට බැරි ය. සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් ජාතිවාදී දේශපාලනය පරාජය කිරීම මේ අනුව ඉදිරි මැතිවරණයකදී පුරවැසියන්ගේ මූලික වගකීමකි.

පසුගිය සමයේ රටේ දේශපාලනය දූෂණය සමග සම්බන්ධ වූ තරම කෙරෙහි ද පුරවැසි අවධානය යොමු විය යුතු ය. දූෂණය හා දේශපාලනය අතර සම්බන්ධයට ද දිගු ඉතිහාසයක් තිබේ. එහෙත් එය උපරිමයට ගියේ මහින්ද රාජපක්ෂ ක්‍රමය තුළයි. නිදසුනක් ලෙස, ජනාධිපතිවරයා ඝාතනය කිරීම සඳහා ඔත්තු සැපයීම වෙනුවෙන් කොටි සංවිධානයෙන් කෝටි ගණන් මුදල් ගත් මහජන නියෝජිතයෝ ද වත්මන් පාර්ලිමේන්තුවේ සිටිති. මෙවැනි භයානක අපරාධකරුවන්ට හා දූෂිතයන්ට නීතියෙන් රැකවරණ ලබා දීම ද රාජපක්ෂ ක්‍රමයේ මූලික ලක්ෂණයකි.

මෙවැනි දූෂිතයන්ට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන්නට හා සොරකම් කරන ලද මහජන මුදල් ආපසු ලබා ගන්නට නව රජය වූ පොරොන්දුව ඉටු කළේ නැත. එයට හේතුව දේශපාලන ගැටුම තුළ ජනාධිපතිවරයාත්, අගමැතිවරයා ඇතුළු කැබිනට් මණ්ඩලයත් සිය බලය තහවුරු කර ගන්නට ගත් ක්‍රියාමාර්ගයි. ඒ වෙනුවෙන් දූෂිතයන් සමග එළඹි සම්මුති හේතුවෙන් දූෂණයට එරෙහි ක්‍රියාමාර්ග අඩාල විය.

දූෂිතයන්ට එරෙහිව ක්‍රියාමාර්ග ගැනීම කඩිනම් කිරීම මෙම මහමැතිවරණයේදී පොරොන්දුවක් බවට පත් කර ගන්නට පුරවැසියන් වග බලා ගත යුතු ය. පසුගිය සමයේ සොරකම් කරන ලද මුදල් මෙම මහමැතිවරණයේ ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන් ආයෝජනය වෙමින් තිබේ. එපමණක් නොව, කුමන පක්ෂය බලයට පත් වුණත් මන්ත්‍රීන් මිළ දී ගෙන සියතට බලය ගන්නා බවට මහින්ද රාජපක්ෂවාදීහු දැනටමත් පාරම් බාති. මුදල් වෙනුවෙන් පක්ෂ මාරු කිරීමේ ඉතිහාසයක් තිබෙන මන්ත්‍රීවරුන් නැවත බලයට පත් නො කිරීම මෙහිදී අතිශය වැදගත් ය.

දේශපාලනයට මුවා වී බිස්නස් කරන්නන් වෙනුවට වෘත්තීය දේශපාලනඥයන් පාර්ලිමේන්තුවට පත් කිරීම කෙරෙහි ද අවධානය යොමු කළ යුතු ය. රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ වෙනුවෙන් ජනවාරි 08දා ජනතාව දුන් ජනවරම ඉදිරියට ගෙන යා හැකි පාර්ලිමේන්තුවක් පත් කර ගන්නට අපි වග බලා ගත යුතු ය.

පුරවැසියන් ලෙස අප බර තැබිය යුතුව තිබෙන්නේ නිශ්චිත එක් දේශපාලන පක්ෂයක් ජයග්‍රහණය කරවීමට නො ව දූෂිත දේශපාලන ක්‍රමය පරදවන්නට ය.
- අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ, රාවය 2015 - 06 - 28

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

2015-06-24

රජය නීති විරෝධී ඝාතන සිදු කරන වධකාගාරයක තත්වයේ සිට ශිෂ්ට ආයතනයක් බවට පත් කිරීම

9
පසුගිය කාලයේ සිදු වූ පැහැරගැනීම් හා නීති විරෝධී ඝාතන පිළිබඳ දැන් යම් යම් පරීක්ෂණ සිදු වෙමින් තිබේ.

