2017-05-30

ගංවතුර කඳවුරේ නයනා

නයනා ගෙදරට ඇතුළු වන විට එය එකම මඩ ගොඩකි. ඇය නිතර මොප් කර පිරිසිදුව තබා ගත් ටයිල් කළ ගෙබිම කෝපි පැහැති කුණු මඩින් වැසි කුඹුරක් වැනි ය. සාලයේ සෝපාවේ කූලිච්චං මඩින් හා දියෙන් බත් වෙලා ය. ප්ලාස්ටික් පුටු, ඡායාරූප, විසිතුරු බඩු පාවී ගොස් තැන තැන වැටිලා ය. බිත්තිය මත කර වටක් උසට කහට පැහැති දිය පැල්ලමකි.

කාමරයේ අල්මාරිය ඇර බැලූ ඇගේ පපුව හෝස් ගා දැවී ගියේ ය. සාරි, ගවුම්, ළමා ඇඳුම් ආදියෙන් තවමත් දිය බේරේ. ඇය අල්මාරි ලාච්චුව ඇර බැලුවා ය. වටිනා ලියකියවිලි සියල්ල තෙමී ඇත. ඒ අතර රත්තරං බඩු උකස් පත්‍රිකා ද ඇති බව සිහි වී ඇගේ අත නිතැතින් ම ගෙලට ගියේ ය.

ඇය ඇඳ මත වාඩි වුණා ය. එසැණින් ම දැනුණ තෙත නිසා වහා නැගිට්ටා ය. ඒ සමග ම ඇඳ පැත්තකට ඇල විණි. බෝඩ්වලින් හදන ලද එය නැවත පාවිච්චි කරන්නට බැරි වනු ඇත. එය දැනටමත් තෙමී, පෙඟී පපඩමක් සේ පිම්බී ඇත. ගෘහ භාණ්ඩ ගන්නට ගත් ණය තවමත් ගෙවා අවසන් වී නැත.

දරුවන්ගේ කාමරය පුරා පොත්පත් විසිරී ඇත. ඒවා මත ද තෙත මඩ තට්ටුවකි. කළු පාට කුණු මඩවල නහය කකාරවන ගඳ නිසා ඇය නහය හකුළුවා ගත්තා ය. කිළිටි වී මඩ තැවරී කාමරය මැද වැටී සිටි දුවගේ බෝනික්කකු දුටු විට නයනාට සිහි වූයේ ෆේස්බුක්හි හුවමාරු වූ දූෂණය කර මරා දමන ලද දැරියකගේ මළ සිරුරයි. ඇයට කඳවුරේ දමා ආ දුව සිහිපත් විය.

කක්කුට්ටකු හරහට අඩි තබමින් පොත් උඩින් දුව ගියේ ය.

“සර්පයොත් ඉන්නවද දන්නෙ නැහැ.” ඇය බියපත්ව පසුපසට පැන්න පාරට කකුල මඩ මත ලිස්සා ගියේ ය. ඇය උළුවස්ස අල්ලාගෙන නො වැටී බේරුණා ය. බිත්තියේ සිටි හංගොල්ලකු මිරිකී ඇගේ අතේ සෙවල තැවරිණි. ඇයට වස පිළිකුලක් දැනිණි. අැය බිත්තියේ ම බොහෝ වර අත පිස දැමුවා ය. වෙනදාට නම් ඇය බිත්තියේ කුණු ගාන්නට එපා යයි පුතාට තරවටු කරන්නී ය.

ඇගේ සැමියා රොන් මඩින් නැහැවුණ යතුරු පැදිය දෙස විස්සෝපයෙන් බලා සිටියි. ඔවුන් නිවසින් පිටව යන විටත් වෙල් යාය මැද පාර කරවටකටත් වඩා යට වී තිබුණි. ඔවුන් රැගෙන ගියේ නාවික හමුදාවේ බෝට්ටුවකිනි. කිසිවක් රැගෙන යන්නට හැකියාවක් නො තිබිණි. ජීවිත කාලය තුළ දිනා ගත් ලොකු ම ජයක් වූ, තමන්ගේ ම පළමු වාහනය ගෙදර ම දමා යන්නට ඔවුන්ට සිදු විය. දැන් ඉතින් බස් පාරට ඇති කිලෝමීටරය පයින් ම බඩ ගාන්නට සිදු වනු ඇත. අල්ලපු ගෙදර නුවන් මල්ලී හයර් කරන ත්‍රිරෝද රියට ද සිදු වී ඇත්තේ මෝටර් සයිකලයට සිදු වූ දෙය ම ය.

ඇය මහන මැෂිමේ පියන ඉවත් කළා ය. වතුර ගොස් ඇතත්, මැෂිමෙහි මඩ තැවරී ඇත්තේ මඳ වශයෙනි. විදුලි මෝටරය විනාශ වන්නට ඇත. අලුත් මෝටරයක මිළ කීයක් වනු ඇද්දැයි ඇයට මොහොතකට සිතිණි. රෙදි කෑලි පෙට්ටිවල මඩ අතරින් ළමා ගවුම් පොඩියක මුද්‍ර‍ිත රූපයක් පැහැදිලිව පෙනිණි. කාටුන් චරිතයක් බිලී බාන්නට යන දර්ශනයක් එහි තිබිණි.

ඇයට කුස්සියට යන්නට නො සිතිණි. කුස්සිය පිහිටා ඇත්තේ පඩියක් පහළිනි. එය දුටු විට ඇයට ක්ලාන්තය හැදෙනු ඇතැයි ඇය බිය වූවා ය.

සැමියා නාන කාමරයට හිස පොවා බලනු දුටු ඇය ඔහුගේ උරහිස මතින් එබී බැලුවා ය. කොමඩ් එකේ තවමත් වතුර පිරිලා ය.

“දෙයියනේ, මුළු ජීවිතයක ම දේවල් වතුරෙ. අපි කොහොමද ආයෙත් ඔලුව උස්සන්නෙ? ” ඇයට කියැවිණි.

ආර්තවය සිදු වන්නට ළඟ බව අද උදේ සිට ඇගේ සිරුරට දැනේ. සනීපාරක්ෂක තුවා, යට ඇඳුම්, ගවුම්, සාරි, තුවා, ඇඳ ඇතිරිලි, කොට්ට, දරුවන්ගේ ඇඳුම්, සැමියාගේ කමිස කලිසම්, වළං, මුට්ටි, පිළිවෙලට අසුරන ලද තුනපහ, මිරිස් ආදිය දැමූ බෝතල්, තව බොහෝ දේවල් ඇගේ මනස හරහා ඇඳී සියල්ල මතින් මඩ තට්ටු තට්ටු ඇදී වැසී ගියේ ය.

“අපට මේක කරන්න බැහැ. මට නම් මෙතන ඉන්නත් බයයි. අපි යමු,” ඇය කීවා ය. අවට මුළු පරිසරය ම පාළු, දොම්නස්, ගුප්ත, මූසලකමකින් පිරී ඇත. අහස ද කළු වළාවලින් බර වෙමින් තිබේ. නැවත මහ වැසි වහිනු ඇත. නිහඬ, දොම්නස් පාළුව විනිවිදිමින් පළඟැටියකු තටු මදින හඬ ඇසිණි.

“ඔයා යන්න.” චන්දන, ඇගේ සැමියා කීවේ නොරුස්නා හඬකිනි.

