2017-01-19

දූල්වල අලංකාරේ අලංකාරය ඔබ තවම දුටුවේ නැද්ද?

සම්මානලාභී නවකතා කියවීම නිසා අවසානයේදී ගත වූ කාලය වෙනුවෙන් ඇති වූ කලකිරීම හේතුවෙන් දූල්වල අලංකාරය මිළ දී ගැනීමෙන් හා කියවීමෙන් වැළකී සිටියමි. එහෙත්, පසුගිය දිනෙක පුස්තකාලයකදී අත ගැටුණු එය ගෙදර ගෙනැවිත් කියැවූ මට ඇති වූ විස්මය සමග නැවත එය කියවීමට පෙර මෙම සටහන තබමි.

ඉතිහාසය නැවත ලියන නවකතා යයි කියමින් ඉතිහාසගත කාන්තා චරිත සංසර්ගයේ යෙදුණු හැටි අවුස්සන හෝ එතනිනුත් එහාට ගොස් ඉතිහාසයේ කාන්තා චරිත සමග රමණය කරන හා ඉතිහාසය උඩ තබා වර්තමානයේ තම තමන්ගේ ඔලුවල පහළ වන විකාර සිතුවිලි මෝචනය කරන ඊනියා රැඩිකල් ඉතිහාස නවකතා රැල්ලට එරෙහිව නියම ඉතිහාස නවකතාව නම් මේ යයි කියන නවකතාවක් ලෙස සුමුදු නිරාගී සෙනෙවිරත්න ලියූ දූල්වල අලංකාරේ සැලකිය හැකි ය.

අපභ්‍රංස ගොඩක් කවරයට තබා බැඳ සීරියස් කියවීමක් අවශ්‍ය යයි තමන් ම හෝ තමන්ගේ හිතවතුන් ලවා කියවා ගන්නා කොළඹ සාහිත්‍ය මාෆියාවේ නවකතාව කෙසේ වෙතත්, ඉතා බැරෑරුම් කියවීමක් සැබැවින් ම ඉල්ලා සිටින ගැඹුරු නවකතාවකි, දූල්වල අලංකාරේ. එය වනාහි නැවත නැවත කියවා රස විඳ ගත හැකි නවකතාවකි.

දූල්වල අලංකාරේ ප්‍රස්තුත කර ගන්නේ චරිතවලටත් වඩා කාල රාමුවකි. සමාජ පරිවර්තනයකි. එහිදී වඩා වැදගත් වන්නේ සමාජයයි. චරිත වැදගත් වන්නේ දෙවනුවයි.

දූල්වල අලංකාරේට පසුබිම් වන 19වන සියවසේ අවසාන භාගය වනාහි රටෙහි අතිශය ප්‍රචණ්ඩ සමාජ විපර්යාසයක් සිදු වූ අවධියකි. ඉංග්‍රීසි යටත් විජිතවාදීන් විසින් දියත් කරන ලද ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ සමග ලංකාවේ ගොඩනැගෙමින් තිබුණු ධනවාදය පෞරාණික ස්වයං පෝෂිත ගමට බලපාන හැටි හා ඒ ඔස්සේ ගැමි ජන ජීවිතය දැවැන්ත විපර්යාසයකට ලක් වන හැටි සුමුදු නිරාගී වචනයෙන් චිත්‍රණය කරන්නේ දැවැන්ත පෙතිකඩක් මත සියුම් විස්තර සහිත චිත්‍රයක් අඳින්නා සේ ය. 

කතාවේ ප්‍රධාන චරිතයත් පාරම්පරික සිත්තරෙකි. රාජකාරි ක්‍රමය අහෝසි වී යාමත්, පන්සලට රාජ්‍යානුග්‍රහය නැති වී යාමත්, වෙහෙර විහාර ගරා වැටීමත් හේතුවෙන් සුරේන්දර නයිදේගේ ජීවනෝපාය බිඳ වැටෙයි. ඊටත් වඩා ඔහු වැදගත් ලෙස සලකන සිය පරම්පරා උරුමය රැක ගැනීම ඔහුට ඉතා දුෂ්කර වෙයි. ඔහුගෙන් පසු ඇත්තෙන් ම ඒ සිත්තර සම්ප්‍රදාය බිඳ වැටෙන බව පෙනේ. මේ වන විට පන්සල්වල ඇඳ තිබෙන චිත්‍ර ය කියන ජාතිය දෙස බැලූ විට අපට අහිමි වූ සම්ප්‍රදායේ තරම තේරුම් ගත හැකි ය.

දක්ෂ සිත්තරකු වීමේ පෙර ලකුණු පහළ කරමින් සිටි සුරේන්දර නයිදේගේ පුතා ජීවන් නයිදේ සිත්තර කර්මය හැර දමා, ගැමි ගොවි ජීවන රටාවෙනුත් මිදී, අලුතෙන් වැදගත් වන්නට පටන් ගත් මුදල් සෙවීම වෙනුවෙන් මිනිරන් පතල් කම්කරුවකු බවට පත් වේ. 

සුරේන්දර නයිදේගේ ඊළඟ සිසුවා වන ඔහුගේ දියණියගේ පුත් ඩිංගිරි පල්ලියේ පාසල් හරහා අධ්‍යාපනය ලැබ ඩේවිඩ් ලෙස නමත් වෙනස් කරගෙන අවසානයේදී සාර්ථක කර්මාන්තකරුවකු බවට පත් වේ. 

