2015-04-01

විදෙස්ගත අනතුරට පත් සැබෑ මාධ්‍යකරුවන් වෙනුවෙන් කුමක් කරමු ද?

මේ වන විට සරණාගතයන් ලෙස නේපාලය හා තවත් රටවල ජීවත් වන ශාන්ත විජේසූරිය, ජයම්පතී බුුලත්සිංහල වැනි මාධ්‍යකරුවන්ට මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව බිඳවැටීමෙන් පසු ලංකාවට පැමිණීමට අවශ්‍යතාව තිබුණත් ආපසු පැමිණීමට නො හැකි වී තිබේ.

එයට හේතුව වී තිබෙන්නේ ඔවුන් ආපසු එන්නට නම් නේපාලයේ වීසා නොමැතිව සරණාගතයන් ලෙස රැඳී සිටි කාලය වෙනුවෙන් දඩ ගෙවීමට ඔවුන්ට සිදු වී තිබීමයි. මේ අනුව, වසර තුනකට ආසන්න කාලයක් නේපාලයේ සරණාගතයකු ලෙස රැඳී සිටින ශාන්ත විජේසූරිය ආපසු එන්නට නම් නේපාල රජයට රුපියල් ලක්ෂ හතක දඩ මුදලක් ගෙවීමට සිදු වී ඇති බව ඔහු විවර ඊ නිව්ස් වෙබ් අඩවියට පැවසුවේ ය. මෙවැනි මුදලක් ගෙවීමේ හැකියාවක් දීර්ඝකාලීන දේශපාලන ක්‍රියාධරයකු හා මාධ්‍යකරුවකු වන ශාන්ත විජේසූරියට නැත.

ශාන්ත විජේසූරියට ලංකාවට එන්නට ඇත්තෙන් ම උවමනාවක් තිබේ ද නැද්ද යන්න මම නො දනිමි. එහෙත්, ජයම්පතී බුලත්සිංහලට නම් එවැනි උවමනාවක් ඇති බව ඔහු ප්‍රසිද්ධියේ පැවසුවේ ය.

‍ශාන්ත ජයසූරිය එඩිතර මාධ්‍යකරුවෙකි. ප්‍රභාකරන් මරා දැමීමෙන් පසු රජය විසින් පවත්වන ලද මාධ්‍ය සාකච්ඡාවේදී එම ඝාතන සිදු කළ ආකාරයේ නෛතිකභාවය පිළිබඳ ප්‍රශ්න කරන්නට ඔහුට ධෛර්යය තිබිණි. ඒ වන විට එවැනි ප්‍රශ්නයකට සවන් දීමේ උවමනාවක්වත් ලංකාවේ සමාජයට එදා නො තිබිණි.

වැලිකඩ ඝාතනය පිළිබඳ ඔහු ලියූ ගවේශනාත්මක ලිපිය තවත් සුවිශේෂ මැදිහත්වීමකි. වරක් මට කතා කළ ඔහු එය ඉංග්‍රීසියට පරිවර්තනය කර දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියේ ය. මම කාරුණිකව එය ප්‍රතික්ෂේප කළේ එදා පැවති වාතාවරණය අනුව ඔහු මෙන් රටින් බැහැර වන්නට සිදු වන තත්වයකට මුහුණ දෙන්නට මා තුළ කැමැත්තක් නො තිබුණු බැවිනි. මෙම කාරණය පිළිබඳව ද ඔහු එම සම්මුඛ සාකච්ඡාවේදී මගේ නම සඳහන් නො කර කිසියම් චෝදනාත්මක ස්වරූපයකින් පවසයි. අප ද දැන් නම් ඒ පිළිබඳ කතා කරන බව ඔහු පවසයි. එහෙත් ඒ වන විටත් අප විසින් කරන ලද මැදිහත්වීම් හේතුවෙන් අප දැඩි අනතුරකට නිරාවරණය වී සිටි බව ඔහු අමතක කරයි. ඒ වන විට ඔහු සිටියේ නේපාලයේ ය. මා සිටියේ ලංකාවේ ය.

මම ශාන්ත වැනි එඩිතර මාධ්‍යකරුවකු නො වන බව මම එදා සිට ම පවසන්නෙමි. ශාන්ත වැනි සහෝදරයින්ට ඔහු ක්‍රියාකාරීව සිටි වාම හා මාධ්‍ය සංවිධාන නායකයින් සැලකූ ආකාරය ගැන ඔහුටත් කලින් අත්දැකීම් ලබා සිටි මම මගේ ආරක්ෂාව මා විසින් ම සලස්වා ගත යුතු බව හා එහිදී උපායිකව කටයුතු කළ යුතු බව පැහැදිලිව අවබෝධ කරගෙන සිටියෙමි. එහෙත් මම සමාජය, දේශපාලනය විෂයෙහි මගේ මැදිහත්වීම දිගට ම කළෙමි.

වරක් දැඩි අවදානම් තත්වයක සිටි මම උපකාර පතා මා කලින් ක්‍රියාකාරීව සිටි හිරු කණ්ඩායමේ නියෝජිතයකු වූ ඉන්දික ගමගේ ඇමතුවෙමි. එම අවස්ථාවේදී එ් වන විට ලංකාවේ සිටි එම කණ්ඩායමේ ප්‍රධානියා වූ ඔහු උපහාසාත්මකව සිනාසුණේ ය. ඔවුන් බලාපොරොත්තු වුණේ රාජ්‍යයේ මර්දනයට හසුව මා විනාශ වනු ඇති ය කියා ය.

වරක් අප සමග දේශපාලනිකව එකට කටයුතු කරමින්, සිංහල හා දෙමළ මාධ්‍ය ඔස්සේ අභියෝගාත්මක මැදිහත්වීමක් සිදු කළ දෙමළ මාධ්‍යකරුවකුට විදේශගත වීම සඳහා අපි ඒ වන විට ලංකාවේ සිටි නිදහස් මාධ්‍ය ව්‍යාපාරයේ නායකයන් ව සිටි මංජුල වෙඩිවර්ධන, අතුල විතානගේ, සනත් බාලසූරිය වැනි අයගෙන් උපකාර පැතුවෙමු. ඔවුහු දැඩි අනතුරකට මුහුණ දී සිටි එම මාධ්‍යකරුවා නින්දිත අන්දමින් රැවටූ හ.

ශාන්ත විජේසූරිය වැනි සැබැවින් ම අභියෝගාත්මක මාධ්‍යකරණයක යෙදුණු මාධ්‍යකරුවන් එක්සත් ජාතීන්ගේ සරණාගත කොමිෂමේ ලියාපදිංචි සරණාගතයන් ලෙස සුරක්ෂිත විදේශ රටක පදිංචි වීමේ අවස්ථාව බලාපොරොත්තුවෙන් නේපාලයේ දිළිඳු, අසරණ ජීවිත ගෙවද්දී, තමන් සංස්කරණය කළ පුවත්පත්වල පිටු අනුමත කරගන්නට අරලියගහමන්දිරයට රැගෙන ගිය මංජුල වෙඩිවර්ධනලා යුරෝපා රටවල සුරක්ෂිත ජීවිත ගෙවන්නේ ඇයි ද යන්න විමසා බැලීමෙන් මාධ්‍ය සංවිධානවල නිරුවත වටහා ගත හැකි ය.

ශාන්ත විජේසූරිය මෙම සාකච්ඡාවෙහිදී සුනන්ද දේශප්‍රියට ඍජුව චෝදනා කරයි. මෙම මාධ්‍ය සංවිධාන විසින් ඇත්තට ම පසුගිය කාලයේ කළේ සිය හිතවතුන් අනතුරට පත් වූවන්ගේ මුවාවෙන් යුරෝපයට පැටවීම බවට සාක්කි ඕනෑතරම් තිබේ. කිසිදු අනතුරක් නො තිබුණු අය යුරෝපයේ රැකවරණ ලබා ගැනීම සඳහා ඔවුහු ඊනියා මාධ්‍ය තර්ජන භාවිතා කළ හ.

මට සිනා වූ අර හිරු කණ්ඩායම් සාමාජිකයා කටයුතු කළ ආකාරය මට සිහිපත් වේ. ඔහු කලක් දේශපාලනයෙන් ඉවත්ව යුරෝපා රටකට සංක්‍රමණය වීම සඳහා ක්‍රම සොයමින් සිටියේ ය. ඔහුගේ උත්සාහය අසාර්ථක වූ පසු ඔහු කළේ හිරු කණ්ඩායම හරහා මංගල සමරවීරගේ වෙබ් අඩවියක සංස්කාරකකමකට සෙට් වීමයි. ඉන් පසු හොර රහසේ සිය බිරිඳත් සමග පිටරට යන්නට පිඹුරුපත් සකසාගත් හේ තමන්ට තර්ජන ඇති බවට බොරුවක් නිර්මානය කර, අදාළ වෙබ් අඩවිය ද තර්ජන හේතුවෙන් වසා දමන බව කියා පවුල පිටින් රටින් පිට වීමයි.