ඇත්තෙන් ම ඇය යා යුතු ය. 12 හැවිරිදි දියණියත්, අටහැවිරිදි පුතුත් තබා ආවේ අසල්වැසි කාන්තාවකගේ භාරයේ ය. සැමියාගේත්, ඇගේත් ගමට යන්නටවත් ඔවුන් ළඟ හරිහමන් ඇඳුමක් නැති බව ඇයට සිහි විය. එහෙත්, එහෙම යන්නට බැරි තරමට ඔවුන්ගේ ජීවිතය කොළඹට ගැට ගැසී ඇත. සැමියාගේ රැකියාව. ඇගේ මැහුම් ව්‍යාපාරය. ළමයින්ගේ පාසල් ආදී සියල්ල ඇත්තේ කුණු ගඳ ගසන, කාණු උතුරන, වාහන තදබද වී හති අරින, හුස්ම ගන්නට බැරි තරම් උණුසුම් මේ කර්කශ කොළඹ රටේ ය.

දියණියට වැසිකිළි බරක්වත් හැදුණොත්. ඇය තනිව අනාථ කඳවුරේ ඇති වැසිකිළියට යන්නට අකැමැති ය. හාත්පස අසූචි, මුත්‍රා, කෙළ, බීඩි-සිගරට් කොට විසිරුණු පාසල් වැසිකිළියට යන්නට අකැමැත්ත නිසා දියණිය පමණක් නො ව, ඇය ද වැසිකිළි යන්නේ තව දුරටත් ඉවසා ඉන්නට බැරි වූ විට පමණි.

“ආ නංගි, දැන් ඉතින් අපිත් මෙහෙ. ඔයාලත් මෙහෙ, නේ ද?”යි දුව පංති යන එන වෙලාවට පාරේ කැරකෙන වෙල අද්දර පොඩි ගෙදරක රස්තියාදුකාර කොල්ලෙක් දිනක් ඇයට ඇසෙන්නට කියා තිබිණි. ඇගේ ආරක්ෂාව ගැන නයනාට බය හිතිණි.

පුතාට හෙම්බිරිස්සාව ය. නහය පිසදමන්නටවත් ලේන්සුවක්වත් නැත. වතුරේ බැස දුව පැන ඇවිදීම නිසා ඔහුගේ කකුල් කසයි.

දරුවන් භාර දී ආ අසල්වැසි කාන්තාව ද රෝගී ය. දියවැඩියාවට හා අධි රුධිර පීඩනයට ප්‍ර‍තිකාර ගන්නා ඇගේ සියලු රෝග විනිශ්චය ලේඛන වතුරේ ගොසිනි.

අනාථ කඳවුර වී ඇත්තේ පුතාගේ ප්‍රාථමික පාසලයි. පංතිවල තිබූ දරුවන්ගේ උපකරණ, පොත්පත්, නිර්මාන ආදිය මුළුවල ගොඩගසා විනාශ වී තිබේ. මේ පිරිස අනාථ කඳවුරෙන් පිට වන තුරු දරුවන්ට පාසල් නැත. පුතා නම් මේ අලුත් අත්දැකීමෙන් සතුටු වන අවස්ථා ඇත.

එහෙත්, කහ පාට අඳුරු දොම්නස් විදුලි බල්බ රැය පුරා දැල්වෙන, මැසි මදුරුවන් පිරි, මිනිසුන් මුණු මුණු ගාන, කහින, කාරන, බීමත් අය නන් දොඩවන, යකඩ කකුල් ඇති පාසල් ඩෙස් බංකු බිම ඇතිල්ලෙන, ඒවා ඇතිල්ලීමෙන් ම ගෙවී, පළුදු වුණු අසම පොළව මත පන්සලෙන් දුන් කිළිටි පැදුරු මත නිදාගන්නට වැතිරුණු විට “අම්මෙ අපි කවදද ගෙදර යන්නෙ?” යි පුතා අසයි.

චන්දන ඉන්නේ කෝපයෙනි. අනාථ කඳවුරට ගෙනැවිත් බෙදා දෙන බඩු අරගන්නට ඔහු පෝලිමේ යන්නේ මහත් අකැමැත්තෙනි. කෑම, බීම හැර වෙනත් දේ වෙනුවෙන් ඔහු පෝලිමේ යන්නේ නැත.

“අපි හිඟන්නො නෙමෙයි. අපට ඕව වැඩක් නැහැ,” ඔහු තරහෙන් කියයි.

අනාථාධාර බෙදන පිරිසක් පැමිණියහොත් අසල්වැසි කාන්තාව දරු දෙදෙනා ද අමතක කර පෝලිමේ රණ්ඩු වන්නට යනු ඇත. ඇඟ පත හයිය හත්තිය ඇති පිරිමි ඇවිත් දෙන දේ උදුරාගෙන මෙන් රැගෙන යති. ඔවුන් ඇතැමෙක් ගංවතුරට හසු වූ අය ද නො වන බව අසල්වැසි නැන්දා කියයි. ගම් ගණනාවක මිනිසුන් ජීවත් වන කඳවුර අවුල් ජාලයකි. ග්‍රාමසේවක නෝනාට ඒ අවුල ලිහන්නට අමාරු ය. නැන්දා ඉන්න තැන වටේට ම බඩු ය. එහි නැත්තේ මොනවාදැයි තිලිණි කල්පනා කරයි. කිරිපිටි, පරිප්පු, සැමන්, සීනි, තේ කොළ, ඇඳුම්, කොපි පොත්, පෑන්, පැන්සල්, පැස්ටල්, සෙල්ලම් බඩු, අරවා මේවා හැම දෙයක් ම ඒ සිලි මළු තුළ ඇත.. ඇය යටට අඳින්නේ සායකි. එහෙත්, කාන්තා කටයුතු අමාත්‍යාංශයෙන් ගෙනැවිත් දුන් පෑන්ටි කීපයක් ද ඇය ඉල්ලා ගත්තා ය.

“දූට දෙන්න පුළුවන්.”

දැන් ඇය සනීපාරක්ෂක තුවා පාවිච්චි කරන වයස ඉක්මවා ඇත. ඒවාත් ගන්නට ඇත්තේ දුවට දෙන්නට විය හැකි ය. එහෙත්, දුව කඳවුරට පැමිණ ඇය බලා, පොදියකුත් බැඳගෙන ගියා මිස ඇය කැටුව ගියේ නැත.

අසල ගෙදරක තිලිණි නංගී දැන් පස් මස් ගැබිණියකි. ගැබිණි කාන්තාවන්ට රෝහල්ගත වන්නට යයි උපදෙස් දී ඇත. එහෙත්, එවිට ඇගේ අනෙක් දරු දෙදෙනා බලා ගන්නට වන්නේ සැමියාට ය. එතකොට ගංවතුරට හසු වූ ගෙදර පිරිසිදු කරන්නේ කවුරු ද?

“බිම නිදා ගන්න, වාඩි වෙන්න, නැගිටින්න ගියාම එපා වෙනව අක්කෙ,” තිලිණි කීවා ය.

කඳවුරේ ඇඳුමක් මාරු කර ගන්නටවත් පෞද්ගලිකත්වයක් නැත. කාමුක පිරිමි ඇස් හැමපැත්තෙන් ම විදුලි බුබුළු සේ දැල්වෙයි.

කොහොම වුණත් ඒ දැන් ඔවුන්ගේ ගෙදර ය.

“අපි යමු,” නයනා සැමියාගේ අතින් ඇල්ලුවා ය.