මේ අතර, මුඩුබිම් පනත හා විහාර දේවාලගම් පනත එයි. රාජකාරි ක්‍රමය අහෝසි කෙරේ. බ්‍රිතාන්‍යයෙන් පැමිණි වැවිලිකරුවෝ අක්කර දහස් ගණනින් මිළ දී ගෙන පළමුව කෝපි ද, දෙවනුව තේ ද වවති. ගැමියන්ට පොදු ඉඩම් හා අනාගත පරම්පරාවලට ව්‍යාප්ත වීම සඳහා ඉඩකඩ අහිමි වෙයි. හරකුන්ට කන්නට තණ බිම් නැති වෙයි. ගොවියන්ට යැපෙන්නට කුඹුරු මදි වෙයි. පරිසරයේ හා දේශගුණයේ සිදු වන විපර්යාස ගැන නම් ලේඛිකාව එතරම් අවධානයක් යොමු කර නැතැයි මට සිතේ.

සරළ, අල්පේච්ඡ ජීවිතයකට හුරු වූ උඩරට ගැමියෝ මේ විපර්යාසයට ප්‍රතිරෝධය දක්වති. කතුවරියගේ ස්පර්ශයට ලක් වන යුගය වන විට කැරැලි දෙකක් මර්දනය කර, සරදියෙල්වත් මරා දමා, ස්වදේශිකයන්ගේ කොඳු බිඳ දමා තිබුණු යුගයකි. සුද්දන්ට ගැති රණමල් බණ්ඩා වැනි ආරච්චිලාගේ සිට අලුත් හෝ අලුත් වූ ප්‍රභූ පැළැන්තියක් හිස ඔසවමින් සිටි යුගයකි. පහතරටින් මිනිරන් කර්මාන්තය හා රේන්ද කර්මාන්තය හරහා නව ධනපති පංතියක් නැගී සිටින අතර ඔවුහු වැවිලි කර්මාන්තයට ද පිවිසෙති. ඒ ප්‍රධාන වශයෙන් පොල් කර්මාන්තය ඔස්සේ ය.

සුමුදු නිරාගී අඩුවෙන් ස්පර්ශ කරන අංශ ද තිබේ. නුවරට කෝච්චි පාර දැමූ මෙම යුගය ඇඟ බදු වැනි තිරශ්චීන බදු පැණවුණු යුගයකි. ගැමි ජනයාට එදා දැනුණු පීඩනය දූල්වල අලංකාරේහි නිරූපිත තරමටත් වඩා වැඩි විය යුතු ය.

රාජකාරිය මිස වැටුප් ශ්‍රමය ගැන නො දැන සිටි සිංහල ගැමියා වතුවල වැඩට නො ගිය හෙයින් වැවිලිකරුවන් විසින් දකුණු ඉන්දියාවෙන් ගෙන්වන ලද දෙමළ වතු කම්කරුවන් විසින් ද උඩරට භූමි චිත්‍රය වෙනස් කරන ලදී. නවකතාවේ අවසන් හරියට එන විට සිංහල ගැමි ගැහැනුන් ද වතුවල වැඩට යන්නට පෙළඹෙන තත්වයක් නිර්මානය වී තිබේ.

මේ අතර සංස්කෘතික තලයේ සිදු වන දේ ද වැදගත් ය. පාරම්පරික සිත්තරකු වන සුරේන්දර නයිදේ ජීවත් වන ගම මැදින් අසු පිටින් යන ඔලීවියා නම් වන වතු හිමියාගේ බිරිඳ ද චිත්‍ර ශිල්පිනියකි. සුරේන්දර නයිදේට වත්තට පැන සිය එළදෙන කළ අලාභය පියවීම සඳහා පෙතිකඩ චිත්‍රයක් ඇඳ වතු හිමියාට දෙන්නට සිදු වෙයි. එහෙත්, ඔහුට කිසි දිනෙක ඔලීවියා හමු වන්නේ නැත. ඔලීවියාට සුරෙන්දර නයිදේ හමු වන්නේ නැතැයි කීවා නම් වඩා සාධාරණ ය. එහෙත්, අවසානයේදී බෘස් නම් සිත්තරාට සුරේන්දර නයිදේ හමු වෙයි. අලුත් චිත්‍ර කලාවක් බිහි වෙයි. මට මංජු ශ්‍රී සිහි විය.

දූල්වල අලංකාරේ ගැන මට නම් කියන්නට තිබෙන්නේ එය වනාහි ඔය සම්මාන ලබන කෘතිවලට වඩා පරම්පරාවක් ඉදිරියෙන් සිටින ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ කෘතියක් බවයි. මා වඩාත් විස්මයට පත් වන්නේ සුමුදු නිරාගී සෙනෙවිරත්න සිය පරිකල්පනය හා පර්යේෂණ විනය මෙහෙයවා නිර්මානය කරන මායාව යථාර්ථය සමග පැටලෙන තරමේ ඉන්ද්‍රජාලයක් වීම නිසායි. එය කියවන ඔබ පෞරාණික ලේඛන අධ්‍යයනය කරමින් දූල්වල ගම හා පැරණි සිත්තර පරම්පරා ගැන ද මහනුවර ඩේවිඩ් පෙරේරා සාප්පුව ගැන ද සෙව්වා නම් පුදුම විය යුතු නැත.   

මීට පෙර මා මෙවැනි කෘති කියවා ඇත්තේ ද සේපාලි මායාදුන්නේ, ලාංගනී ප්‍රනාන්දු අබේධීර, මුල් යුගයේ සුනේත්‍රා රාජකරුණානායක වැනි ගැහැනුන්ගෙන් ම වීම විස්මිත තත්වයකි. ලංකාවේ සාහිත්‍යය මත අඬු බඬු විහිදුවාගෙන සිටිමින් සම්මාන විනිශ්චය හා සම්මාන ලබා ගැනීම මාරුවෙන් මාරුවට කරන සාහිත්‍ය මාෆියාව හා එහිම කොටසක් වන විචාරක මාෆියාව මේ කාන්තාවන් ලිබ්බොක්කට තල්ලු කිරීම වළක්වා ගැනීම සිංහල සාහිත්‍යය බේරා ගැනීමේ අරගලයේ අතිශය වැදගත් කාර්යයකි.    




ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

හෝමොසෙක්ෂුඅල් ලොක්කාගේ හෝමොෆෝබියා අරාජික කැබිනට්ටුව

මේ පුවත ගැන කතාව මෙතැනින් පිවිස කියවන්න
රට ක්‍ර‍ම ක්‍ර‍මයෙන් අරාජිකත්වයක් කරා ගමන් කරමින් තිබෙන බව වික්ටර් අයිවන් කිහිප වරක් ම කියනු අසා ඇත්තෙමි.

මෙය කදිමට නිරූපණය වූ තැනකි පසුගිය කැබිනට් මණ්ඩල රැස්වීම. විශේෂයෙන් ම එහිදී ජී.එස්.පී. ප්ලස් ලබා ගැනීම සඳහා යයි කියමින් යෝජනා කරන ලද නීති සංශෝධන පිළිබඳ සාකච්ඡාව මේ අරාජිකත්වයේ කදිම නිරූපණයකි.

ජී.එස්.පී. ප්ලස් ලබා ගැනීම සඳහා රටක් සමලිංගිකත්වය හෝ ගණිකා වෘත්තිය හෝ නීතිගත කළ යුතු නැත. එහෙත්, විදේශ අමාත්‍යාංශය විසින් සකසනු ලැබූ බව කියන කැබිනට් පත්‍රිකාවට ඒ හා සම්බන්ධ යෝජනා ද එකතු වී තිබිණි.

ශ්‍රී ලංකාව මහා පරිමාණෙන් සමලිංගික සම්බන්ධතා, ගැහැනු-පිරිමි-සමලිංගික ගණිකා වෘත්තිය මෙන් ම ගබ්සා ද සිදු වන රටකි. සමලිංගිකත්වය කෙතරම් දුරට රටේ මුල් බැසගෙන තිබේ ද යත්, කැබිනට් මණ්ඩලයේ සිටින කිහිපදෙනෙකු ම සමරිසි අය බව ප්‍ර‍කට ය.

එසේම, ඔය හුටපටය හා සම්බන්ධව Transactional sex ගැන ද කියැවිණි. හුවමාරු ලිංගිකත්වය ලෙස හැඳින්විය හැකි මෙය ගණිකා වෘත්තියේ ම සුපිරි පැතිකඩකි. එහිදී කලින් ගනුදෙනු කතා කර ගැනීම අනිවාර්ය ලක්ෂණයක් නො වේ. එය ලිංගික තෑගි හුවමාරු කර ගැනීමක් ලෙස සැලකේ. සාමාන්‍යයෙන් විවාහ වීමෙන් තොරව සිදු කෙරෙන මෙය තුළ ලිංගිකත්ව හුවමාරුව මගින් භෞතික වරප්‍ර‍සාද ලබා ගැනීමේ පැහැදිලි උවමනාව දක්නට ලැබේ. මෙය ආදරයෙන් වෙනස් වන්නේ එතැනිනි. එහෙත්, එය තුළ ආදරය ද තිබිය හැකි ය. 

සිංහලට ද පරිවර්තනය වී තිබෙන කුෂ්වාන්ත් සිංගේ The Company of Women නවකතාවට පාදක වන්නේ මෙවැනි සම්බන්ධතායි.

මෙවැනි සම්බන්ධතා නීතිගත කිරීමට අමුතු නීති අවශ්‍ය නැත. ඒවා මේ සමාජයේ ඕනෑ තරම් සිදු වේ.හෝමෝෆෝබියාවෙන් පෙළෙන වර්තමාන කැබිනට් මණ්ඩලය තුළ සමරිසි සම්බන්ධතා හරහා පවා එවැනි දේ සිදු වී තිබේ. 

මෙම කැබිනට් පත්‍රිකාව ගෙන ආ බව වාර්තා වූ හර්ෂ ද සිල්වා සහ එයින් සතුන් සමග ලිංගිකව හැසිරීමත් නීතිගත වෙනවාදැයි ඇසූ සුජීව සේනසිංහ යනු අගනාගරික ලොකුකම පෙන්වන, ලොකු ඉස්කෝලවලට ගිය උගතුන් බව කියන, දියුණු මිනිසුන් බව පෙන්වන අය වුව ද ඔවුන් පොළොන්නරුවේ තරම් ම ගොඩේ හාදයන් බව මෙම කැබිනට් රැස්වීමේදී ප්‍ර‍දර්ශනය විය. සුජීව සේනසිංහගේ ප්‍ර‍ශ්නයට පිළිතුරු සපයන්නට රටේ සත්ව හිංසනය පිළිබඳ නීති උපයෝගී කර ගත හැකි ය. හර්ෂ ද සිල්වා වැනි අය එජාපයට සිටින බුද්ධිමතුන් වීම ම විහිළුවකි.

මේ එජාපයේ අනාගතයයි. එජාපයේ හා රටේ අනාගත නායකයන් වන්නට ඉන්නේ තමන් ගෙන එන කැබිනට් පත්‍රිකාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්නට කොන්ද පණ නැති පිරිසකි. 