දැන් පිටරට සිට ලංකාවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින මාධ්‍යකරුවන්ගේ නිරුවත මෙයයි.

විවර ඊ නිව්ස් සමග සාකච්ඡාවේදී ශාන්ත ඉදිරිපත් කරන නො ගැඹුරු, රැඩිකල් අදහස් ගැන නම් මගේ එකඟත්වයක් නැත. එහෙත් මාධ්‍යකරුවකු ලෙස ශාන්ත විජේසූරිය ජීවිතය ගැන නො තකා කළ මැදිහත්වීම් ගැන මගේ ගෞරවයක් ඇත.

ඔහු සම්බන්ධයෙන් ඔබගේ වගකීම කුමක්දැයි මම මාධ්‍ය සංවිධාන ලොක්කන්ගෙන් හා ජාතීන්ගේ ප්‍රශ්නයෙන් ජීවිකාව සරි කරගන්නා වාම කල්ලිවලින් අසමි. ශාන්ත විජේසූරිය මෙන් ම අප ද ජීවිත තර්ජනවලට මුහුණ දුන්නේ ජාතීන්ගේ ප්‍රශ්නය වෙනුවෙන් අප කළ දේශපාලන හා මාධ්‍ය මැදිහත්වීම් නිසා ය.

මාධ්‍ය සංවිධානකාරයන්ගේ අතපල්ලෙන් වැටි වැටී ඉන්දියාව, නේපාලය වැනි රටවල රස්තියාදු වෙනවා වෙනුවට ගෝඨාභයලා එක්ක වෙට්ටු දමමින් ලංකාවේ ජීවත් වන්නට මා ගත් තීරණය ගැන මම අද සතුටු වෙමි.

වරක් තර්ජන හේතුවෙන් ඉන්දියාවට ගිය මම එහි අතරමං වීමි. දැන් ලංකාවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින මාධ්‍යකරුවකු වන රෝහිත භාෂණ හා කලක් එකට සිටි සෙසු 'මිතුරන්ගේ' හැටි තේරුම් ගත් මම මගේ පළමු දියණිය ඉපදෙන්නට පෙර දින හොර රහසේ ම අනතුරු නො තකා ලංකාවට ආපසු ආවෙමි. මාස ගණනක් නිවසින් පිටව සැඟවුණු ජීවිතයක් ගෙව්වෙමි. රැකියාව අහිමි වී  වසර තුනකට කිට්ටු කාලයක් කුලී වැඩ කළෙමි.

මා උගත් පාඩම වන්නේ මධ්‍යම පංතියෙන් පැවත එන, වාමාංශික කල්ලි කණ්ඩායම් පාළුවන් තරම් මිනිස්කම අතින් නරක ජීවීන් පිරිසක් තවත් නැති බවයි. ඔවුන් සමග මත ගැටුම් ඇති කර ගන්නා අය ආණ්ඩුව ලවා හෝ වලපල්ලට යවා ගැනීම ඔවුන්ගේ අරමුණයි. මේ බව මා දිගින් දිගට ම සඳහන් කරන්නේ මෙවැනි ජරා මිනිසුන්ගෙන් අනාගත පරපුර බේරා ගත යුතු නිසා ය.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
21 ඉදිරියට කියවන්න »

2015-03-31

කෝච්චි නැත; වයිෆයි ඇත

38
අවන්ත ආටිගලගේ අනගි කාටුනයක් 
නොමිළේ වයිෆයි පහසුකම් ලබා දීම ගැන අපේ කිසිම තරහක් නැත.

එහෙත්, අන්තර්ජාලය පාවිච්චි කරන අයට ඒ වෙනුවෙන් භාවිතා කරන උපකරණවලට ගෙවන්නට සිදු වන මිළ සමග සන්සන්දනය කර බැලූ විට තමන් සම්ප්‍රේෂණය කරන දත්ත වෙනුවෙන් ගෙවන්නට සිදු වෙන බිල එතරම් ලොකු එකකැයි මට නම් නො පෙනේ.

මට නම් තේරෙන හැටියට නොමිළේ වයිෆයි දීම නරක දෙයක් නො වුණත්, එතරම් ප්‍රයෝජනවත් දෙයකැයි කිව නො හැකි ය. මේ පහසුකම වැඩිපුර භාවිතා වන්නේ වැල බලන්නට, සමාජ ජාල හරහා ලිංගික පහස වෙනුවෙන් කුමන්ත්‍රණ කරන්නට, නොමිළේ වයිෆයි දුන් ආණ්ඩුවට මඩ ගසමින්, ඒකාධිපති පාලනයක් යළි පිහිටුවා ගන්නට, ඕපාදූප දොඩන්නට, කටකතා පතුරුවන්නට හා කඩාකප්පල්කාරී ක්‍රියාවලට ආදියටයි.

ලංකාවේ ජනතාවගේ මාධ්‍ය සාක්ෂරතාව හා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික දිවි පැවැත්ම සංවර්ධනය කිරීම අතිශය වැදගත් සාධක දෙකකි. ඒ සඳහා ව්‍යාපෘති දියත් කිරීම නිදහස් වයිෆයි තරමට ම හෝ ඊටත් වඩා වැදගත් ය.

මිනිස්සු දුම්රිය ස්ථානයකට හෝ වෙනත් පොදු ස්ථානයකට එන්නේ ගමනක් බිමනක් යාම වැනි නිශ්චිත අරමුණකට ය. වයිෆයි ගන්නට එහි එන පිරිසක් ද බිහි වුණොත් එය අමතර කරදරයක් වන්නට ද පුළුවන.

ඒ නිසා වයිෆයි ගැන උඩ පැනීම නවත්වා දැන් ඉතින් අවධානය යොමු කළ යුත්තේ වෙනත් වැදගත් මහජන සේවාවන් ගැනයි. දුම්රිය නැවතුමේ කෝච්චි වෙලාවට දුවනවාද, ඒවායේ ඉඩ තිබෙනවා ද යන්න ගැනත් ආණ්ඩුව බැලිය යුතු ය.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඉදිරියට කියවන්න »

මහින්ද උත්සාහ කරමින් සිටින්නේ කුමකට ද?

44
ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ නායකත්වයෙන් මහින්ද ඉවත් වීමත් සමග එම පක්ෂයට නවීන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂයක් ලෙස ප්‍රතිසංවිධානය වීමේ කදිම අවස්ථාවක් උදා විය.

එහෙත්, ශ්‍රීලනිපයට ඒ අවස්ථාව පාවිච්චි කරන්නට බැරි විය. එසේ වන්නට මූලික හේතුව වූයේ ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ශක්තිමත් ලෙස එම කාර්යයට මැදිහත් නො වීමයි. ඔහු සිය හිස මත කඩා වැටුණු පක්ෂ නායකත්වය උපායශීලී ලෙස මෙහෙයවීමට අසමත් වී තිබේ.

ඔහු හමුවේ ඇති අභියෝග සුළුපටු නො වේ. එක පැත්තකින් ජාත්‍යන්තර වශයෙන් බලය තහවුරු කර ගන්නට සිදු වී තිබේ. අනෙක් පැත්තෙන් ජාතික වශයෙන් ද ස්ථාවරත්වය පිළිබඳ අභියෝග තිබේ.

මෛත්‍රීපාලගේ පාලනය නිරායාසයෙන් ම මහින්ද රාජපක්ෂගේ පාලනය සමග සන්සන්දනය වීම වැළැක්විය නො හැකි ය. විශේෂයෙන් ම ශ්‍රීලනිපයත්, පොදුවේ සිංහල දේශපාලන ප්‍රජාවේ සැලකිය යුතු පිරිසකුත් මහින්දගේ දුර්දාන්ත, දූෂිත, ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී ආඥාදායකත්වය ශක්තිමත් පාලනයක් ලෙස සැලකූ හ. එවැනි සමාජයකට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ප්‍රවේශයක් දරා ගැනීමේ ගැටලු තිබේ.

දේශපාලන පළිගැනීම් සිදු නොවන විට ලංකාවේ ජනයා හා ජනමාධ්‍ය එය පාලනයේ දුබලකමක් ලෙස හුවා දක්වන ආකාරය දැකිය හැකි ය. ඇතැම් ජනමාධ්‍ය ප්‍රකාශනයේ නිදහස භාවිතා කරන්නේ වැඩි වැඩියෙන් ජාතිවාදය හා වෛරය පැතිරවීම පිණිස ය.

සොරුන්ට එරෙහිව නීති මාර්ගයෙන් පමණක් කටයුතු කරන විට, දේශපාලන බලය පාවිච්චි කර සාක්ෂි වසන් කළ වංචනිකයෝ 'කෝ අපිව ඇල්ලුවද?' යි අසන්නට තරම් එඩිතර වී සිටිති.