“තමුසෙ යනවා, මට බැහැ,” ඔහු අත ගසා දැමුවේ ය. දැන් ඔහුගේ හොස්ස අගින් මැස්සා යන්නට බැරි ය. කඳවුරේ පිරිමියකු හිටි හැටියේ ඩෙස් පුටු පෙරළාගෙන පැන සිය බිරිඳට පහර දෙනු ඇය ඊයේ දුටුවා ය. අනෙක් අය ඔහු ඇද පැත්තකට කළ හ. කලබැගෑනිය නිසා එහි පැමිණි පොලිස් නිලධාරි මහතා සපත්තුත් දමාගෙන නයනලාගේ පැදුර මතින් ගියේ ය. ඒ සපත්තුවලින් මොන මොනවා පාගා තිබෙන්නට ඇද්ද?

කඳවුරට ගියාත් හරි නෑවේ නැත. පාසලේ අලුතින් සවි කරන ලද ටැප් අසල ඉඳුල් හා චිරි චිරි ගා ඇඟිලි මතින් මිරිකෙන මඩ ය. නයනාගේ හිස කසයි. ඇය කෙස් අතරින් ඇඟිලි යැව්වා ය. එහි තෙල් ය. කකුල් ද කසයි.

“දුව ගැන බයයි. අපි යමු. ගේ අස් කරන්න උදව් කරන්න ය කියලා අර උදව් කරන්න එන මල්ලිලාට කියමු.”

දුව ගැන කියූ විට චන්දනගේ හිත වෙනස් වනු නයනාට දැනිණි.

- අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ (ගිය අවුරුද්දේ ලියන ලද කෙටිකතාවකි)

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-05-29

ආපදා හා ශ්‍රී ලාංකික කුහකත්වය

අද උදේ නාගොඩ රෝහලට ගියා ප්‍රවාහන වැඩකට. පාරවල් බ්ලොක්. යන්න ඕනැ රවුම් පාරවල. ප්‍රධාන ගේට්ටුව ළඟ ගංවතුර.

රෝහලේ නිලධාරි බරට වැඩ. අලුතෙන් හදපු බිල්ඩිමේ කොටසක් විවෘත කරන්න. අද ඇමති රාජිත උපන් දිනය. ලොකු උත්සවයක් නෙමෙයි.

ගංවතුර නිසා රූපවාහිනීවල සිංදු වාදනයත් වැරැදි ය කියන අය ඉන්නවා. එහෙම අයටක්, දේශපාලන විරුද්ධවාදීන්ටත් මේ පොඩි උත්සවය පවා ඇති ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ ප්‍රචාරයකට.

මේවා සංවිධානය කරන්නේ නිලධාරි. දේශපාලකයන් තුටු කරන්නට වෙන්න ඇති. හැබැයි හම යන්නෙ දේශපාලකයන්ගෙ. මේ ආණ්ඩුව දේශපාලන ස්නායු අක්‍රීය එකක්.

පාලිත තෙවරප්පෙරුම ගංවතුරෙ වැඩ කළේ ⁣⁣පේන්න ය කියන කටවල්වලින් ම කෝ අහවලා කියලා අහනවා.

ආපදා හානි ගැන බොරුවට වැළපෙන අය වැස්ස ඇති වීමත් ආණ්ඩුවේ වරදක් ලෙසයි දකින්නේ.

ආපදාවට පහුවෙනිදා ම කෝ ආණ්ඩුවට පිටරටින් ආධාර ලැබුණා ද කියා අහන කුහකයන් අපි දුටුවා. මේ අය පසුගිය කාලේ ඉන්දියන් ඇම්බියුලන්ස් විරෝධියෝ.

ඇත්තට වැඩ කරන අවංක ස්වෙච්ඡා සහන සේවකයන් අතර වතුර බෝතල ටිකක් එක්ක පිංතූර අරගෙන ප්‍රචාරයට යොදා ගන්න බොරුකාරයන් වැහි වැහැලා. හඳුනා ගන්න ලේසියි. වැඩියෙන් ම සද්දෙ ඒ තැන්වලයි.

ආපදාව වාර්තා කිරීමේ ජනමාධ්‍ය කාර්යය හරියට කරන අය අතර ආපදා ටුවර් යන කරදරකාරයන් පිරිලා.

මේ අතර ප්‍රචාරය නැතුව තමන්ගේ ඩියුටියටත් වඩා කැප වන හමුදා, පොලිස් ඇතුළු විශාල පිරිස අමතක වෙනවා. මේ දැවැන්ත රාජ්‍ය යන්ත්‍රය ආපදා වැළැක්වීමේදීත් සක්‍රීය කළ යුතුයි.

ආපදාවක් කියන්නෙත් ශ්‍රී ලාංකික කුහකත්වයේ ම තවත් හෙළිදරව්වක්.

(ලිව්වෙ දුරකථනයෙන්. වැරදි නිවැරදි කරගෙන කියවන්න.)

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-05-27

ලංකාවේ ආපදා කළමනාකරණ ආපදාව

ආපදාවෙන් විපතට පත් වූවන් බේරා ගැනීමට ගොස් ජීවිත පරිත්‍යාග කළ ගුවන් හමුදාවේ වයි.එම්.එස්. යාපාරත්න 
ශ්‍රී ලංකාව ආපදා බහුල රටක් බවට පත් වී තිබේ. මිහිතලය උණුසුම් වීමත් සමග ඇති වූ දේශගුණික විපර්යාස මෙන් ම, දේශීයව සිදු වූ භූගෝලීය හා සමාජයීය වෙනස්කම් ද එයට හේතු වී තිබේ.

දැවැන්ත රජයක්, වරප්‍රසාදිත විශාල ඇමති මණ්ඩලයක්, නිතර විදේශ පුහුණුවීම් හා තීරු බදු රහිත වාහන වැනි වරප්‍රසාද ලබන ජ්‍යේෂ්ඨ රාජ්‍ය නිලධාරීන් ඇතුළු රාජ්‍ය සේවකයන්ගෙන් සමන්විත ආපදා කළමනාකරණය සම්බන්ධ ආයතන පද්ධතියක් තිබුණත්, ආපදාවක් සිදු වී සෑහෙන වෙලාවක් යන තෙක් එම යාන්ත්‍රණය පණ ගන්වා ගැනීම දුෂ්කර ය.

එහෙත්, රජයේ ත්‍රිවිධ හමුදා හා පොලිස් සාමාජිකයෝ හැකි ඉක්මණින් ආපදා සිදු වන ස්ථාන වෙත ළඟා වී සේවා සපයති. ආපදා කළමනාකරණයේදී දැවැන්ත ම වැඩකොටස ඉටු කරන්නේ ඔවුන් ය.

මෙවර ද ආපදාවට ලක් වූවන් බේරා ගැනීමට ගොස් හෙලිකොප්ටරයේ කේබලය කැඩී යාමෙන් ගුවන් හමුදා නිලධාරියකු මරණයට පත් විය.

මේ මිනිසුන්ගේ සේවය කිසිදු කලෙක ලංකාවේ ඇගයීමට ලක් නො වේ. ලංකාවේ මිනිසුන් ඔවුන් ගැන කතා කරන්නේ අටපාස් හමුදාකාරයන් ය කියා ය. මේ මිනිස්සු කිසි දිනෙක තමන් ආපදාවෙහිදී කළ කටයුතු ගැන පෞද්ගලික විස්තර කියනු, ලියනු දක්නට නො ලැබේ. එය ඔවුන්ගේ රාජකාරිය බව ද, ඒ වෙනුවෙන් මහජන මුදලින් වැටුප් ගෙවන බව ද ඇත්ත ය. එහෙත්, ඔවුන්ගේ ඇපකැප වීම ඊට වඩා දෙයකි.