මේවා මේ වෙලාවේ අවශ්‍ය යෝජනා නො වේ යයි කෙනෙකුට තර්ක කළ හැකි ය. එහෙත්, ලිංගික නැඹුරුව නිසා කෙනෙකුට විෂම ලෙස සැලකීමක් නො කිරීම සමාජයක දියුණු ලක්ෂණයකි. ඒ සඳහා නීති ගෙන ඒමට විශේෂ කාලයක් අවශ්‍ය නැත. එහෙත්, මේ කරුණු සමාජයේ සංවාදයට භාජනය විය යුතු මතභේදාත්මක කාරණා ය. ඒ වෙනුවෙන් පෙනී සිටිමින් කරුණු ඉදිරිපත් කරන්නට හා හරි දේ වෙනුවෙන් සටන් කරන්නට කොන්ද පණ ඇති නායකයන් අපට නැත.  

මීට කලින් දිනෙක මව්බිම පුවත්පතේ මුල් පුවතින් අවුරුදු 150ක් පැරණි, යල්පැන ගිය අයාල ආඥා පනත සංශෝධනය කිරීමෙන් සමලිංගිකත්වය නීතිගත කරන්නට යන බවට ප්‍ර‍ලාපයක් පතුරුවා හරින ලදී. එහි ඇත්ත නැත්ත පිළිබඳ ලිපියක් මෙතැනින්

මෙම ලිපියත් කියවන්න: ලෙස්බියානු, ගේ, ද්විලිංගික, පාරලිංගික, අන්තර්ලිංගික හා ලිංගිකත්වය විමසන ජනයා යනු කවුරු ද?
 

හෝමොෆෝබියාව


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-01-18

රතනගේ මුට්ටිය, චම්පිකගේ ගැට හා අනුරගේ ගණිතය

අපේ රටේ අනාගතේ
පුංචි අපි තමයි 
රනිල් කාලයක් තිස්සේ අවස්ථාවක් ඉල්ලමින් සිටියේ ය. වර්ෂ 2015දී මේ රටේ ජනතාව ඔහුට ඒ අවස්ථාව දුන්නෝ ය. ඔහු යම් යම් දේ කරමින් සිටියි. කරනවාටත් වඩා, ඔහු සිටින්නේ මාර උද්දාමයෙනි. ඔහුත්, ඔහු වටා සිටින සහචර නඩයත් ඉන්නේ ආතල් එකේත් සුරතාන්තයේ බව පෙනේ. 

මේ ආතල් කට්ටියට කියන්නට තියෙන්නේ මේකයි. මහින්දට කෙළ වූ පසු ඔහු පසුපස යන්නට බැලයන් පිරිසක් සිටිය හ. ඒ නිසා ඔහු තාමත් ජාමෙ බේරාගෙන හිරේ නො ගොස් සිටියි. රනිල් ඔයාට නම් කෙළ වූ දවසට මෙයා කවුරුවත් නැත. ඔයාගේ පක්ෂය පවා ඔයා අවිශ්වාස කරද්දී මෙයා ඔයාව අපි විශ්වාස කළෙමු. ඔයා මේ බැඳුම්කර කේස්සෙකෙන් අපට සුහද කොකා පෙන්නුවේ ය. වසර 2020න් පසු ඔයාට තිරුපතිවල ඉන්න අර ඔයාගේ දෙයියන්ගේ ම පිහිටයි. ඉදිරි වසර තුනේ මොනවා හරි කළොත් ඔයාට චාන්ස් එකක් තිබේ. 

ඔයාගේ ඔඩොක්කුවේ සිටින චම්පික එයාගේ රතන, ඥානසාර ආදී සාදුලා ලිහා දමා ඇති බව පෙනේ. මේ හනුමලා ඔය ලෑස්ති වෙන්නේ ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයකට සූදානම් වන අවස්ථාවේ නැවත වතාවක් රට බෙදෙනෝ යි කියමින් රට ගිනි තියන්නට ය. 

මේ අවස්ථාවේදී නම් ඇත්තට ම බලලෝභීන් බොහෝ දෙනෙකුට යුද්දෙ නැතුව පාළු බව පෙනේ. එහෙම අය ඉන්නේ දකුණේ පමණක් නො වේ. උතුරේ ද සිටිති. ඒ නිසා මේ වන විට උතුරේ කොටි සංවිධානයක් පිහිටුවීමේ වැඩේ ද දකුණේ අනුග්‍රහයෙන් යළි සිදු වෙමින් තිබේ ද යන්න සොයා බැලීම බුද්ධි අංශවලට භාර ය. 

රනිල්ට අවස්ථාවක් දුන්නා නම්, චම්පිකටත් අවස්ථාවක් දුන්නාම මොකදැයි අසන එකත් සාධාරණ ය. ඒ වගත් මෙසේ ය.

ඔය චම්පික රණවක මේ රටේ ප්‍රබල අමාත්‍යාංශ හතරක් වන පරිසර, විදුලිබල, පෙට්‍රෝලියම් හා මේ වන විට මෙගාපොලිස් අමාත්‍යාංශ භාරව සිටියේ ය. ඒ වගකීම් තුළ ඔහු විසින් සලකුණු කරන ලද සුවිශේෂ රාජ්‍ය පාලන කුසලතාවක් ගැන දන්නා කෙනෙක් කියන්න. කරුණාකර අරයා අපට කරන්න දුන්නෙ නැහැ ය කියන සිරිසේනවාදය දේශනා නො කරන්න.

අමාත්‍යාංශයක් රන් කරපු කාලේ විමල් නම් අඩු ගානේ තමන්ගේ ඥාතීන්ට අමතරව, ජවිපෙන් තමන් සමග කැඩී ආ හාමතින් සිටි විප්ලවවාදී පල් හොරුන් රැළකට ද වාහන අරවා මේවා දී තමන්ගේ නඩය හෝ ශක්තිමත් කර ගත්තේ ය. උන්ට උන් පැතූ විමුක්තිය ලැබිණි. එසේම විමල් වෙනුවෙන් උද්ඝෝෂණයක් කරන්නට තිහ හතළිහක් සිටිති. 