සමාජය සෙමෙන් වෙනස් වෙමින් තිබේ. ඒ වෙනස දරා ගත නො හැකි අය ආණ්ඩුව පෙරළීමට වේගයෙන් වැඩ කරති.

වෙනසක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි දේශපාලන බලවේග දැන් ඔලු අවුල් කරගෙන ය. තමන් කළේ කුමක් ද යන්න ඔවුන් මුලින් ම සිහිපත් කර ගත යුතු ය. 2015 ජනවාරි 08දා අප මුල පිරූ වෙනස නිර්මානය කිරීමේ වගකීමෙන් අපට අත්මිදිය නො හැකි ය.

ගතානුගතිකවාදී, ප්‍රතිගාමී ප්‍රතිවිප්ලවය නුගේගොඩින්, නුවරින්, අනුරාධපුරෙන්, රත්නපුරෙන්, කුරුණෑගලින් ඉදිරියට යමින් තිබේ. දූෂිත, දුර්දාන්ත, ඒකාධිපති පවුල් පාලනය යළි පිහිටුවන්නට දරන මෙම උත්සාහය පරාජය කිරීමේ වගකීම අප අත්හළ යුතු නැත.

මහින්ද නැවත බලයට ගෙන ඒමේ ව්‍යාපාරය විසින් මේ වන විට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය දෙකට කඩා හමාර ය. මහින්ද උත්සාහ කරමින් සිටින්නේ සිය පුද්ගල බලය තහවුරු කළ 18වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය අහෝසි කර ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තහවුරු කරන 19වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය වළක්වා ගැනීමට බව පැහැදිලි ය.

ශ්‍රීලනිපය හා එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය තුළ ඔහු නිර්මානය කරමින් සිටින අවුල මේ වන විට වෙනස වෙනුවෙන් කැප වූ බලවේග වෙත ද කාන්දු වෙමින් තිබේ. වෙනසෙහි මූලික අභිප්‍රාය වූ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ඉදිරියට නො යනයා නො හැකි සිරවීමකට හසු වී තිබේ.

වෙනස වෙනුවෙන් දායක වූ ජවිපෙ, ජාතික හෙළ උරුමය, පිවිතුරු හෙටක් ජාතික ව්‍යාපාරය වැනි බලවේග මේ වන විට සෙලවී ඇති බවක් පෙනේ. ඔවුන්ගේ අවධාරණයන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් ඉවතට යොමු වී තිබේ. එළඹෙන මහ මැතිවරණයේදී සිය බලය තහවුරු කර ගන්නා ආකාරය ඔවුන්ගේ මූලික අවධානය වී ඇති බව පෙනේ.

එහෙත්, මේ රටේ ජනතාවට මහ මැතිවරණයට වඩා අවශ්‍ය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයයි. ඒ මූලික අරමුණ කෙරෙහි වහා අවධානය යොමු කළ යුතු ය.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඉදිරියට කියවන්න »

2015-03-30

රුපියල් දහයෙ ආප්ප; රුපියල් දහයෙ ප්ලේන්ටි

27
ආණ්ඩුව ජනතාවට සහන සැලසීමේ අරමුණින් යම් ක්‍රියාමාර්ග ගත්තේ ය. තෙල් හා ගෑස් මිළ අඩු කරන ලදී. ඇතැම් අත්‍යවශ්‍ය ආහාර ද්‍රව්‍යවල මිළ ද අඩු කරන්නට පියවර ගන්නා ලදී. රජයේ සේවකයන්ගේ වැටුප් වැඩි කරන ලද අතර, පෞද්ගලික අංශයේ සේවක වැටුප් ද වැඩි කරන ලෙස ඉල්ලා සිටින ලදී.

අඩු කරන ලද බඩු මිළෙහි සහනයන් ජනතාව වෙත ගලා නො යාම පිළිබද ගැටලුවක් දක්නට ලැබිණි. කඩවල බත් පිඟානේ, පාන් ගෙඩියේ, ප්ලේන්ටියේ, ත්‍රිරෝද රථ ගාස්තුවේ අඩු වීමක් දක්නට නො ලැබිණි. ජනතාව මැසිවිලි නගන්නට වූ හ.

ආණ්ඩුව යම් අණ කිරීම් කළේ ය. ප්ලේන්ටිය, ආප්පය රුපියල් දහයට දිය යුතු යයි අණ කිරීම ඉන් එක් ක්‍රියාමාර්ගයකි. එහෙත් මේ වන විට ඒවා විහිළු බවට පත් වී තිබේ.

කඩවල දැන් පාලන මිළට තේ කෝප්ප භාගය විකිණේ. ඇතැම් කඩ හිමියෝ ආප්ප හැදීම නවත්වා ඇත.

සුළු වෙළෙන්දන්ගේ පැත්තෙන් ද කියන කතාවක් තිබේ. කවුරුත් බලන්නේ ලාභ උපරිම කරගන්නට ය. ආප්පයේ, තේ කෝප්පයේ මිළට බලපාන තවත් සාධක රැසක් තිබේ.

ජැකලින්ගේ කෑම සූත්‍ර කඩයේ ආප්පයක මිළ ද රුපියල් දහය කරන්නැයි ආණ්ඩුව කියන්නේ නැත. එහෙම කරන්නට බැරි හේතුව එතන විකුණන ආප්පය යනු පිටි, තෙල්, ආප්ප සෝඩා, ලුණු හා ගෑස් පමණක් නො වන නිසා ය. හන්දියේ කඩේ වුණත් තත්වය එසේම ය.

මෙවැනි ඊනියා මිළ පාලනයන් කෙතරම් දුරට ප්‍රායෝගික ද යන්න ආණ්ඩුව දැන්වත් කල්පනා කර බැලිය යුතු ය.

රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තිය විය යුත්තේ මිළ පාලනය නොව සමස්තයක් ලෙස වෙළඳපොළ නියාමනය කිරීම හා ජනතාවගේ මිළ දී ගැනීමේ ශක්තිය වැඩි දියුණු කිරීමයි.

එහෙත් වත්මන් ආණ්ඩුව වැඩ කරන්නේ කැකිල්ලේ රජ්ජුරුවන්ගේ ක්‍රමවේදයටයි.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඉදිරියට කියවන්න »

ෆුල් ෆේස්; ෆුල් චාටර්

41
ෆුල් ෆේස් හෙල්මට් තහනමට එරෙහි උද්ඝෝෂණය සංවිධානය වූ ආකාරය වැදගත් ය. එය සමාජ ජාල හරහා සංවිධානය වූ ව්‍යාපාරයකි. සැබෑ මහජන අවශ්‍යතාවක් වෙනුවෙන් සිදු වූ සැබෑ මහජන අරගලයකි. 

උද්ඝෝෂකයන්ට ජෝන් අමරතුංග දැක්වූ ප්‍රතිචාරය ජෝක් ය. 

තර්කය සරළ ය. ෆුල් ෆේස් හෙල්මට් දමාගෙන සොරුන් මංකොල්ලකෑමට එනවා ය කියා හෙල්මට් තහනම් කිරීම වැරදි ය. ඇඟිලි සලකුණු වළක්වා ගන්නට සොරුන් අත් මේස් දැම්මොත් ඒවාත් තහනම් කරනවා ද? 

දේශපාලකයන් සොරකම් කරනවා ය කියා දේශපාලනය තහනම් කරන්නේ නැහැ නේ ද? 

ෆුල් ෆේස් තහනම් කිරීම ආණ්ඩුවේ තවත් ෆුල් චාටර් වැඩකි. ෆුල් ෆේස් තහනම් කළා ය කියා මංකොල්ලකෑම් නවතින්නේ නැත. 

මෙවැනි ගොන් ආතල් අයත් වන්නේ කලින් ආණ්ඩුවේ ස්ටයිල් එකට ය. ඒ කාලේ වගේ නො ව දැන් ජනතාව තමන්ට බලපාන ප්‍රශ්න සම්බන්ධයෙන් අදහස් පළ කරන්නට බිය නැත. ඒ නිසා ඒ කාලේ වගේ ගැලවෙන්නට බැරි ය.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඉදිරියට කියවන්න »

2015-03-29

ප්‍රියන්ත සිරිසේන ඝාතනය හා ප්‍රබන්ධ ප්‍රවෘත්ති 'කලාව'

53
පහත අමුණා ඇති වීඩියෝව මේ වන විට අන්තර්ජාලයට නිකුත් වී තිබේ. ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේනගේ මල්ලී වන ප්‍රියන්ත සිරිසේන මිය ගිය ආකාරය පිළිබඳ සිදු වන ප්‍රචාරය ගැන එම වීඩියෝවේ කරුණු පැහැදිලි කරන්නේ අපරාධය සිදු වූ ප්‍රදේශය භාර ග්‍රාමසේවකවරයා ය. 