දෙහිවල ප්‍රදේශයේ වෛද්‍ය ශිෂ්‍යයින් දෙදෙනකු ඇතුළු ළමයින් පස්දෙනකු අතුරුදන්වීම සම්බන්ධයෙන් වූ හබයාස් කෝපුස් පරීක්ෂණයේ සාක්ෂි දෙමින් රහස් පොලිසියේ සමූහ මංකොල්ල විමර්ශන අංශයේ පොලිස් පරීක්ෂක නිශාන්ත සිල්වා කොළඹ ප්‍රධාන මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයේදී පැවසුවේ නාවික හමුදාවේ කමාන්ඩෝ භටයින් ළමයින් පැහැරගෙන ගොස් රඳවාගෙන සිටි බව හිටපු නාවික හමුදාපති වසන්ත කරන්නා‍ගොඩ ඇතුළු නාවික හමුදාවේ ඉහළ නිලධාරීන් දැන සිටි බවට තොරතුරු අනාවරණය වී ඇති බවයි.

කැරැළි මර්දනය මුවාවෙන් රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදයේ යෙදීම පිළිබඳ නිදහස් ශ්‍රී ලංකාවේ ආණ්ඩුවල අපකීර්තිමත් ඉතිහාසය 1971 කැරැල්ලට පෙර වකවානුව දක්වා ම විහිදෙයි. 1989 කැරැල්ල සමයේදීත් රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදය මහා පරිමාණෙන් දියත් වූ අතර, මහින්ද රාජපක්ෂගේ පාලන සමයේදී දෙමළ කැරැල්ල සමග එය උපරිම මට්ටමට ළඟා විය.

මෙම වකවානුවල කැරැලිකාරී ව්‍යාපාර ත්‍රස්තවාදී කටයුතුවල යෙදුණු බව සැබෑ ය. එහෙත්, මහජන පරමාධිපත්‍යයට යටත් රජයක් විසින් කැරැලි මර්දනය සඳහා රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදය යොදා ගැනීම ලොව කිසිදු ශිෂ්ට ආයතනයක් හෝ පුද්ගලයකු විසින් හෝ අනුමත කරන්නේ නැත. අසවල් රට එසේ කරන නිසා ඒ රටට එරෙහිව කතා නො කරමින් අපට එරෙහිව කතා කිරීම වැරදි ය යන තර්කය රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව විසින් නිතර මතු කරනු දක්නට ලැබිණි. මෙය ඉතා අශිෂ්ට තර්කයක් බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. කවුරු අශිෂ්ට වුණත් උදාර මිනිස්සු සිය ශිෂ්ටත්වය අහිමි කර ගන්නේ නැත. 

අනෙක් පැත්තෙන්, රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදය යොදා ගන්නේ නැතිව කැරැලි මර්දනය කළ නො හැකි ය යන්න ද ඉතා පුහු තර්කයකි. කොටි සංවිධානය අවසන් වශයෙන් පරාජය වූයේ යුදමය ක්‍රියාමාර්ග නිසා මිස රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදය නිසා නො වේ. යුද්ධයේ අවසන් අදිය‍රේදී භාර වූ කැරැලිකරුවන් මරා දැමීම වැනි නීති විරෝධී ක්‍රියාවලින් යුද ජයග්‍රහණයේ කීර්තියට හානි වූවා මිස අන් කිසිදු සාධනීය ප්‍රතිඵලයක් අත් වූයේ නැත. ජාතිවාදී වීමට රජයට අයිතියක් නැත. එහෙත්, ජාතිවාදී නිලධාරීන් විසින් කරන ලද ඇතැම් ක්‍රියා හේතුවෙන් අද වන විට යුද්ධයෙන් පසු ස්ථිර සාමයක් හා සංහිඳියාවක් ගොඩනැගීමට බාධා සිදු වී තිබේ. 

රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදය සම්ප්‍රදායිකව ම කැරැලිකාර ව්‍යාපාරවලට ආශිර්වාදයක් ලෙස සලකනු ලැබේ. කැරලිකරුවන්ට එරෙහිව රජය විසින් ගනු ලබන ක්‍රියාමාර්ග හේතුවෙන් පීඩාවට පත් වන ජනතාව කැරැලිකරුවන්ට සානුකම්පිත වන බවට පිළිගැනීමක් තිබේ. 

එහෙත්, දරුණු මර්දනීය ක්‍රියාමාර්ගවලින් ජනතාව බියපත් කිරීමෙන් අසාධාරණකම්වලට එරෙහිව ජනතාව නැගී සිටීම වැළැක්විය හැකි ය යන විශ්වාසයක් බලය සමග හැමදාමත් බැඳී පවතී. ආණ්ඩුවේ සිට පවුලේ මව්පියන් දක්වා ම බලවත්තු මෙම විශ්වාසයෙන් යුතුව කටයුතු කරති. බලයෙන් සියල්ල කර ගත හැකි බව විශ්වාස කරන්නෝ අශිෂ්ටයෝ ය. එවැනි අය අවසානයේදී බලය නිසා දූෂණය වී එයින් විනාශය අත් කර ගනිති. 

පෞද්ගලික කාර්යයක් වන ආගම් ඇදහීම ප්‍රසිද්ධියේ කරමින් එයින් ප්‍රචාරය ලබා ගන්නා, සුදු ඇඳුම් අඳින, ටයි හා සාටක අාදිය පළඳින, ඉංග්‍රීසියට හා බටහිර සංස්කෘතියට වඳින පුදන, ඒ අනුව ජීවත් වෙමින්, තම දරුවන් ද ඒ අනුව හැඩගස්වන, සුරංගනා කතා කියන, මහජන මුදලින් වරප්‍රසාද ලබන දේශපාලකයන් හා නිලධාරීන් තමන් විසින් නායකත්වය දෙනු ලබන ජනතාව ම පැහර ගන්නා, වධ බන්ධනයට ලක් කරන, ඝාතනය කරන, අතුරුදහන් කරන පිරිසක් බවට පත් වීම තරම් නින්දිත, අශීලාචාර තත්වයක් තවත් කොහි ද?

තවද, මේ වැඩිහිටි මිනිසුන්ගේ අනුදැනුමින් මෙසේ ඝාතනය කර තිබෙන්නේ බාල වයස්කාර ළමයින් නම්, එය කෙතරම් තුච්ඡ තත්වයක් ද? 

ලංකාවේ රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදය අවසන් කළ යුතුව තිබේ. ඒ සඳහා නීතියේ ආධිපත්‍යය ස්ථාපිත කිරීම මෙන් ම රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවල යෙදුණුවුන්ට සංකේතාත්මකව හෝ දඬුවම් පැමිණවීම අත්‍යවශ්‍ය ය. 

ජනවාරි 08දා සිට මේ දක්වා කාලය තුළ මේ රටේ රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදය අවම වී තිබේ. මෙම සමය තුළ රජය විවේනය කළ දේශපාලකයන්, මාධ්‍යකරුවන් හා සිවිල් සමාජ ක්‍රියාකාරිකයන් ඝාතනයට ලක් වුණේ හෝ අතුරුදහන් කරනු ලැබුවේ නැත. භයානක අපරාධ සම්බන්ධයෙන් අත්අඩංගුවට ගත් වූවන් කිසිවෙක් පැන යාමට උත්සාහ කළා ය කියා මරා දැමුවේ නැත. රජය එසේ නීත්‍යානුකූලව කටයුතු කළා ය කියා මේ රටේ අලුත් කැරැලි පැන නැගුණේ ද නැත. අපරාධවල සුවිශේෂ වර්ධනයක් සිදු වුණේ ද නැත. 

පසුගිය කාලයේදී අවනීතිය සාමාන්‍යකරණය විය. ඒ නිසා දේශපාලකයෝ හා රාජ්‍ය නිලධාරීහු ද තම සීමාවන් අමතක කර දමමින් අවනීතියට අනුගත වූ හ. එසේ නො කර පැවැතිය නො හැකි තත්වයක් මේ රටේ තිබිණි. මේ ක්‍රමය වෙනස් කළ යුතු ය. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
Read More »

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...