එසේම, ගිලන් රථ සේවා, රෝහල් වැනි තවත් තැන්වල පිරිස් ද ආපදාවලදී ඇප කැප වී වැඩ කරති.

එහෙත්, ෆේස්බුක් එකෙන් ආපදා කළමනාකරණය කරන තව පිරිසක් සිටිති. ඒ අය පටන් ගන්නේ ම රජය කිසිවක් නො කරන බව, බෝට්ටු නැති බව, කෑම නැති බව කියමිනි. එහෙත්, ඒ වන විටත් රජයේ ත්‍රිවිධ හමුදා හා ආපදා කළමනාකරණය සම්බන්ධ නිලධාරීහු වැඩට බැස හමාර බව ඔවුහු අමතක කරති. ආපදාවට ලක් වූවන් දියේ ගිලෙමින් සිටියදී මේ ෆේස්බුක් වීරයන් කරන්නේ ඒ මළමිනී මතින් දේශපාලනය කිරීමයි. රජය වැඩක් නැති බව ද, දේශපාලකයන් වගකිව යුතු බව ද කියමින් තමන් කැමති දේශපාලකයන් බලයේ සිටියා නම් මෙවැනි ආපදා සිදු නො වන බවට වහසි බස් දොඩමින් තිරිසනුන් සේ හැසිරෙති.

හුදකලා ෆේස්බුක් වීරයන්ට ඇත්ත වශයෙන් ම කළ හැකි ලොකු දෙයක් නැත. ඔවුන් වැඩි දෙනෙක් කරන්නේ ආපදා සහන සේවාවල යෙදෙන අයට බාධා වන පරිදි ආපදා සංචාරවල යෙදීමයි. ඡායාරූප ගැනීමයි. තමන් අරෙහෙම කළා, මෙහෙම කළා ය කියමින් පම්පෝරි ගැසීමයි. ඔවුන්ට අමතක වන කාරණය වන්නේ ඔවුන් කරන දේ ඉතා ම සුළු බවයි. එහෙත්, නිහඬව කරන සේවය වෙනුවෙන් ෆේස්බුක් වැනි නව තාක්ෂණයන් භාවිතා කරන පිරිස්වලට මා කියන මේ දෙය අදාළ වන්නේ නැත.

මේ අතර තවත් පිරිසක් ජනතාව බියපත් වන පරිදි වැරදි තොරතුරු පතුරුවති. පහත දැක්වෙන්නේ එවැනි වැරදි තොරතුරක් පිළිබඳව පැහැදිලි කිරීමකි. මෙම සටහන ෆේස්බුක් සමාජ ජාලය වෙතින් උපුටා ගන්නා ලද්දකි.

ලක්ෂපාන, විමලසුරේන්ද්‍ර හා කැනියොන් ජලාශ දොරටු ඇරීමෙන් කැලනි ගඟ ශීඝ්‍රයෙන් ඉහළ යන බවට සටහනක් ඔබ දැනටමත් දැක ඇතුවාට සැක නැත. නමුත් එය සැබෑ තත්වය නොවේ. ඉහත කී ජලාශ අනෙකුත් ජලාශ හා සසඳන කල කුඩා ප්‍රමාණයේ ජලාශ වේ. එබැවින් ඒ ජලාශයන්ගේ දොරටු විවර කිරීම නිසා දැනට පවත්නා තත්වයේ දැනෙන වෙනසක් සිදු නොවේ. මෙම සියලු ජලාශයන්ට ප්‍රධාන වශයෙන් ජලය සැපයෙනුයේ මාඋස්සාකැලේ සහ කාසල්රි ජලාශ මගිනි. කැලනි ගංගා ද්‍රෝණියට වඩාත් දැඩිව බලපානු ලබන ජලාශ වන්නේ කාසල්රී සහ මාඋස්සාකැලේ ජලාශයන්‍ ය. යම් හෙයකින් ඒ ජලාශයන් පිටාර මට්ටමට පැමිණියහොත් කැලනි ගඟේ ජල මට්ටම කෙටි කාලයක් තුල ඉහළ යාම හා සිදු වන හානිය වැඩිවිය හැක. නමුත් දැනට පවත්නා තත්වය නම් ඒ ජලාශයන් තවම අර්ධයක් හෝ පිරී නොමැත. එබැවින් පෙර කී ජලාශයන් පිලිබද සටහන් ෂෙයාර් කිරීමෙන් මිනිසුන් කලබල කිරීමෙන් වලකින මෙන් ඉල්ලා සිටිමි. අද දිනයේ ආරම්භයට වඩා කැලනි මිටියාවත අවට තත්වය මේ වන විට තරමක් යහපත් බව මේ වන විට දැකිය හැකිය , එමෙන්ම අද රාත්‍රියේ වැසි නොවැස්සොත් ගංවතුර අවදානම පහව යා හැකිය.
- අනුරාධ සංජය සේනානායක

ලංකාවේ රජයේ ආපදා කළමනාකරණය ද සෙසු සියලු කාරණා මෙන් ම පවතින්නේ ඌන සංවර්ධිත මට්ටමක බවට විවාදයක් නැත. එහෙත්, එයට හේතු හඳුනා ගෙන පිළියම් යෝජනා කරනවා වෙනුවට එයින් දේශපාලන වාසි ගන්නට යාමෙන් මේ රටට කිසිවක් සිදු වන්නේ නැත.

අනෙක් පැත්තෙන් ආපදාවක් ඇති වන්නේ කෙසේ ද යන්න ගැන ජනතාව තේරුම් ගැනීම වැදගත් ය. ආපදා යනු කල් තබා දැනුම් දී උදා වන අවස්ථා නො වේ. එසේ ම, ආපදාවේ පරිමාණය ද කිසිවෙකුට අනුමාන කළ නො හැකි ය. ආපදා වෙනුවෙන් පූර්ව සූදානම ගම් මට්ටම දක්වා විහිදිය යුතු ය. ලංකාවේ දැවැන්ත රාජ්‍ය සේවය මේ වෙනුවෙන් සංවිධානය කළ හැකි ය. ආණ්ඩුව එය කරන තෙක් බලා නො සිට රාජ්‍ය සේවයට ම මේ පිළිබඳ යෝජනා ඉදිරිපත් කර ඒ වෙනුවෙන් උද්ඝෝෂණ කළ හැකි ය.

අනෙක් වැදගත් කාරණය වන්නේ ආපදාව සිදු වන්නට පෙර වළක්වා ගැනීමයි. බොහෝ නාය යාම්වලට හේතුව කඳු මුදුන් වගාවන් හා පදිංචිය සඳහා හෙළි පෙහෙළි කිරීමයි. මේ හෙළි පෙහෙළි කිරීම් කරන්නේ අන් කවරෙකුවත් නොව, මේ රටේ ජනතාව ම බව අපි දනිමු. රජයේ කැළෑ අත්පත් කරගෙන, ඒවාට බලපත්‍ර, ඔප්පු ආදිය හදා ගන්නට දන්නා අය ඒවා හෙළි පෙහෙළි කිරීම නිසා තමන්ගේ ම ජීවිතවලට සිදු වන අවදානම ගැන නො දන්නේ යයි කියන්නේ බොරුවට ය. එහෙත්, මේ ජනතාවගෙන් ඇතැම් අය දිළින්දෝ ය. ඔවුන් ඒ තැන්වල වගා කරන්නේ, ගෙවල් හදා ගන්නේ වෙනත් විකල්ප නැති නිසා ය. ලංකාවේ රජයට මේ ජනතාවට මග පෙන්වීමේ යාන්ත්‍රණයක් නැත.