ප්‍රියන්ත සිරිසේන මිය ගියේ ඝාතකයාගේ බිරිඳ සමග සංසර්ගයේ යෙදෙද්දී පිටුපසින් පැමිණි සැමියා විසින් එල්ල කරන ලද පොරෝ පහරකින් ය යන ප්‍රවෘත්තිය නිර්මානය කළ ආකාරය හා එය ප්‍රචාරය කළ ආකාරය අධ්‍යයනය කළ යුතු ය. 

මෙම සිද්ධිය වාර්තා වීමත් සමග එය සිදු වන්නට ඇත්තේ මෙසේ ය යන අනුමානය බොහෝ දෙනෙක් විසින් ඇති කර ගන්නා ලදී. සමාජය ගැන ඇති සාමාන්‍ය අවබෝධය ඒ සඳහා පදනම් විය. එසේම, බොහෝ දෙනෙක් මෙම සිද්ධිය දුටුවේ තමන් ඔස්සේ ය. එය වනාහි තමන් වින්දිතයා හෝ ඝාතකයා වී නම් එය සිදු විය හැක්කේ කෙසේ ද යන්න ගැන තමන්ගේ පරිකල්පනයෙන් කරන ලද නිගමනයකි. 

සිද්ධිය සාකච්ඡා සිදු වූ සෑම කවයක ම පා‍හේ මේ අනුමානය කළ අය සිටිය හ. එය ඉතා සාමාන්‍ය පරිකල්පනයකි. 

සමාජ මාධ්‍ය ඇසුරු කළ ඕපාදූපකරුවෝ එය මුහුණු පොතේ ලියූ හ. ඔවුන්ගේ යහළු ඕපාදූපකරුවෝ ඒ ගැන අදහස් පළ කළ හ. අතිනුත් දමමින් ප්‍රචාරය කළ හ. 

මේ අතර ඕපාදූප වෙබ් අඩවි අතර ඇති තරගය ද ඉස්මතු විය. මෑතදී මෙවැනි වෙබ් අඩවියකින් බිඳී විත් එම අඩවියේ නම හා සමාන නමක් ප්‍රවර්ධනය කර ගන්නට උත්සාහ කරන්නෙක් මෙම ප්‍රවෘත්තිය නිර්මානය කර එය සමාජ ජාල ඔස්සේ බෙදන ආකාරය මම නිරීක්ෂණය කළෙමි. මෙම වෙබ් අඩවිය මහින්දට පක්ෂ ප්‍රචාර සිදු කරමින් ඒ පැත්තෙන් ආර්ථික ආධාර අපේක්ෂා කරමින් හෝ ලබමින් සිටින බවක් පෙනේ. 

මෙම ප්‍රවෘත්ති නිර්මානය කරන ආකාරය ඉතා රසවත් ය. මෙම ප්‍රවෘත්ති නිර්මානකරුවා මුලින් කීවේ මෙම මරණය ප්‍රියන්තත්, ඝාතකයාත් එක ගෙයි කෑමක් සමග ඇති වූ ගැටුමක ප්‍රතිඵලයක් බවයි. ඉන්පසු ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන චීනයේ සිට සිය මල්ලීට බැන වැදුණු ආකාරය ද ලියුවේ ය. නැවතත් මෙම ප්‍රවෘත්තිය 'ෆලෝ අප්' කරමින් ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල ඝාතන සැකකරුගේ කටඋත්තරය වෙනස් කර ඇති බව ද වාර්තා කළේ ය. 

මෙම ප්‍රවෘත්ති නිර්මාන සඳහා කිසිදු මූලාශ්‍රයක් අවශ්‍ය නැත. ඔවුන් කරන්නේ අදාළ චරිත තමන් හා තමන් දන්නා වෙනත් අය සමග සමපාත කර ගනිමින් ඔවුන්ගේ සිතුවිලි හා හැසිරීම අනුව සිදු විය හැකි දෙයක් ප්‍රවෘත්තියක් ලෙස ලියා පළ කිරීමයි. 

නිදසුනක් ලෙස, ප්‍රියන්ත සිරිසේන හා ඝාතන සැකකරු වැනි අය අපේ ගම්වල ද සිටිති. මෙවන් ප්‍රවෘත්ති කලාවක් මා කරනවා නම් කරන්නේ අපේ ගමේ එකාගේ කැරැට්ටුව මේ අයට ආරෝපණය කර ප්‍රවෘත්ති ලිවීමයි. 

මෙම ගොසිප් ඊළඟට බලපාන්නේ ප්‍රවෘත්ති වෙබ් අඩවිවලට ය. ප්‍රවෘත්ති වාර්තාකරණයේදී යම් වගකීමකින් කටයුතු කරන්නට උත්සාහ කරන වෙබ් අඩවියක් ඝාතනය සිදු වූ ප්‍රදේශයේ ජනතාව ප්‍රදේශය හැර යමින් සිටින බව වාර්තා කළේ ය. 

මේ වන විට ප්‍රධාන ධාරාවේ පුවත්පත්වල වෙබ් අඩවි පවා අනුගමනය කරන්නේ ගොසිප් ශෛලියයි. මේ සඳහා හොඳම උදාහරණය ලංකාදීප වෙබ් අඩවියයි. 

වෙබ් අඩවියක් ජනප්‍රිය කර ගැනීම සඳහා ඕපාදූප හා ප්‍රවෘත්ති ප්‍රබන්ධ කෙතරම් ඉවහල් කර ගත හැකි ද යන්නට විමල් වීරවංශ පක්ෂය විසින් පවත්වාගෙන යන ලංකා සී නිව්ස් උදාහරණයකි. මෑතක සිට ජවිපෙ ලංකා ටෲත් වෙබ් අඩවිය ද මෙම මාර්ගයට පිවිසෙමින් සිටියි. 

මෙම ප්‍රවෘත්ති ප්‍රබන්ධ ඉන් පසු ප්‍රධාන ධාරාවේ මාධ්‍යවලටත් බලපායි. එහෙත්, ඒ වන විට ඒවා සමාජයට කාන්දු වී බොහෝ කල් ය. ප්‍රධාන ධාරාවේ මාධ්‍යවලට සිදු වන්නේ හානි ප්‍රතිපූරණය කිරීමේ කාර්යයට අතගසන්නට ය. ඔවුන්ට වෙළඳපොළ හැදෙන්නේ එතැනිනි. ප්‍රධාන ධාරාවේ හානිපූරක වාර්තා ඉන් පසු නැවතත් ගොසිප් වෙබ් අඩවිවල ද පළ වේ. ඒවා කුමන්ත්‍රණ බව ද, එම කුමන්ත්‍රණ සිදු වූයේ මෙසේ යයි ද තවත් වාර්තා පළ වේ. මෙය තනිකරම ප්‍රවෘත්ති විෂම චක්‍රයකි. 

සමාජ ජාල ඔස්සේ මේ ප්‍රවෘත්ති ප්‍රබන්ධ පැතිරී යන්නේ අධිවේගයෙනි. එසේ වන්නේ ඇයි? ඒවා ෂෙයා කරන අය ඒවා විශ්වාස කරනවා ද? සම්පූර්ණයෙන් ම විශ්වාස කරනවා යයි කියන්නටත් බැරි ය. මේවා ෂෙයා කරන්නන් තුළ එක පැත්තකින් දේශපාලනික උවමනාකම් තිබේ. අනෙක් පැත්තෙන් මේ ගොසිප්වල ඇති කුණු රසයට ‍බොහෝ දෙනෙක් කැමැත්ත දක්වති. තවත් පැත්තකින් වෙනත් අයට නැති තොරතුරු මූලාශ්‍ර තමන්ට තිබේ ය කියා පෙන්වන්නටත් සමාජ ජාල පරිහරණය කරන්නෝ කැමැත්තක් දක්වති. 

අවසානයේ මේවායින් සිදු වන්නේ කුමන අන්දමක වුව මළ මිනිසකුට අපේ සමාජය දැක්වූ මානුෂික ගරුත්වය පවා නැති වී යන පරිහාණියක් සමාජයේ ඇති වීමයි. 

සියල්ල සැක කරන, හැම තැනක ම කුමන්ත්‍රණයක් දකින සමාජයක් නිර්මානය වීමයි. 

මේ ප්‍රවෘත්ති ප්‍රබන්ධවල වින්දිතයන්ට සිදු වන දේ ගැන කිසිවෙක් අවධානය යොමු නො කරති. 