චම්පිකට අඩු ගානේ තමන්ගේ පක්ෂය විමල්ගේ කොම්පැනිය ගානට හෝ හදා ගන්නට බැරි විය. ඒ නිසා චම්පිකලා හැමදාමත් උත්සාහ කරන්නේ මොකක් හෝ පල් වලක් ඉහින්නට ය. නන්නත්තාර වෙමින් සිටියදී සෝම හාමුදුරුවන්ගේ මිනිය විකුණා නැග්ග නැගිල්ල පරමාදර්ශ කරගෙන කවදා හෝ ජනාධිපතිකමට ම යන්නට කුමන්ත්‍රණයක් කර ගත හැකි දහම් ගැටයක් ගසා ගත හැකි යයි ඔහු සිතනවා ඇත. 

තත්වයන් වෙනස් වන්නේ එකයි එකයි දෙකයි, දෙකයි දෙකයි හතරයි විදියට නොව දෙකේ වර්ගය හතරයි, හතරේ වර්ගය දාසයයි ආදී වසයෙන් යයි සිතා සිටින ගණිතඥයෙක් ද අපට සිටිති. ඒ අපේ ජවිපෙ නායකතුමා ය. ජවිපෙට වුව අවස්ථාවක් දීම ගැන මට නම් ගැටලුවක් නැත. දැන් රනිල් කරන අනිවාර්ය ලයිෆ් සේවිං හෙවත් පණ බේරා ගැනීමේ ධනේශ්වර ප්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහන චීනයේ, වියට්නාමයේ කරන ආකාරයට තනි පක්ෂ ක්‍රමයකින් මීටත් වඩා හොඳින් කරන්නට පුළුවන් විය හැකි ය. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ නො කෙරෙන මගුලක් වන්නේ මෙන්න මේ තනියෙන් ම කොරන්නට ඉල්ලන එක නිසා ය. නැතිනම් 2004දීත් මේ රටේ ජනතාව ඔවුන්ට ආණ්ඩුවක් දුන්නෝ ය. ඔය තනියෙන් මගුල වෙන්නේ නැති එකකි. අඩු ගානේ තමන්ගෙන් කැඩී ගිය පෙරටුගාමී එක හා කොළඹ තිබෙන දාර්ශනිකයන් එකතු කරන්නන්ගේ අන්‍යෝන්‍යාධාර සමිති සමගවත් පයුරුපාසානමක් හදා නො ගෙන අනේ මන්දා අනුර.

ලංකාවේ දේශපාලනයේ සිටින අනාගතය මිටින් ගත් නායකයන් වන්නේ මෙන්න මේ වගේ හාදයෝ ය. ඔවුන් බලා සිටින්නේ මේ රටට කෙළ වී ගිය කලෙක චාන්ස් එකක් ගන්නට ය. එහෙත්, කෙළ වී පුක බිම ඇනුණු පසු ලොකු පුටුවක වාඩි වීමේ තමන්ගේ ආතල් එක ගන්නවා හැර වෙන ලොකු දෙයක් කරන්නට නො හැකි බව ඔවුන් තේරුම් ගන්නේ නැත. අපි මේ උත්සාහ කරන්නේ කෙළ වෙන එක වළක්වා ගන්නට ය.

කඩා වැටෙනකල් බලා ඉන්නේ නැතුව, ගමින් ගමට ගොස් මහජනයා හමු වී දේශපාලනය කතා බහ කර, මහජන ශක්තිය පිළිබඳ විශ්වාසය තබා අනුරාගී උද්‍යෝගයකින් කටයුතු කරන කෙනෙකු මේ මොහොතේ ඉන්නවා නම් ඒ වික්ටර් අයිවන් පමණ ය. එම සාකච්ඡාව තුළ රාජ්‍ය බලය මාතෘකාවක් නො වන නිසා කවුරුවත් කලබල විය යුතු නැත. 

අපේ මාධ්‍ය මිතුරකු සමග නුදුරු දිනෙක කතා කරමින් සිටියදී ඔහු වැදගත් අදහසක් ඉදිරිපත් කළේ ය. මා කීවේ ලෝකයේ දේශපාලන නැඹුරුවක් වී තිබෙන සංස්ථාපිතයට පිටතින් මතු වන නායකත්වයක් මිසක දැනට ඉන්නා කිසිදු නායකයකුගේ හැකියාවක් දකින්නට නැති බවයි. මගේ මිතුරා කීවේ ඉදිරි පෙළේ සමායතන අංශයෙන් හෙවත් සිංහලෙන් කියනවා නම් කෝපරේට් සෙක්ටර් එකෙන් යමෙකු සංස්ථාපිතයට පිටතින් ආවොත් රට ගොඩ ගන්නට උත්සාහ කළ හැකි බවයි. එම අදහසෙහි ද වැදගත්කමක් තිබේ.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-01-16

ධර්මදාසගේ චින්තනය හා ධර්ම දේශකයන්ගේ විරෝධය

‘කැපිටලිසම් කියන එක ලෝකෙට හඳුන්වා දෙන්නේ කාල් මාක්ස්. ඒ එයාගේ දාස් කැපිටාල් කියන ෆික්ෂන් එක ඇතුළේ. සොෂලිසම් කියන සුපර් හීරෝව හදන්න එයා කැපිටලිසම් කියන සුපර් විලන්ව නිර්මාණය කරනවා. එහෙම නැතුව කැපිටලිසම් කියල එකක් ලෝකේ කොහේවත් පැවතුනා නෙමෙයි.