ගංවතුරට ලක් වන ඇතැම් නිවාස ද නුසුදුසු තැන්වල, ප්‍රමිතියෙන් තොරව ඉදි කරන ලද ඒවා ය. එහෙත්, ජනතාවට එසේ නිවාස ඉදි කර ගැනීමට සිදු වන්නේ ඇයි ද යන්න ද වටහා ගත යුතු ය.

මේ වන විට කොළඹ හතර වටේ ම සුඛෝපභෝගී නිවාස විශාල වශයෙන් ඉදි වෙමින් තිබේ. එහෙත්, මධ්‍යම මට්ටමේ හා පහළ මට්ටමේ ආදායම්ලාභීන්ට දරා ගත හැකි කිසිදු නිවාස යෝජනා ක්‍රමයක් කොළඹ හෝ රටේ කොහේවත් නැත. තිබෙනවා නම් තිබෙන්නේ හොර මගඩි ය.

අවදානම් සහිත ස්ථානවලින් ඉවත් වන්නැයි කරන දැනුම් දීම් නො තකා හැරීම ද, සූදානමක් නැතිකම ද අවදානම දෙගුණ, තෙගුණ කරයි. ආපදා කළමනාකරණ දෙපාර්තමේන්තුව ආපදා තත්වයන් පිළිබඳ පූර්ව අනතුරු ඇඟවීම් කරන මුත්, ඉවත් වීමට සිදු වන මිනිසුන්ගේ ගැටලු පිළිබඳ රජය හෝ වෙනත් කිසිවෙකු හෝ සොයා බලන්නේ නැත.

අපදා වැළැක්වීම සම්පූර්ණයෙන් ම ආණ්ඩුවට පවරා බැන අඬගසමින් සිටීම තරම් මුග්ධ ක්‍රියාවක් තවත් නැත. ජනතාව සියලු වගකීම් ආණ්ඩුවට නො පැවරිය යුතු ය. ආණ්ඩුවෙන් ස්වාධීනව සිය වගකීම් ඉටු කිරීමේ හැකියාව රජයට ගොඩනගා දිය යුතු ය. ඒ සඳහා ආපදා සම්බන්ධයෙන් රජය හරි හැටි ක්‍රියාත්මක වන්නේ ද යන්න විමසා බැලිය යුතු ය. එසේ ක්‍රියාත්මක වී නැති නම්,  ඔවුන්ගේ වගවීම ප්‍රශ්න කළ යුතු ය. 

ආපදා කළමනාකරණය සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කළ යුත්තේ ආණ්ඩුවට වඩා රජයයි. ආණ්ඩුව කළ යුත්තේ අවශ්‍ය තීරණ, තීන්දු ගැනීමයි. එහෙත්, රජය මෙතෙක් ගත් තීරණ, තීන්දු අනුව කටයුතු කර තිබිය යුතු ය. 

දේශපාලකයන් සංඛ්‍යාවෙන් 500කි. රජය ලක්ෂ 14කට වැඩි මිනිස් බලයකි. එහි කළමනාකාර මට්ටමේ පමණක් 40,000ක් පමණ සිටිති.  

ආණ්ඩු හා දේශපාලකයන් සාමාන්‍යයෙන් ම ආත්මාර්ථකාමී ය; ජනතාව විෂයෙහි සැබෑ සංවේදිතාවකින් තොර ය. එසේම කපටි ය. ඇමතිවරුන්ට වාහන මිළ දී ගැනීමට හෝ අමාත්‍යාංශ ගොඩනැගිලි කුලී ගෙවීමට හෝ ඉදිරිපත් කිරීමට නියමිතව තිබූ පරිපූරක ඇස්තමේන්තු අඩු තරමේ සිදු වී තිබෙන ආපදාව නිසා කල් තැබීමට හෝ තරම් සංවේදිතාවක් තබා උපායශීලිත්වයක්වත් වර්තමාන ආණ්ඩුවට නැත. 

ඒ මුග්ධ ක්‍රියාව පාවිච්චි කර අධි සංවේදී කතා පවත්වන දේශපාලකයිනුත්, තීරු බදු රහිතව වාහන ආනයනය කර ගන්නා, ඒවා විකුණාගන්නා, පොදුවේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ට ලැබෙන වරප්‍රසාද කිසිවක් ප්‍රතික්ෂේප නො කරන, මෙතෙක් රටට කිසිදු වැඩක් කර නැති සෝබනකාරයන් බව ද අප අමතක නො කළ යුතු ය.


ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-05-26

කඳු පාමුල සිට ලියමි

මේ අපේ ගම් පැත්ත
කිසිම කන්දක්
කිසිම තැන්නක්
කිසිම කිසිවක්
නොමැත ස්ථිර

අපට දිය දුන්
අපට පණ දුන්
කන්ද පාමුල
නිදමි මම දැන්

අදත් ඊයේ
වගේ මහ වැසි
නොවසින්න යයි
කියමි අහසට

එහෙත් තව වැසි
වසී තවමත්

වියළි දිනවල
ඔබ සිටින බර
නො දැනුණේ ඇයි
සිතමි මම දැන්

දයාබර කඳු
මිතුර ඔබටත්
සුබ රැයක්!

- අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ
2017-05-26

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-05-25

ඥානසාර ඔය ඇති දැන්

ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර භික්ෂුව නැවතත් සමාජ පිළලයක් ලෙස ඉස්මතු වෙමින් තිබේ. ඔහු වනාහි හිටි ගමන් උඩ එන යළි හිටි ගමන් යට යන අමුතු මහණෙකි. ඔහුගේ උඩ ඒම, යට යාම තීරණය කරනු ලබන වෙනත් සාධක ඇති බව පැහැදිලි ය.

මේ සාධක මොනවා ද? එකක් මුදල් ය. මුදලක් ලැබෙන විට ඥානසාර අවදි වේ. ඥානසාර යනු විදේශ අරමුදල්වලින් නැටවෙන්නෙකු බව හා ඔහුගේ ක්‍රියාකාරිත්වයේ අවසන් අරමුණ සිංහල ජාතිය හා බුද්ධාගම විනාශ කිරීම බව මේ වන විට පැහැදිලි ය. අප සාමාන්‍යයෙන් කිසිදු ආගමක් නො අදහන ජාතිය මූලික සාධකයක් කර නො ගන්නා අය වුවත්, මොහු සිංහල බෞද්ධ ජාතිකවාදයට කරන හානියට එරෙහිව නම් ජාතිකවාදීන් සමග එක් වන්නට අප සූදානම් ය.

දෙවන ප්‍ර‍ධාන සාධකය දේශපාලනයයි. ඔහු විසින් මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවේ අනුග්‍ර‍හය ලබා ගනිමින් අලුත්ගමදී අවුළුවන ලද මුස්ලිම් විරෝධී ජාතිවාදී ගිනිසිළු අවසානයේදී මහින්ද රාජපක්ෂට ජනාධිපතිවරණයේදී මුස්ලිම් ඡන්ද අහිමි වන තැනකට පත් කළේ ය.