මීට බොහෝ කලකට පෙර, සමාජ ජාල ප්‍රචලිත වෙන්නට පෙර යුගයකදී ජනමාධ්‍ය පාවිච්චි කිරීම  හෙවත් මීඩියා මැනිපියුලේෂන් සිදු වූ ආකාරය ගැන නිර්මානය වූ අනගි චිත්‍රපටයක් මට සිහිපත් වේ. එය වනාහි බැරි ලෙවින්සන් අධ්‍යක්ෂණය කළ, ඩස්ටින් හොෆ්මාන් හා රොබට් ඩි නීරෝ රඟන වැග් ද ඩෝග් චිත්‍රපටයයි. 
ජනපති සොහොයුරු සහ ඝාතකයා ගැන ‘ග්‍රාම නිලධාරී’ අපට කියූ කතාව
Posted by News Album on Saturday, March 28, 2015

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඉදිරියට කියවන්න »

2015-03-28

ප්‍රියන්ත සිරිසේනගේ මරණය ගැන ප්‍රීති වන ජනයින් වෙතයි

81
ජනාධිපතිගේ බාල සහෝදරයකු වූ ප්‍රියන්ත සිරිසේන අභාවප්‍රාප්ත වී තිබේ.

ඔහුගේ මරණය මිනීමැරුමකි. ඔහුට පොරෝ පහරක් එල්ල කිරීම සම්බන්ධයෙන් මෑතදී අමනාප වූ ඔහුගේ පැරණි මිතුරකු අත්අඩංගුවට ගෙන තිබේ. 

ප්‍රියන්ත සිරිසේන ප්‍රාදේශීය ව්‍යාපාරිකයෙකි. ඔහුගේ ව්‍යාපාරය පරිසරය හා සම්බන්ධ තරමක් මතභේදාත්මක එකකි. පසුගිය ආණ්ඩුව සමයේ මෙවැනි ව්‍යාපාර දැඩි ලෙස දේශපාලනීකරණය විය. ඔහු ද දේශපාලන බලය තම ව්‍යාපාර සඳහා යොදා ගත් අයෙකි. 

දැන් සාමාන්‍ය මිනිසකුට තමන්ගේ නිවස හදා ගැනීම සඳහා අසල ඇලෙන් වැලි ටිකක් ගොඩ දාගන්නට බැරි ය. වැලි යනු වටිනා ඛනිජ සම්පතක් වී තිබේ. 

වැලි රාජුගේ ව්‍යාපාර ශෛලිය වැලි ගොඩදැමීම, ගල් කැඩීම, ගස් කැපීම, ආණ්ඩුවේ ඉදිකිරීම් කොන්ත්‍රාත්, බාර් වැනි ව්‍යාපාරවල යෙදී සිටින අනෙක් අයගේ ශෛලියට වඩා වෙනස් යයි මම නො සිතමි. මෙබඳු ව්‍යාපාර කරන කිසිවෙක් අවංක නැත. අවංක වන්නට බැරි ය. ඒවා දූෂණ ජාලයක් හා බැඳී තිබේ. ඒ ජාලයේ තවත් බොහෝ අය සිටිති. විශේෂයෙන් ම දේශපාලකයෝ හා නිලධාරීහු ඒවා සමග සම්බන්ධ ය. 

සිය සහෝදරයා ජනාධිපති වුණා ය කියා ප්‍රියන්ත සිරිසේනගේ ජීවිතයේ වෙනසක් සිදු වී නැති බව ඔහු ජීවත් වූ හා මරණයට ගොදුරු වූ ආකාරයෙන් පෙනේ. මෙම තත්වය හිටපු ජනාධිපතිවරයාගේ ඥාති සංග්‍රහ මට්ටම සමග සන්සන්දනය කරන්නට කල් මදි යයි මම නො සිතමි. මන්ද, ජනාධිපති වී කෙටි කාලයක් ඇතුළත ම ඔහු සිය සහෝදර බලඇණිය ආණ්ඩුව තුළට රිංගවාගෙන අවසන් කර තිබිණි. ඉතා කෙටි කාලයක් තුළ ඔහුගේ පවුල් කවයේ අරය පුළුල් වූ ආකාරය කවුරුත් දනිති. ‍මෛත්‍රීපාල සිරිසේන දිගු කලක් ඇමතිකම් හෙබවූවෙකි. ඔහුගේ දේශපාලන ජීවිතය ද ඥාති සංග්‍රහයෙන් දූෂණය වී තිබේ. එහෙත්, මහින්ද රාජපක්ෂත් සමග සන්සන්දනය කළ විට එය පරිමාණයෙන් කුඩා බව පැහැදිලි ය. 

ප්‍රියන්ත සිරිසේන ප්‍රහාරයට ලක් වීමෙන් පසු ඔහු මරණයට පත් වන්නට පෙර මේ රටේ වගකීම් විරහිත මාධ්‍ය හා විශේෂයෙන් ම මහින්ද රාජපක්ෂ කඳවුරේ සාමාජිකයෝ මේ මිනිසා නැවත නැවත ඝාතනය කළ හ. ඔහුගේ මරණය ගැන තමන්ගේ හිතලු රිසි සේ ප්‍රචාරය කළ හ. 

තරාතිරම කුමක් වුවත් ඔහු මෙම ප්‍රහාරයේ වින්දිතයා  බව බොහෝ දෙනෙකුට අමතක විය. 

කලහයකදී දරුණු ප්‍රහාරයකට ලක්ව වේදනාත්මක හා ඛෙදනීය මරණයකට ගොදුරු වූ මිනිසකු සම්බන්ධයෙන් දේශපාලනයෙන් තොරව සාධාරණ ඇසකින් බලන්නට බැරි තරමට මේ සමාජය පිරිහී තිබෙනවා නේ ද? 

මහින්ද රාජපක්ෂ කඳවුරේ අය මේ මරණය ගැන සතුටු වුණේ මේ වින්දිතයා මහින්ද පරදවා බලයට පත් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාගේ සහෝදරයා නිසා ය. මේ මරණයෙන් මෛත්‍රීපාලට රිදෙන නිසා ය. 

රෝහණ විජේවීර, ආර්. ප්‍රේමදාස ආදීන් මිය ගිය වෙලාවේ මේ රටේ ජනතාවගෙන් කොටසක් දුක් වෙද්දී තව කොටසක් ප්‍රීතියෙන් රතිඤ්ඤා පත්තු කළ හ. ප්‍රභාකරන්ගේ මරණය මෙම ම්ලේච්ඡ මානසිකත්වයේ උපරිම තලයක් විය. 

ප්‍රියන්ත සිරිසේනගේ මරණය පිළිබඳ කතා කරන විට අප තවමත් ජීවත් වන්නේ ඒ ම්ලේච්ඡත්වය තුළ ම බව පැහැදිලි ය. 

පසුගිය ආණ්ඩුව කාලයේ නම් බොහෝ විට සිදු විය හැකි දෙයක් වූයේ මිනීමැරුම් සැකකරු ඝාතනය සඳහා යොදා ගත් අවිය පෙන්නන්නට ගිය අවස්ථාවේ ‍පොලිසියට පහර දී පැන යාමට තැත් කිරීමේදී වෙඩි වැදී හෝ දියේ ගිලී හෝ මිය යාමයි.

මේ හා සමාන තත්වයක් රත්ගම ප්‍රාදේශීය සභා සභාපතිවරයාගේ මරණය සම්බන්ධයෙන් ද දක්නට ලැබිණි.

ආණ්ඩු වෙනස් කළාට වැඩක් නැත. සමාජයක් ලෙස අපි ශිෂ්ට විය යුතු ය.

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඉදිරියට කියවන්න »

2015-03-27

නූතනත්වය හා ගතානුගතිකත්වය අතර විභේදනය නිර්මානය කරන මහින්ද

56
මේ වන විට ආණ්ඩුවත්, විපක්ෂයත් පැහැදිලිව හඳුනාගත නො හැකි අමුතුම පාලනයක් ලංකාවේ බිහි වී තිබේ. එය කෙතරම් අවුල් සහගත තත්වයක් ද යත් පාර්ලිමේන්තුවේ විපක්‍ෂනායක ධුරය හිමිවිය යුත්තේ කාටද යන්න තමන්ටද ගැටලුවක්‌ව ඇතැයි කතානායක චමල් රාජපක්ෂ මාර්තු 24 දා පාර්ලිමේන්තුවේදී ප්‍රකාශ කළේ ය.

මේ පිළිබඳ කතා කරමින් ජවිපෙ නායක අනුර කුමාර පෙන්වා දුන්නේ මෙය හවුල් ආණ්ඩුවක් බවත්, ආණ්ඩුවට සම්බන්ධ වූ පක්ෂයේ ම කොටසක් විපක්ෂයේ ද සිටීම පාර්ලිමේන්තු සම්ප්‍රදායට හා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට හිතකර නැති බවත් ය.