ශිෂ්ටාචාරේ පටන් ගත්ත තැන ඉඳන් මිනිස්සු ජීවත් වුණු සාමාන්‍ය විදිහ මාක්ස් කැපිටලිසම් කියල ප්‍රබන්ධගත කරනවා. ඒකට ලෝකේ වටේම ෆෑන්ස්ලා හැදෙනවා. විප්ලවය කියන්නේ ඒකෙ මාකටින් කැම්පේන් එක.’

චින්තන ධර්මදාස විසින් කරන ලද උක්ත ප්‍ර‍කාශය විසින් ලංකාවේ වාමාංශික දේශපාලනය තුළ ඇති කරන ලද කම්පන තරංගය තවමත් ප්‍ර‍තිකම්පනය වෙමින් තිබෙනු දක්නට ලැබේ.

යමෙකු ආගමක් විවේචනය කළ විට ආගමික සමාජයෙන් එයට ප්‍ර‍තිචාර දැක්වෙන ආකාර දෙකක් තිබේ. එකක් වන්නේ විවේචකයා මරා දැමීමයි. එසේ කිරීමෙන් තමන්ගේ භක්තිය වැඩිපුර ප්‍ර‍දර්ශනය කළ හැකි ය. ඒ සඳහා වැඩිය කරදර වෙන්නට ද උවමනා නැත. 

වර්තමානයේදී නම් කුණුහරුප ටිකක් ෆේස්බුක්හි ලිව්වත් ඇති ය. මේ ප්‍ර‍ශ්නයේදී ද පිරිසක් එසේ කළ හ.

අනෙක් පිරිස වන්නේ මෙම විවේචනයට බුද්ධිමය ලෙස ප්‍ර‍තිචාර දැක්වීමෙන් එය පරාජය කළ යුතු යයි සිතන අයයි. බව බ්ලොග් අඩවිය ඒ වඩා දුෂ්කර කාර්යයට අත ගසා තිබේ.

ලෝකය එදා පටන් ම පැවති පිළිවෙල එක ම පිළිවෙලක් යයි කිව හැකි ද යන්න මම නො දනිමි. එහෙත්, එය අදහසක් ලෙස ප්‍ර‍තික්ෂේප කරන්නට ද මට උවමනාවක් නැත. එසේම, මාක්ස්ගේ යුගයේ පැවතියේ ධනවාදයක් ද, තවමත් පවතින්නේ ඒ ධනවාදය ම ද, නැතිනම් වෙනත් එකක් ද, මාක්ස්ගේ විග්‍ර‍හය මුළු ලෝකයට ම අදාළ ද යන්න ද මම නො දනිමි. අවංකව ම නො දනිමි. මට ඒ පිළිබඳව අවසන් තීරණයකට එන්නට උවමනාවක් ද නැත. 

විශ්වය ගැන දැනුම මහා සාගරයක් නම්, අප එයින් දන්නේ වතුර බිංදුවක තරම විය හැකි ය. එ් කතාව ඉතිහාසයට ද අදාළ ය. ඒ නිසා යමක් නො දන්නවා යයි කීමට ලජ්ජා විය යුතු නැත. මන්ද, දන්නවා යයි කියන අය ද ඇත්ත ම කිව්වොත් දන්නා රෙද්දක් නැත.

මෙතනදී නලින් ද සිල්වා ගුරුත්වාකර්ෂණය ගැන ඇසූ ප්‍ර‍ශ්නය නිදසුනකට ගත හැකි ය. ගුරුත්වාකර්ෂණය තිබෙනවා යයි අප පිළි ගන්නේ ඇයි? අප කවුරුවත් එය දැක ඇති නිසා ද? නැත. හැමෝ ම කියන නිසා ය. හැබැයි ඉතින් නටුවකින් ගෙඩියක් ගිලිහුණු විට එය අහසේ පා වී නො ගොස් පොළවට වැටෙන්නට මොකක් හරි හේතුවක් තිබිය යුතු ය. ඒ තියෙන එකට අයිසෙක් නිව්ටන් ගුරුත්වාකර්ෂණය යයි කීවේ ය. (නලින් ද සිල්වා මහතා ගුරුත්වාකර්ෂණය ඔහු ගේ පන්චෙන්ද්‍රියන්ට දැනෙන්නේ නැතැයි කියයි. එතුමා කළ යුත්තේ අංගොඩ හන්දියේ සිල්ලර කඩයකින් පිටි ගෝනියක්‌ මිල දී ගෙන එය කර තබාගෙන කිලෝමීටරයක්‌ ගමන් කිරීම ය. එවිටත් ගුරුත්වාකර්ෂණය නො දැනේ නම් අංගොඩින් ම පිහිටක්‌ ලබාගත හැකි ය. කියවන්න බෝධි ධනපාල, විදුසර)

ධනවාදය ගැන කියන්නට තිබෙන්නේ ද එය ම ය. මේ තිබෙන එක මොකක් හරි එකකි. මාක්ස් එය ධනවාදය ලෙස කදිමට විග්‍ර‍හ කළේ ය. මාක්ස්ගේ ඉතිහාසය පිළිබඳ විග්‍ර‍හය පිළි නො ගත්තත්, බොහෝ දෙනෙක් ධනවාදය පිළිබඳ විග්‍ර‍හය පිළි ගනිති. බව බ්ලොග් අඩවියේ දැක්වෙන ආකාරයට “උසස් පෙළ ආර්ථික විද්‍යාව ඉගෙන ගන්නා මට්ටමේ හෝ දැනුම" තුළ පවා එසේ තිබේ. උසස් පෙළ බෞද්ධ ශිෂ්ටාචාරය විෂය ඉගෙන ගන්නා අය ලබන දැනුම තුළ දුකට හේතුවක් ලෙස කර්මය ද දැක්වේ.