හිටි හැටියේ යළි මතු වී තිබෙන ඔහුගේ වර්තමාන රංගනය සේවය කරන්නේ කාටද යන්න පැහැදිලි නැත. මහින්ද රාජපක්ෂ නැගී සිටීමට උත්සාහ කරන විට ම ඥානසාර ද යළි මතු වන විට ඥානසාර හසුරුවන්නේ රනිල් විසින් ය කියා ද මතයක් ඉදිරිපත් වනු දැකිය හැකි ය.

කෙසේ වෙතත්, මේ හාදයා දැන් නම් අනුකම්පා කළ යුතු මානසික රෝගියකු මට්ටමට වැටෙමින් සිටියි. මේ වන විට ඔහු පසුපස යන පිරිස වනාහි නියම ලුම්පන් පාදඩයන් පිරිසකි. ඔහු සමග සිටින මුග්ධ සාමනේර භික්ෂූන්ගේ නායකයෙක් නිහඬ විරෝධතාවකටැයි කියමින් පොලිස් මූලස්ථානය ඉදිරිපිටට පැමිණ, සුදු ලේන්සුවකින් කට බැඳගෙන ලවුඩ්ස්පීකරයක් සේ මාධ්‍යවලට කතා කළේ ය. ප්‍ර‍ධාන ධාරාවේ සිංහල මාධ්‍ය අවධානය එතරම් යොමු නො වන මොවුන්ගේ ජවනිකාවලට දෙමළ ජාතිවාදී මාධ්‍ය පූර්ණ ආවරණය සැපයීමෙන් ම පෙන්නුම් කරන්නේ මොවුන් සේවය කරන්නේ ඇත්තට ම කාට ද යන්නයි.

මේ රටේ අධිකරණ ඇමති විජේදාස රාජපක්ෂ පසුගියදා ප්‍ර‍සිද්ධියේ ම කියූ කාරණයක් වන්නේ තමන් අධිකරණ ඇමති තනතුරේ සිටින තුරු ගෝඨාභය රාජපක්ෂ අත්අඩංගුවට ගැනීමට ඉඩ නො දෙන බවයි. එවැනි දේශපාලකයන්ගෙන් නායකත්වය ලබන නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ආයතනවල අකාර්යක්ෂමතාව ගැන අප පුදුම විය යුතු නැත. පසුගිය යුගයක් පුරා ම පොලිසිය හා අධිකරණය හැඩගස්වනු ලැබුවේ පාලනයට අවශ්‍ය දේ, අවශ්‍ය පමණින් ඉටු කිරීමටයි. දැන් පාලනයට අවශ්‍ය දේ කුමක්දැයි පැහැදිලි නැත. එයට හේතුව රටේ පාලනයන් එකකට වඩා පැවතීමයි.

වර්තමානයේ පවතින දේශපාලන තත්වය එක්තරා ආකාරයක මෘදු අරාජිකත්වයකි. මේ වන විට ආණ්ඩුවට අමතරව රාජ පක්ෂය ද, සයිටම් විරෝධී ආගමික කල්ලිය ද, චූල වෘත්තීය සමිති ද, විවිධ ජනමාධ්‍ය ද, පාතාල ලෝකය ද තැන් තැන්වල තම තම පමණින් පාලනයන් පවත්වාගෙන යති.

ඥානසාර භික්ෂුව මේ උත්සාහ කරන්නේ ගෝඨාභයට අධිකරණ ඇමති දී ඇති ගැරන්ටිය වැනි දෙයක් මැර බලයෙන් දිනා ගන්නට ය. ඔහු එහිදී යම් දුරකට සාර්ථක වී ඇති බව අධිකරණය, පොලිසිය ඔහු ඉදිරියේ දක්වන නිවට ප්‍ර‍තිචාරවලින් පෙනේ.

අනෙක් පැත්තෙන්, බොහෝ විට දුප්පත්කම නිසා ළමා කල මහණ කරනු ලැබ, සිවුරු ඇඳ සිටින වැඩිහිටි පුරුෂයන් අතින් අපචාරයට ලක් වී, මානසික ප්‍ර‍තිකාර අවැසි මට්ටමක සිටින, එහෙත්, බෞද්ධයන් විසින් සිවුර නිසා මුරුංගා අත්තට නංවා සිටින මේ පුද්ගලයන් එක්තරා දුරකට සමාජ අනුකම්පාව හිමි විය යුතු පිරිසකි.

සමාජය විසින් ඔවුන් පසුපස මොබ් නිර්මානය කරමින්, ඔවුන් නිරන්තර මොබ් මානසිකත්වයක තැබීම විසින් පුද්ගලයන් ලෙස ඔවුන්ට සිදු වන හානිය හුදු පෞද්ගලික සීමාවෙන් අවසන් වන්නේ නැත.

නිතර මොබ් සමග ගමන් කරමින් සිටි මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි, අතුරලියේ රතන හිමි වැනි අයට පසු කලෙක හෝ මේ ජීවිතවල නිස්සාරත්වය වැටහිණු බව පෙනේ. එහෙත්, ඔවුන් ඉවත් වන විට ඒ තැන ගන්නට තවත් බොහෝ අය ඉදිරිපත් වෙති. හේතුව, ලැබෙන ප්‍ර‍සිද්ධිය සමග ඔවුන්ට ලැබෙන වරප්‍ර‍සාද, තාන්න මාන්න, ධනය ආදියයි.

ඥානසාර අත්අඩංගුවට ගත යුතු ය. ඔහුට එරෙහිව වාර්ගික අසමගිය හා ප්‍ර‍චණ්ඩත්වය ඇති කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඇති නීති මත ක්‍රියා කළ යුතු ය. ඔහු පුනරුත්ථාපනය කළ යුතු ය. මේ කාලකණ්ණි ජීවිතයෙන් මිදීමට අවශ්‍ය නම් ඔහු ටික කලකට හිරේ ගොස් එන එක ඔහුට ම හොඳ ය. එවිට වෙනත් තලයකින් ප්‍ර‍ධාන ධාරාවේ දේශපාලනයට පිවිසීමට පදනමක් ද වැටෙනු ඇත. 

දැන් මේක ලිව්වාම මෙතන ඇවිත් මුස්ලිම් උන්ට නැති නීතිය ඥානසාරට විතරක් මොකද කියා ගොන් ප්‍ර‍ශ්න අහන අයට අපට දීමට ඇත්තේ සරල පිළිතුරකි. දෙමළ හෝ මුස්ලිම් සමාජවල මේ වර්ගයේ හරකෙකු නැත. වෙනත් වර්ගවල එවුන් ඉන්නවා ඇත. ඉන්නවා නම් ඔවුන්ගේ නම්වලින් පැහැදිලි කරුණු සහිතව පැමිණිලි කරන්න. පැමිණිලි යනු පැමිණිලි මිස අවලාද නො වේ. ලංකාවේ පොලිසිය අප දන්නා තරමින් සුළුජාතික ත්‍ර‍ස්තවාදීන්ට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වීමේදී පට්ට කාර්යක්ෂම ය.

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.