එහෙත්, 2005 සිට ම මේ තත්වය තිබිණි. විපක්ෂ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ මන්ත්‍රීවරු පිරිසක් ආණ්ඩුව සමග එක් වී හවුල් ආණ්ඩුවක ස්වරූපයෙන් කටයුතු කරද්දී එජාපය විපක්ෂ නායක ධුරය ද හෙබවූයේ ය. මහින්දගේ දෑත් ශක්තිමත් කරන්නට ගිය එජාප මන්ත්‍රීවරු කිසිවෙක් තමන් එජාපයෙන් ඉවත් වූ බව නිල වශයෙන් පිළි ගත්තේ නැත. එදා තත්වයත් අද තත්වයත් අතර වෙනස වන්නේ එදා විපක්ෂ නායකයා එය අනුමත නො කිරීම හා අද විපක්ෂ නායකයා එය අනුමත කිරීම පමණි. මේ අනුමත කිරීම ද ඇත්තෙන් ම වචන පමණි. එදා මේ චමල් රාජපක්ෂට ම මෙවැනි ගැටලුවක් එදා ඇති වූයේ නැත.

මහින්ද රාජපක්ෂගේ මූලික පාලන උපායමාර්ගය වූයේ විරුද්ධ පාක්ෂිකයන් බිලී බාගෙන හා මිළ දීගෙන සිය පෞද්ගලික හා පවුල් අරමුණු මත පාදක වූ දේශපාලනය ඉදිරියට ගෙන යාමයි. අතිශය පෞද්ගලික වාසි සඳහා වූ 18වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සඳහා තුනෙන් දෙකේ බලය ලබා ගත්තේ මේ ක්‍රමවේදය ඔස්සේ බව කවුරුත් දනිති. එදාත් එය ව්‍යවස්ථාදායකය තුළ අවුලකි. එහෙත්, ඒකාධිපති විධායක ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ පුද්ගල බලය විසින් මේ අවුල යටපත් කරන ලදී.

එහෙත් වර්තමානයේදී මේ අවුල මහා වියවුලක් ලෙස මතු කරනු දක්නට ල‍ැබේ. හේතුව අන් කිසිවක් නොව, විපක්ෂයේ සහයෝගය ලබා ගනිමින් මේ සැරසෙන්නේ 18වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් ජනාධිපතිවරයා ගොඩනගා ගන්නා ලද ඒකාධිපති බලතල ආපසු හරවා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තහවුරු කරන්නට වීමයි.

ඇත්තම කියනවා නම් මෙතන මහා අවුලක් නැත. ඇත්තේ වියවුලක් පිළිබඳ මත ගොඩනැගීමකි. අනෙක් පැත්තෙන් එවැනි අවුලක් නැති බව පෙන්වා දෙන්නට මත ගොඩනැගීමේ හැකියාවක් ආණ්ඩුවේ ජනමාධ්‍යවලට නැත. මෙය වනාහි දීර්ඝකාලීන ඒකාධිපති පාලනයක් තුළ රටේ ජනතාව හා දේශපාලකයන් අතර ගොඩනැගී තිබෙන නිවට සංස්කෘතියේ ප්‍රකාශනයකි. ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී 18වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ගෙන එන විට නො දුටු අවුලක් 19වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තහවුරු කරන්නට හදන විට පෙනේ. එහෙත්, 18 මෙන් ම 19 ගෙන එන විට ද අනුගමනය කෙරෙන්නේ එක ම ක්‍රමවේදයකි. ඒකාධිපතිවාදය තුළ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වලපල්ලට යවන විට නො තිබූ ගැටලුවක් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තහවුරු කරන්නට උත්සාහ කරන විට දැකීම ඇත්තම කියනවා නම් සමාජයේ හා දේශපාලනයේ ගැටලුවකි.

කෙසේ වෙතත්, අවසානයේදී 19වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සභාගත කරන්නට ආණ්ඩුව සමත් වී තිබේ. ඒ සඳහා අවම හෝ එකඟතා ප්‍රමාණයක් ඇති කරගෙන තිබේ. මැතිවරණ ක්‍රමය සංශෝධනය කිරීම මෙම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට ඇතුළත් කර නැත. එ් සඳහා කල් ගැනීමට අවශ්‍ය නම් කල් ගැනීමේ ඇති වරද කුමක් ද? ඒකත්, මේකත් එකට ම එන්නට ඕනෑ ය කියා කොන්දේසි දමන්නේ නො කෙරෙන වෙදකමට කෝඳුරු තෙල් හත්පට්ටයක් ද මදි අයයි. ඒ නිසා දැන් මේක කරමු. මැතිවරණ ක්‍රමය සංශෝධනය කිරීම පසුව කරමු.

මහ මැතිවරණය කල් යාම යටින් සිට මේ සියල්ල අවුල් කරන ප්‍රතිගාමී මහින්ද කඳවුරට ද මෙම තත්වය නරක නැත. පසුගිය සමයේ මහින්ද රාජපක්ෂගේ සෙවණේ සිටිමින් මහජන මුදලින් අයුතු වරප්‍රසාද භුක්ති විඳි බලවේගය දැන් ක්‍රමානුකූලව ප්‍රතිසංවිධානය වෙමින් තිබේ. මහින්ද හා කලාකරුවන් ලෙස තමන් හඳුන්වාගන්නා නලාකරුවන් අතර පැවති රැස්වීම මේ ප්‍රතිසංවිධානයේ එක් සන්ධිස්ථානයකි.

මහින්දගේ පුනරුත්පත්තිය ඇත්තෙන් ම කලබල විය යුතු කාරණයක් නො වේ. මහින්ද විසින් මේ සමාජය ඉතා පැහැදිලි රේඛාවකින් ඛණ්ඩනය කරමින් සිටියි. වර්තමාන අවුල නිර්මානය වන්නේ ද මෙම ඛන්ඩනය තුළයි. ඔහුට මෙම ඛණ්ඩනය නිර්මානය කිරීම සඳහා කාලය අවශ්‍ය ය. ඔහු එය සම්පූර්ණ කරන විට මෙම අවුල ද ලිහෙනු ඇත.

මහින්ද මේ සමාජය ඛණ්ඩනය කරමින් සිටින්නේ ඉතා පැහැදිලිව ම නූතනවාදය හා ගතානුගතිකවාදය ලෙසයි. ඇමරිකාවේ නම් මෙය ලිබරල් හා කොන්සවටිව් ලෙස සිදු විය. වත්මන් ආණ්ඩුවත්, එය සමග එක් වී තිබෙන විපක්ෂ කොටසුත් සහයෝගය දෙන්නේ ප්‍රගතිශීලී ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයකටයි. එම සංශෝධනයෙන් පාර්ලිමේන්තුව, ස්වාධීන කොමිෂන් සභා හා රාජ්‍ය සේවය ශක්තිමත් වේ. මහින්දගේ රැස් වළල්ල වටා එක්රැස් වෙමින් සිටින්නේ මේ සියල්ලට වඩා පුද්ගල බලය වැදගත් කොට සලකන පිරිසකි.

මහින්දගේ ප්‍රචාරණ ව්‍යාපාරය යනු ඒකීය දෙයක් නො වුණත්, ආණ්ඩුවට එරෙහි ප්‍රචාරණය ඒකීය සමූහයක් ලෙස සලකන්නට පුළුවන. එය අවසානයේදී සේවය කරන්නේ මහින්දගේ අරමුණටයි. මහින්ද කඳවුරේ සමාජ මාධ්‍ය ප්‍රචාරණ ව්‍යාපාරය අධ්‍යයනය කිරීමෙන් මෙය යම් දුරකට තේරුම් ගන්නට පහසු ය.

මහින්ද කඳවුරේ ප්‍රචාරකයන් විසින් මතු කර දක්වන ප්‍රධාන තේමා දෙකක් මේ මොහොතේ දක්නට ලැබේ. එකක් ජාතික ගීය දෙමළෙන් ගැයීම සඳහා යළි අවසර දීමට ආණ්ඩුව ගත් තීරණයයි.

ආනන්ද සමරකෝන් ශූරීන් විසින් නිර්මානය කරන ලද නමෝ නමෝ මාතා ගීය ජාතික ගීය ලෙස පිළි ගනු ලැබුවේ 1951දී ය. එසමයේදීම එම ගීයේ තනුවට එම් නල්ලතම්බි විසින් 'නමෝ නමෝ තායේ නම් ශ්‍රී ලංකා' නම් ගීය දෙමළ කිවි එන්. නල්ලතම්බි විසින් නිර්මානය කරන ලදී. ජ්‍යොතිෂ කාරණයක් මත පදනම්ව 1961දී මෙම ගීය ශ්‍රී ලංකා මාතා ලෙස වෙනස් කරන ලදී. 

ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික ගීයේ සිංහල මෙන් ම දෙමළ ගී දශක ගණනාවක් තිස්සේ භාවිතාවේ තිබිණි. බොහෝ රාජ්‍ය හා නිල උත්සවවලදී සිංහල ජාතික ගීය ගායනා කරන ලද අතර ඇතැම් අවස්ථාවලදී දෙමළ ගීය ද ගායනා කරනු ලැබිණි. උතුරු හා නැගෙනහිරපළාත්වලදී හා දෙමළ බස කතා කරන ජනතාවගේ උත්සවවලදී බොහෝ විට ගායනා කරනු ලැබුවේ දෙමළ ජාතික ගීයයි. 1956දී සිංහල පමණක් එකම රාජ්‍ය භාෂාව ලෙස පිළිගැනීමෙන් පසුව පවා ජාතික ගීයේ දෙමළ ස්වරූපය අහෝසි කර දමන්නට ආණ්ඩුව පියවර ගත්තේ නැත. හැටගණන්වලදී ඩඩ්ලි සේනානායක අගමැතිවරයා යාපනයේ සංචාරය කළ අවස්ථාවේදී ජාතික ගීයේ සිංහල මෙන් ම දෙමළ ස්වරූපය ද ගායනා කරන ලදී. අලුතින් ඉදි කරන ලද ශ්‍රී ලංකා විශ්වවිද්‍යාලයේ යාපනය මණ්ඩපය විවෘත කිරීම පිණිස අගමැතිනි සිරිමා බණ්ඩාරනායක 1974දී යාපනයට පැමිණි අවස්ථාවේදී ද භාෂා දෙකෙන් ම ජාතික ගීය ගැයිණි.

1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් සිංහල ජාතික ගීය ද ව්‍යවස්ථාගත කරන ලදී. හත්වන වගන්තියේ ඒ පිළිබඳ මෙසේ සඳහන් වේ. එහෙත්, යුද්ධය ජය ගත් මහින්දගේ ආණ්ඩුව 2010දී චක්‍රලේඛනයක් මගින් තහනම් කරන තෙක් දෙමළ ජාතික ගීය භාවිතාවේ තිබිණි. යුද්ධයේ ජයග්‍රහණයෙන් පසු ජාතික ගීය පිළිබඳ ඇති වූ කතිකාව පනස් වසරක කාලයක් තුළ තිබුණු කතිකාවට හාත්පසින් ම වෙනස් එකකි. ජයග්‍රාහී සිංහල ආණ්ඩුව පරාජිත දෙමළාගේ සොහොන් කොත් පවා උදුරා දැමූ අතර, යුද්ධයෙන් මිය ගිය ජනයා සැමරීමේ අවස්ථාව ද අහිමි කළේ ය. එතැනින් නො නැවතී ජාතික ගීයේ දෙමළ පරිවර්තනය ද අහෝසි කරන ලදී. 

ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල ආපසු හැරවූයේ මේ ප්‍රතිගාමී පියවරයි. මහින්ද කඳවුරේ අය සිටින්නේ ජාතික ගීය ගැයිය යුත්තේ එක බසකින් පමණක් ය යන ස්ථාවරයේ ය. මෙම කතිකාව ප්‍රබුද්ධ තලයකදී සලකා බැලූ විට මා ඉහත කී විභේදනය පැහැදිලිව දැකිය හැකි ය. මහින්ද ඉන්නේ ගතානුගතිකත්වයේ ය. මෛත්‍රීපාලගේ කඳවුර නියෝජනය කරන්නේ නූතනත්වයයි. එහෙත් මෙම විභේදනය ලංකාව විෂයෙහි නරක නැත. එය වත්මන් අවුලෙහි සංකීර්ණත්වය අවම කරයි. අනෙක් පැත්තෙන් මෙය අලුත් ම තත්වයක් ද නො වේ. මහින්ද හැමදාමත් හිටියේ ගතානුගතිකත්වය, රණකාමය, ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධය වැනි කාරණා සමගයි. දැන් තිබෙන එකම වෙනස වන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂගේ පරාජය නිසා නූතනවාදී බලවේග ශක්තිමත් වීමයි.

උතුරේ අධි ආරක්ෂක කලාප ලෙස පවත්වාගෙන යන ලද ඉඩම් ඒවායේ සම්ප්‍රදායික හිමිකරුවන්ට ආපසු පවරා දීම විෂයෙහි ද මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ආණ්ඩුව අනුගමනය කරන්නේ ප්‍රගතිශීලී, මානුෂීය, නූතනවාදී ප්‍රවේශයකි. එයට එරෙහි ජාතිවාදී බලවේග ද මහින්ද රාජපක්ෂ කඳවුර තුළ සිටගන්නේ අහම්බෙන් නො වේ. 

අධි ආරක්ෂක කලාප ලෙස නම් කර හමුදාව විසින් අත්පත් කරගෙන තිබූ උතුරේ ඉඩම් අක්කර දහසක් ජනතාවට යළි පවරා දීමට රජය තීරණය කර තිබේ. එහි සංකේතාත්මක මුල් පියවර ලෙස ඉඩම් අක්කර 425ක් ජනතාවට භාර දීම සඳහා යාපනයේ උත්සවයක් පැවැත්විණි. මෙම සංකේතාත්මක මොහොතට ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන, රනිල් වික්‍රමසිංහ හා චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක යන තිදෙනා ම සහභාගි වූයේ ආණ්ඩුව ඒ කෙරෙහි දක්වන සැලකිල්ල සංකේතවත් කරමිනි. පසුගිය සමයේ හිටි හැටියේ උග්‍ර දෙමළ ජාතිවාදියකු ලෙස හැසිරුණු උතුරු පළාත් සභාවේ මහ ඇමති සී.වී. විග්නේශ්වරන් මෙම උත්සවයේ කැපී පෙනුණු අනෙක් අමුත්තා ය.

මේ ඉඩම්වල නීත්‍යානුකූල හිමිකරුවෝ ඇතැමෙක් පරම්පරාවක කාලයක් සරණාගත කඳවුරුවල ජීවත් වෙති. විග්නේශ්වරන් කියන පරිදි ඔවුන් ජීවත් වන සරණාගත කඳවුරු 16ක් වසා දැමීමෙන් රජයට වටිනා ඉඩම් විශාල ප්‍රමාණයක් ආපසු ලබා ගත හැකි ය.


ජනතාවගේ ඉඩම් ආපසු ජනතාවට ලබා දීම පිළිබඳ අකැමැති වන දෙකොටසක් සිටිති. ඒ වනාහි සිංහල හා දෙමළ ජාතිවාදියෝ ය. සිංහල ජාතිවාදීන්ට අවශ්‍ය මුළු යාපනය ම හමුදා ජනපදයක් කරන්නට ය.‍ දෙමළ ජාතිවාදීන් කරන්නේ හමුදාව විසින් අත්පත් කර ගන්නා ලද සියලු ඉඩම් වහා ආපසු දෙනු යන අතිධාවනකාරී ඉල්ලීම ඉදිරිපත් කිරීමයි. එයින් හමුදාව හා සිංහල ජාතිවාදීන් කුපිත කර, රජය හා සිංහල දෙමළ ප්‍රගතිශීලී දේශපාලනය අපහසුවට පත් කර, කිසිවක් සිදු නො වන තැනට තල්ලු කර ගන්නට ඔවුහු කැමති ය.


ඇත්තෙන් ම දැන් මේ ඉඩම් හමුදාව යටතේ තබා ගැනීමේ කිසිදු අරුතක් නැත. කොටි සංවිධානය හෝ වෙනත් කැරැලි හමුදාවකට උතුරේ සම්ප්‍රදායික යුද්ධයක් ආරම්භ කිරීමේ කිසිදු අවස්ථාවක් නැත. එවැනි තර්ජනයක් මවා පාමින් මේ ඉඩම් හමුදා යටතේ තබා ගැනීම සාධාරණීකරණය කරන්නන් කරන්නේ ලංකාවේ ආරක්ෂක අංශවලට අපහාසයකි.


කිසියම් නාගරික හෝ අර්ධ නාගරික හෝ ගරිල්ලා යුද්ධයක් නැවත ආරම්භ කිරීමේ හැකියාව මුළුමනින් ම බැහැර කළ නො හැකි මුත්, එවැන්නකට අවස්ථාව තිබෙන්නේ ජනතාවගේ මෙවැනි ප්‍රශ්න විසඳන්නේ නැතිනම් බව ද අප මතක තබා ගත යුතු ය. දෙමළ සමාජය තුළ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ස්ථාපිත කිරීමෙන්, අයිතිවාසිකම් ලබා දීමෙන් හා බලය බෙදා ගැනීම ඔස්සේ සාමය හා සංහිඳියාව ස්ථාවර කර ගැනීමෙන් යුද ගැටුම් වළක්වා ගත හැකි ය. සාමය සඳහා අධි ආරක්ෂක කලාප අවශ්‍ය නැත.