අප කර්මය පිළිබඳ සංකල්පය ප්‍ර‍තික්ෂේප කර ධනවාදය පිළිබඳ විග්‍ර‍හය වැළඳ ගන්නේ ඇයි? අනෙක තෝරා ගන්නා අයට වඩා අප බුද්ධිමත් නිසා ද? අප වඩා බුද්ධිමත් යයි අප සිතන්නේ කුමකට සාපේක්ෂව ද? ඇත්තම කිව්වොත් මෙය ලියන මට වඩා ඔබ බුද්ධිමත් වන්නට ප්‍ර‍ධාන හේතුව මා මෝඩයකු බව මෙහි පැමිණ නිර්නාමිකව අදහස් පළ කරන බොහෝ දෙනෙකු නිතර කියන එක නිසා මිස වෙන හේතුවක් නිසා නො වන්නට පුළුවන. මිනිස් බුද්ධිය ද මහා සාගරය වැනි පුළුල් එකකි. දර්ශනය ගැන දැනුම එහි එක් කුඩා අංශයක් පමණි. එහි තව බොහෝ පැතිකඩ තිබේ. යමෙක් තව කෙනෙකුට වඩා බුද්ධිමත් යයි කියන්නේ යම් නිශ්චිත අංශයකින් පමණි. 

ඇන්.ඇම්. පෙරේරා එක වර බුද්ධිමය කාර්යයන් කීපයක් කිරීමේ සූරයකු බව කියැවේ. බුලත් විටක් කමින්, කොන්දොස්තර සමග කතා කරමින්, දුරකථනයට ද පිළිතුරු දෙමින්, බෙල් එකට ද ඇහුම්කණ් දෙමින්, පැති කණ්ණාඩිය ද බලමින්, ට්‍රැෆික් පොලිසිය ගැන ද සැලකිලිමත් වෙමින්, පාරේ වාහන අතරින් සීරුවෙන් ඔබ යන බසය ධාවනය කරන අට පාස් රියදුරා කරන කාර්යය ඇන්. ඇම්. පෙරේරාට කළ හැකි ද? ඒ කියන්නේ ඇන්. ඇම්. බුද්ධි හීන පුද්ගලයකු ය කියන එක නො වන බව අමුතුවෙන් කියන්නට ඕනෑ නැත.

බව වෙබ් අඩවිය ප්‍රාග්ධනය මිනිසුන්ට තේරෙන බසකින් නැවත ලියන එක විශිෂ්ට, අගය කළ යුතු ක්‍රියාවකි. එහෙත්, පුංචි උපදේශයක් දිය යුතු ය.

ලංකාවේ වාමාංශිකයන් දෙමළාට දෙමළ වීම නිසා ප්‍ර‍ශ්නයක් ඇති බව කියා දෙන්නට කොයි තරම් උත්සාහ දරා තිබේ ද? එහෙත්, නැවත වතාවක් මෙම සටහනට පහළින් දෙමළාට දෙමළ වීම නිසා ප්‍ර‍ශ්නයක් තිබෙන ප්‍ර‍ශ්නය කුමක් ද යන ප්‍ර‍ශ්නය ලියැවෙන එක වළක්වන්නට බැරි ය. හේතුව ඒ ප්‍ර‍ශ්නය මතු වන සිංහල ජාතිකවාදී කතිකාව, වාමාංශිකයන් උත්තර දෙන මාක්ස්වාදී කතිකාව නො වන නිසා ය. 

බව බ්ලොග් අඩවිය කරන අය ඔය ඔක්කොම කළාට පසුවත් චින්තන ධර්මදාස අර මුලින් දැමූ තොරතුරු චිත්‍ර‍ණය නැවත පළ කළහොත් කලකිරී ඉවත් නො වන්නට ආත්ම ශක්තිය ගොඩනගා ගත යුතු ය.

මාක්ස්ට නො ව, ඉතිහාසයේ කිසිම මිනිස් ප්‍රාණියකුට ඉතිහාසය පිළිබඳ පරිපූර්ණ විග්‍ර‍හයක් කළ නො හැකි ය. හේතුව ඉතිහාසය යනු ශුද්ධ ගණිතය වැනි මිනිස් මනසේ පවතින දෙයක් නො ව, භෞතිකව තිබූ හා ඉදිරියටත් පවතින දෙයක් වන බැවිනි.

මාක්ස්වාදී ඉතිහාස කතිකාව අදාළ වන්නේ එම කතිකාව සමග යම් ආකාරයකින් සම්බන්ධ වන අයටයි. එම කතිකාව ප්‍ර‍තික්ෂේප කරන අයෙකුට එම කතිකාවෙන් කොයි තරම් ප්‍රාතිහාර්ය පෙන්නුවත් වැඩක් නැත. සම්පූර්ණයෙන් අන්ධ වූවෙකුට දේදුනු හතක් අහසේ මවා පෙන්නුවත් වැඩක් නැත.

චින්තන ධර්මදාස විසින් සිය වචන කීපයෙන් දර්ශනවාදීන්ගේ රෙදි ගලවා තිබෙන්නේ ඒ අයුරිනි.

චින්තනට ගංජාකාරයා, ඇඩ්වටයිසිංකාරයා, අරූ, මූ කියන ගමන්, මේ විවාදයේ සියලු පැති දෙස උනන්දුවෙන් බලා සිටින අපටත් මාක්ස්වාදියෝ බනිති. ඒ අපි ඒවාට ලයික් දානවා ය කියා ය.