2017-05-23

ලිබර්ටියේ සිට දෙහිවලට පැය දෙකක බස් ගමනක නිම්නයක හුදකලාව

නිම්නයක හුදකලාව අමුතුම චිත්‍රපටයක්.  ඒකෙන් මොකක්වත් දෙයක් ප්‍රකාශ කරන්නෙ නැතුවත් ඇති. එහෙම ප්‍රකාශ කරනවා නම් අවංකව කිව්වොත් මට නම් එ්ක තේරෙන්නෙ නැහැ. කලාකරුවාගේ ප්‍රකාශනය හෘදයෙන් විඳගන්න කෙනාටනේ සහෘදයා කියන්නෙ. හැබැයි ඉතින් ඔය සහෘදභාවයේ ශබ්ද විකාශන යන්ත්‍ර වන විචාරකයන් ඇත්තට ම කලාකරුවාගේ ප්‍රකාශනය විඳගත් අයද? හැබැයි ඉතින් කෘතිය නිර්මානය කළාට පස්සෙ කතුවරයා එතනින් අවසන් වන නිසා කතුවරයා මොන මගුල කියන්නට අදහස් කළත් අප⁣ට මොකද? එතනින් එහාට වැදගත් වන්නේ අප විඳගත් රසය විතරයි.

නිම්නයක හුදකලාවේ රසය නිෂ්පාදනය වන්නේ එහි අැති අසම්මත කතාවේ, රූප රාමුවල, ශබ්ද සංකලනවල, සංස්කරණයේ හා රඟපෑම්වල තිබෙන අපූරු නිර්මාන කෞශල්‍යයේ මහිමයෙන්.

කතාවක් ගමන් කරන්නේ කාල රේඛාවක. කාල රේඛාවන් කතන්දර ලෝකයේදි වක්‍ර වෙන්නෙ නැහැ. කාලය වක්‍ර වෙන්නෙ කළු කුහර වගේ මිනිස් චින්තනයෙන් විග්‍රහ කරන්න බැරි අවකාශය කියන අදහසත් අතාර්කික වන අවකාශවල. නිම්නයක හුදකලාව කියන්නෙත් ඒ ව⁣ගේ කළු කුහරයක්. ඒක ඇතුළෙ හරි අපූරු දේවල් වෙනවා. කාලය ඉස්සරහට, පස්ස⁣ට, පැත්තෙන් පැත්තට එහෙ මෙහෙත් යනවා. සිදු වෙන්නෙ අතාර්කික දේවල්.

නිම්නයක හුදකලාව හරියට ඒ චිත්‍රපටයේම තැනක කියවෙනවා වගේ ද්විමාන ලෝකෙක ත්‍රිමානයක් වගේ. චතුර්මාන ලෝකෙකට ත්‍රිමානයක් වගේ.

මේ සිදු වන දේවල් ගැන කාටවත් අනාවැකි කියන්න බැහැ, අඩු ගානෙ මේ මටවත් කියලා සිරසෙ කිංස්ලි අපට මේ චිත්‍රපටයෙ කියනවා.

ඒ ෆැන්ටසිය ඇතුළෙ සිදු වන ⁣දේවල් තර්කයෙන්, න්‍යායයෙන් විග්‍රහ  කරන්නට බැහැ. ඒවා ඔහේ සිද්ධ වෙනවා.

යථා ලෝකයේදි මාධ්‍යවේදීන්, චිත්‍ර ශිල්පයේ මහැදුරන්, චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂවරුන් ලෙස නම් දරාපු චරිත  චිත්‍රපටයේදි නළුවන් වෙලා තිබෙන එකත් හරි අපූරු දෙයක්. ඒ මදිවට ගමේ ගොඩේ කොලු ගැටව් ආදරේ කරන නිළියොත් චිත්‍රපටයේ ඉන්නවා. 

යථා ලෝකයෙන් ෆැන්ටසික ලෝකය නිර්මානය වන හැටිත් හරි අපූරුයි. දුප්පත්කම, නූගත්කම, ත්‍රස්තවාදය, මිනිස් බෝම්බ නිසා යථාව බව⁣ට පත් කර ගන්නට පුළුවන් හීන පවා මහ මග බිඳ වැටෙනවා.

හුදෙක් ප්‍රචාරය විසින් ම ඇති කරනු ලබන ආශාව නිසා මිනිසුන් පරිභෝජනය කරන භාණ්ඩ අලෙවි කර ගැනීම සඳහා පාරිභෝගිකයන් රවටන්නට වෙළඳ දැන්වීම් නිර්මානකරණය වෙනුවෙන් මිනිස් නිර්මානශීලිත්වය වැය කිරීම ඉතා ආකර්ශනීය ව්‍යාපාරයක් වී තිබෙන අවකාශයේ ම ⁣⁣⁣ගොනුන් අදින ලාම්පු තෙල් කරත්තත් පාරේ යනවා.

සීනි දියවුණ බනිස් තියෙන තේ කඩත්, එව, කව, බොව, තුටු වව කියන රාත්‍රී සමාජ ශාලාත් එකට පවතිනවා.

හරියට මහා දර්ශනවාදයි, මරිමෝඩකමයි එකම අවකාශයේ පවතිනවා වගේ.

කොහොම වුණත් මේ අවුල් ජාලය පැටලුම් ඇරලා මුල මැද අග ගලපලා වියන ලස්සන කතන්දරයකුත් චිත්‍රපටයේ යටිතලය කියවන විට සොයා ගන්නට පුළුවන්. හැබැයි කල්පනා කරන්නට ඕනැ. චිත්‍රපටයේ අවසානය අපව බර්ටෝල්ට් බ්‍රෙෂ්ට්ගේ නාට්‍ය මූලධර්මත් සිහි ගන්වනවා. 

චිත්‍රපටියක් කියන එක ගණිත ගැටලුවක්, සංකීර්ණ තේරවිල්ලක් වගේ විය යුතු ද කියලා ඔබ අහයි. අපට කල්පනා කරන්න වෙලාවක් නැද්ද? නැතිනම් කල්පනා කරන්නට උවමනාවක් නැද්ද? 

චිත්‍රපයට බලා ඉවර වෙලා හිටගෙන නාමාවලිය කියවමින් හිටිද්දී ආපසු යන්නට ආපු පසු තුරුණු වියේ සිටි යුවලේ පිරිමියා මගෙන් ඇහුව ප්‍රශ්නය මේකයි:

චිත්‍රපටය ගැන මොකක්ද හිතන්නෙ?

මං කිව්වෙ ඒ ගැන කල්පනා කරන්නට ඕනැ, තව පාරක් බලන්න තියෙනවා නම් හොඳයි වගේ කියලයි. ඒ දෙන්නා හිනා වෙවී පඩි පෙළ බැස්සා. සමහර විට හිනා වුණේ මට ද දන්නෙ නැහැ. 

හයයි දහයට ලිබර්ටිය ළඟින් නැගපු බස් එක දෙහිවල පහු කරනකොට අටත් පහුවෙලා කියමුකෝ. කල්පනා කළා විතරක් නෙමෙයි, මේ බ්ලොග් ලිපියත් ජංගම දුරකථනෙන් ම කෙටුවා බස් එකේදිම. මේක විචාරයක් කියල පටලවා ගන්න එපා ඔය වරලත් විචාරකයෝ. අපි ඔහෙලගෙ අවකාශවලට එන්නෙ නැහැ. 

දිමිත්‍රි කියපු අදහස ගැන හිතලා ඔන්න මේකත් ලෝකයක් ද මර්තේලිස් කවියේ අවසානය වෙනස් කළා. ඒක මෙතනින් කියවන්න.

ගෙදර යනකොට රෑ දහයයි. හෙට උදේ පහට ආයෙත් පිටත් වෙයන්කෝ. මදැයි වැඩ කරන ජනතාව චිත්‍රපටි බැලුවා. හැබැයි, මේ වගේ චිත්‍රපටයක් බැලීම වෙනුවනේ කරන ඒ කැප කිරීමයි, මේ ලිවීමත් එක්ක ඔබ සමග කරන සංවාදගත වීමයි අප විසින් ප්‍රවර්ධනය කරනු ලබන ජීවිතේ කොටස්.  