මහින්ද කඳවුර ‍ඉදිරි කාලයේදී කෙටිකාලීනව දැඩි ජාතිවාදී ස්ථාවරයන් තෝරනු ඇති බව පැහැදිලි ය. ඔවුන් විසින් නිර්මානය කරමින් තිබෙන විභේදනය තුළ  ගතානුගතික කඳවුර තුළ බලය තහවුරු කර ගැනීම සඳහා ඔවුන්ට තිබෙන මාර්ගය එයයි. එයට සමාජයේ ඉල්ලුමක් ද ඇත. පහත් හැඟීම් ඇවිස්සීම කොහොමත් පහසු දෙයකි. එයට අවශ්‍ය විලි ලජ්ජා නැතිකම ඔවුන්ට ඕනෑවටත් වඩා ති‍බේ. 

ප්‍රගතිශීලී සමාජ ව්‍යාපාරය මහින්දගේ අභියෝගය දෙස සුබවාදී ඇසකින් බැලිය යුතු බව මගේ අදහසයි. ආමන්ත්‍රණය කළ යුතු අභියෝග වෙන් කර දක්වන්නට මහින්ද පියවර ගනිමින් සිටියි. මෙම වියවුල හමුවේ අපි ද ඔලුව අවුල් කර ගත යුතු නැත. එය දේශපාලන නායකත්වයේ අවුලක් මිස අපේ අවුලක් කර ගත යුතු නැත. අප බැලිය යුත්තේ මේ සියල්ල මැදින් ජනතා න්‍යාය පත්‍රය ඉදිරියට යනවා ද කියා ය. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණය ඉදිරියට යමින් තිබේ. එය මැතිවරණ ක්‍රමය සංශෝධනය කිරීම දක්වා දීර්ඝ කළ යුතු ය. සොරුන්ට එරෙහිව ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමේ වේගයේ අඩුවක් තිබේ. එය වේගවත් කළ හැක්කේ ආයතන ශක්තිමත් කිරීමෙනි. හෙමින් වුණත්, ස්ථිරසාර ගමනක් වෙත අප පිවිස තිබේ. ශක්තිමත් සතුරකු ලෙස මහින්ද පිළිගත යුතු ය. එය ඉදිරිගමනට අත්වැලක් කර ගත යුතු ය.
- රාවය 2015 - 03 - 29 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඉදිරියට කියවන්න »

2015-03-26

පැරා කොළඹ පැමිණීම

48
අද මට කතාවක් ඉදිරිපත් කරන්නට සිදු වී තිබේ. 

මම දක්ෂ කථිකයෙක් නම් නො වෙමි. 

මස්ඉඹුලගේ සෙංකොට්ටං පොත ගැන ජනරළෙන් කරපු සම්මන්ත්‍රණයේදී මං කරප කතාවෙන් පසු අපේ රසිකාවක් කිව්වේ ලියන ඒවා තරම් කතා රස නැහැ කියලායි. 

ඒක නරක නැහැ. ඉස්සර දවසක මහින්ද චන්ද්‍රසේකර (පැන මඩ කඩිති ලියපු) නැති වීම නිසා ඔහුගේ ටැමුපරිය අදින්න කටුනේරියේ බාලිකා පාසලක ජයතිලක බණ්ඩාරත් එක්ක ගී රසවින්දනයක් කළා. ළමයි එහෙම හරි සතුටින් අහගෙන සිටියා ය කියා සිතපු නිසා මාත් උජාරුවෙන් පහළට බැස්සා. මහින්ද චන්ද්‍රසේකරගෙ ගී රසවින්දන බලලා තිබුණු සහෝද‍රයෙක් ඇවිත් මට මූණට ම කිව්වා දේශනය ගන්න දෙයක් නැහැ කියලා. 

අපට ඉතින් කවුරු දේශනවලට ආරාධනා කරන්න ද? මං ඉතින් මගේ රස්සාව වන ඉංග්‍රීසි ඉගැන්නිල්ලෙදි උත්සාහ කරනවා ළමයි නිදි නො කර තබා ගන්න. 

ඒ කොයි හැටි වෙතත්, ඔන්න නැවතත් මට කොළඹ රටේ ඇවිත් දේශනයක් පවත්වන්න ආරාධනාවක් ලැබිලා. ඒ නිසා අද හවස මං එනවා බ්ලොගිං ගැන කතා කරන්න කොළඹට. ඔය කමෙන්ට්වලින් මාව මරන් කන්න හදන මහත්තුරුන්ට ඕනැ නම් ශාරීරිකව ඒ දේ කරගන්න එන්න පුළුවන්. 

කරුණාරත්න පරණවිතානත්, නාලක ගුණවර්ධනත් කතා පවත්වන නිසා මුළු කාලය ම වැඩක් නැති වෙන එකක් නැහැ. 

මගේ මාතෘකාව නම් බ්ලොග්කරණයේ ජාත්‍යන්තර අත්දැකීම් ගැනයි. ඒ වුණාට මට හිතෙනවා මං බ්ලොග්කාරයෙක් වුණ විධිය කියන එක මීට වඩා රසවත් වෙයි කියලා.  ජාත්‍යන්තර වශයෙන් ම බ්ලොග්කරුවන් බිහිවන්නේ එහෙම තමයි කියලායි මට හිතෙන්නේ. ඔය නො දන්න මගුල් ගැන කතා කරනවාට වඩා ඒක‍ හොඳයි කියලා හිතෙනවා. කියපු දේ නො කළ නිසා සංවිධායකයෝ තරහ වෙයි ද? ඕනැ නම් ආයෙ එන්න කියන එකක් නැති වෙයි. ඔය මාතෘකාව ය‍ටතේ කතා කළත් ඒ ටික ම තමයි වෙන්නේ. මොකද කියන්නේ?

බලාධිකාරයන් විසින් කියපු විධියට ම කළා නම් ඉතින් අපි ‍බ්ලොග්කාරයන් වේවියැ. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඉදිරියට කියවන්න »

2015-03-25

බැසිල් පැන්නේ ඇයි?

11
බැසිල් ගොයිං හෝම්
ඡන්දය පැරදුණු සැණින් බැසිල් රාජපක්ෂ රටින් පැන්නේ ය. 

යන බවක්වත් තමන්ට නො කී බවත්, ගිය පසු හෝ තමන්ට කතා නො කළ බවත් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මෑතදී පුවත්පතකට කියා තිබිණි. 

බැසිල් හා මහින්ද අතර ද ආරාවුල් තිබුණු බව වාර්තා විය. විශේෂයෙන් ම මහින්දගේ පුත්තු බැසිල්ට බරපතල අන්දමින් චෝදනා කළ බව වාර්තා විය. 

මේ අතර චමල් රාජපක්ෂ ද වෙනස් මාවතක යන බව පෙනේ. 

මහ ලොකු ස‍හෝදර සමාගමටත් කෙළ වී තිබෙන්නේ පැණි වරකා ගහට හෙණ ගැහුවා සේ ය. 

මේ සියල්ලට හේතුව අසීමිත තෘෂ්ණාව, ධනයට - බලයට ඇති කෑදරකම හා සොරකමට බිය නො වීමයි.

දිවි නැගුම දෙපාර්තමේන්තුවේ පාරිතෝෂිත මුදල් අක්‍රමිකතාවක්, දිවිනැගුම නිවාසලාභීන්ගේ නිවාස අලුත්වැඩියාවේදී සිදුවූ මුදල් අක්‍රමිකතාවක්, ලිත් තොගයක් මුද්‍රණය කිරීමේදී සිදු වී ඇති මුදල් අක්‍රමිකතාවක්, පසුගිය ජනාධිපතිවරණය සඳහා දිවි නැගුම දෙපාර්තමේන්තුවෙන් මුදල් ලබා දීම සම්බන්ධ සිද්ධියක්, පවත්වන ලද සම්මේලනයක් සඳහා දිවි නැගුම දෙපාර්තමේන්තුවේ මුදල් වියදම් කිරීමේ සිද්ධියක් ගැන විමර්ශනය කිරීම සඳහා බැසිල් රාජපක්ෂ ආපසු ලංකාවට ගෙන්වා ගැනීම සඳහා පොලිසිය අධිකරණ නියෝගයක් ඉල්ලා සිටීමට යයි. 

පරීක්ෂණ නිසි ලෙස සිදු වෙනවා නම් තවත් සිද්ධි ඕනෑතරම් තිබිය හැකි ය. 

මහින්ද රාජපක්ෂ දැන් නැවතත් බලයට පැමිණීම සඳහා ජනතාව පෙළගස්වමින් සිටියි. ඔහුට එරෙහිව කිසිදු නඩුවක් ගොනු නො වීම ඔහු සිය වාසියට පාවිච්චි කරමින් සිටියි. 

රජය විසින් ගනු ලබමින් තිබෙන ප්‍රගතිශීලී පියවර අවුල් කිරීම සඳහා ඔහු කුමන්ත්‍රණ කරමින් සිටියි. 

මේ සෙල්ලම් දිගට ම කරන්නට දෙනවා ද යන්න ගැන ආණ්ඩුව බැරෑරුම් ලෙස කල්පනා කළ යුතුව තිබේ. 

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඉදිරියට කියවන්න »
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...