අප නම් ලයික් දාන්නේ චින්තන ධර්මදාසට පමණක් නො වේ. අපි විදර්ශන කන්නන්ගරවත්, නිර්මාල් දේවසිරිවත්, සුමනසිරි ලියනගේවත්, වංගීස සුමනසේකරවත්, දීප්ති කුමාර ගුණරත්නවත්, රෝහිත භාෂාණවත් තමන් දාර්ශනිකයන් යයි හඳුන්වා නො ගන්නා තවත් බොහෝ දෙනෙකුත් කියවන්නෙමු. අවුරුදු ගණනාවක් තිස්සේ ඔවුන්ගේ පාඨකයන් වූ අපට අද වුණත් ඔවුන් කියන්නේ කිසිවක් නො දන්නා මැට්ටන් ය කියා ය. ඒ කියමන අපට වඩා අදාළ වන්නේ අපගේ එකී ගුරුවරුන්ට බව විලි ලැජ්ජාවේ සන්තෝසෙන් පවසමි. එහෙත්, ඔවුන්ට දන්නා අය ලෙස පෙනී සිටීමට නම් අප වැනි නො දන්නා අය ලෙස ඔවුන් විසින් පෙන්වා දෙන අය ද සිටිය යුතු ය.

අප නම් අප ගැන කියන්නේ අප නිදහස් මතධාරීන් බවයි. අපි සත්‍යය පිළිබඳ වාක්‍යයට නැවතුම් තිතක් නො තබා බලා සිටින්නෙමු. ඒ තිත අප කිසිදාක තබන්නේ ද නැත. 

වාදීන් වන ඔබ සමග අපට කිසිදු ගැටලුවක් නැත. ඔබේ කාර්යය ඔබ කරන්න. එහෙත්, පිළිගැනීම, ප්‍ර‍තික්ෂේප කිරීම සිදු වන්නේ කුණුහරුප කියන්නට තිබෙන හැකියාව මත නො ව, තමන්ගේ විදුරු නුවණ මෙහෙයවා කරන විග්‍ර‍හයන්ගේ තාර්කිකත්වය මත ය. 

ඔය දැන් කරන විදියේ පානදුරා වාද පරණ ජාතියක් බව ද, අදට එතරම් ආකර්ශනීය නො වන බව ද මගේ අදහසයි. 

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

දීපාල් සිල්වාගේ ආනන්ද භවන් ගීතයේ පසුබිම් කතාවක්

දීපාල් සිල්වාව අපි වින්දෙ වෙන ම තලයක. ඒ නිසා අපි මේ ගීයත් රස විඳිනවා. ඒකෙ ඇතුළෙ තියෙන දේශපාලනයට අපි ගරු කරනවා.



ඒත්, කරුණාරත්න අමරසිංහ සූරීන් මේ ගැන මතු කරපු කාරණයකුත් ඇත්තෙන් ම නො සලකා හරින්න බැහැ. ඔහු කීවේ දීපාල් සිල්වා විසින් විකෘති කරනු ලැබුවේ ඉතා සම්භාවනීය හින්දි ගීයක් බවයි.

මෙම ගීයේ මුල් ගීතය අඩංගු වුණේ 1943දී තිරගත වුණ කිස්මට් නම් චිත්‍රපටයේයි. එය ගායනා කළේ අමීර්බායි කර්නාටකී නම් කන්නඩ ගායිකාව හා නිළියයි. මහාත්මා ගාන්ධි පවා ඇගේ ගීවලට ඇලුම් කළ බව කියැවෙනවා. මේ ගීයේ නිර්මාපකයා අනිල් බිස්වාස්. මෙය ක්‍රිෂ්ණා වෙනුවෙන් ගයන බැති ගීයක්.



මේ ගීයේ මුල් අරුතට ආසන්න වන පරිදි සිංහලෙන් කළ මුල් කාලීන බොදු බැති ගීයක් තමයි මහ බෝධි මුලේ. යූ.ඩී. පෙරේරා ලියූ නිල් පාටින් දක්වා ඇති පද ටිකෙහි සුන්දරත්වය බලන්න.

මහ බෝධි මුලේ විදුරස්නේ රැස් විහිදෙන්නා
මහ සාත් තුමාණෝ විදුරස්නේ වැඩ ඉන්නා

රාසී සදෙව් ලො සුරනා ගුණ ගීත නාද දී
අහසේ සුරංගනාවෝ මනරම් රැඟුම් දි දී
පුදනා සඳේහි දෙව් ලෝ මල් වැස්ස වහින්නා
මහ සාත් තුමාණෝ විදුරස්නේ වැඩ ඉන්නා

වෛශාඛ්‍ය චන්ද්‍ර කාන්ති සුරම් මලානීක වී
ශ්‍රී කාන්ති පානා තිලොවේ ඒකාලෝක වී
නව නීල පීත ආදී බුදු රැස් විහිඳෙන්නා
භගවත් භගවත් භගවත් භගවත්
මහසත් සව් කෙළෙසුන් පරදන්නා

සංසාර ජාති ජාති පිරූ උතුම් පාරමී
ගම්භීර ඥාණ මහිමෙන් ලෝ නාථ මා හිමී
තුන් ලෝ නාථ මා හිමී
ජගදේක මහා මංගල වෙසඟේ සුපසන්නා
භගවත් භගවත් භගවත් භගවත්
මහසත් සම්බුදු වී වැඩ ඉන්නා

රචනය - යූ.ඩී පෙරේරා
සංගීතය - මොහොමඩ් ගවුස්
ගායනය - එම්.බී ජොහොර්ෂා

(පදමාලාව ගත්තේ මෙතැනින්)



ඊටත් පසු කාලෙක විජය කුමාරතුංග මේ තනුව ඇසුරෙන් ගීයක් මේ ආකාරයෙන් මහ ශාක්‍ය කුලේ ලෙස ගැයුවා.



වසන්තා සන්දනායක ගායනා කරන නොකියාම එදා ගීතයේත් තනුව මේකමයි. පද රචනය මෙතැනින්




ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.