ඇමති මාරුව හෙවත් කොට්ට මාරුව

ලංකාවේ ජනමාධ්‍යවලට පුවත් නැති නිසා කාලයක් තිස්සේ පුන පුනා ලියනු ලබන ප්‍ර‍වෘත්ති කීපයක් තිබේ.

එකක් කොටි නැගිටීමයි. අනෙක, ඇමතිවරුන් කීපදෙනෙකු ආණ්ඩුවෙන් කඩාගෙන යාමයි. ඊළඟ එක ඇමති මාරුවයි.

ඇමති මාරුව ඊයේ සිදු විය. ඒ ගැන එක එක කතා කියනු අසන්නට ලැබේ. එහෙත්, හොඳම ප්‍ර‍ස්ථාව පිරුළ හිසරදයට කොට්ටා මාරු කිරීමයි. එයින් හිසරදය හොඳ වන්නේ නැත. හැබැයි රෝගියාගේ හිත තාවකාලිකව හොඳ වේ.

පසුගිය කාලය පුරාම, ලංකාවේ ජනමාධ්‍ය, සමාජ මාධ්‍ය, ඕපාදූපකාරයන්, විප්ලවවාදීන්, විරුද්ධ පක්ෂය පමණක් නොව, ආණ්ඩුවේ ම ඇමතිවරුන් පවා මුදල් ඇමති රවි කරුණානායකට බැනීම පුරුද්දක් කරගෙන සිටිය හ. රවි කරුණානායක සොරෙකි ය යන කරුණ සියලු දෙනා විසින් පුන පුනා කීවත්, සියලු දේශපාලකයන් සොරුන් වන නිසා ඔහු ද සොරකු විය හැකි මුත්, ඔහු රාජපක්ෂ පවුල වැනි සුවිශේෂ සොරුන් පිරිසක් අයිති වන වර්ගයට දැමිය හැකි ද යන්න මම නො දනිමි.

මෙහිදී මා වැරදි විය හැකි ය. ඔහු කළ බව කියන සොරකම් ගැන දන්නා අයට ඒ පිළිබඳ අදාළ ආයතනවලට පැමිණිලි කිරීමට හෝ මෙහි ඒවා සටහන් කිරීමට හෝ හැකි ය.

කෙසේ වෙතත්, මගෙ කියවීම වන්නේ ඔහු ඉතා දුෂ්කර අවධියකදී ආර්ථිකය කළමනාකරණය කිරීමට සිය දායකත්වය සැපයූ කාර්යක්ෂම මුදල් ඇමතිවරයකු වූ බවයි. ප්‍රාතිහාර්ය පෙන්විය නො හැකි කාලයක, ඔහු කිසියම් දැක්මක් ඇතිව ආර්ථිකය හසුරුවන්නට උත්සාහ කළේ ය. එහෙත්, ඔහුට නොව, කිසිවෙකුට කිසිවක් පහසුවෙන් කළ හැකි වාතාවරණයක් ලංකාවේ ආර්ථික-සමාජ දේහයේ කේශාන්තයේ සිට පාදාන්තය දක්වා ම නැත. හොඳම උදාහරණය වන්නේ රවිගේ පළමු අයවැයෙන් තීරු බදු රහිතව වාහන ආනයනය කර ගැනීමට දේශපාලකයන්ට හා රජයේ ඉහළ හා මධ්‍යම මට්ටමේ නිලධාරීන්ට දී තිබෙන වරප්‍ර‍සාදය නැවැත්වීමට කළ යෝජනාවයි. දැන් දේශපාලකයන්ගේ රථ ගාය ගැන කතා කරන විප්ලවවාදීන්, දූෂණ විරෝධීන් වැඩි දෙනෙකු එදා රජයේ නිලධාරීන් සමග එක් වී මෙම යෝජනාව ක්‍රියාත්මක නො වන තැනට වැඩ සිද්ධ කළ හ. මූලිකව ම කිසිවෙකු මේ වැදගත් යෝජනාවට උර දුන්නේ නැත.

කෙසේ වෙතත්, රවීට විදේශ ඇමතිකමට ටාන්සර්රෙකක් දීමෙන් පෙනී යන්නේ රවී තවදුරටත් එජාපයේ ප්‍ර‍බල ම චරිත අතරින් එකක් බවයි. ඒ නිසා රවීගේ පරම්පරාවේ දෙමළ ඥාතිත්වයන් සොයා වෙහෙසෙන, රවීගේ කොළඹකමට ඉරිසියා කරන ජාතිවාදීන්ට එතරම් සතුටු වන්නට දෙයක් සිදු වී නැත.

මංගලට මුදල් ඇමතිකමට අමතරව ජනමාධ්‍ය ඇමතිකම ද පැවරීම ඉතා වැදගත් සංඥාර්ථ සහිත ඇමති මාරුවකි.

මාධ්‍ය බුවාලා පහුගිය දිනවල හිටපු ජනමාධ්‍ය ඇමති ගයන්ත කරුණාතිලක වළං බාන දරණුවටත් තබාගෙන සිටිය හ. මංගල ජනමාධ්‍ය නියාමනයේ හසළ අත්දැකීම් සහිත ඇමතිවරයෙකි. මාධ්‍ය නිදහස අපහරණය කරමින් සිටි අය මංගල සමග කෙසේ කටයුතු කරනු ඇද්ද යන්න ඉදිරියේදී බලා ගන්නට පුළුවන.

අනෙක් වැදගත් කාරණය අගමැති රනිල් වික්‍ර‍මසිංහගේ ගජ මිතුරකු ලෙස සැලකෙන තිලක් මාරපනගේ පුනරාගමනයයි. වසර 2015 අගභාගයේදී මාරපනට නීතිය හා සාමය පිළිබඳ ඇමති ධුරයෙන් ඉල්ලා අස් වන්නට සිදු වුණේ ආචාරධර්ම විරෝධී ලෙස, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු වෙමින් කුප්‍ර‍කට ඇවන්ට්ගාඩ් සමාගමේ නීතිඥයා ලෙස ද පෙනී සිටින ගමන්, තම ගනුදෙනුකරුවා වෙනුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවේ පවා පෙනී සිටිමින්, තමන් යටතේ ඇති පොලිසිය ලකුණු දමා ගැනීමට විමර්ශන කරන බවට කුණු කතාවක් කීම නිසා බව මතක තබා ගත යුතු ය.  

ඔබගේ අදහස් අපි මහත් සේ අගයමු. නිර්නාමිකව හෝ අදහස් පළ කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙන්නේ එම නිසා ය. එහෙත්, එය අපහරණය නො කිරීම ඔබ‍ගේ වගකීමකි. අසභ්‍ය යයි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පිළි ගැනෙන වචන සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදී නො වන මුත්, අනුන්ට අපහාස කිරීම සඳහා එවැනි වදන් භාවිතා කර තිබෙන අවස්ථාවලදී ඒවා ඉවත් කිරීමට සිදු වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. එසේම, නීතිමය ගැටලු මතු කරන අදහස් පළ කිරීම් ද ඉවත් කරනු ලැබේ. අදහස් පළ කිරීම සම්බන්ධ කාරණාවලදී සංස්කාරක වගකීම් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම බලාපොරොත්තු වෙමු.